ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಕಮ್ಪನ್ತೇ ಸರ್ವಪಾಪಾನಿ ಸಪ್ತಾಹಶ್ರವಣೇ ಸ್ಥಿತೇ । ಅಸ್ಮಾಕಂ ಪ್ರಲಯಂ ಸದ್ಯಃ ಕಥಾ ಚೇಯಂ ಕರಿಷ್ಯತಿ

ಏಳು ದಿನಗಳ ಪಾರಾಯಣ ನಡೆಯುವಾಗ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ನಡುಗುತ್ತವೆ; ಈ ಕಥೆ ನಮ್ಮ ತಕ್ಷಣದ ಉದ್ಧಾರವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಆರ್ದ್ರಂ ಶುಷ್ಕಂ ಲಘು ಸ್ಥೂಲಂ ವಾಙ್‌ಮನಃ ಕರ್ಮಭಿಃ ಕೃತಮ್ । ಶ್ರವಣಂ ವಿದಹೇತ್ಪಾಪಂ ಪಾವಕಂ ಸಮಿಧೋ ಯಥಾ

ಓದು, ಮಾತು, ಮನಸ್ಸು ಅಥವಾ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಆಗಿರುವ ಪಾಪಗಳು ತೊಳೆದುಹೋಗುತ್ತವೆ; ಅದು ತಾಜಾ ಅಥವಾ ಒಣ, ಸಣ್ಣ ಅಥವಾ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರಬಹುದು, ಶ್ರವಣದಿಂದ ಪಾಪಗಳು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಹೋಯುವಂತೆ ಸುಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತವೆ.

ಅಸ್ಮಿನ್ ವೈ ಭಾರತೇ ವರ್ಷೇ ಸೂರಿಭಿಃ ದೇವಸಂಸದಿ । ಅಕಥಾಶ್ರಾವಿಣಾಂ ಪುಂಸಾಂ ನಿಷ್ಫಲಂ ಜನ್ಮ ಕೀರ್ತಿತಮ್

ಈ ಭಾರತ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳದವರ ಜನ್ಮವನ್ನು ಫಲವತ್ತಾದ್ದೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಕಿಂ ಮೋಹತೋ ರಕ್ಷಿತೇನ ಸುಪುಷ್ಟೇನ ಬಲೀಯಸಾ । ಅಧ್ರುವೇಣ ಶರೀರೇಣ ಶುಕಶಾಸ್ತ್ರಕಥಾಂ ವಿನಾ

ಶುಕಮುನಿಯ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಕೇಳದೆ, ಈ ಅಸ್ಥಿರವಾದ ದೇಹವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪೋಷಿಸಿ, ಬಲವಾಗಿ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಏನು ಉಪಯೋಗ?

ಅಸ್ಥಿಸ್ತಮ್ಭಂ ಸ್ನಾಯುಬದ್ಧಂ ಮಾಂಸಶೋಣಿತಲೇಪಿತಮ್ । ಚರ್ಮಾವನದ್ಧಂ ದುರ್ಗನ್ಧಂ ಪಾತ್ರಂ ಮೂತ್ರಪುರೀಷಯೋಃ

ಎಲುಬುಗಳ ಕಂಬ, ನರಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿದ, ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ರಕ್ತದಿಂದ ಲೇಪಿತ, ಚರ್ಮದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ, ದುರ್ಗಂಧವಿರುವ, ಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಮಲಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರವಾದ ದೇಹ.

ಜರಾಶೋಕವಿಪಾಕಾರ್ತಂ ರೋಗಮನ್ದಿರಮಾತುರಮ್ । ದೂಷ್ಪೂರಂ ದುರ್ಧರಂ ದುಷ್ಟಂ ಸದೋಷಂ ಕ್ಷಣಭಂಗುರಮ್

ಹಳೆಯತನ, ದುಃಖ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಫಲಗಳಿಂದ ಬಳಲಿದ, ರೋಗಗಳ ಮನೆ, ಕಷ್ಟಕರ, ತುಂಬಲಾಗದ, ಭರಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾದ, ಕೆಟ್ಟದು, ದೋಷಪೂರ್ಣ, ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುವ ದೇಹ.

ಕೃಮಿವಿಡ್ ಭಸ್ಮ ಸಂಜ್ಞಾನ್ತಂ ಶರೀರಂ ಇತಿ ವರ್ಣಿತಮ್ । ಅಸ್ಥಿರೇಣ ಸ್ಥಿರಂ ಕರ್ಮ ಕುತೋಽಯಂ ಸಾಧಯೇತ್ ನ ಹಿ

ಈ ದೇಹವು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹುಳು, ಮಲ ಮತ್ತು ಭಸ್ಮವಾಗುತ್ತದೆ; ಇಂತಹ ಅಸ್ಥಿರ ದೇಹದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಅಸ್ಥಿರ ಕರ್ಮದಿಂದ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಫಲ ಹೇಗೆ ಸಿಗಬಹುದು?

ಯತ್ಪ್ರಾತಃ ಸಂಸ್ಕೃತಂ ಚಾನ್ನಂ ಸಾಯಂ ತಚ್ಚ ವಿನಶ್ಯತಿ । ತದೀಯರಸಸಮ್ಪುಷ್ಟೇ ಕಾಯೇ ಕಾ ನಾಮ ನಿತ್ಯತಾ

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತಯಾರಿಸಿದ ಅನ್ನವು ಸಂಜೆಗೂ ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ; ಇಂತಹ ಅನ್ನದಿಂದ ಪೋಷಿತವಾದ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಶಾಶ್ವತತೆ ಇರಬಹುದು?

ಸಪ್ತಾಹಶ್ರವಣಾತ್ ಲೋಕೇ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ನಿಕಟೇ ಹರಿಃ । ಅತೋ ದೋಷನಿವೃತ್ತ್ಯರ್ಥಂ ಏತದ್ ಏವ ಹಿ ಸಾಧನಮ್

ಏಳು ದಿನಗಳ ಪಾರಾಯಣದಿಂದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು; ಆದ್ದರಿಂದ ದೋಷ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಇದುವೇ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ.

ಬುದ್‌ಬುದಾ ಇವ ತೋಯೇಷು ಮಶಕಾ ಇವ ಜನ್ತುಷು । ಜಾಯನ್ತೇ ಮರಣಾಯೈವ ಕಥಾಶ್ರವಣವರ್ಜಿತಾಃ

ನೀರಿಗೆ ಬಬ್ಬಲುಗಳು ಹುಟ್ಟುವಂತೆ, ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಹುಳಗಳು ಹುಟ್ಟುವಂತೆ, ಕಥಾಶ್ರವಣವಿಲ್ಲದವರು ಹುಟ್ಟುವುದು ಸಾವುಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ.

ಜಡಸ್ಯ ಶುಷ್ಕವಂಶಸ್ಯ ಯತ್ರ ಗ್ರನ್ಥಿವಿಭೇದನಮ್ । ಚಿತ್ರಂ ಕಿಮು ತದಾ ಚಿತ್ತ ಗ್ರನ್ಥಿಭೇದಃ ಕಥಾಶ್ರವಾತ್

ಒಂದು ಒಣ ಬಿದಿರಿನ ಗುಡ್ಡಿ ಒಡೆಯುವುದು ಆಶ್ಚರ್ಯ, ಆದರೆ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನ ಗುಡ್ಡಿ ಒಡೆಯುವುದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ.

ಭಿದ್ಯತೇ ಹೃದಯಗ್ರನ್ಥಿಃ ಛಿದ್ಯನ್ತೇ ಸರ್ವಸಂಶಯಾಃ । ಕ್ಷೀಯನ್ತೇ ಚಾಸ್ಯ ಕರ್ಮಾಣಿ ಸಪ್ತಾಹಶ್ರವಣೇ ಕೃತೇ

ಏಳು ದಿನಗಳ ಪಾರಾಯಣ ಮಾಡಿದಾಗ ಹೃದಯದ ಗುಡ್ಡಿ ಒಡೆಯುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲಾ ಸಂಶಯಗಳು ಕಡಿದುಹೋಗುತ್ತವೆ, ಅವನ ಕರ್ಮಗಳು ಕ್ಷೀಣವಾಗುತ್ತವೆ.

ಸಂಸಾರಕರ್ದಮಾಲೇಪ ಪ್ರಕ್ಷಾಲನಪಟೀಯಸಿ । ಕಥಾತೀರ್ಥೇ ಸ್ಥಿತೇ ಚಿತ್ತೇ ಮುಕ್ತಿರೇವ ಬುಧೈಃ ಸ್ಮೃತಾ

ಈ ಲೋಕದ ಕಳಂಕವನ್ನು ತೊಳೆದುಹಾಕುವ ಶ್ರವಣದ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಲೆಸಿದಾಗ, ಅದನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ನಿಜವಾದ ಮುಕ್ತಿಯೆಂದು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಏವಂ ಬ್ರುವತಿ ವೈ ತಸ್ಮಿನ್ ವಿಮಾನಂ ಆಗಮತ್ ತದಾ । ವೈಕುಣ್ಠವಾಸಿಭಿರ್ಯುಕ್ತಂ ಪ್ರಸ್ಫುರತ್ ದೀಪ್ತಿಮಣ್ಡಲಮ್

ಅವನು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ವೈಕುಂಠದ ನಿವಾಸಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ವಲಯವನ್ನು ಹೊತ್ತ ಒಂದು ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನವು ಬಂತು.

ಸರ್ವೇಷಾಂ ಪಶ್ಯತಾಂ ಭೇಜೇ ವಿಮಾನಂ ಧುನ್ಧುಲೀಸುತಃ । ವಿಮಾನೇ ವೈಷ್ಣವಾನ್ ವೀಕ್ಶ್ಯ ಗೋಕರ್ಣೋ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್

ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಧುಂಧುಳಿಯ ಮಗನು ಆ ವಿಮಾನಕ್ಕೆ ಏರಿದನು; ಆ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ವೈಷ್ಣವರು ಇದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಗೋಕರಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಗೋಕರ್ಣ ಉವಾಚ - ಅತ್ರೈವ ಬಹವಃ ಸನ್ತಿ ಶ್ರೋತಾರೋ ಮಮ ನಿರ್ಮಲಾಃ । ಆನೀತಾನಿ ವಿಮಾನಾನಿ ನ ತೇಷಾಂ ಯುಗಪತ್ಕುತಃ

ಗೋಕರಣನು ಹೇಳಿದನು – ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಅನೇಕ ಶುದ್ಧ ಶ್ರೋತಾಗಳು ಇದ್ದಾರೆ; ಆದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿಮಾನಗಳು ಏಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ?

ಶ್ರವಣಂ ಸಮಭಾಗೇನ ಸರ್ವೇಷಾಮಿಹ ದೃಶ್ಯತೇ । ಫಲಭೇದಃ ಕುತೋ ಜಾತಃ ಪ್ರಬ್ರುವನ್ತು ಹರಿಪ್ರಿಯಾಃ

ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಶ್ರವಣ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ; ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಫಲದಲ್ಲಿ ಭೇದ ಏಕೆ ಬಂದಿದೆ? ಹರಿಯ ಭಕ್ತರು ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸಲಿ.

ಹರಿದಾಸಾ ಊಚುಃ - ಶ್ರವಣಸ್ಯ ವಿಭೇದೇನ ಫಲಭೇದೋಽತ್ರ ಸಂಸ್ಥಿತಃ । ಶ್ರವಣಂ ತು ಕೃತಂ ಸರ್ವೈಃ ನ ತಥಾ ಮನನಂ ಕೃತಮ್ । ಫಲಭೇದೋಸ್ತತೋ ಜಾತೋ ಭಜನಾದಪಿ ಮಾನದ

ಹರಿದಾಸರು ಹೇಳಿದರು – ಇಲ್ಲಿ ಫಲದಲ್ಲಿ ಭೇದವು ಶ್ರವಣದ ಭೇದದಿಂದ ಬಂದಿದೆ; ಎಲ್ಲರೂ ಕೇಳಿದರೂ, ಎಲ್ಲರೂ ಆಳವಾಗಿ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಭಜನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಈ ರೀತಿ ಭೇದವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಮಹಾನೀಯ.

ಸಪ್ತರಾತ್ರಂ ಉಪೋಷೈವ ಪ್ರೇತೇನ ಶ್ರವಣಂ ಕೃತಮ್ । ಮನನಾದಿ ತಥಾ ತೇನ ಸ್ಥಿರಚಿತ್ತೇ ಕೃತಂ ಭೃಶಮ್

ಆ ಆತ್ಮನು ಏಳು ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಶ್ರವಣ ಮಾಡಿದನು; ಅವನು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ ಆಳವಾಗಿ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದ್ದನು.

ಅದೃಢಂ ಚ ಹತಂ ಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರಮಾದೇನ ಹತಂ ಶ್ರುತಮ್ । ಸಂದಿಗ್ಧೋ ಹಿ ಹತೋ ಮಂತ್ರೋ ವ್ಯಗ್ರಚಿತ್ತೋ ಹತೋ ಜಪಃ

ದೃಢವಲ್ಲದ ಜ್ಞಾನವು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ, ಅಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ಕೇಳಿದ ಶ್ರವಣವೂ ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ; ಸಂಶಯದಿಂದ ಮಂತ್ರವೂ ಫಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಚಂಚಲ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಜಪವೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.

ಅವೈಷ್ಣವೋ ಹತೋ ದೇಶೋ ಹತಂ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಅಪಾತ್ರಕಮ್ । ಹತಂ ಅಶ್ರೋತ್ರಿಯೇ ದಾನಂ ಅನಾಚಾರಂ ಹತಂ ಕುಲಮ್

ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಆರಾಧಿಸದ ಸ್ಥಳವು ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ, ಅರ್ಹರಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧವೂ ವ್ಯರ್ಥ, ವೇದವನ್ನು ತಿಳಿಯದವರಿಗೆ ಮಾಡಿದ ದಾನವೂ ಫಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಕೆಟ್ಟ ವರ್ತನೆಯಿಂದ ಕುಲವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ವಿಶ್ವಾಸೋ ಗುರುವಾಕ್ಯೇಷು ಸ್ವಸ್ಮಿನ್ ದೀನತ್ವಭಾವನಾ । ಮನೋದೋಷಜಯಶ್ಚೈವ ಕಥಾಯಾಂ ನಿಶ್ಚಲಾ ಮತಿಃ

ಗುರುವಿನ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ, ತನ್ನೊಳಗೆ ವಿನಯಭಾವ, ಮನಸ್ಸಿನ ದೋಷಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವುದು, ಕಥೆ ಕೇಳುವಾಗ ಸ್ಥಿರವಾದ ಮನಸ್ಸು –

ಏವಂ ಆದಿ ಕೃತಂ ಚೇತ್ ಸ್ಯಾತ್ ತದಾ ವೈ ಶ್ರವಣೇ ಫಲಮ್ । ಪುನಃ ಶ್ರವಾನ್ತೇ ಸರ್ವೇಷಾಂ ವೈಕುಣ್ಠೇ ವಸತಿರ್ಧ್ರುವಮ್

ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ಶ್ರವಣದ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಕಥೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದು ಖಚಿತ.

ಗೋಕರ್ಣ ತವ ಗೋವಿನ್ದೋ ಗೋಲೋಕಂ ದಾಸ್ಯತಿ ಸ್ವಯಮ್ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಯಯುಃ ಸರ್ವೇ ವೈಕುಣ್ಠ ಹರಿಕೀರ್ತನಾಃ

ಗೋಕರಣ, ಗೋವಿಂದನು ನಿನಗೆ ಸ್ವತಃ ಗೋಲೋಕವನ್ನು ನೀಡುವನು; ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಎಲ್ಲ ಹರಿಭಕ್ತರೂ ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

ಶ್ರವಣೋ ಮಾಸಿ ಗೋಕರ್ಣಃ ಕಥಾಂ ಊಚೇ ತಥಾ ಪುನಃ । ಸಪ್ತರಾತ್ರವತೀಂ ಭೂಯಃ ಶ್ರವಣಂ ತೈಃ ಕೃತಂ ಪುನಃ

ಮುಂದಿನ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಗೋಕರಣನು ಮತ್ತೆ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದನು; ಅವರು ಮತ್ತೆ ಏಳು ರಾತ್ರಿ ಶ್ರವಣವನ್ನು ಮಾಡಿದರು.

ಕಥಾಸಮಾಪ್ತೌ ಯಜ್ಜಾತಂ ಶ್ರೂಯತಾಂ ತಚ್ಚ ನಾರದ

ನಾರದ, ಕಥೆ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಏನು ಸಂಭವಿಸಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಈಗ ಕೇಳು.

ವಿಮಾನೈಃ ಸಹ ಭಕ್ತೈಶ್ಚ ಹರಿರಾವಿರ್ಬಭೂವ ಹ । ಜಯಶಬ್ದಾ ನಮಃಶಬ್ದಾಃ ತತ್ರಾಸನ್ ಬಹವಸ್ತದಾ

ಹರಿ ಭಕ್ತರು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಯಂ ಹರಿ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜಯಧ್ವನಿ ಮತ್ತು ನಮಸ್ಕಾರದ ಘೋಷಗಳು ಬಹಳವಾಗಿದ್ದವು.

ಪಾಞ್ಚಜನ್ಯ ಧ್ವನಿಂ ಚಕ್ರೇ ಹರ್ಷಾತ್ ತತ್ರ ಸ್ವಯಂ ಹರಿಃ । ಗೋಕರ್ಣಂ ತು ಸಮಾಲಿಂಗ್ಯ ಅಕರೋತ್ ಸ್ವಸದೃಷಂ ಹರಿಃ

ಹರಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಪಾಂಚಜನ್ಯ ಶಂಖವನ್ನು ಊದಿದನು; ಗೋಕರಣನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಅವನನ್ನು ತನ್ನಂತೆಯೇ ಮಾಡಿದನು.

ಶ್ರೋತೄನ್ ಅನ್ಯಾನ್ ಘನಶ್ಯಾಮಾನ್ ಪೀತಕೌಶೇಯವಾಸಸಃ । ಕೀರೀಟಿನಃ ಕುಣ್ಡಲಿನಃ ತಥಾ ಚಕ್ರೇ ಹರಿಃ ಕ್ಷಣಾತ್

ಉಳಿದ ಶ್ರೋತೃಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಹರಿ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಗಾಢ ನೀಲವರ್ಣ, ಪೀತವಸ್ತ್ರ, ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದಂತೆ ಮಾಡಿದನು.