ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ತೇನಾಹನತ್ ಸುಸಙ್ಕ್ರುದ್ಧಃ ತಂ ಬಲಃ ಶತಧಾಚ್ಛಿನತ್ । ತತೋಽನ್ಯೇನ ರುಷಾ ಜಘ್ನೇ ತಂ ಚಾಪಿ ಶತಧಾಚ್ಛಿನತ್

ಆ ಮರದಿಂದ ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ ಹೊಡೆದಾಗ, ಬಲರಾಮನು ಅದನ್ನು ನೂರಾರು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು. ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೊಂದು ಮರದಿಂದ ದ್ವಿವಿದನು ಕೋಪದಿಂದ ಹೊಡೆದಾಗ, ಅದನ್ನೂ ಕೂಡ ನೂರಾರು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.

ಏವಂ ಯುಧ್ಯನ್ ಭಗವತಾ ಭಗ್ನೇ ಭಗ್ನೇ ಪುನಃ ಪುನಃ । ಆಕೃಷ್ಯ ಸರ್ವತೋ ವೃಕ್ಷಾನ್ ನಿರ್ವೃಕ್ಷಂ ಅಕರೋದ್ ವನಮ್

ಹೀಗೆ, ಪ್ರಭುವಿನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಮರಗಳನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ಒಡೆಯುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮರಗಳನ್ನು ಎಳೆದು, ಆ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಮರರಹಿತವಾಗಿಸಿದನು.

ತತೋಽಮುಞ್ಚಚ್ಛಿಲಾವರ್ಷಂ ಬಲಸ್ಯೋಪರ್ಯಮರ್ಷಿತಃ । ತತ್ಸರ್ವಂ ಚೂರ್ಣಯಾಮಾಸ ಲೀಲಯಾ ಮುಸಲಾಯುಧಃ

ಆಮೇಲೆ, ಬಲರಾಮನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡ ದ್ವಿವಿದನು ಬಂಡೆಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿದನು. ಆದರೆ ಮೊತ್ತೆ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಬಲರಾಮನು, ಅವುಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪುಡಿಮಾಡಿದನು.

ಸ ಬಾಹೂ ತಾಲಸಙ್ಕಾಶೌ ಮುಷ್ಟೀಕೃತ್ಯ ಕಪೀಶ್ವರಃ । ಆಸಾದ್ಯ ರೋಹಿಣೀಪುತ್ರಂ ತಾಭ್ಯಾಂ ವಕ್ಷಸ್ಯರೂರುಜತ್

ಕಪಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ದ್ವಿವಿದನು ತನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ತಾಳಮರದಂತೆ ಬಲಪಡಿಸಿ, ಮುಷ್ಟಿಯಾಗಿ ಬಿಗಿದುಕೊಂಡು, ರೋಹಿಣಿಯ ಮಗನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಎರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ಅವನ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದನು.

ಯಾದವೇನ್ದ್ರೋಽಪಿ ತಂ ದೋರ್ಭ್ಯಾಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಮುಸಲಲಾಙ್ಗಲೇ । ಜತ್ರಾವಭ್ಯರ್ದಯತ್ಕ್ರುದ್ಧಃ ಸೋಽಪತದ್ ರುಧಿರಂ ವಮನ್

ಆದರೆ ಯಾದವರ ನಾಯಕನಾದ ಬಲರಾಮನು, ಮೊತ್ತೆ ಮತ್ತು ಹಲ್ಲನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ, ಎರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ಆ ದ್ವಿವಿದನನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕೋಪದಿಂದ ಅವನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಿದನು. ಆಗ ದ್ವಿವಿದನು ರಕ್ತ ಉಗುಳುತ್ತಾ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು.

ಚಕಮ್ಪೇ ತೇನ ಪತತಾ ಸಟಙ್ಕಃ ಸವನಸ್ಪತಿಃ । ಪರ್ವತಃ ಕುರುಶಾರ್ದೂಲ ವಾಯುನಾ ನೌರಿವಾಮ್ಭಸಿ

ಆ ದ್ವಿವಿದನು ಬಿದ್ದಾಗ, ಭೂಮಿಯೂ ಮರಗಳೂ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದವು. ಕುರುಕುಲದ ಶೂರನೇ, ಗಾಳಿಯಿಂದ ಪರ್ವತವು ಅಥವಾ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹಡಗು揺ಿಯುವಂತೆ ನಡುಗಿದವು.

ಜಯಶಬ್ದೋ ನಮಃಶಬ್ದಃ ಸಾಧು ಸಾಧ್ವಿತಿ ಚಾಮ್ಬರೇ । ಸುರಸಿದ್ಧಮುನೀನ್ದ್ರಾಣಾಂ ಆಸೀತ್ ಕುಸುಮವರ್ಷಿಣಾಮ್

ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ 'ಜಯ' ಎಂಬ ಘೋಷ, 'ನಮಃ' ಎಂಬ ಧ್ವನಿ, 'ಶಭಾಶ್, ಶಭಾಶ್' ಎಂಬ ಕೂಗುಗಳು ದೇವತೆಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲರಿಂದ ಕೇಳಿಬಂದವು. ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು.

ಏವಂ ನಿಹತ್ಯ ದ್ವಿವಿದಂ ಜಗದ್ವ್ಯತಿಕರಾವಹಮ್ । ಸಂಸ್ತೂಯಮಾನೋ ಭಗವಾನ್ ಜನೈಃ ಸ್ವಪುರಮಾವಿಶತ್

ಹೀಗೆ, ಲೋಕಕ್ಕೆ ತೊಂದರೆ ತಂದ ದ್ವಿವಿದನನ್ನು ಕೊಂದ ಬಗವಂತನು, ಜನರಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ತನ್ನ ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಉತ್ತರಾರ್ಧೇ ದ್ವಿವಿದವಧೋ ನಾಮ ಸಪ್ತಷಷ್ಟಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಇಂತಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ 'ದ್ವಿವಿದ ವಧೆ' ಎಂಬ ಅರವತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿದೆ.

ಸಾಂಬವಿವಾಹಃ; ಬಲರಾಮೇಣ ಹಸ್ತಿನಾಪುರಕರ್ಷಣಂ ಚ ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ದುರ್ಯೋಧನಸುತಾಂ ರಾಜನ್ ಲಕ್ಷ್ಮಣಾಂ ಸಮಿತಿಂಜಯಃ । ಸ್ವಯಂವರಸ್ಥಾಮಹರತ್ ಸಾಂಬೋ ಜಾಮ್ಬವತೀಸುತಃ

ಸಾಂಬನ ವಿವಾಹ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನಿಂದ ಹಸ್ತಿನಾಪುರವನ್ನು ಎಳೆಯುವ ಘಟನೆಯು.

ಕೌರವಾಃ ಕುಪಿತಾ ಊಚುಃ ದುರ್ವಿನೀತೋಽಯಮರ್ಭಕಃ । ಕದರ್ಥೀಕೃತ್ಯ ನಃ ಕನ್ಯಾಂ ಅಕಾಮಾಂ ಅಹರದ್ ಬಲಾತ್

ಕೌರವರು ಕೋಪಗೊಂಡು ಹೇಳಿದರು: 'ಈ ಹುಡುಗನು ಅಡಗಣಿಯನು; ನಮ್ಮನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ನಮ್ಮ ಮಗಳನ್ನನ್ನು ಅವಳಿಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ ಬಲವಂತವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.'

ಬಧ್ನೀತೇಮಂ ದುರ್ವಿನೀತಂ ಕಿಂ ಕರಿಷ್ಯನ್ತಿ ವೃಷ್ಣಯಃ । ಯೇಽಸ್ಮತ್ ಪ್ರಸಾದೋಪಚಿತಾಂ ದತ್ತಾಂ ನೋ ಭುಞ್ಜತೇ ಮಹೀಮ್

ಈ ಅಹಂಕಾರಿಯನ್ನು ಬಂಧಿಸೋಣ; ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ನಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅವರಿಗಿದ್ದ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅವರು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ನಿಗೃಹೀತಂ ಸುತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಯದ್ಯೇಷ್ಯನ್ತೀಹ ವೃಷ್ಣಯಃ । ಭಗ್ನದರ್ಪಾಃ ಶಮಂ ಯಾನ್ತಿ ಪ್ರಾಣಾ ಇವ ಸುಸಂಯತಾಃ

ನಮ್ಮ ಮಗನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ, ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಅಹಂಕಾರವು ಕುಗ್ಗಿ, ಅವರು ಸುಸ್ಥಿರವಾದ ಉಸಿರಿನಂತೆ ಶಾಂತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಇತಿ ಕರ್ಣಃ ಶಲೋ ಭೂರಿಃ ಯಜ್ಞಕೇತುಃ ಸುಯೋಧನಃ । ಸಾಮ್ಬಮಾರೇಭಿರೇ ಬದ್ಧುಂ ಕುರುವೃದ್ಧಾನುಮೋದಿತಾಃ

ಅಂತೆಯೇ ಕರ್ಣ, ಶಾಲ, ಭೂರಿ, ಯಜ್ಞಕೇತು ಮತ್ತು ಸುಯೋಧನ, ಕುರು ಹಿರಿಯರ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಸಾಮ್ಬನನ್ನು ಬಂಧಿಸಲು ಮುಂದಾದರು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾನುಧಾವತಃ ಸಾಮ್ಬೋ ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರಾನ್ ಮಹಾರಥಃ । ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ರುಚಿರಂ ಚಾಪಂ ತಸ್ಥೌ ಸಿಂಹ ಇವೈಕಲಃ

ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರರು ಅವನನ್ನು ಬೆನ್ನತ್ತುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾರಥಿಯಾದ ಸಾಮ್ಬನು ತನ್ನ ಸುಂದರವಾದ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಸಿಂಹನಂತೆ ಒಬ್ಬನೇ ನಿಂತನು.

ತಂ ತೇ ಜಿಘೃಕ್ಷವಃ ಕ್ರುದ್ಧಾಃ ತಿಷ್ಠ ತಿಷ್ಠೇತಿ ಭಾಷಿಣಃ । ಆಸಾದ್ಯ ಧನ್ವಿನೋ ಬಾಣೈಃ ಕರ್ಣಾಗ್ರಣ್ಯಃ ಸಮಾಕಿರನ್

ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿಯಬೇಕೆಂದು ಕೋಪಗೊಂಡವರು 'ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು' ಎಂದು ಕೂಗಿ, ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದು ಬಂದ ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಇತರರು ಅವನ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗರೆದರು.

ಸೋಽಪವಿದ್ಧಃ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುರುಭಿರ್ಯದುನನ್ದನಃ । ನಾಮೃಷ್ಯತ್ ತದಚಿನ್ತ್ಯಾರ್ಭಃ ಸಿಂಹ ಕ್ಷುದ್ರಮೃಗೈರಿವ

ಯದುಕುಲದ ಬಾಲಕನಾದ ಆ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಕುರುಗಳು ಹೊಡೆದರೂ, ಸಿಂಹನು ಚಿಕ್ಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸಹಿಸದಂತೆ, ಅದನ್ನು ಸಹಿಸಲಿಲ್ಲ.

ವಿಸ್ಫೂರ್ಜ್ಯ ರುಚಿರಂ ಚಾಪಂ ಸರ್ವಾನ್ ವಿವ್ಯಾಧ ಸಾಯಕೈಃ । ಕರ್ಣಾದೀನ್ ಷಡ್ರಥಾನ್ ವೀರಃ ತಾವದ್‌ಭಿರ್ಯುಗಪತ್ ಪೃಥಕ್

ಅವನ ಸುಂದರ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಬಿಗಿದು, ಆ ವೀರನು ಕರ್ಣನೊಡನೆ ಆರು ಮಹಾರಥಿಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಮಾಡಿದನು.

ಚತುರ್ಭಿಶ್ಚತುರೋ ವಾಹಾನ್ ಏಕೈಕೇನ ಚ ಸಾರಥೀನ್ । ರಥಿನಶ್ಚ ಮಹೇಷ್ವಾಸಾನ್ ತಸ್ಯ ತತ್ತೇಽಭ್ಯಪೂಜಯನ್

ನಾಲ್ಕು ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು, ಪ್ರತಿ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಒಂದೊಂದು ಬಾಣದಿಂದ, ಮತ್ತು ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಾದ ರಥಾರೂಢರನ್ನು ಹೊಡೆದನು; ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು.

ತಂ ತು ತೇ ವಿರಥಂ ಚಕ್ರುಃ ಚತ್ವಾರಶ್ಚತುರೋ ಹಯಾನ್ । ಏಕಸ್ತು ಸಾರಥಿಂ ಜಘ್ನೇ ಚಿಚ್ಛೇದಾನ್ಯಃ ಶರಾಸನಮ್

ಆದರೆ ಅವರು ಅವನನ್ನು ರಥವಿಲ್ಲದವನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು: ನಾಲ್ವರು ನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದರು, ಒಬ್ಬನು ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಕೊಂದನು, ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಅವನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕಡಿದನು.

ತಂ ಬದ್ಧ್ವಾ ವಿರಥೀಕೃತ್ಯ ಕೃಚ್ಛ್ರೇಣ ಕುರವೋ ಯುಧಿ । ಕುಮಾರಂ ಸ್ವಸ್ಯ ಕನ್ಯಾಂ ಚ ಸ್ವಪುರಂ ಜಯಿನೋಽವಿಶನ್

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ, ರಥವಿಲ್ಲದವನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಜಯಶಾಲಿಯಾದ ಕುರುಗಳು ತಮ್ಮ ಕುಮಾರನನ್ನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.

ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ನಾರದೋಕ್ತೇನ ರಾಜನ್ ಸಞ್ಜಾತಮನ್ಯವಃ । ಕುರೂನ್ ಪ್ರತ್ಯುದ್ಯಮಂ ಚಕ್ರುಃ ಉಗ್ರಸೇನಪ್ರಚೋದಿತಾಃ

ನಾರದನು ಹೇಳಿದುದನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜನೇ, ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಕೋಪಗೊಂಡರು ಮತ್ತು ಉಗ್ರಸೇನನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಕುರುಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸಿದರು.

ಸಾನ್ತ್ವಯಿತ್ವಾ ತು ತಾನ್ ರಾಮಃ ಸನ್ನದ್ಧಾನ್ ವೃಷ್ಣಿಪುಙ್ಗವಾನ್ । ನೈಚ್ಛಯ್ ಕುರೂಣಾಂ ವೃಷ್ಣೀನಾಂ ಕಲಿಂ ಕಲಿಮಲಾಪಹಃ

ಆದರೆ ರಾಮನು, ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿ ವೃಷ್ಣಿಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಗೊಳಿಸಿ, ಕುರು ಮತ್ತು ವೃಷ್ಣಿಗಳ ನಡುವೆ ಕಲಹವಾಗದಿರಲಿ ಎಂದು ಬಯಸಲಿಲ್ಲ; ಅವನು ಕಲಿಮಲವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನು.

ಜಗಾಮ ಹಾಸ್ತಿನಪುರಂ ರಥೇನಾದಿತ್ಯವರ್ಚಸಾ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಃ ಕುಲವೃದ್ಧೈಶ್ಚ ವೃತಶ್ಚನ್ದ್ರ ಇವ ಗ್ರಹೈಃ

ಅವನು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ರಥದಲ್ಲಿ ಹಸ್ತಿನಾಪುರಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು; ಅವನ ಸುತ್ತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಕುಲಹಿರಿಯರು ಇದ್ದರು, ಚಂದ್ರನು ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಇರುವಂತೆ.

ಗತ್ವಾ ಗಜಾಹ್ವಯಂ ರಾಮೋ ಬಾಹ್ಯೋಪವನಮಾಸ್ಥಿತಃ । ಉದ್ಧವಂ ಪ್ರೇಷಯಾಮಾಸ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಂ ಬುಭುತ್ಸಯಾ

ಗಜಾಹ್ವಯವನ್ನು ತಲುಪಿ, ರಾಮನು ಹೊರಗಿನ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಉಳಿದು, ಉದ್ದವನನ್ನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.

ಸೋಽಭಿವನ್ದ್ಯಾಮ್ಬಿಕಾಪುತ್ರಂ ಭೀಷ್ಮಂ ದ್ರೋಣಂ ಚ ಬಾಹ್ಲಿಕಮ್ । ದುರ್ಯೋಧನಂ ಚ ವಿಧಿವದ್ ರಾಮಮಾಗತಮಬ್ರವೀತ್

ಉದ್ದವನು ಅಂಬಿಕಾಪುತ್ರನಿಗೆ, ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ, ಬಹ್ಲಿಕ ಮತ್ತು ದುರ್ಯೋಧನರಿಗೆ ಯಥಾವಿಧಿ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ರಾಮನು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು.

ತೇಽತಿಪ್ರೀತಾಸ್ತಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ರಾಮಂ ಸುಹೃತ್ತಮಮ್ । ತಮರ್ಚಯಿತ್ವಾಭಿಯಯುಃ ಸರ್ವೇ ಮಙ್ಗಲಪಾಣಯಃ

ರಾಮನು, ಅವರ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತನು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವರು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು; ಅವನಿಗೆ ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಶುಭದ್ರವ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು.

ತಂ ಸಙ್ಗಮ್ಯ ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ಗಾಮರ್ಘ್ಯಂ ಚ ನ್ಯವೇದಯನ್ । ತೇಷಾಂ ಯೇ ತತ್ಪ್ರಭಾವಜ್ಞಾಃ ಪ್ರಣೇಮುಃ ಶಿರಸಾ ಬಲಮ್

ಅವನನ್ನು ಯಥಾನಿಯಮವಾಗಿ ಭೇಟಿಯಾಗಿ, ಹಸುವನ್ನು ಮತ್ತು ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರು; ಅವನ ಮಹಿಮೆ ತಿಳಿದವರು ಬಲರಾಮನಿಗೆ ತಲೆಯೊಗೆಯಿದರು.

ಬನ್ಧೂನ್ ಕುಶಲಿನಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಶಿವಮನಾಮಯಮ್ । ಪರಸ್ಪರಮಥೋ ರಾಮೋ ಬಭಾಷೇಽವಿಕ್ಲವಂ ವಚಃ

ಬಂಧುಗಳು ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಕೇಳಿ, ಅವರ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿ, ನಂತರ ರಾಮನು ನೇರವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದನು.