ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ತಮುಪೈಹಿ ಮಹಾಭಾಗ ಸಾಧೂನಾಂ ಚ ಪರಾಯಣಮ್ । ದಾಸ್ಯತಿ ದ್ರವಿಣಂ ಭೂರಿ ಸೀದತೇ ತೇ ಕುಟುಮ್ಬಿನೇ

ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತನೇ, ನೀನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು. ಅವನು ಸದಾ ಸಜ್ಜನರ ಆಶ್ರಯನು. ನೀನು ಸಂಕಟದಲ್ಲಿರುವ ಗೃಹಸ್ಥನಾದ್ದರಿಂದ ಅವನು ನಿನಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಬಹಳ ಧನವನ್ನು ಕೊಡುವನು.

ಆಸ್ತೇಽಧುನಾ ದ್ವಾರವತ್ಯಾಂ ಭೋಜವೃಷ್ಣ್ಯನ್ಧಕೇಶ್ವರಃ । ಸ್ಮರತಃ ಪಾದಕಮಲಂ ಆತ್ಮಾನಮಪಿ ಯಚ್ಛತಿ । ಕಿಂ ನ್ವರ್ಥಕಾಮಾನ್ ಭಜತೋ ನಾತ್ಯಭೀಷ್ಟಾನ್ಜಗದ್‌ಗುರುಃ

ಅವನು ಈಗ ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಭೋಜ, ವೃಷ್ಣಿ ಮತ್ತು ಅಂಧಕರ ರಾಜನಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಪಾದಕಮಲವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವ ಭಕ್ತರಿಗೆ ತನ್ನನ್ನೇ ಕೊಡುವನು. ಜಗತ್ತಿನ ಗುರುವಾದ ಅವನು, ಭಕ್ತನಿಗೆ ಅವನು ಬೇಡದಿದ್ದರೂ ಬೇಕಾದ ವರಗಳನ್ನು ಕೊಡುವುದರಲ್ಲಿ ಏನು ತಡೆಯಿದೆ?

ಸ ಏವಂ ಭಾರ್ಯಯಾ ವಿಪ್ರೋ ಬಹುಶಃ ಪ್ರಾರ್ಥಿತೋ ಮೃದು । ಅಯಂ ಹಿ ಪರಮೋ ಲಾಭ ಉತ್ತಮಃಶ್ಲೋಕದರ್ಶನಮ್

ಹೀಗೆ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯು ಮೃದುವಾಗಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ಕೇಳಿದಾಗ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು: 'ಉತ್ತಮಶ್ಲೋಕನನ್ನು ನೋಡುವುದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಲಾಭ' ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿದನು.

ಇತಿ ಸಞ್ಚಿನ್ತ್ಯ ಮನಸಾ ಗಮನಾಯ ಮತಿಂ ದಧೇ । ಅಪ್ಯಸ್ತ್ಯುಪಾಯನಂ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಗೃಹೇ ಕಲ್ಯಾಣಿ ದೀಯತಾಮ್

ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದನು. 'ಮನೆಗೆ ಏನಾದರೂ ಉಡುಗೊರೆ ಇದೆಯೆ, ಒಳ್ಳೆಯವಳೇ? ಏನಾದರೂ ಕೊಡು' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ಯಾಚಿತ್ವಾ ಚತುರೋ ಮುಷ್ಟೀನ್ ವಿಪ್ರಾನ್ ಪೃಥುಕತಣ್ಡುಲಾನ್ । ಚೈಲಖಣ್ಡೇನ ತಾನ್ ಬದ್ಧ್ವಾ ಭರ್ತ್ರೇ ಪ್ರಾದಾದುಪಾಯನಮ್

ಅವಳು ನಾಲ್ಕು ಮುಷ್ಟಿ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಬಳಿಯಿಂದ ಬೇಡಿ, ಒಂದು ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟಳು.

ಸ ತಾನಾದಾಯ ವಿಪ್ರಾಗ್ರ್ಯಃ ಪ್ರಯಯೌ ದ್ವಾರಕಾಂ ಕಿಲ । ಕೃಷ್ಣಸನ್ದರ್ಶನಂ ಮಹ್ಯಂ ಕಥಂ ಸ್ಯಾದಿತಿ ಚಿನ್ತಯನ್

ಅವನು ಅವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೊರಟನು. 'ನಾನು ಹೇಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯಬಹುದು?' ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಹೋದನು.

ತ್ರೀಣಿ ಗುಲ್ಮಾನ್ಯತೀಯಾಯ ತಿಸ್ರಃ ಕಕ್ಷಾಶ್ಚ ಸದ್ವಿಜಃ । ವಿಪ್ರೋಽಗಮ್ಯಾನ್ಧಕವೃಷ್ಣೀನಾಂ ಗೃಹೇಷ್ವಚ್ಯುತಧರ್ಮಿಣಾಮ್

ಆ ಸದ್ವಿಜನು ಮೂರು ಬಂಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ಪ್ರಾಂಗಣಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ಅಚ್ಯುತನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಅಂಧಕ ಮತ್ತು ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಗೃಹಂ ದ್‌ವ್ಯಷ್ಟಸಹಸ್ರಾಣಾಂ ಮಹಿಷೀಣಾಂ ಹರೇರ್ದ್ವಿಜಃ । ವಿವೇಶೈಕತಮಂ ಶ್ರೀಮದ್ ಬ್ರಹ್ಮಾನನ್ದಂ ಗತೋ ಯಥಾ

ಅವನು ಹರಿಯ ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಮಹಿಷಿಯರ ಮನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದವನಂತೆ ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದನು.

ತಂ ವಿಲೋಕ್ಯಾಚ್ಯುತೋ ದೂರಾತ್ ಪ್ರಿಯಾಪರ್ಯಙ್ಕಮಾಸ್ಥಿತಃ । ಸಹಸೋತ್ಥಾಯ ಚಾಭ್ಯೇತ್ಯ ದೋರ್ಭ್ಯಾಂ ಪರ್ಯಗ್ರಹೀನ್ಮುದಾ

ಅಚ್ಯುತನು ದೂರದಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಪ್ರಿಯೆಯ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು, ಹತ್ತಿರ ಬಂದು, ಆನಂದದಿಂದ ಇಬ್ಬುಜಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.

ಸಖ್ಯುಃ ಪ್ರಿಯಸ್ಯ ವಿಪ್ರರ್ಷೇಃ ಅಙ್‌ಗಸಙ್‌ಗಾತಿನಿರ್ವೃತಃ । ಪ್ರೀತೋ ವ್ಯಮುಞ್ಚದಬ್ಬಿನ್ದೂನ್ ನೇತ್ರಾಭ್ಯಾಂ ಪುಷ್ಕರೇಕ್ಷಣಃ

ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಕಮಲನಯನನು, ಆ ಮಹಾನುಭಾವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆನಂದದಿಂದ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು.

ಅಥೋಪವೇಶ್ಯ ಪರ್ಯಙ್ಕೇ ಸ್ವಯಂ ಸಖ್ಯುಃ ಸಮರ್ಹಣಮ್ । ಉಪಹೃತ್ಯಾವನಿಜ್ಯಾಸ್ಯ ಪಾದೌ ಪಾದಾವನೇಜನೀಃ

ಆಮೇಲೆ, ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ, ಸ್ವತಃ ಅವನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸತ್ಕಾರವನ್ನು ಮಾಡಿ, ನೀರನ್ನು ತಂದು, ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದನು.

ಅಗ್ರಹೀಚ್ಛಿರಸಾ ರಾಜನ್ ಭಗವಾನ್ ಲೋಕಪಾವನಃ । ವ್ಯಲಿಮ್ಪದ್ ದಿವ್ಯಗನ್ಧೇನ ಚನ್ದನಾಗುರುಕುಙ್ಕಮೈಃ

ರಾಜನೇ, ಲೋಕಪಾವನನಾದ ಭಗವಂತನು, ಆ ನೀರನ್ನು ಶಿರಸ್ಸಿಗೆ ಧರಿಸಿ, ದಿವ್ಯವಾದ ಚಂದನ, ಅಗರು, ಕುಂಕುಮದ ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಲೇಪಿಸಿದನು.

ಧೂಪೈಃ ಸುರಭಿಭಿರ್ಮಿತ್ರಂ ಪ್ರದೀಪಾವಲಿಭಿರ್ಮುದಾ । ಅರ್ಚಿತ್ವಾಽಽವೇದ್ಯ ತಾಮ್ಬೂಲಂ ಗಾಂ ಚ ಸ್ವಾಗತಮಬ್ರವೀತ್

ಸುಗಂಧದ ಧೂಪಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ದೀಪಮಾಲೆಯಿಂದ ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿ, ತಾಂಬೂಲವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಹಸುವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಸ್ವಾಗತದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ಕುಚೈಲಂ ಮಲಿನಂ ಕ್ಷಾಮಂ ದ್‌ವಿಜಂ ಧಮನಿಸಂತತಮ್ । ದೇವೀ ಪರ್ಯಚರತ್ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಚಾಮರವ್ಯಜನೇನ ವೈ

ಹಳೆಯ, ಮಸುಕಾದ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ, ಕ್ಷೀಣವಾದ, ಶಿರಾ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಆ ದ್ವಿಜನಿಗೆ, ದೇವಿಯೇ ಸ್ವತಃ ಚಾಮರದ ವಾಲಿನಿಂದ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದಳು.

ಅನ್ತಃಪುರಜನೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕೃಷ್ಣೇನಾಮಲಕೀರ್ತಿನಾ । ವಿಸ್ಮಿತೋಽಭೂದತಿಪ್ರೀತ್ಯಾ ಅವಧೂತಂ ಸಭಾಜಿತಮ್

ಕೃಷ್ಣನು, ನಿರ್ಮಲ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಅವಧೂತನಿಗೆ ಇಷ್ಟು ಗೌರವ ನೀಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಂತರಂಗದ ಮಹಿಳೆಯರು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾಗಿ, ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು.

ಕಿಮನೇನ ಕೃತಂ ಪುಣ್ಯಂ ಅವಧೂತೇನ ಭಿಕ್ಷುಣಾ । ಶ್ರಿಯಾ ಹೀನೇನ ಲೋಕೇಽಸ್ಮಿನ್ ಗರ್ಹಿತೇನಾಧಮೇನ ಚ

ಈ ಅವಧೂತನಾದ ಭಿಕ್ಷುಕನು, ಐಶ್ವರ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತಿರಸ್ಕೃತನಾಗಿಯೂ, ಎಂತಹ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದನು ಎಂದು ಅವರು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು.

ಯೋಽಸೌ ತ್ರಿಲೋಕಗುರುಣಾ ಶ್ರೀನಿವಾಸೇನ ಸಮ್ಭೃತಃ । ಪರ್ಯಙ್ಕಸ್ಥಾಂ ಶ್ರಿಯಂ ಹಿತ್ವಾ ಪರಿಷ್ವಕ್ತೋಽಗ್ರಜೋ ಯಥಾ

ತ್ರಿಲೋಕಗುರುವಾದ ಶ್ರೀನಿವಾಸನು, ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅವನನ್ನು ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರನಂತೆ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಗೌರವಿಸಿದನು.

ಕಥಯಾಂ ಚಕ್ರತುರ್ಗಾಥಾಃ ಪೂರ್ವಾ ಗುರುಕುಲೇ ಸತೋಃ । ಆತ್ಮನೋರ್ಲಲಿತಾ ರಾಜನ್ ಕರೌ ಗೃಹ್ಯ ಪರಸ್ಪರಮ್

ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಗುರುಕುಲದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ದಿನಗಳ ಸುಂದರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಕೈ ಹಿಡಿದು, ರಾಜನೇ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ - ಅಪಿ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಗುರುಕುಲಾದ್‌ ಭವತಾ ಲಬ್ಧದಕ್ಷಿಣಾತ್ । ಸಮಾವೃತ್ತೇನ ಧರ್ಮಜ್ಞ ಭಾರ್ಯೋಢಾ ಸದೃಶೀ ನ ವಾ

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು — ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಗುರುಕುಲದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮುಗಿಸಿ, ಗುರುದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಿದ ಮೇಲೆ, ನೀನು ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನಾಗಿ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ?

ಪ್ರಾಯೋ ಗೃಹೇಷು ತೇ ಚಿತ್ತಂ ಅಕಾಮವಿಹಿತಂ ತಥಾ । ನೈವಾತಿಪ್ರೀಯಸೇ ವಿದ್ವನ್ ಧನೇಷು ವಿದಿತಂ ಹಿ ಮೇ

ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದಂತೆ, ನೀನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮದ ಕಡೆಗೆ ಅಥವಾ ಧನದ ಕಡೆಗೆ ಆಸಕ್ತನಲ್ಲ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ, ಜ್ಞಾನಿಯೇ, ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಆಸೆ ಇಲ್ಲದೆ ನಡೆಯುವವನಾಗಿದ್ದೀಯ.

ಕೇಚಿತ್ ಕುರ್ವನ್ತಿ ಕರ್ಮಾಣಿ ಕಾಮೈರಹತಚೇತಸಃ । ತ್ಯಜನ್ತಃ ಪ್ರಕೃತೀರ್ದೈವೀಃ ಯಥಾಹಂ ಲೋಕಸಙ್‌ಗ್ರಹಮ್

ಕೆಲವರು, ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಕಾಮದಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡು, ದೈವಿಕ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಾನು ಲೋಕದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುವಂತೆ, ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಕಚ್ಚಿದ್‌ ಗುರುಕುಲೇ ವಾಸಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಸ್ಮರಸಿ ನೌ ಯತಃ । ದ್‌ವಿಜೋ ವಿಜ್ಞಾಯ ವಿಜ್ಞೇಯಂ ತಮಸಃ ಪಾರಮಶ್ನುತೇ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಗುರುಕುಲದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದ್ದ ಸಮಯವನ್ನು ನೀನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯಾ? ಯಾಕೆಂದರೆ ದ್ವಿಜನು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ.

ಸ ವೈ ಸತ್ಕರ್ಮಣಾಂ ಸಾಕ್ಷಾದ್ ದ್ವಿಜಾತೇರಿಹ ಸಮ್ಭವಃ । ಆದ್ಯೋಽಙ್‌ಗ ಯತ್ರಾಶ್ರಮಿಣಾಂ ಯಥಾಹಂ ಜ್ಞಾನದೋ ಗುರುಃ

ಸತ್ಯಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರಲ್ಲಿ, ದ್ವಿಜನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಮೂಲವಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿರುವವರಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯವನು, ನಾನು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುವ ಗುರುವಾಗಿರುವಂತೆ.

ನನ್ವರ್ಥಕೋವಿದಾ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ವರ್ಣಾಶ್ರಮವತಾಮಿಹ । ಯೇ ಮಯಾ ಗುರುಣಾ ವಾಚಾ ತರನ್ತ್ಯಞ್ಜೋ ಭವಾರ್ಣವಮ್

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಅರ್ಥವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದವರು, ವರ್ಣಾಶ್ರಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ಗುರುವಾದ ಉಪದೇಶದಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ಭವಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾರೆ.

ನಾಹಮಿಜ್ಯಾಪ್ರಜಾತಿಭ್ಯಾಂ ತಪಸೋಪಶಮೇನ ವಾ । ತುಷ್ಯೇಯಂ ಸರ್ವಭೂತಾತ್ಮಾ ಗುರುಶುಶ್ರೂಷಯಾ ಯಥಾ

ನಾನು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾಗಿ, ಯಜ್ಞ, ಸಂತಾನ, ತಪಸ್ಸು ಅಥವಾ ಶಮನದಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಗುರುಸೇವೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತೇನೆ.

ಅಪಿ ನಃ ಸ್ಮರ್ಯತೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ವೃತ್ತಂ ನಿವಸತಾಂ ಗುರೌ । ಗುರುದಾರೈಶ್ಚೋದಿತಾನಾಂ ಇನ್ಧನಾನಯನೇ ಕ್ವಚಿತ್

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಾವು ಗುರುಗೃಹದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಗುರುಪತ್ನಿಯರು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇಂಧನವನ್ನು ತರುವ ಸಂದರ್ಭದ ನಮ್ಮ ವರ್ತನೆ ನಿನಗೆ ನೆನಪಿದೆಯೆ?

ಪ್ರವಿಷ್ಟಾನಾಂ ಮಹಾರಣ್ಯಂ ಅಪರ್ತೌ ಸುಮಹದ್ ದ್ವಿಜ । ವಾತವರ್ಷಂ ಅಭೂತ್ತೀವ್ರಂ ನಿಷ್ಠುರಾಃ ಸ್ತನಯಿತ್‍ನವಃ

ನಾವು ಆ ಮಹಾ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಾಗ, ದ್ವಿಜನೇ, ಭಯಾನಕವಾದ ಗಾಳಿ-ಮಳೆಯು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು; ಬಲವಾದ ಗಾಳಿಗಳು ಬೀಸಿದವು, ಭೀಕರವಾದ ಗರ್ಜನೆಗಳು ಕೇಳಿಬಂದವು.

ಸೂರ್ಯಶ್ಚಾಸ್ತಂ ಗತಸ್ತಾವತ್ ತಮಸಾ ಚಾವೃತಾ ದಿಶಃ । ನಿಮ್ನಂ ಕೂಲಂ ಜಲಮಯಂ ನ ಪ್ರಾಜ್ಞಾಯತ ಕಿಞ್ಚನ

ಆಗ ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಿಸಿತ್ತು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕತ್ತಲೆ ಆವರಿಸಿತ್ತು; ನದಿಯ ದಂಡೆಯು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ಏನು ಎಲ್ಲಿ ಇದೆಂಬುದೂ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

( ವಂಶಸ್ಥಾ ) ವಯಂ ಭೃಶಮ್ತತ್ರ ಮಹಾನಿಲಾಮ್ಬುಭಿಃ ನಿಹನ್ಯಮಾನಾ ಮಹುರಮ್ಬುಸಮ್ಪ್ಲವೇ । ದಿಶೋಽವಿದನ್ತೋಽಥ ಪರಸ್ಪರಂ ವನೇ ಗೃಹೀತಹಸ್ತಾಃ ಪರಿಬಭ್ರಿಮಾತುರಾಃ

ಅಲ್ಲಿ ನಾವು ಭಾರೀ ಗಾಳಿಯೂ ಜೋರಾದ ಮಳೆಯೂ ಹೊಡೆದು, ನೀರಿನ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಹೋದೆವು; ಯಾವ ದಿಕ್ಕು ಯಾವುದು ಎಂಬುದೂ, ಪರಸ್ಪರ ಯಾರಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದೂ ಗೊತ್ತಾಗದೆ, ಕೈಕೈ ಹಿಡಿದು, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡು ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದೆವು.