ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಯಸ್ತ್ವಾಂ ವಿಸೃಜತೇ ಮರ್ತ್ಯ ಆತ್ಮಾನಂ ಪ್ರಿಯಮೀಶ್ವರಮ್ । ವಿಪರ್ಯಯೇನ್ದ್ರಿಯಾರ್ಥಾರ್ಥಂ ವಿಷಮತ್ತ್ಯಮೃತಂ ತ್ಯಜನ್

ಯಾರು ನಿನ್ನನ್ನು, ಸ್ವಂತ ಪ್ರಿಯಾತ್ಮನಾದ ದೇವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ವಿಷಯಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಅಮೃತವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ವಿಷವನ್ನು ಸೇವಿಸುವವರಂತೆ.

ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಥ ವಿಬುಧಾ ಮುನಯಶ್ಚಾಮಲಾಶಯಾಃ । ಸರ್ವಾತ್ಮನಾ ಪ್ರಪನ್ನಾಸ್ತ್ವಾಂ ಆತ್ಮಾನಂ ಪ್ರೇಷ್ಠಮೀಶ್ವರಮ್

ನಾನು, ಬ್ರಹ್ಮ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸಿನ ಮುನಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು, ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ ದೇವರನ್ನು ಶರಣಾಗಿದ್ದೇವೆ.

( ಮಿಶ್ರ ) ತಂ ತ್ವಾ ಜಗತ್ಸ್ಥಿತ್ಯುದಯಾನ್ತಹೇತುಂ ಸಮಂ ಪ್ರಶಾನ್ತಂ ಸುಹೃದಾತ್ಮದೈವಮ್ । ಅನನ್ಯಮೇಕಂ ಜಗದಾತ್ಮಕೇತಂ ಭವಾಪವರ್ಗಾಯ ಭಜಾಮ ದೇವಮ್

ನೀನು ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಲಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾದ ದೇವರು, ಸಮನಾಗಿರುವವನು, ಶಾಂತಸ್ವಭಾವಿ, ಎಲ್ಲರ ಸ್ನೇಹಿತನು, ಆತ್ಮರೂಪ, ದೇವರೂ ಆಗಿದ್ದೀಯ. ನೀನು ಅನನ್ಯ, ಏಕಮಾತ್ರ, ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲ. ಜನ್ಮಮರಣಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಅಯಂ ಮಮೇಷ್ಟೋ ದಯಿತೋಽನುವರ್ತೀ ಮಯಾಭಯಂ ದತ್ತಮಮುಷ್ಯ ದೇವ । ಸಂಪಾದ್ಯತಾಂ ತದ್‌ಭವತಃ ಪ್ರಸಾದೋ ಯಥಾ ಹಿ ತೇ ದೈತ್ಯಪತೌ ಪ್ರಸಾದಃ

ಈವನು ನನಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರಿಯ, ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳುವವನು. ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದ್ದೇನೆ ದೇವಾ. ಅವನ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹವಾಗಲಿ, ಹೇಗೆ ನೀನು ದೈತ್ಯಪತಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡಿದೆಯೋ ಹಾಗೆ.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಯದಾತ್ಥ ಭಗವನ್ ತ್ವಂ ನಃ ಕರವಾಮ ಪ್ರಿಯಂ ತವ । ಭವತೋ ಯದ್ವ್ಯವಸಿತಂ ತನ್ಮೇ ಸಾಧ್ವನುಮೋದಿತಮ್

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: ಭಗವಂತ, ನೀನು ಏನು ಹೇಳುತ್ತೀಯೋ, ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಯಾವ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವೆಯೋ, ಅದು ನನಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾಗಿದೆ.

ಅವಧ್ಯೋಽಯಂ ಮಮಾಪ್ಯೇಷ ವೈರೋಚನಿಸುತೋಽಸುರಃ । ಪ್ರಹ್ರಾದಾಯ ವರೋ ದತ್ತೋ ನ ವಧ್ಯೋ ಮೇ ತವಾನ್ವಯಃ

ಈ ವಿರೋಚನನ ಮಗನಾದ ದೈತ್ಯನು ನನಗೂ ಕೊಲ್ಲಲಾಗದವನು. ಪ್ರಹ್ಲಾದನಿಗೆ ನಾನು ವರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನೂ, ನಿನ್ನ ವಂಶದವರನ್ನೂ ನಾನು ಕೊಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ.

ದರ್ಪೋಪಶಮನಾಯಾಸ್ಯ ಪ್ರವೃಕ್ಣಾ ಬಾಹವೋ ಮಯಾ । ಸೂದಿತಂ ಚ ಬಲಂ ಭೂರಿ ಯಚ್ಚ ಭಾರಾಯಿತಂ ಭುವಃ

ಅವನ ಗರ್ವವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ನಾನು ಅವನ ಕೈಗಳನ್ನು ಮುರಿದಿದ್ದೇನೆ. ಭೂಮಿಗೆ ಭಾರವಾದ ಅವನ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯನ್ನು ನಾನು ನಾಶಪಡಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಚತ್ವಾರೋಽಸ್ಯ ಭುಜಾಃ ಶಿಷ್ಟಾ ಭವಿಷ್ಯತ್ಯಜರಾಮರಃ । ಪಾರ್ಷದಮುಖ್ಯೋ ಭವತೋ ನ ಕುತಶ್ಚಿದ್‌ಭಯೋಽಸುರಃ

ಅವನ ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳು ಉಳಿದಿವೆ. ಅವನು ವಯಸ್ಸಾಗದವನು, ಅಮರನು, ನಿನ್ನ ಮುಖ್ಯ ಸೇವಕನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಹೇ ದೈತ್ಯ, ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಂದಲೂ ಭಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಇತಿ ಲಬ್ಧ್ವಾಭಯಂ ಕೃಷ್ಣಂ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಶಿರಸಾಸುರಃ । ಪ್ರಾದ್ಯುಮ್ನಿಂ ರಥಮಾರೋಪ್ಯ ಸವಧ್ವಾ ಸಮುಪಾನಯತ್

ಹೀಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ಪಡೆದ ದೈತ್ಯನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ತಲೆಬಾಗಿದನು. ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಅವನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ರಥದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿ ಮುಂದೆ ತಂದನು.

ಅಕ್ಷೌಹಿಣ್ಯಾ ಪರಿವೃತಂ ಸುವಾಸಃಸಮಲಙ್ಕೃತಮ್ । ಸಪತ್‍ನೀಕಂ ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ ಯಯೌ ರುದ್ರಾನುಮೋದಿತಃ

ಅವನು ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ, ಸುಂದರವಾದ ವಸ್ತ್ರಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ರುದ್ರನಿಂದ ಗೌರವಪಡುವಂತೆ ಹೊರಟನು.

( ವಂಶಸ್ಥಾ ) ಸ್ವರಾಜಧಾನೀಂ ಸಮಲಙ್ಕೃತಾಂ ಧ್ವಜೈಃ ಸತೋರಣೈರುಕ್ಷಿತಮಾರ್ಗಚತ್ವರಾಮ್ । ವಿವೇಶ ಶಙ್ಖಾನಕದುನ್ದುಭಿಸ್ವನೈಃ ಅಭ್ಯುದ್ಯತಃ ಪೌರಸುಹೃದ್‌ದ್ವಿಜಾತಿಭಿಃ

ಅವನು ಧ್ವಜಗಳಿಂದ, ತೋರಣಗಳಿಂದ, ಕಾವಲುಗಾರರಿರುವ ರಸ್ತೆಚೌಕಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ತನ್ನ ರಾಜಧಾನಿಗೆ, ಶಂಖ, ನಾದ, ಡೊಳ್ಳುಗಳ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ, ನಾಗರಿಕರು, ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಯ ಏವಂ ಕೃಷ್ಣವಿಜಯಂ ಶಙ್ಕರೇಣ ಚ ಸಂಯುಗಮ್ । ಸಂಸ್ಮರೇತ್ ಪ್ರಾತರುತ್ಥಾಯ ನ ತಸ್ಯ ಸ್ಯಾತ್ ಪರಾಜಯಃ

ಯಾರು ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಕೃಷ್ಣನ ವಿಜಯವನ್ನೂ, ಶಂಕರನೊಂದಿಗೆ ನಡೆದ ಯುದ್ಧವನ್ನೂ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಸೋಲು ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಉತ್ತರಾರ್ಧೇ ಅನಿರುದ್ಧಾನಯನಂ ನಾಮ ತ್ರಿಷಷ್ಟಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಇಂತಿ ಪರಮಹಂಸರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತವಾದ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ 'ಅನಿರುದ್ಧನನ್ನು ತರುವಿಕೆ' ಎಂಬ ಅರವತ್ತಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ ಬಲಭದ್ರಃ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಗವಾನ್ ರಥಮಾಸ್ಥಿತಃ । ಸುಹೃದ್ದಿದೃಕ್ಷುರುತ್ಕಣ್ಠಃ ಪ್ರಯಯೌ ನನ್ದಗೋಕುಲಮ್ ॥ 10.65.

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಕುರುಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಬಲರಾಮನು ತನ್ನ ಹಿತಮಿತ್ರರನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದ ರಥಾರೂಢನಾಗಿ ನಂದನ ಗೋಕುಳಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

ಪರಿಷ್ವಕ್ತಶ್ಚಿರೋತ್ಕಣ್ಠೈರ್ಗೋಪೈರ್ಗೋಪೀಭಿರೇವ ಚ । ರಾಮೋಽಭಿವಾದ್ಯ ಪಿತರಾವಾಶೀರ್ಭಿರಭಿನನ್ದಿತಃ ॥ 10.65.

ಅವನನ್ನು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಎದುರುನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಗೋಪರು ಮತ್ತು ಗೋಪಿಕೆಯರು ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ರಾಮನು ತನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಅವರ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಪಡೆದನು.

ಚಿರಂ ನಃ ಪಾಹಿ ದಾಶಾರ್ಹ ಸಾನುಜೋ ಜಗದೀಶ್ವರಃ । ಇತ್ಯಾರೋಪ್ಯಾಙ್ಕಮಾಲಿಙ್ಗ್ಯ ನೇತ್ರೈಃ ಸಿಷಿಚತುರ್ಜಲೈಃ ॥ 10.65.

ಅವರು, 'ದಾಶಾರ್ಹ, ನೀನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಸಹೋದರನು ಸದಾ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು, ಜಗದೀಶ್ವರಾ,' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ, ರಾಮನನ್ನು ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ, ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೆನೆಸಿದರು.

ಗೋಪವೃದ್ಧಾಂಶ್ಚ ವಿಧಿವದ್ಯವಿಷ್ಠೈರಭಿವನ್ದಿತಃ । ಯಥಾವಯೋ ಯಥಾಸಖ್ಯಂ ಯಥಾಸಮ್ಬನ್ಧಮಾತ್ಮನಃ ॥ 10.65.

ಅವನ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ವಯಸ್ಸಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ವಿಧಿಯನುಸಾರ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಹಿರಿಯ ಗೋಪರಿಗೆ ರಾಮನು ಗೌರವದಿಂದ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು.

ಸಮುಪೇತ್ಯಾಥ ಗೋಪಾಲಾನ್ ಹಾಸ್ಯಹಸ್ತಗ್ರಹಾದಿಭಿಃ । ವಿಶ್ರಾನ್ತಂ ಸುಖಮಾಸೀನಂ ಪಪ್ರಚ್ಛುಃ ಪರ್ಯುಪಾಗತಾಃ ॥ 10.65.

ನಂತರ, ಗೋಪರು ಹತ್ತಿರ ಬಂದು, ನಗುತ್ತಾ, ಕೈಹಿಡಿದು, ಇನ್ನಿತರ ಸ್ನೇಹಪೂರ್ಣ ಹಬ್ಬುಗಳಿಂದ, ಆರಾಮವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ರಾಮನನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದರು.

ಪೃಷ್ಟಾಶ್ಚಾನಾಮಯಂ ಸ್ವೇಷು ಪ್ರೇಮಗದ್ಗದಯಾ ಗಿರಾ । ಕೃಷ್ಣೇ ಕಮಲಪತ್ರಾಕ್ಷೇ ಸನ್ನ್ಯಸ್ತಾಖಿಲರಾಧಸಃ ॥ 10.65.

