ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಬಾಲೋವಾಚ - ಭೋ ಭೋಃ ಸಾಧೋ ಕ್ಷಣಂ ತಿಷ್ಠ ಮಚ್ಚಿನ್ತಾಮಪಿ ನಾಶಯ । ದರ್ಶನಂ ತವ ಲೋಕಸ್ಯ ಸರ್ವಥಾಘಹರಂ ಪರಮ್

ಆ ಯುವತಿ ಹೇಳಿದಳು: ಓ ಮಹಾನ್ ಸಜ್ಜನರೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ನಿಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ಚಿಂತೆಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ. ನಿಮ್ಮ ದರ್ಶನದಿಂದ ಲೋಕದ ಪಾಪಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

ಬಹುಧಾ ತವ ವಾಕ್ಯೇನ ದುಃಖಶಾನ್ತಿರ್ಭವಿಷ್ಯತಿ । ಯದಾ ಭಾಗ್ಯಂ ಭವೇದ್ ಭೂರಿ ಭವತೋ ದರ್ಶನಂ ತದಾ

ನೀವು ಹೇಳುವ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನನಗೆ ದುಃಖದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಮಾತ್ರ ನಿಮ್ಮಂತಹವರ ದರ್ಶನ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ನಾರದ ಉವಾಚ - ಕಾಸಿ ತ್ವಂ ಕೌ ಇಮೌ ಚೇಮಾ ನಾರ್ಯಃ ಕಾಃ ಪದ್ಮಲೋಚನಾಃ । ವದ ದೇವಿ ಸವಿಸ್ತಾರಂ ಸ್ವಸ್ಯ ದುಃಖಸ್ಯ ಕಾರಣಮ್

ನಾರದನು ಕೇಳಿದನು: ನೀನು ಯಾರು? ಈ ಇಬ್ಬರು ಯಾರು? ಈ ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮಹಿಳೆಯರು ಯಾರು? ದೇವಿಯೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ನಿನ್ನ ದುಃಖದ ಕಾರಣವನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು.

ಬಾಲೋವಾಚ - ಅಹಂ ಭಕ್ತಿರಿತಿ ಖ್ಯಾತಾ ಇಮೌ ಮೇ ತನಯೌ ಮತೌ । ಜ್ಞಾನವೈರಾಗ್ಯ ನಾಮಾನೌ ಕಾಲಯೋಗೇನ ಜರ್ಜರೌ

ಆ ಯುವತಿ ಹೇಳಿದಳು: ನನಗೆ ಭಕ್ತಿ ಎಂದು ಹೆಸರು. ಈ ಇಬ್ಬರು ನನ್ನ ಮಗರು, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧರು. ಕಾಲದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಇವರು ವೃದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಗಙ್‌ಗಾದ್ಯಾ ಸ್ಮರಿತಶ್ಚೇಮಾ ಮತ್ಸೇವಾರ್ಥಂ ಸಮಾಗತಾಃ । ತಥಾಪಿ ನ ಚ ಮೇ ಶ್ರೇಯಃ ಸೇವಿತಾಯಾಃ ಸುರೈರಪಿ

ಗಂಗಾದಿ ದೇವತೆಗಳು ನನ್ನನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ನನ್ನ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ದೇವತೆಗಳೂ ನನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರೂ ನನಗೆ ನಿಜವಾದ ಹಿತವು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.

ಇದಾನೀಂ ಶ್ರುಣು ಮದ್ವಾರ್ತಾಂ ಸಚಿತ್ತಸ್ತ್ವಂ ತಪೋಧನ । ವಾರ್ತಾ ಮೇ ವಿತತಾಪ್ಯಸ್ತಿ ತಾಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸುಖಮಾವಹ

ಈಗ ನನ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೇಳು, ತಪಸ್ಸಿನ ಧನವಾದ ಮಹರ್ಷಿಯೇ. ನನ್ನ ಕಥೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದರೂ, ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ನಿನಗೆ ಸಂತೋಷ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಉತ್ಪನ್ನಾ ದ್ರವಿಡೇ ಸಾಹಂ ವೃದ್ಧಿಂ ಕರ್ನಾಟಕೇ ಗತಾ । ಕ್ವಚಿತ್ ಕ್ವಚಿತ್ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರೇ ಗುರ್ಜರೇ ಜೀರ್ಣತಾಂ ಗತಾ

ನಾನು ದ್ರಾವಿಡದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದೆ, ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದೆ. ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು ಗುಜರಾತ್ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವೃದ್ಧಳಾದೆ.

ತತ್ರ ಘೋರ ಕಲೇರ್ಯೋಗಾತ್ ಪಾಖಣ್ಡೈಃ ಖಣ್ಡಿತಾಙ್ಗಕಾ । ದುರ್ಬಲಾಹಂ ಚಿರಂ ಯಾತಾ ಪುತ್ರಾಭ್ಯಾಂ ಸಹ ಮನ್ದತಾಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕ ಕಲಿಯುಗದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಪಾಖಂಡಿಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಪಡಿಸಿದರು. ನಾನು ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಬಹುಕಾಲ ದುರ್ಬಲಳಾಗಿ ಉಳಿದೆ.

ವೃನ್ದಾವನಂ ಪುನಃ ಪ್ರಾಪ್ಯ ನವೀನೇವ ಸುರೂಪಿಣೀ । ಜಾತಾಹಂ ಉವತೀ ಸಮ್ಯಕ್ ಶ್ರೇಷ್ಠರೂಪಾ ತು ಸಾಂಪ್ರತಮ್

ಮತ್ತೆ ವೃಂದಾವನವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ನಾನು ಪುನಃ ಯುವತಿಯಾಗಿ, ಸುಂದರ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೆ.

ಇಮೌ ತು ಶಯಿತೌ ಅತ್ರ ಸುತೌ ಮೇ ಕ್ಲಿಶ್ಯತಃ ಶ್ರಮಾತ್ । ಇದಂ ಸ್ಥಾನಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ವಿದೇಶಂ ಗಮ್ಯತೇ ಮಯಾ

ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಮಗರು ಶ್ರಮದಿಂದ ಕುಸಿದು ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಾನು ಬೇರೆ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಜರಠತ್ವಂ ಸಮಾಯಾತೌ ತೇನ ದುಃಖೇನ ದುಃಖಿತಾ । ಸಾಹಂ ತು ತರುಣೀ ಕಸ್ಮಾತ್ ಸುತೌ ವೃದ್ಧೌ ಇಮೌ ಕುತಃ

ಅವರು ವೃದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಇದರಿಂದ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ದುಃಖವಾಗಿದೆ. ನಾನು ಯುವತಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಹೇಗೆ ವೃದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ?

ತ್ರಯಾಣಾಂ ಸಹಚಾರಿತ್ವಾತ್ ವೈಪರೀತ್ಯಂ ಕುತಃ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಘಟತೇ ಜರಠಾ ಮಾತಾ ತರುಣೌ ತನಯೌ ಇತಿ

ನಾವು ಮೂವರು ಸದಾ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇದ್ದರೂ, ಈ ರೀತಿಯ ವೈಪರಿತ್ಯ ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸಿತು? ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತಾಯಿ ವೃದ್ಧಳಾಗಬೇಕು, ಮಕ್ಕಳು ಯುವಕರಾಗಿರಬೇಕು.

ಅತಃ ಶೋಚಾಮಿ ಚಾತ್ಮಾನಂ ವಿಸ್ಮಯಾವಿಷ್ಟಮಾನಸಾ । ವದ ಯೋಗನಿಧೇ ಧೀಮನ್ ಕಾರಣಂ ಚಾತ್ರ ಕಿಂ ಭವೇತ್

ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ವಿಷಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಮನಸ್ಸು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಯೋಗದ ನಿಧಿಯೇ, ಜ್ಞಾನಿಯೇ, ಇದರ ಕಾರಣವೇನು ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು.

ನಾರದ ಉವಾಚ - ಜ್ಞಾನೇನಾತ್ಮನಿ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಸರ್ವಂ ಏತತ್ ತವಾನಘೇ । ನ ವಿಷಾದಃ ತ್ವಯಾ ಕಾರ್ಯೋ ಹರಿಃ ಶಂ ತೇ ಕರಿಷ್ಯತಿ

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು — ಅಖಂಡ ಪವಿತ್ರಳೇ, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ನಾನು ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನನ್ನೊಳಗೆ ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ, ಹರಿ ನಿನಗೆ ಶುಭವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.

ಸೂತ ಉವಾಚ - ಕ್ಷಣಮಾತ್ರೇಣ ತಜ್ಜ್ಞಾತ್ವಾ ವಾಕ್ಯಂ ಊಚೇ ಮುನೀಶ್ವರಃ

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು — ಆ ಮಹರ್ಷಿ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅರಿತು, ತಕ್ಷಣ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ನಾರದ ಉವಾಚ - ಶ್ರುಣುಷ್ವವಹಿತಾ ಬಾಲೇ ಯೋಗೋಽಯಂ ದಾರುಣಾ ಕಲಿಃ । ತೇನ ಲುಪ್ತಃ ಸದಾಚಾರೋ ಯೋಗಮಾರ್ಗಃ ತಪಾಂಸಿ ಚ

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು — ಮಗುವೇ, ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳು; ಈ ಯೋಗವೂ, ಭಯಾನಕ ಕಲಿಯುಗವೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ಸತ್ಕಾರ್ಯ, ಯೋಗಮಾರ್ಗ, ತಪಸ್ಸುಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಮಾಯವಾಗಿವೆ.

ಜನಾ ಅಘಾಸುರಾಯನ್ತೇ ಶಾಠ್ಯದುಷ್ಕರ್ಮಕಾರಿಣಃ । ಇಹ ಸನ್ತೋ ವಿಷೀದನ್ತಿ ಪ್ರಹೃಷ್ಯನ್ತಿ ಹಿ ಅಸಾಧವಃ । ಧತ್ತೇ ಧೈರ್ಯಂ ತು ಯೋ ಧೀಮಾನ್ ಸ ಧೀರಃ ಪಣ್ಡಿತೋಽಥವಾ

ಜನರು ಈಗ ಅಘಾಸುರನಂತೆ ದುಷ್ಟ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ; ಇಲ್ಲಿ ಸಜ್ಜನರು ದುಃಖಪಡುತ್ತಾರೆ, ದುರ್ಜನರು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಧೈರ್ಯದಿಂದಿರುವ ಜ್ಞಾನಿಯೇ ನಿಜವಾದ ಧೀರ, ಪಂಡಿತನು.

ಅಸ್ಪೃಶ್ಯಾನ್ ಅವಲೋಕ್ಯೇಯಂ ಶೇಷಭಾರಕರೀ ಧರಾ । ವರ್ಷೇ ವರ್ಷೇ ಕ್ರಮಾತ್ ಜಾತಾ ಮಂಗಲಂ ನಾಪಿ ದೃಶ್ಯತೇ

ಈ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರನ್ನು ನೋಡಿ, ಭೂಮಿಯೇ ಭಾರವಾಗಿ ಬಲಹೀನಳಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ; ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹೀಗೆ ಆಗುತ್ತಾ, ಯಾವುದೇ ಶುಭವು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.

ನ ತ್ವಾಮಪಿ ಸುತೈಃ ಸಾಕಂ ಕೋಽಪಿ ಪಶ್ಯತಿ ಸಾಂಪ್ರತಮ್ । ಉಪೇಕ್ಷಿತಾನುರಾಗಾನ್ಧೈಃ ಜರ್ಜರತ್ವೇನ ಸಂಸ್ಥಿತಾ

ಈಗ ನಿನ್ನೂ ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ಯಾರೂ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ; ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಂಧರಾದವರು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಮಾಡಿ, ನೀನು ಹಳೆಯದಾಗಿ ದುರ್ಬಲಳಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆ.

ವೃನ್ದಾವನಸ್ಯ ಸಂಯೋಗಾತ್ ಪುನಸ್ತ್ವಂ ತರುಣೀ ನವಾ । ಧನ್ಯಂ ವೃನ್ದಾವನಂ ತೇನ ಭಕ್ತಿಃ ನೃತ್ಯತಿ ಯತ್ರ ಚ

ವೃಂದಾವನದ ಸಂಗದಿಂದ ನೀನು ಮತ್ತೆ ಯುವಳಾಗಿ ಹಸಿರಾಗಿದ್ದೆ; ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ವೃಂದಾವನ ಧನ್ಯವಾದುದು, ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯೂ ಕುಣಿಯುತ್ತದೆ.

ಅತ್ರೇಮೌ ಗ್ರಾಹಕಾಭಾವಾತ್ ನ ಜರಾಮಪಿ ಮುಞ್ಚತಃ । ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಆತ್ಮಸುಖೇನೇಹ ಪ್ರಸುಪ್ತಿಃ ಮನ್ಯತೇಽನಯೋಃ

ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರು ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಈ ಇಬ್ಬರಿಗೆ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವೂ ಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲ; ಸ್ವಲ್ಪ ಆತ್ಮಸಂತೋಷದಿಂದ, ಅವರು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಭಕ್ತಿರುವಾಚ - ಕಥಂ ಪರೀಕ್ಷಿತಾ ರಾಜ್ಞಾ ಸ್ಥಾಪಿತೋ ಹ್ಯಶುಚಿಃ ಕಲಿಃ । ಪ್ರವೃತ್ತೇ ತು ಕಲೌ ಸರ್ವಸಾರಃ ಕುತ್ರ ಗತೋ ಮಹಾನ್

ಭಕ್ತಿಯು ಹೇಳಿದಳು — ಪರೀಕ್ಷಿತನು ರಾಜನಾಗಿ ಹೇಗೆ ಈ ಅಶುದ್ಧ ಕಲಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು? ಕಲಿ ಯುಗ ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ, ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮದ ಸಾರವೇ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಿತು?

ಕರುಣಾಪರೇಣ ಹರಿಣಾಪಿ ಅಧರ್ಮ ಕಥಮೀಕ್ಷ್ಯತೇ । ಇಮಂ ಮೇ ಸಂಶಯಂ ಛಿನ್ಧಿ ತ್ವದ್ವಾಚಾ ಸುಖಿತಾಸ್ಮ್ಯಹಮ್

ದಯಾಮಯನಾದ ಹರಿಯೂ ಈ ಅಧರ್ಮವನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡುತ್ತಾನೆ? ನನ್ನ ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ನೀನು ದೂರಮಾಡು; ನಿನ್ನ ಮಾತಿನಿಂದ ನಾನು ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತೇನೆ.

ನಾರದ ಉವಾಚ - ಯದಿ ಪೃಷ್ಟಸ್ತ್ವಯಾ ಬಾಲೇ ಪ್ರೇಮತಃ ಶ್ರವಣಂ ಕುರು । ಸರ್ವಂ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತೇ ಭದ್ರೇ ಕಶ್ಮಲಂ ತೇ ಗಮಿಷ್ಯತಿ

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು — ನೀನು ಕೇಳಿದ್ದರಿಂದ, ಮಗುವೇ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೇಳು; ನಾನು ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ಶುಭಳೇ, ನಿನ್ನ ಗೊಂದಲವು ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಯದಾ ಮುಕುನ್ದೋ ಭಗವಾನ್ ಕ್ಷ್ಮಾಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಸ್ವಪದಂ ಗತಃ । ತದ್‌ದಿನಾತ್ ಕಲಿರಾಯಾತಃ ಸರ್ವಸಾಧನಬಾಧಕಃ

ಯಾವಾಗ ಮುಕುಂದನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಸ್ವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋದನು, ಆ ದಿನದಿಂದಲೇ ಕಲಿಯುಗ ಬಂದು ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ತಡೆಯಿತು.

ದೃಷ್ಟೋ ದಿಗ್ವಿಜಯೇ ರಾಜ್ಞಾ ದೀನವತ್ ಶರಣಂ ಗತಃ । ನ ಮಯಾ ಮಾರಣೀಯೋಽಯಂ ಸಾರಂಗ ಇವ ಸರಭುಕ್

ರಾಜನು ದಿಕ್ಕು ಜಯಕ್ಕೆ ಹೊರಟಾಗ, ಅವನು ಕಲಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ದೀನನಾಗಿ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಬೇಡಿದನು; ನಾನು ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಿಲ್ಲ, ಹನಿಗೊಯ್ಯುವವನು ಸಾರುಂಗವನ್ನು ಬಿಡುವಂತೆ.

ಯತ್ಫಲಂ ನಾಸ್ತಿ ತಪಸಾ ನ ಯೋಗೇನ ಸಮಾಧಿನಾ । ತತ್ಫಲಂ ಲಭತೇ ಸಮ್ಯಕ್ ಕಲೌ ಕೇಶವಕೀರ್ತನಾತ್

ತಪಸ್ಸು, ಯೋಗ, ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಸಿಗದ ಫಲ, ಈ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಕೇಶವನನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುವುದರಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಏಕಾಕಾರಂ ಕಲಿಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಾರವತ್ಸಾರನೀರಸಮ್ । ವಿಷ್ಣುರಾತಃ ಸ್ಥಾಪಿತವಾನ್ ಕಲಿಜಾನಾಂ ಸುಖಾಯ ಚ

ಕಲಿಯನ್ನು ಒಂದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಸಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಶೂನ್ಯವಾಗಿ ನೋಡಿ, ವಿಷ್ಣುರಾತನು ಅವನನ್ನು ಕಲಿಯುಗ ಜನರ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

ಕುಕರ್ಮಾಚರನಾತ್ಸಾರಃ ಸರ್ವತೋ ನಿರ್ಗತೋಽಧುನಾ । ಪದಾರ್ಥಾಃ ಸಂಸ್ಥಿತಾ ಭೂಮೌ ಬೀಜಹೀನಾಸ್ತುಷಾ ಯಥಾ

ದುಷ್ಟ ಕೆಲಸಗಳಿಂದ ಈಗ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಾರವೇ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಸ್ತುಗಳು ಬೀಜವಿಲ್ಲದ ಹುರಳೆಯಂತೆ ಉಳಿದಿವೆ.