ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಏವಂ ದೇಶಾನ್ ವಿಪ್ರಕುರ್ವನ್ ದೂಷಯಂಶ್ಚ ಕುಲಸ್ತ್ರಿಯಃ । ಶ್ರುತ್ವಾ ಸುಲಲಿತಂ ಗೀತಂ ಗಿರಿಂ ರೈವತಕಂ ಯಯೌ

ಹೀಗೆ ದೇಶಗಳನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತಾ, ಸಜ್ಜನ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಅಪಮಾನಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಸೌಮ್ಯವಾದ ಹಾಡು ಕೇಳಿ ರೈವತಕ ಪರ್ವತದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.

ತತ್ರಾಪಶ್ಯದ್ ಯದುಪತಿಂ ರಾಮಂ ಪುಷ್ಕರಮಾಲಿನಮ್ । ಸುದರ್ಶನೀಯಸರ್ವಾಙ್ಗಂ ಲಲನಾಯೂಥಮಧ್ಯಗಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಯದುವಂಶದ ನಾಯಕನಾದ ರಾಮನನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಅವನು ಕಮಲಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದ್ದನು, ಅವನ ಅಂಗಾಂಗಗಳು ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದವು, ಸ್ತ್ರೀಯರ ಗುಂಪಿನ ನಡುವೆ ಇದ್ದನು.

ಗಾಯನ್ತಂ ವಾರುಣೀಂ ಪೀತ್ವಾ ಮದವಿಹ್ವಲಲೋಚನಮ್ । ವಿಭ್ರಾಜಮಾನಂ ವಪುಷಾ ಪ್ರಭಿನ್ನಮಿವ ವಾರಣಮ್

ಅವನು ರಾಮನನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ವಾರುಣೀ ಪಾನದಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಲಾಲಿತ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದಂತೆ, ತನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ಉಬ್ಬಿದ ಗಜದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು ಎಂದು ನೋಡಿದನು.

ದುಷ್ಟಃ ಶಾಖಾಮೃಗಃ ಶಾಖಾಂ ಆರೂಢಃ ಕಂಪಯನ್ ದ್ರುಮಾನ್ । ಚಕ್ರೇ ಕಿಲಕಿಲಾಶಬ್ದಂ ಆತ್ಮಾನಂ ಸಂಪ್ರದರ್ಶಯನ್

ಆ ದುಷ್ಟ ವಾನರನು ಮರದ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿ, ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ಕದಡಿ, ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿ, ತನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗಮನಕ್ಕೆ ತಂದನು.

ತಸ್ಯ ಧಾರ್ಷ್ಟ್ಯಂ ಕಪೇರ್ವೀಕ್ಷ್ಯ ತರುಣ್ಯೋ ಜಾತಿಚಾಪಲಾಃ । ಹಾಸ್ಯಪ್ರಿಯಾ ವಿಜಹಸುಃ ಬಲದೇವಪರಿಗ್ರಹಾಃ

ಆ ವಾನರನ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಬಾಲರಾಮನ ಸಂಗಾತಿಯಾದ ಯುವತಿಯರು, ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಚಪಲರು ಮತ್ತು ನಗುವಿಗೆ ಇಷ್ಟಪಡುವವರು, ಹಿಗ್ಗಿ ನಗಿದರು.

ತಾ ಹೇಲಯಾಮಾಸ ಕಪಿಃ ಭೂಕ್ಷೇಪೈಃ ಸಂಮುಖಾದಿಭಿಃ । ದರ್ಶಯನ್ ಸ್ವಗುದಂ ತಾಸಾಂ ರಾಮಸ್ಯ ಚ ನಿರೀಕ್ಷಿತಃ

ಆ ವಾನರನು ಅವರ ಮುಂದೆ ನೆಲದ ಮಣ್ಣನ್ನು ಎಸೆದು, ತಮ್ಮನ್ನು ಹಾಸ್ಯಮಾಡಿದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಹಿಂಭಾಗವನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಅವನನ್ನು ರಾಮನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ತಂ ಗ್ರಾವ್ಣಾ ಪ್ರಾಹರತ್ ಕ್ರುದ್ಧೋ ಬಲಃ ಪ್ರಹರತಾಂ ವರಃ । ಸ ವಞ್ಚಯಿತ್ವಾ ಗ್ರಾವಾಣಂ ಮದಿರಾಕಲಶಂ ಕಪಿಃ

ಆಗ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬಲರಾಮನು, ಹೊಡೆಯುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಒಂದು ಬಂಡೆಯನ್ನು ಎಸೆದನು. ಆದರೆ ಆ ಕಪಿಯು ಆ ಬಂಡೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿ, ಮದ್ಯದ ಮಡಿಕೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.

ಗೃಹೀತ್ವಾ ಹೇಲಯಾಮಾಸ ಧೂರ್ತಸ್ತಂ ಕೋಪಯನ್ ಹಸನ್ । ನಿರ್ಭಿದ್ಯ ಕಲಶಂ ದುಷ್ಟೋ ವಾಸಾಂಸ್ಯಾಸ್ಫಾಲಯದ್ ಬಲಮ್

ಆ ಧೂರ್ತ ಕಪಿಯು ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದು, ನಗುತ್ತಾ ಬಲರಾಮನನ್ನು ಉಪಹಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾ ಕೋಪಗೊಳಿಸಿದನು. ಆ ದುಷ್ಟನು ಆ ಮಡಿಕೆಯನ್ನು ಒಡೆದು, ಬಲರಾಮನ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸಿದನು.

ಕದರ್ಥೀಕೃತ್ಯ ಬಲವಾನ್ ವಿಪ್ರಚಕ್ರೇ ಮದೋದ್ಧತಃ । ತಂ ತಸ್ಯಾವಿನಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇಶಾಂಶ್ಚ ತದುಪದ್ರುತಾನ್

ಬಲವನ್ನು ಮೆರೆದ ಆ ಕಪಿಯು ಮದ್ಯದ ಗರ್ವದಿಂದ ಬಲರಾಮನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿ, ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅಶಾಂತಿ ಉಂಟುಮಾಡಿದನು. ಅವನ ಅವಿನಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನಿಂದ ತೊಂದರೆಗೊಂಡ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಬಲರಾಮನು ನೋಡಿದನು.

ಕ್ರುದ್ಧೋ ಮುಸಲಮಾದತ್ತ ಹಲಂ ಚಾರಿಜಿಘಾಂಸಯಾ । ದ್ವಿವಿದೋಽಪಿ ಮಹಾವೀರ್ಯಃ ಶಾಲಮುದ್ಯಮ್ಯ ಪಾಣಿನಾ

ಆಗ ಕ್ರೋಧಗೊಂಡ ಬಲರಾಮನು, ಶತ್ರುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ತನ್ನ ಮೊತ್ತೆ ಮತ್ತು ಹಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ದ್ವಿವಿದನು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಮರವನ್ನು ಎತ್ತಿದನು.

ಅಭ್ಯೇತ್ಯ ತರಸಾ ತೇನ ಬಲಂ ಮೂರ್ಧನ್ಯತಾಡಯತ್ । ತಂ ತು ಸಙ್ಕರ್ಷಣೋ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಪತನ್ತಮಚಲೋ ಯಥಾ

ಆ ದ್ವಿವಿದನು ವೇಗವಾಗಿ ಬಂದು, ಆ ಮರವನ್ನು ಬಲರಾಮನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದನು. ಆದರೆ ಸಂಕರ್ಷಣನು ಆ ಹೊಡೆಯನ್ನು ಸಹಿಸಿ, ಮೇಲಿಂದ ಬಿದ್ದರೂ ಅಚಲವಾದ ಪರ್ವತದಂತೆ ನಿಂತನು.

ಪ್ರತಿಜಗ್ರಾಹ ಬಲವಾನ್ ಸುನನ್ದೇನಾಹನಚ್ಚ ತಮ್ । ಮೂಷಲಾಹತಮಸ್ತಿಷ್ಕೋ ವಿರೇಜೇ ರಕ್ತಧಾರಯಾ

ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಬಲರಾಮನು ಆ ಮರವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ತನ್ನ ಮೊತ್ತೆಯಿಂದ ದ್ವಿವಿದನನ್ನು ಹೊಡೆದನು. ಆ ಹೊಡೆಯಿಂದ ಅವನ ತಲೆಬುರುಡೆ ಒಡೆದು, ರಕ್ತ ಹರಿಯಿತು.

ಗಿರಿರ್ಯಥಾ ಗೈರಿಕಯಾ ಪ್ರಹಾರಂ ನಾನುಚಿನ್ತಯನ್ । ಪುನರನ್ಯಂ ಸಮುತ್ಕ್ಷಿಪ್ಯ ಕೃತ್ವಾ ನಿಷ್ಪತ್ರಮೋಜಸಾ

ಆ ಹೊಡೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸದೆ, ಕೆಂಪು ಗೆರೆಯು ಹಚ್ಚಿದ ಪರ್ವತದಂತೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಮರವನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಎತ್ತಿ, ಅದರ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ಒಡೆದುಹಾಕಿದನು.

ತೇನಾಹನತ್ ಸುಸಙ್ಕ್ರುದ್ಧಃ ತಂ ಬಲಃ ಶತಧಾಚ್ಛಿನತ್ । ತತೋಽನ್ಯೇನ ರುಷಾ ಜಘ್ನೇ ತಂ ಚಾಪಿ ಶತಧಾಚ್ಛಿನತ್

ಆ ಮರದಿಂದ ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ ಹೊಡೆದಾಗ, ಬಲರಾಮನು ಅದನ್ನು ನೂರಾರು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು. ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೊಂದು ಮರದಿಂದ ದ್ವಿವಿದನು ಕೋಪದಿಂದ ಹೊಡೆದಾಗ, ಅದನ್ನೂ ಕೂಡ ನೂರಾರು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.

ಏವಂ ಯುಧ್ಯನ್ ಭಗವತಾ ಭಗ್ನೇ ಭಗ್ನೇ ಪುನಃ ಪುನಃ । ಆಕೃಷ್ಯ ಸರ್ವತೋ ವೃಕ್ಷಾನ್ ನಿರ್ವೃಕ್ಷಂ ಅಕರೋದ್ ವನಮ್

ಹೀಗೆ, ಪ್ರಭುವಿನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಮರಗಳನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ಒಡೆಯುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮರಗಳನ್ನು ಎಳೆದು, ಆ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಮರರಹಿತವಾಗಿಸಿದನು.

ತತೋಽಮುಞ್ಚಚ್ಛಿಲಾವರ್ಷಂ ಬಲಸ್ಯೋಪರ್ಯಮರ್ಷಿತಃ । ತತ್ಸರ್ವಂ ಚೂರ್ಣಯಾಮಾಸ ಲೀಲಯಾ ಮುಸಲಾಯುಧಃ

ಆಮೇಲೆ, ಬಲರಾಮನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡ ದ್ವಿವಿದನು ಬಂಡೆಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿದನು. ಆದರೆ ಮೊತ್ತೆ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಬಲರಾಮನು, ಅವುಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪುಡಿಮಾಡಿದನು.

ಸ ಬಾಹೂ ತಾಲಸಙ್ಕಾಶೌ ಮುಷ್ಟೀಕೃತ್ಯ ಕಪೀಶ್ವರಃ । ಆಸಾದ್ಯ ರೋಹಿಣೀಪುತ್ರಂ ತಾಭ್ಯಾಂ ವಕ್ಷಸ್ಯರೂರುಜತ್

ಕಪಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ದ್ವಿವಿದನು ತನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ತಾಳಮರದಂತೆ ಬಲಪಡಿಸಿ, ಮುಷ್ಟಿಯಾಗಿ ಬಿಗಿದುಕೊಂಡು, ರೋಹಿಣಿಯ ಮಗನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಎರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ಅವನ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದನು.

ಯಾದವೇನ್ದ್ರೋಽಪಿ ತಂ ದೋರ್ಭ್ಯಾಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಮುಸಲಲಾಙ್ಗಲೇ । ಜತ್ರಾವಭ್ಯರ್ದಯತ್ಕ್ರುದ್ಧಃ ಸೋಽಪತದ್ ರುಧಿರಂ ವಮನ್

ಆದರೆ ಯಾದವರ ನಾಯಕನಾದ ಬಲರಾಮನು, ಮೊತ್ತೆ ಮತ್ತು ಹಲ್ಲನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ, ಎರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ಆ ದ್ವಿವಿದನನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕೋಪದಿಂದ ಅವನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಿದನು. ಆಗ ದ್ವಿವಿದನು ರಕ್ತ ಉಗುಳುತ್ತಾ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು.

ಚಕಮ್ಪೇ ತೇನ ಪತತಾ ಸಟಙ್ಕಃ ಸವನಸ್ಪತಿಃ । ಪರ್ವತಃ ಕುರುಶಾರ್ದೂಲ ವಾಯುನಾ ನೌರಿವಾಮ್ಭಸಿ

ಆ ದ್ವಿವಿದನು ಬಿದ್ದಾಗ, ಭೂಮಿಯೂ ಮರಗಳೂ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದವು. ಕುರುಕುಲದ ಶೂರನೇ, ಗಾಳಿಯಿಂದ ಪರ್ವತವು ಅಥವಾ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹಡಗು揺ಿಯುವಂತೆ ನಡುಗಿದವು.

ಜಯಶಬ್ದೋ ನಮಃಶಬ್ದಃ ಸಾಧು ಸಾಧ್ವಿತಿ ಚಾಮ್ಬರೇ । ಸುರಸಿದ್ಧಮುನೀನ್ದ್ರಾಣಾಂ ಆಸೀತ್ ಕುಸುಮವರ್ಷಿಣಾಮ್

ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ 'ಜಯ' ಎಂಬ ಘೋಷ, 'ನಮಃ' ಎಂಬ ಧ್ವನಿ, 'ಶಭಾಶ್, ಶಭಾಶ್' ಎಂಬ ಕೂಗುಗಳು ದೇವತೆಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲರಿಂದ ಕೇಳಿಬಂದವು. ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು.

ಏವಂ ನಿಹತ್ಯ ದ್ವಿವಿದಂ ಜಗದ್ವ್ಯತಿಕರಾವಹಮ್ । ಸಂಸ್ತೂಯಮಾನೋ ಭಗವಾನ್ ಜನೈಃ ಸ್ವಪುರಮಾವಿಶತ್

ಹೀಗೆ, ಲೋಕಕ್ಕೆ ತೊಂದರೆ ತಂದ ದ್ವಿವಿದನನ್ನು ಕೊಂದ ಬಗವಂತನು, ಜನರಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ತನ್ನ ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಉತ್ತರಾರ್ಧೇ ದ್ವಿವಿದವಧೋ ನಾಮ ಸಪ್ತಷಷ್ಟಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಇಂತಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ 'ದ್ವಿವಿದ ವಧೆ' ಎಂಬ ಅರವತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿದೆ.

ಸಾಂಬವಿವಾಹಃ; ಬಲರಾಮೇಣ ಹಸ್ತಿನಾಪುರಕರ್ಷಣಂ ಚ ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ದುರ್ಯೋಧನಸುತಾಂ ರಾಜನ್ ಲಕ್ಷ್ಮಣಾಂ ಸಮಿತಿಂಜಯಃ । ಸ್ವಯಂವರಸ್ಥಾಮಹರತ್ ಸಾಂಬೋ ಜಾಮ್ಬವತೀಸುತಃ

ಸಾಂಬನ ವಿವಾಹ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನಿಂದ ಹಸ್ತಿನಾಪುರವನ್ನು ಎಳೆಯುವ ಘಟನೆಯು.

ಕೌರವಾಃ ಕುಪಿತಾ ಊಚುಃ ದುರ್ವಿನೀತೋಽಯಮರ್ಭಕಃ । ಕದರ್ಥೀಕೃತ್ಯ ನಃ ಕನ್ಯಾಂ ಅಕಾಮಾಂ ಅಹರದ್ ಬಲಾತ್

ಕೌರವರು ಕೋಪಗೊಂಡು ಹೇಳಿದರು: 'ಈ ಹುಡುಗನು ಅಡಗಣಿಯನು; ನಮ್ಮನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ನಮ್ಮ ಮಗಳನ್ನನ್ನು ಅವಳಿಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ ಬಲವಂತವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.'

ಬಧ್ನೀತೇಮಂ ದುರ್ವಿನೀತಂ ಕಿಂ ಕರಿಷ್ಯನ್ತಿ ವೃಷ್ಣಯಃ । ಯೇಽಸ್ಮತ್ ಪ್ರಸಾದೋಪಚಿತಾಂ ದತ್ತಾಂ ನೋ ಭುಞ್ಜತೇ ಮಹೀಮ್

ಈ ಅಹಂಕಾರಿಯನ್ನು ಬಂಧಿಸೋಣ; ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ನಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅವರಿಗಿದ್ದ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅವರು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ನಿಗೃಹೀತಂ ಸುತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಯದ್ಯೇಷ್ಯನ್ತೀಹ ವೃಷ್ಣಯಃ । ಭಗ್ನದರ್ಪಾಃ ಶಮಂ ಯಾನ್ತಿ ಪ್ರಾಣಾ ಇವ ಸುಸಂಯತಾಃ

ನಮ್ಮ ಮಗನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ, ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಅಹಂಕಾರವು ಕುಗ್ಗಿ, ಅವರು ಸುಸ್ಥಿರವಾದ ಉಸಿರಿನಂತೆ ಶಾಂತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಇತಿ ಕರ್ಣಃ ಶಲೋ ಭೂರಿಃ ಯಜ್ಞಕೇತುಃ ಸುಯೋಧನಃ । ಸಾಮ್ಬಮಾರೇಭಿರೇ ಬದ್ಧುಂ ಕುರುವೃದ್ಧಾನುಮೋದಿತಾಃ

ಅಂತೆಯೇ ಕರ್ಣ, ಶಾಲ, ಭೂರಿ, ಯಜ್ಞಕೇತು ಮತ್ತು ಸುಯೋಧನ, ಕುರು ಹಿರಿಯರ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಸಾಮ್ಬನನ್ನು ಬಂಧಿಸಲು ಮುಂದಾದರು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾನುಧಾವತಃ ಸಾಮ್ಬೋ ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರಾನ್ ಮಹಾರಥಃ । ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ರುಚಿರಂ ಚಾಪಂ ತಸ್ಥೌ ಸಿಂಹ ಇವೈಕಲಃ

ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರರು ಅವನನ್ನು ಬೆನ್ನತ್ತುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾರಥಿಯಾದ ಸಾಮ್ಬನು ತನ್ನ ಸುಂದರವಾದ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಸಿಂಹನಂತೆ ಒಬ್ಬನೇ ನಿಂತನು.

ತಂ ತೇ ಜಿಘೃಕ್ಷವಃ ಕ್ರುದ್ಧಾಃ ತಿಷ್ಠ ತಿಷ್ಠೇತಿ ಭಾಷಿಣಃ । ಆಸಾದ್ಯ ಧನ್ವಿನೋ ಬಾಣೈಃ ಕರ್ಣಾಗ್ರಣ್ಯಃ ಸಮಾಕಿರನ್

ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿಯಬೇಕೆಂದು ಕೋಪಗೊಂಡವರು 'ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು' ಎಂದು ಕೂಗಿ, ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದು ಬಂದ ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಇತರರು ಅವನ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗರೆದರು.