ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ತಮುಪಾಗತಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಪ್ರೀತೋ ದುರ್ದರ್ಶನಂ ನೃಣಾಮ್ । ಅಜಾತಶತ್ರುರ್ನಿರಗಾತ್ ಸೋಪಾಧ್ಯಾಯಃ ಸುಹೃದ್‌ವೃತಃ

ಅವನ ಆಗಮನವನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಜನು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದವನು, ಜನರಿಗೆ ದುರ್ಲಭನಾಗಿದ್ದವನು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ಗುರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೊರಬಂದನು.

ಗೀತವಾದಿತ್ರಘೋಷೇಣ ಬ್ರಹ್ಮಘೋಷೇಣ ಭೂಯಸಾ । ಅಭ್ಯಯಾತ್ ಸ ಹೃಷೀಕೇಶಂ ಪ್ರಾಣಾಃ ಪ್ರಾಣಮಿವಾದೃತಃ

ಹಾಡು, ವಾದ್ಯಗಳ ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಘೋಷದಿಂದ ಕೂಡಿದ ರಾಜನು, ಹೃಷೀಕೇಶನ ಬಳಿಗೆ ಪ್ರಾಣವು ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಸೇರುವಂತೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹತ್ತಿರ ಹೋದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಕ್ಲಿನ್ನಹೃದಯಃ ಕೃಷ್ಣಂ ಸ್ನೇಹೇನ ಪಾಣ್ಡವಃ । ಚಿರಾದ್ ದೃಷ್ಟಂ ಪ್ರಿಯತಮಂ ಸಸ್ವಜೇಽಥ ಪುನಃ ಪುನಃ

ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡಿದ ಪಾಂಡವನು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಆಲಿಂಗನ ಮಾಡಿದನು.

( ಮಿಶ್ರ ) ದೋರ್ಭ್ಯಾಂ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ರಮಾಮಲಾಲಯಂ ಮುಕುನ್ದಗಾತ್ರಂ ನೃಪತಿರ್ಹತಾಶುಭಃ । ಲೇಭೇ ಪರಾಂ ನಿರ್ವೃತಿಮಶ್ರುಲೋಚನೋ ಹೃಷ್ಯತ್ತನುರ್ವಿಸ್ಮೃತ ಲೋಕವಿಭ್ರಮಃ

ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ನಿವಾಸವಾದ ಮುಕುಂದನ ದೇಹವನ್ನು ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಆಲಿಂಗನ ಮಾಡಿದ ರಾಜನು, ದುಃಖಗಳು ದೂರವಾದವನಾಗಿ, ಪರಮ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಅಶ್ರು ತುಂಬಿ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷದ ಕಂಪನ ಉಂಟಾಗಿ, ಜಗತ್ತಿನ ವ್ಯಾಕುಲತೆಗಳನ್ನು ಮರೆಯುವಷ್ಟು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.

ತಂ ಮಾತುಲೇಯಂ ಪರಿರಭ್ಯ ನಿರ್ವೃತೋ ಭೀಮಃ ಸ್ಮಯನ್ ಪ್ರೇಮಜಲಾಕುಲೇನ್ದ್ರಿಯಃ । ಯಮೌ ಕಿರೀಟೀ ಚ ಸುಹೃತ್ತಮಂ ಮುದಾ ಪ್ರವೃದ್ಧಬಾಷ್ಪಾಃ ಪರಿರೇಭಿರೇಽಚ್ಯುತಮ್

ಭೀಮನೂ ತನ್ನ ಮಾವನ ಮಗನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳೊಂದಿಗೆ ನಗುತ್ತಾ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ಜೋಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಕಿರೀಟಧಾರಿ ಅರ್ಜುನನೂ ಕೂಡ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಅಚ್ಯುತನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದರು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಅರ್ಜುನೇನ ಪರಿಷ್ವಕ್ತೋ ಯಮಾಭ್ಯಾಮಭಿವಾದಿತಃ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯೋ ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ವೃದ್ಧೇಭ್ಯಶ್ಚ ಯಥಾರ್ಹತಃ

ಅರ್ಜುನನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದನು, ಜೋಡಿಗಳು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಕೃಷ್ಣನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.

ಮಾನಿನೋ ಮಾನಯಾಮಾಸ ಕುರುಸೃಞ್ಜಯಕೈಕಯಾನ್ । ಸೂತಮಾಗಧಗನ್ಧರ್ವಾ ವನ್ದಿನಶ್ಚೋಪಮಂತ್ರಿಣಃ

ಅವನು ಕುರುಗಳು, ಶೃಂಜಯರು, ಕೈಕೇಯರು, ಸೂತರು, ಮಾಘಧರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಗಾಯಕರು ಮತ್ತು ಸಲಹೆಗಾರರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಸನ್ಮಾನಿಸಿದನು.

ಮೃದಙ್‌ಗಶಙ್ಖಪಟಹ ವೀಣಾಪಣವಗೋಮುಖೈಃ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಶ್ಚಾರವಿನ್ದಾಕ್ಷಂ ತುಷ್ಟುವುರ್ನನೃತುರ್ಜಗುಃ

ಮೃದಂಗ, ಶಂಖ, ಪಟಾಹ, ವೀಣೆ, ಪಣವ, ಗೋಮುಖ ಇವುಗಳ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕಮಲನೇತ್ರ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿ, ಹಾಡಿದರು.

ಏವಂ ಸುಹೃದ್‌ಭಿಃ ಪರ್ಯಸ್ತಃ ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕಶಿಖಾಮಣಿಃ । ಸಂಸ್ತೂಯಮಾನೋ ಭಗವಾನ್ ವಿವೇಶಾಲಙ್ಕೃತಂ ಪುರಮ್

ಹೀಗೆ ಸ್ನೇಹಿತರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭಗವಂತನು, ಎಲ್ಲರೂ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅಲಂಕೃತವಾದ ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ಸಂಸಿಕ್ತವರ್ತ್ಮ ಕರಿಣಾಂ ಮದಗನ್ಧತೋಯೈಃ ಚಿತ್ರಧ್ವಜೈಃ ಕನಕತೋರಣಪೂರ್ಣಕುಮ್ಭೈಃ । ಮೃಷ್ಟಾತ್ಮಭಿರ್ನವದುಕೂಲವಿಭೂಷಣಸ್ರಗ್ ಗನ್ಧೈರ್ನೃಭಿರ್ಯುವತಿಭಿಶ್ಚ ವಿರಾಜಮಾನಮ್

ಆ ರಸ್ತೆಯನ್ನು ಆನೆಗಳ ಸುಗಂಧಿತ ನೀರಿನಿಂದ ಸಿಂಪಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು, ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಧ್ವಜಗಳು, ಬಂಗಾರದ ತೋರಣಗಳು, ತುಂಬಿದ ಕುಂಭಗಳು ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದವು. ಹೊಸ ಉಡುಪು, ಆಭರಣ, ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾದ ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು ಸುಗಂಧವನ್ನು ಹರಡಿ, ನಗರವನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಯವಾಗಿಸಿದರು.

ಉದ್ದೀಪ್ತದೀಪಬಲಿಭಿಃ ಪ್ರತಿಸದ್ಮ ಜಾಲ ನಿರ್ಯಾತಧೂಪರುಚಿರಂ ವಿಲಸತ್ಪತಾಕಮ್ । ಮೂರ್ಧನ್ಯಹೇಮಕಲಶೈ ರಜತೋರುಶೃಙ್‌ಗೈಃ ಜುಷ್ಟಂ ದದರ್ಶ ಭವನೈಃ ಕುರುರಾಜಧಾಮ

ಪ್ರತಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿ ಹೊತ್ತ ದೀಪಗಳು, ಬಲಿಗಳು, ಸುಗಂಧದ ಧೂಪದ ಹೊಮ್ಮು, ಹಾರುವ ಧ್ವಜಗಳು, ಮನೆಗಳ ಮೇಲ್ಛಾವಣಿಯಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರದ ಕುಂಭಗಳು, ಬೆಳ್ಳಿ ಶಿಖರಗಳು—allವು ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದವು ಎಂದು ಅವನು ನೋಡಿದನು.

ಪ್ರಾಪ್ತಂ ನಿಶಮ್ಯ ನರಲೋಚನಪಾನಪಾತ್ರಮ್ ಔತ್ಸುಕ್ಯವಿಶ್ಲಥಿತಕೇಶ ದುಕೂಲಬನ್ಧಾಃ । ಸದ್ಯೋ ವಿಸೃಜ್ಯ ಗೃಹಕರ್ಮ ಪತೀಂಶ್ಚ ತಲ್ಪೇ ದ್ರಷ್ಟುಂ ಯಯುರ್ಯುವತಯಃ ಸ್ಮ ನರೇನ್ದ್ರಮಾರ್ಗೇ

ಮನುಷ್ಯರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ತಣಿವಿನ ಪಾತ್ರ ಬಂದಿದೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದ ಯುವತಿಯರು, ಆತುರದಿಂದ ತಮ್ಮ ಕೂದಲನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಉಡುಪುಗಳ ಬಂಧವನ್ನು ಕೂಡ ಬಿಟ್ಟು, ತಕ್ಷಣವೇ ಮನೆಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೂ, ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಗಂಡಸರನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ರಾಜನನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಹೊರಟರು.

ತಸ್ಮಿನ್ ಸುಸಙ್ಕುಲ ಇಭಾಶ್ವರಥದ್‌ವಿಪದ್‌ಭಿಃ ಕೃಷ್ಣಂಸಭಾರ್ಯಮುಪಲಭ್ಯ ಗೃಹಾಧಿರೂಢಾಃ । ನಾರ್ಯೋ ವಿಕೀರ್ಯ ಕುಸುಮೈರ್ಮನಸೋಪಗುಹ್ಯ ಸುಸ್ವಾಗತಂ ವಿದಧುರುತ್ಸ್ಮಯವೀಕ್ಷಿತೇನ

ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ರಥಗಳು ಮತ್ತು ಪಾದಾತಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ, ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಂದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅವನ ಪತ್ನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನೋಡಿದಾಗ, ಹೂವುಗಳನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿದರು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು, ಮತ್ತು ನಗುವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಆತಿಥ್ಯವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.

ಊಚುಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ ಪಥಿ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಮುಕುನ್ದಪತ್‍ನೀಃ ತಾರಾ ಯಥೋಡುಪಸಹಾಃ ಕಿಮಕಾರ್ಯಮೂಭಿಃ । ಯಚ್ಚಕ್ಷುಷಾಂ ಪುರುಷಮೌಲಿರುದಾರಹಾಸ ಲೀಲಾವಲೋಕಕಲಯೋತ್ಸವಮಾತನೋತಿ

ಮಹಿಳೆಯರು, ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುಕುಂದನ ಪತ್ನಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಚಂದ್ರನ ಪಕ್ಕದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಂತೆ, ಇವರಿಗೆ ಏನು ಕೊರತೆ ಇದೆ? ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಉದಾರವಾದ ನಗೆಯಿಂದ, ಮತ್ತು ಆಟದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸಂತೋಷದ ಹಬ್ಬವನ್ನೇ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ.'

ತತ್ರ ತತ್ರೋಪಸಙ್‌ಗಮ್ಯ ಪೌರಾ ಮಙ್‌ಗಲಪಾಣಯಃ । ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಚಕ್ರುಃ ಸಪರ್ಯಾಂ ಕೃಷ್ಣಾಯ ಶ್ರೇಣೀಮುಖ್ಯಾ ಹತೈನಸಃ

ಅಲ್ಲಿಯೇ, ಪೌರಜನರು ಶುಭದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಪಾಪವಿಲ್ಲದ ಪ್ರಮುಖರು ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.

ಅನ್ತಃಪುರಜನೈಃ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಮುಕುನ್ದಃ ಫುಲ್ಲಲೋಚನೈಃ । ಸಸಮ್ಭ್ರಮೈರಭ್ಯುಪೇತಃ ಪ್ರಾವಿಶದ್ ರಾಜಮನ್ದಿರಮ್

ಅಂತರಂಗದ ಮಹಿಳೆಯರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಹೂವಿನಂತೆ ಅರಳಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಆತಿಥ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿದಾಗ, ಮುಕುಂದನು ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ರಾಜಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಪೃಥಾ ವಿಲೋಕ್ಯ ಭ್ರಾತ್ರೇಯಂ ಕೃಷ್ಣಂ ತ್ರಿಭುವನೇಶ್ವರಮ್ । ಪ್ರೀತಾತ್ಮೋತ್ಥಾಯ ಪರ್ಯಙ್ಕಾತ್ ಸಸ್ನುಷಾ ಪರಿಷಸ್ವಜೇ

ಪೃಥೆ ತನ್ನ ತಮ್ಮನ ಮಗನಾದ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಎದ್ದು, ತನ್ನ ಸೊಸೆಯರೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು.

ಗೋವಿನ್ದಂ ಗೃಹಮಾನೀಯ ದೇವದೇವೇಶಮಾದೃತಃ । ಪೂಜಾಯಾಂ ನಾವಿದತ್ ಕೃತ್ಯಂ ಪ್ರಮೋದೋಪಹತೋ ನೃಪಃ

ಗೋವಿಂದನನ್ನು, ದೇವತೆಗಳ ದೇವರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು, ರಾಜನು ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಕೂಡ ಅರಿಯಲಾರದೆ ನಿಂತನು.

ಪಿತೃಸ್ವಸುರ್ಗುರುಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಕೃಷ್ಣಶ್ಚಕ್ರೇಽಭಿವಾದನಮ್ । ಸ್ವಯಂ ಚ ಕೃಷ್ಣಯಾ ರಾಜನ್ ಭಗಿನ್ಯಾ ಚಾಭಿವನ್ದಿತಃ

ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಪಿತಾಮಹಿ, ಮಾತಾಮಹಿ ಮತ್ತು ಗುರುಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದನು; ಅವನಿಗೆ ಕೃಷ್ಣೆಯೂ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಹೋದರಿಯೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.

ಶ್ವಶ್ರ್ವಾ ಸಞ್ಚೋದಿತಾ ಕೃಷ್ಣಾ ಕೃಷ್ಣಪತ್‍ನೀಶ್ಚ ಸರ್ವಶಃ । ಆನರ್ಚ ರುಕ್ಮಿಣೀಂ ಸತ್ಯಾಂ ಭದ್ರಾಂ ಜಾಮ್ಬವತೀಂ ತಥಾ

ಅವನ ತಾಯಂದಿರ ಸೂಚನೆಯಂತೆ, ಕೃಷ್ಣೆಯೂ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನ ಪತ್ನಿಯರೂ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ, ರುಕ್ಮಿಣಿ, ಸತ್ಯಾ, ಭದ್ರಾ ಮತ್ತು ಜಾಂಬವತಿಯವರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು.

ಕಾಲಿನ್ದೀಂ ಮಿತ್ರವಿನ್ದಾಂ ಚ ಶೈಬ್ಯಾಂ ನಾಗ್ನಜಿತೀಂ ಸತೀಮ್ । ಅನ್ಯಾಶ್ಚಾಭ್ಯಾಗತಾ ಯಾಸ್ತು ವಾಸಃಸ್ರಙ್‌ಮಣ್ಡನಾದಿಭಿಃ

ಅವರು ಕಾಲಿಂದಿ, ಮಿತ್ರವಿಂದಾ, ಶೈಬ್ಯಾ, ನಾಗ್ನಜಿತೀ ಮತ್ತು ಬಂದಿದ್ದ ಇತರ ಸತಿಗಳನ್ನು ಉಡುಪು, ಹಾರ, ಆಭರಣ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಿದರು.

ಸುಖಂ ನಿವಾಸಯಾಮಾಸ ಧರ್ಮರಾಜೋ ಜನಾರ್ದನಮ್ । ಸಸೈನ್ಯಂ ಸಾನುಗಾಮತ್ಯಂ ಸಭಾರ್ಯಂ ಚ ನವಂ ನವಮ್

ಧರ್ಮರಾಜನು ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ, ಅವನ ಸೇನೆ, ಸೇವಕರು ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಆತಿಥ್ಯ ನೀಡಿ ಸುಖವಾಗಿ ವಾಸ ಮಾಡಿಸಿದನು.

ತರ್ಪಯಿತ್ವಾ ಖಾಣ್ಡವೇನ ವಹ್ನಿಂ ಫಾಲ್ಗುನಸಂಯುತಃ । ಮೋಚಯಿತ್ವಾ ಮಯಂ ಯೇನ ರಾಜ್ಞೇ ದಿವ್ಯಾ ಸಭಾ ಕೃತಾ

ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಖಾಂಡವವನಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಫಾಲ್ಗುನನೊಂದಿಗೆ, ಮಾಯನನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ, ಅವನಿಂದ ರಾಜನಿಗೆ ದಿವ್ಯ ಸಭೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು.

ಉವಾಸ ಕತಿಚಿನ್ ಮಾಸಾನ್ ರಾಜ್ಞಃ ಪ್ರಿಯಚಿಕೀರ್ಷಯಾ । ವಿಹರನ್ ರಥಮಾರುಹ್ಯ ಫಾಲ್ಗುನೇನ ಭಟೈರ್ವೃತಃ

ರಾಜನಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಲು, ಅವನು ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳು ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿದು, ಫಾಲ್ಗುನನೊಂದಿಗೆ ರಥದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾ, ಯೋಧರೊಂದಿಗೆ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಉತ್ತರಾರ್ಧೇ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥಗಮನಂ ನಾಮ ಏಕಸಪ್ತತಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಈ ರೀತಿ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ 'ಕೃಷ್ಣನ ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥ ಪ್ರವೇಶ' ಎಂಬ ಎಪ್ಪತ್ತೊಂದುನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.

ರಾಜಸೂಯೋಪಕ್ರಮೇ ಪಾಣ್ಡವಾನಾಂ ದಿಗ್ವಿಜಯಃ; ಭೀಮೇನ ಜರಾಸಂಧ ವಧಶ್ಚ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಏಕದಾ ತು ಸಭಾಮಧ್ಯ ಆಸ್ಥಿತೋ ಮುನಿಭಿರ್ವೃತಃ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯೈರ್ವೈಶ್ಯೈಃ ಭ್ರಾತೃಭಿಶ್ಚ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಃ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಒಂದು ದಿನ ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮುನಿಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ವೈಶ್ಯರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಸಹೋದರರಿಂದ ಕೂಡಿದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಕುಳಿತಿದ್ದನು.

ಆಚಾರ್ಯೈಃ ಕುಲವೃದ್ಧೈಶ್ಚ ಜ್ಞಾತಿಸಂಬನ್ಧಿಬಾನ್ಧವೈಃ । ಶ್ರೃಣ್ವತಾಮೇವ ಚೈತೇಷಾಂ ಆಭಾಷ್ಯೇದಮುವಾಚ ಹ

ಅಲ್ಲಿ ಆಚಾರ್ಯರು, ಕುಲದ ಹಿರಿಯವರು, ಬಂಧುಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಿಕರು ಎಲ್ಲರೂ ಕೇಳುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ, ಅವನು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಶ್ರೀಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಉವಾಚ - ( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ಕ್ರತುರಾಜೇನ ಗೋವಿನ್ದ ರಾಜಸೂಯೇನ ಪಾವನೀಃ । ಯಕ್ಷ್ಯೇ ವಿಭೂತೀರ್ಭವತಃ ತತ್ಸಂಪಾದಯ ನಃ ಪ್ರಭೋ

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು: 'ಗೋವಿಂದಾ, ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞದ ಮೂಲಕ ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರಭು, ದಯವಿಟ್ಟು ಇದನ್ನು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ನೆರವளಿಸು.'

ತ್ವತ್ಪಾದುಕೇ ಅವಿರತಂ ಪರಿ ಯೇ ಚರನ್ತಿ ಧ್ಯಾಯನ್ತ್ಯಭದ್ರನಶನೇ ಶುಚಯೋ ಗೃಣನ್ತಿ । ವಿನ್ದನ್ತಿ ತೇ ಕಮಲನಾಭ ಭವಾಪವರ್ಗಮ್ ಆಶಾಸತೇ ಯದಿ ತ ಆಶಿಷ ಈಶ ನಾನ್ಯೇ

ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸುವವರು, ನಿನ್ನ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವವರು, ಪವಿತ್ರರಾಗಿರುವವರು, ನಿನ್ನನ್ನು ಹಾಡುವವರು, ಅಪಶಕುನಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವರು, ಕಮಲನಾಭಾ, ಅವರು ಭವಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಬಯಸಿದರೆ, ಈಶ್ವರಾ, ಅದನ್ನು ನೀನೇ ಕೊಡಬಲ್ಲೆ, ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ.