ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಭೀಮಸೇನೋಽರ್ಜುನಃ ಕೃಷ್ಣೋ ಬ್ರಹ್ಮಲಿಙ್‌ಗಧರಾಸ್ತ್ರಯಃ । ಜಗ್ಮುರ್ಗಿರಿವ್ರಜಂ ತಾತ ಬೃಹದ್ರಥಸುತೋ ಯತಃ

ಭೀಮಸೇನ, ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣ—ಮೂರು ಜನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ರೂಪದಲ್ಲಿ—ಬೃಹದ್ರಥನ ಮಗನಿರುವ ಗಿರಿವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

ತೇ ಗತ್ವಾಽಽತಿಥ್ಯವೇಲಾಯಾಂ ಗೃಹೇಷು ಗೃಹಮೇಧಿನಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಂ ಸಮಯಾಚೇರನ್ ರಾಜನ್ಯಾ ಬ್ರಹ್ಮಲಿಙ್‌ಗಿನಃ

ಅವರು ಅತಿಥಿ ಆಗುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗೃಹಸ್ಥನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ರಾಜವಂಶಸ್ಥರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ವರ್ತಿಸಿದರು.

ರಾಜನ್ ವಿದ್ಧ್ಯತಿಥೀನ್ ಪ್ರಾಪ್ತಾನ್ ಅರ್ಥಿನೋ ದೂರಮಾಗತಾನ್ । ತನ್ನಃ ಪ್ರಯಚ್ಛ ಭದ್ರಂ ತೇ ಯದ್‌ ವಯಂ ಕಾಮಯಾಮಹೇ

ರಾಜನೇ, ದೂರದಿಂದ ಬಂದ ಅತಿಥಿಗಳು ನಾವು. ನಮಗೆ ಬೇಕಾದುದನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ಕೊಡು, ಶುಭವಾಗಲಿ.

ಕಿಂ ದುರ್ಮರ್ಷಂ ತಿತಿಕ್ಷೂಣಾಂ ಕಿಂ ಅಕಾರ್ಯಂ ಅಸಾಧುಭಿಃ । ಕಿಂ ನ ದೇಯಂ ವದಾನ್ಯಾನಾಂ ಕಃ ಪರಃ ಸಮದರ್ಶಿನಾಮ್

ಸಹನಶೀಲರಿಗೆ ಏನು ಸಹಿಸಲಾಗದು? ದುಷ್ಟರಿಗೆ ಏನು ಅಸಾಧ್ಯ? ಉದಾರರಿಗೆ ಏನು ಕೊಡಲಾಗದು? ಸಮದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವರಿಗೆ ಯಾರು ಮೇಲು?

ಯೋಽನಿತ್ಯೇನ ಶರೀರೇಣ ಸತಾಂ ಗೇಯಂ ಯಶೋ ಧ್ರುವಮ್ । ನಾಚಿನೋತಿ ಸ್ವಯಂ ಕಲ್ಪಃ ಸ ವಾಚ್ಯಃ ಶೋಚ್ಯ ಏವ ಸಃ

ಈ ನಾಶವಾಗುವ ದೇಹದಿಂದ ಸದಾ ನೆನಪಾಗುವ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಸಾಧಿಸದವನು, ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದರೂ, ನಿಜಕ್ಕೂ ದಯನೀಯನು.

ಹರಿಶ್ಚನ್ದ್ರೋ ರನ್ತಿದೇವ ಉಞ್ಛವೃತ್ತಿಃ ಶಿಬಿರ್ಬಲಿಃ । ವ್ಯಾಧಃ ಕಪೋತೋ ಬಹವೋ ಹ್ಯಧ್ರುವೇಣ ಧ್ರುವಂ ಗತಾಃ

ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರ, ರಂತಿದೇವ, ಶಿಬಿ, ಬಲಿ, ವನ್ಯಮೃಗ, ಪಾರಿವಾಳ—ಇಂತಹ ಅನೇಕರು ನಾಶವಾಗುವ ದೇಹದಿಂದ ಶಾಶ್ವತವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಸ್ವರೈರಾಕೃತಿಭಿಸ್ತಾಂಸ್ತು ಪ್ರಕೋಷ್ಠೈರ್ಜ್ಯಾಹತೈರಪಿ । ರಾಜನ್ಯಬನ್ಧೂನ್ ವಿಜ್ಞಾಯ ದೃಷ್ಟಪೂರ್ವಾನಚಿನ್ತಯತ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಅವರ ಧ್ವನಿ, ರೂಪ, ಬಿಲ್ಲಿನ ಗುರುತುಗಳಿರುವ ಕೈಗಳಿಂದ, ಅವನು ಅವರನ್ನು ರಾಜವಂಶದವರು ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿ, ಹಿಂದೆ ನೋಡಿದ್ದ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಆಲೋಚನೆಗೆ ಬಿದ್ದನು.

ರಾಜನ್ಯಬನ್ಧವೋ ಹ್ಯೇತೇ ಬ್ರಹ್ಮಲಿಙ್‌ಗಾನಿ ಬಿಭ್ರತಿ । ದದಾನಿ ಭಿಕ್ಷಿತಂ ತೇಭ್ಯ ಆತ್ಮಾನಮಪಿ ದುಸ್ತ್ಯಜಮ್

ಈ ರಾಜವಂಶದ ಬಂಧುಗಳು ಈಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಗುರುತು ಧರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಭಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೂಡಾ, ಬಿಡಲು ಬಹಳ ಕಷ್ಟವಾದ ನನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.

ಬಲೇರ್ನು ಶ್ರೂಯತೇ ಕೀರ್ತಿಃ ವಿತತಾ ದಿಕ್ಷ್ವಕಲ್ಮಷಾ । ಐಶ್ವರ್ಯಾದ್‌ ಭ್ರಂಶಿತಸ್ಯಾಪಿ ವಿಪ್ರವ್ಯಾಜೇನ ವಿಷ್ಣುನಾ

ಬಲಿಚಕ್ರವರ್ತಿಯ ಹೆಸರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪವಿತ್ರವಾಗಿ ಹರಡಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ವಿಷ್ಣು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವನ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೂ ಅವನ ಕೀರ್ತಿ ಉಳಿಯಿತು.

ಶ್ರಿಯಂ ಜಿಹೀರ್ಷತೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ವಿಷ್ಣವೇ ದ್ವಿಜರೂಪಿಣೇ । ಜಾನನ್ನಪಿ ಮಹೀಂ ಪ್ರಾದಾದ್‌ ವಾರ್ಯಮಾಣೋಽಪಿ ದೈತ್ಯರಾಟ್

ಇಂದ್ರನ ಧನವನ್ನು ಬಯಸಿದ ವಿಷ್ಣು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ, ಬಲಿಚಕ್ರವರ್ತಿ ಎಲ್ಲವೂ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ, ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ಜೀವತಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾರ್ಥಾಯ ಕೋ ನ್ವರ್ಥಃ ಕ್ಷತ್ರಬನ್ಧುನಾ । ದೇಹೇನ ಪತಮಾನೇನ ನೇಹತಾ ವಿಪುಲಂ ಯಶಃ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಕ್ಷತ್ರಿಯನ ದೇಹದಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಇಲ್ಲಿ ದೇಹ ಬಿದ್ದರೆ ಅಪಾರವಾದ ಕೀರ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಇತ್ಯುದಾರಮತಿಃ ಪ್ರಾಹ ಕೃಷ್ಣಾರ್ಜುನವೃಕೋದರಾನ್ । ಹೇ ವಿಪ್ರಾ ವ್ರಿಯತಾಂ ಕಾಮೋ ದದಾಮ್ಯಾತ್ಮಶಿರೋಽಪಿ ವಃ

ಹೀಗೆ ಉದಾರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನು ಕೃಷ್ಣ, ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಭೀಮಸೇನರನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಳಿದನು: 'ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ನೀವು ಏನು ಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿ; ನಾನು ನನ್ನ ತಲೆಯನ್ನೂ ನಿಮಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.'

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ - ಯುದ್ಧಂ ನೋ ದೇಹಿ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ದ್ವನ್ದ್ವಶೋ ಯದಿ ಮನ್ಯಸೇ । ಯುದ್ಧಾರ್ಥಿನೋ ವಯಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ರಾಜನ್ಯಾ ನಾನ್ಯಕಾಙ್‌ಕ್ಷಿಣಃ

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: 'ರಾಜನೆ, ನಮ್ಮಿಗೆ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಅನುಮತಿಸು. ಜೋಡಿಯಾಗಿ ಹೋರಾಡಲು ನೀನು ಒಪ್ಪಿದರೆ, ನಾವು ಕ್ಷತ್ರಿಯರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ; ಬೇರೆ ಯಾವ ಆಸೆಯೂ ಇಲ್ಲ.'

ಅಸೌ ವೃಕೋದರಃ ಪಾರ್ಥಃ ತಸ್ಯ ಭ್ರಾತಾರ್ಜುನೋ ಹ್ಯಯಮ್ । ಅನಯೋರ್ಮಾತುಲೇಯಂ ಮಾಂ ಕೃಷ್ಣಂ ಜಾನೀಹಿ ತೇ ರಿಪುಮ್

ಇವನು ಭೀಮಸೇನ, ಅವನ ಸಹೋದರನು ಅರ್ಜುನ. ನಾನು ಕೃಷ್ಣ, ಇವರ ಮಾವ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಶತ್ರು ಎಂದು ತಿಳಿ.

ಏವಮಾವೇದಿತೋ ರಾಜಾ ಜಹಾಸೋಚ್ಚೈಃ ಸ್ಮ ಮಾಗಧಃ । ಆಹ ಚಾಮರ್ಷಿತೋ ಮನ್ದಾ ಯುದ್ಧಂ ತರ್ಹಿ ದದಾಮಿ ವಃ

ಹೀಗೆ ತಿಳಿದು, ಮಾಗಧರಾಜನು ಜೋರಾಗಿ ನಗಿದನು ಮತ್ತು ಕೋಪದಿಂದ ಹೇಳಿದನು: 'ಮೂಢರೆ, ಹಾಗಾದರೆ ನಿಮಗೆ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.'

ನ ತ್ವಯಾ ಭೀರುಣಾ ಯೋತ್ಸ್ಯೇ ಯುಧಿ ವಿಕ್ಲವತೇಜಸಾ । ಮಥುರಾಂ ಸ್ವಪುರೀಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಸಮುದ್ರಂ ಶರಣಂ ಗತಃ

ನಿನ್ನಂತಹ ಭಯಪಡುವವನೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ನೀನು ಧೈರ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಮಥುರಾ ನಗರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸಮುದ್ರದ ಬಳಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದವನು.

ಅಯಂ ತು ವಯಸಾ ತುಲ್ಯೋ ನಾತಿಸತ್ತ್ವೋ ನ ಮೇ ಸಮಃ । ಅರ್ಜುನೋ ನ ಭವೇದ್ ಯೋದ್ಧಾ ಭೀಮಸ್ತುಲ್ಯಬಲೋ ಮಮ

ಈವನು ನನ್ನ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾನ, ಆದರೆ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಾನವಿಲ್ಲ. ಅರ್ಜುನ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಲ್ಲ, ಆದರೆ ಭೀಮನು ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಸಮಾನ.

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಭೀಮಸೇನಾಯ ಪ್ರಾದಾಯ ಮಹತೀಂ ಗದಾಮ್ । ದ್ವಿತೀಯಾಂ ಸ್ವಯಮಾದಾಯ ನಿರ್ಜಗಾಮ ಪುರಾದ್ ಬಹಿಃ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವನು ಭೀಮಸೇನನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಗದೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು, ಇನ್ನೊಂದನ್ನು ತಾನೇ ಹಿಡಿದು, ನಗರದಿಂದ ಹೊರಬಂದನು.

ತತಃ ಸಮೇ ಖಲೇ ವೀರೌ ಸಂಯುಕ್ತಾವಿತರೇತರೌ । ಜಘ್ನತುರ್ವಜ್ರಕಲ್ಪಾಭ್ಯಾಂ ಗದಾಭ್ಯಾಂ ರಣದುರ್ಮದೌ

ಆಮೇಲೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು ಸಮಾನವಾಗಿ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗಿದರು. ಯುದ್ಧದ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ, ಅವರು ಗದೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಹೊಡೆದರು.

ಮಣ್ಡಲಾನಿ ವಿಚಿತ್ರಾಣಿ ಸವ್ಯಂ ದಕ್ಷಿಣಮೇವ ಚ । ಚರತೋಃ ಶುಶುಭೇ ಯುದ್ಧಂ ನಟಯೋರಿವ ರಙ್‌ಗಿಣೋಃ

ಅವರು ಎಡ, ಬಲಕ್ಕೆ ವಿಚಿತ್ರ ವೃತ್ತಗಳಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಾ ಹೋರಾಡಿದಾಗ, ಆ ಯುದ್ಧವು ನಾಟಕಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯಗಾರರು ಕುಣಿಯುವಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು.

ತತಶ್ಚಟಚಟಾಶಬ್ದೋ ವಜ್ರನಿಷ್ಪೇಷಸನ್ನಿಭಃ । ಗದಯೋಃ ಕ್ಷಿಪ್ತಯೋ ರಾಜನ್ ದನ್ತಯೋರಿವ ದನ್ತಿನೋಃ

ಆಗ ಅವರ ಗದೆಗಳು ಹೊಡೆದಾಗ, ಅವುಗಳ ಶಬ್ದವು ವಜ್ರದ ಘರ್ಷಣೆಯಂತೆ ಕೇಳಿಬಂದಿತು, ರಾಜನೆ, ಅದು ಆನೆಗಳ ದಂತಗಳು ಒತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವ ಶಬ್ದದಂತೆ ಇತ್ತು.

( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ತೇ ವೈ ಗದೇ ಭುಜಜವೇನ ನಿಪಾತ್ಯಮಾನೇ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೋಂಽಸಕಟಿಪಾದಕರೋರುಜತ್ರೂನ್ । ಚೂರ್ಣೀಬಭೂವತುರುಪೇತ್ಯ ಯಥಾರ್ಕಶಾಖೇ ಸಂಯುಧ್ಯತೋರ್ದ್ವಿರದಯೋರಿವ ದೀಪ್ತಮನ್ವ್ಯೋಃ

ಅವರ ಭುಜಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಗದೆಗಳು ಪರಸ್ಪರದ ಭುಜ, ಕಮರು, ಕಾಲು, ಮೊಣಕಾಲು, ತಲೆ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಾಗ, ಆ ಗದೆಗಳು ಪುಡಿಯಾದವು; ಅದು ಎರಡು ಉರಿಯುವ ಆನೆಗಳು ಹೋರಾಡುವಾಗ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಮುರಿಯುವಂತೆ ಇತ್ತು.

ಇತ್ಥಂ ತಯೋಃ ಪ್ರಹತಯೋರ್ಗದಯೋರ್ನೃವೀರೌ ಕ್ರುದ್ಧೌ ಸ್ವಮುಷ್ಟಿಭಿರಯಃಸ್ಪರಶೈರಪಿಷ್ಟಾಮ್ । ಶಬ್ದಸ್ತಯೋಃ ಪ್ರಹರತೋರಿಭಯೋರಿವಾಸೀನ್ ನಿರ್ಘಾತವಜ್ರಪರುಷಸ್ತಲತಾಡನೋತ್ಥಃ

ಹೀಗೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು ಗದೆಯಿಂದ ಹೊಡೆದು ಕೋಪದಿಂದ ತಮ್ಮ ಉಕ್ಕಿನಂತೆ ಕಠಿಣ ಮುಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಹೊಡೆದರು. ಅವರ ತಾಳಿಯ ಹೊಡೆಯುವ ಶಬ್ದವು ವಜ್ರಘಾತದಂತೆ ಭಯಾನಕವಾಗಿತ್ತು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ತಯೋರೇವಂ ಪ್ರಹರತೋಃ ಸಮಶಿಕ್ಷಾಬಲೌಜಸೋಃ । ನಿರ್ವಿಶೇಷಮಭೂದ್ ಯುದ್ಧಂ ಅಕ್ಷೀಣಜವಯೋರ್ನೃಪ

ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಸಮಾನವಾದ ಕೌಶಲ್ಯ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವೇಗದಿಂದ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಯುದ್ಧವು ಯಾರೂ ಹೀನವಾಗದೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ನಡೆಯಿತು, ರಾಜನೆ.

ಏವಂ ತಯೋರ್ಮಹಾರಾಜ ಯುಧ್ಯತೋಃ ಸಪ್ತವಿಂಶತಿಃ । ದಿನಾನಿ ನಿರಗಂಸ್ತತ್ರ ಸುಹೃದ್‌ವನ್ ನಿಶಿ ತಿಷ್ಠತೋಃ

ಹೀಗೆ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಹೋರಾಡುತ್ತಾ ಇರುವಾಗ, ಅವರ ಸ್ನೇಹಿತರು ರಾತ್ರಿ ನೋಡುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ದಿನಗಳು ಹೋದವು.

ಏಕದಾ ಮಾತುಲೇಯಂ ವೈ ಪ್ರಾಹ ರಾಜನ್ ವೃಕೋದರಃ । ನ ಶಕ್ತೋಽಹಂ ಜರಾಸನ್ಧಂ ನಿರ್ಜೇತುಂ ಯುಧಿ ಮಾಧವ

ಒಂದು ದಿನ ವೃಕೋದರನು ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಮಾವನ ಮಗನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು: "ಮಾಧವ, ನಾನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜರಾಸಂಧನನ್ನು ಸೋಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ."

ಶತ್ರೋರ್ಜನ್ಮಮೃತೀ ವಿದ್ವಾನ್ ಜೀವಿತಂ ಚ ಜರಾಕೃತಮ್ । ಪಾರ್ಥಮಾಪ್ಯಾಯಯನ್ ಸ್ವೇನ ತೇಜಸಾಚಿನ್ತಯದ್ಧರಿಃ

ಶತ್ರುವಿನ ಹುಟ್ಟು ಮತ್ತು ಮರಣವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದ ಹರಿಯು, ಅವನ ಜೀವ ಜರೆಯಿಂದ ಉಳಿದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಅರಿತು, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿ, ಮುಂದೇನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಯೋಚಿಸಿದನು.

ಸಞ್ಚಿನ್ತ್ಯಾರಿವಧೋಪಾಯಂ ಭೀಮಸ್ಯಾಮೋಘದರ್ಶನಃ । ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ವಿಟಪಂ ಪಾಟಯನ್ನಿವ ಸಂಜ್ಞಯಾ

ಅರಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಕೊಲ್ಲಬೇಕು ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸಿ, ತಪ್ಪು ಇಲ್ಲದ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವನು, ಭೀಮನಿಗೆ ಒಂದು ಶಾಖೆಯನ್ನು ಹರಿದು ತೋರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿದನು.

ತದ್‌ವಿಜ್ಞಾಯ ಮಹಾಸತ್ತ್ವೋ ಭೀಮಃ ಪ್ರಹರತಾಂ ವರಃ । ಗೃಹೀತ್ವಾ ಪಾದಯೋಃ ಶತ್ರುಂ ಪಾತಯಾಮಾಸ ಭೂತಲೇ

ಅದನ್ನು ಅರಿತು, ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಭೀಮನು, ಯೋಧರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ತನ್ನ ಶತ್ರುವನ್ನು ಕಾಲುಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಭೂಮಿಗೆ ಎಸೆದನು.