ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಸ ನಿತ್ಯಂ ಭಗವದ್ಧ್ಯಾನ ಪ್ರಧ್ವಸ್ತಾಖಿಲಬನ್ಧನಃ। ಬಿಭ್ರಾಣಶ್ಚ ಹರೇ ರಾಜನ್ಸ್ವರೂಪಂ ತನ್ಮಯೋಽಭವತ್

ಅವನು ಸದಾ ಭಗವಂತನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿದ್ದನು, ಎಲ್ಲ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಹರಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅವನಲ್ಲಿ ಲೀನನಾದನು, ರಾಜನೇ.

ಶಿರಃ ಪತಿತಮಾಲೋಕ್ಯ ರಾಜದ್ವಾರೇ ಸಕುಣ್ಡಲಮ್। ಕಿಮಿದಂ ಕಸ್ಯ ವಾ ವಕ್ತ್ರಮಿತಿ ಸಂಶಿಶಿರೇ ಜನಾಃ

ರಾಜದ್ವಾರದ ಬಳಿ ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಕಡಿದ ತಲೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಜನರು 'ಇದು ಏನು? ಯಾರ ಮುಖವಿದು?' ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು.

ರಾಜ್ಞಃ ಕಾಶೀಪತೇರ್ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಮಹಿಷ್ಯಃ ಪುತ್ರಬಾನ್ಧವಾಃ। ಪೌರಾಶ್ಚ ಹಾ ಹತಾ ರಾಜನ್ನಾಥ ನಾಥೇತಿ ಪ್ರಾರುದನ್

ಅದು ಕಾಶಿರಾಜನ ತಲೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಅವನ ರಾಣಿಗಳು, ಮಕ್ಕಳು, ಬಂಧುಗಳು ಮತ್ತು ನಗರವಾಸಿಗಳು 'ಅಯ್ಯೋ, ನಮ್ಮ ರಾಜನು ಹತರಾಗಿದ್ದಾನೆ! ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಕನು ಇಲ್ಲ!' ಎಂದು ಅಳಿದರು.

ಸುದಕ್ಷಿಣಸ್ತಸ್ಯ ಸುತಃ ಕೃತ್ವಾ ಸಂಸ್ಥಾವಿಧಿಂ ಪತೇಃ। ನಿಹತ್ಯ ಪಿತೃಹನ್ತಾರಂ ಯಾಸ್ಯಾಮ್ಯಪಚಿತಿಂ ಪಿತುಃ

ಅವನ ಮಗ ಸುದಕ್ಷಿಣನು ತಂದೆಗೆ ಅಗ್ನಿಸಂಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, 'ನಾನು ತಂದೆಯನ್ನು ಕೊಂದವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ತಂದೆಗೆ ಗೌರವ ತರುವೆನು' ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.

ಇತ್ಯಾತ್ಮನಾಭಿಸನ್ಧಾಯ ಸೋಪಾಧ್ಯಾಯೋ ಮಹೇಶ್ವರಮ್। ಸುದಕ್ಷಿಣೋಽರ್ಚಯಾಮಾಸ ಪರಮೇಣ ಸಮಾಧಿನಾ

ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿ, ಗುರುಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಸುದಕ್ಷಿಣನು ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು.

ಪ್ರೀತೋಽವಿಮುಕ್ತೇ ಭಗವಾಂಸ್ತಸ್ಮೈ ವರಮದಾದ್ವಿಭುಃ। ಪಿತೃಹನ್ತೃವಧೋಪಾಯಂ ಸ ವವ್ರೇ ವರಮೀಪ್ಸಿತಮ್

ಅವಿಮುಕ್ತ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಭಗವಂತನು ಅವನಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಸುದಕ್ಷಿಣನು ತಾನು ಬಯಸಿದ ವರವನ್ನು, ಅಂದರೆ ತಂದೆಯನ್ನು ಕೊಂದವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಉಪಾಯವನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡನು.

ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ನಿಂ ಪರಿಚರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಃ ಸಮಮೃತ್ವಿಜಮ್। ಅಭಿಚಾರವಿಧಾನೇನ ಸ ಚಾಗ್ನಿಃ ಪ್ರಮಥೈರ್ವೃತಃ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಹೋಮದ ಅರ್ಚಕರೊಂದಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ನಿಯನ್ನು ಅಭಿಚಾರ ವಿಧಾನದಂತೆ ಪೂಜಿಸು; ಆ ಅಗ್ನಿಯು ಭೂತಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತುವರಿದಿರುತ್ತದೆ—

ಸಾಧಯಿಷ್ಯತಿ ಸಙ್ಕಲ್ಪಮಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯೇ ಪ್ರಯೋಜಿತಃ। ಇತ್ಯಾದಿಷ್ಟಸ್ತಥಾ ಚಕ್ರೇಕೃಷ್ಣಾಯಾಭಿಚರನ್ವ್ರತೀ

—ಅದನ್ನು ಧರ್ಮವಿರುದ್ಧನ ಮೇಲೆ ಉಪಯೋಗಿಸಿದರೆ, ನಿನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ' ಎಂದು ಹೇಳಲಾಯಿತು. ಹೀಗಾಗಿ, ಅವನು ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಅಭಿಚಾರ ವಿಧಿಯನ್ನು ವ್ರತದಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

ತತೋಽಗ್ನಿರುತ್ಥಿತಃ ಕುಣ್ಡಾನ್ಮೂರ್ತಿಮಾನತಿಭೀಷಣಃ। ತಪ್ತತಾಮ್ರಶಿಖಾಶ್ಮಶ್ರುರಙ್ಗಾರೋದ್ಗಾರಿಲೋಚನಃ

ಆಗ, ಅಗ್ನಿಕುಂಡದಿಂದ ಭಯಾನಕವಾದ ರೂಪದ ಅಗ್ನಿದೇವತೆ ಹೊರಬಂದು, ಕೆಂಪು ತಾಮ್ರದಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಕೂದಲು ಮತ್ತು ಗಡ್ಡ, ಬೆಂಕಿಯ ಹೊಗೆ ಹರಡುವ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.

ದಂಷ್ಟ್ರೋಗ್ರಭ್ರುಕುಟೀದಣ್ಡ ಕಠೋರಾಸ್ಯಃ ಸ್ವಜಿಹ್ವಯಾ। ಆಲಿಹನ್ಸೃಕ್ವಣೀ ನಗ್ನೋ ವಿಧುನ್ವಂಸ್ತ್ರಿಶಿಖಂ ಜ್ವಲತ್

ಭಯಂಕರವಾದ ಹಲ್ಲುಗಳು, ಕೆರಳಿದ ಭ್ರೂಕುಟಿಗಳು, ಕಠಿಣವಾದ ಬಾಯಿ, ತನ್ನ ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಚಪ್ಪರಿಸುತ್ತ, ಬೆತ್ತಲೆಯಾಗಿ, ಹೊತ್ತಿರುವ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಲ್ಲುತ್ತಾ, ಭಯಾನಕ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾ ನಿಂತನು—

ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ತಾಲಪ್ರಮಾಣಾಭ್ಯಾಂ ಕಮ್ಪಯನ್ನವನೀತಲಮ್। ಸೋಽಯಧಾವದ್ವೃತೋ ಭೂತೈರ್ದ್ವಾರಕಾಂ ಪ್ರದಹನ್ದಿಶಃ

ತಾಳದ ಗಾತ್ರದ ಕಾಲುಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಂಪಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ಆ ಭಯಾನಕನು ಭೂತಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟು, ದ್ವಾರಕೆಯ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದನು.

ತಮಾಭಿಚಾರದಹನಮಾಯಾನ್ತಂ ದ್ವಾರಕೌಕಸಃ। ವಿಲೋಕ್ಯ ತತ್ರಸುಃ ಸರ್ವೇ ವನದಾಹೇ ಮೃಗಾ ಯಥಾ

ಆ ಅಭಿಚಾರದ ಅಗ್ನಿ ದ್ವಾರಕೆಯ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದ್ವಾರಕೆಯ ಜನರು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಗೆ ಸಿಲುಕಿದ ಮೃಗಗಳಂತೆ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದರು.

ಅಕ್ಷೈಃ ಸಭಾಯಾಂ ಕ್ರೀಡನ್ತಂ ಭಗವನ್ತಂ ಭಯಾತುರಾಃ। ತ್ರಾಹಿ ತ್ರಾಹಿ ತ್ರಿಲೋಕೇಶ ವಹ್ನೇಃ ಪ್ರದಹತಃ ಪುರಮ್

ಭಯಭೀತರಾದವರು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಭಗವಂತನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, 'ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನೇ, ನಗರವನ್ನು ಸುಡುವ ಈ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ರಕ್ಷಿಸು!' ಎಂದು ಮೊರೆಯಿಟ್ಟರು.

ಶ್ರುತ್ವಾ ತಜ್ಜನವೈಕ್ಲವ್ಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ್ವಾನಾಂ ಚ ಸಾಧ್ವಸಮ್। ಶರಣ್ಯಃ ಸಮ್ಪ್ರಹಸ್ಯಾಹ ಮಾ ಭೈಷ್ಟೇತ್ಯವಿತಾಸ್ಮ್ಯಹಮ್

ಜನರ ಕಳವಳವನ್ನು ಕೇಳಿ, ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳ ಭಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲರ ಆಶ್ರಯನಾದ ಭಗವಂತನು ನಗುತ್ತಾ, 'ಭಯಪಡಬೇಡಿ; ನಾನು ನಿಮ್ಮ ರಕ್ಷಕನು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಸರ್ವಸ್ಯಾನ್ತರ್ಬಹಿಃಸಾಕ್ಷೀ ಕೃತ್ಯಾಂ ಮಾಹೇಶ್ವರೀಂ ವಿಭುಃ। ವಿಜ್ಞಾಯ ತದ್ವಿಘಾತಾರ್ಥಂ ಪಾರ್ಶ್ವಸ್ಥಂ ಚಕ್ರಮಾದಿಶತ್

ಎಲ್ಲರೊಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರುವ ಪರಮಾತ್ಮನು, ಮಹೇಶ್ವರನ ಅಭಿಚಾರದ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಅರಿತು, ಅದನ್ನು ತಡೆಯಲು ತನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಚಕ್ರವನ್ನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು.

ತತ್ಸೂರ್ಯಕೋಟಿಪ್ರತಿಮಂ ಸುದರ್ಶನಂ ಜಾಜ್ವಲ್ಯಮಾನಂ ಪ್ರಲಯಾನಲಪ್ರಭಮ್। ಸ್ವತೇಜಸಾ ಖಂ ಕಕುಭೋಽಥ ರೋದಸೀ ಚಕ್ರಂ ಮುಕುನ್ದಾಸ್ತ್ರಂ ಅಥಾಗ್ನಿಮಾರ್ದಯತ್

ಆ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರವು ಹತ್ತು ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ಪ್ರಳಯದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ತನ್ನ तेजದಿಂದ ಆಕಾಶ, ದಿಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿತು. ಮುಕುಂದನ ಶಸ್ತ್ರವಾಗಿರುವ ಆ ಚಕ್ರವು, ಆ ಅಗ್ನಿರೂಪಿಯನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿತು.

ಕೃತ್ಯಾನಲಃ ಪ್ರತಿಹತಃ ಸ ರಥಾನ್ಗಪಾಣೇರ್। ಅಸ್ತ್ರೌಜಸಾ ಸ ನೃಪ ಭಗ್ನಮುಖೋ ನಿವೃತ್ತಃ। ವಾರಾಣಸೀಂ ಪರಿಸಮೇತ್ಯ ಸುದಕ್ಷಿಣಂ ತಂ। ಸರ್ತ್ವಿಗ್ಜನಂ ಸಮದಹತ್ಸ್ವಕೃತೋಽಭಿಚಾರಃ

ರಾಜನೇ, ಯಜ್ಞದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಅಗ್ನಿಯ ರೂಪವು ಚಕ್ರಧಾರಿ ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೋಲಿತು, ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿನ ಗುರುತು ತೋರಿ ಹಿಂದೆ ಹೋದಿತು. ನಂತರ ವಾರಾಣಸಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಸುದಕ್ಷಿಣನನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ಯಜ್ಞಕರ್ತೃಗಳನ್ನು ದಹಿಸಿತು—ಅವರು ಮಾಡಿದ ಅಭಿಚಾರವೇ ಅವರ ಮೇಲೆ ಬಂದು ಬಿದ್ದಿತು.

ಚಕ್ರಂ ಚ ವಿಷ್ಣೋಸ್ತದನುಪ್ರವಿಷ್ಟಂ ವಾರಾಣಸೀಂ ಸಾಟ್ಟಸಭಾಲಯಾಪಣಾಮ್। ಸಗೋಪುರಾಟ್ಟಾಲಕಕೋಷ್ಠಸಙ್ಕುಲಾಂ ಸಕೋಶಹಸ್ತ್ಯಶ್ವರಥಾನ್ನಶಾಲಿನೀಮ್

ನಂತರ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಚಕ್ರವು ವಾರಾಣಸಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು. ಆ ಊರು ರಾಜಮನೆಗಳು, ಸಭಾಭವನಗಳು, ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು, ಗೋಪುರಗಳು, ಉನ್ನತ ಮಿನಾರಿಗಳು, ಕೊಠಡಿಗಳು, ಧಾನ್ಯಭಂಡಾರಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ರಥಗಳು ಮತ್ತು ಧಾನ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.

ದಗ್ಧ್ವಾ ವಾರಾಣಸೀಂ ಸರ್ವಾಂ ವಿಷ್ಣೋಶ್ಚಕ್ರಂ ಸುದರ್ಶನಮ್। ಭೂಯಃ ಪಾರ್ಶ್ವಮುಪಾತಿಷ್ಠತ್ಕೃಷ್ಣಸ್ಯಾಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ್ಮಣಃ

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರವು ವಾರಾಣಸಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿ, ಮತ್ತೆ ನಿರ್ದೋಷಿ ಕರ್ಮವಂತನಾದ ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿತು.

ಯ ಏನಂ ಶ್ರಾವಯೇನ್ಮರ್ತ್ಯ ಉತ್ತಮಃಶ್ಲೋಕವಿಕ್ರಮಮ್। ಸಮಾಹಿತೋ ವಾ ಶೃಣುಯಾತ್ಸರ್ವಪಾಪೈಃ ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ

ಯಾರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಈ ಮಹಾತ್ಮನ ವಿಜಯಗಳ ಕಥೆಯನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ರೈವತಕೇ ದ್ವಿವಿದ್ವಧಃ - ಶ್ರೀರಾಜೋವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಭೂಯೋಽಹಂ ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ರಾಮಸ್ಯಾದ್ಭುತಕರ್ಮಣಃ । ಅನನ್ತಸ್ಯಾಪ್ರಮೇಯಸ್ಯ ಯದನ್ಯತ್ ಕೃತವಾನ್ ಪ್ರಭುಃ

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ಮತ್ತೆ ಆ ಅನಂತ, ಅಪ್ರಮೇಯ ರಾಮನ ಅದ್ಭುತ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆ ಪ್ರಭುವು ಇನ್ನೇನು ಮಾಡಿದನು ಎಂದು ಹೇಳು.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ನರಕಸ್ಯ ಸಖಾ ಕಶ್ಚಿದ್ ದ್ವಿವಿದೋ ನಾಮ ವಾನರಃ । ಸುಗ್ರೀವಸಚಿವಃ ಸೋಽಥ ಭ್ರಾತಾ ಮೈನ್ದಸ್ಯ ವೀರ್ಯವಾನ್

ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ನರಕನ ಸ್ನೇಹಿತನಾದ ದ್ವಿವಿದ ಎಂಬ ಒಂದು ವಾನರನು ಇದ್ದನು. ಅವನು ಸುಗ್ರೀವನ ಸಲಹೆಗಾರನೂ, ಮೈಂದನ ಶೂರ ಸಹೋದರನೂ ಆಗಿದ್ದನು.

ಸಖ್ಯುಃ ಸೋಽಪಚಿತಿಂ ಕುರ್ವನ್ ವಾನರೋ ರಾಷ್ಟ್ರವಿಪ್ಲವಮ್ । ಪುರಗ್ರಾಮಾಕರಾನ್ ಘೋಷಾನ್ ಅದಹದ್ ವಹ್ನಿಮುತ್ಸೃಜನ್

ಆ ವಾನರನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ ಪ್ರತಿಕಾರ ಮಾಡಲು, ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನಾಹುತ ಉಂಟುಮಾಡಿದನು. ಅವನು ನಗರಗಳು, ಹಳ್ಳಿಗಳು, ವಸತಿಗಳು ಮತ್ತು ಗೋವಿನ ಹಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿದನು.

ಕ್ವಚಿತ್ ಸ ಶೈಲಾನುತ್ಪಾಟ್ಯ ತೈರ್ದೇಶಾನ್ ಸಮಚೂರ್ಣಯತ್ । ಆನರ್ತಾನ್ ಸುತರಾಮೇವ ಯತ್ರಾಸ್ತೇ ಮಿತ್ರಹಾ ಹರಿಃ

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನು ಎಳೆದು, ಅವುಗಳಿಂದ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿದನು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅನರ್ತದಲ್ಲಿ, ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಹರಿಯು ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಕ್ವಚಿತ್ ಸಮುದ್ರಮಧ್ಯಸ್ಥೋ ದೋರ್ಭ್ಯಾಂ ಉತ್ಕ್ಷಿಪ್ಯ ತಜ್ಜಲಮ್ । ದೇಶಾನ್ ನಾಗಾಯುತಪ್ರಾಣೋ ವೇಲಾಕೂಲೇ ನ್ಯಮಜ್ಜಯತ್

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ನೀರನ್ನು ಎತ್ತಿ, ದಶಹಜಾರ ಆನೆಗಳ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಕರಾವಳಿಯ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮುಳುಗಿಸಿದನು.

ಆಶ್ರಮಾನ್ ಋಷಿಮುಖ್ಯಾನಾಂ ಕೃತ್ವಾ ಭಗ್ನವನಸ್ಪತೀನ್ । ಅದೂಷಯತ್ ಶಕೃತ್ ಮೂತ್ರೈಃ ಅಗ್ನೀನ್ ವೈತಾನಿಕಾನ್ ಖಲಃ

ಆ ದುಷ್ಟನು ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಆಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಮರಗಳನ್ನು ಮುರಿದು ಅವುಗಳನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಿದನು. ಅಲ್ಲದೆ, ಅವನು ಅವರ ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿಗಳನ್ನು ಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಮಲದಿಂದ ಅಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿದನು.

ಪುರುಷಾನ್ ಯೋಷಿತೋ ದೃಪ್ತಃ ಕ್ಷ್ಮಾಭೃದ್ದ್ರೋಣೀಗುಹಾಸು ಸಃ । ನಿಕ್ಷಿಪ್ಯ ಚಾಪ್ಯಧಾಚ್ಛೈಲೈಃ ಪೇಶಸ್ಕ್ಕಾಸ್ಕಾರೀವ ಕೀಟಕಮ್

ಅಹಂಕಾರದಿಂದ, ಅವನು ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಹಿಡಿದು ಬೆಟ್ಟಗಳ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ, ನಂತರ ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಪುಡಿಮಾಡಿದನು, ಹೇಗೆಂದರೆ ಒಬ್ಬ ಕಾರಿಗನು ಕೀಟಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಂತೆ.

ಏವಂ ದೇಶಾನ್ ವಿಪ್ರಕುರ್ವನ್ ದೂಷಯಂಶ್ಚ ಕುಲಸ್ತ್ರಿಯಃ । ಶ್ರುತ್ವಾ ಸುಲಲಿತಂ ಗೀತಂ ಗಿರಿಂ ರೈವತಕಂ ಯಯೌ

ಹೀಗೆ ದೇಶಗಳನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತಾ, ಸಜ್ಜನ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಅಪಮಾನಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಸೌಮ್ಯವಾದ ಹಾಡು ಕೇಳಿ ರೈವತಕ ಪರ್ವತದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.

ತತ್ರಾಪಶ್ಯದ್ ಯದುಪತಿಂ ರಾಮಂ ಪುಷ್ಕರಮಾಲಿನಮ್ । ಸುದರ್ಶನೀಯಸರ್ವಾಙ್ಗಂ ಲಲನಾಯೂಥಮಧ್ಯಗಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಯದುವಂಶದ ನಾಯಕನಾದ ರಾಮನನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಅವನು ಕಮಲಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದ್ದನು, ಅವನ ಅಂಗಾಂಗಗಳು ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದವು, ಸ್ತ್ರೀಯರ ಗುಂಪಿನ ನಡುವೆ ಇದ್ದನು.