ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ದೇವರ್ಷಿಪಿತೃಭೂತಾನಿ ಲೋಕಪಾಲಾಃ ಸಹಾನುಗಾಃ । ಪೂಜಿತಾಸ್ತಂ ಅನುಜ್ಞಾಪ್ಯ ಸ್ವಧಾಮಾನಿ ಯಯುರ್ನೃಪ

ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಪಿತೃಗಳು, ಭೂತಗಳು, ಲೋಕಪಾಲಕರು ಮತ್ತು ಅವರ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸತ್ಕೃತರಾಗಿದ್ದು, ಅನುಮತಿ ನೀಡಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.

ಹರಿದಾಸಸ್ಯ ರಾಜರ್ಷೇ ರಾಜಸೂಯಮಹೋದಯಮ್ । ನೈವಾತೃಪ್ಯನ್ ಪ್ರಶಂಸನ್ತಃ ಪಿಬನ್ ಮರ್ತ್ಯೋಽಮೃತಂ ಯಥಾ

ಹರಿದಾಸನ ರಾಜಸೂಯ ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ರಾಜರ್ಷಿಗಳು ಪುನಃ ಪುನಃ ಹೊಗಳುತ್ತಾ, ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುವ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ, ಎಂದೂ ತೃಪ್ತರಾಗಲಿಲ್ಲ.

ತತೋ ಯುಧಿಷ್ಠಿರೋ ರಾಜಾ ಸುಹೃತ್ ಸಂಬಂನ್ಧಿ ಬಾನ್ಧವಾನ್ । ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ನಿವಾರಯಾಮಾಸ ಕೃಷ್ಣಂ ಚ ತ್ಯಾಗಕಾತರಃ

ಆಮೇಲೆ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಸ್ನೇಹದಿಂದ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಸಂಬಂಧಿಕರು, ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿದನು; ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಬಿಡಬೇಕೆಂದು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಾರದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿದನು.

ಭಗವಾನಪಿ ತತ್ರಾಙ್‌ಗ ನ್ಯವಾತ್ಸೀತ್ ತತ್ಪ್ರಿಯಂಕರಃ । ಪ್ರಸ್ಥಾಪ್ಯ ಯದುವೀರಾಂಶ್ಚ ಸಾಮ್ಬಾದೀಂಶ್ಚ ಕುಶಸ್ಥಲೀಮ್

ಪ್ರಿಯಜನರಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡುವ ಭಗವಂತನು, ಯದುವೀರರು ಹಾಗೂ ಸಾಮ್ಬನಂತಹವರನ್ನು ಕುಶಸ್ಥಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ, ಸ್ವತಃ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಉಳಿದನು.

ಇತ್ಥಂ ರಾಜಾ ಧರ್ಮಸುತೋ ಮನೋರಥಮಹಾರ್ಣವಮ್ । ಸುದುಸ್ತರಂ ಸಮುತ್ತೀರ್ಯ ಕೃಷ್ಣೇನಾಸೀದ್ ಗತಜ್ವರಃ

ಹೀಗೆ ಧರ್ಮಪುತ್ರನಾದ ರಾಜನು ಕೃಷ್ಣನ ಸಹಾಯದಿಂದ, ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವಾದ ತನ್ನ ಇಷ್ಟಗಳ ಮಹಾಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿ, ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದನು.

ಏಕದಾನ್ತಃಪುರೇ ತಸ್ಯ ವೀಕ್ಷ್ಯ ದುರ್ಯೋಧನಃ ಶ್ರಿಯಮ್ । ಅತಪ್ಯದ್ ರಾಜಸೂಯಸ್ಯ ಮಹಿತ್ವಂ ಚಾಚ್ಯುತಾತ್ಮನಃ

ಒಂದು ದಿನ, ಆ ರಾಜನ ಅರಮನೆಗೆ ಬಂದ ದುರ್ಯೋಧನನು, ರಾಜಸೂಯದ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಅಚ್ಯುತನ ವೈಭವವನ್ನು ನೋಡಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಜ್ವಲಿಸಿ ದುಃಖಪಟ್ಟನು.

( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ಯಸ್ಮಿನ್ ನರೇನ್ದ್ರದಿತಿಜೇನ್ದ್ರ ಸುರೇನ್ದ್ರಲಕ್ಷ್ಮೀಃ ನಾನಾ ವಿಭಾನ್ತಿ ಕಿಲ ವಿಶ್ವಸೃಜೋಪಕೢಪ್ತಾಃ । ತಾಭಿಃ ಪತೀನ್ದ್ರುಪದರಾಜಸುತೋಪತಸ್ಥೇ ಯಸ್ಯಾಂ ವಿಷಕ್ತಹೃದಯಃ ಕುರುರಾಡತಪ್ಯತ್

ಅಲ್ಲಿ, ರಾಜರು, ದೈತ್ಯರು, ದೇವತೆಗಳ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಿಂದ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳ ನಡುವೆ, ದ್ರುಪದರಾಜನ ಪುತ್ರಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದನು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ಕುರುರಾಜನ ಹೃದಯ ಆಕರ್ಷಣೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ, ತೀವ್ರವಾಗಿ ಪೀಡಿತನಾದನು.

ಯಸ್ಮಿನ್ ತದಾ ಮಧುಪತೇರ್ಮಹಿಷೀಸಹಸ್ರಂ ಶ್ರೋಣೀಭರೇಣ ಶನಕೈಃ ಕ್ವಣದಙ್‌ಘ್ರಿಶೋಭಮ್ । ಮಧ್ಯೇ ಸುಚಾರು ಕುಚಕುಙ್ಕುಮಶೋಣಹಾರಂ ಶ್ರೀಮನ್ಮುಖಂ ಪ್ರಚಲಕುಣ್ಡಲಕುನ್ತಲಾಢ್ಯಮ್

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಧುಪತಿಯ ಸಾವಿರಾರು ರಾಣಿಯರು, ಭಾರವಾದ ನಡು ಮತ್ತು ಮೃದುವಾಗಿ ಜ್ಞಾರುವಾದ ಪಾದದಾಳುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕೆಂಪು ಹಾರ ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾದ ಕುಂಡಲ, ಹರಡುವ ಕೂದಲಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಮುಖವನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಸಭಾಯಾಂ ಮಯಕೢಪ್ತಾಯಾಂ ಕ್ವಾಪಿ ಧರ್ಮಸುತೋಽಧಿರಾಟ್ । ವೃತೋಽನುಗೈರ್ಬನ್ಧುಭಿಶ್ಚ ಕೃಷ್ಣೇನಾಪಿ ಸ್ವಚಕ್ಷುಷಾ

ಮಾಯನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಸಭಾಭವನದಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮಪುತ್ರನಾದ ಚಕ್ರವರ್ತಿ, ಬಂಧುಗಳು ಹಾಗೂ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದನು.

ಆಸೀನಃ ಕಾಞ್ಚನೇ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಆಸನೇ ಮಘವಾನಿವ । ಪಾರಮೇಷ್ಠ್ಯಶ್ರೀಯಾ ಜುಷ್ಟಃ ಸ್ತೂಯಮಾನಶ್ಚ ವನ್ದಿಭಿಃ

ಅವನು ನೇರವಾಗಿ ಬಂಗಾರದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಇಂದ್ರನಂತೆ, ಪರಮ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಂದಕರು ಅವನನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದರು.

ತತ್ರ ದುರ್ಯೋಧನೋ ಮಾನೀ ಪರೀತೋ ಭ್ರಾತೃಭಿರ್ನೃಪ । ಕಿರೀಟಮಾಲೀ ನ್ಯವಿಶದ್ ಅಸಿಹಸ್ತಃ ಕ್ಷಿಪನ್ ರುಷಾ

ಅಲ್ಲಿಯೇ, ಗರ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿದ ದುರ್ಯೋಧನನು ತನ್ನ ಅಣ್ಣತಮ್ಮಂದಿರೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಹಾರ ಧರಿಸಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕೋಪದಿಂದ ಅದನ್ನು ನೆಲೆಗೆ ಎಸೆದು ಕುಳಿತನು.

ಸ್ಥಲೇಽಭ್ಯಗೃಹ್ಣಾದ್ ವಸ್ತ್ರಾನ್ತಂ ಜಲಂ ಮತ್ವಾ ಸ್ಥಲೇಽಪತತ್ । ಜಲೇ ಚ ಸ್ಥಲವದ್ ಭ್ರಾನ್ತ್ಯಾ ಮಯಮಾಯಾವಿಮೋಹಿತಃ

ನೆಲದ ಮೇಲೆ, ನೀರಿದೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ವಸ್ತ್ರದ ತುದಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು, ಆದರೆ ಅದು ಒಣವಾಗಿತ್ತು; ನೀರಿನಲ್ಲೂ ನೆಲೆಯಂತೆ ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ನಡೆದು, ಮಾಯೆಯ ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನು.

ಜಹಾಸ ಭೀಮಸ್ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ್ತ್ರಿಯೋ ನೃಪತಯೋಽಪರೇ । ನಿವಾರ್ಯಮಾಣಾ ಅಪ್ಯಙ್‌ಗ ರಾಜ್ಞಾ ಕೃಷ್ಣಾನುಮೋದಿತಾಃ

ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಭೀಮನು, ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಇತರ ರಾಜರು ನಗಿದರು; ರಾಜನು ಅವರನ್ನು ತಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಕೃಷ್ಣನು ಆ ನಗುವಿಗೆ ಅನುಮೋದನೆ ನೀಡಿದನು.

( ಮಿಶ್ರ ) ಸ ವ್ರೀಡಿತೋಽವಾಗ್ವದನೋ ರುಷಾ ಜ್ವಲನ್ ನಿಷ್ಕ್ರಮ್ಯ ತೂಷ್ಣೀಂ ಪ್ರಯಯೌ ಗಜಾಹ್ವಯಮ್ । ಹಾಹೇತಿ ಶಬ್ದಃ ಸುಮಹಾನಭೂತ್ ಸತಾಂ ಅಜಾತಶತ್ರುರ್ವಿಮನಾ ಇವಾಭವತ್ । ಬಭೂವ ತೂಷ್ಣೀಂ ಭಗವಾನ್ಭುವೋ ಭರಂ ಸಮುಜ್ಜಿಹೀರ್ಷುರ್ಭ್ರಮತಿ ಸ್ಮ ಯದ್ ದೃಶಾ

ದುರ್ಯೋಧನನು ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಮುಖವನ್ನು ಕೆಳಗೆ ತಗ್ಗಿಸಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿದು, ಮೌನವಾಗಿ ಗಜಾಹ್ವಯಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು. ಧರ್ಮಾತ್ಮರು 'ಅಯ್ಯೋ' ಎಂದು ದೊಡ್ಡ ಶಬ್ದ ಮಾಡಿದರು; ಅಜಾತಶತ್ರುನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದುಃಖಗೊಂಡನು. ಭಗವಂತನು ಭೂಭಾರದ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಮೌನವಾಗಿ, ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾ ಇದ್ದನು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಏತತ್ತೇಽಭಿಹಿತಂ ರಾಜನ್ ಯತ್ಪೃಷ್ಟೋಽಹಮಿಹ ತ್ವಯಾ । ಸುಯೋಧನಸ್ಯ ದೌರಾತ್ಮ್ಯಂ ರಾಜಸೂಯೇ ಮಹಾಕ್ರತೌ

ರಾಜನೇ, ನೀನು ಕೇಳಿದಂತೆ, ಮಹಾ ರಾಜಸೂಯಯಾಗದಲ್ಲಿ ಸುಯೋಧನನ ದುಷ್ಟತನವನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸಿದೆನು.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಉತ್ತರಾರ್ಧೇ ದುರ್ಯೋಧನಮಾನಭಂಗೋ ನಾಮ ಪಞ್ಚಸಪ್ತತಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಹೀಗೆ ಪರಮಹಂಸರಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಹತ್ತನೇ ಸ್ಕಂಧದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ, 'ದುರ್ಯೋಧನನ ಗರ್ವಭಂಗ' ಎಂಬ ಐವತ್ತೈದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯಿತು.

ಶಾಲ್ವಸ್ಯ ಯದುಭಿಃ ಸಹ ಯುದ್ಧಮ್ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಅಥಾನ್ಯದಪಿ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಶ್ರೃಣು ಕರ್ಮಾದ್‌ಭುತಂ ನೃಪ । ಕ್ರೀಡಾನರಶರೀರಸ್ಯ ಯಥಾ ಸೌಭಪತಿರ್ಹತಃ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಈಗ ಕೃಷ್ಣನ ಮತ್ತೊಂದು ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಕೇಳು. ಹೇಗೆ ಆಟವಾಡುವಂತೆ ಕಾಣುವ ಅವನು ದೇಹವಿಲ್ಲದವನಾಗಿ ಸೌಭಪತಿಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಶಿಶುಪಾಲಸಖಃ ಶಾಲ್ವೋ ರುಕ್ಮಿಣ್ಯುದ್‌ವಾಹ ಆಗತಃ । ಯದುಭಿರ್ನಿರ್ಜಿತಃ ಸಙ್ಖ್ಯೇ ಜರಾಸನ್ಧಾದಯಸ್ತಥಾ

ಶಿಶುಪಾಲನ ಸ್ನೇಹಿತನಾದ ಶಾಲ್ವನು, ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಬಂದನು; ಯದುಗಳು ಅವನನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಸಿದರು, ಜರಾಸಂಧನಂತಹವರನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಜಯಿಸಿದರು.

ಶಾಲ್ವಃ ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಮಕರೋತ್ ಶ್ರೃಣ್ವತಾಂ ಸರ್ವಭೂಭುಜಾಮ್ । ಅಯಾದವಾಂ ಕ್ಷ್ಮಾಂ ಕರಿಷ್ಯೇ ಪೌರುಷಂ ಮಮ ಪಶ್ಯತ

ಶಾಲ್ವನು ಎಲ್ಲ ರಾಜರ ಮುಂದೆ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದ್ದನು: 'ನೋಡಿರಿ, ನಾನು ಯದುಗಳನ್ನು ಭೂಮಿಯಿಂದ ನಿರ್ಮೂಲ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರಿ' ಎಂದು.

ಇತಿ ಮೂಢಃ ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಯ ದೇವಂ ಪಶುಪತಿಂ ಪ್ರಭುಮ್ । ಆರಾಧಯಾಮಾಸ ನೃಪಃ ಪಾಂಸುಮುಷ್ಟಿಂ ಸಕೃದ್ ಗ್ರಸನ್

ಹೀಗೆ ಆ ರಾಜನು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಒಂದು ವಚನ ಕೊಟ್ಟು, ಪ್ರಾಣಿಗಳೆಲ್ಲರಿಗೂ ಒಡೆಯನಾದ ಪಶುಪತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು, ಒಂದು ಬಾರಿ ಮಾತ್ರ ಒಂದು ಮುಷ್ಟಿ ಮಣ್ಣನ್ನು ಉಂಡನು.

ಸಂವತ್ಸರಾನ್ತೇ ಭಗವಾನ್ ಆಶುತೋಷ ಉಮಾಪತಿಃ । ವರೇಣ ಚ್ಛನ್ದಯಾಮಾಸ ಶಾಲ್ವಂ ಶರಣಮಾಗತಮ್

ಒಂದು ವರ್ಷವಾದ ಮೇಲೆ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಡುವ ಉಮಾದೇವಿಯ ಪತಿಯಾದ ಭಗವಂತನು, ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಬಂದ ಶಾಲ್ವನಿಗೆ ಒಂದು ವರವನ್ನು ಕೇಳು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ದೇವಾಸುರಮನುಷ್ಯಾಣಾಂ ಗನ್ಧರ್ವೋರಗರಕ್ಷಸಾಮ್ । ಅಭೇದ್ಯಂ ಕಾಮಗಂ ವವ್ರೇ ಸ ಯಾನಂ ವೃಷ್ಣಿಭೀಷಣಮ್

ಅವನು ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಮಾನವರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಸರ್ಪಗಳು, ರಾಕ್ಷಸರು ಯಾರಿಂದಲೂ ನಾಶವಾಗದಂತೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೋಗಬಹುದಾದ, ವೃಷ್ಣಿಕುಲಕ್ಕೆ ಭಯಂಕರವಾದ ಒಂದು ವಾಹನವನ್ನು ವರವಾಗಿ ಕೇಳಿದನು.

ತಥೇತಿ ಗಿರಿಶಾದಿಷ್ಟೋ ಮಯಃ ಪರಪುರಂಜಯಃ । ಪುರಂ ನಿರ್ಮಾಯ ಶಾಲ್ವಾಯ ಪ್ರಾದಾತ್ ಸೌಭಮಯಸ್ಮಯಮ್

'ಹೌದು' ಎಂದು ಗಿರಿಶನು ಒಪ್ಪಿ, ಅವನ ಆದೇಶದಂತೆ ಪರಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವ ಮಾಯನು, ಶಾಲ್ವನಿಗೆ ಸೌಭ ಎಂಬ ಕಬ್ಬಿಣದ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಕೊಟ್ಟನು.

ಸ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಕಾಮಗಂ ಯಾನಂ ತಮೋಧಾಮ ದುರಾಸದಮ್ । ಯಯಸ್ದ್‌ವಾರವತೀಂ ಶಾಲ್ವೋ ವೈರಂ ವೃಷ್ಣಿಕೃತಂ ಸ್ಮರನ್

ಆ ಕಾಮನೆ ತೀರಿಸುವ, ಭಯಂಕರವಾದ, ಯಾರಿಗೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸೇರುವಂತಿಲ್ಲದ ಆ ವಿಮಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಶಾಲ್ವನು ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಮಾಡಿದ ವೈರಾಗ್ರಹವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ದ್ವಾರವತಿಗೆ ಹೊರಟನು.

ನಿರುಧ್ಯ ಸೇನಯಾ ಶಾಲ್ವೋ ಮಹತ್ಯಾ ಭರತರ್ಷಭ । ಪುರೀಂ ಬಭಞ್ಜೋಪವನಾನ್ ಉದ್ಯಾನಾನಿ ಚ ಸರ್ವಶಃ

ಭಾರತಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಶಾಲ್ವನು ತನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ದ್ವಾರವತಿ ನಗರವನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು, ನಗರದ ಹೊರಗಿನ ತೋಟಗಳು ಮತ್ತು ಉದ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಿದನು.

ಸಗೋಪುರಾಣಿ ದ್ವಾರಾಣಿ ಪ್ರಾಸಾದಾಟ್ಟಾಲತೋಲಿಕಾಃ । ವಿಹಾರಾನ್ ಸ ವಿಮಾನಾಗ್ರ್ಯಾನ್ ನಿಪೇತುಃ ಶಸ್ತ್ರವೃಷ್ಟಯಃ

ಗೋಪುರಗಳಿರುವ ಬಾಗಿಲುಗಳು, ಅರಮನೆಗಳು, ಮೇಲ್ಮಹಡಿಗಳು, ವಿಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ಎತ್ತರದ ಮಳಿಗೆಗಳ ಮೇಲೆ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು.

ಶಿಲಾ ದ್ರುಮಾಶ್ಚಾಶನಯಃ ಸರ್ಪಾ ಆಸಾರಶರ್ಕರಾಃ । ಪ್ರಚಣ್ಡಶ್ಚಕ್ರವಾತೋಽಭೂತ್ ರಜಸಾಚ್ಛಾದಿತಾ ದಿಶಃ

ಕಲ್ಲುಗಳು, ಮರಗಳು, ಮಿಂಚಿನ ಬಾಣಗಳು, ಹಾವುಗಳು ಮತ್ತು ಕಲ್ಲುಕಡ್ಡಿಗಳ ಮಳೆಯು ಬಿದ್ದವು; ಭಯಂಕರವಾದ ಬಿರುಗಾಳಿ ಎದ್ದಿತು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಧೂಳಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿತು.

ಇತ್ಯರ್ದ್ಯಮಾನಾ ಸೌಭೇನ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ನಗರೀ ಭೃಶಮ್ । ನಾಭ್ಯಪದ್ಯತ ಶಂ ರಾಜನ್ ತ್ರಿಪುರೇಣ ಯಥಾ ಮಹೀ

ಈ ರೀತಿ ಸೌಭನು ಕೃಷ್ಣನ ಊರನ್ನು ತುಂಬಾ ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ರಾಜನೇ, ಆ ಊರಿಗೆ ಯಾವ ಶಾಂತಿಯೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ, ಹೇಗೆಂದರೆ ತ್ರಿಪುರನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಿದಾಗ ಆಕೆಗೇನು ನೆಮ್ಮದಿ ಇರಲಿಲ್ಲವೋ ಹಾಗೆ.

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನೋ ಭಗವಾನ್ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಬಾಧ್ಯಮಾನಾ ನಿಜಾಃ ಪ್ರಜಾಃ । ಮ ಭೈಷ್ಟೇತ್ಯಭ್ಯಧಾದ್‌ ವೀರೋ ರಥಾರೂಢೋ ಮಹಾಯಶಾಃ

ಆಗ ಮಹಾಶೂರನಾದ ಪ್ರತ್ಯೂಮ್ನನು ತನ್ನ ಜನರು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ರಥದಲ್ಲಿ ಏರಿ, 'ಭಯಪಡುವದಕ್ಕಾಗಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದನು.