ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಸ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಕಾಮಗಂ ಯಾನಂ ತಮೋಧಾಮ ದುರಾಸದಮ್ । ಯಯಸ್ದ್‌ವಾರವತೀಂ ಶಾಲ್ವೋ ವೈರಂ ವೃಷ್ಣಿಕೃತಂ ಸ್ಮರನ್

ಆ ಕಾಮನೆ ತೀರಿಸುವ, ಭಯಂಕರವಾದ, ಯಾರಿಗೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸೇರುವಂತಿಲ್ಲದ ಆ ವಿಮಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಶಾಲ್ವನು ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಮಾಡಿದ ವೈರಾಗ್ರಹವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ದ್ವಾರವತಿಗೆ ಹೊರಟನು.

ನಿರುಧ್ಯ ಸೇನಯಾ ಶಾಲ್ವೋ ಮಹತ್ಯಾ ಭರತರ್ಷಭ । ಪುರೀಂ ಬಭಞ್ಜೋಪವನಾನ್ ಉದ್ಯಾನಾನಿ ಚ ಸರ್ವಶಃ

ಭಾರತಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಶಾಲ್ವನು ತನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ದ್ವಾರವತಿ ನಗರವನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು, ನಗರದ ಹೊರಗಿನ ತೋಟಗಳು ಮತ್ತು ಉದ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಿದನು.

ಸಗೋಪುರಾಣಿ ದ್ವಾರಾಣಿ ಪ್ರಾಸಾದಾಟ್ಟಾಲತೋಲಿಕಾಃ । ವಿಹಾರಾನ್ ಸ ವಿಮಾನಾಗ್ರ್ಯಾನ್ ನಿಪೇತುಃ ಶಸ್ತ್ರವೃಷ್ಟಯಃ

ಗೋಪುರಗಳಿರುವ ಬಾಗಿಲುಗಳು, ಅರಮನೆಗಳು, ಮೇಲ್ಮಹಡಿಗಳು, ವಿಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ಎತ್ತರದ ಮಳಿಗೆಗಳ ಮೇಲೆ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು.

ಶಿಲಾ ದ್ರುಮಾಶ್ಚಾಶನಯಃ ಸರ್ಪಾ ಆಸಾರಶರ್ಕರಾಃ । ಪ್ರಚಣ್ಡಶ್ಚಕ್ರವಾತೋಽಭೂತ್ ರಜಸಾಚ್ಛಾದಿತಾ ದಿಶಃ

ಕಲ್ಲುಗಳು, ಮರಗಳು, ಮಿಂಚಿನ ಬಾಣಗಳು, ಹಾವುಗಳು ಮತ್ತು ಕಲ್ಲುಕಡ್ಡಿಗಳ ಮಳೆಯು ಬಿದ್ದವು; ಭಯಂಕರವಾದ ಬಿರುಗಾಳಿ ಎದ್ದಿತು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಧೂಳಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿತು.

ಇತ್ಯರ್ದ್ಯಮಾನಾ ಸೌಭೇನ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ನಗರೀ ಭೃಶಮ್ । ನಾಭ್ಯಪದ್ಯತ ಶಂ ರಾಜನ್ ತ್ರಿಪುರೇಣ ಯಥಾ ಮಹೀ

ಈ ರೀತಿ ಸೌಭನು ಕೃಷ್ಣನ ಊರನ್ನು ತುಂಬಾ ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ರಾಜನೇ, ಆ ಊರಿಗೆ ಯಾವ ಶಾಂತಿಯೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ, ಹೇಗೆಂದರೆ ತ್ರಿಪುರನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಿದಾಗ ಆಕೆಗೇನು ನೆಮ್ಮದಿ ಇರಲಿಲ್ಲವೋ ಹಾಗೆ.

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನೋ ಭಗವಾನ್ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಬಾಧ್ಯಮಾನಾ ನಿಜಾಃ ಪ್ರಜಾಃ । ಮ ಭೈಷ್ಟೇತ್ಯಭ್ಯಧಾದ್‌ ವೀರೋ ರಥಾರೂಢೋ ಮಹಾಯಶಾಃ

ಆಗ ಮಹಾಶೂರನಾದ ಪ್ರತ್ಯೂಮ್ನನು ತನ್ನ ಜನರು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ರಥದಲ್ಲಿ ಏರಿ, 'ಭಯಪಡುವದಕ್ಕಾಗಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದನು.

ಸಾತ್ಯಕಿಶ್ಚಾರುದೇಷ್ಣಶ್ಚ ಸಾಮ್ಬೋಽಕ್ರೂರಃ ಸಹಾನುಜಃ । ಹಾರ್ದಿಕ್ಯೋ ಭಾನುವಿನ್ದಶ್ಚ ಗದಶ್ಚ ಶುಕಸಾರಣೌ

ಸಾತ್ಯಕಿ, ಚಾರುದೇಶ್ನ, ಸಾಂಬ, ಅಕ್ರೂರನು ತನ್ನ ತಮ್ಮನೊಡನೆ, ಹಾರ್ದಿಕ್ಯ, ಭಾನುವಿಂದ, ಗದ, ಶುಕ ಮತ್ತು ಸಾರಣ ಕೂಡ ಇದ್ದರು.

ಅಪರೇ ಚ ಮಹೇಷ್ವಾಸಾ ರಥಯೂಥಪಯೂಥಪಾಃ । ನಿರ್ಯಯುರ್ದಂಶಿತಾ ಗುಪ್ತಾ ರಥೇಭಾಶ್ವಪದಾತಿಭಿಃ

ಇನ್ನೂ ಹಲವರು ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಧನುರ್ಧಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ರಥದ ಸೇನಾಧಿಪತಿಗಳು, ರಥ, ಆನೆ, ಕುದುರೆ ಮತ್ತು ಕಾಲಾಳು ಸೈನಿಕರೊಂದಿಗೆ, ಸಜ್ಜಾಗಿ, ರಕ್ಷಣೆ ಪಡೆದು ಹೊರಟರು.

ತತಃ ಪ್ರವವೃತೇ ಯುದ್ಧಂ ಶಾಲ್ವಾನಾಂ ಯದುಭಿಃ ಸಹ । ಯಥಾಸುರಾಣಾಂ ವಿಬುಧೈಃ ತುಮುಲಂ ಲೋಮಹರ್ಷಣಮ್

ಆಗ ಶಾಲ್ವ ಮತ್ತು ಯದುಗಳ ನಡುವೆ ಭಯಾನಕವಾದ, ಹೃದಯವನ್ನು ಹಲ್ಲುಮಾಡುವಂತಹ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಅದು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಹೋರಾಡಿದ ಯುದ್ಧದಂತೆಯೇ ಉಗ್ರವಾಗಿತ್ತು.

ತಾಶ್ಚ ಸೌಭಪತೇರ್ಮಾಯಾ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರೈ ರುಕ್ಮಿಣೀಸುತಃ । ಕ್ಷಣೇನ ನಾಶಯಾಮಾಸ ನೈಶಂ ತಮ ಇವೋಷ್ಣಗುಃ

ರೂಕ್ಮಿಣಿಯ ಮಗನು ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ, ಸೌಭರಾಜನ ಮಾಯೆಗಳನ್ನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶಮಾಡಿದನು. ಅದು ಹೇಗೆಂದರೆ, ಬಿಸಿಲು ರಾತ್ರಿ ಕತ್ತಲನ್ನು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಓಡಿಸುವಂತೆ.

ವಿವ್ಯಾಧ ಪಞ್ಚವಿಂಶತ್ಯಾ ಸ್ವರ್ಣಪುಙ್ಖೈರಯೋಮುಖೈಃ । ಶಾಲ್ವಸ್ಯ ಧ್ವಜಿನೀಪಾಲಂ ಶರೈಃ ಸನ್ನತಪರ್ವಭಿಃ

ಆತನಿಂದ ಚಿನ್ನದ ಅಂಚು ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣದ ತುದಿಯುಳ್ಳ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಶಾಲ್ವನ ಸೇನೆಯ ನಾಯಕನನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೊಡೆದನು.

ಶತೇನಾತಾಡಯಚ್ಛಾಲ್ವಂ ಏಕೈಕೇನಾಸ್ಯ ಸೈನಿಕಾನ್ । ದಶಭಿರ್ದಶಭಿರ್ನೇತೄನ್ ವಾಹನಾನಿ ತ್ರಿಭಿಸ್ತ್ರಿಭಿಃ

ನೂರಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಶಾಲ್ವನನ್ನು ಹೊಡೆದನು, ಪ್ರತಿ ಸೈನಿಕನಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಬಾಣ, ಪ್ರತಿ ನಾಯಕನಿಗೆ ಹತ್ತು ಹತ್ತು ಬಾಣ, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ವಾಹನಕ್ಕೆ ಮೂರು ಮೂರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು.

ತದದ್‌ಭುತಂ ಮಹತ್ ಕರ್ಮ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಂ ಪೂಜಯಾಮಾಸುಃ ಸರ್ವೇ ಸ್ವಪರಸೈನಿಕಾಃ

ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನ ಅದ್ಭುತ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ಸೈನಿಕರು—ಸ್ನೇಹಿತರೂ ಶತ್ರುಗಳೂ—ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು.

ಬಹುರೂಪೈಕರೂಪಂ ತದ್ ದೃಶ್ಯತೇ ನ ಚ ದೃಶ್ಯತೇ । ಮಾಯಾಮಯಂ ಮಯಕೃತಂ ದುರ್ವಿಭಾವ್ಯಂ ಪರೈರಭೂತ್

ಮಾಯೆಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಆ ಮೃಗತ್ರಾಸ, ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದ್ದು, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಒಂದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು; ಅದು ಕಾಣಿಸಿತು ಮತ್ತು ಕಾಣಿಸದಂತಾಯಿತು; ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಅದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

ಕ್ವಚಿದ್‌ಭೂಮೌ ಕ್ವಚಿದ್‌ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಗಿರಿಮೂರ್ಧ್ನಿ ಜಲೇ ಕ್ವಚಿತ್ । ಅಲಾತಚಕ್ರವದ್‌ ಭ್ರಾಮ್ಯತ್ ಸೌಭಂ ತದ್ ದುರವಸ್ಥಿತಮ್

ಆ ಸೌಭ ವಿಮಾನವು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಗಳ ಮೇಲೆ, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿಯೂ, ಬೆಂಕಿಯ ಚಕ್ರದಂತೆ ತಿರುಗುತ್ತಾ ತುಂಬಾ ದುಃಖಕರ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇತ್ತು.

ಯತ್ರ ಯತ್ರೋಪಲಕ್ಷ್ಯೇತ ಸಸೌಭಃ ಸಹಸೈನಿಕಃ । ಶಾಲ್ವಃ ತತಸ್ತತೋಽಮುಞ್ಚನ್ ಶರಾನ್ ಸಾತ್ವತಯೂಥಪಾಃ

ಯಾವೆಡೆ ಶಾಲ್ವನು ತನ್ನ ಸೈನ್ಯ ಮತ್ತು ಸೌಭವನ್ನೊಡನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನೋ, ಆ ಕಡೆ ಸಾತ್ವತರು ತಮ್ಮ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಶರೈರಗ್ನ್ಯರ್ಕಸಂಸ್ಪರ್ಶೈಃ ಆಶೀವಿಷದುರಾಸದೈಃ । ಪೀಡ್ಯಮಾನಪುರಾನೀಕಃ ಶಾಲ್ವೋಽಮುಹ್ಯತ್ ಪರೇರಿತೈಃ

ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ, ವಿಷಪಾಮುಗಳಂತೆ ಭಯಂಕರವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಶಾಲ್ವನ ಸೇನೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ತೊಂದರೆಪಟ್ಟು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಯಿತು.

ಶಾಲ್ವಾನೀಕಪಶಸ್ತ್ರೌಘೈಃ ವೃಷ್ಣಿವೀರಾ ಭೃಶಾರ್ದಿತಾಃ । ನ ತತ್ಯಜೂ ರಣಂ ಸ್ವಂ ಸ್ವಂ ಲೋಕದ್ವಯಜಿಗೀಷವಃ

ಶಾಲ್ವನ ಸೇನೆಯಿಂದ ಬರುವ ಆಯುಧಗಳ ಮಳೆ ಯಿಂದ ವೃಷ್ಣಿಯ ವೀರರು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟರೂ, ಇಬ್ಬರೂ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಬೇಕೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ.

ಶಾಲ್ವಾಮಾತ್ಯೋ ದ್ಯುಮಾನ್ ನಾಮ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಂ ಪ್ರಾಕ್ ಪ್ರಪೀಡಿತಃ । ಆಸಾದ್ಯ ಗದಯಾ ಮೌರ್ವ್ಯಾ ವ್ಯಾಹತ್ಯ ವ್ಯನದದ್ ಬಲೀ

ಶಾಲ್ವನ ಅಮಾತ್ಯನಾದ ದ್ಯುಮಾನನು, ಹಿಂದೆ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಸೋಲಿಸಿ, ಭಾರವಾದ ಗದೆಯಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಕೂಗಿದನು.

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಂ ಗದಯಾ ಶೀರ್ಣ ವಕ್ಷಃಸ್ಥಲಮರಿಂದಮಮ್ । ಅಪೋವಾಹ ರಣಾತ್ ಸೂತೋ ಧರ್ಮವಿದ್ ದಾರುಕಾತ್ಮಜಃ

ಅರಿಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನ ಹೃದಯವನ್ನು ಗದೆಯಿಂದ ಒಡೆದುಹಾಕಿದಾಗ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲ ದಾರುಕನ ಮಗನಾದ ಸಾರಥಿ ಅವನನ್ನು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಿಂದ ದೂರಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ಲಬ್ಧಸಂಜ್ಞೋ ಮುಹೂರ್ತೇನ ಕಾರ್ಷ್ಣಿಃ ಸಾರಥಿಮಬ್ರವೀತ್ । ಅಹೋ ಅಸಾಧ್ವಿದಂ ಸೂತ ಯದ್ ರಣಾನ್ಮೇಽಪಸರ್ಪಣಮ್

ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ನಂತರ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು ಪ್ರಜ್ಞೆಗೂಡಿ, 'ಸಾರಥಿ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಯುದ್ಧದಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದ್ದೆ ಎಂಬುದು ಎಷ್ಟು ಅಯೋಗ್ಯ!' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ನ ಯದೂನಾಂ ಕುಲೇ ಜಾತಃ ಶ್ರೂಯತೇ ರಣವಿಚ್ಯುತಃ । ವಿನಾ ಮತ್ಕ್ಲೀಬಚಿತ್ತೇನ ಸೂತೇನ ಪ್ರಾಪ್ತಕಿಲ್ಬಿಷಾತ್

ಯದುಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಎಂದಿಗೂ ಕೇಳಿಲ್ಲ—ಹೀನ ಮನಸ್ಸಿನ ಸಾರಥಿಯೊಬ್ಬನು ಪಾಪವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಹೊರತು.

ಕಿಂ ನು ವಕ್ಷ್ಯೇಽಭಿಸಙ್‌ಗಮ್ಯ ಪಿತರೌ ರಾಮಕೇಶವೌ । ಯುದ್ಧಾತ್ ಸಮ್ಯಗಪಕ್ರಾನ್ತಃ ಪೃಷ್ಟಸ್ತತ್ರಾತ್ಮನಃ ಕ್ಷಮಮ್

ನಾನು ಯುದ್ಧದಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿ ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೇಶವನನ್ನು ಎದುರು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವರು ಕೇಳಿದರೆ ನಾನು ಏನು ಉತ್ತರಿಸಬೇಕು?

ವ್ಯಕ್ತಂ ಮೇ ಕಥಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ಹಸನ್ತ್ಯೋ ಭ್ರಾತೃಜಾಮಯಃ । ಕ್ಲೈಬ್ಯಂ ಕಥಂ ಕಥಂ ವೀರ ತವಾನ್ಯೈಃ ಕಥ್ಯತಾಂ ಮೃಧೇ

ನನ್ನ ಅಣ್ಣಂದಿರ ಹೆಂಡತಿಗಳು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: 'ವೀರನೇ, ನಿನ್ನ ಭಯಭೀತಿಯ ವಿಷಯ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಯಿತು?'

ಸಾರಥಿರುವಾಚ - ಧರ್ಮಂ ವಿಜಾನತಾಽಽಯುಷ್ಮನ್ ಕೃತಮೇತನ್ಮಯಾ ವಿಭೋ । ಸೂತಃ ಕೃಚ್ಛ್ರಗತಂ ರಕ್ಷೇದ್ ರಥಿನಂ ಸಾರಥಿಂ ರಥೀ

ಸಾರಥಿಯು ಹೇಳಿದನು: 'ಸ್ವಾಮಿ, ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದು ನಾನು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದೆನು. ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ರಥಿಯನ್ನು ರಥಸಾರಥಿಯು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು, ಹಾಗೆಯೇ ರಥಿಯು ತನ್ನ ಸಾರಥಿಯನ್ನು.'

ಏತದ್‌ ವಿದಿತ್ವಾ ತು ಭವಾನ್ ಮಯಾಪೋವಾಹಿತೋ ರಣಾತ್ । ಉಪಸೃಷ್ಟಃ ಪರೇಣೇತಿ ಮೂರ್ಚ್ಛಿತೋ ಗದಯಾ ಹತಃ

ಈ ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಶತ್ರುವಿನಿಂದ ಆಕ್ರಮಣಗೊಂಡು ನೀನು ಗದೆಯಿಂದ ಹೊಡೆದು ಮೂರ್ಛೆಗೊಂಡಿದ್ದುದರಿಂದ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಯುದ್ಧದಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆನು.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಉತ್ತರಾರ್ಧೇ ಶಾಲ್ವಯುದ್ಧೇ ಷಟ್ಸಪ್ತತಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಇಂತಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದ ಶಾಲ್ವಯುದ್ಧ ಎಂಬ ಎಪ್ಪತ್ತಾರನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯ.

ಭಗವತಾ ಸೌಭಸಹಿತಸ್ಯ ಶಾಲ್ವಸ್ಯ ವಿನಾಶಃ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಸ ತೂಪಸ್ಪೃಶ್ಯ ಸಲಿಲಂ ದಂಶಿತೋ ಧೃತಕಾರ್ಮುಕಃ । ನಯ ಮಾಂ ದ್ಯುಮತಃ ಪಾರ್ಶ್ವಂ ವೀರಸ್ಯೇತ್ಯಾಹ ಸಾರಥಿಮ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಆಗ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ನೀರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು, 'ಸಾರಥಿ, ನನ್ನನ್ನು ವೀರನಾದ ದ್ಯುಮಾನನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ವಿಧಮನ್ತಂ ಸ್ವಸೈನ್ಯಾನಿ ದ್ಯುಮನ್ತಂ ರುಕ್ಮಿಣೀಸುತಃ । ಪ್ರತಿಹತ್ಯ ಪ್ರತ್ಯವಿಧ್ಯನ್ ನಾರಾಚೈರಷ್ಟಭಿಃ ಸ್ಮಯನ್

ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ಮಗನು, ಸ್ಮಿತವನ್ನಿಟ್ಟು, ತನ್ನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ದ್ಯುಮಾನನನ್ನು ಎಂಟು ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು ಬಡಿದನು.