ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ನನ್ವರ್ಥಕೋವಿದಾ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ವರ್ಣಾಶ್ರಮವತಾಮಿಹ । ಯೇ ಮಯಾ ಗುರುಣಾ ವಾಚಾ ತರನ್ತ್ಯಞ್ಜೋ ಭವಾರ್ಣವಮ್

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಅರ್ಥವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದವರು, ವರ್ಣಾಶ್ರಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ಗುರುವಾದ ಉಪದೇಶದಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ಭವಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾರೆ.

ನಾಹಮಿಜ್ಯಾಪ್ರಜಾತಿಭ್ಯಾಂ ತಪಸೋಪಶಮೇನ ವಾ । ತುಷ್ಯೇಯಂ ಸರ್ವಭೂತಾತ್ಮಾ ಗುರುಶುಶ್ರೂಷಯಾ ಯಥಾ

ನಾನು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾಗಿ, ಯಜ್ಞ, ಸಂತಾನ, ತಪಸ್ಸು ಅಥವಾ ಶಮನದಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಗುರುಸೇವೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತೇನೆ.

ಅಪಿ ನಃ ಸ್ಮರ್ಯತೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ವೃತ್ತಂ ನಿವಸತಾಂ ಗುರೌ । ಗುರುದಾರೈಶ್ಚೋದಿತಾನಾಂ ಇನ್ಧನಾನಯನೇ ಕ್ವಚಿತ್

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಾವು ಗುರುಗೃಹದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಗುರುಪತ್ನಿಯರು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇಂಧನವನ್ನು ತರುವ ಸಂದರ್ಭದ ನಮ್ಮ ವರ್ತನೆ ನಿನಗೆ ನೆನಪಿದೆಯೆ?

ಪ್ರವಿಷ್ಟಾನಾಂ ಮಹಾರಣ್ಯಂ ಅಪರ್ತೌ ಸುಮಹದ್ ದ್ವಿಜ । ವಾತವರ್ಷಂ ಅಭೂತ್ತೀವ್ರಂ ನಿಷ್ಠುರಾಃ ಸ್ತನಯಿತ್‍ನವಃ

ನಾವು ಆ ಮಹಾ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಾಗ, ದ್ವಿಜನೇ, ಭಯಾನಕವಾದ ಗಾಳಿ-ಮಳೆಯು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು; ಬಲವಾದ ಗಾಳಿಗಳು ಬೀಸಿದವು, ಭೀಕರವಾದ ಗರ್ಜನೆಗಳು ಕೇಳಿಬಂದವು.

ಸೂರ್ಯಶ್ಚಾಸ್ತಂ ಗತಸ್ತಾವತ್ ತಮಸಾ ಚಾವೃತಾ ದಿಶಃ । ನಿಮ್ನಂ ಕೂಲಂ ಜಲಮಯಂ ನ ಪ್ರಾಜ್ಞಾಯತ ಕಿಞ್ಚನ

ಆಗ ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಿಸಿತ್ತು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕತ್ತಲೆ ಆವರಿಸಿತ್ತು; ನದಿಯ ದಂಡೆಯು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ಏನು ಎಲ್ಲಿ ಇದೆಂಬುದೂ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

( ವಂಶಸ್ಥಾ ) ವಯಂ ಭೃಶಮ್ತತ್ರ ಮಹಾನಿಲಾಮ್ಬುಭಿಃ ನಿಹನ್ಯಮಾನಾ ಮಹುರಮ್ಬುಸಮ್ಪ್ಲವೇ । ದಿಶೋಽವಿದನ್ತೋಽಥ ಪರಸ್ಪರಂ ವನೇ ಗೃಹೀತಹಸ್ತಾಃ ಪರಿಬಭ್ರಿಮಾತುರಾಃ

ಅಲ್ಲಿ ನಾವು ಭಾರೀ ಗಾಳಿಯೂ ಜೋರಾದ ಮಳೆಯೂ ಹೊಡೆದು, ನೀರಿನ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಹೋದೆವು; ಯಾವ ದಿಕ್ಕು ಯಾವುದು ಎಂಬುದೂ, ಪರಸ್ಪರ ಯಾರಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದೂ ಗೊತ್ತಾಗದೆ, ಕೈಕೈ ಹಿಡಿದು, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡು ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದೆವು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಏತದ್‌ ವಿದಿತ್ವಾ ಉದಿತೇ ರವೌ ಸಾನ್ದೀಪನಿರ್ಗುರುಃ । ಅನ್ವೇಷಮಾಣೋ ನಃ ಶಿಷ್ಯಾನ್ ಆಚಾರ್ಯೋಽಪಶ್ಯದಾತುರಾನ್

ಬೇಗೆಯ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸಿದಾಗ, ನಮ್ಮ ಗುರುವಾದ ಸಾಂದೀಪನಿಯವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಬಂದು, ನಾವು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ಅಹೋ ಹೇ ಪುತ್ರಕಾ ಯೂಯಂ ಅಸ್ಮದರ್ಥೇಽತಿದುಃಖಿತಾಃ । ಆತ್ಮಾ ವೈ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ಪ್ರೇಷ್ಠಃ ತಂ ಅನಾದೃತ್ಯ ಮತ್ಪರಾಃ

ಅಯ್ಯೋ ಮಕ್ಕಳೇ, ನೀವು ನನ್ನಿಗಾಗಿ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ; ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಹಿತವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ, ನನ್ನ ಸೇವೆಗೆ ತೊಡಗಿದ್ದೀರಿ.

ಏತದೇವ ಹಿ ಸಚ್ಛಿಷ್ಯೈಃ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಗುರುನಿಷ್ಕೃತಮ್ । ಯದ್‌ ವೈ ವಿಶುದ್ಧಭಾವೇನ ಸರ್ವಾರ್ಥಾತ್ಮಾರ್ಪಣಂ ಗುರೌ

ನಿಜವಾದ ಶಿಷ್ಯರು ತಮ್ಮ ಗುರುಗಾಗಿ ಹೀಗೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನೂ, ತಮ್ಮನ್ನೇ ಗುರುವಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ತುಷ್ಟೋಽಹಂ ಭೋ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಾಃ ಸತ್ಯಾಃ ಸನ್ತು ಮನೋರಥಾಃ । ಛನ್ದಾಂಸ್ಯಯಾತಯಾಮಾನಿ ಭವನ್ತ್ವಿಹ ಪರತ್ರ ಚ

ನಾನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ; ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಸತ್ಯವಾದ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆಗಳು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ, ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ನೆರವೇರಲಿ; ವೇದಗಳೂ ಅವುಗಳ ಅಂಗಗಳೂ ನಿಮಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲಿ.

ಇತ್ಥಂವಿಧಾನ್ಯನೇಕಾನಿ ವಸತಾಂ ಗುರುವೇಶ್ಮಸು । ಗುರೋರನುಗ್ರಹೇಣೈವ ಪುಮಾನ್ ಪೂರ್ಣಃ ಪ್ರಶಾನ್ತಯೇ

ಹೀಗೆ, ಗುರುಗೃಹದಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮಾಡುವವನು ಗುರುನಾದ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅನೇಕ ಅನುಭವಗಳ ಮೂಲಕ ಪೂರ್ಣತೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ರೀಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಉವಾಚ - ಕಿಮಸ್ಮಾಭಿರನಿರ್ವೃತ್ತಂ ದೇವದೇವ ಜಗದ್‌ಗುರೋ । ಭವತಾ ಸತ್ಯಕಾಮೇನ ಯೇಷಾಂ ವಾಸೋ ಗುರಾವಭೂತ್

ಶ್ರೀ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು: ದೇವದೇವನೆ, ಜಗದ್ಗುರುವೇ, ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದ್ದಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ಯಾವಾಗಲೂ ಸತ್ಯವಾಗಿರುವಾಗ, ನಮಗೆ ಇನ್ನೂ ಏನು ಪೂರೈಸದಂತಿದೆ?

ಯಸ್ಯ ಚ್ಛನ್ದೋಮಯಂ ಬ್ರಹ್ಮ ದೇಹ ಆವಪನಂ ವಿಭೋ । ಶ್ರೇಯಸಾಂ ತಸ್ಯ ಗುರುಷು ವಾಸೋಽತ್ಯನ್ತವಿಡಮ್ಬನಮ್

ಯಾರ ದೇಹವೇ ವೇದಧ್ವನಿಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದೆ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಗುರುಗೃಹದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದು ಎಲ್ಲ ಶುಭಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದದು.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಉತ್ತರಾರ್ಧೇ ಶ್ರೀದಾಮಚರಿತೇ ಅಶೀತಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಹೀಗೆ ಪರಮಹಂಸರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತವಾದ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀದಾಮಚರಿತೆಯ ಎಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಸ ಇತ್ಥಂ ದ್ವಿಜಮುಖ್ಯೇನ ಸಹ ಸಙ್ಕಥಯನ್ ಹರಿಃ । ಸರ್ವಭೂತಮನೋಽಭಿಜ್ಞಃ ಸ್ಮಯಮಾನ ಉವಾಚ ತಮ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ, ಹರಿ ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅರಿಯುವವನು, ಸ್ಮಿತಮಾಡಿ ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಕೃಷ್ಣೋ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಹಸನ್ ಪ್ರಿಯಮ್ । ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ನಿರೀಕ್ಷಣೇನೈವ ಪ್ರೇಕ್ಷನ್ ಖಲು ಸತಾಂ ಗತಿಃ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳ ಭಗವಂತನಾದ ಕೃಷ್ಣನು, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡಿ, ಸುಮ್ಮನಾಗಿದ್ದನು; ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಆ ದೃಷ್ಟಿಯೇ ಪರಮ ಗತಿ.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ - ಕಿಮುಪಾಯನಮಾನೀತಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಮೇ ಭವತಾ ಗೃಹಾತ್ । ಅಣ್ವಪ್ಯುಪಾಹೃತಂ ಭಕ್ತೈಃ ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ಭುರ್ಯೇವ ಮೇ ಭವೇತ್ । ಭೂರ್ಯಪ್ಯಭಕ್ತೋಪಹೃತಂ ನ ಮೇ ತೋಷಾಯ ಕಲ್ಪತೇ

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನೀನು ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಏನು ಉಡುಗೊರೆ ತಂದಿದ್ದೀಯೆ? ಭಕ್ತರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತಂದರೆ, ಚಿಕ್ಕದು ಇದ್ದರೂ ಅದು ನನಗೆ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರು ದೊಡ್ಡದಾದರೂ ನೀಡಿದರೆ ಅದು ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಲ್ಲ.

ಪತ್ರಂ ಪುಷ್ಪಂ ಫಲಂ ತೋಯಂ ಯೋ ಮೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ । ತದಹಂ ಭಕ್ತ್ಯುಪಹೃತಂ ಅಶ್ನಾಮಿ ಪ್ರಯತಾತ್ಮನಃ

ಯಾರು ನನಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಲೆ, ಹೂವು, ಹಣ್ಣು ಅಥವಾ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಆ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಇತ್ಯುಕ್ತೋಽಪಿ ದ್ವಿಜಸ್ತಸ್ಮೈ ವ್ರೀಡಿತಃ ಪತಯೇ ಶ್ರಿಯಃ । ಪೃಥುಕಪ್ರಸೃತಿಂ ರಾಜನ್ ನ ಪ್ರಾಯಚ್ಛದವಾಙ್ಮುಖಃ

ಹೀಗೆ ಭಗವಂತನು ಕೇಳಿದರೂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಶ್ರೀಪತಿಗೆ ಮುಜುಗರದಿಂದ, ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಒಣ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ನೀಡದೆ, ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿ ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು.

ಸರ್ವಭೂತಾತ್ಮದೃಕ್ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ತಸ್ಯಾಗಮನಕಾರಣಮ್ । ವಿಜ್ಞಾಯಾಚಿನ್ತಯನ್ನಾಯಂ ಶ್ರೀಕಾಮೋ ಮಾಭಜತ್ಪುರಾ

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡುವವನು ಅವನ ಬರುವ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, 'ಈವನು ಹಿಂದೆ ಧನಾಸೆಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿರಲಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿದನು.

ಪತ್‍ನ್ಯಾಃ ಪತಿವ್ರತಾಯಾಸ್ತು ಸಖಾ ಪ್ರಿಯಚಿಕೀರ್ಷಯಾ । ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಮಾಮಸ್ಯ ದಾಸ್ಯಾಮಿ ಸಮ್ಪದೋಽಮರ್ತ್ಯದುರ್ಲಭಾಃ

ಆದರೆ ಈಗ, ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ಅವನಿಗೆ ಮಾನವರಿಗೆ ಅಪರೂಪವಾದ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಕೊಡುವೆನು.

ಇತ್ಥಂ ವಿಚಿನ್ತ್ಯ ವಸನಾತ್ ಚೀರಬದ್ಧಾನ್ ದ್ವಿಜನ್ಮನಃ । ಸ್ವಯಂ ಜಹಾರ ಕಿಮಿದಂ ಇತಿ ಪೃಥುಕತಣ್ಡುಲಾನ್

ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮನೆಯಿಂದ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದ ಹುರಿದ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಸ್ವತಃ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು; 'ಇದು ಏನು?' ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡಿದನು.

ನನ್ವೇತದುಪನೀತಂ ಮೇ ಪರಮಪ್ರೀಣನಂ ಸಖೇ । ತರ್ಪಯನ್ತ್ಯಙ್ಗ ಮಾಂ ವಿಶ್ವಂ ಏತೇ ಪೃಥುಕತಣ್ಡುಲಾಃ

ಸ್ನೇಹಿತನೇ, ನನಗೆ ತರುವ ಈ ಭಕ್ತಿಯ ಅರ್ಪಣೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ; ಈ ಹುರಿದ ಅಕ್ಕಿ ತಿನಿಸು ನನಗೂ, ಈ ಜಗತ್ತಿಗೂ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಇತಿ ಮುಷ್ಟಿಂ ಸಕೃಜ್ಜಗ್ಧ್ವಾ ದ್ವಿತೀಯಾಂ ಜಗ್ಧುಮಾದದೇ । ತಾವಚ್ಛ್ರೀರ್ಜಗೃಹೇ ಹಸ್ತಂ ತತ್ಪರಾ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ

ಹೀಗೆ ಒಂದು ಮುಷ್ಟಿ ಹುರಿದ ಅಕ್ಕಿ ತಿಂದ ಮೇಲೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಮುಷ್ಟಿಯನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಾಗ, ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಾದ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಅವನ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದಳು.

ಏತಾವತಾಲಂ ವಿಶ್ವಾತ್ಮನ್ ಸರ್ವಸಮ್ಪತ್ಸಮೃದ್ಧಯೇ । ಅಸ್ಮಿನ್ಲೋಕೇ ಅಥವಾಮುಷ್ಮಿನ್ ಪುಂಸಸ್ತ್ವತ್ತೋಷಕಾರಣಮ್

ಜಗತ್ತಿನ ಆತ್ಮನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವವನಿಗೆ ಈಷ್ಟೇ ಸಾಕು — ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಾದರೂ, ಪರಲೋಕದಲ್ಲಾದರೂ ಎಲ್ಲ ಸಂಪತ್ತಿಗೂ ಇದೊಂದು ಕಾರಣ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ತಾಂ ತು ರಜನೀಂ ಉಷಿತ್ವಾಚ್ಯುತಮನ್ದಿರೇ । ಭುಕ್ತ್ವಾ ಪೀತ್ವಾ ಸುಖಂ ಮೇನೇ ಆತ್ಮಾನಂ ಸ್ವರ್ಗತಂ ಯಥಾ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಆ ರಾತ್ರಿ ಅಚ್ಯುತನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದು, ತಿಂದೂ ಕುಡಿದೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇದ್ದನು; ತನ್ನನ್ನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವವನಂತೆ ಭಾವಿಸಿದನು.

ಶ್ವೋಭೂತೇ ವಿಶ್ವಭಾವೇನ ಸ್ವಸುಖೇನಾಭಿವನ್ದಿತಃ । ಜಗಾಮ ಸ್ವಾಲಯಂ ತಾತ ಪಥ್ಯನುವ್ರಜ್ಯ ನನ್ದಿತಃ

ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಎಲ್ಲರ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸ್ವಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಹರ್ಷದಿಂದ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು; ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಥ್ ಇದ್ದರು.

ಸ ಚಾಲಬ್ಧ್ವಾ ಧನಂ ಕೃಷ್ಣಾನ್ ನ ತು ಯಾಚಿತವಾನ್ ಸ್ವಯಮ್ । ಸ್ವಗೃಹಾನ್ ವ್ರೀಡಿತೋಽಗಚ್ಛನ್ ಮಹದ್ದರ್ಶನನಿರ್ವೃತಃ

ಅವನು ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಧನವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ, ತಾನೂ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಮಹಾನ್ ದರ್ಶನದಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.

ಅಹೋ ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯದೇವಸ್ಯ ದೃಷ್ಟಾ ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯತಾ ಮಯಾ । ಯದ್ ದರಿದ್ರತಮೋ ಲಕ್ಷ್ಮೀಂ ಆಶ್ಲಿಷ್ಟೋ ಬಿಭ್ರತೋರಸಿ

ಅಯ್ಯೋ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ದೇವರ ಭಕ್ತಿ ನಾನು ನೋಡಿದೆನು; ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಬಡವನಾದರೂ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಅವನ ಹೃದಯವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು.