ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಯಮುನಾಮನು ಯಾನ್ಯೇವ ಗಙ್ಗಾಮನು ಚ ಭಾರತ। ಜಗಾಮ ನೈಮಿಷಂ ಯತ್ರ ಋಷಯಃ ಸತ್ರಮಾಸತೇ

ಯಮುನೆಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ, ನಂತರ ಗಂಗೆಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ, ಭಾರತ, ಅವನು ನೈಮಿಷ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋದನು, ಅಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು.

ತಮಾಗತಮಭಿಪ್ರೇತ್ಯ ಮುನಯೋ ದೀರ್ಘಸತ್ರಿಣಃ। ಅಭಿನನ್ದ್ಯ ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ಪ್ರಣಮ್ಯೋತ್ಥಾಯ ಚಾರ್ಚಯನ್

ಅವನನ್ನು ಬರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೀರ್ಘಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಮುನಿಗಳು, ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ಎದ್ದು, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಗೌರವಿಸಿದರು.

ಸೋಽರ್ಚಿತಃ ಸಪರೀವಾರಃ ಕೃತಾಸನಪರಿಗ್ರಹಃ। ರೋಮಹರ್ಷಣಮಾಸೀನಂ ಮಹರ್ಷೇಃ ಶಿಷ್ಯಮೈಕ್ಷತ

ಆತನು ತನ್ನ ಜೊತೆಗಿದ್ದವರೊಂದಿಗೆ ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ಮಹರ್ಷಿಯ ಶಿಷ್ಯನಾದ ರೋಮಹರ್ಷಣನನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ಅಪ್ರತ್ಯುತ್ಥಾಯಿನಂ ಸೂತಮಕೃತಪ್ರಹ್ವಣಾಞ್ಜಲಿಮ್। ಅಧ್ಯಾಸೀನಂ ಚ ತಾನ್ವಿಪ್ರಾಂಶ್ಚುಕೋಪೋದ್ವೀಕ್ಷ್ಯ ಮಾಧವಃ

ಆ ಸೂತನು ಎದ್ದಿಲ್ಲ, ಕೈಕಟ್ಟು ಮಾಡಿ ಗೌರವ ತೋರಲಿಲ್ಲ, ಅಲ್ಲದೆ ಕುಳಿತೇ ಇದ್ದನು. ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದರು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಮಾಧವನು ಕೋಪಗೊಂಡನು.

ಯಸ್ಮಾದಸಾವಿಮಾನ್ವಿಪ್ರಾನಧ್ಯಾಸ್ತೇ ಪ್ರತಿಲೋಮಜಃ। ಧರ್ಮಪಾಲಾಂಸ್ತಥೈವಾಸ್ಮಾನ್ವಧಮರ್ಹತಿ ದುರ್ಮತಿಃ

ಈ ಕೆಳಜನ್ಮದವನು ಧರ್ಮವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗಿಂತಲೂ, ನಮ್ಮಿಗಿಂತಲೂ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾನೆ. ಇಂತಹ ದುಷ್ಟಮನಸ್ಸಿನವನು ಮರಣಾರ್ಹನು.

ಋಷೇರ್ಭಗವತೋ ಭೂತ್ವಾ ಶಿಷ್ಯೋಽಧೀತ್ಯ ಬಹೂನಿ ಚ। ಸೇತಿಹಾಸಪುರಾಣಾನಿ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ಸರ್ವಶಃ

ಮಹರ್ಷಿಯ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿ, ಅನೇಕ ಇತಿಹಾಸ, ಪುರಾಣಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಲಿತಿದ್ದರೂ,

ಅದಾನ್ತಸ್ಯಾವಿನೀತಸ್ಯ ವೃಥಾ ಪಣ್ಡಿತಮಾನಿನಃ। ನ ಗುಣಾಯ ಭವನ್ತಿ ಸ್ಮ ನಟಸ್ಯೇವಾಜಿತಾತ್ಮನಃ

ಆದರೆ, ಶಾಂತಿಯಾಗದ, ವಿನಯವಿಲ್ಲದ, ನಿರರ್ಥಕವಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ಪಂಡಿತನೆಂದು ಭಾವಿಸುವವನಿಗೆ ಆ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಯಾವುದೇ ಗುಣವಿಲ್ಲ. ಆತ್ಮವಶವಾಗದ ನಟನಿಗೆ ಅದು ಹೇಗೋ ಹಾಗೆ.

ಏತದರ್ಥೋ ಹಿ ಲೋಕೇಽಸ್ಮಿನ್ನವತಾರೋ ಮಯಾ ಕೃತಃ। ವಧ್ಯಾ ಮೇ ಧರ್ಮಧ್ವಜಿನಸ್ತೇ ಹಿ ಪಾತಕಿನೋಽಧಿಕಾಃ

ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಧರ್ಮದ ರೂಪ ತೊಟ್ಟು, ಪಾಪಮಾಡುವವರನ್ನು ನಾನು ಸಂಹರಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಏತಾವದುಕ್ತ್ವಾ ಭಗವಾನ್ನಿವೃತ್ತೋಽಸದ್ವಧಾದಪಿ। ಭಾವಿತ್ವಾತ್ತಂ ಕುಶಾಗ್ರೇಣ ಕರಸ್ಥೇನಾಹನತ್ಪ್ರಭುಃ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಭಗವಂತನು ದುಷ್ಟನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದನ್ನು ತಡೆಯಿದರೂ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಲೋಚಿಸಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕುಶದ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.

ಹಾಹೇತಿವಾದಿನಃ ಸರ್ವೇ ಮುನಯಃ ಖಿನ್ನಮಾನಸಾಃ। ಊಚುಃ ಸಙ್ಕರ್ಷಣಂ ದೇವಮಧರ್ಮಸ್ತೇ ಕೃತಃ ಪ್ರಭೋ

ಎಲ್ಲ ಮುನಿಗಳು ದುಃಖದಿಂದ 'ಹಾಯ್' ಎಂದು ಅಳಿದರು. 'ಸಂಕರ್ಷಣ ದೇವಾ, ನೀನು ಅಧರ್ಮ ಮಾಡಿದೆಯೆ!' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಅಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಾಸನಂ ದತ್ತಮಸ್ಮಾಭಿರ್ಯದುನನ್ದನ। ಆಯುಶ್ಚಾತ್ಮಾಕ್ಲಮಂ ತಾವದ್ಯಾವತ್ಸತ್ರಂ ಸಮಾಪ್ಯತೇ

'ಯದುಕುಲದವನೇ, ನಾವು ಅವನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಸನ, ಯಾಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ಯಜ್ಞ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ದೇಹದ ಶ್ರಮವಿಲ್ಲದಿರುವ ವರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆವು.'

ಅಜಾನತೈವಾಚರಿತಸ್ತ್ವಯಾ ಬ್ರಹ್ಮವಧೋ ಯಥಾ। ಯೋಗೇಶ್ವರಸ್ಯ ಭವತೋ ನಾಮ್ನಾಯೋಽಪಿ ನಿಯಾಮಕಃ

'ನೀನು ತಿಳಿಯದೆ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದೆಯೆಂದು ಆಯಿತು, ಯೋಗೇಶ್ವರನಾದ ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿಗೂ ನಿಯಮದಿಂದ ವಿನಾಯಿತಿ ಇಲ್ಲ.'

ಯದ್ಯೇತದ್ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಯಾಃ ಪಾವನಂ ಲೋಕಪಾವನ। ಚರಿಷ್ಯತಿ ಭವಾಂಲ್ಲೋಕ ಸಙ್ಗ್ರಹೋಽನನ್ಯಚೋದಿತಃ

'ಲೋಕಗಳ ಪಾವನನೇ, ಈ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪವನ್ನು ನೀನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬೇಕಾದರೆ, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ನೀನೇ ಸ್ವತಃ ಮಾಡಬೇಕು.'

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ। ಚರಿಷ್ಯೇ ವಧನಿರ್ವೇಶಂ ಲೋಕಾನುಗ್ರಹಕಾಮ್ಯಯಾ। ನಿಯಮಃ ಪ್ರಥಮೇ ಕಲ್ಪೇ ಯಾವಾನ್ಸ ತು ವಿಧೀಯತಾಮ್

'ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಲೋಕದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ವಧೆಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಮೊದಲ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಇದ್ದೋ ಹಾಗೆಯೇ ನಿಯಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.'

ದೀರ್ಘಮಾಯುರ್ಬತೈತಸ್ಯ ಸತ್ತ್ವಮಿನ್ದ್ರಿ ಯಮೇವ ಚ। ಆಶಾಸಿತಂ ಯತ್ತದ್ಬ್ರೂತೇ ಸಾಧಯೇ ಯೋಗಮಾಯಯಾ

'ಅವನಿಗೆ ದೀರ್ಘಾಯಸ್ಸು, ಬಲ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಕೊಡುವುದಾಗಿ ನೀವು ಆಶಿಸಿದ್ದೀರಿ. ನೀವು ಹೇಳಿದುದನ್ನು ನಾನು ನನ್ನ ಯೋಗಮಾಯೆಯಿಂದ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ.'

ಋಷಯ ಊಚುಃ। ಅಸ್ತ್ರಸ್ಯ ತವ ವೀರ್ಯಸ್ಯ ಮೃತ್ಯೋರಸ್ಮಾಕಮೇವ ಚ। ಯಥಾ ಭವೇದ್ವಚಃ ಸತ್ಯಂ ತಥಾ ರಾಮ ವಿಧೀಯತಾಮ್

ಮುನಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ರಾಮಾ, ನಿನ್ನ ಮಾತು, ನಿನ್ನ ಅಸ್ತ್ರದ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮರಣ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸತ್ಯವಾಗಲಿ.'

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ। ಆತ್ಮಾ ವೈ ಪುತ್ರ ಉತ್ಪನ್ನ ಇತಿ ವೇದಾನುಶಾಸನಮ್। ತಸ್ಮಾದಸ್ಯ ಭವೇದ್ವಕ್ತಾ ಆಯುರಿನ್ದ್ರಿ ಯಸತ್ತ್ವವಾನ್

'ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: ಆತ್ಮನೇ ಮಗನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ವೇದಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನ ಮಗನು ಜೀವ, ಬಲ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಪಾಠ ಹೇಳುವವನಾಗಲಿ.'

ಕಿಂ ವಃ ಕಾಮೋ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠಾ ಬ್ರೂತಾಹಂ ಕರವಾಣ್ಯಥ। ಅಜಾನತಸ್ತ್ವಪಇ!ತಿಂ ಯಥಾ ಮೇ ಚಿನ್ತ್ಯತಾಂ ಬುಧಾಃ

'ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನಿಮಗೆ ಯಾವ ಇಚ್ಛೆ ಇದೆ? ಹೇಳಿ, ನಾನು ಅದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಜ್ಞಾನಿಗಳೇ, ನಾನು ತಿಳಿಯದೆ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪಿಗೆ ಹೇಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ ಹೇಳಿ.'

ಋಷಯ ಊಚುಃ। ಇಲ್ವಲಸ್ಯ ಸುತೋ ಘೋರೋ ಬಲ್ವಲೋ ನಾಮ ದಾನವಃ। ಸ ದೂಷಯತಿ ನಃ ಸತ್ರಮೇತ್ಯ ಪರ್ವಣಿ ಪರ್ವಣಿ

ಮುನಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ಇಲ್ವಲನ ಮಗನಾದ ಬಲವಲ ಎಂಬ ಭಯಾನಕ ದಾನವನು ಇದೆ. ಅವನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಬ್ಬದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಂದು ನಮ್ಮ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಕೆಡಿಸುತ್ತಾನೆ.'

ತಂ ಪಾಪಂ ಜಹಿ ದಾಶಾರ್ಹ ತನ್ನಃ ಶುಶ್ರೂಷಣಂ ಪರಮ್। ಪೂಯಶೋಣಿತವಿನ್ಮೂತ್ರ ಸುರಾಮಾಂಸಾಭಿವರ್ಷಿಣಮ್

'ದಾಶಾರ್ಹಕುಲದವನೇ, ಆ ಪಾಪಿಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸು — ಅದು ನಮಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಬೇಕಾದದು. ಅವನು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪೂಕ, ರಕ್ತ, ಮಲ, ಮೂತ್ರ, ಮದ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾಂಸವನ್ನು ಸುರಿಯುತ್ತಾನೆ.'

ತತಶ್ಚ ಭಾರತಂ ವರ್ಷಂ ಪರೀತ್ಯ ಸುಸಮಾಹಿತಃ। ಚರಿತ್ವಾ ದ್ವಾದಶಮಾಸಾಂಸ್ತೀರ್ಥಸ್ನಾಯೀ ವಿಶುಧ್ಯಸಿ

ಆಮೇಲೆ ಭರತಖಂಡವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಹನ್ನೆರಡು ತಿಂಗಳು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಮಾಡಿ, ಪವಿತ್ರ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ನೀನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತೀಯೆ.

ಸುದಾಮೋಪಾಖ್ಯಾನಮ್ – ಪತ್‍ನೀಪ್ರೇರಣಯಾ ಸುದಾಮ್ನೋ ಭಗವತ್ ಸಮೀಪೇ ಗಮನಂ; ಭಗವತಾ ತಸ್ಯ ಸತ್ಕಾರಶ್ಚ - ಶ್ರೀರಾಜೋವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಭಗವನ್ ಯಾನಿ ಚಾನ್ಯಾನಿ ಮುಕುನ್ದಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ವೀರ್ಯಾಣ್ಯನನ್ತವೀರ್ಯಸ್ಯ ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಹೇ ಪ್ರಭೋ

ರಾಜನು ಕೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನೇ, ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಮುಕುಂದನ ಇನ್ನೂ ಬೇರೆ ಬಗೆಯ ಶೌರ್ಯಮಯ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ, ಪ್ರಭುವೇ.

ಕೋ ನು ಶ್ರುತ್ವಾಸಕೃದ್ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಉತ್ತಮಃಶ್ಲೋಕಸತ್ಕಥಾಃ । ವಿರಮೇತ ವಿಶೇಷಜ್ಞೋ ವಿಷಣ್ಣಃ ಕಾಮಮಾರ್ಗಣೈಃ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಒಬ್ಬನು ಒಮ್ಮೆ라도 ಪರಮೋತ್ತಮನಾದ ಭಗವಂತನ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಅವುಗಳ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಅರಿಯದ, ಕಾಮದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಬಾಧೆಗೊಂಡವನಲ್ಲದೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಕೇಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

( ಮಿಶ್ರ ) ಸಾ ವಾಗ್ ಯಯಾ ತಸ್ಯ ಗುಣಾನ್ ಗೃಣೀತೇ ಕರೌ ಚ ತತ್ಕರ್ಮಕರೌ ಮನಶ್ಚ । ಸ್ಮರೇದ್‌ ವಸನ್ತಂ ಸ್ಥಿರಜಙ್‌ಗಮೇಷು ಶ್ರೃಣೋತಿ ತತ್ಪುಣ್ಯಕಥಾಃ ಸ ಕರ್ಣಃ

ಯಾವ ಮಾತಿನಿಂದ ಅವನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾನೋ, ಯಾವ ಕೈಗಳಿಂದ ಅವನ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಯಾವ ಮನಸ್ಸು ಅವನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೋ, ಯಾವ ಕಿವಿಗಳು ಅವನ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತವೋ, ಅವುವೇ ನಿಜವಾದ ಮಾತು, ಕೈ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕಿವಿಗಳು.

ಶಿರಸ್ತು ತಸ್ಯೋಭಯಲಿಙ್‌ಗಮಾನಂ ಏತ್ತದೇವ ಯತ್ಪಶ್ಯತಿ ತದ್ಧಿ ಚಕ್ಷುಃ । ಅಙ್‌ಗಾನಿ ವಿಷ್ಣೋರಥ ತಜ್ಜನಾನಾಂ ಪಾದೋದಕಂ ಯಾನಿ ಭಜನ್ತಿ ನಿತ್ಯಮ್

ಯಾವ ತಲೆ ಅವನು ಎರಡೂ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವವನಿಗೆ ವಂದನೆ ಮಾಡುತ್ತದೋ, ಯಾವ ಕಣ್ಣು ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತದೋ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅಥವಾ ಅವನ ಭಕ್ತರ ಪಾದೋದಕವನ್ನು ಯಾವ ಅಂಗಗಳು ಸದಾ ಸೇವಿಸುತ್ತವೋ, ಅವುವೇ ನಿಜವಾದ ತಲೆ, ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ಅಂಗಗಳು.

ಸೂತ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ವಿಷ್ಣುರಾತೇನ ಸಮ್ಪೃಷ್ಟೋ ಭಗವಾನ್ ಬಾದರಾಯಣಿಃ । ವಾಸುದೇವೇ ಭಗವತಿ ನಿಮಗ್ನಹೃದಯೋಽಬ್ರವೀತ್

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ವಿಷ್ಣುರಾತನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಬಾದರಾಯಣಿಯ ಪುತ್ರನಾದ ಭಗವಂತನು, ವಾಸುದೇವನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಮುಳುಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಕೃಷ್ಣಸ್ಯಾಸೀತ್ ಸಖಾ ಕಶ್ಚಿದ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಬ್ರಹ್ಮವಿತ್ತಮಃ । ವಿರಕ್ತ ಇನ್ದ್ರಿಯಾರ್ಥೇಷು ಪ್ರಶಾನ್ತಾತ್ಮಾ ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಃ

ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸ್ನೇಹಿತನಿದ್ದನು. ಅವನು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದ, ಇಂದ್ರಿಯಸುಖಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದ, ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ್ದವನಾಗಿದ್ದನು.

ಯದೃಚ್ಛಯೋಪಪನ್ನೇನ ವರ್ತಮಾನೋ ಗೃಹಾಶ್ರಮೀ । ತಸ್ಯ ಭಾರ್ಯಾ ಕುಚೈಲಸ್ಯ ಕ್ಷುತ್ಕ್ಷಾಮಾ ಚ ತಥಾವಿಧಾ

ಅವನು ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಇದ್ದು, ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ದೊರಕುವದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಕೂಡ ಹಸಿವಿನಿಂದ ದುರ್ಬಲಳಾಗಿದ್ದಳು, ಅವಳ ಬಟ್ಟೆ ಕೂಡ ಹರಿದಿದ್ದವು.

ಪತಿವ್ರತಾ ಪತಿಂ ಪ್ರಾಹ ಮ್ಲಾಯತಾ ವದನೇನ ಸಾ । ದರಿದ್ರಂ ಸೀದಮಾನಾ ವೈ ವೇಪಮಾನಾಭಿಗಮ್ಯ ಚ

ಪತಿವ್ರತೆ ಆದ ಆ ಹೆಂಡತಿ, ಮುಖವು ಬಾಡಿದಂತೆ, ಬಡತನದಿಂದ ಸಂಕಟಗೊಂಡು, ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ ತನ್ನ ಗಂಡನ ಬಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಮಾತನಾಡಿದಳು.