ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಭಗವತಾ ಸೌಭಸಹಿತಸ್ಯ ಶಾಲ್ವಸ್ಯ ವಿನಾಶಃ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಸ ತೂಪಸ್ಪೃಶ್ಯ ಸಲಿಲಂ ದಂಶಿತೋ ಧೃತಕಾರ್ಮುಕಃ । ನಯ ಮಾಂ ದ್ಯುಮತಃ ಪಾರ್ಶ್ವಂ ವೀರಸ್ಯೇತ್ಯಾಹ ಸಾರಥಿಮ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಆಗ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ನೀರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು, 'ಸಾರಥಿ, ನನ್ನನ್ನು ವೀರನಾದ ದ್ಯುಮಾನನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ವಿಧಮನ್ತಂ ಸ್ವಸೈನ್ಯಾನಿ ದ್ಯುಮನ್ತಂ ರುಕ್ಮಿಣೀಸುತಃ । ಪ್ರತಿಹತ್ಯ ಪ್ರತ್ಯವಿಧ್ಯನ್ ನಾರಾಚೈರಷ್ಟಭಿಃ ಸ್ಮಯನ್

ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ಮಗನು, ಸ್ಮಿತವನ್ನಿಟ್ಟು, ತನ್ನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ದ್ಯುಮಾನನನ್ನು ಎಂಟು ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು ಬಡಿದನು.

ಚತುರ್ಭಿಶ್ಚತುರೋ ವಾಹಾನ್ ಸೂತಮೇಕೇನ ಚಾಹನತ್ । ದ್ವಾವಾಭ್ಯಂ ಧನುಶ್ಚ ಕೇತುಂ ಚ ಶರೇಣಾನ್ಯೇನ ವೈ ಶಿರಃ

ನಾಲ್ಕು ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು, ಒಂದು ಬಾಣದಿಂದ ಸಾರಥಿಯನ್ನು, ಎರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಧ್ವಜವನ್ನು, ಮತ್ತೊಂದು ಬಾಣದಿಂದ ತಲೆಯನ್ನು ಹೊಡೆದನು.

ಗದಸಾತ್ಯಕಿಸಾಮ್ಬಾದ್ಯಾ ಜಘ್ನುಃ ಸೌಭಪತೇರ್ಬಲಮ್ । ಪೇತುಃ ಸಮುದ್ರೇ ಸೌಭೇಯಾಃ ಸರ್ವೇ ಸಂಛಿನ್ನಕನ್ಧರಾಃ

ಗದ, ಸಾತ್ಯಕಿ, ಸಾಮ್ಬ ಮತ್ತು ಇತರರು ಸೌಭಪತಿಯ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದರು; ಎಲ್ಲಾ ಸೌಭಸೈನಿಕರು ಕುತ್ತಿಗೆಯು ಕತ್ತರಿಸಿ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದರು.

ಏವಂ ಯದೂನಾಂ ಶಾಲ್ವಾನಾಂ ನಿಘ್ನತಾಮಿತರೇತರಮ್ । ಯುದ್ಧಂ ತ್ರಿಣವರಾತ್ರಂ ತದ್ ಅಭೂತ್ ತುಮುಲಮುಲ್ಬಣಮ್

ಹೀಗೆ ಯದುಗಳು ಮತ್ತು ಶಾಲ್ವರು ಪರಸ್ಪರ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಆ ಯುದ್ಧವು ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ದಿನ ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಭಯಾನಕವಾಗಿ, ಗೋಜಲುಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ ನಡೆಯಿತು.

ಇನ್ದ್ರಪ್ರಸ್ಥಂ ಗತಃ ಕೃಷ್ಣ ಆಹೂತೋ ಧರ್ಮಸೂನುನಾ । ರಾಜಸೂಯೇಽಥ ನಿವೃತ್ತೇ ಶಿಶುಪಾಲೇ ಚ ಸಂಸ್ಥಿತೇ

ಧರ್ಮರಾಜನ ಆಮಂತ್ರಣದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನು ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಶಿಶುಪಾಲನು ಹತರಾದಾಗ,

ಕುರುವೃದ್ಧಾನನುಜ್ಞಾಪ್ಯ ಮುನೀಂಶ್ಚ ಸಸುತಾಂ ಪೃಥಾಮ್ । ನಿಮಿತ್ತಾನ್ಯತಿಘೋರಾಣಿ ಪಶ್ಯನ್ ದ್ವಾವಾರವತೀಂ ಯಯೌ

ಕೌರವರ ಹಿರಿಯವರಿಗೂ, ಮುನಿಗಳಿಗೂ, ಪುತ್ರರೊಡನೆ ಪೃಥೆಗೆ ಕೂಡ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ಭಯಾನಕವಾದ ಅಪಶಕುನುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೃಷ್ಣನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೊರಟನು.

ಆಹ ಚಾಹಮಿಹಾಯಾತ ಆರ್ಯಮಿಶ್ರಾಭಿಸಙ್‌ಗತಃ । ರಾಜನ್ಯಾಶ್ಚೈದ್ಯಪಕ್ಷೀಯಾ ನೂನಂ ಹನ್ಯುಃ ಪುರೀಂ ಮಮ

ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಮಹಾನ್ ಸ್ನೇಹಿತರು ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಚೇದಿ ರಾಜರ ಜೊತೆಗಿನ ರಾಜರು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ಊರನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.'

ವೀಕ್ಷ್ಯ ತತ್ಕದನಂ ಸ್ವಾನಾಂ ನಿರೂಪ್ಯ ಪುರರಕ್ಷಣಮ್ । ಸೌಭಂ ಚ ಶಾಲ್ವರಾಜಂ ಚ ದಾರುಕಂ ಪ್ರಾಹ ಕೇಶವಃ

ತನ್ನ ಜನರ ಹತನವನ್ನು ನೋಡಿ, ನಗರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿ, ಕೇಶವನು ದಾರುಕನಿಗೆ ಸೌಭ ಮತ್ತು ಶಾಲ್ವನ ಕುರಿತು ಹೇಳಿದನು.

ರಥಂ ಪ್ರಾಪಯ ಮೇ ಸೂತ ಶಾಲ್ವಸ್ಯಾನ್ತಿಕಮಾಶು ವೈ । ಸಮ್ಭ್ರಮಸ್ತೇ ನ ಕರ್ತವ್ಯೋ ಮಾಯಾವೀ ಸೌಭರಾಡಯಮ್

'ದಾರುಕಾ, ನನ್ನ ರಥವನ್ನು ಬೇಗ ಶಾಲ್ವನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆತಂದುಕೊ. ಆತನು ಮಾಯಾವಿ ರಾಜನು, ನೀನು ಭಯಪಡಬೇಡ.'

ಇತ್ಯುಕ್ತಶ್ಚೋದಯಾಮಾಸ ರಥಮಾಸ್ಥಾಯ ದಾರುಕಃ । ವಿಶನ್ತಂ ದದೃಶುಃ ಸರ್ವೇ ಸ್ವೇ ಪರೇ ಚಾರುಣಾನುಜಮ್

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ದಾರುಕನು ರಥವನ್ನು ಹತ್ತಿ ಚಲಾಯಿಸಿದನು. ಸ್ನೇಹಿತರೂ ಶತ್ರುಗಳೂ ಎಲ್ಲರೂ ಅರ್ಜುನನ ತಮ್ಮನು ಒಳಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ಶಾಲ್ವಶ್ಚ ಕೃಷ್ಣಮಾಲೋಕ್ಯ ಹತಪ್ರಾಯಬಲೇಶ್ವರಃ । ಪ್ರಾಹರತ್ ಕೃಷ್ಣಸೂತಾಯ ಶಕ್ತಿಂ ಭೀಮರವಾಂ ಮೃಧೇ

ಶಾಲ್ವನು, ತನ್ನ ಸೇನೆ ಬಹಳಷ್ಟು ನಾಶವಾದುದನ್ನು ಕಂಡು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರವಾದ ಗರ್ಜನೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ಸಾರಥಿಗೆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಎಸೆದನು.

ತಾಮಾಪತನ್ತೀಂ ನಭಸಿ ಮಹೋಲ್ಕಾಮಿವ ರಂಹಸಾ । ಭಾಸಯನ್ತೀಂ ದಿಶಃ ಶೌರಿಃ ಸಾಯಕೈಃ ಶತಧಾಚ್ಛಿನತ್

ಆ ಆಯುಧವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಹೊಮ್ಮಿ, ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಶೌರಿಯು ತನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ನೂರಾರು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಚೂರುಮಾಡಿದನು.

ತಂ ಚ ಷೋಡಶಭಿರ್ವಿದ್ಧ್ವಾ ಬಾಣೈಃ ಸೌಭಂ ಚ ಖೇ ಭ್ರಮತ್ । ಅವಿಧ್ಯಚ್ಛರಸನ್ದೋಹೈಃ ಖಂ ಸೂರ್ಯ ಇವ ರಶ್ಮಿಭಿಃ

ಅನಂತರ, ಶೌರಿಯು ಹದಿನಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಶಾಲ್ವನನ್ನು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ ಸೌಭವನ್ನು ಹೊಡೆದನು. ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಆಕಾಶವನ್ನು ತುಂಬುವಂತೆ ಕೃಷ್ಣನು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯನ್ನಿಟ್ಟು ಸೌಭವನ್ನು ಹೊಡೆದನು.

ಶಾಲ್ವಃ ಶೌರೇಸ್ತು ದೋಃ ಸವ್ಯಂ ಶಾರ್ಙ್‌ಗಂ ಶಾರ್ಙ್‌ಗಧನ್ವನಃ । ಬಿಭೇದ ನ್ಯಪತದ್ ಹಸ್ತಾತ್ ಶಾರ್ಙ್‌ಗಮಾಸೀತ್ ತದದ್‌ಭುತಮ್

ಶಾಲ್ವನು ಶೌರಿಯ ಎಡ ಕೈಗೆ ಹೊಡೆದು, ಶಾರಂಗ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಅವನ ಕೈಯಿಂದ ಮುರಿದು ಹಾಕಿದನು. ಅದು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ದೃಶ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

ಹಾಹಾಕಾರೋ ಮಹಾನಾಸೀದ್‌ ಭೂತಾನಾಂ ತತ್ರ ಪಶ್ಯತಾಮ್ । ನಿನದ್ಯ ಸೌಭರಾಡುಚ್ಚೈಃ ಇದಮಾಹ ಜನಾರ್ದನಮ್

ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಭಯಾನಕ ಕೂಗು ಎದ್ದಿತು. ಸೌಭನ ರಾಜನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿ ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಯತ್ತ್ವಯಾ ಮೂಢ ನಃ ಸಖ್ಯುಃ ಭ್ರಾತುರ್ಭಾರ್ಯಾ ಹೃತೇಕ್ಷತಾಮ್ । ಪ್ರಮತ್ತಃ ಸ ಸಭಾಮಧ್ಯೇ ತ್ವಯಾ ವ್ಯಾಪಾದಿತಃ ಸಖಾ

'ಮೂಢನೆ, ನಿನ್ನಿಂದ ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತನೂ, ನನ್ನ ಸಹೋದರನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿ, ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಅವನನ್ನು ಕೊಂದೆ. ನೀನು ಅಜಾಗರೂಕನಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿದ್ದೆ.'

ತಂ ತ್ವಾದ್ಯ ನಿಶಿತೈರ್ಬಾಣೈಃ ಅಪರಾಜಿತಮಾನಿನಮ್ । ನಯಾಮ್ಯಪುನರಾವೃತ್ತಿಂ ಯದಿ ತಿಷ್ಠೇರ್ಮಮಾಗ್ರತಃ

'ನೀನು ಅಜೇಯನೆಂದು ಭಾವಿಸುವೆ. ಆದರೆ ಇಂದು ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮರಳದ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುವೆ, ನೀನು ನನ್ನ ಎದುರಿಗೆ ನಿಲ್ಲುವದಾದರೆ.'

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ - ವೃಥಾ ತ್ವಂ ಕತ್ಥಸೇ ಮನ್ದ ನ ಪಶ್ಯಸ್ಯನ್ತಿಕೇಽನ್ತಕಮ್ । ಪೌರುಷಂ ದರ್ಶಯನ್ತಿ ಸ್ಮ ಶೂರಾ ನ ಬಹುಭಾಷಿಣಃ

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: 'ಅಪಾರವಾಗಿ ಹೊಗಳುತ್ತೀಯಲ್ಲ, ನೀನು ಮೂಢ. ನಿನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಮರಣ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಧೈರ್ಯವಂತರು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ.'

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಭಗವಾನ್ ಶಾಲ್ವಂ ಗದಯಾ ಭೀಮವೇಗಯಾ । ತತಾಡ ಜತ್ರೌ ಸಂರಬ್ಧಃ ಸ ಚಕಮ್ಪೇ ವಮನ್ನಸೃಕ್

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಭಗವಂತನು ಭೀಕರ ವೇಗದ ಗದೆಯಿಂದ ಶಾಲ್ವನನ್ನು ಕೋಪದಿಂದ ಎದೆಗೆ ಹೊಡೆದನು. ಶಾಲ್ವನು ನಡುಗುತ್ತಾ ರಕ್ತವನ್ನು ಉಗಿದನು.

ಗದಾಯಾಂ ಸನ್ನಿವೃತ್ತಾಯಾಂ ಶಾಲ್ವಸ್ತ್ವನ್ತರಧೀಯತ । ತತೋ ಮುಹೂರ್ತ ಆಗತ್ಯ ಪುರುಷಃ ಶಿರಸಾಚ್ಯುತಮ್ । ದೇವಕ್ಯಾ ಪ್ರಹಿತೋಽಸ್ಮೀತಿ ನತ್ವಾ ಪ್ರಾಹ ವಚೋ ರುದನ್

ಗದಾ ಹಿಂತಿರುಗಿದಾಗ, ಶಾಲ್ವನು ಅದೆಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾಗಿದನು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಒಬ್ಬನು ಬಂದು, ಅಚ್ಯುತನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಅಳುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ದೇವಕಿಯಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು.'

ಕೃಷ್ಣ ಕೃಷ್ಣ ಮಹಾಬಾಹೋ ಪಿತಾ ತೇ ಪಿತೃವತ್ಸಲ । ಬದ್ಧ್ವಾಪನೀತಃ ಶಾಲ್ವೇನ ಸೌನಿಕೇನ ಯಥಾ ಪಶುಃ

'ಕೃಷ್ಣಾ, ಕೃಷ್ಣಾ, ಮಹಾಬಾಹುವಾದವನೇ, ನಿನ್ನ ತಂದೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವನು, ಶಾಲ್ವನ ಮತ್ತು ಅವನ ಜನರಿಂದ ಹಗ್ಗದಿಂದ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಹೀಗೇ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವಂತೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡುಹೋಗಿದ್ದಾರೆ.'

ನಿಶಮ್ಯ ವಿಪ್ರಿಯಂ ಕೃಷ್ಣೋ ಮಾನುಷೀಂ ಪ್ರಕೃತಿಂ ಗತಃ । ವಿಮನಸ್ಕೋ ಘೃಣೀ ಸ್ನೇಹಾದ್ ಬಭಾಷೇ ಪ್ರಾಕೃತೋ ಯಥಾ

ಈ ದುಃಖದ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದ ಕೃಷ್ಣನು, ಮನುಷ್ಯನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡು, ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿ, ದಯೆಯಿಂದ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಕಥಂ ರಾಮಮಸಮ್ಭ್ರಾನ್ತಂ ಜಿತ್ವಾಜೇಯಂ ಸುರಾಸುರೈಃ । ಶಾಲ್ವೇನಾಲ್ಪೀಯಸಾ ನೀತಃ ಪಿತಾ ಮೇ ಬಲವಾನ್ ವಿಧಿಃ

ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರಿಗೂ ಜಯಿಸಲಾಗದ ನನ್ನ ತಂದೆ ರಾಮನು, ಎಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಶಾಲ್ವನಂತಹ ಸಾಮಾನ್ಯನಿಂದ ಹೇಗೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟನು? ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ವಿಧಿಯ ಶಕ್ತಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಇತಿ ಬ್ರುವಾಣೇ ಗೋವಿನ್ದೇ ಸೌಭರಾಟ್ ಪ್ರತ್ಯುಪಸ್ಥಿತಃ । ವಸುದೇವಮಿವಾನೀಯ ಕೃಷ್ಣಂ ಚೇದಮುವಾಚ ಸಃ

ಗೋವಿಂದನು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸೌಭದ ಅಧಿಪತಿ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. ಅವನು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ವಸುದೇವನಂತೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಏಷ ತೇ ಜನಿತಾ ತಾತೋ ಯದರ್ಥಮಿಹ ಜೀವಸಿ । ವಧಿಷ್ಯೇ ವೀಕ್ಷತಸ್ತೇಽಮುಂ ಈಶಶ್ಚೇತ್ ಪಾಹಿ ಬಾಲಿಶ

ಇವನು ನಿನ್ನ ತಂದೆ, ನೀನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಕಾರಣ. ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ದೇವರೆಂದರೆ, ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ಅಜ್ಞಾನಿಯೇ.

ಏವಂ ನಿರ್ಭರ್ತ್ಸ್ಯ ಮಾಯಾವೀ ಖಡ್ಗೇನಾನಕದುನ್ದುಭೇಃ । ಉತ್ಕೃತ್ಯ ಶಿರ ಆದಾಯ ಖಸ್ಥಂ ಸೌಭಂ ಸಮಾವಿಶತ್

ಹೀಗೆ ಬೈದು, ಆ ಮಾಯಾವಾದಿ ತನ್ನ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಎಳೆಯಿತು, ಅನಕದುಂದುಭಿಯ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಹಿಡಿದು, ಆ ತಲೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸೌಭ ಕೋಟೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

( ಮಿಶ್ರ ) ತತೋ ಮುಹೂರ್ತಂ ಪ್ರಕೃತಾವುಪಪ್ಲುತಃ ಸ್ವಬೋಧ ಆಸ್ತೇ ಸ್ವಜನಾನುಷಙ್‌ಗತಃ । ಮಹಾನುಭಾವಸ್ತದಬುಧ್ಯದಾಸುರೀಂ ಮಾಯಾಂ ಸ ಶಾಲ್ವಪ್ರಸೃತಾಂ ಮಯೋದಿತಾಮ್

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ತನ್ನ ಜನರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಕೃಷ್ಣನ ಮನಸ್ಸು ಸಹಜವಾದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆದರೆ, ಶೀಘ್ರವೇ ಅವನು ಇದು ಶಾಲ್ವನು ಮಾಯೆಯ ಸಹಾಯದಿಂದ ಮಾಡಿರುವ ದೈತ್ಯ ಮಾಯೆ ಎಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡನು.

ನ ತತ್ರ ದೂತಂ ನ ಪಿತುಃ ಕಲೇವರಂ ಪ್ರಬುದ್ಧ ಆಜೌ ಸಮಪಶ್ಯದಚ್ಯುತಃ । ಸ್ವಾಪ್ನಂ ಯಥಾ ಚಾಮ್ಬರಚಾರಿಣಂ ರಿಪುಂ ಸೌಭಸ್ಥಮಾಲೋಕ್ಯ ನಿಹನ್ತುಮುದ್ಯತಃ

ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡ ಕೃಷ್ಣನು, ಅಲ್ಲಿಯ neither ದೂತನನ್ನು nor ತಂದೆಯ ದೇಹವನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಕನಸು ಮುಗಿದಂತೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸೌಭದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುವ ಶತ್ರುವನ್ನು ಅವನು ನೋಡಿದನು, ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು.