ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಅಭಿವನ್ದ್ಯಾಥ ರಾಜಾನಂ ಭೀಮಾರ್ಜುನಜನಾರ್ದನಾಃ । ಸರ್ವಮಾಶ್ರಾವಯಾಂ ಚಕ್ರುಃ ಆತ್ಮನಾ ಯದನುಷ್ಠಿತಮ್

ಆಮೇಲೆ ಭೀಮ, ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಜನಾರ್ದನರು ರಾಜನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ತಾವು ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದರು.

ನಿಶಮ್ಯ ಧರ್ಮರಾಜಸ್ತತ್ ಕೇಶವೇನಾನುಕಮ್ಪಿತಮ್ । ಆನನ್ದಾಶ್ರುಕಲಾಂ ಮುಞ್ಚನ್ ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ನೋವಾಚ ಕಿಞ್ಚನ

ಇದು ಕೇಳಿದ ಧರ್ಮರಾಜನು, ಕೃಷ್ಣನ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಅರಿತು, ಆನಂದದಿಂದ ಕಣ್ಣೀರು ಹರಿಸಿದರು. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಒಂದು ಮಾತು ಕೂಡ ಮಾತನಾಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಉತ್ತರಾರ್ಧೇ ಕೃಷ್ಣಾದ್ಯಾಗಮನೇ ನಾಮ ತ್ರಿಸಪ್ತತಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಹೀಗೆ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿರುವ 'ಕೃಷ್ಣಾದ್ಯಾಗಮನ' ಎಂಬ ಎಪ್ಪತ್ತಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿದಿತು.

ರಾಜಸೂಯೇ ಭಗವತೋಽಗ್ರಪೂಜನಂ ತತೋ ರುಷ್ಟಸ್ಯ ದುರ್ವದತ್ತಃ ಶಿಶುಪಾಲಸ್ಯ ಭಗವತಾ ವಧಶ್ಚ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಏವಂ ಯುಧಿಷ್ಠಿರೋ ರಾಜಾ ಜರಾಸನ್ಧವಧಂ ವಿಭೋಃ । ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಚಾನುಭಾವಂ ತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರೀತಸ್ತಮಬ್ರವೀತ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಭಗವಂತನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಜರಾಸಂಧನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಕಥೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಶ್ರೀಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಉವಾಚ - ಯೇ ಸ್ಯುಸ್ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಗುರವಃ ಸರ್ವೇ ಲೋಕಮಹೇಶ್ವರಾಃ । ವಹನ್ತಿ ದುರ್ಲಭಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಶಿರಸೈವಾನುಶಾಸನಮ್

ಶ್ರೀಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು: ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಗುರುಗಳಾದ ಮಹಾನ್ ಪ್ರಭುಗಳು, ಅಪರೂಪವಾದುದನ್ನು ಪಡೆದರೂ ಸಹ, ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸ ಭವಾನ್ ಅರವಿನ್ದಾಕ್ಷೋ ದೀನಾನಾಂ ಈಶಮಾನಿನಾಮ್ । ಧತ್ತೇಽನುಶಾಸನಂ ಭೂಮನ್ ತದತ್ಯನ್ತವಿಡಮ್ಬನಮ್

ಅರವಿಂದನಯನನೇ, ನೀನು ದುಃಖದಲ್ಲಿರುವವರಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ವಾಮಿಯಾಗಿರುವವರಲ್ಲಿಯೂ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತೀಯೆ. ಮಹಾನ್ ಆತ್ಮನೇ, ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಂದು ಮಹಾ ರಹಸ್ಯ.

ನ ಹ್ಯೇಕಸ್ಯಾದ್ವಿತೀಯಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪರಮಾತ್ಮನಃ । ಕರ್ಮಭಿರ್ವರ್ಧತೇ ತೇಜೋ ಹ್ರಸತೇ ಚ ಯಥಾ ರವೇಃ

ಏಕಮಾತ್ರ ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ, ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಅವನ ಮಹಿಮೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಇದು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.

ನ ವೈ ತೇಽಜಿತ ಭಕ್ತಾನಾಂ ಮಮಾಹಮಿತಿ ಮಾಧವ । ತ್ವಂ ತವೇತಿ ಚ ನಾನಾಧೀಃ ಪಶೂನಾಮಿವ ವೈಕೃತೀ

ಅಜಿತನೇ, ಮಾಧವನೇ, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ 'ನನ್ನದು', 'ನಿನ್ನದು' ಎಂಬ ಭೇದವಿಲ್ಲ. ಆ ಭಾವನೆಗಳು ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ವಿಭಿನ್ನತೆಗಳಂತಿವೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಯಜ್ಞಿಯೇ ಕಾಲೇ ವವ್ರೇ ಯುಕ್ತಾನ್ ಸ ಋತ್ವಿಜಃ । ಕೃಷ್ಣಾನುಮೋದಿತಃ ಪಾರ್ಥೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಯಜ್ಞದ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವ ಅರ್ಹ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದನು.

ದ್ವೈಪಾಯನೋ ಭರದ್ವಾಜಃ ಸುಮನ್ತುರ್ಗೋತಮೋಽಸಿತಃ । ವಸಿಷ್ಠಶ್ಚ್ಯವನಃ ಕಣ್ವೋ ಮೈತ್ರೇಯಃ ಕವಷಸ್ತ್ರಿತಃ

ವ್ಯಾಸ, ಭರದ್ವಾಜ, ಸುಮಂತು, ಗೌತಮ, ಅಸಿತ, ವಸಿಷ್ಠ, ಚ್ಯವನ, ಕಣ್ವ, ಮೈತ್ರೇಯ, ಕವಷ ಮತ್ತು ತೃತರು—

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರೋ ವಾಮದೇವಃ ಸುಮತಿರ್ಜೈಮಿನಿಃ ಕ್ರತುಃ । ಪೈಲಃ ಪರಾಶರೋ ಗರ್ಗೋ ವೈಶಮ್ಪಾಯನ ಏವ ಚ

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ, ವಾಮದೇವ, ಸುಮತಿ, ಜೈಮಿನಿ, ಕ್ರತು, ಪೈಲ, ಪರಾಶರ, ಗರ್ಗ ಮತ್ತು ವೈಶಂಪಾಯನ ಕೂಡ—

ಅಥರ್ವಾ ಕಶ್ಯಪೋ ಧೌಮ್ಯೋ ರಾಮೋ ಭಾರ್ಗವ ಆಸುರಿಃ । ವೀತಿಹೋತ್ರೋ ಮಧುಚ್ಛನ್ದಾ ವೀರಸೇನೋಽಕೃತವ್ರಣಃ

ಅಥರ್ವ, ಕಶ್ಯಪ, ಧೌಮ್ಯ, ಭಾರ್ಗವಕುಲದ ರಾಮ, ಆಸುರಿ, ವೀತಿಹೋತ್ರ, ಮಧುಚ್ಛಂದ, ವೀರಸೇನ ಮತ್ತು ಅಕೃತವ್ರಣ.

ಉಪಹೂತಾಸ್ತಥಾ ಚಾನ್ಯೇ ದ್ರೋಣಭೀಷ್ಮಕೃಪಾದಯಃ । ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಃ ಸಹಸುತೋ ವಿದುರಶ್ಚ ಮಹಾಮತಿಃ

ಇನ್ನೂ ದ್ರೋಣ, ಭೀಷ್ಮ, ಕೃಪ ಇತ್ಯಾದಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಕೂಡ ಆಹ್ವಾನಿತರಾದರು. ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದನು, ಹಾಗೂ ಮಹಾಮತಿ ವಿದುರನೂ ಹಾಜರಾದನು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾ ವೈಶ್ಯಾಃ ಶೂದ್ರಾ ಯಜ್ಞದಿದೃಕ್ಷವಃ । ತತ್ರೇಯುಃ ಸರ್ವರಾಜಾನೋ ರಾಜ್ಞಾಂ ಪ್ರಕೃತಯೋ ನೃಪ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ವೈಶ್ಯರು, ಶೂದ್ರರು—ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದು ಬರುವೆಂದರು. ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಅವರ رعಯತಿಗಳು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಿದರು, ರಾಜನೇ.

ತತಸ್ತೇ ದೇವಯಜನಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಃ ಸ್ವರ್ಣಲಾಙ್‌ಗಲೈಃ । ಕೃಷ್ಟ್ವಾ ತತ್ರ ಯಥಾಮ್ನಾಯಂ ದೀಕ್ಷಯಾಂ ಚಕ್ರಿರೇ ನೃಪಮ್

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಚಿನ್ನದ ಹಾಲಿನಿಂದ ಯಜ್ಞಸ್ಥಳವನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ ಸಿದ್ಧಮಾಡಿ, ರಾಜನಿಗೆ ದೀಕ್ಷೆ ನೀಡಿದರು.

ಹೈಮಾಃ ಕಿಲೋಪಕರಣಾ ವರುಣಸ್ಯ ಯಥಾ ಪುರಾ । ಇನ್ದ್ರಾದಯೋ ಲೋಕಪಾಲಾ ವಿರಿಞ್ಚಿಭವಸಂಯುತಾಃ

ಯಜ್ಞದ ಎಲ್ಲಾ ಉಪಕರಣಗಳು ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು, ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವರुणನಿಗೆ ಹೇಗಿದ್ದವೆಯೋ ಹಾಗೆ. ಇಂದ್ರನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಲೋಕಪಾಲರು, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಶಿವರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿದ್ದರು.

ಸಗಣಾಃ ಸಿದ್ಧಗನ್ಧರ್ವಾ ವಿದ್ಯಾಧರಮಹೋರಗಾಃ । ಮುನಯೋ ಯಕ್ಷರಕ್ಷಾಂಸಿ ಖಗಕಿನ್ನರಚಾರಣಾಃ

ಸಿದ್ಧರು, ಗಂಧರ್ವರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಮಹಾಸರ್ಪಗಳು, ಮುನಿಗಳು, ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಕಿನ್ನರರು, ಚಾರಣರು—ಇವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಬಳಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದರು.

ರಾಜಾನಶ್ಚ ಸಮಾಹೂತಾ ರಾಜಪತ್‍ನ್ಯಶ್ಚ ಸರ್ವಶಃ । ರಾಜಸೂಯಂ ಸಮೀಯುಃ ಸ್ಮ ರಾಜ್ಞಃ ಪಾಣ್ಡುಸುತಸ್ಯ ವೈ

ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಅವರ ರಾಣಿಯರು ಆಹ್ವಾನಿತರಾಗಿ, ಪಾಂಡುಪುತ್ರನ ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಹಾಜರಾದರು.

ಮೇನಿರೇ ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತಸ್ಯ ಸೂಪಪನ್ನಮವಿಸ್ಮಿತಾಃ । ಅಯಾಜಯನ್ ಮಹಾರಾಜಂ ಯಾಜಕಾ ದೇವವರ್ಚಸಃ । ರಾಜಸೂಯೇನ ವಿಧಿವತ್ ಪ್ರಚೇತಸಮಿವಾಮರಾಃ

ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತನಿಗೆ ಇದನ್ನು ಯೋಗ್ಯವೆಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿದರು. ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾದ ಯಾಜಕರು ಮಹಾರಾಜನಿಗೆ ಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ ರಾಜಸೂಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.

ಸೂತ್ಯೇಽಹನ್ಯವನೀಪಾಲೋ ಯಾಜಕಾನ್ ಸದಸಸ್ಪತೀನ್ । ಅಪೂಜಯನ್ ಮಹಾಭಾಗಾನ್ ಯಥಾವತ್ ಸುಸಮಾಹಿತಃ

ಯಜ್ಞದ ದಿನ ಭೂಪಾಲನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಯಾಜಕರನ್ನು ಮತ್ತು ಸಭಾಧ್ಯಕ್ಷರನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಿದನು.

ಸದಸ್ಯಾಗ್ರ್ಯಾರ್ಹಣಾರ್ಹಂ ವೈ ವಿಮೃಶನ್ತಃ ಸಭಾಸದಃ । ನಾಧ್ಯಗಚ್ಛನ್ ನನ್ನನೈಕಾನ್ತ್ಯಾತ್ ಸಹದೇವಸ್ತದಾಬ್ರವೀತ್

ಯಾರು ಅತ್ಯುನ್ನತ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರು ಎಂದು ಸಭಿಕರು ಚರ್ಚಿಸಿದರು, ಆದರೆ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಸಹದೇವನು ಮಾತಾಡಿದನು.

ಅರ್ಹತಿ ಹ್ಯಚ್ಯುತಃ ಶ್ರೈಷ್ಠ್ಯಂ ಭಗವಾನ್ಸಾತ್ವತಾಂ ಪತಿಃ । ಏಷ ವೈ ದೇವತಾಃ ಸರ್ವಾ ದೇಶಕಾಲಧನಾದಯಃ

ನಿಜವಾಗಿಯೂ, ಅಚ್ಯುತನು, ಸಾತ್ವತರಾಧಿಪತಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು, ಸ್ಥಳಗಳು, ಕಾಲಗಳು, ಸಂಪತ್ತುಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಸೇರಿವೆ.

ಯಸ್ ಆತ್ಮಕಮಿದಂ ವಿಶ್ವಂ ಕ್ರತವಶ್ಚ ಯದಾತ್ಮಕಾಃ । ಅಗ್ನಿರಾಹುತಯೋ ಮಂತ್ರಾಃ ಸಾಙ್ಖ್ಯಂ ಯೋಗಶ್ಚ ಯತ್ಪರಃ

ಈ ಜಗತ್ತು ಅವನ ಆತ್ಮರೂಪ, ಯಜ್ಞಗಳೂ ಅವನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿವೆ. ಅಗ್ನಿಹೋಮಗಳು, ಮಂತ್ರಗಳು, ಸಾಂಖ್ಯ ಮತ್ತು ಯೋಗ—all ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಇಟ್ಟಿವೆ.

ಏಕ ಏವಾದ್‌ವಿತೀಯೋಽಸೌ ಅವೈತದಾತ್ಮ್ಯಮಿದಂ ಜಗತ್ । ಆತ್ಮನಾತ್ಮಾಶ್ರಯಃ ಸಭ್ಯಾಃ ಸೃಜತ್ಯವತಿ ಹನ್ತ್ಯಜಃ

ಅವನೊಬ್ಬನೇ, ಎರಡನೆಯವನಿಲ್ಲದೆ, ಈ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲವೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಸ್ವಯಂ, ಸಭಿಕರೆ, ಹುಟ್ಟದೆ, ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ವಿವಿಧಾನೀಹ ಕರ್ಮಾಣಿ ಜನಯನ್ ಯದವೇಕ್ಷಯಾ । ಈಹತೇ ಯದಯಂ ಸರ್ವಃ ಶ್ರೇಯೋ ಧರ್ಮಾದಿಲಕ್ಷಣಮ್

ಇಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಎಲ್ಲ ವಿಧವಾದ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೂ ಅವನೆ ಕಾರಣ. ಧರ್ಮಾದಿಗಳಿಂದ ಗುರುತಾಗುವ ಪರಮಮಂಗಳವೂ ಅವನಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ತಸ್ಮಾತ್ ಕೃಷ್ಣಾಯ ಮಹತೇ ದೀಯತಾಂ ಪರಮಾರ್ಹಣಮ್ । ಏವಂ ಚೇತ್ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಆತ್ಮನಶ್ಚಾರ್ಹಣಂ ಭವೇತ್

ಆದಕಾರಣ, ಮಹಾನ್ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಗೌರವವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಮತ್ತು ಸ್ವಂತ ಆತ್ಮಕ್ಕೂ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ.

ಸರ್ವಭೂತಾತ್ಮಭೂತಾಯ ಕೃಷ್ಣಾಯಾನನ್ಯದರ್ಶಿನೇ । ದೇಯಂ ಶಾನ್ತಾಯ ಪೂರ್ಣಾಯ ದತ್ತಸ್ಯಾನನ್ತ್ಯಮಿಚ್ಛತಾ

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮನಾದ, ಬೇರೆ ಏನನ್ನೂ ಕಾಣದ, ಶಾಂತ ಮತ್ತು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ, ಕೊಡುವದರಿಂದ ಅನಂತ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು.

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸಹದೇವೋಽಭೂತ್ ತೂಷ್ಣೀಂ ಕೃಷ್ಣಾನುಭಾವವಿತ್ । ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ತುಷ್ಟುವುಃ ಸರ್ವೇ ಸಾಧು ಸಾಧ್ವಿತಿ ಸತ್ತಮಾಃ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಸಹದೇವನು, ಕೃಷ್ಣನ ಮಹಿಮೆ ತಿಳಿದು, ಮೌನವನ್ನಾಳಿದನು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲ ಮಹಾತ್ಮರು 'ಉತ್ತಮ, ಉತ್ತಮ' ಎಂದು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದರು.

ಶ್ರುತ್ವಾ ದ್‌ವಿಜೇರಿತಂ ರಾಜಾ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಹಾರ್ದಂ ಸಭಾಸದಾಮ್ । ಸಮರ್ಹಯದ್‌ಧೃಷೀಕೇಶಂ ಪ್ರೀತಃ ಪ್ರಣಯವಿಹ್ವಲಃ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸಭಿಕರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅರಿತು, ರಾಜನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೃಷೀಕೇಶನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು.