ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಇತ್ಯಾದಿಶ್ಯ ನೃಪಾನ್ ಕೃಷ್ಣೋ ಭಗವಾನ್ ಭುವನೇಶ್ವರಃ । ತೇಷಾಂ ನ್ಯಯುಙ್ಕ್ತ ಪುರುಷಾನ್ ಸ್ತ್ರಿಯೋ ಮಜ್ಜನಕರ್ಮಣಿ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ರಾಜರಿಗೆ ಉಪದೇಶಮಾಡಿ, ಲೋಕನಾಥನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಅವರ ಪತ್ನಿಯರ ಸ್ನಾನದ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇವಕರನ್ನು ನೇಮಿಸಿದನು.

ಸಪರ್ಯಾಂ ಕಾರಯಾಮಾಸ ಸಹದೇವೇನ ಭಾರತ । ನರದೇವೋಚಿತೈರ್ವಸ್ತ್ರೈಃ ಭೂಷಣೈಃ ಸ್ರಗ್ವಿಲೇಪನೈಃ

ಭಾರತ, ಸಹದೇವನಿಂದ ರಾಜರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ವಸ್ತ್ರ, ಆಭರಣ, ಹಾರ ಮತ್ತು ಲೇಪನಗಳಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿಸಿದನು.

ಭೋಜಯಿತ್ವಾ ವರಾನ್ನೇನ ಸುಸ್ನಾತಾನ್ ಸಮಲಙ್ಕೃತಾನ್ । ಭೋಗೈಶ್ಚ ವಿವಿಧೈರ್ಯುಕ್ತಾನ್ ತಾಂಬೂಲಾದ್ಯೈರ್ನೃಪೋಚಿತೈಃ

ಅವರನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿಸಿ, ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಉತ್ತಮ ಅನ್ನದಿಂದ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ವಿವಿಧ ಭೋಗಗಳನ್ನೂ, ರಾಜರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ತಾಂಬೂಲಾದಿಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ತೇ ಪೂಜಿತಾ ಮುಕುನ್ದೇನ ರಾಜಾನೋ ಮೃಷ್ಟಕುಣ್ಡಲಾಃ । ವಿರೇಜುರ್ಮೋಚಿತಾಃ ಕ್ಲೇಶಾತ್ ಪ್ರಾವೃಡನ್ತೇ ಯಥಾ ಗ್ರಹಾಃ

ಮುಖುಂದನಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜರು, ಹೊಳೆಯುವ ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ, ದುಃಖದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಮಳೆಗಾಲದ ನಂತರದ ಗ್ರಹಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರು.

ರಥಾನ್ ಸದಶ್ವಾನ್ ಆರೋಪ್ಯ ಮಣಿಕಾಞ್ಚನಭೂಷಿತಾನ್ । ಪ್ರೀಣಯ್ಯ ಸುನೃತೈರ್ವಾಕ್ಯೈಃ ಸ್ವದೇಶಾನ್ ಪ್ರತ್ಯಯಾಪಯತ್

ಅವರು ಮಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ರಥಗಳನ್ನು ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ತಯಾರಿಸಿ, ಆತ್ಮೀಯವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಊರುಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಲು ಕಳುಹಿಸಿದರು.

ತ ಏವಂ ಮೋಚಿತಾಃ ಕೃಚ್ಛ್ರಾತ್ ಕೃಷ್ಣೇನ ಸುಮಹಾತ್ಮನಾ । ಯಯುಸ್ತಮೇವ ಧ್ಯಾಯನ್ತಃ ಕೃತಾನಿ ಚ ಜಗತ್ಪತೇಃ

ಅದರಿಂದ, ಮಹಾನ್ ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಕಷ್ಟದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ಅವರು, ಆ ಭಗವಂತನನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನು ಮಾಡಿದ ಮಹತ್ವದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆಸುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹೋದರು.

ಜಗದುಃ ಪ್ರಕೃತಿಭ್ಯಸ್ತೇ ಮಹಾಪುರುಷಚೇಷ್ಟಿತಮ್ । ಯಥಾನ್ವಶಾಸದ್‌ ಭಗವಾನ್ ತಥಾ ಚಕ್ರುರತನ್ದ್ರಿತಾಃ

ಜನರು ಆ ಮಹಾಪುರುಷನ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು. ಭಗವಂತನು ಹೇಗೆ ಹೇಳಿದನೋ ಹಾಗೆ, ಅವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಿದರು.

ಜರಾಸನ್ಧಂ ಘಾತಯಿತ್ವಾ ಭೀಮಸೇನೇನ ಕೇಶವಃ । ಪಾರ್ಥಾಭ್ಯಾಂ ಸಂಯುತಃ ಪ್ರಾಯಾತ್ ಸಹದೇವೇನ ಪೂಜಿತಃ

ಭೀಮಸೇನನು ಜರಾಸಂಧನನ್ನು ಕೊಂದ ನಂತರ, ಸಹದೇವನಿಂದ ಗೌರವ ಪಡೆದ ಕೃಷ್ಣನು ಪಾರ್ಥರು ಇಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು.

ಗತ್ವಾ ತೇ ಖಾಣ್ಡವಪ್ರಸ್ಥಂ ಶಙ್ಖಾನ್ ದಧ್ಮುರ್ಜಿತಾರಯಃ । ಹರ್ಷಯನ್ತಃ ಸ್ವಸುಹೃದೋ ದುರ್ಹೃದಾಂ ಚಾಸುಖಾವಹಾಃ

ಅವರು ಖಾಂಡವಪ್ರಸ್ಥವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯಶಾಲಿಗಳಾದ ಅವರು ಶಂಖಗಳನ್ನು ಊದಿ, ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ದುಃಖ ತಂದರು.

ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರೀತಮನಸ ಇನ್ದ್ರಪ್ರಸ್ಥನಿವಾಸಿನಃ । ಮೇನಿರೇ ಮಾಗಧಂ ಶಾನ್ತಂ ರಾಜಾ ಚಾಪ್ತಮನೋರಥಃ

ಇದು ಕೇಳಿದ ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥದ ನಿವಾಸಿಗಳು ಹರ್ಷದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿಕೊಂಡರು. ಈಗ ಮಾಘಧ ರಾಜನು ಸೋತನು ಎಂದು, ತಮ್ಮ ರಾಜನ ಕನಸು ನನಸಾಗಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು.

ಅಭಿವನ್ದ್ಯಾಥ ರಾಜಾನಂ ಭೀಮಾರ್ಜುನಜನಾರ್ದನಾಃ । ಸರ್ವಮಾಶ್ರಾವಯಾಂ ಚಕ್ರುಃ ಆತ್ಮನಾ ಯದನುಷ್ಠಿತಮ್

ಆಮೇಲೆ ಭೀಮ, ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಜನಾರ್ದನರು ರಾಜನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ತಾವು ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದರು.

ನಿಶಮ್ಯ ಧರ್ಮರಾಜಸ್ತತ್ ಕೇಶವೇನಾನುಕಮ್ಪಿತಮ್ । ಆನನ್ದಾಶ್ರುಕಲಾಂ ಮುಞ್ಚನ್ ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ನೋವಾಚ ಕಿಞ್ಚನ

ಇದು ಕೇಳಿದ ಧರ್ಮರಾಜನು, ಕೃಷ್ಣನ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಅರಿತು, ಆನಂದದಿಂದ ಕಣ್ಣೀರು ಹರಿಸಿದರು. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಒಂದು ಮಾತು ಕೂಡ ಮಾತನಾಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಉತ್ತರಾರ್ಧೇ ಕೃಷ್ಣಾದ್ಯಾಗಮನೇ ನಾಮ ತ್ರಿಸಪ್ತತಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಹೀಗೆ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿರುವ 'ಕೃಷ್ಣಾದ್ಯಾಗಮನ' ಎಂಬ ಎಪ್ಪತ್ತಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿದಿತು.

ರಾಜಸೂಯೇ ಭಗವತೋಽಗ್ರಪೂಜನಂ ತತೋ ರುಷ್ಟಸ್ಯ ದುರ್ವದತ್ತಃ ಶಿಶುಪಾಲಸ್ಯ ಭಗವತಾ ವಧಶ್ಚ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಏವಂ ಯುಧಿಷ್ಠಿರೋ ರಾಜಾ ಜರಾಸನ್ಧವಧಂ ವಿಭೋಃ । ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಚಾನುಭಾವಂ ತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರೀತಸ್ತಮಬ್ರವೀತ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಭಗವಂತನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಜರಾಸಂಧನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಕಥೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಶ್ರೀಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಉವಾಚ - ಯೇ ಸ್ಯುಸ್ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಗುರವಃ ಸರ್ವೇ ಲೋಕಮಹೇಶ್ವರಾಃ । ವಹನ್ತಿ ದುರ್ಲಭಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಶಿರಸೈವಾನುಶಾಸನಮ್

ಶ್ರೀಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು: ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಗುರುಗಳಾದ ಮಹಾನ್ ಪ್ರಭುಗಳು, ಅಪರೂಪವಾದುದನ್ನು ಪಡೆದರೂ ಸಹ, ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸ ಭವಾನ್ ಅರವಿನ್ದಾಕ್ಷೋ ದೀನಾನಾಂ ಈಶಮಾನಿನಾಮ್ । ಧತ್ತೇಽನುಶಾಸನಂ ಭೂಮನ್ ತದತ್ಯನ್ತವಿಡಮ್ಬನಮ್

ಅರವಿಂದನಯನನೇ, ನೀನು ದುಃಖದಲ್ಲಿರುವವರಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ವಾಮಿಯಾಗಿರುವವರಲ್ಲಿಯೂ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತೀಯೆ. ಮಹಾನ್ ಆತ್ಮನೇ, ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಂದು ಮಹಾ ರಹಸ್ಯ.

ನ ಹ್ಯೇಕಸ್ಯಾದ್ವಿತೀಯಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪರಮಾತ್ಮನಃ । ಕರ್ಮಭಿರ್ವರ್ಧತೇ ತೇಜೋ ಹ್ರಸತೇ ಚ ಯಥಾ ರವೇಃ

ಏಕಮಾತ್ರ ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ, ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಅವನ ಮಹಿಮೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಇದು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.

ನ ವೈ ತೇಽಜಿತ ಭಕ್ತಾನಾಂ ಮಮಾಹಮಿತಿ ಮಾಧವ । ತ್ವಂ ತವೇತಿ ಚ ನಾನಾಧೀಃ ಪಶೂನಾಮಿವ ವೈಕೃತೀ

ಅಜಿತನೇ, ಮಾಧವನೇ, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ 'ನನ್ನದು', 'ನಿನ್ನದು' ಎಂಬ ಭೇದವಿಲ್ಲ. ಆ ಭಾವನೆಗಳು ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ವಿಭಿನ್ನತೆಗಳಂತಿವೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಯಜ್ಞಿಯೇ ಕಾಲೇ ವವ್ರೇ ಯುಕ್ತಾನ್ ಸ ಋತ್ವಿಜಃ । ಕೃಷ್ಣಾನುಮೋದಿತಃ ಪಾರ್ಥೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಯಜ್ಞದ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವ ಅರ್ಹ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದನು.

ದ್ವೈಪಾಯನೋ ಭರದ್ವಾಜಃ ಸುಮನ್ತುರ್ಗೋತಮೋಽಸಿತಃ । ವಸಿಷ್ಠಶ್ಚ್ಯವನಃ ಕಣ್ವೋ ಮೈತ್ರೇಯಃ ಕವಷಸ್ತ್ರಿತಃ

ವ್ಯಾಸ, ಭರದ್ವಾಜ, ಸುಮಂತು, ಗೌತಮ, ಅಸಿತ, ವಸಿಷ್ಠ, ಚ್ಯವನ, ಕಣ್ವ, ಮೈತ್ರೇಯ, ಕವಷ ಮತ್ತು ತೃತರು—

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರೋ ವಾಮದೇವಃ ಸುಮತಿರ್ಜೈಮಿನಿಃ ಕ್ರತುಃ । ಪೈಲಃ ಪರಾಶರೋ ಗರ್ಗೋ ವೈಶಮ್ಪಾಯನ ಏವ ಚ

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ, ವಾಮದೇವ, ಸುಮತಿ, ಜೈಮಿನಿ, ಕ್ರತು, ಪೈಲ, ಪರಾಶರ, ಗರ್ಗ ಮತ್ತು ವೈಶಂಪಾಯನ ಕೂಡ—

ಅಥರ್ವಾ ಕಶ್ಯಪೋ ಧೌಮ್ಯೋ ರಾಮೋ ಭಾರ್ಗವ ಆಸುರಿಃ । ವೀತಿಹೋತ್ರೋ ಮಧುಚ್ಛನ್ದಾ ವೀರಸೇನೋಽಕೃತವ್ರಣಃ

ಅಥರ್ವ, ಕಶ್ಯಪ, ಧೌಮ್ಯ, ಭಾರ್ಗವಕುಲದ ರಾಮ, ಆಸುರಿ, ವೀತಿಹೋತ್ರ, ಮಧುಚ್ಛಂದ, ವೀರಸೇನ ಮತ್ತು ಅಕೃತವ್ರಣ.

ಉಪಹೂತಾಸ್ತಥಾ ಚಾನ್ಯೇ ದ್ರೋಣಭೀಷ್ಮಕೃಪಾದಯಃ । ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಃ ಸಹಸುತೋ ವಿದುರಶ್ಚ ಮಹಾಮತಿಃ

ಇನ್ನೂ ದ್ರೋಣ, ಭೀಷ್ಮ, ಕೃಪ ಇತ್ಯಾದಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಕೂಡ ಆಹ್ವಾನಿತರಾದರು. ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದನು, ಹಾಗೂ ಮಹಾಮತಿ ವಿದುರನೂ ಹಾಜರಾದನು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾ ವೈಶ್ಯಾಃ ಶೂದ್ರಾ ಯಜ್ಞದಿದೃಕ್ಷವಃ । ತತ್ರೇಯುಃ ಸರ್ವರಾಜಾನೋ ರಾಜ್ಞಾಂ ಪ್ರಕೃತಯೋ ನೃಪ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ವೈಶ್ಯರು, ಶೂದ್ರರು—ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದು ಬರುವೆಂದರು. ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಅವರ رعಯತಿಗಳು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಿದರು, ರಾಜನೇ.

ತತಸ್ತೇ ದೇವಯಜನಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಃ ಸ್ವರ್ಣಲಾಙ್‌ಗಲೈಃ । ಕೃಷ್ಟ್ವಾ ತತ್ರ ಯಥಾಮ್ನಾಯಂ ದೀಕ್ಷಯಾಂ ಚಕ್ರಿರೇ ನೃಪಮ್

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಚಿನ್ನದ ಹಾಲಿನಿಂದ ಯಜ್ಞಸ್ಥಳವನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ ಸಿದ್ಧಮಾಡಿ, ರಾಜನಿಗೆ ದೀಕ್ಷೆ ನೀಡಿದರು.

ಹೈಮಾಃ ಕಿಲೋಪಕರಣಾ ವರುಣಸ್ಯ ಯಥಾ ಪುರಾ । ಇನ್ದ್ರಾದಯೋ ಲೋಕಪಾಲಾ ವಿರಿಞ್ಚಿಭವಸಂಯುತಾಃ

ಯಜ್ಞದ ಎಲ್ಲಾ ಉಪಕರಣಗಳು ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು, ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವರुणನಿಗೆ ಹೇಗಿದ್ದವೆಯೋ ಹಾಗೆ. ಇಂದ್ರನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಲೋಕಪಾಲರು, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಶಿವರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿದ್ದರು.

ಸಗಣಾಃ ಸಿದ್ಧಗನ್ಧರ್ವಾ ವಿದ್ಯಾಧರಮಹೋರಗಾಃ । ಮುನಯೋ ಯಕ್ಷರಕ್ಷಾಂಸಿ ಖಗಕಿನ್ನರಚಾರಣಾಃ

ಸಿದ್ಧರು, ಗಂಧರ್ವರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಮಹಾಸರ್ಪಗಳು, ಮುನಿಗಳು, ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಕಿನ್ನರರು, ಚಾರಣರು—ಇವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಬಳಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದರು.

ರಾಜಾನಶ್ಚ ಸಮಾಹೂತಾ ರಾಜಪತ್‍ನ್ಯಶ್ಚ ಸರ್ವಶಃ । ರಾಜಸೂಯಂ ಸಮೀಯುಃ ಸ್ಮ ರಾಜ್ಞಃ ಪಾಣ್ಡುಸುತಸ್ಯ ವೈ

ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಅವರ ರಾಣಿಯರು ಆಹ್ವಾನಿತರಾಗಿ, ಪಾಂಡುಪುತ್ರನ ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಹಾಜರಾದರು.

ಮೇನಿರೇ ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತಸ್ಯ ಸೂಪಪನ್ನಮವಿಸ್ಮಿತಾಃ । ಅಯಾಜಯನ್ ಮಹಾರಾಜಂ ಯಾಜಕಾ ದೇವವರ್ಚಸಃ । ರಾಜಸೂಯೇನ ವಿಧಿವತ್ ಪ್ರಚೇತಸಮಿವಾಮರಾಃ

ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತನಿಗೆ ಇದನ್ನು ಯೋಗ್ಯವೆಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿದರು. ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾದ ಯಾಜಕರು ಮಹಾರಾಜನಿಗೆ ಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ ರಾಜಸೂಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.