ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಶಿಶುಪಾಲಸಖಃ ಶಾಲ್ವೋ ರುಕ್ಮಿಣ್ಯುದ್‌ವಾಹ ಆಗತಃ । ಯದುಭಿರ್ನಿರ್ಜಿತಃ ಸಙ್ಖ್ಯೇ ಜರಾಸನ್ಧಾದಯಸ್ತಥಾ

ಶಿಶುಪಾಲನ ಸ್ನೇಹಿತನಾದ ಶಾಲ್ವನು, ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಬಂದನು; ಯದುಗಳು ಅವನನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಸಿದರು, ಜರಾಸಂಧನಂತಹವರನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಜಯಿಸಿದರು.

ಶಾಲ್ವಃ ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಮಕರೋತ್ ಶ್ರೃಣ್ವತಾಂ ಸರ್ವಭೂಭುಜಾಮ್ । ಅಯಾದವಾಂ ಕ್ಷ್ಮಾಂ ಕರಿಷ್ಯೇ ಪೌರುಷಂ ಮಮ ಪಶ್ಯತ

ಶಾಲ್ವನು ಎಲ್ಲ ರಾಜರ ಮುಂದೆ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದ್ದನು: 'ನೋಡಿರಿ, ನಾನು ಯದುಗಳನ್ನು ಭೂಮಿಯಿಂದ ನಿರ್ಮೂಲ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರಿ' ಎಂದು.

ಇತಿ ಮೂಢಃ ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಯ ದೇವಂ ಪಶುಪತಿಂ ಪ್ರಭುಮ್ । ಆರಾಧಯಾಮಾಸ ನೃಪಃ ಪಾಂಸುಮುಷ್ಟಿಂ ಸಕೃದ್ ಗ್ರಸನ್

ಹೀಗೆ ಆ ರಾಜನು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಒಂದು ವಚನ ಕೊಟ್ಟು, ಪ್ರಾಣಿಗಳೆಲ್ಲರಿಗೂ ಒಡೆಯನಾದ ಪಶುಪತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು, ಒಂದು ಬಾರಿ ಮಾತ್ರ ಒಂದು ಮುಷ್ಟಿ ಮಣ್ಣನ್ನು ಉಂಡನು.

ಸಂವತ್ಸರಾನ್ತೇ ಭಗವಾನ್ ಆಶುತೋಷ ಉಮಾಪತಿಃ । ವರೇಣ ಚ್ಛನ್ದಯಾಮಾಸ ಶಾಲ್ವಂ ಶರಣಮಾಗತಮ್

ಒಂದು ವರ್ಷವಾದ ಮೇಲೆ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಡುವ ಉಮಾದೇವಿಯ ಪತಿಯಾದ ಭಗವಂತನು, ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಬಂದ ಶಾಲ್ವನಿಗೆ ಒಂದು ವರವನ್ನು ಕೇಳು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ದೇವಾಸುರಮನುಷ್ಯಾಣಾಂ ಗನ್ಧರ್ವೋರಗರಕ್ಷಸಾಮ್ । ಅಭೇದ್ಯಂ ಕಾಮಗಂ ವವ್ರೇ ಸ ಯಾನಂ ವೃಷ್ಣಿಭೀಷಣಮ್

ಅವನು ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಮಾನವರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಸರ್ಪಗಳು, ರಾಕ್ಷಸರು ಯಾರಿಂದಲೂ ನಾಶವಾಗದಂತೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೋಗಬಹುದಾದ, ವೃಷ್ಣಿಕುಲಕ್ಕೆ ಭಯಂಕರವಾದ ಒಂದು ವಾಹನವನ್ನು ವರವಾಗಿ ಕೇಳಿದನು.

ತಥೇತಿ ಗಿರಿಶಾದಿಷ್ಟೋ ಮಯಃ ಪರಪುರಂಜಯಃ । ಪುರಂ ನಿರ್ಮಾಯ ಶಾಲ್ವಾಯ ಪ್ರಾದಾತ್ ಸೌಭಮಯಸ್ಮಯಮ್

'ಹೌದು' ಎಂದು ಗಿರಿಶನು ಒಪ್ಪಿ, ಅವನ ಆದೇಶದಂತೆ ಪರಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವ ಮಾಯನು, ಶಾಲ್ವನಿಗೆ ಸೌಭ ಎಂಬ ಕಬ್ಬಿಣದ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಕೊಟ್ಟನು.

ಸ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಕಾಮಗಂ ಯಾನಂ ತಮೋಧಾಮ ದುರಾಸದಮ್ । ಯಯಸ್ದ್‌ವಾರವತೀಂ ಶಾಲ್ವೋ ವೈರಂ ವೃಷ್ಣಿಕೃತಂ ಸ್ಮರನ್

ಆ ಕಾಮನೆ ತೀರಿಸುವ, ಭಯಂಕರವಾದ, ಯಾರಿಗೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸೇರುವಂತಿಲ್ಲದ ಆ ವಿಮಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಶಾಲ್ವನು ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಮಾಡಿದ ವೈರಾಗ್ರಹವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ದ್ವಾರವತಿಗೆ ಹೊರಟನು.

ನಿರುಧ್ಯ ಸೇನಯಾ ಶಾಲ್ವೋ ಮಹತ್ಯಾ ಭರತರ್ಷಭ । ಪುರೀಂ ಬಭಞ್ಜೋಪವನಾನ್ ಉದ್ಯಾನಾನಿ ಚ ಸರ್ವಶಃ

ಭಾರತಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಶಾಲ್ವನು ತನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ದ್ವಾರವತಿ ನಗರವನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು, ನಗರದ ಹೊರಗಿನ ತೋಟಗಳು ಮತ್ತು ಉದ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಿದನು.

ಸಗೋಪುರಾಣಿ ದ್ವಾರಾಣಿ ಪ್ರಾಸಾದಾಟ್ಟಾಲತೋಲಿಕಾಃ । ವಿಹಾರಾನ್ ಸ ವಿಮಾನಾಗ್ರ್ಯಾನ್ ನಿಪೇತುಃ ಶಸ್ತ್ರವೃಷ್ಟಯಃ

ಗೋಪುರಗಳಿರುವ ಬಾಗಿಲುಗಳು, ಅರಮನೆಗಳು, ಮೇಲ್ಮಹಡಿಗಳು, ವಿಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ಎತ್ತರದ ಮಳಿಗೆಗಳ ಮೇಲೆ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು.

ಶಿಲಾ ದ್ರುಮಾಶ್ಚಾಶನಯಃ ಸರ್ಪಾ ಆಸಾರಶರ್ಕರಾಃ । ಪ್ರಚಣ್ಡಶ್ಚಕ್ರವಾತೋಽಭೂತ್ ರಜಸಾಚ್ಛಾದಿತಾ ದಿಶಃ

ಕಲ್ಲುಗಳು, ಮರಗಳು, ಮಿಂಚಿನ ಬಾಣಗಳು, ಹಾವುಗಳು ಮತ್ತು ಕಲ್ಲುಕಡ್ಡಿಗಳ ಮಳೆಯು ಬಿದ್ದವು; ಭಯಂಕರವಾದ ಬಿರುಗಾಳಿ ಎದ್ದಿತು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಧೂಳಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿತು.

ಇತ್ಯರ್ದ್ಯಮಾನಾ ಸೌಭೇನ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ನಗರೀ ಭೃಶಮ್ । ನಾಭ್ಯಪದ್ಯತ ಶಂ ರಾಜನ್ ತ್ರಿಪುರೇಣ ಯಥಾ ಮಹೀ

ಈ ರೀತಿ ಸೌಭನು ಕೃಷ್ಣನ ಊರನ್ನು ತುಂಬಾ ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ರಾಜನೇ, ಆ ಊರಿಗೆ ಯಾವ ಶಾಂತಿಯೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ, ಹೇಗೆಂದರೆ ತ್ರಿಪುರನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಿದಾಗ ಆಕೆಗೇನು ನೆಮ್ಮದಿ ಇರಲಿಲ್ಲವೋ ಹಾಗೆ.

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನೋ ಭಗವಾನ್ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಬಾಧ್ಯಮಾನಾ ನಿಜಾಃ ಪ್ರಜಾಃ । ಮ ಭೈಷ್ಟೇತ್ಯಭ್ಯಧಾದ್‌ ವೀರೋ ರಥಾರೂಢೋ ಮಹಾಯಶಾಃ

ಆಗ ಮಹಾಶೂರನಾದ ಪ್ರತ್ಯೂಮ್ನನು ತನ್ನ ಜನರು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ರಥದಲ್ಲಿ ಏರಿ, 'ಭಯಪಡುವದಕ್ಕಾಗಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದನು.

ಸಾತ್ಯಕಿಶ್ಚಾರುದೇಷ್ಣಶ್ಚ ಸಾಮ್ಬೋಽಕ್ರೂರಃ ಸಹಾನುಜಃ । ಹಾರ್ದಿಕ್ಯೋ ಭಾನುವಿನ್ದಶ್ಚ ಗದಶ್ಚ ಶುಕಸಾರಣೌ

ಸಾತ್ಯಕಿ, ಚಾರುದೇಶ್ನ, ಸಾಂಬ, ಅಕ್ರೂರನು ತನ್ನ ತಮ್ಮನೊಡನೆ, ಹಾರ್ದಿಕ್ಯ, ಭಾನುವಿಂದ, ಗದ, ಶುಕ ಮತ್ತು ಸಾರಣ ಕೂಡ ಇದ್ದರು.

ಅಪರೇ ಚ ಮಹೇಷ್ವಾಸಾ ರಥಯೂಥಪಯೂಥಪಾಃ । ನಿರ್ಯಯುರ್ದಂಶಿತಾ ಗುಪ್ತಾ ರಥೇಭಾಶ್ವಪದಾತಿಭಿಃ

ಇನ್ನೂ ಹಲವರು ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಧನುರ್ಧಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ರಥದ ಸೇನಾಧಿಪತಿಗಳು, ರಥ, ಆನೆ, ಕುದುರೆ ಮತ್ತು ಕಾಲಾಳು ಸೈನಿಕರೊಂದಿಗೆ, ಸಜ್ಜಾಗಿ, ರಕ್ಷಣೆ ಪಡೆದು ಹೊರಟರು.

ತತಃ ಪ್ರವವೃತೇ ಯುದ್ಧಂ ಶಾಲ್ವಾನಾಂ ಯದುಭಿಃ ಸಹ । ಯಥಾಸುರಾಣಾಂ ವಿಬುಧೈಃ ತುಮುಲಂ ಲೋಮಹರ್ಷಣಮ್

ಆಗ ಶಾಲ್ವ ಮತ್ತು ಯದುಗಳ ನಡುವೆ ಭಯಾನಕವಾದ, ಹೃದಯವನ್ನು ಹಲ್ಲುಮಾಡುವಂತಹ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಅದು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಹೋರಾಡಿದ ಯುದ್ಧದಂತೆಯೇ ಉಗ್ರವಾಗಿತ್ತು.

ತಾಶ್ಚ ಸೌಭಪತೇರ್ಮಾಯಾ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರೈ ರುಕ್ಮಿಣೀಸುತಃ । ಕ್ಷಣೇನ ನಾಶಯಾಮಾಸ ನೈಶಂ ತಮ ಇವೋಷ್ಣಗುಃ

ರೂಕ್ಮಿಣಿಯ ಮಗನು ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ, ಸೌಭರಾಜನ ಮಾಯೆಗಳನ್ನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶಮಾಡಿದನು. ಅದು ಹೇಗೆಂದರೆ, ಬಿಸಿಲು ರಾತ್ರಿ ಕತ್ತಲನ್ನು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಓಡಿಸುವಂತೆ.

ವಿವ್ಯಾಧ ಪಞ್ಚವಿಂಶತ್ಯಾ ಸ್ವರ್ಣಪುಙ್ಖೈರಯೋಮುಖೈಃ । ಶಾಲ್ವಸ್ಯ ಧ್ವಜಿನೀಪಾಲಂ ಶರೈಃ ಸನ್ನತಪರ್ವಭಿಃ

ಆತನಿಂದ ಚಿನ್ನದ ಅಂಚು ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣದ ತುದಿಯುಳ್ಳ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಶಾಲ್ವನ ಸೇನೆಯ ನಾಯಕನನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೊಡೆದನು.

ಶತೇನಾತಾಡಯಚ್ಛಾಲ್ವಂ ಏಕೈಕೇನಾಸ್ಯ ಸೈನಿಕಾನ್ । ದಶಭಿರ್ದಶಭಿರ್ನೇತೄನ್ ವಾಹನಾನಿ ತ್ರಿಭಿಸ್ತ್ರಿಭಿಃ

ನೂರಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಶಾಲ್ವನನ್ನು ಹೊಡೆದನು, ಪ್ರತಿ ಸೈನಿಕನಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಬಾಣ, ಪ್ರತಿ ನಾಯಕನಿಗೆ ಹತ್ತು ಹತ್ತು ಬಾಣ, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ವಾಹನಕ್ಕೆ ಮೂರು ಮೂರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು.

ತದದ್‌ಭುತಂ ಮಹತ್ ಕರ್ಮ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಂ ಪೂಜಯಾಮಾಸುಃ ಸರ್ವೇ ಸ್ವಪರಸೈನಿಕಾಃ

ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನ ಅದ್ಭುತ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ಸೈನಿಕರು—ಸ್ನೇಹಿತರೂ ಶತ್ರುಗಳೂ—ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು.

ಬಹುರೂಪೈಕರೂಪಂ ತದ್ ದೃಶ್ಯತೇ ನ ಚ ದೃಶ್ಯತೇ । ಮಾಯಾಮಯಂ ಮಯಕೃತಂ ದುರ್ವಿಭಾವ್ಯಂ ಪರೈರಭೂತ್

ಮಾಯೆಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಆ ಮೃಗತ್ರಾಸ, ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದ್ದು, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಒಂದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು; ಅದು ಕಾಣಿಸಿತು ಮತ್ತು ಕಾಣಿಸದಂತಾಯಿತು; ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಅದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

ಕ್ವಚಿದ್‌ಭೂಮೌ ಕ್ವಚಿದ್‌ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಗಿರಿಮೂರ್ಧ್ನಿ ಜಲೇ ಕ್ವಚಿತ್ । ಅಲಾತಚಕ್ರವದ್‌ ಭ್ರಾಮ್ಯತ್ ಸೌಭಂ ತದ್ ದುರವಸ್ಥಿತಮ್

ಆ ಸೌಭ ವಿಮಾನವು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಗಳ ಮೇಲೆ, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿಯೂ, ಬೆಂಕಿಯ ಚಕ್ರದಂತೆ ತಿರುಗುತ್ತಾ ತುಂಬಾ ದುಃಖಕರ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇತ್ತು.

ಯತ್ರ ಯತ್ರೋಪಲಕ್ಷ್ಯೇತ ಸಸೌಭಃ ಸಹಸೈನಿಕಃ । ಶಾಲ್ವಃ ತತಸ್ತತೋಽಮುಞ್ಚನ್ ಶರಾನ್ ಸಾತ್ವತಯೂಥಪಾಃ

ಯಾವೆಡೆ ಶಾಲ್ವನು ತನ್ನ ಸೈನ್ಯ ಮತ್ತು ಸೌಭವನ್ನೊಡನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನೋ, ಆ ಕಡೆ ಸಾತ್ವತರು ತಮ್ಮ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಶರೈರಗ್ನ್ಯರ್ಕಸಂಸ್ಪರ್ಶೈಃ ಆಶೀವಿಷದುರಾಸದೈಃ । ಪೀಡ್ಯಮಾನಪುರಾನೀಕಃ ಶಾಲ್ವೋಽಮುಹ್ಯತ್ ಪರೇರಿತೈಃ

ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ, ವಿಷಪಾಮುಗಳಂತೆ ಭಯಂಕರವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಶಾಲ್ವನ ಸೇನೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ತೊಂದರೆಪಟ್ಟು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಯಿತು.

ಶಾಲ್ವಾನೀಕಪಶಸ್ತ್ರೌಘೈಃ ವೃಷ್ಣಿವೀರಾ ಭೃಶಾರ್ದಿತಾಃ । ನ ತತ್ಯಜೂ ರಣಂ ಸ್ವಂ ಸ್ವಂ ಲೋಕದ್ವಯಜಿಗೀಷವಃ

ಶಾಲ್ವನ ಸೇನೆಯಿಂದ ಬರುವ ಆಯುಧಗಳ ಮಳೆ ಯಿಂದ ವೃಷ್ಣಿಯ ವೀರರು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟರೂ, ಇಬ್ಬರೂ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಬೇಕೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ.

ಶಾಲ್ವಾಮಾತ್ಯೋ ದ್ಯುಮಾನ್ ನಾಮ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಂ ಪ್ರಾಕ್ ಪ್ರಪೀಡಿತಃ । ಆಸಾದ್ಯ ಗದಯಾ ಮೌರ್ವ್ಯಾ ವ್ಯಾಹತ್ಯ ವ್ಯನದದ್ ಬಲೀ

ಶಾಲ್ವನ ಅಮಾತ್ಯನಾದ ದ್ಯುಮಾನನು, ಹಿಂದೆ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಸೋಲಿಸಿ, ಭಾರವಾದ ಗದೆಯಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಕೂಗಿದನು.

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಂ ಗದಯಾ ಶೀರ್ಣ ವಕ್ಷಃಸ್ಥಲಮರಿಂದಮಮ್ । ಅಪೋವಾಹ ರಣಾತ್ ಸೂತೋ ಧರ್ಮವಿದ್ ದಾರುಕಾತ್ಮಜಃ

ಅರಿಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನ ಹೃದಯವನ್ನು ಗದೆಯಿಂದ ಒಡೆದುಹಾಕಿದಾಗ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲ ದಾರುಕನ ಮಗನಾದ ಸಾರಥಿ ಅವನನ್ನು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಿಂದ ದೂರಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ಲಬ್ಧಸಂಜ್ಞೋ ಮುಹೂರ್ತೇನ ಕಾರ್ಷ್ಣಿಃ ಸಾರಥಿಮಬ್ರವೀತ್ । ಅಹೋ ಅಸಾಧ್ವಿದಂ ಸೂತ ಯದ್ ರಣಾನ್ಮೇಽಪಸರ್ಪಣಮ್

ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ನಂತರ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು ಪ್ರಜ್ಞೆಗೂಡಿ, 'ಸಾರಥಿ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಯುದ್ಧದಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದ್ದೆ ಎಂಬುದು ಎಷ್ಟು ಅಯೋಗ್ಯ!' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ನ ಯದೂನಾಂ ಕುಲೇ ಜಾತಃ ಶ್ರೂಯತೇ ರಣವಿಚ್ಯುತಃ । ವಿನಾ ಮತ್ಕ್ಲೀಬಚಿತ್ತೇನ ಸೂತೇನ ಪ್ರಾಪ್ತಕಿಲ್ಬಿಷಾತ್

ಯದುಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಎಂದಿಗೂ ಕೇಳಿಲ್ಲ—ಹೀನ ಮನಸ್ಸಿನ ಸಾರಥಿಯೊಬ್ಬನು ಪಾಪವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಹೊರತು.

ಕಿಂ ನು ವಕ್ಷ್ಯೇಽಭಿಸಙ್‌ಗಮ್ಯ ಪಿತರೌ ರಾಮಕೇಶವೌ । ಯುದ್ಧಾತ್ ಸಮ್ಯಗಪಕ್ರಾನ್ತಃ ಪೃಷ್ಟಸ್ತತ್ರಾತ್ಮನಃ ಕ್ಷಮಮ್

ನಾನು ಯುದ್ಧದಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿ ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೇಶವನನ್ನು ಎದುರು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವರು ಕೇಳಿದರೆ ನಾನು ಏನು ಉತ್ತರಿಸಬೇಕು?