ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಅಪರೇ ಚ ಮಹೇಷ್ವಾಸಾ ರಥಯೂಥಪಯೂಥಪಾಃ । ನಿರ್ಯಯುರ್ದಂಶಿತಾ ಗುಪ್ತಾ ರಥೇಭಾಶ್ವಪದಾತಿಭಿಃ

ಇನ್ನೂ ಹಲವರು ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಧನುರ್ಧಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ರಥದ ಸೇನಾಧಿಪತಿಗಳು, ರಥ, ಆನೆ, ಕುದುರೆ ಮತ್ತು ಕಾಲಾಳು ಸೈನಿಕರೊಂದಿಗೆ, ಸಜ್ಜಾಗಿ, ರಕ್ಷಣೆ ಪಡೆದು ಹೊರಟರು.

ತತಃ ಪ್ರವವೃತೇ ಯುದ್ಧಂ ಶಾಲ್ವಾನಾಂ ಯದುಭಿಃ ಸಹ । ಯಥಾಸುರಾಣಾಂ ವಿಬುಧೈಃ ತುಮುಲಂ ಲೋಮಹರ್ಷಣಮ್

ಆಗ ಶಾಲ್ವ ಮತ್ತು ಯದುಗಳ ನಡುವೆ ಭಯಾನಕವಾದ, ಹೃದಯವನ್ನು ಹಲ್ಲುಮಾಡುವಂತಹ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಅದು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಹೋರಾಡಿದ ಯುದ್ಧದಂತೆಯೇ ಉಗ್ರವಾಗಿತ್ತು.

ತಾಶ್ಚ ಸೌಭಪತೇರ್ಮಾಯಾ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರೈ ರುಕ್ಮಿಣೀಸುತಃ । ಕ್ಷಣೇನ ನಾಶಯಾಮಾಸ ನೈಶಂ ತಮ ಇವೋಷ್ಣಗುಃ

ರೂಕ್ಮಿಣಿಯ ಮಗನು ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ, ಸೌಭರಾಜನ ಮಾಯೆಗಳನ್ನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶಮಾಡಿದನು. ಅದು ಹೇಗೆಂದರೆ, ಬಿಸಿಲು ರಾತ್ರಿ ಕತ್ತಲನ್ನು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಓಡಿಸುವಂತೆ.

ವಿವ್ಯಾಧ ಪಞ್ಚವಿಂಶತ್ಯಾ ಸ್ವರ್ಣಪುಙ್ಖೈರಯೋಮುಖೈಃ । ಶಾಲ್ವಸ್ಯ ಧ್ವಜಿನೀಪಾಲಂ ಶರೈಃ ಸನ್ನತಪರ್ವಭಿಃ

ಆತನಿಂದ ಚಿನ್ನದ ಅಂಚು ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣದ ತುದಿಯುಳ್ಳ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಶಾಲ್ವನ ಸೇನೆಯ ನಾಯಕನನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೊಡೆದನು.

ಶತೇನಾತಾಡಯಚ್ಛಾಲ್ವಂ ಏಕೈಕೇನಾಸ್ಯ ಸೈನಿಕಾನ್ । ದಶಭಿರ್ದಶಭಿರ್ನೇತೄನ್ ವಾಹನಾನಿ ತ್ರಿಭಿಸ್ತ್ರಿಭಿಃ

ನೂರಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಶಾಲ್ವನನ್ನು ಹೊಡೆದನು, ಪ್ರತಿ ಸೈನಿಕನಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಬಾಣ, ಪ್ರತಿ ನಾಯಕನಿಗೆ ಹತ್ತು ಹತ್ತು ಬಾಣ, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ವಾಹನಕ್ಕೆ ಮೂರು ಮೂರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು.

ತದದ್‌ಭುತಂ ಮಹತ್ ಕರ್ಮ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಂ ಪೂಜಯಾಮಾಸುಃ ಸರ್ವೇ ಸ್ವಪರಸೈನಿಕಾಃ

ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನ ಅದ್ಭುತ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ಸೈನಿಕರು—ಸ್ನೇಹಿತರೂ ಶತ್ರುಗಳೂ—ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು.

ಬಹುರೂಪೈಕರೂಪಂ ತದ್ ದೃಶ್ಯತೇ ನ ಚ ದೃಶ್ಯತೇ । ಮಾಯಾಮಯಂ ಮಯಕೃತಂ ದುರ್ವಿಭಾವ್ಯಂ ಪರೈರಭೂತ್

ಮಾಯೆಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಆ ಮೃಗತ್ರಾಸ, ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದ್ದು, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಒಂದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು; ಅದು ಕಾಣಿಸಿತು ಮತ್ತು ಕಾಣಿಸದಂತಾಯಿತು; ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಅದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

ಕ್ವಚಿದ್‌ಭೂಮೌ ಕ್ವಚಿದ್‌ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಗಿರಿಮೂರ್ಧ್ನಿ ಜಲೇ ಕ್ವಚಿತ್ । ಅಲಾತಚಕ್ರವದ್‌ ಭ್ರಾಮ್ಯತ್ ಸೌಭಂ ತದ್ ದುರವಸ್ಥಿತಮ್

ಆ ಸೌಭ ವಿಮಾನವು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಗಳ ಮೇಲೆ, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿಯೂ, ಬೆಂಕಿಯ ಚಕ್ರದಂತೆ ತಿರುಗುತ್ತಾ ತುಂಬಾ ದುಃಖಕರ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇತ್ತು.

ಯತ್ರ ಯತ್ರೋಪಲಕ್ಷ್ಯೇತ ಸಸೌಭಃ ಸಹಸೈನಿಕಃ । ಶಾಲ್ವಃ ತತಸ್ತತೋಽಮುಞ್ಚನ್ ಶರಾನ್ ಸಾತ್ವತಯೂಥಪಾಃ

ಯಾವೆಡೆ ಶಾಲ್ವನು ತನ್ನ ಸೈನ್ಯ ಮತ್ತು ಸೌಭವನ್ನೊಡನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನೋ, ಆ ಕಡೆ ಸಾತ್ವತರು ತಮ್ಮ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಶರೈರಗ್ನ್ಯರ್ಕಸಂಸ್ಪರ್ಶೈಃ ಆಶೀವಿಷದುರಾಸದೈಃ । ಪೀಡ್ಯಮಾನಪುರಾನೀಕಃ ಶಾಲ್ವೋಽಮುಹ್ಯತ್ ಪರೇರಿತೈಃ

ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ, ವಿಷಪಾಮುಗಳಂತೆ ಭಯಂಕರವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಶಾಲ್ವನ ಸೇನೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ತೊಂದರೆಪಟ್ಟು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಯಿತು.

ಶಾಲ್ವಾನೀಕಪಶಸ್ತ್ರೌಘೈಃ ವೃಷ್ಣಿವೀರಾ ಭೃಶಾರ್ದಿತಾಃ । ನ ತತ್ಯಜೂ ರಣಂ ಸ್ವಂ ಸ್ವಂ ಲೋಕದ್ವಯಜಿಗೀಷವಃ

ಶಾಲ್ವನ ಸೇನೆಯಿಂದ ಬರುವ ಆಯುಧಗಳ ಮಳೆ ಯಿಂದ ವೃಷ್ಣಿಯ ವೀರರು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟರೂ, ಇಬ್ಬರೂ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಬೇಕೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ.

ಶಾಲ್ವಾಮಾತ್ಯೋ ದ್ಯುಮಾನ್ ನಾಮ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಂ ಪ್ರಾಕ್ ಪ್ರಪೀಡಿತಃ । ಆಸಾದ್ಯ ಗದಯಾ ಮೌರ್ವ್ಯಾ ವ್ಯಾಹತ್ಯ ವ್ಯನದದ್ ಬಲೀ

ಶಾಲ್ವನ ಅಮಾತ್ಯನಾದ ದ್ಯುಮಾನನು, ಹಿಂದೆ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಸೋಲಿಸಿ, ಭಾರವಾದ ಗದೆಯಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಕೂಗಿದನು.

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಂ ಗದಯಾ ಶೀರ್ಣ ವಕ್ಷಃಸ್ಥಲಮರಿಂದಮಮ್ । ಅಪೋವಾಹ ರಣಾತ್ ಸೂತೋ ಧರ್ಮವಿದ್ ದಾರುಕಾತ್ಮಜಃ

ಅರಿಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನ ಹೃದಯವನ್ನು ಗದೆಯಿಂದ ಒಡೆದುಹಾಕಿದಾಗ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲ ದಾರುಕನ ಮಗನಾದ ಸಾರಥಿ ಅವನನ್ನು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಿಂದ ದೂರಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ಲಬ್ಧಸಂಜ್ಞೋ ಮುಹೂರ್ತೇನ ಕಾರ್ಷ್ಣಿಃ ಸಾರಥಿಮಬ್ರವೀತ್ । ಅಹೋ ಅಸಾಧ್ವಿದಂ ಸೂತ ಯದ್ ರಣಾನ್ಮೇಽಪಸರ್ಪಣಮ್

ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ನಂತರ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು ಪ್ರಜ್ಞೆಗೂಡಿ, 'ಸಾರಥಿ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಯುದ್ಧದಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದ್ದೆ ಎಂಬುದು ಎಷ್ಟು ಅಯೋಗ್ಯ!' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ನ ಯದೂನಾಂ ಕುಲೇ ಜಾತಃ ಶ್ರೂಯತೇ ರಣವಿಚ್ಯುತಃ । ವಿನಾ ಮತ್ಕ್ಲೀಬಚಿತ್ತೇನ ಸೂತೇನ ಪ್ರಾಪ್ತಕಿಲ್ಬಿಷಾತ್

ಯದುಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಎಂದಿಗೂ ಕೇಳಿಲ್ಲ—ಹೀನ ಮನಸ್ಸಿನ ಸಾರಥಿಯೊಬ್ಬನು ಪಾಪವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಹೊರತು.

ಕಿಂ ನು ವಕ್ಷ್ಯೇಽಭಿಸಙ್‌ಗಮ್ಯ ಪಿತರೌ ರಾಮಕೇಶವೌ । ಯುದ್ಧಾತ್ ಸಮ್ಯಗಪಕ್ರಾನ್ತಃ ಪೃಷ್ಟಸ್ತತ್ರಾತ್ಮನಃ ಕ್ಷಮಮ್

ನಾನು ಯುದ್ಧದಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿ ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೇಶವನನ್ನು ಎದುರು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವರು ಕೇಳಿದರೆ ನಾನು ಏನು ಉತ್ತರಿಸಬೇಕು?

ವ್ಯಕ್ತಂ ಮೇ ಕಥಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ಹಸನ್ತ್ಯೋ ಭ್ರಾತೃಜಾಮಯಃ । ಕ್ಲೈಬ್ಯಂ ಕಥಂ ಕಥಂ ವೀರ ತವಾನ್ಯೈಃ ಕಥ್ಯತಾಂ ಮೃಧೇ

ನನ್ನ ಅಣ್ಣಂದಿರ ಹೆಂಡತಿಗಳು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: 'ವೀರನೇ, ನಿನ್ನ ಭಯಭೀತಿಯ ವಿಷಯ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಯಿತು?'

ಸಾರಥಿರುವಾಚ - ಧರ್ಮಂ ವಿಜಾನತಾಽಽಯುಷ್ಮನ್ ಕೃತಮೇತನ್ಮಯಾ ವಿಭೋ । ಸೂತಃ ಕೃಚ್ಛ್ರಗತಂ ರಕ್ಷೇದ್ ರಥಿನಂ ಸಾರಥಿಂ ರಥೀ

ಸಾರಥಿಯು ಹೇಳಿದನು: 'ಸ್ವಾಮಿ, ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದು ನಾನು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದೆನು. ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ರಥಿಯನ್ನು ರಥಸಾರಥಿಯು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು, ಹಾಗೆಯೇ ರಥಿಯು ತನ್ನ ಸಾರಥಿಯನ್ನು.'

ಏತದ್‌ ವಿದಿತ್ವಾ ತು ಭವಾನ್ ಮಯಾಪೋವಾಹಿತೋ ರಣಾತ್ । ಉಪಸೃಷ್ಟಃ ಪರೇಣೇತಿ ಮೂರ್ಚ್ಛಿತೋ ಗದಯಾ ಹತಃ

ಈ ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಶತ್ರುವಿನಿಂದ ಆಕ್ರಮಣಗೊಂಡು ನೀನು ಗದೆಯಿಂದ ಹೊಡೆದು ಮೂರ್ಛೆಗೊಂಡಿದ್ದುದರಿಂದ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಯುದ್ಧದಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆನು.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಉತ್ತರಾರ್ಧೇ ಶಾಲ್ವಯುದ್ಧೇ ಷಟ್ಸಪ್ತತಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಇಂತಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದ ಶಾಲ್ವಯುದ್ಧ ಎಂಬ ಎಪ್ಪತ್ತಾರನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯ.

ಭಗವತಾ ಸೌಭಸಹಿತಸ್ಯ ಶಾಲ್ವಸ್ಯ ವಿನಾಶಃ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಸ ತೂಪಸ್ಪೃಶ್ಯ ಸಲಿಲಂ ದಂಶಿತೋ ಧೃತಕಾರ್ಮುಕಃ । ನಯ ಮಾಂ ದ್ಯುಮತಃ ಪಾರ್ಶ್ವಂ ವೀರಸ್ಯೇತ್ಯಾಹ ಸಾರಥಿಮ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಆಗ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ನೀರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು, 'ಸಾರಥಿ, ನನ್ನನ್ನು ವೀರನಾದ ದ್ಯುಮಾನನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ವಿಧಮನ್ತಂ ಸ್ವಸೈನ್ಯಾನಿ ದ್ಯುಮನ್ತಂ ರುಕ್ಮಿಣೀಸುತಃ । ಪ್ರತಿಹತ್ಯ ಪ್ರತ್ಯವಿಧ್ಯನ್ ನಾರಾಚೈರಷ್ಟಭಿಃ ಸ್ಮಯನ್

ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ಮಗನು, ಸ್ಮಿತವನ್ನಿಟ್ಟು, ತನ್ನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ದ್ಯುಮಾನನನ್ನು ಎಂಟು ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು ಬಡಿದನು.

ಚತುರ್ಭಿಶ್ಚತುರೋ ವಾಹಾನ್ ಸೂತಮೇಕೇನ ಚಾಹನತ್ । ದ್ವಾವಾಭ್ಯಂ ಧನುಶ್ಚ ಕೇತುಂ ಚ ಶರೇಣಾನ್ಯೇನ ವೈ ಶಿರಃ

ನಾಲ್ಕು ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು, ಒಂದು ಬಾಣದಿಂದ ಸಾರಥಿಯನ್ನು, ಎರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಧ್ವಜವನ್ನು, ಮತ್ತೊಂದು ಬಾಣದಿಂದ ತಲೆಯನ್ನು ಹೊಡೆದನು.

ಗದಸಾತ್ಯಕಿಸಾಮ್ಬಾದ್ಯಾ ಜಘ್ನುಃ ಸೌಭಪತೇರ್ಬಲಮ್ । ಪೇತುಃ ಸಮುದ್ರೇ ಸೌಭೇಯಾಃ ಸರ್ವೇ ಸಂಛಿನ್ನಕನ್ಧರಾಃ

ಗದ, ಸಾತ್ಯಕಿ, ಸಾಮ್ಬ ಮತ್ತು ಇತರರು ಸೌಭಪತಿಯ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದರು; ಎಲ್ಲಾ ಸೌಭಸೈನಿಕರು ಕುತ್ತಿಗೆಯು ಕತ್ತರಿಸಿ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದರು.

ಏವಂ ಯದೂನಾಂ ಶಾಲ್ವಾನಾಂ ನಿಘ್ನತಾಮಿತರೇತರಮ್ । ಯುದ್ಧಂ ತ್ರಿಣವರಾತ್ರಂ ತದ್ ಅಭೂತ್ ತುಮುಲಮುಲ್ಬಣಮ್

ಹೀಗೆ ಯದುಗಳು ಮತ್ತು ಶಾಲ್ವರು ಪರಸ್ಪರ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಆ ಯುದ್ಧವು ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ದಿನ ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಭಯಾನಕವಾಗಿ, ಗೋಜಲುಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ ನಡೆಯಿತು.

ಇನ್ದ್ರಪ್ರಸ್ಥಂ ಗತಃ ಕೃಷ್ಣ ಆಹೂತೋ ಧರ್ಮಸೂನುನಾ । ರಾಜಸೂಯೇಽಥ ನಿವೃತ್ತೇ ಶಿಶುಪಾಲೇ ಚ ಸಂಸ್ಥಿತೇ

ಧರ್ಮರಾಜನ ಆಮಂತ್ರಣದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನು ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಶಿಶುಪಾಲನು ಹತರಾದಾಗ,

ಕುರುವೃದ್ಧಾನನುಜ್ಞಾಪ್ಯ ಮುನೀಂಶ್ಚ ಸಸುತಾಂ ಪೃಥಾಮ್ । ನಿಮಿತ್ತಾನ್ಯತಿಘೋರಾಣಿ ಪಶ್ಯನ್ ದ್ವಾವಾರವತೀಂ ಯಯೌ

ಕೌರವರ ಹಿರಿಯವರಿಗೂ, ಮುನಿಗಳಿಗೂ, ಪುತ್ರರೊಡನೆ ಪೃಥೆಗೆ ಕೂಡ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ಭಯಾನಕವಾದ ಅಪಶಕುನುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೃಷ್ಣನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೊರಟನು.

ಆಹ ಚಾಹಮಿಹಾಯಾತ ಆರ್ಯಮಿಶ್ರಾಭಿಸಙ್‌ಗತಃ । ರಾಜನ್ಯಾಶ್ಚೈದ್ಯಪಕ್ಷೀಯಾ ನೂನಂ ಹನ್ಯುಃ ಪುರೀಂ ಮಮ

ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಮಹಾನ್ ಸ್ನೇಹಿತರು ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಚೇದಿ ರಾಜರ ಜೊತೆಗಿನ ರಾಜರು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ಊರನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.'

ವೀಕ್ಷ್ಯ ತತ್ಕದನಂ ಸ್ವಾನಾಂ ನಿರೂಪ್ಯ ಪುರರಕ್ಷಣಮ್ । ಸೌಭಂ ಚ ಶಾಲ್ವರಾಜಂ ಚ ದಾರುಕಂ ಪ್ರಾಹ ಕೇಶವಃ

ತನ್ನ ಜನರ ಹತನವನ್ನು ನೋಡಿ, ನಗರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿ, ಕೇಶವನು ದಾರುಕನಿಗೆ ಸೌಭ ಮತ್ತು ಶಾಲ್ವನ ಕುರಿತು ಹೇಳಿದನು.