ಅವನೂ ಸಹ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಗದರಿದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ, ಅವರ ಮತ್ತು ಅವರ ಮನೆಯವರ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು. ಏಕೆಂದರೆ, ಕಮಲದ ಹೂವಿನಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಚಿಂತೆಗಳು ತೊಡಗಿದ್ದವು.

ಕಚ್ಚಿನ್ನೋ ಬಾನ್ಧವಾ ರಾಮ ಸರ್ವೇ ಕುಶಲಮಾಸತೇ । ಕಚ್ಚಿತ್ಸ್ಮರಥ ನೋ ರಾಮ ಯೂಯಂ ದಾರಸುತಾನ್ವಿತಾಃ ॥ 10.65.

'ರಾಮಾ, ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಬಂಧುಗಳು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದಾರೆಯೆ? ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿಯರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನೂ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಾ?' ಎಂದು ಅವರು ಕೇಳಿದರು.

ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ಕಂಸೋ ಹತಃ ಪಾಪೋ ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ಮುಕ್ತಾಃ ಸುಹೃಜ್ಜನಾಃ । ನಿಹತ್ಯ ನಿರ್ಜಿತ್ಯ ರಿಪೂನ್ ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ದುರ್ಗಂ ಸಮಾಶ್ರೀತಾಃ ॥ 10.65.

'ಶುಭವಾಗಲಿ, ದುಷ್ಟನಾದ ಕಂಸನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನು; ಶುಭವಾಗಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರು ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಶುಭವಾಗಲಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ನೀವು ಸುಸ್ಥಿರವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದೀರಿ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಗೋಪ್ಯೋ ಹಸನ್ತ್ಯಃ ಪಪ್ರಚ್ಛೂ ರಾಮಸನ್ದರ್ಶನಾದೃತಾಃ । ಕಚ್ಚಿದಾಸ್ತೇ ಸುಖಂ ಕೃಷ್ಣಃ ಪುರಸ್ತ್ರೀಜನವಲ್ಲಭಃ ॥ 10.65.

ರಾಮನನ್ನು ನೋಡಿ ಆನಂದಗೊಂಡ ಗೋಪಿಕೆಯರು ನಗುತ್ತಾ, 'ನಗರದ ಮಹಿಳೆಯರ ಪ್ರಿಯನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಸುಖವಾಗಿ ಇದ್ದಾನೆಯೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಕಚ್ಚಿತ್ಸ್ಮರತಿ ವಾ ಬನ್ಧೂನ್ ಪಿತರಂ ಮಾತರಂ ಚ ಸಃ । ಅಪ್ಯಸೌ ಮಾತರಂ ದ್ರಷ್ಟುಂ ಸಕೃದಪ್ಯಾಗಮಿಷ್ಯತಿ । ಅಪಿ ವಾ ಸ್ಮರತೇಽಸ್ಮಾಕಮನುಸೇವಾಂ ಮಹಾಭುಜಃ ॥ 10.65.

'ಅವನು ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳನ್ನು, ತಂದೆ ತಾಯಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆಯೆ? ಕನಿಷ್ಠ ಒಮ್ಮೆ ಅವನು ತಾಯಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ಬರುವನೆ? ಅಥವಾ ಆ ಬಲವಂತನು ನಮ್ಮ ಸೇವೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆಯೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಮಾತರಂ ಪಿತರಂ ಭ್ರಾತೄನ್ ಪತೀನ್ ಪುತ್ರಾನ್ ಸ್ವಸೄನಪಿ । ಯದರ್ಥೇ ಜಹಿಮ ದಾಶಾರ್ಹ ದುಸ್ತ್ಯಜಾನ್ ಸ್ವಜನಾನ್ ಪ್ರಭೋ ॥ 10.65.

'ದಾಶಾರ್ಹಾ, ಪ್ರಭುವೆ, ಯಾರಿಗಾಗಿ ನೀನು ತಾಯಿ, ತಂದೆ, ಸಹೋದರರು, ಗಂಡರು, ಮಕ್ಕಳು, ಸಹೋದರಿಯರು—ಇಂತಹ ಪ್ರಿಯ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋದೆಯೋ?' ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

ತಾ ನಃ ಸದ್ಯಃ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಗತಃ ಸಞ್ಛಿನ್ನಸೌಹೃದಃ । ಕಥಂ ನು ತಾದೃಶಂ ಸ್ತ್ರೀಭಿರ್ನ ಶ್ರದ್ಧೀಯೇತ ಭಾಷಿತಮ್ ॥ 10.65.

'ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಿ, ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಂಧವನ್ನು ಕಡಿದುಹೋದನು. ಇಂತಹವನ ಮಾತನ್ನು ಹೆಂಗಸರು ಹೇಗೆ ನಂಬಬಹುದು?' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಕಥಂ ನು ಗೃಹ್ಣನ್ತ್ಯನವಸ್ಥಿತಾತ್ಮನೋ ವಚಃ ಕೃತಘ್ನಸ್ಯ ಬುಧಾಃ ಪುರಸ್ತ್ರಿಯಃ । ಗೃಹ್ಣನ್ತಿ ವೈ ಚಿತ್ರಕಥಸ್ಯ ಸುನ್ದರ ಸ್ಮಿತಾವಲೋಕೋಚ್ಛ್ವಸಿತಸ್ಮರಾತುರಾಃ ॥ 10.65.

'ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರವಿಲ್ಲ, ಕೃತಘ್ನನು. ನಗರದ ಹೆಂಗಸರು ಜಾಣರು, ಅವರೇನು ಅವನ ಮಾತನ್ನು ನಂಬುತ್ತಾರೆ? ಆದರೂ ಅವನ ಸುಂದರ ಕಥೆಗಳು, ನಗುವು, ದೃಷ್ಟಿ, ಉಸಿರಾಟ—ಇವುಗಳಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ, ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವರು ಅವನನ್ನು ನಂಬುತ್ತಾರೆ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

* ಕಿಂ ನಸ್ತತ್ಕಥಯಾ ಗೋಪ್ಯಃ ಕಥಾಃ ಕಥಯತಾಪರಾಃ । ಯಾತ್ಯಸ್ಮಾಭಿರ್ವಿನಾ ಕಾಲೋ ಯದಿ ತಸ್ಯ ತಥೈವ ನಃ ॥ 10.65.

'ಗೋಪಿಯರೇ, ಅವನ ವಿಷಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದರಿಂದ ನಮಗೆ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಬೇರೆ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮಾತನಾಡೋಣ. ಅವನು ಇಲ್ಲದೆ ಕಾಲ ಹೋದಂತೆ ನಮಗೂ ಹೋದೀತು, ಅವನಿಗೂ ಹೋದೆಂದೇನೋ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಇತಿ ಪ್ರಹಸಿತಂ ಶೌರೇರ್ಜಲ್ಪಿತಂ ಚಾರುವೀಕ್ಷಿತಮ್ । ಗತಿಂ ಪ್ರೇಮಪರಿಷ್ವಙ್ಗಂ ಸ್ಮರನ್ತ್ಯೋ ರುರುದುಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ ॥ 10.65.

ಶೌರಿಯ ಹಾಸ್ಯಭರಿತ ಮಾತು, ಸುಂದರ ದೃಷ್ಟಿ, ನಡೆಯು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ನೆನೆದು ಗೋಪಿಕೆಯರು ಅಳಿದರು.

ಸಙ್ಕರ್ಷಣಸ್ತಾಃ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಸನ್ದೇಶೈರ್ಹೃದಯಂಗಮೈಃ । ಸಾನ್ತ್ವಯಾಮಾಸ ಭಗವಾನ್ನಾನಾನುನಯಕೋವಿದಃ ॥ 10.65.

ಬಹು ವಿಧವಾದ ಮನವೊಲಿಸುವ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವ ಭಗವಾನ್ ಸಂಕರ್ಷಣನು, ಕೃಷ್ಣನ ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ ಅವರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.