ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಕಾಲಿನ್ದೀಂ ಮಿತ್ರವಿನ್ದಾಂ ಚ ಶೈಬ್ಯಾಂ ನಾಗ್ನಜಿತೀಂ ಸತೀಮ್ । ಅನ್ಯಾಶ್ಚಾಭ್ಯಾಗತಾ ಯಾಸ್ತು ವಾಸಃಸ್ರಙ್‌ಮಣ್ಡನಾದಿಭಿಃ

ಅವರು ಕಾಲಿಂದಿ, ಮಿತ್ರವಿಂದಾ, ಶೈಬ್ಯಾ, ನಾಗ್ನಜಿತೀ ಮತ್ತು ಬಂದಿದ್ದ ಇತರ ಸತಿಗಳನ್ನು ಉಡುಪು, ಹಾರ, ಆಭರಣ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಿದರು.

ಸುಖಂ ನಿವಾಸಯಾಮಾಸ ಧರ್ಮರಾಜೋ ಜನಾರ್ದನಮ್ । ಸಸೈನ್ಯಂ ಸಾನುಗಾಮತ್ಯಂ ಸಭಾರ್ಯಂ ಚ ನವಂ ನವಮ್

ಧರ್ಮರಾಜನು ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ, ಅವನ ಸೇನೆ, ಸೇವಕರು ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಆತಿಥ್ಯ ನೀಡಿ ಸುಖವಾಗಿ ವಾಸ ಮಾಡಿಸಿದನು.

ತರ್ಪಯಿತ್ವಾ ಖಾಣ್ಡವೇನ ವಹ್ನಿಂ ಫಾಲ್ಗುನಸಂಯುತಃ । ಮೋಚಯಿತ್ವಾ ಮಯಂ ಯೇನ ರಾಜ್ಞೇ ದಿವ್ಯಾ ಸಭಾ ಕೃತಾ

ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಖಾಂಡವವನಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಫಾಲ್ಗುನನೊಂದಿಗೆ, ಮಾಯನನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ, ಅವನಿಂದ ರಾಜನಿಗೆ ದಿವ್ಯ ಸಭೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು.

ಉವಾಸ ಕತಿಚಿನ್ ಮಾಸಾನ್ ರಾಜ್ಞಃ ಪ್ರಿಯಚಿಕೀರ್ಷಯಾ । ವಿಹರನ್ ರಥಮಾರುಹ್ಯ ಫಾಲ್ಗುನೇನ ಭಟೈರ್ವೃತಃ

ರಾಜನಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಲು, ಅವನು ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳು ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿದು, ಫಾಲ್ಗುನನೊಂದಿಗೆ ರಥದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾ, ಯೋಧರೊಂದಿಗೆ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಉತ್ತರಾರ್ಧೇ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥಗಮನಂ ನಾಮ ಏಕಸಪ್ತತಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಈ ರೀತಿ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ 'ಕೃಷ್ಣನ ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥ ಪ್ರವೇಶ' ಎಂಬ ಎಪ್ಪತ್ತೊಂದುನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.

ರಾಜಸೂಯೋಪಕ್ರಮೇ ಪಾಣ್ಡವಾನಾಂ ದಿಗ್ವಿಜಯಃ; ಭೀಮೇನ ಜರಾಸಂಧ ವಧಶ್ಚ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಏಕದಾ ತು ಸಭಾಮಧ್ಯ ಆಸ್ಥಿತೋ ಮುನಿಭಿರ್ವೃತಃ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯೈರ್ವೈಶ್ಯೈಃ ಭ್ರಾತೃಭಿಶ್ಚ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಃ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಒಂದು ದಿನ ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮುನಿಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ವೈಶ್ಯರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಸಹೋದರರಿಂದ ಕೂಡಿದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಕುಳಿತಿದ್ದನು.

ಆಚಾರ್ಯೈಃ ಕುಲವೃದ್ಧೈಶ್ಚ ಜ್ಞಾತಿಸಂಬನ್ಧಿಬಾನ್ಧವೈಃ । ಶ್ರೃಣ್ವತಾಮೇವ ಚೈತೇಷಾಂ ಆಭಾಷ್ಯೇದಮುವಾಚ ಹ

ಅಲ್ಲಿ ಆಚಾರ್ಯರು, ಕುಲದ ಹಿರಿಯವರು, ಬಂಧುಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಿಕರು ಎಲ್ಲರೂ ಕೇಳುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ, ಅವನು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಶ್ರೀಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಉವಾಚ - ( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ಕ್ರತುರಾಜೇನ ಗೋವಿನ್ದ ರಾಜಸೂಯೇನ ಪಾವನೀಃ । ಯಕ್ಷ್ಯೇ ವಿಭೂತೀರ್ಭವತಃ ತತ್ಸಂಪಾದಯ ನಃ ಪ್ರಭೋ

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು: 'ಗೋವಿಂದಾ, ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞದ ಮೂಲಕ ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರಭು, ದಯವಿಟ್ಟು ಇದನ್ನು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ನೆರವளಿಸು.'

ತ್ವತ್ಪಾದುಕೇ ಅವಿರತಂ ಪರಿ ಯೇ ಚರನ್ತಿ ಧ್ಯಾಯನ್ತ್ಯಭದ್ರನಶನೇ ಶುಚಯೋ ಗೃಣನ್ತಿ । ವಿನ್ದನ್ತಿ ತೇ ಕಮಲನಾಭ ಭವಾಪವರ್ಗಮ್ ಆಶಾಸತೇ ಯದಿ ತ ಆಶಿಷ ಈಶ ನಾನ್ಯೇ

ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸುವವರು, ನಿನ್ನ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವವರು, ಪವಿತ್ರರಾಗಿರುವವರು, ನಿನ್ನನ್ನು ಹಾಡುವವರು, ಅಪಶಕುನಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವರು, ಕಮಲನಾಭಾ, ಅವರು ಭವಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಬಯಸಿದರೆ, ಈಶ್ವರಾ, ಅದನ್ನು ನೀನೇ ಕೊಡಬಲ್ಲೆ, ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ.

ತದ್ದೇವದೇವ ಭವತಶ್ಚರಣಾರವಿನ್ದ ಸೇವಾನುಭಾವಮಿಹ ಪಶ್ಯತು ಲೋಕ ಏಷಃ । ಯೇ ತ್ವಾಂ ಭಜನ್ತಿ ನ ಭಜನ್ತ್ಯುತ ವೋಭಯೇಷಾಂ ನಿಷ್ಠಾಂ ಪ್ರದರ್ಶಯ ವಿಭೋ ಕುರುಸೃಞ್ಜಯಾನಾಮ್

ದೇವದೇವನಾದ ಸ್ವಾಮಿ, ನಿಮ್ಮ ಪಾದಾರವಿಂದ ಸೇವೆಯ ಫಲವನ್ನು ಈ ಲೋಕವು ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಲಿ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಭಜಿಸುವವರಿಗೂ, ಭಜಿಸದವರಿಗೂ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಕೂಡ, ಕರುಣಾಮಯನೇ, ಕುರುಗಳು ಮತ್ತು ಶೃಂಜಯರ ನಿಜವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತೋರಿಸು.

ನ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಸ್ವಪರಭೇದಮತಿಸ್ತವ ಸ್ಯಾತ್ ಸರ್ವಾತ್ಮನಃ ಸಮದೃಶಃ ಸ್ವಸುಖಾನುಭೂತೇಃ । ಸಂಸೇವತಾಂ ಸುರತರೋರಿವ ತೇ ಪ್ರಸಾದಃ ಸೇವಾನುರೂಪಮುದಯೋ ನ ವಿಪರ್ಯಯೋಽತ್ರ

ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಇರುವವನು, ಸಮದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವನು, ಸ್ವಂತ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ನಿಮ್ಮಿಗೆ ಸ್ವ-ಪರ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಇಲ್ಲ. ದೇವತೆಗಳ ಮರದಂತೆ, ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹವು ಸೇವೆಯ ಪ್ರಕಾರವೇ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಬದಲಾವಣೆ ಇಲ್ಲ.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಸಮ್ಯಗ್ ವ್ಯವಸಿತಂ ರಾಜನ್ ಭವತಾ ಶತ್ರುಕರ್ಶನ । ಕಲ್ಯಾಣೀ ಯೇನ ತೇ ಕೀರ್ತಿಃ ಲೋಕಾನ್ ಅನುಭವಿಷ್ಯತಿ

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ರಾಜನೇ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವವನೇ, ನೀನು ತಾಳಿದ ನಿರ್ಧಾರ ಸರಿಯಾಗಿದೆ; ಇದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಶುಭಕರವಾದ ಕೀರ್ತಿ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

ಋಷೀಣಾಂ ಪಿತೃದೇವಾನಾಂ ಸುಹೃದಾಮಪಿ ನಃ ಪ್ರಭೋ । ಸರ್ವೇಷಾಮಪಿ ಭೂತಾನಾಂ ಈಪ್ಸಿತಃ ಕ್ರತುರಾಡಯಮ್

ಪ್ರಭುವೇ, ಈ ಮಹಾಯಜ್ಞವನ್ನು ಋಷಿಗಳು, ಪಿತೃಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಸ್ನೇಹಿತರು, ನಾನೂ ಸಹ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.

ವಿಜಿತ್ಯ ನೃಪತೀನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಕೃತ್ವಾ ಚ ಜಗತೀಂ ವಶೇ । ಸಮ್ಭೃತ್ಯ ಸರ್ವಸಮ್ಭಾರಾನ್ ಆಹರಸ್ವ ಮಹಾಕ್ರತುಮ್

ಎಲ್ಲ ರಾಜರನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಜಗತ್ತನ್ನು ನಿನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅಗತ್ಯವಾದ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಈ ಮಹಾಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು.

ಏತೇ ತೇ ಭ್ರಾತರೋ ರಾಜನ್ ಲೋಕಪಾಲಾಂಶಸಂಭವಾಃ । ಜಿತೋಽಸ್ಮ್ಯಾತ್ಮವತಾ ತೇಽಹಂ ದುರ್ಜಯೋ ಯೋಽಕೃತಾತ್ಮಭಿಃ

ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಈ ಸಹೋದರರು ಲೋಕಪಾಲರ ಭಾಗದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು. ಆತ್ಮಸಂಯಮವಿರುವ ನಿನ್ನಿಂದ ನಾನು ಜಯಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ಆತ್ಮಸಂಯಮವಿಲ್ಲದವರಿಂದ ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಸೋಲುವುದಿಲ್ಲ.

ನ ಕಶ್ಚಿನ್ಮತ್ಪರಂ ಲೋಕೇ ತೇಜಸಾ ಯಶಸಾ ಶ್ರಿಯಾ । ವಿಭೂತಿಭಿರ್ವಾಭಿಭವೇದ್ ದೇವೋಽಪಿ ಕಿಮು ಪಾರ್ಥಿವಃ

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ, ಕೀರ್ತಿ, ಐಶ್ವರ್ಯ ಅಥವಾ ವೈಭವದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಯಾರೂ ಮೀರಿ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅಲ್ಲ, ಭೂಮಿಯ ರಾಜರಿಗೆಂತಲ್ಲ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ನಿಶಮ್ಯ ಭಗವದ್‌ಗೀತಂ ಪ್ರೀತಃ ಫುಲ್ಲಮುಖಾಮ್ಬುಜಃ । ಭ್ರಾತೄನ್ ದಿಗ್ವಿಜಯೇಽಯುಙ್ಕ್ತ ವಿಷ್ಣುತೇಜೋಪಬೃಂಹಿತಾನ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮುಖವು ಹೂವಂತೆ ಅರಳಿದ ರಾಜನು, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಬಲಪಡೆಯಿದ ತನ್ನ ಸಹೋದರರನ್ನು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಕಳಿಸಿದರು.

ಸಹದೇವಂ ದಕ್ಷಿಣಸ್ಯಾಂ ಆದಿಶತ್ ಸಹ ಸೃಞ್ಜಯೈಃ । ದಿಶಿ ಪ್ರತೀಚ್ಯಾಂ ನಕುಲಂ ಉದೀಚ್ಯಾಂ ಸವ್ಯಸಾಚಿನಮ್ । ಪ್ರಾಚ್ಯಾಂ ವೃಕೋದರಂ ಮತ್ಸ್ಯೈಃ ಕೇಕಯೈಃ ಸಹ ಮದ್ರಕೈಃ

ಅವನು ಸಹದೇವನನ್ನು ಶೃಂಜಯರೊಂದಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ, ನಕುಲನನ್ನು ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ, ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಉತ್ತರಕ್ಕೆ, ಭೀಮನನ್ನು ಮತ್ಸ್ಯ, ಕೇಕಯ, ಮದ್ರರೊಂದಿಗೆ ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ ಕಳಿಸಿದನು.

ತೇ ವಿಜಿತ್ಯ ನೃಪಾನ್ ವೀರಾ ಆಜಹ್ರುರ್ದಿಗ್ಭ್ಯ ಓಜಸಾ । ಅಜಾತಶತ್ರವೇ ಭೂರಿ ದ್ರವಿಣಂ ನೃಪ ಯಕ್ಷ್ಯತೇ

ಆ ವೀರರು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜರನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಪಾರ ಧನವನ್ನು ಅಜಾತಶತ್ರುವಿಗೆ ತಂದರು, ಅವನು ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಡೆಸಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು.

ಶ್ರುತ್ವಾಜಿತಂ ಜರಾಸನ್ಧಂ ನೃಪತೇರ್ಧ್ಯಾಯತೋ ಹರಿಃ । ಆಹೋಪಾಯಂ ತಮೇವಾದ್ಯ ಉದ್ಧವೋ ಯಮುವಾಚ ಹ

ಜರಾಸಂಧನು ಇನ್ನೂ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲವೆಂದು ಕೇಳಿ, ರಾಜನು ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಹರಿಯು ಉದ್ಧವನು ಮೊದಲು ಹೇಳಿದ همان ಮಾರ್ಗವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು.

ಭೀಮಸೇನೋಽರ್ಜುನಃ ಕೃಷ್ಣೋ ಬ್ರಹ್ಮಲಿಙ್‌ಗಧರಾಸ್ತ್ರಯಃ । ಜಗ್ಮುರ್ಗಿರಿವ್ರಜಂ ತಾತ ಬೃಹದ್ರಥಸುತೋ ಯತಃ

ಭೀಮಸೇನ, ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣ—ಮೂರು ಜನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ರೂಪದಲ್ಲಿ—ಬೃಹದ್ರಥನ ಮಗನಿರುವ ಗಿರಿವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

ತೇ ಗತ್ವಾಽಽತಿಥ್ಯವೇಲಾಯಾಂ ಗೃಹೇಷು ಗೃಹಮೇಧಿನಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಂ ಸಮಯಾಚೇರನ್ ರಾಜನ್ಯಾ ಬ್ರಹ್ಮಲಿಙ್‌ಗಿನಃ

ಅವರು ಅತಿಥಿ ಆಗುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗೃಹಸ್ಥನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ರಾಜವಂಶಸ್ಥರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ವರ್ತಿಸಿದರು.

ರಾಜನ್ ವಿದ್ಧ್ಯತಿಥೀನ್ ಪ್ರಾಪ್ತಾನ್ ಅರ್ಥಿನೋ ದೂರಮಾಗತಾನ್ । ತನ್ನಃ ಪ್ರಯಚ್ಛ ಭದ್ರಂ ತೇ ಯದ್‌ ವಯಂ ಕಾಮಯಾಮಹೇ

ರಾಜನೇ, ದೂರದಿಂದ ಬಂದ ಅತಿಥಿಗಳು ನಾವು. ನಮಗೆ ಬೇಕಾದುದನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ಕೊಡು, ಶುಭವಾಗಲಿ.

ಕಿಂ ದುರ್ಮರ್ಷಂ ತಿತಿಕ್ಷೂಣಾಂ ಕಿಂ ಅಕಾರ್ಯಂ ಅಸಾಧುಭಿಃ । ಕಿಂ ನ ದೇಯಂ ವದಾನ್ಯಾನಾಂ ಕಃ ಪರಃ ಸಮದರ್ಶಿನಾಮ್

ಸಹನಶೀಲರಿಗೆ ಏನು ಸಹಿಸಲಾಗದು? ದುಷ್ಟರಿಗೆ ಏನು ಅಸಾಧ್ಯ? ಉದಾರರಿಗೆ ಏನು ಕೊಡಲಾಗದು? ಸಮದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವರಿಗೆ ಯಾರು ಮೇಲು?

ಯೋಽನಿತ್ಯೇನ ಶರೀರೇಣ ಸತಾಂ ಗೇಯಂ ಯಶೋ ಧ್ರುವಮ್ । ನಾಚಿನೋತಿ ಸ್ವಯಂ ಕಲ್ಪಃ ಸ ವಾಚ್ಯಃ ಶೋಚ್ಯ ಏವ ಸಃ

ಈ ನಾಶವಾಗುವ ದೇಹದಿಂದ ಸದಾ ನೆನಪಾಗುವ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಸಾಧಿಸದವನು, ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದರೂ, ನಿಜಕ್ಕೂ ದಯನೀಯನು.

ಹರಿಶ್ಚನ್ದ್ರೋ ರನ್ತಿದೇವ ಉಞ್ಛವೃತ್ತಿಃ ಶಿಬಿರ್ಬಲಿಃ । ವ್ಯಾಧಃ ಕಪೋತೋ ಬಹವೋ ಹ್ಯಧ್ರುವೇಣ ಧ್ರುವಂ ಗತಾಃ

ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರ, ರಂತಿದೇವ, ಶಿಬಿ, ಬಲಿ, ವನ್ಯಮೃಗ, ಪಾರಿವಾಳ—ಇಂತಹ ಅನೇಕರು ನಾಶವಾಗುವ ದೇಹದಿಂದ ಶಾಶ್ವತವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಸ್ವರೈರಾಕೃತಿಭಿಸ್ತಾಂಸ್ತು ಪ್ರಕೋಷ್ಠೈರ್ಜ್ಯಾಹತೈರಪಿ । ರಾಜನ್ಯಬನ್ಧೂನ್ ವಿಜ್ಞಾಯ ದೃಷ್ಟಪೂರ್ವಾನಚಿನ್ತಯತ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಅವರ ಧ್ವನಿ, ರೂಪ, ಬಿಲ್ಲಿನ ಗುರುತುಗಳಿರುವ ಕೈಗಳಿಂದ, ಅವನು ಅವರನ್ನು ರಾಜವಂಶದವರು ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿ, ಹಿಂದೆ ನೋಡಿದ್ದ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಆಲೋಚನೆಗೆ ಬಿದ್ದನು.

ರಾಜನ್ಯಬನ್ಧವೋ ಹ್ಯೇತೇ ಬ್ರಹ್ಮಲಿಙ್‌ಗಾನಿ ಬಿಭ್ರತಿ । ದದಾನಿ ಭಿಕ್ಷಿತಂ ತೇಭ್ಯ ಆತ್ಮಾನಮಪಿ ದುಸ್ತ್ಯಜಮ್

ಈ ರಾಜವಂಶದ ಬಂಧುಗಳು ಈಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಗುರುತು ಧರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಭಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೂಡಾ, ಬಿಡಲು ಬಹಳ ಕಷ್ಟವಾದ ನನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.

ಬಲೇರ್ನು ಶ್ರೂಯತೇ ಕೀರ್ತಿಃ ವಿತತಾ ದಿಕ್ಷ್ವಕಲ್ಮಷಾ । ಐಶ್ವರ್ಯಾದ್‌ ಭ್ರಂಶಿತಸ್ಯಾಪಿ ವಿಪ್ರವ್ಯಾಜೇನ ವಿಷ್ಣುನಾ

ಬಲಿಚಕ್ರವರ್ತಿಯ ಹೆಸರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪವಿತ್ರವಾಗಿ ಹರಡಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ವಿಷ್ಣು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವನ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೂ ಅವನ ಕೀರ್ತಿ ಉಳಿಯಿತು.