ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಮಂತ್ರಯನ್ತಂ ಚ ಕಸ್ಮಿಂಶ್ಚಿತ್ ಮಂತ್ರಿಭಿಶ್ಚೋದ್ಧವಾದಿಭಿಃ । ಜಲಕ್ರೀಡಾರತಂ ಕ್ವಾಪಿ ವಾರಮುಖ್ಯಾಬಲಾವೃತಮ್

ಕೆಲವಡೆ ಉದ್ಧವನು ಮುಂತಾದ ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಚಾರವಿಮರ್ಶೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು; ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಅರಮನೆಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ನೀರು ಆಟದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದನು.

ಕುತ್ರಚಿದ್ದ್ವಿಜಮುಖ್ಯೇಭ್ಯೋ ದದತಂ ಗಾಃ ಸ್ವಲಙ್ಕೃತಾಃ । ಇತಿಹಾಸಪುರಾಣಾನಿ ಶ್ರೃಣ್ವನ್ತಂ ಮಙ್ಗಲಾನಿ ಚ

ಯಾವುದೋ ಕಡೆ, ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಹಸುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು; ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಶುಭವಾದ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಆಲಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಹಸನ್ತಂ ಹಾಸಕಥಯಾ ಕದಾಚಿತ್ ಪ್ರಿಯಯಾ ಗೃಹೇ । ಕ್ವಾಪಿ ಧರ್ಮಂ ಸೇವಮಾನಂ ಅರ್ಥಕಾಮೌ ಚ ಕುತ್ರಚಿತ್

ಕೆಲಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಪ್ರಿಯತಮೆಯೊಂದಿಗೆ ಹಾಸ್ಯಕಥೆ ಹೇಳಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದನು; ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದನು, ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಕಾಮದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದನು.

ಧ್ಯಾಯನ್ತಮೇಕಮಾಸೀನಂ ಪುರುಷಂ ಪ್ರಕೃತೇಃ ಪರಮ್ । ಶುಶ್ರೂಷನ್ತಂ ಗುರೂನ್ ಕ್ವಾಪಿ ಕಾಮೈರ್ಭೋಗೈಃ ಸಪರ್ಯಯಾ

ಒಂದು ಕಡೆ, ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಅತೀತನಾದ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿದ್ದನು; ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಗುರುಗಳಿಗೆ ಕಾಮ್ಯಭೋಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಕುರ್ವನ್ತಂ ವಿಗ್ರಹಂ ಕೈಶ್ಚಿತ್ ಸನ್ಧಿಂ ಚಾನ್ಯತ್ರ ಕೇಶವಮ್ । ಕುತ್ರಾಪಿ ಸಹ ರಾಮೇಣ ಚಿನ್ತಯನ್ತಂ ಸತಾಂ ಶಿವಮ್

ಕೆಲವಡೆ ಕೆಲವರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ sandhi ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು; ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಪುತ್ರಾಣಾಂ ದುಹಿತೄಣಾಂ ಚ ಕಾಲೇ ವಿಧ್ಯುಪಯಾಪನಮ್ । ದಾರೈರ್ವರೈಸ್ತತ್ಸದೃಶೈಃ ಕಲ್ಪಯನ್ತಂ ವಿಭೂತಿಭಿಃ

ತಕ್ಕ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಪುತ್ರಿಯರ ವಿವಾಹವನ್ನು ಅವರಿಗನುಕೂಲವಾದ ವರ ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀಯರೊಂದಿಗೆ, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಪ್ರಸ್ಥಾಪನೋಪನಯನೈಃ ಅಪತ್ಯಾನಾಂ ಮಹೋತ್ಸವಾನ್ । ವೀಕ್ಷ್ಯ ಯೋಗೇಶ್ವರೇಶಸ್ಯ ಯೇಷಾಂ ಲೋಕಾ ವಿಸಿಸ್ಮಿರೇ

ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮತ್ತು ಉಪನಯನ ಮುಂತಾದ ಮಹೋತ್ಸವಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಯೋಗೇಶ್ವರನಾದ ಅವನ ಮಹಿಮೆ ನೋಡಿ ಲೋಕಗಳೆಲ್ಲಾ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟವು.

ಯಜನ್ತಂ ಸಕಲಾನ್ ದೇವಾನ್ ಕ್ವಾಪಿ ಕ್ರತುಭಿರೂರ್ಜಿತೈಃ । ಪೂರ್ತಯನ್ತಂ ಕ್ವಚಿದ್ ಧರ್ಮಂ ಕೂರ್ಪಾರಾಮಮಠಾದಿಭಿಃ

ಕೆಲವಡೆ, ಶಕ್ತಿಯುತವಾದ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಕುಡಿಯುವ ನೀರುಕೊಳಗಳು, ತೋಟಗಳು, ಮಠಗಳು ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಚರನ್ತಂ ಮೃಗಯಾಂ ಕ್ವಾಪಿ ಹಯಮಾರುಹ್ಯ ಸೈನ್ಧವಮ್ । ಘ್ನನ್ತಂ ತತ್ರ ಪಶೂನ್ ಮೇಧ್ಯಾನ್ ಪರೀತಂ ಯದುಪುಙ್ಗವೈಃ

ಕೆಲವಡೆ, ಸಿಂಧು ದೇಶದ ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೆ ಏರಿ, ಮೃಗಯೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದನು; ಅಲ್ಲಿಯೇ ಯದುಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಸುತ್ತುವರಿದಂತೆ, ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ವಧಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಅವ್ಯಕ್ತಲಿಙ್ಗಂ ಪ್ರಕೃತಿಷು ಅನ್ತಃಪುರಗೃಹಾದಿಷು । ಕ್ವಚಿಚ್ಚರನ್ತಂ ಯೋಗೇಶಂ ತತ್ತದ್‌ಭಾವಬುಭುತ್ಸಯಾ

ಅವ್ಯಕ್ತವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಅಂತಃಪುರ ಮತ್ತು ಇತರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಯೋಗೇಶ್ವರನು, ವಿವಿಧ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಅಥೋವಾಚ ಹೃಷೀಕೇಶಂ ನಾರದಃ ಪ್ರಹಸನ್ನಿವ । ಯೋಗಮಾಯೋದಯಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಮಾನುಷೀಂ ಈಯುಷೋ ಗತಿಮ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾರದನು, ಯೋಗಮಾಯೆಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮಾನವನಂತೆ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೃಷೀಕೇಶನನ್ನು ನೋಡಿ, ಮುಗುಳುನಗುತ್ತಾ ಅವನೊಡನೆ ಮಾತಾಡಿದನು.

ವಿದಾಮ ಯೋಗಮಾಯಾಸ್ತೇ ದುರ್ದರ್ಶಾ ಅಪಿ ಮಾಯಿನಾಮ್ । ಯೋಗೇಶ್ವರಾತ್ಮನ್ ನಿರ್ಭಾತಾ ಭವತ್ಪಾದನಿಷೇವಯಾ

ನಾವು ನಿನ್ನ ಯೋಗಮಾಯೆಯನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ; ಅದು ಮಾಯೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರಿಗೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಯೋಗಿಗಳಾದ ದೇವರಿಂದ ಅದು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ, ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವಿಸುವವರಿಂದ ಅದು ಬೆಳಗುತ್ತದೆ.

ಅನುಜಾನೀಹಿ ಮಾಂ ದೇವ ಲೋಕಾಂಸ್ತೇ ಯಶಸಾಽಽಪ್ಲುತಾನ್ । ಪರ್ಯಟಾಮಿ ತವೋದ್‌ಗಾಯನ್ ಲೀಲಾ ಭುವನಪಾವನೀಮ್

ಪ್ರಭು, ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹರಡಿದೆ. ನನಗೆ ಅನುಮತಿ ಕೊಡು, ನಾನು ಆ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ನಿನ್ನ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವ ನಿನ್ನ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ - ಬ್ರಹ್ಮನ್ಧನ್ನಸ್ಯ ವಕ್ತಾಹಂ ಕರ್ತಾ ತದನುಮೋದಿತಾ । ತಚ್ಛಿಕ್ಷಯನ್ಲೋಕಮಿಮಂ ಆಸ್ಥಿತಃ ಪುತ್ರ ಮಾ ಖಿದಃ

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಗೃಹಸ್ಥಧರ್ಮವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುವವನೂ, ಅದನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸುವವನೂ ನಾನೇ. ಈ ಧರ್ಮವನ್ನು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಲಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇನೆ. ಮಗನೇ, ನೀನು ದುಃಖಪಡಬೇಡ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಇತ್ಯಾಚರನ್ತಂ ಸದ್ಧರ್ಮಾನ್ ಪಾವನಾನ್ ಗೃಹಮೇಧಿನಾಮ್ । ತಮೇವ ಸರ್ವಗೇಹೇಷು ಸನ್ತಮೇಕಂ ದದರ್ಶ ಹ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿ, ಗೃಹಸ್ಥರ ಪವಿತ್ರ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಎಲ್ಲ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಂಡನು.

ಕೃಷ್ಣಸ್ಯಾನನ್ತವೀರ್ಯಸ್ಯ ಯೋಗಮಾಯಾಮಹೋದಯಮ್ । ಮುಹುರ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಋಷಿರಭೂದ್ ವಿಸ್ಮಿತೋ ಜಾತಕೌತುಕಃ

ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಕೃಷ್ಣನ ಯೋಗಮಾಯೆಯ ಅದ್ಭುತ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಕಂಡಾಗ, ಆ ಋಷಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವೂ ಕುತೂಹಲವೂ ತುಂಬಿಬಂದವು.

ಇತ್ಯರ್ಥಕಾಮಧರ್ಮೇಷು ಕೃಷ್ಣೇನ ಶ್ರದ್ಧಿತಾತ್ಮನಾ । ಸಮ್ಯಕ್ ಸಭಾಜಿತಃ ಪ್ರೀತಃ ತಮೇವಾನುಸ್ಮರನ್ ಯಯೌ

ಹಣ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನಿಬದ್ಧವಾಗಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಋಷಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಿದನು. ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಆ ಋಷಿ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೆನೆಸುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು.

( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ಏವಂ ಮನುಷ್ಯಪದವೀಮನುವರ್ತಮಾನೋ ನಾರಾಯಣೋಽಖಿಲಭವಾಯ ಗೃಹೀತಶಕ್ತಿಃ । ರೇಮೇಽಙ್ಗ ಷೋಡಶಸಹಸ್ರವರಾಙ್ಗನಾನಾಂ ಸವ್ರೀಡಸೌಹೃದನಿರೀಕ್ಷಣಹಾಸಜುಷ್ಟಃ

ಈ ರೀತಿ, ಮಾನವನ ಜೀವನಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ ನಾರಾಯಣನು, ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಆರಾಧಿತ ಮಹಿಳೆಯರ ನಡುವೆ, ಅವರ ಲಜ್ಜಾಶೀಲ ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ಣ ನೋಟ ಮತ್ತು ನಗುವಿನ ನಡುವೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.

ಯಾನೀಹ ವಿಶ್ವವಿಲಯೋದ್‌ಭವವೃತ್ತಿಹೇತುಃ ಕರ್ಮಾಣ್ಯನನ್ಯವಿಷಯಾಣಿ ಹರೀಶ್ಚಕಾರ ಯಸ್ತ್ವಙ್ಗ ಗಾಯತಿ ಶ್ರೃಣೋತ್ಯನುಮೋದತೇ ವಾ ಭಕ್ತಿರ್ಭವೇದ್‌ಭಗವತಿ ಹ್ಯಪವರ್ಗಮಾರ್ಗೇ

ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಲಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ, ಬೇರೆ ಯಾವ ಉದ್ದೇಶವೂ ಇಲ್ಲದ ಹರಿ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಯಾರು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ, ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಮೆಚ್ಚುತ್ತಾರೆ, ಅವರಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಅದು ಮೋಕ್ಷದ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಉತ್ತರಾರ್ಧೇ ಕೃಷ್ಣಗಾರ್ಹಸ್ಥ್ಯದರ್ಶನಂ ನಾಮ ಏಕೋನಸಪ್ತತಿಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಈ ರೀತಿ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ 'ಕೃಷ್ಣನ ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮದ ದರ್ಶನ' ಎಂಬ ಅರವತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿದೆ.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಸ್ಯಾಹ್ನಿಕಕೃತ್ಯವರ್ಣನಂ; ಯುಧಿಷ್ಠಿರಸಂದೇಶಮಾದಾಯ ನಾರದಸ್ಯ, ಜರಾಸಂಧಕಾರಾನಿಬದ್ಧನೃಪಾಣಾಂ ಸಂದೇಶಮಾದಾಯ ದೂತಸ್ಯ ಚಾಗಮನಮ್ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಅಥೋಷಸ್ಯುಪವೃತ್ತಾಯಾಂ ಕುಕ್ಕುಟಾನ್ ಕೂಜತೋಽಶಪನ್ । ಗೃಹೀತಕಣ್ಠ್ಯಃ ಪತಿಭಿಃ ಭಾಧವ್ಯೋ ವಿರಹಾತುರಾಃ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕೋಳಿಗಳು ಕೂಗಿ ಎಚ್ಚರಿಸಿದವು. ಪತಿಯ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ದೂರವಿದ್ದ ಹೆಂಡತಿಗಳು, ಅವರ ಪತಿಯವರು ಅವರನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.

ವಯಾಂಸ್ಯರೂರುವನ್ ಕೃಷ್ಣಂ ಬೋಧಯನ್ತೀವ ವನ್ದಿನಃ । ಗಾಯತ್ಸ್ವಲಿಷ್ವನಿದ್ರಾಣಿ ಮನ್ದಾರವನವಾಯುಭಿಃ

ಪಕ್ಷಿಗಳು ಜಾಗೃತರಾಗುತ್ತಾ, ಮಂದಾರವನದ ಮೃದುವಾದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಹೊಗಳುವಂತೆ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.

ಮುಹೂರ್ತಂ ತಂ ತು ವೈದರ್ಭೀ ನಾಮೃಷ್ಯದ್ ಅತಿಶೋಭನಮ್ । ಪರಿರಮ್ಭಣವಿಶ್ಲೇಷಾತ್ ಪ್ರಿಯಬಾಹ್ವನ್ತರಂ ಗತಾ

ಅಲ್ಪ ಸಮಯವೂ ಸಹ, ವೈದರ್ಭಿಗೆ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮನ ಅಪ್ಪುಗೆಯಿಂದ ದೂರವಿರುವ ಆ ಸುಂದರ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಸಹಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ಅವಳು ಅವನ ಬಾಹುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಳು.

ಬ್ರಾಹ್ಮೇ ಮುಹೂರ್ತ ಉತ್ಥಾಯ ವಾರ್ಯುಪಸ್ಪೃಶ್ಯ ಮಾಧವಃ । ದಧ್ಯೌ ಪ್ರಸನ್ನಕರಣ ಆತ್ಮಾನಂ ತಮಸಃ ಪರಮ್

ಬ್ರಾಹ್ಮ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು, ನೀರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಮಾಧವನು ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತನ್ನನ್ನು, ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ಪಾರಾಗಿರುವ ಆತ್ಮನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು.

( ಮಿಶ್ರ ) ಏಕಂ ಸ್ವಯಂಜ್ಯೋತಿರನನ್ಯಮವ್ಯಯಂ ಸ್ವಸಂಸ್ಥಯಾ ನಿತ್ಯನಿರಸ್ತಕಲ್ಮಷಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮಾಖ್ಯಮಸ್ಯೋದ್‌ಭವನಾಶಹೇತುಭಿಃ ಸ್ವಶಕ್ತಿಭಿರ್ಲಕ್ಷಿತಭಾವನಿರ್ವೃತಿಮ್

ಅವನು ಒಬ್ಬನೇ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನೂ, ಅನನ್ಯನೂ, ಅವಿನಾಶಿಯೂ, ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಸದಾ ಪವಿತ್ರನೂ, ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವನು. ಅವನ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಅವನ ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಲಯ ನಡೆಯುತ್ತವೆ; ಅವನ ಆನಂದವೂ ಅವನ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಥಾಪ್ಲುತೋಽಮ್ಭಸ್ಯಮಲೇ ಯಥಾವಿಧಿ ಕ್ರಿಯಾಕಲಾಪಂ ಪರಿಧಾಯ ವಾಸಸೀ । ಚಕಾರ ಸನ್ಧ್ಯೋಪಗಮಾದಿ ಸತ್ತಮೋ ಹುತಾನಲೋ ಬ್ರಹ್ಮ ಜಜಾಪ ವಾಗ್ಯತಃ

ನಂತರ, ಶುದ್ಧ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಶುಭ್ರ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮನು ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು; ಅಗ್ನಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾ, ಮಾತನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡನು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಉಪಸ್ಥಾಯಾರ್ಕಮುದ್ಯನ್ತಂ ತರ್ಪಯಿತ್ವಾತ್ಮನಃ ಕಲಾಃ । ದೇವಾನ್ ಋಷೀನ್ ಪಿತೄನ್ ವೃದ್ಧಾನ್ ವಿಪ್ರಾನಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಚಾತ್ಮವಾನ್

ಊರೆಯತ್ತ ಹತ್ತುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ತನ್ನ ಅಂಗಾಂಗಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಪಿತೃಗಳು, ಹಿರಿಯವರು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆತ್ಮಸಂಯಮದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು.

ಧೇನೂನಾಂ ರುಕ್ಮಶ್ರೃಙ್ಗೀಣಾಂ ಸಾಧ್ವೀನಾಂ ಮೌಕ್ತಿಕಸ್ರಜಾಮ್ । ಪಯಸ್ವಿನೀನಾಂ ಗೃಷ್ಟೀನಾಂ ಸವತ್ಸಾನಾಂ ಸುವಾಸಸಾಮ್

ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಬಂಗಾರದ ಕೊಂಬುಗಳಿರುವ, ಸತ್ಪಾತ್ರೆಯಾದ, ಮುತ್ತಿನ ಹಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಹಾಲು ಕೊಡುವ, ಆರೋಗ್ಯವಂತಾದ, ಕರುವಿನೊಡನೆ ಇರುವ, ಉತ್ತಮ ವಸ್ತ್ರಗಳಿರುವ ಹಸುಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದನು.

ದದೌ ರೂಪ್ಯಖುರಾಗ್ರಾಣಾಂ ಕ್ಷೌಮಾಜಿನತಿಲೈಃ ಸಹ । ಅಲಙ್ಕೃತೇಭ್ಯೋ ವಿಪ್ರೇಭ್ಯೋ ಬದ್ವಂ ಬದ್ವಂ ದಿನೇ ದಿನೇ

ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ, ಬೆಳ್ಳಿಯ ಕೊಂಬುಗಳಿರುವ ಹಸುಗಳನ್ನು, ಜೊತೆಗೆ ರೇಷ್ಮೆ, ಚಿರತೆ ಚರ್ಮ ಮತ್ತು ಎಳ್ಳುಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದನು.