ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಇತಿ ಸಞ್ಚಿನ್ತ್ಯ ಮನಸಾ ಗಮನಾಯ ಮತಿಂ ದಧೇ । ಅಪ್ಯಸ್ತ್ಯುಪಾಯನಂ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಗೃಹೇ ಕಲ್ಯಾಣಿ ದೀಯತಾಮ್

ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದನು. 'ಮನೆಗೆ ಏನಾದರೂ ಉಡುಗೊರೆ ಇದೆಯೆ, ಒಳ್ಳೆಯವಳೇ? ಏನಾದರೂ ಕೊಡು' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ಯಾಚಿತ್ವಾ ಚತುರೋ ಮುಷ್ಟೀನ್ ವಿಪ್ರಾನ್ ಪೃಥುಕತಣ್ಡುಲಾನ್ । ಚೈಲಖಣ್ಡೇನ ತಾನ್ ಬದ್ಧ್ವಾ ಭರ್ತ್ರೇ ಪ್ರಾದಾದುಪಾಯನಮ್

ಅವಳು ನಾಲ್ಕು ಮುಷ್ಟಿ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಬಳಿಯಿಂದ ಬೇಡಿ, ಒಂದು ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟಳು.

ಸ ತಾನಾದಾಯ ವಿಪ್ರಾಗ್ರ್ಯಃ ಪ್ರಯಯೌ ದ್ವಾರಕಾಂ ಕಿಲ । ಕೃಷ್ಣಸನ್ದರ್ಶನಂ ಮಹ್ಯಂ ಕಥಂ ಸ್ಯಾದಿತಿ ಚಿನ್ತಯನ್

ಅವನು ಅವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೊರಟನು. 'ನಾನು ಹೇಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯಬಹುದು?' ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಹೋದನು.

ತ್ರೀಣಿ ಗುಲ್ಮಾನ್ಯತೀಯಾಯ ತಿಸ್ರಃ ಕಕ್ಷಾಶ್ಚ ಸದ್ವಿಜಃ । ವಿಪ್ರೋಽಗಮ್ಯಾನ್ಧಕವೃಷ್ಣೀನಾಂ ಗೃಹೇಷ್ವಚ್ಯುತಧರ್ಮಿಣಾಮ್

ಆ ಸದ್ವಿಜನು ಮೂರು ಬಂಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ಪ್ರಾಂಗಣಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ಅಚ್ಯುತನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಅಂಧಕ ಮತ್ತು ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಗೃಹಂ ದ್‌ವ್ಯಷ್ಟಸಹಸ್ರಾಣಾಂ ಮಹಿಷೀಣಾಂ ಹರೇರ್ದ್ವಿಜಃ । ವಿವೇಶೈಕತಮಂ ಶ್ರೀಮದ್ ಬ್ರಹ್ಮಾನನ್ದಂ ಗತೋ ಯಥಾ

ಅವನು ಹರಿಯ ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಮಹಿಷಿಯರ ಮನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದವನಂತೆ ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದನು.

ತಂ ವಿಲೋಕ್ಯಾಚ್ಯುತೋ ದೂರಾತ್ ಪ್ರಿಯಾಪರ್ಯಙ್ಕಮಾಸ್ಥಿತಃ । ಸಹಸೋತ್ಥಾಯ ಚಾಭ್ಯೇತ್ಯ ದೋರ್ಭ್ಯಾಂ ಪರ್ಯಗ್ರಹೀನ್ಮುದಾ

ಅಚ್ಯುತನು ದೂರದಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಪ್ರಿಯೆಯ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು, ಹತ್ತಿರ ಬಂದು, ಆನಂದದಿಂದ ಇಬ್ಬುಜಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.

ಸಖ್ಯುಃ ಪ್ರಿಯಸ್ಯ ವಿಪ್ರರ್ಷೇಃ ಅಙ್‌ಗಸಙ್‌ಗಾತಿನಿರ್ವೃತಃ । ಪ್ರೀತೋ ವ್ಯಮುಞ್ಚದಬ್ಬಿನ್ದೂನ್ ನೇತ್ರಾಭ್ಯಾಂ ಪುಷ್ಕರೇಕ್ಷಣಃ

ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಕಮಲನಯನನು, ಆ ಮಹಾನುಭಾವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆನಂದದಿಂದ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು.

ಅಥೋಪವೇಶ್ಯ ಪರ್ಯಙ್ಕೇ ಸ್ವಯಂ ಸಖ್ಯುಃ ಸಮರ್ಹಣಮ್ । ಉಪಹೃತ್ಯಾವನಿಜ್ಯಾಸ್ಯ ಪಾದೌ ಪಾದಾವನೇಜನೀಃ

ಆಮೇಲೆ, ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ, ಸ್ವತಃ ಅವನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸತ್ಕಾರವನ್ನು ಮಾಡಿ, ನೀರನ್ನು ತಂದು, ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದನು.

ಅಗ್ರಹೀಚ್ಛಿರಸಾ ರಾಜನ್ ಭಗವಾನ್ ಲೋಕಪಾವನಃ । ವ್ಯಲಿಮ್ಪದ್ ದಿವ್ಯಗನ್ಧೇನ ಚನ್ದನಾಗುರುಕುಙ್ಕಮೈಃ

ರಾಜನೇ, ಲೋಕಪಾವನನಾದ ಭಗವಂತನು, ಆ ನೀರನ್ನು ಶಿರಸ್ಸಿಗೆ ಧರಿಸಿ, ದಿವ್ಯವಾದ ಚಂದನ, ಅಗರು, ಕುಂಕುಮದ ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಲೇಪಿಸಿದನು.

ಧೂಪೈಃ ಸುರಭಿಭಿರ್ಮಿತ್ರಂ ಪ್ರದೀಪಾವಲಿಭಿರ್ಮುದಾ । ಅರ್ಚಿತ್ವಾಽಽವೇದ್ಯ ತಾಮ್ಬೂಲಂ ಗಾಂ ಚ ಸ್ವಾಗತಮಬ್ರವೀತ್

ಸುಗಂಧದ ಧೂಪಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ದೀಪಮಾಲೆಯಿಂದ ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿ, ತಾಂಬೂಲವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಹಸುವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಸ್ವಾಗತದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ಕುಚೈಲಂ ಮಲಿನಂ ಕ್ಷಾಮಂ ದ್‌ವಿಜಂ ಧಮನಿಸಂತತಮ್ । ದೇವೀ ಪರ್ಯಚರತ್ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಚಾಮರವ್ಯಜನೇನ ವೈ

ಹಳೆಯ, ಮಸುಕಾದ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ, ಕ್ಷೀಣವಾದ, ಶಿರಾ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಆ ದ್ವಿಜನಿಗೆ, ದೇವಿಯೇ ಸ್ವತಃ ಚಾಮರದ ವಾಲಿನಿಂದ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದಳು.

ಅನ್ತಃಪುರಜನೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕೃಷ್ಣೇನಾಮಲಕೀರ್ತಿನಾ । ವಿಸ್ಮಿತೋಽಭೂದತಿಪ್ರೀತ್ಯಾ ಅವಧೂತಂ ಸಭಾಜಿತಮ್

ಕೃಷ್ಣನು, ನಿರ್ಮಲ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಅವಧೂತನಿಗೆ ಇಷ್ಟು ಗೌರವ ನೀಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಂತರಂಗದ ಮಹಿಳೆಯರು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾಗಿ, ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು.

ಕಿಮನೇನ ಕೃತಂ ಪುಣ್ಯಂ ಅವಧೂತೇನ ಭಿಕ್ಷುಣಾ । ಶ್ರಿಯಾ ಹೀನೇನ ಲೋಕೇಽಸ್ಮಿನ್ ಗರ್ಹಿತೇನಾಧಮೇನ ಚ

ಈ ಅವಧೂತನಾದ ಭಿಕ್ಷುಕನು, ಐಶ್ವರ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತಿರಸ್ಕೃತನಾಗಿಯೂ, ಎಂತಹ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದನು ಎಂದು ಅವರು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು.

ಯೋಽಸೌ ತ್ರಿಲೋಕಗುರುಣಾ ಶ್ರೀನಿವಾಸೇನ ಸಮ್ಭೃತಃ । ಪರ್ಯಙ್ಕಸ್ಥಾಂ ಶ್ರಿಯಂ ಹಿತ್ವಾ ಪರಿಷ್ವಕ್ತೋಽಗ್ರಜೋ ಯಥಾ

ತ್ರಿಲೋಕಗುರುವಾದ ಶ್ರೀನಿವಾಸನು, ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅವನನ್ನು ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರನಂತೆ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಗೌರವಿಸಿದನು.

ಕಥಯಾಂ ಚಕ್ರತುರ್ಗಾಥಾಃ ಪೂರ್ವಾ ಗುರುಕುಲೇ ಸತೋಃ । ಆತ್ಮನೋರ್ಲಲಿತಾ ರಾಜನ್ ಕರೌ ಗೃಹ್ಯ ಪರಸ್ಪರಮ್

ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಗುರುಕುಲದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ದಿನಗಳ ಸುಂದರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಕೈ ಹಿಡಿದು, ರಾಜನೇ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ - ಅಪಿ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಗುರುಕುಲಾದ್‌ ಭವತಾ ಲಬ್ಧದಕ್ಷಿಣಾತ್ । ಸಮಾವೃತ್ತೇನ ಧರ್ಮಜ್ಞ ಭಾರ್ಯೋಢಾ ಸದೃಶೀ ನ ವಾ

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು — ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಗುರುಕುಲದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮುಗಿಸಿ, ಗುರುದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಿದ ಮೇಲೆ, ನೀನು ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನಾಗಿ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ?

ಪ್ರಾಯೋ ಗೃಹೇಷು ತೇ ಚಿತ್ತಂ ಅಕಾಮವಿಹಿತಂ ತಥಾ । ನೈವಾತಿಪ್ರೀಯಸೇ ವಿದ್ವನ್ ಧನೇಷು ವಿದಿತಂ ಹಿ ಮೇ

ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದಂತೆ, ನೀನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮದ ಕಡೆಗೆ ಅಥವಾ ಧನದ ಕಡೆಗೆ ಆಸಕ್ತನಲ್ಲ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ, ಜ್ಞಾನಿಯೇ, ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಆಸೆ ಇಲ್ಲದೆ ನಡೆಯುವವನಾಗಿದ್ದೀಯ.

ಕೇಚಿತ್ ಕುರ್ವನ್ತಿ ಕರ್ಮಾಣಿ ಕಾಮೈರಹತಚೇತಸಃ । ತ್ಯಜನ್ತಃ ಪ್ರಕೃತೀರ್ದೈವೀಃ ಯಥಾಹಂ ಲೋಕಸಙ್‌ಗ್ರಹಮ್

ಕೆಲವರು, ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಕಾಮದಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡು, ದೈವಿಕ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಾನು ಲೋಕದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುವಂತೆ, ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಕಚ್ಚಿದ್‌ ಗುರುಕುಲೇ ವಾಸಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಸ್ಮರಸಿ ನೌ ಯತಃ । ದ್‌ವಿಜೋ ವಿಜ್ಞಾಯ ವಿಜ್ಞೇಯಂ ತಮಸಃ ಪಾರಮಶ್ನುತೇ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಗುರುಕುಲದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದ್ದ ಸಮಯವನ್ನು ನೀನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯಾ? ಯಾಕೆಂದರೆ ದ್ವಿಜನು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ.

ಸ ವೈ ಸತ್ಕರ್ಮಣಾಂ ಸಾಕ್ಷಾದ್ ದ್ವಿಜಾತೇರಿಹ ಸಮ್ಭವಃ । ಆದ್ಯೋಽಙ್‌ಗ ಯತ್ರಾಶ್ರಮಿಣಾಂ ಯಥಾಹಂ ಜ್ಞಾನದೋ ಗುರುಃ

ಸತ್ಯಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರಲ್ಲಿ, ದ್ವಿಜನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಮೂಲವಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿರುವವರಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯವನು, ನಾನು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುವ ಗುರುವಾಗಿರುವಂತೆ.

ನನ್ವರ್ಥಕೋವಿದಾ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ವರ್ಣಾಶ್ರಮವತಾಮಿಹ । ಯೇ ಮಯಾ ಗುರುಣಾ ವಾಚಾ ತರನ್ತ್ಯಞ್ಜೋ ಭವಾರ್ಣವಮ್

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಅರ್ಥವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದವರು, ವರ್ಣಾಶ್ರಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ಗುರುವಾದ ಉಪದೇಶದಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ಭವಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾರೆ.

ನಾಹಮಿಜ್ಯಾಪ್ರಜಾತಿಭ್ಯಾಂ ತಪಸೋಪಶಮೇನ ವಾ । ತುಷ್ಯೇಯಂ ಸರ್ವಭೂತಾತ್ಮಾ ಗುರುಶುಶ್ರೂಷಯಾ ಯಥಾ

ನಾನು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾಗಿ, ಯಜ್ಞ, ಸಂತಾನ, ತಪಸ್ಸು ಅಥವಾ ಶಮನದಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಗುರುಸೇವೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತೇನೆ.

ಅಪಿ ನಃ ಸ್ಮರ್ಯತೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ವೃತ್ತಂ ನಿವಸತಾಂ ಗುರೌ । ಗುರುದಾರೈಶ್ಚೋದಿತಾನಾಂ ಇನ್ಧನಾನಯನೇ ಕ್ವಚಿತ್

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಾವು ಗುರುಗೃಹದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಗುರುಪತ್ನಿಯರು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇಂಧನವನ್ನು ತರುವ ಸಂದರ್ಭದ ನಮ್ಮ ವರ್ತನೆ ನಿನಗೆ ನೆನಪಿದೆಯೆ?

ಪ್ರವಿಷ್ಟಾನಾಂ ಮಹಾರಣ್ಯಂ ಅಪರ್ತೌ ಸುಮಹದ್ ದ್ವಿಜ । ವಾತವರ್ಷಂ ಅಭೂತ್ತೀವ್ರಂ ನಿಷ್ಠುರಾಃ ಸ್ತನಯಿತ್‍ನವಃ

ನಾವು ಆ ಮಹಾ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಾಗ, ದ್ವಿಜನೇ, ಭಯಾನಕವಾದ ಗಾಳಿ-ಮಳೆಯು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು; ಬಲವಾದ ಗಾಳಿಗಳು ಬೀಸಿದವು, ಭೀಕರವಾದ ಗರ್ಜನೆಗಳು ಕೇಳಿಬಂದವು.

ಸೂರ್ಯಶ್ಚಾಸ್ತಂ ಗತಸ್ತಾವತ್ ತಮಸಾ ಚಾವೃತಾ ದಿಶಃ । ನಿಮ್ನಂ ಕೂಲಂ ಜಲಮಯಂ ನ ಪ್ರಾಜ್ಞಾಯತ ಕಿಞ್ಚನ

ಆಗ ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಿಸಿತ್ತು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕತ್ತಲೆ ಆವರಿಸಿತ್ತು; ನದಿಯ ದಂಡೆಯು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ಏನು ಎಲ್ಲಿ ಇದೆಂಬುದೂ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

( ವಂಶಸ್ಥಾ ) ವಯಂ ಭೃಶಮ್ತತ್ರ ಮಹಾನಿಲಾಮ್ಬುಭಿಃ ನಿಹನ್ಯಮಾನಾ ಮಹುರಮ್ಬುಸಮ್ಪ್ಲವೇ । ದಿಶೋಽವಿದನ್ತೋಽಥ ಪರಸ್ಪರಂ ವನೇ ಗೃಹೀತಹಸ್ತಾಃ ಪರಿಬಭ್ರಿಮಾತುರಾಃ

ಅಲ್ಲಿ ನಾವು ಭಾರೀ ಗಾಳಿಯೂ ಜೋರಾದ ಮಳೆಯೂ ಹೊಡೆದು, ನೀರಿನ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಹೋದೆವು; ಯಾವ ದಿಕ್ಕು ಯಾವುದು ಎಂಬುದೂ, ಪರಸ್ಪರ ಯಾರಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದೂ ಗೊತ್ತಾಗದೆ, ಕೈಕೈ ಹಿಡಿದು, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡು ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದೆವು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಏತದ್‌ ವಿದಿತ್ವಾ ಉದಿತೇ ರವೌ ಸಾನ್ದೀಪನಿರ್ಗುರುಃ । ಅನ್ವೇಷಮಾಣೋ ನಃ ಶಿಷ್ಯಾನ್ ಆಚಾರ್ಯೋಽಪಶ್ಯದಾತುರಾನ್

ಬೇಗೆಯ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸಿದಾಗ, ನಮ್ಮ ಗುರುವಾದ ಸಾಂದೀಪನಿಯವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಬಂದು, ನಾವು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ಅಹೋ ಹೇ ಪುತ್ರಕಾ ಯೂಯಂ ಅಸ್ಮದರ್ಥೇಽತಿದುಃಖಿತಾಃ । ಆತ್ಮಾ ವೈ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ಪ್ರೇಷ್ಠಃ ತಂ ಅನಾದೃತ್ಯ ಮತ್ಪರಾಃ

ಅಯ್ಯೋ ಮಕ್ಕಳೇ, ನೀವು ನನ್ನಿಗಾಗಿ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ; ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಹಿತವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ, ನನ್ನ ಸೇವೆಗೆ ತೊಡಗಿದ್ದೀರಿ.

ಏತದೇವ ಹಿ ಸಚ್ಛಿಷ್ಯೈಃ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಗುರುನಿಷ್ಕೃತಮ್ । ಯದ್‌ ವೈ ವಿಶುದ್ಧಭಾವೇನ ಸರ್ವಾರ್ಥಾತ್ಮಾರ್ಪಣಂ ಗುರೌ

ನಿಜವಾದ ಶಿಷ್ಯರು ತಮ್ಮ ಗುರುಗಾಗಿ ಹೀಗೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನೂ, ತಮ್ಮನ್ನೇ ಗುರುವಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.