ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಜರಾಸನ್ಧವಧಃ ಕೃಷ್ಣ ಭೂರ್ಯರ್ಥಾಯೋಪಕಲ್ಪತೇ । ಪ್ರಾಯಃ ಪಾಕವಿಪಾಕೇನ ತವ ಚಾಭಿಮತಃ ಕ್ರತುಃ

ಕೃಷ್ಣಾ, ಜರಾಸಂಧನ ವಧೆಯಿಂದ ಅನೇಕ ಪ್ರಯೋಜನಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ; ನೀನು ಬಯಸಿದ ಯಜ್ಞವೂ ಇದರಿಂದ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಇತ್ಯುದ್ಧವ ವಚೋ ರಾಜನ್ ಸರ್ವತೋಭದ್ರಮಚ್ಯುತಮ್ । ದೇವರ್ಷಿರ್ಯದುವೃದ್ಧಾಶ್ಚ ಕೃಷ್ಣಶ್ಚ ಪ್ರತ್ಯಪೂಜಯನ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಉದ್ಧವನ ಮಾತುಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಶುಭಕರವಾಗಿದ್ದವು. ದೇವರ್ಷಿಯು, ಯದು ವೃದ್ಧರು ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನೂ ಅವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು.

ಅಥಾದಿಶತ್ ಪ್ರಯಾಣಾಯ ಭಗವಾನ್ ದೇವಕೀಸುತಃ । ಭೃತ್ಯಾನ್ ದಾರುಕಜೈತ್ರಾದೀನ್ ಅನುಜ್ಞಾಪ್ಯ ಗುರೂನ್ ವಿಭುಃ

ಆಮೇಲೆ ದೇವಕೀ ಪುತ್ರನಾದ ಭಗವಂತನು ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಿದನು; ಹಿರಿಯರಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ದಾರುಕ, ಜೈತ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ಭಟರಿಗೆ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿ ಹೊರಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾದನು.

ನಿರ್ಗಮಯ್ಯಾವರೋಧಾನ್ ಸ್ವಾನ್ ಸಸುತಾನ್ ಸಪರಿಚ್ಛದಾನ್ । ಸಙ್ಕರ್ಷಣಮನುಜ್ಞಾಪ್ಯ ಯದುರಾಜಂ ಚ ಶತ್ರುಹನ್ । ಸೂತೋಪನೀತಂ ಸ್ವರಥಂ ಆರುಹದ್ ಗರುಡಧ್ವಜಮ್

ತನ್ನ ಹೆಂಗಸರು, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಸೇವಕರನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿ, ಸಂಕರ್ಷಣ ಮತ್ತು ಯದುರಾಜನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ಸಾರಥಿಯು ತಂದ ಗರುಡಧ್ವಜದ ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು.

( ಪ್ರಭಾವತೀ ) ತತೋ ರಥದ್‌ವಿಪಭಟಸಾದಿನಾಯಕೈಃ ಕರಾಲಯಾ ಪರಿವೃತ ಆತ್ಮಸೇನಯಾ । ಮೃದಙ್‌ಗ ಭೇರ್ಯಾನಕ ಶಙ್ಖಗೋಮುಖೈಃ ಪ್ರಘೋಷಘೋಷಿತಕಕುಭೋ ನಿರಾಕ್ರಮತ್

ನಂತರ ರಥ, ದ್ವಿಪ, ಪಾದಾತಿ, ಅಶ್ವಸೈನಿಕರ ನಾಯಕರು ಹಾಗೂ ತನ್ನ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಮೃದಂಗ, ಭೇರಿ, ಅನಕ, ಶಂಖ, ಗೋಮುಖಗಳ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಗೋಜಾರಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದವು, ಅವನು ಹೊರಟನು.

ನೃವಾಜಿಕಾಞ್ಚನ ಶಿಬಿಕಾಭಿರಚ್ಯುತಂ ಸಹಾತ್ಮಜಾಃ ಪತಿಮನು ಸುವ್ರತಾ ಯಯುಃ । ವರಾಂಬರಾಭರಣವಿಲೇಪನಸ್ರಜಃ ಸುಸಂವೃತಾ ನೃಭಿರಸಿಚರ್ಮಪಾಣಿಭಿಃ

ಅಚ್ಯುತನ ಪತ್ನಿಯರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ, ಉತ್ತಮ ವಸ್ತ್ರಾಭರಣ, ಸುಗಂಧ, ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಚಿನ್ನದ ಪಲಂಕುಲು ಮತ್ತು ರಥಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ತಲವಾರು ಮತ್ತು ಕವಚ ಧರಿಸಿದ ರಕ್ಷಕರೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ಪತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು.

ನರೋಷ್ಟ್ರಗೋಮಹಿಷಖರಾಶ್ವತರ್ಯನಃ ಕರೇಣುಭಿಃ ಪರಿಜನವಾರಯೋಷಿತಃ । ಸ್ವಲಙ್ಕೃತಾಃ ಕಟಕುಟಿಕಮ್ಬಲಾಮ್ಬರಾದ್ ಉಪಸ್ಕರಾ ಯಯುರಧಿಯುಜ್ಯ ಸರ್ವತಃ

ಮನುಷ್ಯರು, ಒಂಟೆಗಳು, ಹಸುಗಳು, ಎಮ್ಮೆಗಳು, ಕತ್ತೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ರಥಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಸೇವಕರು ಮತ್ತು ರಾಜಮಹಿಳೆಯರು—allರೂ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಆಭರಣಗಳು, ಕೈಬಳ್ಳಿಗಳು, ಕಾಂಬಳಿಗಳು, ಉಡುಪುಗಳು ಧರಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹೊರಟರು.

ಬಲಂ ಬೃಹದ್ಧ್ವಜಪಟಛತ್ರಚಾಮರೈಃ ವರಾಯುಧಾಭರಣಕಿರೀಟವರ್ಮಭಿಃ । ದಿವಾಂಶುಭಿಸ್ತುಮುಲರವಂ ಬಭೌ ರವೇಃ ಯಥಾರ್ಣವಃ ಕ್ಷುಭಿತತಿಮಿಙ್‌ಗಿಲೋರ್ಮಿಭಿಃ

ಆ ಸೇನೆ, ದೊಡ್ಡ ಧ್ವಜಗಳು, ಹಾವುಗಳು, ಛತ್ರಗಳು, ಚಾಮರಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸುಂದರವಾದ ಆಯುಧಗಳು, ಆಭರಣಗಳು, ಕಿರೀಟಗಳು, ಕವಚಗಳನ್ನೂ ಧರಿಸಿ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಸೇನೆಯ ಗರ್ಜನೆ, ದೊಡ್ಡ ಮೀನುಗಳು ಮತ್ತು ಅಲೆಗಳಿಂದ ಕುಳಿತುಕೊಂಡ ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಭಾರೀ ಶಬ್ದವನ್ನು ಮಾಡಿತು.

ಅಥೋ ಮುನಿರ್ಯದುಪತಿನಾ ಸಭಾಜಿತಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ತಂ ಹೃದಿ ವಿದಧದ್ ವಿಹಾಯಸಾ । ನಿಶಮ್ಯ ತದ್‌ವ್ಯವಸಿತಮಾಹೃತಾರ್ಹಣೋ ಮುಕುನ್ದಸನ್ದರ್ಶನನಿರ್ವೃತೇನ್ದ್ರಿಯಃ

ಆಗ ಯದುಪತಿಯು ಗೌರವದಿಂದ ಆಮಂತ್ರಿಸಿದ ಮುನಿಯು, ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಆಕಾಶಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಹೊರಟನು. ಅವನ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮುಕುಂದನು, ದೇವರ ದರ್ಶನದಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ತೃಪ್ತಿಯಾದವನಾಗಿ, ಅಗತ್ಯವಾದ ಸತ್ಕಾರವನ್ನು ತಂದನು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ರಾಜದೂತಮುವಾಚೇದಂ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರೀಣಯನ್ ಗಿರಾ । ಮಾ ಭೈಷ್ಟ ದೂತ ಭದ್ರಂ ವೋ ಘಾತಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಮಾಗಧಮ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನು, ರಾಜದೂತನಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವಂತೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಭಯಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ದೂತನೇ, ನಿಮಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ನಾನು ಮಾಘಧನನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇನೆ."

ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಪ್ರಸ್ಥಿತೋ ದೂತೋ ಯಥಾವದ್ ಅವದನ್ ನೃಪಾನ್ । ತೇಽಪಿ ಸನ್ದರ್ಶನಂ ಶೌರೇಃ ಪ್ರತ್ಯೈಕ್ಷನ್ ಯನ್ಮುಮುಕ್ಷವಃ

ಹೀಗೆ ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ದೂತನು ಹೊರಟು, ರಾಜರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಸಂದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು. ಆ ರಾಜರೂ ಕೂಡ ಶೌರಿಯ ದರ್ಶನವನ್ನು, ಅವನ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ ನೋಡಿದರು.

ಆನರ್ತಸೌವೀರಮರೂನ್ ತೀರ್ತ್ವಾ ವಿನಶನಂ ಹರಿಃ । ಗಿರೀನ್ ನದೀರತೀಯಾಯ ಪುರಗ್ರಾಮವ್ರಜಾಕರಾನ್

ಹರಿ ಆನರ್ತ, ಸೌವೀರ, ಮರು ಮತ್ತು ವಿನಶನವನ್ನು ದಾಟಿ, ಬೆಟ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ನದಿಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ನಗರಗಳು, ಹಳ್ಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಗೋಶಾಲೆಗಳವರೆಗೆ ಹೋದನು.

ತತೋ ದೃಷದ್‌ವತೀಂ ತೀರ್ತ್ವಾ ಮುಕುನ್ದೋಽಥ ಸರಸ್ವತೀಮ್ । ಪಞ್ಚಾಲಾನಥ ಮತ್ಸ್ಯಾಂಶ್ಚ ಶಕ್ರಪ್ರಸ್ಥಮಥಾಗಮತ್

ನಂತರ ಮುಕುಂದನು ದೃಷದ್ವತಿ ಮತ್ತು ಸರಸ್ವತಿ ನದಿಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ಪಂಚಾಲರನ್ನು ತಲುಪಿ, ನಂತರ ಮತ್ಸ್ಯರನ್ನು ತಲುಪಿ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಶಕ್ರಪ್ರಸ್ಥವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.

ತಮುಪಾಗತಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಪ್ರೀತೋ ದುರ್ದರ್ಶನಂ ನೃಣಾಮ್ । ಅಜಾತಶತ್ರುರ್ನಿರಗಾತ್ ಸೋಪಾಧ್ಯಾಯಃ ಸುಹೃದ್‌ವೃತಃ

ಅವನ ಆಗಮನವನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಜನು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದವನು, ಜನರಿಗೆ ದುರ್ಲಭನಾಗಿದ್ದವನು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ಗುರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೊರಬಂದನು.

ಗೀತವಾದಿತ್ರಘೋಷೇಣ ಬ್ರಹ್ಮಘೋಷೇಣ ಭೂಯಸಾ । ಅಭ್ಯಯಾತ್ ಸ ಹೃಷೀಕೇಶಂ ಪ್ರಾಣಾಃ ಪ್ರಾಣಮಿವಾದೃತಃ

ಹಾಡು, ವಾದ್ಯಗಳ ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಘೋಷದಿಂದ ಕೂಡಿದ ರಾಜನು, ಹೃಷೀಕೇಶನ ಬಳಿಗೆ ಪ್ರಾಣವು ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಸೇರುವಂತೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹತ್ತಿರ ಹೋದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಕ್ಲಿನ್ನಹೃದಯಃ ಕೃಷ್ಣಂ ಸ್ನೇಹೇನ ಪಾಣ್ಡವಃ । ಚಿರಾದ್ ದೃಷ್ಟಂ ಪ್ರಿಯತಮಂ ಸಸ್ವಜೇಽಥ ಪುನಃ ಪುನಃ

ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡಿದ ಪಾಂಡವನು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಆಲಿಂಗನ ಮಾಡಿದನು.

( ಮಿಶ್ರ ) ದೋರ್ಭ್ಯಾಂ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ರಮಾಮಲಾಲಯಂ ಮುಕುನ್ದಗಾತ್ರಂ ನೃಪತಿರ್ಹತಾಶುಭಃ । ಲೇಭೇ ಪರಾಂ ನಿರ್ವೃತಿಮಶ್ರುಲೋಚನೋ ಹೃಷ್ಯತ್ತನುರ್ವಿಸ್ಮೃತ ಲೋಕವಿಭ್ರಮಃ

ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ನಿವಾಸವಾದ ಮುಕುಂದನ ದೇಹವನ್ನು ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಆಲಿಂಗನ ಮಾಡಿದ ರಾಜನು, ದುಃಖಗಳು ದೂರವಾದವನಾಗಿ, ಪರಮ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಅಶ್ರು ತುಂಬಿ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷದ ಕಂಪನ ಉಂಟಾಗಿ, ಜಗತ್ತಿನ ವ್ಯಾಕುಲತೆಗಳನ್ನು ಮರೆಯುವಷ್ಟು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.

ತಂ ಮಾತುಲೇಯಂ ಪರಿರಭ್ಯ ನಿರ್ವೃತೋ ಭೀಮಃ ಸ್ಮಯನ್ ಪ್ರೇಮಜಲಾಕುಲೇನ್ದ್ರಿಯಃ । ಯಮೌ ಕಿರೀಟೀ ಚ ಸುಹೃತ್ತಮಂ ಮುದಾ ಪ್ರವೃದ್ಧಬಾಷ್ಪಾಃ ಪರಿರೇಭಿರೇಽಚ್ಯುತಮ್

ಭೀಮನೂ ತನ್ನ ಮಾವನ ಮಗನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳೊಂದಿಗೆ ನಗುತ್ತಾ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ಜೋಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಕಿರೀಟಧಾರಿ ಅರ್ಜುನನೂ ಕೂಡ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಅಚ್ಯುತನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದರು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಅರ್ಜುನೇನ ಪರಿಷ್ವಕ್ತೋ ಯಮಾಭ್ಯಾಮಭಿವಾದಿತಃ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯೋ ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ವೃದ್ಧೇಭ್ಯಶ್ಚ ಯಥಾರ್ಹತಃ

ಅರ್ಜುನನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದನು, ಜೋಡಿಗಳು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಕೃಷ್ಣನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.

ಮಾನಿನೋ ಮಾನಯಾಮಾಸ ಕುರುಸೃಞ್ಜಯಕೈಕಯಾನ್ । ಸೂತಮಾಗಧಗನ್ಧರ್ವಾ ವನ್ದಿನಶ್ಚೋಪಮಂತ್ರಿಣಃ

ಅವನು ಕುರುಗಳು, ಶೃಂಜಯರು, ಕೈಕೇಯರು, ಸೂತರು, ಮಾಘಧರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಗಾಯಕರು ಮತ್ತು ಸಲಹೆಗಾರರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಸನ್ಮಾನಿಸಿದನು.

ಮೃದಙ್‌ಗಶಙ್ಖಪಟಹ ವೀಣಾಪಣವಗೋಮುಖೈಃ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಶ್ಚಾರವಿನ್ದಾಕ್ಷಂ ತುಷ್ಟುವುರ್ನನೃತುರ್ಜಗುಃ

ಮೃದಂಗ, ಶಂಖ, ಪಟಾಹ, ವೀಣೆ, ಪಣವ, ಗೋಮುಖ ಇವುಗಳ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕಮಲನೇತ್ರ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿ, ಹಾಡಿದರು.

ಏವಂ ಸುಹೃದ್‌ಭಿಃ ಪರ್ಯಸ್ತಃ ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕಶಿಖಾಮಣಿಃ । ಸಂಸ್ತೂಯಮಾನೋ ಭಗವಾನ್ ವಿವೇಶಾಲಙ್ಕೃತಂ ಪುರಮ್

ಹೀಗೆ ಸ್ನೇಹಿತರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭಗವಂತನು, ಎಲ್ಲರೂ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅಲಂಕೃತವಾದ ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ಸಂಸಿಕ್ತವರ್ತ್ಮ ಕರಿಣಾಂ ಮದಗನ್ಧತೋಯೈಃ ಚಿತ್ರಧ್ವಜೈಃ ಕನಕತೋರಣಪೂರ್ಣಕುಮ್ಭೈಃ । ಮೃಷ್ಟಾತ್ಮಭಿರ್ನವದುಕೂಲವಿಭೂಷಣಸ್ರಗ್ ಗನ್ಧೈರ್ನೃಭಿರ್ಯುವತಿಭಿಶ್ಚ ವಿರಾಜಮಾನಮ್

ಆ ರಸ್ತೆಯನ್ನು ಆನೆಗಳ ಸುಗಂಧಿತ ನೀರಿನಿಂದ ಸಿಂಪಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು, ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಧ್ವಜಗಳು, ಬಂಗಾರದ ತೋರಣಗಳು, ತುಂಬಿದ ಕುಂಭಗಳು ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದವು. ಹೊಸ ಉಡುಪು, ಆಭರಣ, ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾದ ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು ಸುಗಂಧವನ್ನು ಹರಡಿ, ನಗರವನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಯವಾಗಿಸಿದರು.

ಉದ್ದೀಪ್ತದೀಪಬಲಿಭಿಃ ಪ್ರತಿಸದ್ಮ ಜಾಲ ನಿರ್ಯಾತಧೂಪರುಚಿರಂ ವಿಲಸತ್ಪತಾಕಮ್ । ಮೂರ್ಧನ್ಯಹೇಮಕಲಶೈ ರಜತೋರುಶೃಙ್‌ಗೈಃ ಜುಷ್ಟಂ ದದರ್ಶ ಭವನೈಃ ಕುರುರಾಜಧಾಮ

ಪ್ರತಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿ ಹೊತ್ತ ದೀಪಗಳು, ಬಲಿಗಳು, ಸುಗಂಧದ ಧೂಪದ ಹೊಮ್ಮು, ಹಾರುವ ಧ್ವಜಗಳು, ಮನೆಗಳ ಮೇಲ್ಛಾವಣಿಯಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರದ ಕುಂಭಗಳು, ಬೆಳ್ಳಿ ಶಿಖರಗಳು—allವು ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದವು ಎಂದು ಅವನು ನೋಡಿದನು.

ಪ್ರಾಪ್ತಂ ನಿಶಮ್ಯ ನರಲೋಚನಪಾನಪಾತ್ರಮ್ ಔತ್ಸುಕ್ಯವಿಶ್ಲಥಿತಕೇಶ ದುಕೂಲಬನ್ಧಾಃ । ಸದ್ಯೋ ವಿಸೃಜ್ಯ ಗೃಹಕರ್ಮ ಪತೀಂಶ್ಚ ತಲ್ಪೇ ದ್ರಷ್ಟುಂ ಯಯುರ್ಯುವತಯಃ ಸ್ಮ ನರೇನ್ದ್ರಮಾರ್ಗೇ

ಮನುಷ್ಯರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ತಣಿವಿನ ಪಾತ್ರ ಬಂದಿದೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದ ಯುವತಿಯರು, ಆತುರದಿಂದ ತಮ್ಮ ಕೂದಲನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಉಡುಪುಗಳ ಬಂಧವನ್ನು ಕೂಡ ಬಿಟ್ಟು, ತಕ್ಷಣವೇ ಮನೆಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೂ, ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಗಂಡಸರನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ರಾಜನನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಹೊರಟರು.

ತಸ್ಮಿನ್ ಸುಸಙ್ಕುಲ ಇಭಾಶ್ವರಥದ್‌ವಿಪದ್‌ಭಿಃ ಕೃಷ್ಣಂಸಭಾರ್ಯಮುಪಲಭ್ಯ ಗೃಹಾಧಿರೂಢಾಃ । ನಾರ್ಯೋ ವಿಕೀರ್ಯ ಕುಸುಮೈರ್ಮನಸೋಪಗುಹ್ಯ ಸುಸ್ವಾಗತಂ ವಿದಧುರುತ್ಸ್ಮಯವೀಕ್ಷಿತೇನ

ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ರಥಗಳು ಮತ್ತು ಪಾದಾತಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ, ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಂದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅವನ ಪತ್ನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನೋಡಿದಾಗ, ಹೂವುಗಳನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿದರು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು, ಮತ್ತು ನಗುವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಆತಿಥ್ಯವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.

ಊಚುಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ ಪಥಿ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಮುಕುನ್ದಪತ್‍ನೀಃ ತಾರಾ ಯಥೋಡುಪಸಹಾಃ ಕಿಮಕಾರ್ಯಮೂಭಿಃ । ಯಚ್ಚಕ್ಷುಷಾಂ ಪುರುಷಮೌಲಿರುದಾರಹಾಸ ಲೀಲಾವಲೋಕಕಲಯೋತ್ಸವಮಾತನೋತಿ

ಮಹಿಳೆಯರು, ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುಕುಂದನ ಪತ್ನಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಚಂದ್ರನ ಪಕ್ಕದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಂತೆ, ಇವರಿಗೆ ಏನು ಕೊರತೆ ಇದೆ? ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಉದಾರವಾದ ನಗೆಯಿಂದ, ಮತ್ತು ಆಟದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸಂತೋಷದ ಹಬ್ಬವನ್ನೇ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ.'

ತತ್ರ ತತ್ರೋಪಸಙ್‌ಗಮ್ಯ ಪೌರಾ ಮಙ್‌ಗಲಪಾಣಯಃ । ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಚಕ್ರುಃ ಸಪರ್ಯಾಂ ಕೃಷ್ಣಾಯ ಶ್ರೇಣೀಮುಖ್ಯಾ ಹತೈನಸಃ

ಅಲ್ಲಿಯೇ, ಪೌರಜನರು ಶುಭದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಪಾಪವಿಲ್ಲದ ಪ್ರಮುಖರು ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.

ಅನ್ತಃಪುರಜನೈಃ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಮುಕುನ್ದಃ ಫುಲ್ಲಲೋಚನೈಃ । ಸಸಮ್ಭ್ರಮೈರಭ್ಯುಪೇತಃ ಪ್ರಾವಿಶದ್ ರಾಜಮನ್ದಿರಮ್

ಅಂತರಂಗದ ಮಹಿಳೆಯರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಹೂವಿನಂತೆ ಅರಳಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಆತಿಥ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿದಾಗ, ಮುಕುಂದನು ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ರಾಜಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.