ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಕೌಶೇಯವಾಸಸೀ ಪೀತೇ ವಸಾನಂ ಗರುಡಧ್ವಜಮ್। ಅಮೂಲ್ಯಮೌಲ್ಯಾಭರಣಂ ಸ್ಫುರನ್ಮಕರಕುಣ್ಡಲಮ್

ಹಳದಿ ರೇಷ್ಮೆ ಉಡುಪು ಧರಿಸಿ, ಗರುಡಧ್ವಜವನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದನು, ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿದ್ದನು, ಮಕರಾಕಾರದ ಕಿವಿಯೋಲೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಮಾತ್ಮನಸ್ತುಲ್ಯಂ ವೇಷಂ ಕೃತ್ರಿಮಮಾಸ್ಥಿತಮ್। ಯಥಾ ನಟಂ ರಙ್ಗಗತಂ ವಿಜಹಾಸ ಭೃಶಂ ಹರೀಃ

ತಾನೇ ಧರಿಸುವ ವೇಷವನ್ನು ನಕಲಿಸಿ, ರಂಗಮಂದಿರದಲ್ಲಿರುವ ನಟನಂತೆ ಅವನು ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಹರಿಯು ಬಹಳವಾಗಿ ನಗಿದನು.

ಶೂಲೈರ್ಗದಾಭಿಃ ಪರಿಘೈಃ ಶಕ್ತ್ಯೃಷ್ಟಿಪ್ರಾಸತೋಮರೈಃ। ಅಸಿಭಿಃ ಪಟ್ಟಿಶೈರ್ಬಾಣೈಃ ಪ್ರಾಹರನ್ನರಯೋ ಹರಿಮ್

ಶತ್ರು ರಾಜರು ಶೂಲ, ಗದಾ, ಪರಿಘ, ಶಕ್ತಿ, ಋಷ್ಟಿ, ಪ್ರಾಸ, ತೋಮರ, ಖಡ್ಗ, ಪಟ್ಟಿಶ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿದರು.

ಕೃಷ್ಣಸ್ತು ತತ್ಪೌಣ್ಡ್ರಕಕಾಶಿರಾಜಯೋರ್। ಬಲಂ ಗಜಸ್ಯನ್ದನವಾಜಿಪತ್ತಿಮತ್। ಗದಾಸಿಚಕ್ರೇಷುಭಿರಾರ್ದಯದ್ಭೃಶಂ। ಯಥಾ ಯುಗಾನ್ತೇ ಹುತಭುಕ್ಪೃಥಕ್ಪ್ರಜಾಃ

ಆಗ ಕೃಷ್ಣನು ಪೌಂಡ್ರಕ ಮತ್ತು ಕಾಶಿಯ ರಾಜರ ಸೇನೆಗಳನ್ನು, ಆನೆ, ರಥ, ಕುದುರೆ, ಕಾಲಾಳುಗಳೊಂದಿಗೆ, ತನ್ನ ಗದಾ, ಖಡ್ಗ, ಚಕ್ರ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭಾರಿಯಾಗಿ ಹೊಡೆದನು, ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯು ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ದಹಿಸುವಂತೆ.

ಆಯೋಧನಂ ತದ್ರ ಥವಾಜಿಕುಞ್ಜರ ದ್ವಿಪತ್ಖರೋಷ್ಟ್ರೈರರಿಣಾವಖಣ್ಡಿತೈಃ। ಬಭೌ ಚಿತಂ ಮೋದವಹಂ ಮನಸ್ವಿನಾಮಾಕ್ರೀಡನಂ ಭೂತಪತೇರಿವೋಲ್ಬಣಮ್

ಆ ಯುದ್ಧಭೂಮಿ, ಯೋಧರಿಂದ ಮುರಿದುಹೋದ ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ಒಂಟೆ, ಕತ್ತೆ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರ ದೇಹಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಗಳಿಗೆ ಸಂತೋಷದ ಸ್ಥಳವಾಗಿ, ಭೂತಪತಿಯ ಭಯಾನಕ ಆಟದ ಮೈದಾನದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.

ಅಥಾಹ ಪೌಣ್ಡ್ರಕಂ ಶೌರಿರ್ಭೋ ಭೋ ಪೌಣ್ಡ್ರಕ ಯದ್ಭವಾನ್। ದೂತವಾಕ್ಯೇನ ಮಾಮಾಹ ತಾನ್ಯಸ್ತ್ರಾಣ್ಯುತ್ಸೃಜಾಮಿ ತೇ

ಆಮೇಲೆ ಶೌರಿಯು ಪೌಂಡ್ರಕನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಓ ಪೌಂಡ್ರಕ, ನೀನು ದೂತನ ಮೂಲಕ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದರಿಂದ, ಈಗ ನಾನು ಈ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ನಿನಗೆ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ."

ತ್ಯಾಜಯಿಷ್ಯೇಽಭಿಧಾನಂ ಮೇ ಯತ್ತ್ವಯಾಜ್ಞ ಮೃಷಾ ಧೃತಮ್। ವ್ರಜಾಮಿ ಶರಣಂ ತೇಽದ್ಯ ಯದಿ ನೇಚ್ಛಾಮಿ ಸಂಯುಗಮ್

"ನೀನು ಸುಳ್ಳಾಗಿ ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದೀಯೆ, ಅದನ್ನು ನಾನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತೇನೆ, ಓ ಮೂಢನೇ. ಇಂದು ನನಗೆ ಯುದ್ಧ ಇಚ್ಛೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತೇನೆ."

ಇತಿ ಕ್ಷಿಪ್ತ್ವಾ ಶಿತೈರ್ಬಾಣೈರ್ವಿರಥೀಕೃತ್ಯ ಪೌಣ್ಡ್ರಕಮ್। ಶಿರೋಽವೃಶ್ಚದ್ರಥಾಙ್ಗೇನ ವಜ್ರೇಣೇನ್ದ್ರೋ ಯಥಾ ಗಿರೇಃ

ಹೀಗೆ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೌಂಡ್ರಕನನ್ನು ರಥದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿ, ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ರಥದ ಚಕ್ರದಿಂದ ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು, ಹೇಗೆ ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ವಜ್ರದಿಂದ ಪರ್ವತವನ್ನು ಚೂರುಮಾಡುತ್ತಾನೋ ಹೀಗೆಯೇ.

ತಥಾ ಕಾಶೀಪತೇಃ ಕಾಯಾಚ್ಛಿರ ಉತ್ಕೃತ್ಯ ಪತ್ರಿಭಿಃ। ನ್ಯಪಾತಯತ್ಕಾಶೀಪುರ್ಯಾಂ ಪದ್ಮಕೋಶಮಿವಾನಿಲಃ

ಅದೇ ರೀತಿ, ಕಾಶಿರಾಜನ ತಲೆಯನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ, ಕಾಶಿ ನಗರದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯು ಕಮಲದ ಮೊಗ್ಗನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸುವಂತೆ ಎಸೆದನು.

ಏವಂ ಮತ್ಸರಿಣಮ್ಹತ್ವಾ ಪೌಣ್ಡ್ರಕಂ ಸಸಖಂ ಹರಿಃ। ದ್ವಾರಕಾಮಾವಿಶತ್ಸಿದ್ಧೈರ್ಗೀಯಮಾನಕಥಾಮೃತಃ

ಹೀಗೆ ದ್ವೇಷದಿಂದಿರುವ ಪೌಂಡ್ರಕನನ್ನೂ ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನೂ ಕೊಂದ ನಂತರ, ಹರಿಯು ಸಿದ್ಧರು ಅಮೃತದಂತೆ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಥೆಗಳ ನಡುವೆ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಸ ನಿತ್ಯಂ ಭಗವದ್ಧ್ಯಾನ ಪ್ರಧ್ವಸ್ತಾಖಿಲಬನ್ಧನಃ। ಬಿಭ್ರಾಣಶ್ಚ ಹರೇ ರಾಜನ್ಸ್ವರೂಪಂ ತನ್ಮಯೋಽಭವತ್

ಅವನು ಸದಾ ಭಗವಂತನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿದ್ದನು, ಎಲ್ಲ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಹರಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅವನಲ್ಲಿ ಲೀನನಾದನು, ರಾಜನೇ.

ಶಿರಃ ಪತಿತಮಾಲೋಕ್ಯ ರಾಜದ್ವಾರೇ ಸಕುಣ್ಡಲಮ್। ಕಿಮಿದಂ ಕಸ್ಯ ವಾ ವಕ್ತ್ರಮಿತಿ ಸಂಶಿಶಿರೇ ಜನಾಃ

ರಾಜದ್ವಾರದ ಬಳಿ ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಕಡಿದ ತಲೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಜನರು 'ಇದು ಏನು? ಯಾರ ಮುಖವಿದು?' ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು.

ರಾಜ್ಞಃ ಕಾಶೀಪತೇರ್ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಮಹಿಷ್ಯಃ ಪುತ್ರಬಾನ್ಧವಾಃ। ಪೌರಾಶ್ಚ ಹಾ ಹತಾ ರಾಜನ್ನಾಥ ನಾಥೇತಿ ಪ್ರಾರುದನ್

ಅದು ಕಾಶಿರಾಜನ ತಲೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಅವನ ರಾಣಿಗಳು, ಮಕ್ಕಳು, ಬಂಧುಗಳು ಮತ್ತು ನಗರವಾಸಿಗಳು 'ಅಯ್ಯೋ, ನಮ್ಮ ರಾಜನು ಹತರಾಗಿದ್ದಾನೆ! ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಕನು ಇಲ್ಲ!' ಎಂದು ಅಳಿದರು.

ಸುದಕ್ಷಿಣಸ್ತಸ್ಯ ಸುತಃ ಕೃತ್ವಾ ಸಂಸ್ಥಾವಿಧಿಂ ಪತೇಃ। ನಿಹತ್ಯ ಪಿತೃಹನ್ತಾರಂ ಯಾಸ್ಯಾಮ್ಯಪಚಿತಿಂ ಪಿತುಃ

ಅವನ ಮಗ ಸುದಕ್ಷಿಣನು ತಂದೆಗೆ ಅಗ್ನಿಸಂಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, 'ನಾನು ತಂದೆಯನ್ನು ಕೊಂದವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ತಂದೆಗೆ ಗೌರವ ತರುವೆನು' ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.

ಇತ್ಯಾತ್ಮನಾಭಿಸನ್ಧಾಯ ಸೋಪಾಧ್ಯಾಯೋ ಮಹೇಶ್ವರಮ್। ಸುದಕ್ಷಿಣೋಽರ್ಚಯಾಮಾಸ ಪರಮೇಣ ಸಮಾಧಿನಾ

ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿ, ಗುರುಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಸುದಕ್ಷಿಣನು ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು.

ಪ್ರೀತೋಽವಿಮುಕ್ತೇ ಭಗವಾಂಸ್ತಸ್ಮೈ ವರಮದಾದ್ವಿಭುಃ। ಪಿತೃಹನ್ತೃವಧೋಪಾಯಂ ಸ ವವ್ರೇ ವರಮೀಪ್ಸಿತಮ್

ಅವಿಮುಕ್ತ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಭಗವಂತನು ಅವನಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಸುದಕ್ಷಿಣನು ತಾನು ಬಯಸಿದ ವರವನ್ನು, ಅಂದರೆ ತಂದೆಯನ್ನು ಕೊಂದವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಉಪಾಯವನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡನು.

ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ನಿಂ ಪರಿಚರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಃ ಸಮಮೃತ್ವಿಜಮ್। ಅಭಿಚಾರವಿಧಾನೇನ ಸ ಚಾಗ್ನಿಃ ಪ್ರಮಥೈರ್ವೃತಃ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಹೋಮದ ಅರ್ಚಕರೊಂದಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ನಿಯನ್ನು ಅಭಿಚಾರ ವಿಧಾನದಂತೆ ಪೂಜಿಸು; ಆ ಅಗ್ನಿಯು ಭೂತಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತುವರಿದಿರುತ್ತದೆ—

ಸಾಧಯಿಷ್ಯತಿ ಸಙ್ಕಲ್ಪಮಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯೇ ಪ್ರಯೋಜಿತಃ। ಇತ್ಯಾದಿಷ್ಟಸ್ತಥಾ ಚಕ್ರೇಕೃಷ್ಣಾಯಾಭಿಚರನ್ವ್ರತೀ

—ಅದನ್ನು ಧರ್ಮವಿರುದ್ಧನ ಮೇಲೆ ಉಪಯೋಗಿಸಿದರೆ, ನಿನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ' ಎಂದು ಹೇಳಲಾಯಿತು. ಹೀಗಾಗಿ, ಅವನು ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಅಭಿಚಾರ ವಿಧಿಯನ್ನು ವ್ರತದಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

ತತೋಽಗ್ನಿರುತ್ಥಿತಃ ಕುಣ್ಡಾನ್ಮೂರ್ತಿಮಾನತಿಭೀಷಣಃ। ತಪ್ತತಾಮ್ರಶಿಖಾಶ್ಮಶ್ರುರಙ್ಗಾರೋದ್ಗಾರಿಲೋಚನಃ

ಆಗ, ಅಗ್ನಿಕುಂಡದಿಂದ ಭಯಾನಕವಾದ ರೂಪದ ಅಗ್ನಿದೇವತೆ ಹೊರಬಂದು, ಕೆಂಪು ತಾಮ್ರದಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಕೂದಲು ಮತ್ತು ಗಡ್ಡ, ಬೆಂಕಿಯ ಹೊಗೆ ಹರಡುವ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.

ದಂಷ್ಟ್ರೋಗ್ರಭ್ರುಕುಟೀದಣ್ಡ ಕಠೋರಾಸ್ಯಃ ಸ್ವಜಿಹ್ವಯಾ। ಆಲಿಹನ್ಸೃಕ್ವಣೀ ನಗ್ನೋ ವಿಧುನ್ವಂಸ್ತ್ರಿಶಿಖಂ ಜ್ವಲತ್

ಭಯಂಕರವಾದ ಹಲ್ಲುಗಳು, ಕೆರಳಿದ ಭ್ರೂಕುಟಿಗಳು, ಕಠಿಣವಾದ ಬಾಯಿ, ತನ್ನ ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಚಪ್ಪರಿಸುತ್ತ, ಬೆತ್ತಲೆಯಾಗಿ, ಹೊತ್ತಿರುವ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಲ್ಲುತ್ತಾ, ಭಯಾನಕ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾ ನಿಂತನು—

ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ತಾಲಪ್ರಮಾಣಾಭ್ಯಾಂ ಕಮ್ಪಯನ್ನವನೀತಲಮ್। ಸೋಽಯಧಾವದ್ವೃತೋ ಭೂತೈರ್ದ್ವಾರಕಾಂ ಪ್ರದಹನ್ದಿಶಃ

ತಾಳದ ಗಾತ್ರದ ಕಾಲುಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಂಪಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ಆ ಭಯಾನಕನು ಭೂತಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟು, ದ್ವಾರಕೆಯ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದನು.

ತಮಾಭಿಚಾರದಹನಮಾಯಾನ್ತಂ ದ್ವಾರಕೌಕಸಃ। ವಿಲೋಕ್ಯ ತತ್ರಸುಃ ಸರ್ವೇ ವನದಾಹೇ ಮೃಗಾ ಯಥಾ

ಆ ಅಭಿಚಾರದ ಅಗ್ನಿ ದ್ವಾರಕೆಯ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದ್ವಾರಕೆಯ ಜನರು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಗೆ ಸಿಲುಕಿದ ಮೃಗಗಳಂತೆ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದರು.

ಅಕ್ಷೈಃ ಸಭಾಯಾಂ ಕ್ರೀಡನ್ತಂ ಭಗವನ್ತಂ ಭಯಾತುರಾಃ। ತ್ರಾಹಿ ತ್ರಾಹಿ ತ್ರಿಲೋಕೇಶ ವಹ್ನೇಃ ಪ್ರದಹತಃ ಪುರಮ್

ಭಯಭೀತರಾದವರು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಭಗವಂತನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, 'ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನೇ, ನಗರವನ್ನು ಸುಡುವ ಈ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ರಕ್ಷಿಸು!' ಎಂದು ಮೊರೆಯಿಟ್ಟರು.

ಶ್ರುತ್ವಾ ತಜ್ಜನವೈಕ್ಲವ್ಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ್ವಾನಾಂ ಚ ಸಾಧ್ವಸಮ್। ಶರಣ್ಯಃ ಸಮ್ಪ್ರಹಸ್ಯಾಹ ಮಾ ಭೈಷ್ಟೇತ್ಯವಿತಾಸ್ಮ್ಯಹಮ್

ಜನರ ಕಳವಳವನ್ನು ಕೇಳಿ, ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳ ಭಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲರ ಆಶ್ರಯನಾದ ಭಗವಂತನು ನಗುತ್ತಾ, 'ಭಯಪಡಬೇಡಿ; ನಾನು ನಿಮ್ಮ ರಕ್ಷಕನು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಸರ್ವಸ್ಯಾನ್ತರ್ಬಹಿಃಸಾಕ್ಷೀ ಕೃತ್ಯಾಂ ಮಾಹೇಶ್ವರೀಂ ವಿಭುಃ। ವಿಜ್ಞಾಯ ತದ್ವಿಘಾತಾರ್ಥಂ ಪಾರ್ಶ್ವಸ್ಥಂ ಚಕ್ರಮಾದಿಶತ್

ಎಲ್ಲರೊಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರುವ ಪರಮಾತ್ಮನು, ಮಹೇಶ್ವರನ ಅಭಿಚಾರದ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಅರಿತು, ಅದನ್ನು ತಡೆಯಲು ತನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಚಕ್ರವನ್ನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು.

ತತ್ಸೂರ್ಯಕೋಟಿಪ್ರತಿಮಂ ಸುದರ್ಶನಂ ಜಾಜ್ವಲ್ಯಮಾನಂ ಪ್ರಲಯಾನಲಪ್ರಭಮ್। ಸ್ವತೇಜಸಾ ಖಂ ಕಕುಭೋಽಥ ರೋದಸೀ ಚಕ್ರಂ ಮುಕುನ್ದಾಸ್ತ್ರಂ ಅಥಾಗ್ನಿಮಾರ್ದಯತ್

ಆ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರವು ಹತ್ತು ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ಪ್ರಳಯದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ತನ್ನ तेजದಿಂದ ಆಕಾಶ, ದಿಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿತು. ಮುಕುಂದನ ಶಸ್ತ್ರವಾಗಿರುವ ಆ ಚಕ್ರವು, ಆ ಅಗ್ನಿರೂಪಿಯನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿತು.

ಕೃತ್ಯಾನಲಃ ಪ್ರತಿಹತಃ ಸ ರಥಾನ್ಗಪಾಣೇರ್। ಅಸ್ತ್ರೌಜಸಾ ಸ ನೃಪ ಭಗ್ನಮುಖೋ ನಿವೃತ್ತಃ। ವಾರಾಣಸೀಂ ಪರಿಸಮೇತ್ಯ ಸುದಕ್ಷಿಣಂ ತಂ। ಸರ್ತ್ವಿಗ್ಜನಂ ಸಮದಹತ್ಸ್ವಕೃತೋಽಭಿಚಾರಃ

ರಾಜನೇ, ಯಜ್ಞದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಅಗ್ನಿಯ ರೂಪವು ಚಕ್ರಧಾರಿ ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೋಲಿತು, ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿನ ಗುರುತು ತೋರಿ ಹಿಂದೆ ಹೋದಿತು. ನಂತರ ವಾರಾಣಸಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಸುದಕ್ಷಿಣನನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ಯಜ್ಞಕರ್ತೃಗಳನ್ನು ದಹಿಸಿತು—ಅವರು ಮಾಡಿದ ಅಭಿಚಾರವೇ ಅವರ ಮೇಲೆ ಬಂದು ಬಿದ್ದಿತು.

ಚಕ್ರಂ ಚ ವಿಷ್ಣೋಸ್ತದನುಪ್ರವಿಷ್ಟಂ ವಾರಾಣಸೀಂ ಸಾಟ್ಟಸಭಾಲಯಾಪಣಾಮ್। ಸಗೋಪುರಾಟ್ಟಾಲಕಕೋಷ್ಠಸಙ್ಕುಲಾಂ ಸಕೋಶಹಸ್ತ್ಯಶ್ವರಥಾನ್ನಶಾಲಿನೀಮ್

ನಂತರ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಚಕ್ರವು ವಾರಾಣಸಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು. ಆ ಊರು ರಾಜಮನೆಗಳು, ಸಭಾಭವನಗಳು, ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು, ಗೋಪುರಗಳು, ಉನ್ನತ ಮಿನಾರಿಗಳು, ಕೊಠಡಿಗಳು, ಧಾನ್ಯಭಂಡಾರಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ರಥಗಳು ಮತ್ತು ಧಾನ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.

ದಗ್ಧ್ವಾ ವಾರಾಣಸೀಂ ಸರ್ವಾಂ ವಿಷ್ಣೋಶ್ಚಕ್ರಂ ಸುದರ್ಶನಮ್। ಭೂಯಃ ಪಾರ್ಶ್ವಮುಪಾತಿಷ್ಠತ್ಕೃಷ್ಣಸ್ಯಾಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ್ಮಣಃ

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರವು ವಾರಾಣಸಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿ, ಮತ್ತೆ ನಿರ್ದೋಷಿ ಕರ್ಮವಂತನಾದ ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿತು.