ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಮಾತರಂ ಪಿತರಂ ಭ್ರಾತೄನ್ ಪತೀನ್ ಪುತ್ರಾನ್ ಸ್ವಸೄನಪಿ । ಯದರ್ಥೇ ಜಹಿಮ ದಾಶಾರ್ಹ ದುಸ್ತ್ಯಜಾನ್ ಸ್ವಜನಾನ್ ಪ್ರಭೋ ॥ 10.65.

'ದಾಶಾರ್ಹಾ, ಪ್ರಭುವೆ, ಯಾರಿಗಾಗಿ ನೀನು ತಾಯಿ, ತಂದೆ, ಸಹೋದರರು, ಗಂಡರು, ಮಕ್ಕಳು, ಸಹೋದರಿಯರು—ಇಂತಹ ಪ್ರಿಯ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋದೆಯೋ?' ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

ತಾ ನಃ ಸದ್ಯಃ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಗತಃ ಸಞ್ಛಿನ್ನಸೌಹೃದಃ । ಕಥಂ ನು ತಾದೃಶಂ ಸ್ತ್ರೀಭಿರ್ನ ಶ್ರದ್ಧೀಯೇತ ಭಾಷಿತಮ್ ॥ 10.65.

'ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಿ, ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಂಧವನ್ನು ಕಡಿದುಹೋದನು. ಇಂತಹವನ ಮಾತನ್ನು ಹೆಂಗಸರು ಹೇಗೆ ನಂಬಬಹುದು?' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಕಥಂ ನು ಗೃಹ್ಣನ್ತ್ಯನವಸ್ಥಿತಾತ್ಮನೋ ವಚಃ ಕೃತಘ್ನಸ್ಯ ಬುಧಾಃ ಪುರಸ್ತ್ರಿಯಃ । ಗೃಹ್ಣನ್ತಿ ವೈ ಚಿತ್ರಕಥಸ್ಯ ಸುನ್ದರ ಸ್ಮಿತಾವಲೋಕೋಚ್ಛ್ವಸಿತಸ್ಮರಾತುರಾಃ ॥ 10.65.

'ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರವಿಲ್ಲ, ಕೃತಘ್ನನು. ನಗರದ ಹೆಂಗಸರು ಜಾಣರು, ಅವರೇನು ಅವನ ಮಾತನ್ನು ನಂಬುತ್ತಾರೆ? ಆದರೂ ಅವನ ಸುಂದರ ಕಥೆಗಳು, ನಗುವು, ದೃಷ್ಟಿ, ಉಸಿರಾಟ—ಇವುಗಳಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ, ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವರು ಅವನನ್ನು ನಂಬುತ್ತಾರೆ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

* ಕಿಂ ನಸ್ತತ್ಕಥಯಾ ಗೋಪ್ಯಃ ಕಥಾಃ ಕಥಯತಾಪರಾಃ । ಯಾತ್ಯಸ್ಮಾಭಿರ್ವಿನಾ ಕಾಲೋ ಯದಿ ತಸ್ಯ ತಥೈವ ನಃ ॥ 10.65.

'ಗೋಪಿಯರೇ, ಅವನ ವಿಷಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದರಿಂದ ನಮಗೆ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಬೇರೆ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮಾತನಾಡೋಣ. ಅವನು ಇಲ್ಲದೆ ಕಾಲ ಹೋದಂತೆ ನಮಗೂ ಹೋದೀತು, ಅವನಿಗೂ ಹೋದೆಂದೇನೋ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಇತಿ ಪ್ರಹಸಿತಂ ಶೌರೇರ್ಜಲ್ಪಿತಂ ಚಾರುವೀಕ್ಷಿತಮ್ । ಗತಿಂ ಪ್ರೇಮಪರಿಷ್ವಙ್ಗಂ ಸ್ಮರನ್ತ್ಯೋ ರುರುದುಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ ॥ 10.65.

ಶೌರಿಯ ಹಾಸ್ಯಭರಿತ ಮಾತು, ಸುಂದರ ದೃಷ್ಟಿ, ನಡೆಯು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ನೆನೆದು ಗೋಪಿಕೆಯರು ಅಳಿದರು.

ಸಙ್ಕರ್ಷಣಸ್ತಾಃ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಸನ್ದೇಶೈರ್ಹೃದಯಂಗಮೈಃ । ಸಾನ್ತ್ವಯಾಮಾಸ ಭಗವಾನ್ನಾನಾನುನಯಕೋವಿದಃ ॥ 10.65.

ಬಹು ವಿಧವಾದ ಮನವೊಲಿಸುವ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವ ಭಗವಾನ್ ಸಂಕರ್ಷಣನು, ಕೃಷ್ಣನ ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ ಅವರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.

ದ್ವೌ ಮಾಸೌ ತತ್ರ ಚಾವಾತ್ಸೀನ್ಮಧುಂ ಮಾಧವಂ ಏವ ಚ । ರಾಮಃ ಕ್ಷಪಾಸು ಭಗವಾನ್ ಗೋಪೀನಾಂ ರತಿಮಾವಹನ್ ॥ 10.65.

ಅಲ್ಲಿ ರಾಮನು ಎರಡು ತಿಂಗಳು—ಮಧು ಮತ್ತು ಮಾಧವ ಮಾಸಗಳಲ್ಲಿ—ಗೋಪಿಕೆಯರಿಗೆ ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾ ಉಳಿದನು.

ಪೂರ್ಣಚನ್ದ್ರಕಲಾಮೃಷ್ಟೇ ಕೌಮುದೀಗನ್ಧವಾಯುನಾ । ಯಮುನೋಪವನೇ ರೇಮೇ ಸೇವಿತೇ ಸ್ತ್ರೀಗಣೈರ್ವೃತಃ ॥ 10.65.

ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ, ಕೌಮುದಿ ಹೂವಿನ ಸುಗಂಧ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ, ಯಮುನಾನದ ತಟದ ವನಗಳಲ್ಲಿ, ಸೇವೆಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಂಗಸರೊಂದಿಗೆ ರಾಮನು ಆನಂದವಾಗಿ ವಿಹರಿಸಿದನು.

ವರುಣಪ್ರೇಷಿತಾ ದೇವೀ ವಾರುಣೀ ವೃಕ್ಷಕೋಟರಾತ್ । ಪತನ್ತೀ ತದ್ವನಂ ಸರ್ವಂ ಸ್ವಗನ್ಧೇನಾಧ್ಯವಾಸಯತ್ ॥ 10.65.

ವರುಣನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಾರುಣೀ ದೇವಿ ಮರದ ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ಹೊರಬಂದು, ಆಕೆ ಕೆಳಗೆ ಬರುವಂತೆ ಅವಳ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಆ ಕಾಡು ತುಂಬಾ ಪರಿಮಳದಿಂದ ತುಂಬಿತು.

ತಂ ಗನ್ಧಂ ಮಧುಧಾರಾಯಾ ವಾಯುನೋಪಹೃತಂ ಬಲಃ । ಆಘ್ರಾಯೋಪಗತಸ್ತತ್ರ ಲಲನಾಭಿಃ ಸಮಂ ಪಪೌ ॥ 10.65.

ಗಾಳಿಯಿಂದ ತಂದ ಮಧುಧಾರೆಯ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಬಲರಾಮನು ಮೂಸಿಕೊಂಡು, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ಮಹಿಳೆಯರ ಜೊತೆಗೆ ನಾಲಗೆಯಿಂದ ಆ ಮಧು ಕುಡಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಉಪಗೀಯಮಾನೋ ಗನ್ಧರ್ವೈರ್ವನಿತಾಶೋಭಿಮಣ್ಡಲೇ । ರೇಮೇ ಕರೇಣುಯೂಥೇಶೋ ಮಾಹೇನ್ದ್ರ ಇವ ವಾರಣಃ ॥ 10.65.

ಗಂಧರ್ವರು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸುಂದರ ಮಹಿಳೆಯರಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಲಯದಲ್ಲಿ, ಆನೆಗಳ ಗುಂಪಿನ ನಾಯಕನಾದ ಬಲರಾಮನು, ಇಂದ್ರನು ಆನೆಗಳ ನಡುವೆ ಹೇಗಿರುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆ ಆನಂದದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.

ನೇದುರ್ದುನ್ದುಭಯೋ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ವವೃಷುಃ ಕುಸುಮೈರ್ಮುದಾ । ಗನ್ಧರ್ವಾ ಮುನಯೋ ರಾಮಂ ತದ್ವೀರ್ಯೈರೀಡಿರೇ ತದಾ ॥ 10.65.

ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಡೊಳ್ಳುಗಳು ಘಂಟೆಗಟ್ಟಿದವು, ಹೂವುಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸುರಿದವು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು ಬಲರಾಮನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದರು.

ಉಪಗೀಯಮಾನಚರಿತೋ ವನಿತಾಭಿರ್ಹಲಾಯುಧ । ವನೇಷು ವ್ಯಚರತ್ಕ್ಷೀವೋ ಮದವಿಹ್ವಲಲೋಚನಃ ॥ 10.65.

ಮಹಿಳೆಯರು ಬಲರಾಮನ ಸಾಹಸಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಹಳಾಯುಧನು ಆನಂದದಿಂದ ಮದ್ಯಪಾನದಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳು ತಿರುಗಿ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಸ್ರಗ್ವ್ಯೇಕಕುಣ್ಡಲೋ ಮತ್ತೋ ವೈಜಯನ್ತ್ಯಾ ಚ ಮಾಲಯಾ । ಬಿಭ್ರತ್ಸ್ಮಿತಮುಖಾಮ್ಭೋಜಂ ಸ್ವೇದಪ್ರಾಲೇಯಭೂಷಿತಮ್ ॥ 10.65.

ಹೂಮಾಲೆ, ಒಂದು ಕಿವಿಯೋಲೆ, ವೈಜಯಂತಿ ಹಾರ ಧರಿಸಿ, ಮದ್ಯದಿಂದ ಉಲ್ಲಾಸಗೊಂಡು, ನಗುವಿನಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ಮುಖಕಮಲ, ಹಿಮದ ಹನಿಗಳಂತೆ ಬೆವರು ಹತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದನು.

ಸ ಆಜುಹಾವ ಯಮುನಾಂ ಜಲಕ್ರೀಡಾರ್ಥಮೀಶ್ವರಃ । ನಿಜಂ ವಾಕ್ಯಮನಾದೃತ್ಯ ಮತ್ತ ಇತ್ಯಾಪಗಾಂ ಬಲಃ ॥ 10.65.

ಈಶ್ವರನು ಜಲಕ್ರೀಡೆಗಾಗಿ ಯಮುನೆಯನ್ನು ಕರೆಯಲು ಹೇಳಿದನು. ಆದರೆ ಬಲರಾಮನು ತನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸದೆ, ಮದ್ಯದಿಂದ ಉಲ್ಲಾಸಗೊಂಡು, ಆ ನದಿಯನ್ನು ಕರೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಅನಾಗತಾಂ ಹಲಾಗ್ರೇಣ ಕುಪಿತೋ ವಿಚಕರ್ಷ ಹ । ಪಾಪೇ ತ್ವಂ ಮಾಮವಜ್ಞಾಯ ಯನ್ನಾಯಾಸಿ ಮಯಾಹುತಾ । ನೇಷ್ಯೇ ತ್ವಾಂ ಲಾಙ್ಗಲಾಗ್ರೇಣ ಶತಧಾ ಕಾಮಚಾರಿಣೀಮ್ ॥ 10.65.

ಯಮುನೆಯು ಬರುವುದಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಬಲರಾಮನು ತನ್ನ ಹಲ್ಲಿನಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ಎಳೆತೊಡಗಿದನು. 'ಪಾಪಿನಿ, ನಾನು ಕರೆಯಿದರೂ ನೀನು ಗಮನಿಸದೆ ಬಂದಿಲ್ಲ. ಈಗ ನಾನು ನನ್ನ ಹಲ್ಲಿನ ತುದಿಯಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸುವವಳೇ.' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಏವಂ ನಿರ್ಭರ್ತ್ಸಿತಾ ಭೀತಾ ಯಮುನಾ ಯದುನನ್ದನಮ್ । ಉವಾಚ ಚಕಿತಾ ವಾಚಂ ಪತಿತಾ ಪಾದಯೋರ್ನೃಪ ॥ 10.65.

ಈ ರೀತಿ ಗದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಭಯಗೊಂಡ ಯಮುನೆಯು, ಯದುಕುಲದ ಮಗನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ನಡುಗುತ್ತಾ ಮಾತಾಡಿದಳು, ರಾಜನೇ.

ರಾಮ ರಾಮ ಮಹಾಬಾಹೋ ನ ಜಾನೇ ತವ ವಿಕ್ರಮಮ್ । ಯಸ್ಯೈಕಾಂಶೇನ ವಿಧೃತಾ ಜಗತೀ ಜಗತಃ ಪತೇ ॥ 10.65.

'ರಾಮಾ ರಾಮಾ, ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಜಗತ್ತಿನ ಒಬ್ಬ ಭಾಗದಿಂದಲೇ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಲ್ಲಿಸುವ ನೀನು, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನೇ.' ಎಂದು ಯಮುನೆಯು ಹೇಳಿದಳು.

ಪರಂ ಭಾವಂ ಭಗವತೋ ಭಗವನ್ಮಾಮಜಾನತೀಮ್ । ಮೋಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ವಿಶ್ವಾತ್ಮನ್ ಪ್ರಪನ್ನಾಂ ಭಕ್ತವತ್ಸಲ ॥ 10.65.

'ಪ್ರಭುವೇ, ನಿನ್ನ ಪರಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ನಾನು ತಪ್ಪುಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮನೇ, ಭಕ್ತನಿಗೆ ಸ್ನೇಹಿತನಾದವನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ, ದಯಮಾಡಿ ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು.' ಎಂದು ಯಮುನೆಯು ಬೇಡಿಕೊಂಡಳು.

ತತೋ ವ್ಯಮುಞ್ಚದ್ಯಮುನಾಂ ಯಾಚಿತೋ ಭಗವಾನ್ ಬಲಃ । ವಿಜಗಾಹ ಜಲಂ ಸ್ತ್ರೀಭಿಃ ಕರೇಣುಭಿರಿವೇಭರಾಟ್ ॥ 10.65.

ಆಮೇಲೆ, ಯಾಚನೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಭಗವಂತನಾದ ಬಲರಾಮನು ಯಮುನೆಯನ್ನು ಬಿಡಿದನು. ನಂತರ ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದನು, ಆನೆಗಳ ರಾಜನು ಆನೆಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಇರುವಂತೆ.

ಕಾಮಂ ವಿಹೃತ್ಯ ಸಲಿಲಾದುತ್ತೀರ್ಣಾಯಾಸೀತಾಮ್ಬರೇ । ಭೂಷಣಾನಿ ಮಹಾರ್ಹಾಣಿ ದದೌ ಕಾನ್ತಿಃ ಶುಭಾಂ ಸ್ರಜಮ್ ॥ 10.65.

ಆನಂದದಿಂದ ಜಲಕ್ರೀಡೆ ಮಾಡಿ, ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ತೆರೆದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಆಭರಣಗಳು ಮತ್ತು ಸುಂದರ ಹೂಮಾಲೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ವಸಿತ್ವಾ ವಾಸಸೀ ನೀಲೇ ಮಾಲಾಂ ಆಮುಚ್ಯ ಕಾಞ್ಚನೀಮ್ । ರೇಯೇ ಸ್ವಲಙ್ಕೃತೋ ಲಿಪ್ತೋ ಮಾಹೇನ್ದ್ರ ಇವ ವಾರಣಃ ॥ 10.65.

ನೀಲಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ಬಂಗಾರದ ಹಾರ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಇಂದ್ರನು ಆನೆಗಳ ನಡುವೆ ಹೇಗಿರುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದನು.

ಅದ್ಯಾಪಿ ದೃಶ್ಯತೇ ರಾಜನ್ ಯಮುನಾಕೃಷ್ಟವರ್ತ್ಮನಾ । ಬಲಸ್ಯಾನನ್ತವೀರ್ಯಸ್ಯ ವೀರ್ಯಂ ಸೂಚಯತೀವ ಹಿ ॥ 10.65.

ಇಂದಿಗೂ ಕೂಡ, ರಾಜನೇ, ಬಲರಾಮನು ಯಮುನೆಯನ್ನು ಎಳೆದ ಹಾದಿಯು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅದು ಬಲರಾಮನ ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವಂತೆ ಇದೆ.

ಏವಂ ಸರ್ವಾ ನಿಶಾ ಯಾತಾ ಏಕೇವ ರಮತೋ ವ್ರಜೇ । ರಾಮಸ್ಯಾಕ್ಷಿಪ್ತಚಿತ್ತಸ್ಯ ಮಾಧುರ್ಯೈರ್ವ್ರಜಯೋಷಿತಾಮ್ ॥ 10.65.

ಈ ರೀತಿ, ಬಲರಾಮನು ವ್ರಜದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾ, ವ್ರಜದ ಮಹಿಳೆಯರ ಮಧುರತೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಆಕರ್ಷಿತನಾಗಿ, ಆ ರಾತ್ರಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಳೆಯಿತು.

ಅಥ ಷಟ್ಷಷ್ಟಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ । ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ। ನನ್ದವ್ರಜಂ ಗತೇ ರಾಮೇ ಕರೂಷಾಧಿಪತಿರ್ನೃಪ। ವಾಸುದೇವೋಽಹಮಿತ್ಯಜ್ಞೋ ದೂತಂ ಕೃಷ್ಣಾಯ ಪ್ರಾಹಿಣೋತ್

ಅದಿನಂತರ, ಅರವತ್ತಾರುನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭ. ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಮನು ನಂದವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಕರೂಷದ ರಾಜನು ತನ್ನನ್ನು 'ನಾನು ವಾಸುದೇವನು' ಎಂದು ತಿಳಿಯದೆ, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ದೂತನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು.

ತ್ವಂ ವಾಸುದೇವೋ ಭಗವಾನವತೀರ್ಣೋ ಜಗತ್ಪತಿಃ। ಇತಿ ಪ್ರಸ್ತೋಭಿತೋ ಬಾಲೈರ್ಮೇನ ಆತ್ಮಾನಮಚ್ಯುತಮ್

ಮಕ್ಕಳು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ 'ನೀನು ವಾಸುದೇವನು, ಭಗವಂತನು, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನು' ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಕೃಷ್ಣನು ತಾನು ಅಚ್ಯುತಸ್ವರೂಪನೆಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸಿದನು.

ದೂತಂ ಚ ಪ್ರಾಹಿಣೋನ್ಮನ್ದಃ ಕೃಷ್ಣಾಯಾವ್ಯಕ್ತವರ್ತ್ಮನೇ। ದ್ವಾರಕಾಯಾಂ ಯಥಾ ಬಾಲೋ ನೃಪೋ ಬಾಲಕೃತೋಽಬುಧಃ

ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ರಾಜನು, ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದೆ ವರ್ತಿಸಿ, ತನ್ನ ದೂತನನ್ನು ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ, ಅವನ ಕಾರ್ಯಗಳು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದಂತಿರುವವನ ಬಳಿಗೆ, ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.

ದೂತಸ್ತು ದ್ವಾರಕಾಮೇತ್ಯ ಸಭಾಯಾಮಾಸ್ಥಿತಂ ಪ್ರಭುಮ್। ಕೃಷ್ಣಂ ಕಮಲಪತ್ರಾಕ್ಷಂ ರಾಜಸನ್ದೇಶಮಬ್ರವೀತ್

ಆ ದೂತನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೋಗಿ ಸಭೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಕಮಲದ ಹಣ್ಣುಗಳಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ರಾಜನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ವಾಸುದೇವೋಽವತೀರ್ಣೋಹಮೇಕ ಏವ ನ ಚಾಪರಃ। ಭೂತಾನಾಮನುಕಮ್ಪಾರ್ಥಂ ತ್ವಂ ತು ಮಿಥ್ಯಾಭಿಧಾಂ ತ್ಯಜ

"ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ ವಾಸುದೇವನ ಅವತಾರನು, ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಾನು ಇಳಿದಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ಸುಳ್ಳು ಹೆಸರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು."