ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಸ ಆಜುಹಾವ ಯಮುನಾಂ ಜಲಕ್ರೀಡಾರ್ಥಮೀಶ್ವರಃ । ನಿಜಂ ವಾಕ್ಯಮನಾದೃತ್ಯ ಮತ್ತ ಇತ್ಯಾಪಗಾಂ ಬಲಃ ॥ 10.65.

ಈಶ್ವರನು ಜಲಕ್ರೀಡೆಗಾಗಿ ಯಮುನೆಯನ್ನು ಕರೆಯಲು ಹೇಳಿದನು. ಆದರೆ ಬಲರಾಮನು ತನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸದೆ, ಮದ್ಯದಿಂದ ಉಲ್ಲಾಸಗೊಂಡು, ಆ ನದಿಯನ್ನು ಕರೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಅನಾಗತಾಂ ಹಲಾಗ್ರೇಣ ಕುಪಿತೋ ವಿಚಕರ್ಷ ಹ । ಪಾಪೇ ತ್ವಂ ಮಾಮವಜ್ಞಾಯ ಯನ್ನಾಯಾಸಿ ಮಯಾಹುತಾ । ನೇಷ್ಯೇ ತ್ವಾಂ ಲಾಙ್ಗಲಾಗ್ರೇಣ ಶತಧಾ ಕಾಮಚಾರಿಣೀಮ್ ॥ 10.65.

ಯಮುನೆಯು ಬರುವುದಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಬಲರಾಮನು ತನ್ನ ಹಲ್ಲಿನಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ಎಳೆತೊಡಗಿದನು. 'ಪಾಪಿನಿ, ನಾನು ಕರೆಯಿದರೂ ನೀನು ಗಮನಿಸದೆ ಬಂದಿಲ್ಲ. ಈಗ ನಾನು ನನ್ನ ಹಲ್ಲಿನ ತುದಿಯಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸುವವಳೇ.' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಏವಂ ನಿರ್ಭರ್ತ್ಸಿತಾ ಭೀತಾ ಯಮುನಾ ಯದುನನ್ದನಮ್ । ಉವಾಚ ಚಕಿತಾ ವಾಚಂ ಪತಿತಾ ಪಾದಯೋರ್ನೃಪ ॥ 10.65.

ಈ ರೀತಿ ಗದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಭಯಗೊಂಡ ಯಮುನೆಯು, ಯದುಕುಲದ ಮಗನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ನಡುಗುತ್ತಾ ಮಾತಾಡಿದಳು, ರಾಜನೇ.

ರಾಮ ರಾಮ ಮಹಾಬಾಹೋ ನ ಜಾನೇ ತವ ವಿಕ್ರಮಮ್ । ಯಸ್ಯೈಕಾಂಶೇನ ವಿಧೃತಾ ಜಗತೀ ಜಗತಃ ಪತೇ ॥ 10.65.

'ರಾಮಾ ರಾಮಾ, ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಜಗತ್ತಿನ ಒಬ್ಬ ಭಾಗದಿಂದಲೇ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಲ್ಲಿಸುವ ನೀನು, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನೇ.' ಎಂದು ಯಮುನೆಯು ಹೇಳಿದಳು.

ಪರಂ ಭಾವಂ ಭಗವತೋ ಭಗವನ್ಮಾಮಜಾನತೀಮ್ । ಮೋಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ವಿಶ್ವಾತ್ಮನ್ ಪ್ರಪನ್ನಾಂ ಭಕ್ತವತ್ಸಲ ॥ 10.65.

'ಪ್ರಭುವೇ, ನಿನ್ನ ಪರಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ನಾನು ತಪ್ಪುಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮನೇ, ಭಕ್ತನಿಗೆ ಸ್ನೇಹಿತನಾದವನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ, ದಯಮಾಡಿ ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು.' ಎಂದು ಯಮುನೆಯು ಬೇಡಿಕೊಂಡಳು.

ತತೋ ವ್ಯಮುಞ್ಚದ್ಯಮುನಾಂ ಯಾಚಿತೋ ಭಗವಾನ್ ಬಲಃ । ವಿಜಗಾಹ ಜಲಂ ಸ್ತ್ರೀಭಿಃ ಕರೇಣುಭಿರಿವೇಭರಾಟ್ ॥ 10.65.

ಆಮೇಲೆ, ಯಾಚನೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಭಗವಂತನಾದ ಬಲರಾಮನು ಯಮುನೆಯನ್ನು ಬಿಡಿದನು. ನಂತರ ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದನು, ಆನೆಗಳ ರಾಜನು ಆನೆಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಇರುವಂತೆ.

ಕಾಮಂ ವಿಹೃತ್ಯ ಸಲಿಲಾದುತ್ತೀರ್ಣಾಯಾಸೀತಾಮ್ಬರೇ । ಭೂಷಣಾನಿ ಮಹಾರ್ಹಾಣಿ ದದೌ ಕಾನ್ತಿಃ ಶುಭಾಂ ಸ್ರಜಮ್ ॥ 10.65.

ಆನಂದದಿಂದ ಜಲಕ್ರೀಡೆ ಮಾಡಿ, ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ತೆರೆದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಆಭರಣಗಳು ಮತ್ತು ಸುಂದರ ಹೂಮಾಲೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ವಸಿತ್ವಾ ವಾಸಸೀ ನೀಲೇ ಮಾಲಾಂ ಆಮುಚ್ಯ ಕಾಞ್ಚನೀಮ್ । ರೇಯೇ ಸ್ವಲಙ್ಕೃತೋ ಲಿಪ್ತೋ ಮಾಹೇನ್ದ್ರ ಇವ ವಾರಣಃ ॥ 10.65.

ನೀಲಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ಬಂಗಾರದ ಹಾರ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಇಂದ್ರನು ಆನೆಗಳ ನಡುವೆ ಹೇಗಿರುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದನು.

ಅದ್ಯಾಪಿ ದೃಶ್ಯತೇ ರಾಜನ್ ಯಮುನಾಕೃಷ್ಟವರ್ತ್ಮನಾ । ಬಲಸ್ಯಾನನ್ತವೀರ್ಯಸ್ಯ ವೀರ್ಯಂ ಸೂಚಯತೀವ ಹಿ ॥ 10.65.

ಇಂದಿಗೂ ಕೂಡ, ರಾಜನೇ, ಬಲರಾಮನು ಯಮುನೆಯನ್ನು ಎಳೆದ ಹಾದಿಯು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅದು ಬಲರಾಮನ ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವಂತೆ ಇದೆ.

ಏವಂ ಸರ್ವಾ ನಿಶಾ ಯಾತಾ ಏಕೇವ ರಮತೋ ವ್ರಜೇ । ರಾಮಸ್ಯಾಕ್ಷಿಪ್ತಚಿತ್ತಸ್ಯ ಮಾಧುರ್ಯೈರ್ವ್ರಜಯೋಷಿತಾಮ್ ॥ 10.65.

ಈ ರೀತಿ, ಬಲರಾಮನು ವ್ರಜದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾ, ವ್ರಜದ ಮಹಿಳೆಯರ ಮಧುರತೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಆಕರ್ಷಿತನಾಗಿ, ಆ ರಾತ್ರಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಳೆಯಿತು.

ಅಥ ಷಟ್ಷಷ್ಟಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ । ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ। ನನ್ದವ್ರಜಂ ಗತೇ ರಾಮೇ ಕರೂಷಾಧಿಪತಿರ್ನೃಪ। ವಾಸುದೇವೋಽಹಮಿತ್ಯಜ್ಞೋ ದೂತಂ ಕೃಷ್ಣಾಯ ಪ್ರಾಹಿಣೋತ್

ಅದಿನಂತರ, ಅರವತ್ತಾರುನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭ. ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಮನು ನಂದವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಕರೂಷದ ರಾಜನು ತನ್ನನ್ನು 'ನಾನು ವಾಸುದೇವನು' ಎಂದು ತಿಳಿಯದೆ, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ದೂತನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು.

ತ್ವಂ ವಾಸುದೇವೋ ಭಗವಾನವತೀರ್ಣೋ ಜಗತ್ಪತಿಃ। ಇತಿ ಪ್ರಸ್ತೋಭಿತೋ ಬಾಲೈರ್ಮೇನ ಆತ್ಮಾನಮಚ್ಯುತಮ್

ಮಕ್ಕಳು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ 'ನೀನು ವಾಸುದೇವನು, ಭಗವಂತನು, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನು' ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಕೃಷ್ಣನು ತಾನು ಅಚ್ಯುತಸ್ವರೂಪನೆಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸಿದನು.

ದೂತಂ ಚ ಪ್ರಾಹಿಣೋನ್ಮನ್ದಃ ಕೃಷ್ಣಾಯಾವ್ಯಕ್ತವರ್ತ್ಮನೇ। ದ್ವಾರಕಾಯಾಂ ಯಥಾ ಬಾಲೋ ನೃಪೋ ಬಾಲಕೃತೋಽಬುಧಃ

ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ರಾಜನು, ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದೆ ವರ್ತಿಸಿ, ತನ್ನ ದೂತನನ್ನು ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ, ಅವನ ಕಾರ್ಯಗಳು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದಂತಿರುವವನ ಬಳಿಗೆ, ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.

ದೂತಸ್ತು ದ್ವಾರಕಾಮೇತ್ಯ ಸಭಾಯಾಮಾಸ್ಥಿತಂ ಪ್ರಭುಮ್। ಕೃಷ್ಣಂ ಕಮಲಪತ್ರಾಕ್ಷಂ ರಾಜಸನ್ದೇಶಮಬ್ರವೀತ್

ಆ ದೂತನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೋಗಿ ಸಭೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಕಮಲದ ಹಣ್ಣುಗಳಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ರಾಜನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ವಾಸುದೇವೋಽವತೀರ್ಣೋಹಮೇಕ ಏವ ನ ಚಾಪರಃ। ಭೂತಾನಾಮನುಕಮ್ಪಾರ್ಥಂ ತ್ವಂ ತು ಮಿಥ್ಯಾಭಿಧಾಂ ತ್ಯಜ

"ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ ವಾಸುದೇವನ ಅವತಾರನು, ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಾನು ಇಳಿದಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ಸುಳ್ಳು ಹೆಸರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು."

ಯಾನಿ ತ್ವಮಸ್ಮಚ್ಚಿಹ್ನಾನಿ ಮೌಢ್ಯಾದ್ಬಿಭರ್ಷಿ ಸಾತ್ವತ। ತ್ಯಕ್ತ್ವೈಹಿ ಮಾಂ ತ್ವಂ ಶರಣಂ ನೋ ಚೇದ್ದೇಹಿ ಮಮಾಹವಮ್

"ನೀನು ಧಾರಣೆಯಲ್ಲಿರುವ ಗುರುತುಗಳು ನನ್ನದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದೀಯೆ ಸಾತ್ವತ. ಅವುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸು, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನನಗೆ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಕೊಡು."

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ। ಕತ್ಥನಂ ತದುಪಾಕರ್ಣ್ಯ ಪೌಣ್ಡ್ರಕಸ್ಯಾಲ್ಪಮೇಧಸಃ। ಉಗ್ರಸೇನಾದಯಃ ಸಭ್ಯಾ ಉಚ್ಚಕೈರ್ಜಹಸುಸ್ತದಾ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಪೌಂಡ್ರಕನ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಗರ್ವಭರಿತ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಉಗ್ರಸೇನ ಮತ್ತು ಇತರ ಸಭ್ಯರು ಜೋರಾಗಿ ನಗಿದರು.

ಉವಾಚ ದೂತಂ ಭಗವಾನ್ಪರಿಹಾಸಕಥಾಮನು। ಉತ್ಸ್ರಕ್ಷ್ಯೇ ಮೂಢ ಚಿಹ್ನಾನಿ ಯೈಸ್ತ್ವಮೇವಂ ವಿಕತ್ಥಸೇ

ಭಗವಂತನು ಹಾಸ್ಯಭರಿತವಾಗಿ ದೂತನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಮೂಢನೇ, ನೀನು ಹೆಮ್ಮೆಪಡುವ ಆ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ನಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುತ್ತೇನೆ."

ಮುಖಂ ತದಪಿಧಾಯಾಜ್ಞ ಕಙ್ಕಗೃಧ್ರವಟೈರ್ವೃತಃ। ಶಯಿಷ್ಯಸೇ ಹತಸ್ತತ್ರ ಭವಿತಾ ಶರಣಂ ಶುನಾಮ್

"ನಿನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಗಿಡುಗಗಳು, ಕಾಗೆಗಳು, ನರಿ ಇವುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ನೀನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬಿದ್ದಿರುತ್ತೀ, ಆಗ ನಿನಗೆ ಆಶ್ರಯವು ನಾಯಿಗಳಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ."

ಇತಿ ದೂತಸ್ತಮಾಕ್ಷೇಪಂ ಸ್ವಾಮಿನೇ ಸರ್ವಮಾಹರತ್। ಕೃಷ್ಣೋಽಪಿ ರಥಮಾಸ್ಥಾಯ ಕಾಶೀಮುಪಜಗಾಮ ಹ

ಹೀಗೆ ದೂತನು ಎಲ್ಲ ಅವಮಾನಗಳನ್ನೂ ತನ್ನ ಸ್ವಾಮಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು. ಕೃಷ್ಣನು ರಥಾರೂಢನಾಗಿ ಕಾಶಿಗೆ ಹೊರಟನು.

ಪೌಣ್ಡ್ರಕೋಽಪಿ ತದುದ್ಯೋಗಮುಪಲಭ್ಯ ಮಹಾರಥಃ। ಅಕ್ಷೌಹಿಣೀಭ್ಯಾಂ ಸಂಯುಕ್ತೋ ನಿಶ್ಚಕ್ರಾಮ ಪುರಾದ್ದ್ರುತಮ್

ಪೌಂಡ್ರಕನು ಕೃಷ್ಣನು ಬರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಅವನು ಎರಡು ಸೇನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನಗರದಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಹೊರಟನು.

ತಸ್ಯ ಕಾಶೀಪತಿರ್ಮಿತ್ರಂ ಪಾರ್ಷ್ಣಿಗ್ರಾಹೋಽನ್ವಯಾನ್ನೃಪ। ಅಕ್ಷೌಹಿಣೀಭಿಸ್ತಿಸೃಭಿರಪಶ್ಯತ್ಪೌಣ್ಡ್ರಕಂ ಹಇಃ!

ಕಾಶಿಯ ರಾಜನು, ಪೌಂಡ್ರಕನ ಸ್ನೇಹಿತನು, ಮೂರು ಸೇನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಹಿಂದೆ ಹೋದನು ಮತ್ತು ಪೌಂಡ್ರಕನನ್ನು ನೋಡಿದನು, ಓ ರಾಜನೇ!

ಶಙ್ಖಾರ್ಯಸಿಗದಾಶಾರ್ಙ್ಗ ಶ್ರೀವತ್ಸಾದ್ಯುಪಲಕ್ಷಿತಮ್। ಬಿಭ್ರಾಣಂ ಕೌಸ್ತುಭಮಣಿಂ ವನಮಾಲಾವಿಭೂಷಿತಮ್

ಅವನು ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದಾ, ಧನುಸ್ಸು, ಶ್ರೀವತ್ಸದ ಗುರುತು, ಕೌಸ್ತುಭ ಮಣಿಯು, ಹಾಗೂ ಅರಣ್ಯದ ಹೂಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು.

ಕೌಶೇಯವಾಸಸೀ ಪೀತೇ ವಸಾನಂ ಗರುಡಧ್ವಜಮ್। ಅಮೂಲ್ಯಮೌಲ್ಯಾಭರಣಂ ಸ್ಫುರನ್ಮಕರಕುಣ್ಡಲಮ್

ಹಳದಿ ರೇಷ್ಮೆ ಉಡುಪು ಧರಿಸಿ, ಗರುಡಧ್ವಜವನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದನು, ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿದ್ದನು, ಮಕರಾಕಾರದ ಕಿವಿಯೋಲೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಮಾತ್ಮನಸ್ತುಲ್ಯಂ ವೇಷಂ ಕೃತ್ರಿಮಮಾಸ್ಥಿತಮ್। ಯಥಾ ನಟಂ ರಙ್ಗಗತಂ ವಿಜಹಾಸ ಭೃಶಂ ಹರೀಃ

ತಾನೇ ಧರಿಸುವ ವೇಷವನ್ನು ನಕಲಿಸಿ, ರಂಗಮಂದಿರದಲ್ಲಿರುವ ನಟನಂತೆ ಅವನು ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಹರಿಯು ಬಹಳವಾಗಿ ನಗಿದನು.

ಶೂಲೈರ್ಗದಾಭಿಃ ಪರಿಘೈಃ ಶಕ್ತ್ಯೃಷ್ಟಿಪ್ರಾಸತೋಮರೈಃ। ಅಸಿಭಿಃ ಪಟ್ಟಿಶೈರ್ಬಾಣೈಃ ಪ್ರಾಹರನ್ನರಯೋ ಹರಿಮ್

ಶತ್ರು ರಾಜರು ಶೂಲ, ಗದಾ, ಪರಿಘ, ಶಕ್ತಿ, ಋಷ್ಟಿ, ಪ್ರಾಸ, ತೋಮರ, ಖಡ್ಗ, ಪಟ್ಟಿಶ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿದರು.

ಕೃಷ್ಣಸ್ತು ತತ್ಪೌಣ್ಡ್ರಕಕಾಶಿರಾಜಯೋರ್। ಬಲಂ ಗಜಸ್ಯನ್ದನವಾಜಿಪತ್ತಿಮತ್। ಗದಾಸಿಚಕ್ರೇಷುಭಿರಾರ್ದಯದ್ಭೃಶಂ। ಯಥಾ ಯುಗಾನ್ತೇ ಹುತಭುಕ್ಪೃಥಕ್ಪ್ರಜಾಃ

ಆಗ ಕೃಷ್ಣನು ಪೌಂಡ್ರಕ ಮತ್ತು ಕಾಶಿಯ ರಾಜರ ಸೇನೆಗಳನ್ನು, ಆನೆ, ರಥ, ಕುದುರೆ, ಕಾಲಾಳುಗಳೊಂದಿಗೆ, ತನ್ನ ಗದಾ, ಖಡ್ಗ, ಚಕ್ರ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭಾರಿಯಾಗಿ ಹೊಡೆದನು, ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯು ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ದಹಿಸುವಂತೆ.

ಆಯೋಧನಂ ತದ್ರ ಥವಾಜಿಕುಞ್ಜರ ದ್ವಿಪತ್ಖರೋಷ್ಟ್ರೈರರಿಣಾವಖಣ್ಡಿತೈಃ। ಬಭೌ ಚಿತಂ ಮೋದವಹಂ ಮನಸ್ವಿನಾಮಾಕ್ರೀಡನಂ ಭೂತಪತೇರಿವೋಲ್ಬಣಮ್

ಆ ಯುದ್ಧಭೂಮಿ, ಯೋಧರಿಂದ ಮುರಿದುಹೋದ ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ಒಂಟೆ, ಕತ್ತೆ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರ ದೇಹಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಗಳಿಗೆ ಸಂತೋಷದ ಸ್ಥಳವಾಗಿ, ಭೂತಪತಿಯ ಭಯಾನಕ ಆಟದ ಮೈದಾನದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.

ಅಥಾಹ ಪೌಣ್ಡ್ರಕಂ ಶೌರಿರ್ಭೋ ಭೋ ಪೌಣ್ಡ್ರಕ ಯದ್ಭವಾನ್। ದೂತವಾಕ್ಯೇನ ಮಾಮಾಹ ತಾನ್ಯಸ್ತ್ರಾಣ್ಯುತ್ಸೃಜಾಮಿ ತೇ

ಆಮೇಲೆ ಶೌರಿಯು ಪೌಂಡ್ರಕನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಓ ಪೌಂಡ್ರಕ, ನೀನು ದೂತನ ಮೂಲಕ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದರಿಂದ, ಈಗ ನಾನು ಈ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ನಿನಗೆ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ."