ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ತತಶ್ಚ ಭಾರತಂ ವರ್ಷಂ ಪರೀತ್ಯ ಸುಸಮಾಹಿತಃ। ಚರಿತ್ವಾ ದ್ವಾದಶಮಾಸಾಂಸ್ತೀರ್ಥಸ್ನಾಯೀ ವಿಶುಧ್ಯಸಿ

ಆಮೇಲೆ ಭರತಖಂಡವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಹನ್ನೆರಡು ತಿಂಗಳು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಮಾಡಿ, ಪವಿತ್ರ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ನೀನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತೀಯೆ.

ಸುದಾಮೋಪಾಖ್ಯಾನಮ್ – ಪತ್‍ನೀಪ್ರೇರಣಯಾ ಸುದಾಮ್ನೋ ಭಗವತ್ ಸಮೀಪೇ ಗಮನಂ; ಭಗವತಾ ತಸ್ಯ ಸತ್ಕಾರಶ್ಚ - ಶ್ರೀರಾಜೋವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಭಗವನ್ ಯಾನಿ ಚಾನ್ಯಾನಿ ಮುಕುನ್ದಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ವೀರ್ಯಾಣ್ಯನನ್ತವೀರ್ಯಸ್ಯ ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಹೇ ಪ್ರಭೋ

ರಾಜನು ಕೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನೇ, ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಮುಕುಂದನ ಇನ್ನೂ ಬೇರೆ ಬಗೆಯ ಶೌರ್ಯಮಯ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ, ಪ್ರಭುವೇ.

ಕೋ ನು ಶ್ರುತ್ವಾಸಕೃದ್ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಉತ್ತಮಃಶ್ಲೋಕಸತ್ಕಥಾಃ । ವಿರಮೇತ ವಿಶೇಷಜ್ಞೋ ವಿಷಣ್ಣಃ ಕಾಮಮಾರ್ಗಣೈಃ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಒಬ್ಬನು ಒಮ್ಮೆ라도 ಪರಮೋತ್ತಮನಾದ ಭಗವಂತನ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಅವುಗಳ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಅರಿಯದ, ಕಾಮದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಬಾಧೆಗೊಂಡವನಲ್ಲದೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಕೇಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

( ಮಿಶ್ರ ) ಸಾ ವಾಗ್ ಯಯಾ ತಸ್ಯ ಗುಣಾನ್ ಗೃಣೀತೇ ಕರೌ ಚ ತತ್ಕರ್ಮಕರೌ ಮನಶ್ಚ । ಸ್ಮರೇದ್‌ ವಸನ್ತಂ ಸ್ಥಿರಜಙ್‌ಗಮೇಷು ಶ್ರೃಣೋತಿ ತತ್ಪುಣ್ಯಕಥಾಃ ಸ ಕರ್ಣಃ

ಯಾವ ಮಾತಿನಿಂದ ಅವನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾನೋ, ಯಾವ ಕೈಗಳಿಂದ ಅವನ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಯಾವ ಮನಸ್ಸು ಅವನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೋ, ಯಾವ ಕಿವಿಗಳು ಅವನ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತವೋ, ಅವುವೇ ನಿಜವಾದ ಮಾತು, ಕೈ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕಿವಿಗಳು.

ಶಿರಸ್ತು ತಸ್ಯೋಭಯಲಿಙ್‌ಗಮಾನಂ ಏತ್ತದೇವ ಯತ್ಪಶ್ಯತಿ ತದ್ಧಿ ಚಕ್ಷುಃ । ಅಙ್‌ಗಾನಿ ವಿಷ್ಣೋರಥ ತಜ್ಜನಾನಾಂ ಪಾದೋದಕಂ ಯಾನಿ ಭಜನ್ತಿ ನಿತ್ಯಮ್

ಯಾವ ತಲೆ ಅವನು ಎರಡೂ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವವನಿಗೆ ವಂದನೆ ಮಾಡುತ್ತದೋ, ಯಾವ ಕಣ್ಣು ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತದೋ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅಥವಾ ಅವನ ಭಕ್ತರ ಪಾದೋದಕವನ್ನು ಯಾವ ಅಂಗಗಳು ಸದಾ ಸೇವಿಸುತ್ತವೋ, ಅವುವೇ ನಿಜವಾದ ತಲೆ, ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ಅಂಗಗಳು.

ಸೂತ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ವಿಷ್ಣುರಾತೇನ ಸಮ್ಪೃಷ್ಟೋ ಭಗವಾನ್ ಬಾದರಾಯಣಿಃ । ವಾಸುದೇವೇ ಭಗವತಿ ನಿಮಗ್ನಹೃದಯೋಽಬ್ರವೀತ್

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ವಿಷ್ಣುರಾತನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಬಾದರಾಯಣಿಯ ಪುತ್ರನಾದ ಭಗವಂತನು, ವಾಸುದೇವನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಮುಳುಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಕೃಷ್ಣಸ್ಯಾಸೀತ್ ಸಖಾ ಕಶ್ಚಿದ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಬ್ರಹ್ಮವಿತ್ತಮಃ । ವಿರಕ್ತ ಇನ್ದ್ರಿಯಾರ್ಥೇಷು ಪ್ರಶಾನ್ತಾತ್ಮಾ ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಃ

ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸ್ನೇಹಿತನಿದ್ದನು. ಅವನು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದ, ಇಂದ್ರಿಯಸುಖಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದ, ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ್ದವನಾಗಿದ್ದನು.

ಯದೃಚ್ಛಯೋಪಪನ್ನೇನ ವರ್ತಮಾನೋ ಗೃಹಾಶ್ರಮೀ । ತಸ್ಯ ಭಾರ್ಯಾ ಕುಚೈಲಸ್ಯ ಕ್ಷುತ್ಕ್ಷಾಮಾ ಚ ತಥಾವಿಧಾ

ಅವನು ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಇದ್ದು, ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ದೊರಕುವದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಕೂಡ ಹಸಿವಿನಿಂದ ದುರ್ಬಲಳಾಗಿದ್ದಳು, ಅವಳ ಬಟ್ಟೆ ಕೂಡ ಹರಿದಿದ್ದವು.

ಪತಿವ್ರತಾ ಪತಿಂ ಪ್ರಾಹ ಮ್ಲಾಯತಾ ವದನೇನ ಸಾ । ದರಿದ್ರಂ ಸೀದಮಾನಾ ವೈ ವೇಪಮಾನಾಭಿಗಮ್ಯ ಚ

ಪತಿವ್ರತೆ ಆದ ಆ ಹೆಂಡತಿ, ಮುಖವು ಬಾಡಿದಂತೆ, ಬಡತನದಿಂದ ಸಂಕಟಗೊಂಡು, ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ ತನ್ನ ಗಂಡನ ಬಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಮಾತನಾಡಿದಳು.

ನನು ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಭಗವತಃ ಸಖಾ ಸಾಕ್ಷಾಚ್ಛ್ರಿಯಃ ಪತಿಃ । ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಶ್ಚ ಶರಣ್ಯಶ್ಚ ಭಗವಾನ್ ಸಾತ್ವತರ್ಷಭಃ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಶ್ರೀದೇವಿಯ ಪತಿಯಾದ ಭಗವಂತನು ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನಲ್ಲವೇ? ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಶ್ರಯನು, ಸಾತ್ವತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು.

ತಮುಪೈಹಿ ಮಹಾಭಾಗ ಸಾಧೂನಾಂ ಚ ಪರಾಯಣಮ್ । ದಾಸ್ಯತಿ ದ್ರವಿಣಂ ಭೂರಿ ಸೀದತೇ ತೇ ಕುಟುಮ್ಬಿನೇ

ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತನೇ, ನೀನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು. ಅವನು ಸದಾ ಸಜ್ಜನರ ಆಶ್ರಯನು. ನೀನು ಸಂಕಟದಲ್ಲಿರುವ ಗೃಹಸ್ಥನಾದ್ದರಿಂದ ಅವನು ನಿನಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಬಹಳ ಧನವನ್ನು ಕೊಡುವನು.

ಆಸ್ತೇಽಧುನಾ ದ್ವಾರವತ್ಯಾಂ ಭೋಜವೃಷ್ಣ್ಯನ್ಧಕೇಶ್ವರಃ । ಸ್ಮರತಃ ಪಾದಕಮಲಂ ಆತ್ಮಾನಮಪಿ ಯಚ್ಛತಿ । ಕಿಂ ನ್ವರ್ಥಕಾಮಾನ್ ಭಜತೋ ನಾತ್ಯಭೀಷ್ಟಾನ್ಜಗದ್‌ಗುರುಃ

ಅವನು ಈಗ ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಭೋಜ, ವೃಷ್ಣಿ ಮತ್ತು ಅಂಧಕರ ರಾಜನಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಪಾದಕಮಲವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವ ಭಕ್ತರಿಗೆ ತನ್ನನ್ನೇ ಕೊಡುವನು. ಜಗತ್ತಿನ ಗುರುವಾದ ಅವನು, ಭಕ್ತನಿಗೆ ಅವನು ಬೇಡದಿದ್ದರೂ ಬೇಕಾದ ವರಗಳನ್ನು ಕೊಡುವುದರಲ್ಲಿ ಏನು ತಡೆಯಿದೆ?

ಸ ಏವಂ ಭಾರ್ಯಯಾ ವಿಪ್ರೋ ಬಹುಶಃ ಪ್ರಾರ್ಥಿತೋ ಮೃದು । ಅಯಂ ಹಿ ಪರಮೋ ಲಾಭ ಉತ್ತಮಃಶ್ಲೋಕದರ್ಶನಮ್

ಹೀಗೆ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯು ಮೃದುವಾಗಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ಕೇಳಿದಾಗ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು: 'ಉತ್ತಮಶ್ಲೋಕನನ್ನು ನೋಡುವುದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಲಾಭ' ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿದನು.

ಇತಿ ಸಞ್ಚಿನ್ತ್ಯ ಮನಸಾ ಗಮನಾಯ ಮತಿಂ ದಧೇ । ಅಪ್ಯಸ್ತ್ಯುಪಾಯನಂ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಗೃಹೇ ಕಲ್ಯಾಣಿ ದೀಯತಾಮ್

ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದನು. 'ಮನೆಗೆ ಏನಾದರೂ ಉಡುಗೊರೆ ಇದೆಯೆ, ಒಳ್ಳೆಯವಳೇ? ಏನಾದರೂ ಕೊಡು' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ಯಾಚಿತ್ವಾ ಚತುರೋ ಮುಷ್ಟೀನ್ ವಿಪ್ರಾನ್ ಪೃಥುಕತಣ್ಡುಲಾನ್ । ಚೈಲಖಣ್ಡೇನ ತಾನ್ ಬದ್ಧ್ವಾ ಭರ್ತ್ರೇ ಪ್ರಾದಾದುಪಾಯನಮ್

ಅವಳು ನಾಲ್ಕು ಮುಷ್ಟಿ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಬಳಿಯಿಂದ ಬೇಡಿ, ಒಂದು ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟಳು.

ಸ ತಾನಾದಾಯ ವಿಪ್ರಾಗ್ರ್ಯಃ ಪ್ರಯಯೌ ದ್ವಾರಕಾಂ ಕಿಲ । ಕೃಷ್ಣಸನ್ದರ್ಶನಂ ಮಹ್ಯಂ ಕಥಂ ಸ್ಯಾದಿತಿ ಚಿನ್ತಯನ್

ಅವನು ಅವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೊರಟನು. 'ನಾನು ಹೇಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯಬಹುದು?' ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಹೋದನು.

ತ್ರೀಣಿ ಗುಲ್ಮಾನ್ಯತೀಯಾಯ ತಿಸ್ರಃ ಕಕ್ಷಾಶ್ಚ ಸದ್ವಿಜಃ । ವಿಪ್ರೋಽಗಮ್ಯಾನ್ಧಕವೃಷ್ಣೀನಾಂ ಗೃಹೇಷ್ವಚ್ಯುತಧರ್ಮಿಣಾಮ್

ಆ ಸದ್ವಿಜನು ಮೂರು ಬಂಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ಪ್ರಾಂಗಣಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ಅಚ್ಯುತನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಅಂಧಕ ಮತ್ತು ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಗೃಹಂ ದ್‌ವ್ಯಷ್ಟಸಹಸ್ರಾಣಾಂ ಮಹಿಷೀಣಾಂ ಹರೇರ್ದ್ವಿಜಃ । ವಿವೇಶೈಕತಮಂ ಶ್ರೀಮದ್ ಬ್ರಹ್ಮಾನನ್ದಂ ಗತೋ ಯಥಾ

ಅವನು ಹರಿಯ ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಮಹಿಷಿಯರ ಮನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದವನಂತೆ ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದನು.

ತಂ ವಿಲೋಕ್ಯಾಚ್ಯುತೋ ದೂರಾತ್ ಪ್ರಿಯಾಪರ್ಯಙ್ಕಮಾಸ್ಥಿತಃ । ಸಹಸೋತ್ಥಾಯ ಚಾಭ್ಯೇತ್ಯ ದೋರ್ಭ್ಯಾಂ ಪರ್ಯಗ್ರಹೀನ್ಮುದಾ

ಅಚ್ಯುತನು ದೂರದಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಪ್ರಿಯೆಯ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು, ಹತ್ತಿರ ಬಂದು, ಆನಂದದಿಂದ ಇಬ್ಬುಜಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.

ಸಖ್ಯುಃ ಪ್ರಿಯಸ್ಯ ವಿಪ್ರರ್ಷೇಃ ಅಙ್‌ಗಸಙ್‌ಗಾತಿನಿರ್ವೃತಃ । ಪ್ರೀತೋ ವ್ಯಮುಞ್ಚದಬ್ಬಿನ್ದೂನ್ ನೇತ್ರಾಭ್ಯಾಂ ಪುಷ್ಕರೇಕ್ಷಣಃ

ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಕಮಲನಯನನು, ಆ ಮಹಾನುಭಾವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆನಂದದಿಂದ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು.

ಅಥೋಪವೇಶ್ಯ ಪರ್ಯಙ್ಕೇ ಸ್ವಯಂ ಸಖ್ಯುಃ ಸಮರ್ಹಣಮ್ । ಉಪಹೃತ್ಯಾವನಿಜ್ಯಾಸ್ಯ ಪಾದೌ ಪಾದಾವನೇಜನೀಃ

ಆಮೇಲೆ, ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ, ಸ್ವತಃ ಅವನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸತ್ಕಾರವನ್ನು ಮಾಡಿ, ನೀರನ್ನು ತಂದು, ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದನು.

ಅಗ್ರಹೀಚ್ಛಿರಸಾ ರಾಜನ್ ಭಗವಾನ್ ಲೋಕಪಾವನಃ । ವ್ಯಲಿಮ್ಪದ್ ದಿವ್ಯಗನ್ಧೇನ ಚನ್ದನಾಗುರುಕುಙ್ಕಮೈಃ

ರಾಜನೇ, ಲೋಕಪಾವನನಾದ ಭಗವಂತನು, ಆ ನೀರನ್ನು ಶಿರಸ್ಸಿಗೆ ಧರಿಸಿ, ದಿವ್ಯವಾದ ಚಂದನ, ಅಗರು, ಕುಂಕುಮದ ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಲೇಪಿಸಿದನು.

ಧೂಪೈಃ ಸುರಭಿಭಿರ್ಮಿತ್ರಂ ಪ್ರದೀಪಾವಲಿಭಿರ್ಮುದಾ । ಅರ್ಚಿತ್ವಾಽಽವೇದ್ಯ ತಾಮ್ಬೂಲಂ ಗಾಂ ಚ ಸ್ವಾಗತಮಬ್ರವೀತ್

ಸುಗಂಧದ ಧೂಪಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ದೀಪಮಾಲೆಯಿಂದ ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿ, ತಾಂಬೂಲವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಹಸುವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಸ್ವಾಗತದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ಕುಚೈಲಂ ಮಲಿನಂ ಕ್ಷಾಮಂ ದ್‌ವಿಜಂ ಧಮನಿಸಂತತಮ್ । ದೇವೀ ಪರ್ಯಚರತ್ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಚಾಮರವ್ಯಜನೇನ ವೈ

ಹಳೆಯ, ಮಸುಕಾದ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ, ಕ್ಷೀಣವಾದ, ಶಿರಾ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಆ ದ್ವಿಜನಿಗೆ, ದೇವಿಯೇ ಸ್ವತಃ ಚಾಮರದ ವಾಲಿನಿಂದ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದಳು.

ಅನ್ತಃಪುರಜನೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕೃಷ್ಣೇನಾಮಲಕೀರ್ತಿನಾ । ವಿಸ್ಮಿತೋಽಭೂದತಿಪ್ರೀತ್ಯಾ ಅವಧೂತಂ ಸಭಾಜಿತಮ್

ಕೃಷ್ಣನು, ನಿರ್ಮಲ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಅವಧೂತನಿಗೆ ಇಷ್ಟು ಗೌರವ ನೀಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಂತರಂಗದ ಮಹಿಳೆಯರು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾಗಿ, ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು.

ಕಿಮನೇನ ಕೃತಂ ಪುಣ್ಯಂ ಅವಧೂತೇನ ಭಿಕ್ಷುಣಾ । ಶ್ರಿಯಾ ಹೀನೇನ ಲೋಕೇಽಸ್ಮಿನ್ ಗರ್ಹಿತೇನಾಧಮೇನ ಚ

ಈ ಅವಧೂತನಾದ ಭಿಕ್ಷುಕನು, ಐಶ್ವರ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತಿರಸ್ಕೃತನಾಗಿಯೂ, ಎಂತಹ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದನು ಎಂದು ಅವರು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು.

ಯೋಽಸೌ ತ್ರಿಲೋಕಗುರುಣಾ ಶ್ರೀನಿವಾಸೇನ ಸಮ್ಭೃತಃ । ಪರ್ಯಙ್ಕಸ್ಥಾಂ ಶ್ರಿಯಂ ಹಿತ್ವಾ ಪರಿಷ್ವಕ್ತೋಽಗ್ರಜೋ ಯಥಾ

ತ್ರಿಲೋಕಗುರುವಾದ ಶ್ರೀನಿವಾಸನು, ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅವನನ್ನು ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರನಂತೆ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಗೌರವಿಸಿದನು.

ಕಥಯಾಂ ಚಕ್ರತುರ್ಗಾಥಾಃ ಪೂರ್ವಾ ಗುರುಕುಲೇ ಸತೋಃ । ಆತ್ಮನೋರ್ಲಲಿತಾ ರಾಜನ್ ಕರೌ ಗೃಹ್ಯ ಪರಸ್ಪರಮ್

ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಗುರುಕುಲದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ದಿನಗಳ ಸುಂದರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಕೈ ಹಿಡಿದು, ರಾಜನೇ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ - ಅಪಿ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಗುರುಕುಲಾದ್‌ ಭವತಾ ಲಬ್ಧದಕ್ಷಿಣಾತ್ । ಸಮಾವೃತ್ತೇನ ಧರ್ಮಜ್ಞ ಭಾರ್ಯೋಢಾ ಸದೃಶೀ ನ ವಾ

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು — ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಗುರುಕುಲದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮುಗಿಸಿ, ಗುರುದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಿದ ಮೇಲೆ, ನೀನು ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನಾಗಿ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ?