ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಉತ್ತರಾರ್ಧೇ ಕೃಷ್ಣಗಾರ್ಹಸ್ಥ್ಯದರ್ಶನಂ ನಾಮ ಏಕೋನಸಪ್ತತಿಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ
ಈ ರೀತಿ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ 'ಕೃಷ್ಣನ ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮದ ದರ್ಶನ' ಎಂಬ ಅರವತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿದೆ.
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಸ್ಯಾಹ್ನಿಕಕೃತ್ಯವರ್ಣನಂ; ಯುಧಿಷ್ಠಿರಸಂದೇಶಮಾದಾಯ ನಾರದಸ್ಯ, ಜರಾಸಂಧಕಾರಾನಿಬದ್ಧನೃಪಾಣಾಂ ಸಂದೇಶಮಾದಾಯ ದೂತಸ್ಯ ಚಾಗಮನಮ್ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಅಥೋಷಸ್ಯುಪವೃತ್ತಾಯಾಂ ಕುಕ್ಕುಟಾನ್ ಕೂಜತೋಽಶಪನ್ । ಗೃಹೀತಕಣ್ಠ್ಯಃ ಪತಿಭಿಃ ಭಾಧವ್ಯೋ ವಿರಹಾತುರಾಃ
ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕೋಳಿಗಳು ಕೂಗಿ ಎಚ್ಚರಿಸಿದವು. ಪತಿಯ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ದೂರವಿದ್ದ ಹೆಂಡತಿಗಳು, ಅವರ ಪತಿಯವರು ಅವರನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.
ವಯಾಂಸ್ಯರೂರುವನ್ ಕೃಷ್ಣಂ ಬೋಧಯನ್ತೀವ ವನ್ದಿನಃ । ಗಾಯತ್ಸ್ವಲಿಷ್ವನಿದ್ರಾಣಿ ಮನ್ದಾರವನವಾಯುಭಿಃ
ಪಕ್ಷಿಗಳು ಜಾಗೃತರಾಗುತ್ತಾ, ಮಂದಾರವನದ ಮೃದುವಾದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಹೊಗಳುವಂತೆ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.
ಮುಹೂರ್ತಂ ತಂ ತು ವೈದರ್ಭೀ ನಾಮೃಷ್ಯದ್ ಅತಿಶೋಭನಮ್ । ಪರಿರಮ್ಭಣವಿಶ್ಲೇಷಾತ್ ಪ್ರಿಯಬಾಹ್ವನ್ತರಂ ಗತಾ
ಅಲ್ಪ ಸಮಯವೂ ಸಹ, ವೈದರ್ಭಿಗೆ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮನ ಅಪ್ಪುಗೆಯಿಂದ ದೂರವಿರುವ ಆ ಸುಂದರ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಸಹಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ಅವಳು ಅವನ ಬಾಹುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಳು.
ಬ್ರಾಹ್ಮೇ ಮುಹೂರ್ತ ಉತ್ಥಾಯ ವಾರ್ಯುಪಸ್ಪೃಶ್ಯ ಮಾಧವಃ । ದಧ್ಯೌ ಪ್ರಸನ್ನಕರಣ ಆತ್ಮಾನಂ ತಮಸಃ ಪರಮ್
ಬ್ರಾಹ್ಮ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು, ನೀರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಮಾಧವನು ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತನ್ನನ್ನು, ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ಪಾರಾಗಿರುವ ಆತ್ಮನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು.
( ಮಿಶ್ರ ) ಏಕಂ ಸ್ವಯಂಜ್ಯೋತಿರನನ್ಯಮವ್ಯಯಂ ಸ್ವಸಂಸ್ಥಯಾ ನಿತ್ಯನಿರಸ್ತಕಲ್ಮಷಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮಾಖ್ಯಮಸ್ಯೋದ್ಭವನಾಶಹೇತುಭಿಃ ಸ್ವಶಕ್ತಿಭಿರ್ಲಕ್ಷಿತಭಾವನಿರ್ವೃತಿಮ್
ಅವನು ಒಬ್ಬನೇ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನೂ, ಅನನ್ಯನೂ, ಅವಿನಾಶಿಯೂ, ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಸದಾ ಪವಿತ್ರನೂ, ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವನು. ಅವನ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಅವನ ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಲಯ ನಡೆಯುತ್ತವೆ; ಅವನ ಆನಂದವೂ ಅವನ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಥಾಪ್ಲುತೋಽಮ್ಭಸ್ಯಮಲೇ ಯಥಾವಿಧಿ ಕ್ರಿಯಾಕಲಾಪಂ ಪರಿಧಾಯ ವಾಸಸೀ । ಚಕಾರ ಸನ್ಧ್ಯೋಪಗಮಾದಿ ಸತ್ತಮೋ ಹುತಾನಲೋ ಬ್ರಹ್ಮ ಜಜಾಪ ವಾಗ್ಯತಃ
ನಂತರ, ಶುದ್ಧ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಶುಭ್ರ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮನು ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು; ಅಗ್ನಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾ, ಮಾತನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡನು.
( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಉಪಸ್ಥಾಯಾರ್ಕಮುದ್ಯನ್ತಂ ತರ್ಪಯಿತ್ವಾತ್ಮನಃ ಕಲಾಃ । ದೇವಾನ್ ಋಷೀನ್ ಪಿತೄನ್ ವೃದ್ಧಾನ್ ವಿಪ್ರಾನಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಚಾತ್ಮವಾನ್
ಊರೆಯತ್ತ ಹತ್ತುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ತನ್ನ ಅಂಗಾಂಗಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಪಿತೃಗಳು, ಹಿರಿಯವರು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆತ್ಮಸಂಯಮದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು.
ಧೇನೂನಾಂ ರುಕ್ಮಶ್ರೃಙ್ಗೀಣಾಂ ಸಾಧ್ವೀನಾಂ ಮೌಕ್ತಿಕಸ್ರಜಾಮ್ । ಪಯಸ್ವಿನೀನಾಂ ಗೃಷ್ಟೀನಾಂ ಸವತ್ಸಾನಾಂ ಸುವಾಸಸಾಮ್
ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಬಂಗಾರದ ಕೊಂಬುಗಳಿರುವ, ಸತ್ಪಾತ್ರೆಯಾದ, ಮುತ್ತಿನ ಹಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಹಾಲು ಕೊಡುವ, ಆರೋಗ್ಯವಂತಾದ, ಕರುವಿನೊಡನೆ ಇರುವ, ಉತ್ತಮ ವಸ್ತ್ರಗಳಿರುವ ಹಸುಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದನು.
ದದೌ ರೂಪ್ಯಖುರಾಗ್ರಾಣಾಂ ಕ್ಷೌಮಾಜಿನತಿಲೈಃ ಸಹ । ಅಲಙ್ಕೃತೇಭ್ಯೋ ವಿಪ್ರೇಭ್ಯೋ ಬದ್ವಂ ಬದ್ವಂ ದಿನೇ ದಿನೇ
ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ, ಬೆಳ್ಳಿಯ ಕೊಂಬುಗಳಿರುವ ಹಸುಗಳನ್ನು, ಜೊತೆಗೆ ರೇಷ್ಮೆ, ಚಿರತೆ ಚರ್ಮ ಮತ್ತು ಎಳ್ಳುಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದನು.
ಗೋವಿಪ್ರದೇವತಾವೃದ್ಧ ಗುರೂನ್ ಭೂತಾನಿ ಸರ್ವಶಃ । ನಮಸ್ಕೃತ್ಯಾತ್ಮಸಂಭೂತೀಃ ಮಙ್ಗಲಾನಿ ಸಮಸ್ಪೃಶತ್
ಅವರು ಹಸುಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ದೇವತೆಗಳು, ಹಿರಿಯರು, ಗುರುಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಬಳಿಕ ತಮ್ಮಿಂದ ಉಂಟಾದ ಶುಭವಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು.
ಆತ್ಮಾನಂ ಭೂಷಯಾಮಾಸ ನರಲೋಕವಿಭೂಷಣಮ್ । ವಾಸೋಭಿರ್ಭೂಷಣೈಃ ಸ್ವೀಯೈಃ ದಿವ್ಯಸ್ರಗ್ ಅನುಲೇಪನೈಃ
ಮಾನವರ ಆಭರಣವಾದ ಅವರು, ತಮ್ಮದೇ ಬಟ್ಟೆ, ಆಭರಣ, ದಿವ್ಯ ಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ಸುಗಂಧ ತೈಲಗಳಿಂದ ತಮಗೆ ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡಿದರು.
ಅವೇಕ್ಷ್ಯಾಜ್ಯಂ ತಥಾಽಽದರ್ಶಂ ಗೋವೃಷದ್ವಿಜದೇವತಾಃ । ಕಾಮಾಂಶ್ಚ ಸರ್ವವರ್ಣಾನಾಂ ಪೌರಾನ್ತಃಪುರಚಾರಿಣಾಮ್ । ಪ್ರದಾಪ್ಯ ಪ್ರಕೃತೀಃ ಕಾಮೈಃ ಪ್ರತೋಷ್ಯ ಪ್ರತ್ಯನನ್ದತ
ಅವರು ಹೋಮದ ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಹಸುಗಳು, ಎಮ್ಮೆಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ದಾನವನ್ನೂ ನೀಡಿದರು. ನಗರವಾಸಿಗಳು ಹಾಗೂ ಅಂತರಂಗದ ಮಹಿಳೆಯರ ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿ, ಅವರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ ಆಶೀರ್ವಾದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.
ಸಂವಿಭಜ್ಯಾಗ್ರತೋ ವಿಪ್ರಾನ್ ಸ್ರಕ್ತಾಮ್ಬೂಲಾನುಲೇಪನೈಃ । ಸುಹೃದಃ ಪ್ರಕೃತೀರ್ದಾರಾನ್ ಉಪಾಯುಙ್ಕ್ತ ತತಃ ಸ್ವಯಮ್
ಅವರು ಮೊದಲು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹಾರ, ಪಾನಸೊಪ್ಪು ಮತ್ತು ಸುಗಂಧ ತೈಲಗಳನ್ನು ಹಂಚಿದರು. ನಂತರ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಸೇವಕರು ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಯರಿಗೂ ಹಂಚಿ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ತಾವೂ ಉಪಯೋಗಿಸಿದರು.
ತಾವತ್ ಸೂತ ಉಪಾನೀಯ ಸ್ಯನ್ದನಂ ಪರಮಾದ್ಭುತಮ್ । ಸುಗ್ರೀವಾದ್ಯೈರ್ಹಯೈರ್ಯುಕ್ತಂ ಪ್ರಣಮ್ಯಾವಸ್ಥಿತೋಽಗ್ರತಃ
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸೂತನು ಅದ್ಭುತವಾದ ರಥವನ್ನು, ಸುಗ್ರೀವ ಮತ್ತು ಇತರ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ತಂದು, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅವರ ಮುಂದೆ ನಿಂತನು.
ಗೃಹೀತ್ವಾ ಪಾಣಿನಾ ಪಾಣೀ ಸಾರಥೇಸ್ತಮಥಾರುಹತ್ । ಸಾತ್ಯಕ್ಯುದ್ಧವಸಂಯುಕ್ತಃ ಪೂರ್ವಾದ್ರಿಮಿವ ಭಾಸ್ಕರಃ
ಅವರು ಸಾರಥಿಯ ಕೈ ಹಿಡಿದು, ಸಾತ್ಯಕಿ ಮತ್ತು ಉದ್ಧವ ಅವರೊಂದಿಗೆ ರಥಕ್ಕೆ ಏರಿದರು. ಅವರು ಪೂರ್ವ ಪರ್ವತದಿಂದ ಉದಯವಾಗುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರು.
ಈಕ್ಷಿತೋಽನ್ತಃಪುರಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಸವ್ರೀಡಪ್ರೇಮವೀಕ್ಷಿತೈಃ । ಕೃಚ್ಛ್ರಾದ್ ವಿಸೃಷ್ಟೋ ನಿರಗಾತ್ ಜಾತಹಾಸೋ ಹರನ್ ಮನಃ
ಅವರು ಅಂತರಂಗದ ಮಹಿಳೆಯರ ಲಜ್ಜೆಯುತ ಪ್ರೀತಿಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಲ್ಪಟ್ಟರು. ಕಷ್ಟದಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು, ನಗುತ್ತಾ ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊರಟರು.
ಸುಧರ್ಮಾಖ್ಯಾಂ ಸಭಾಂ ಸರ್ವೈಃ ವೃಷ್ಣಿಭಿಃ ಪರಿವಾರಿತಃ । ಪ್ರಾವಿಶದ್ ಯನ್ನಿವಿಷ್ಟಾನಾಂ ನ ಸನ್ತ್ಯಙ್ಗ ಷಡೂರ್ಮಯಃ
ಎಲ್ಲ ಯಾದವರು ಸುತ್ತುವರಿದು, ಅವರು ಸುಧರ್ಮ ಎಂಬ ಸಭೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತವರು ಆರು ವಿಧದ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು.
( ವಂಶಸ್ಥಾ ) ತತ್ರೋಪವಿಷ್ಟಃ ಪರಮಾಸನೇ ವಿಭುಃ ಬಭೌ ಸ್ವಭಾಸಾ ಕಕುಭೋಽವಭಾಸಯನ್ । ವೃತೋ ನೃಸಿಂಹೈರ್ಯದುಭಿರ್ಯದೂತ್ತಮೋ ಯಥೋಡುರಾಜೋ ದಿವಿ ತಾರಕಾಗಣೈಃ
ಅವರು ಅತ್ಯುನ್ನತ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಾಗ, ತಮ್ಮ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿದರು. ಶೂರ ಯಾದವರು ಸುತ್ತಲಿದ್ದಾಗ, ಅವರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ನಡುವೆ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು.
( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ತತ್ರೋಪಮಂತ್ರಿಣೋ ರಾಜನ್ ನಾನಾಹಾಸ್ಯರಸೈರ್ವಿಭುಮ್ । ಉಪತಸ್ಥುರ್ನಟಾಚಾರ್ಯಾ ನರ್ತಕ್ಯಸ್ತಾಣ್ಡವೈಃ ಪೃಥಕ್
ಅಲ್ಲಿ ರಾಜನೇ, ಉಪಮಂತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ನೃತ್ಯಗುರುಗಳು ವಿವಿಧ ಹಾಸ್ಯ ಮತ್ತು ಆನಂದದಿಂದ ಭಗವಂತನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು. ನೃತ್ಯಾಂಗನರು ವಿಭಿನ್ನ ತಾಂಡವ ನೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದರು.
ಮೃದಙ್ಗವೀಣಾಮುರಜ ವೇಣುತಾಲದರಸ್ವನೈಃ । ನನೃತುರ್ಜಗುಸ್ತುಷ್ಟುವುಶ್ಚ ಸೂತಮಾಗಧವನ್ದಿನಃ
ಮೃದಂಗ, ವೀಣೆ, ಮುರಜ, ಬಾಸುರಿ ಮತ್ತು ತಾಳಗಳ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದರು, ಹಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಸೂತರು, ಮಾಘಧರು ಮತ್ತು ವಂದಿಗಳು ಕೀರ್ತನೆಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದರು.
ತತ್ರಾಹುರ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಃ ಕೇಚಿತ್ ಆಸೀನಾ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ । ಪೂರ್ವೇಷಾಂ ಪುಣ್ಯಯಶಸಾಂ ರಾಜ್ಞಾಂ ಚಾಕಥಯನ್ ಕಥಾಃ
ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕುಳಿತು, ವೇದಾಂತವನ್ನು ತಿಳಿದವರು, ಹಿಂದಿನ ಪುಣ್ಯಶಾಲಿ ರಾಜರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.
ತತ್ರೈಕಃ ಪುರುಷೋ ರಾಜನ್ ಆಗತೋಽಪೂರ್ವದರ್ಶನಃ । ವಿಜ್ಞಾಪಿತೋ ಭಗವತೇ ಪ್ರತೀಹಾರೈಃ ಪ್ರವೇಶಿತಃ
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ರಾಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಅಪೂರ್ವವಾದ ರೂಪದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬಂದು, ದ್ವಾರಪಾಲಕರು ಭಗವಂತನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಒಳಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದರು.
ಸ ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ಕೃಷ್ಣಾಯ ಪರೇಶಾಯ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ । ರಾಜ್ಞಾಮಾವೇದಯದ್ ದುಖಂ ಜರಾಸನ್ಧನಿರೋಧಜಮ್
ಅವನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ, ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ ಕೈಮುಗಿದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಜರಾಸಂಧನ ಬಂಧನದಿಂದ ಉಂಟಾದ ದುಃಖವನ್ನು ರಾಜರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು.
ಯೇ ಚ ದಿಗ್ವಿಜಯೇ ತಸ್ಯ ಸನ್ನತಿಂ ನ ಯಯುರ್ನೃಪಾಃ । ಪ್ರಸಹ್ಯ ರುದ್ಧಾಸ್ತೇನಾಸನ್ ಅಯುತೇ ದ್ವೇ ಗಿರಿವ್ರಜೇ
ಯಾರು ಅವನ ವಿಜಯಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗಿರಲಿಲ್ಲವೋ, ಆ ರಾಜರನ್ನು ಅವನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಬಂಧಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಗಿರಿವ್ರಜದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಲಕ್ಷ ಜನರನ್ನು ಬಂಧನದಲ್ಲಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.
ರಾಜಾನ ಊಚುಃ - ಕೃಷ್ಣ ಕೃಷ್ಣಾಪ್ರಮೇಯಾತ್ಮನ್ ಪ್ರಪನ್ನಭಯಭಞ್ಜನ । ವಯಂ ತ್ವಾಂ ಶರಣಂ ಯಾಮೋ ಭವಭೀತಾಃ ಪೃಥಗ್ಧಿಯಃ
ರಾಜರು ಹೇಳಿದರು: ಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣ, ಅಳವಡಿಸಲಾಗದ ಆತ್ಮ, ಶರಣಾದವರ ಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನೇ, ನಾವು ಭವಭಯದಿಂದ, ವಿಭಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ನಿನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತೇವೆ.
( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ಲೋಕೋ ವಿಕರ್ಮನಿರತಃ ಕುಶಲೇ ಪ್ರಮತ್ತಃ ಕರ್ಮಣ್ಯಯಂ ತ್ವದುದಿತೇ ಭವದರ್ಚನೇ ಸ್ವೇ । ಯಸ್ತಾವದಸ್ಯ ಬಲವಾನಿಹ ಜೀವಿತಾಶಾಂ ಸದ್ಯಶ್ಛಿನತ್ತ್ಯನಿಮಿಷಾಯ ನಮೋಽಸ್ತು ತಸ್ಮೈ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನರು ಅಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ಧರ್ಮವನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನಿನ್ನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಈ ಕಾರ್ಯ ನಿನ್ನ ಆರಾಧನೆಗಾಗಿ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಎಷ್ಟು ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಜೀವಿಸುವ ಆಶೆಯನ್ನು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲೇ ಕಡಿದುಹಾಕುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.
ಲೋಕೇ ಭವಾಞ್ಜಗದಿನಃ ಕಲಯಾವತೀರ್ಣಃ ಸದ್ ರಕ್ಷಣಾಯ ಖಲನಿಗ್ರಹಣಾಯ ಚಾನ್ಯಃ । ಕಶ್ಚಿತ್ ತ್ವದೀಯಮತಿಯಾತಿ ನಿದೇಶಮೀಶ ಕಿಂ ವಾ ಜನಃ ಸ್ವಕೃತಮೃಚ್ಛತಿ ತನ್ನ ವಿದ್ಮಃ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನು ಧರ್ಮರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಮತ್ತು ದುಷ್ಟರ ನಿಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಅವತರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಭಗವಂತನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮೀರಿ ನಡೆಯಬಲ್ಲವರು ಯಾರು? ಅಥವಾ ಯಾರು ತಮ್ಮ ಕರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಯದು.
ಸ್ವಪ್ನಾಯಿತಂ ನೃಪಸುಖಂ ಪರತಂತ್ರಮೀಶ ಶಶ್ವದ್ಭಯೇನ ಮೃತಕೇನ ಧುರಂ ವಹಾಮಃ । ಹಿತ್ವಾ ತದಾತ್ಮನಿ ಸುಖಂ ತ್ವದನೀಹಲಭ್ಯಂ ಕ್ಲಿಶ್ಯಾಮಹೇಽತಿಕೃಪಣಾಸ್ತವ ಮಾಯಯೇಹ
ಸ್ವಾಮಿ, ರಾಜರ ಸಂತೋಷವು ಕನಸು ಹೋಲುತ್ತದೆ, ಅದು ಇತರರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಯಾವಾಗಲೂ ಭಯದಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತೇವೆ, ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದರೂ ಮರಣದ ಭಾರವನ್ನು ಹೊರುತ್ತೇವೆ. ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವ ನಿರ್ಭಯವಾದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಾವು ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಹಳ ದುಃಖಪಡುತ್ತೇವೆ—ನಾವು ಎಷ್ಟು ದಯನೀಯರಾಗಿದ್ದೇವೆ!
ತನ್ನೋ ಭವಾನ್ ಪ್ರಣತಶೋಕಹರಾಙ್ಘ್ರಿಯುಗ್ಮೋ ಬದ್ಧಾನ್ ವಿಯುಙ್ಕ್ಷ್ವ ಮಗಧಾಹ್ವಯಕರ್ಮಪಾಶಾತ್ । ಯೋ ಭೂಭುಜೋಽಯುತಮತಙ್ಗಜವೀರ್ಯಮೇಕೋ ಬಿಭ್ರದ್ ರುರೋಧ ಭವನೇ ಮೃಗರಾಡಿವಾವೀಃ
ಆದ್ದರಿಂದ, ಶರಣಾದವರಿಗೆ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಮಾಘದನನ ಕರ್ಮಗಳ ಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಿ. ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಆನೆಗಳ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ನೀನು, ಮೃಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಂಹನಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಅರಮನೆಯೊಳಗೆ ಬಂಧಿಸಿದ್ದ ರಾಜನನ್ನು ಒಬ್ಬನೇ ತಡೆದಿದ್ದೆ.