ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ವಿದ್ರಾವಿತೇ ಭೂತಗಣೇ ಜ್ವರಸ್ತು ತ್ರೀಶಿರಾಸ್ತ್ರಿಪಾತ್ । ಅಭ್ಯಧಾವತ ದಾಶಾರ್ಹಂ ದಹನ್ನಿವ ದಿಶೋ ದಶ

ಆ ಭೂತಗಣವನ್ನು ಓಡಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಮೂರು ತಲೆ, ಮೂರು ಕಾಲುಗಳಿರುವ ಜ್ವರನು, ದಾಶಾರ್ಹನ ಕಡೆಗೆ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ ಓಡಿಬಂದನು.

ಅಥ ನಾರಾಯಣಃ ದೇವಃ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವ್ಯಸೃಜಜ್ಜ್ವರಮ್ । ಮಾಹೇಶ್ವರೋ ವೈಷ್ಣವಶ್ಚ ಯುಯುಧಾತೇ ಜ್ವರಾವುಭೌ

ನಂತರ ನಾರಾಯಣ ದೇವರು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ತನ್ನ ಜ್ವರನನ್ನು ಬಿಡಿದರು; ಮಹೇಶ್ವರನ ಜ್ವರ ಮತ್ತು ವೈಷ್ಣವ ಜ್ವರ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು.

ಮಾಹೇಶ್ವರಃ ಸಮಾಕ್ರನ್ದನ್ ವೈಷ್ಣವೇನ ಬಲಾರ್ದಿತಃ । ಅಲಬ್ಧ್ವಾಭಯಮನ್ಯತ್ರ ಭೀತೋ ಮಾಹೇಶ್ವರೋ ಜ್ವರಃ । ಶರಣಾರ್ಥೀ ಹೃಷೀಕೇಶಂ ತುಷ್ಟಾವ ಪ್ರಯತಾಞ್ಜಲಿಃ

ಮಹೇಶ್ವರನ ಜ್ವರನು ವೈಷ್ಣವ ಜ್ವರನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬಾಧೆಗೊಂಡು, ಬೇರೆಡೆ ಭಯದಿಂದ ಆಶ್ರಯ ಸಿಗದೆ, ಹೃಷೀಕೇಶನನ್ನು ಕೈಮುಗಿದು ಶರಣಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

ಜ್ವರ ಉವಾಚ - ( ಮಿಶ್ರ ) ನಮಾಮಿ ತ್ವಾನನ್ತಶಕ್ತಿಂ ಪರೇಶಂ ಸರ್ವಾತ್ಮಾನಂ ಕೇವಲಂ ಜ್ಞಪ್ತಿಮಾತ್ರಮ್ । ವಿಶ್ವೋತ್ಪತ್ತಿಸ್ಥಾನಸಂರೋಧಹೇತುಂ ಯತ್ತದ್ ಬ್ರಹ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮಲಿಙ್ಗಂ ಪ್ರಶಾನ್ತಮ್

ಜ್ವರನು ಹೇಳಿದನು: ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಪರಮೇಶ್ವರನೇ, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನೆ, ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನಮಾತ್ರನೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾದ ಶಾಂತ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಕಾಲೋ ದೈವಂ ಕರ್ಮ ಜೀವಃ ಸ್ವಭಾವೋ ದ್ರವ್ಯಂ ಕ್ಷೇತ್ರಂ ಪ್ರಾಣ ಆತ್ಮಾ ವಿಕಾರಃ । ತತ್ಸಙ್ಘಾತೋ ಬೀಜರೋಹಪ್ರವಾಹಃ ತ್ವನ್ಮಾಯೈಷಾ ತನ್ನಿಷೇಧಂ ಪ್ರಪದ್ಯೇ

ಕಾಲ, ವಿಧಿ, ಕರ್ಮ, ಜೀವ, ಸ್ವಭಾವ, ಪದಾರ್ಥ, ಕ್ಷೇತ್ರ, ಪ್ರಾಣ, ಆತ್ಮ, ಪರಿವರ್ತನೆ—ಈ ಎಲ್ಲವು ಬೀಜದಿಂದ ಮೊಗ್ಗಿನಂತೆ ಹರಿದು ಬರುವ ನಿನ್ನ ಮಾಯೆ; ನಾನು ಅದರ ನಾಶದಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.

ನಾನಾಭಾವೈರ್ಲೀಲಯೈವೋಪಪನ್ನೈಃ ದೇವಾನ್ ಸಾಧೂನ್ ಲೋಕಸೇತೂನ್ಬಿಭರ್ಷಿ । ಹಂಸ್ಯುನ್ಮಾರ್ಗಾನ್ ಹಿಂಸಯಾ ವರ್ತಮಾನಾನ್ ಜನ್ಮೈತತ್ತೇ ಭಾರಹಾರಾಯ ಭೂಮೇಃ

ನೀನು ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಲೀಲೆಯಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಸಜ್ಜನರನ್ನು, ಲೋಕದ ಸೇತುವುಗಳನ್ನು ಕಾಯುತ್ತೀ; ದಾರಿತಪ್ಪಿದವರನ್ನು ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ನಾಶಮಾಡುತ್ತೀ; ಭೂಭಾರದ ತೊಡೆಯಲು ನಿನ್ನ ಜನ್ಮವಾಗಿದೆ.

ತಪ್ತೋಽಹಂ ತೇ ತೇಜಸಾ ದುಃಸಹೇನ ಶಾನ್ತೋಗ್ರೇಣಾತ್ಯುಲ್ಬಣೇನ ಜ್ವರೇಣ । ತಾವತ್ತಾಪೋ ದೇಹಿನಾಂ ತೇಽಙ್‌ಘ್ರಿಮೂಲಂ ನೋ ಸೇವೇರನ್ ಯಾವದಾಶಾನುಬದ್ಧಾಃ

ನಿನ್ನ ದುರ್ಸಹ, ಭಯಂಕರ, ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರ ಜ್ವರದಿಂದ ನಾನು ಸುಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಜನರು ಆಶೆಗೆ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುವವರೆಗೆ, ಅವರು ನಿನ್ನ ಪಾದಮೂಲವನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅವರ ದುಃಖವೂ ತೀರದು.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ತ್ರಿಶಿರಸ್ತೇ ಪ್ರಸನ್ನೋಽಸ್ಮಿ ವ್ಯೇತು ತೇ ಮಜ್ಜ್ವರಾದ್‌ಭಯಮ್ । ಯೋ ನೌ ಸ್ಮರತಿ ಸಂವಾದಂ ತಸ್ಯ ತ್ವನ್ನ ಭವೇದ್‌ಭಯಮ್

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: ತ್ರಿಶಿರಾ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ನಿನ್ನ ಜ್ವರದಿಂದಾದ ಭಯವು ದೂರವಾಗಲಿ. ನಮ್ಮ ಸಂವಾದವನ್ನು ಯಾರು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರಿಗೆ ನಿನ್ನಿಂದ ಭಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಇತ್ಯುಕ್ತೋಽಚ್ಯುತಮಾನಮ್ಯ ಗತೋ ಮಾಹೇಶ್ವರೋ ಜ್ವರಃ । ಬಾಣಸ್ತು ರಥಮಾರೂಢಃ ಪ್ರಾಗಾದ್ಯೋತ್ಸ್ಯಞ್ಜನಾರ್ದನಮ್

ಹೀಗೆ ಅಚ್ಯುತನು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಮಹೇಶ್ವರನ ಜ್ವರನು ಅವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೋದನು; ಬಾಣನು ಮತ್ತೆ ರಥಾರೂಢನಾಗಿ ಜನಾರ್ದನನ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಲು ಹೊರಟನು.

ತತೋ ಬಾಹುಸಹಸ್ರೇಣ ನಾನಾಯುಧಧರೋಽಸುರಃ । ಮುಮೋಚ ಪರಮಕ್ರುದ್ಧೋ ಬಾಣಾಂಶ್ಚಕ್ರಾಯುಧೇ ನೃಪ

ಆಮೇಲೆ, ರಾಜನೇ, ಸಾವಿರ ಕೈಗಳಿರುವ ಆ ದೈತ್ಯನು,色色 ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಚಕ್ರಾಯುಧನ ಮೇಲೆ ತುಂಬಾ ಕೋಪದಿಂದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.

ತಸ್ಯಾಸ್ಯತೋಽಸ್ತ್ರಾಣ್ಯಸಕೃತ್ ಚಕ್ರೇಣ ಕ್ಷುರನೇಮಿನಾ । ಚಿಚ್ಛೇದ ಭಗವಾನ್ಬಾಹೂನ್ ಶಾಖಾ ಇವ ವನಸ್ಪತೇಃ

ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಡುವ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಭಗವಂತನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕ್ಷುರಧಾರಿ ಚಕ್ರದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದರು; ಬಾಣನ ಕೈಗಳನ್ನು ಮರದ ಕೊಂಬೆಗಳಂತೆ ಕಡಿದುಹಾಕಿದರು.

ಬಾಹುಷು ಛಿದ್ಯಮಾನೇಷು ಬಾಣಸ್ಯ ಭಗವಾನ್ ಭವಃ । ಭಕ್ತಾನಕಮ್ಪ್ಯುಪವ್ರಜ್ಯ ಚಕ್ರಾಯುಧಮಭಾಷತ

ಬಾಣನ ಕೈಗಳು ಕಡಿದುಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಭಕ್ತರ ಮೇಲೆ ದಯೆಯಿರುವ ಭವ ದೇವರು ಚಕ್ರಾಯುಧನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಶ್ರೀರುದ್ರ ಉವಾಚ - ತ್ವಂ ಹಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿಃ ಗೂಢಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಿ ವಾಙ್‌ಮಯೇ । ಯಂ ಪಶ್ಯನ್ತ್ಯಮಲಾತ್ಮಾನ ಆಕಾಶಮಿವ ಕೇವಲಮ್

ಶ್ರೀರುದ್ರನು ಹೇಳಿದರು: ನೀನು ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ವಾಕ್ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಇರುವ ಬ್ರಹ್ಮ; ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಆಕಾಶದಂತೆ ಏಕಮಾತ್ರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.

( ಮಿಶ್ರ ) ನಾಭಿರ್ನಭೋಽಗ್ನಿರ್ಮುಖಮಮ್ಬು ರೇತೋ ದ್ಯೌಃ ಶೀರ್ಷಮಾಶಾಃ ಶ್ರುತಿರಙ್‌ಘ್ರಿರುರ್ವೀ । ಚನ್ದ್ರೋ ಮನೋ ಯಸ್ಯ ದೃಗರ್ಕ ಆತ್ಮಾ ಅಹಂ ಸಮುದ್ರೋ ಜಠರಂ ಭುಜೇನ್ದ್ರಃ

ನಿನ್ನ ನಾಭಿ ಆಕಾಶ, ಬಾಯಿ ಅಗ್ನಿ, ನೀರು ವೀರ್ಯ, ಶಿರಸ್ಸು ಆಕಾಶ, ಕಿವಿಗಳು ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಪಾದಗಳು ಭೂಮಿ; ಚಂದ್ರನು ಮನಸ್ಸು, ಸೂರ್ಯನು ಕಣ್ಣು, ಆತ್ಮವೇ ನಿನ್ನ ಆತ್ಮ, ನಾನು ಸಮುದ್ರ, ನಿನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆ, ಭುಜಂಗರಾಜನು ನಿನ್ನ ಕೈ.

ರೋಮಾಣಿ ಯಸ್ಯೌಷಧಯೋಽಮ್ಬುವಾಹಾಃ ಕೇಶಾ ವಿರಿಞ್ಚೋ ಧಿಷಣಾ ವಿಸರ್ಗಃ । ಪ್ರಜಾಪತಿರ್ಹೃದಯಂ ಯಸ್ಯ ಧರ್ಮಃ ಸ ವೈ ಭವಾನ್ ಪುರುಷೋ ಲೋಕಕಲ್ಪಃ

ನಿನ್ನ ರೋಮಗಳು ಔಷಧಿಗಳು, ಮೋಡಗಳು ನೀರು, ಬ್ರಹ್ಮನು ನಿನ್ನ ಕೂದಲು, ಬುದ್ಧಿಯು ಸೃಷ್ಟಿಶಕ್ತಿ, ಪ್ರಜಾಪತಿ ನಿನ್ನ ಹೃದಯ, ಧರ್ಮ ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪ; ನೀನೇ ಲೋಕಗಳ ಮಾದರಿಯಾದ ಪುರುಷ.

ತವಾವತಾರೋಽಯಮಕುಣ್ಠಧಾಮನ್ ಧರ್ಮಸ್ಯ ಗುಪ್ತ್ಯೈ ಜಗತೋ ಹಿತಾಯ । ವಯಂ ಚ ಸರ್ವೇ ಭವತಾನುಭಾವಿತಾ ವಿಭಾವಯಾಮೋ ಭುವನಾನಿ ಸಪ್ತ

ನಿನ್ನ ಈ ಅವತಾರವು ಧರ್ಮವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಮತ್ತು ಲೋಕದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಸಂಭವಿಸಿದೆ. ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಏಳು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.

ತ್ವಮೇಕ ಆದ್ಯಃ ಪುರುಷೋಽದ್ವಿತೀಯಃ ತುರ್ಯಃ ಸ್ವದೃಗ್ ಹೇತುರಹೇತುರೀಶಃ । ಪ್ರತೀಯಸೇಽಥಾಪಿ ಯಥಾವಿಕಾರಂ ಸ್ವಮಾಯಯಾ ಸರ್ವಗುಣಪ್ರಸಿದ್ಧ್ಯೈ

ನೀನು ಒಬ್ಬನೇ ಆದ್ಯ ಮತ್ತು ಅನನ್ಯ ಪುರುಷ, ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿರುವವನು, ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವನು, ಕಾರಣವೂ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದವನೂ ಆಗಿದ್ದೀ. ನೀನು ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಗೊಳಿಸಲು ಬರುವೆಯಾದರೂ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಬದಲಾವಣೆ ಇಲ್ಲ.

ಯಥೈವ ಸೂರ್ಯಃ ಪಿಹಿತಶ್ಛಾಯಯಾ ಸ್ವಯಾ ಛಾಯಾಂ ಚ ರೂಪಾಣಿ ಚ ಸಞ್ಚಕಾಸ್ತಿ । ಏವಂ ಗುಣೇನಾಪಿಹಿತೋ ಗುಣಾಂಸ್ತ್ವಮ್ ಆತ್ಮಪ್ರದೀಪೋ ಗುಣಿನಶ್ಚ ಭೂಮನ್

ಹಾಗೆ ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ನೆರಳಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಆ ನೆರಳನ್ನೂ ರೂಪಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಿಸುವಂತೆ, ನೀನು ಕೂಡ ನಿನ್ನ ಗುಣದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಆತ್ಮದ ಬೆಳಕಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳನ್ನೂ ಮತ್ತು ಗುಣಿಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತೀಯ.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಯನ್ಮಾಯಾಮೋಹಿತಧಿಯಃ ಪುತ್ರದಾರಗೃಹಾದಿಷು । ಉನ್ಮಜ್ಜನ್ತಿ ನಿಮಜ್ಜನ್ತಿ ಪ್ರಸಕ್ತಾ ವೃಜಿನಾರ್ಣವೇ

ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ, ಪತ್ನಿಯಲ್ಲಿ, ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಗ್ಧರಾಗಿದ್ದು, ದುಃಖಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾ ತೇಲುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ದೇವದತ್ತಮಿಮಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ನೃಲೋಕಮಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಃ । ಯೋ ನಾದ್ರಿಯೇತ ತ್ವತ್ಪಾದೌ ಸ ಶೋಚ್ಯೋ ಹ್ಯಾತ್ಮವಞ್ಚಕಃ

ಈ ಮಾನವನ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸದವನು ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸದೆ ಇದ್ದರೆ, ಅವನು ಆತ್ಮವಂಚಕನಾಗಿ ಕರುಣೆಗೆ ಅರ್ಹನು.

ಯಸ್ತ್ವಾಂ ವಿಸೃಜತೇ ಮರ್ತ್ಯ ಆತ್ಮಾನಂ ಪ್ರಿಯಮೀಶ್ವರಮ್ । ವಿಪರ್ಯಯೇನ್ದ್ರಿಯಾರ್ಥಾರ್ಥಂ ವಿಷಮತ್ತ್ಯಮೃತಂ ತ್ಯಜನ್

ಯಾರು ನಿನ್ನನ್ನು, ಸ್ವಂತ ಪ್ರಿಯಾತ್ಮನಾದ ದೇವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ವಿಷಯಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಅಮೃತವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ವಿಷವನ್ನು ಸೇವಿಸುವವರಂತೆ.

ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಥ ವಿಬುಧಾ ಮುನಯಶ್ಚಾಮಲಾಶಯಾಃ । ಸರ್ವಾತ್ಮನಾ ಪ್ರಪನ್ನಾಸ್ತ್ವಾಂ ಆತ್ಮಾನಂ ಪ್ರೇಷ್ಠಮೀಶ್ವರಮ್

ನಾನು, ಬ್ರಹ್ಮ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸಿನ ಮುನಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು, ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ ದೇವರನ್ನು ಶರಣಾಗಿದ್ದೇವೆ.

( ಮಿಶ್ರ ) ತಂ ತ್ವಾ ಜಗತ್ಸ್ಥಿತ್ಯುದಯಾನ್ತಹೇತುಂ ಸಮಂ ಪ್ರಶಾನ್ತಂ ಸುಹೃದಾತ್ಮದೈವಮ್ । ಅನನ್ಯಮೇಕಂ ಜಗದಾತ್ಮಕೇತಂ ಭವಾಪವರ್ಗಾಯ ಭಜಾಮ ದೇವಮ್

ನೀನು ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಲಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾದ ದೇವರು, ಸಮನಾಗಿರುವವನು, ಶಾಂತಸ್ವಭಾವಿ, ಎಲ್ಲರ ಸ್ನೇಹಿತನು, ಆತ್ಮರೂಪ, ದೇವರೂ ಆಗಿದ್ದೀಯ. ನೀನು ಅನನ್ಯ, ಏಕಮಾತ್ರ, ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲ. ಜನ್ಮಮರಣಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಅಯಂ ಮಮೇಷ್ಟೋ ದಯಿತೋಽನುವರ್ತೀ ಮಯಾಭಯಂ ದತ್ತಮಮುಷ್ಯ ದೇವ । ಸಂಪಾದ್ಯತಾಂ ತದ್‌ಭವತಃ ಪ್ರಸಾದೋ ಯಥಾ ಹಿ ತೇ ದೈತ್ಯಪತೌ ಪ್ರಸಾದಃ

ಈವನು ನನಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರಿಯ, ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳುವವನು. ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದ್ದೇನೆ ದೇವಾ. ಅವನ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹವಾಗಲಿ, ಹೇಗೆ ನೀನು ದೈತ್ಯಪತಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡಿದೆಯೋ ಹಾಗೆ.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಯದಾತ್ಥ ಭಗವನ್ ತ್ವಂ ನಃ ಕರವಾಮ ಪ್ರಿಯಂ ತವ । ಭವತೋ ಯದ್ವ್ಯವಸಿತಂ ತನ್ಮೇ ಸಾಧ್ವನುಮೋದಿತಮ್

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: ಭಗವಂತ, ನೀನು ಏನು ಹೇಳುತ್ತೀಯೋ, ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಯಾವ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವೆಯೋ, ಅದು ನನಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾಗಿದೆ.

ಅವಧ್ಯೋಽಯಂ ಮಮಾಪ್ಯೇಷ ವೈರೋಚನಿಸುತೋಽಸುರಃ । ಪ್ರಹ್ರಾದಾಯ ವರೋ ದತ್ತೋ ನ ವಧ್ಯೋ ಮೇ ತವಾನ್ವಯಃ

ಈ ವಿರೋಚನನ ಮಗನಾದ ದೈತ್ಯನು ನನಗೂ ಕೊಲ್ಲಲಾಗದವನು. ಪ್ರಹ್ಲಾದನಿಗೆ ನಾನು ವರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನೂ, ನಿನ್ನ ವಂಶದವರನ್ನೂ ನಾನು ಕೊಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ.

ದರ್ಪೋಪಶಮನಾಯಾಸ್ಯ ಪ್ರವೃಕ್ಣಾ ಬಾಹವೋ ಮಯಾ । ಸೂದಿತಂ ಚ ಬಲಂ ಭೂರಿ ಯಚ್ಚ ಭಾರಾಯಿತಂ ಭುವಃ

ಅವನ ಗರ್ವವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ನಾನು ಅವನ ಕೈಗಳನ್ನು ಮುರಿದಿದ್ದೇನೆ. ಭೂಮಿಗೆ ಭಾರವಾದ ಅವನ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯನ್ನು ನಾನು ನಾಶಪಡಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಚತ್ವಾರೋಽಸ್ಯ ಭುಜಾಃ ಶಿಷ್ಟಾ ಭವಿಷ್ಯತ್ಯಜರಾಮರಃ । ಪಾರ್ಷದಮುಖ್ಯೋ ಭವತೋ ನ ಕುತಶ್ಚಿದ್‌ಭಯೋಽಸುರಃ

ಅವನ ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳು ಉಳಿದಿವೆ. ಅವನು ವಯಸ್ಸಾಗದವನು, ಅಮರನು, ನಿನ್ನ ಮುಖ್ಯ ಸೇವಕನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಹೇ ದೈತ್ಯ, ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಂದಲೂ ಭಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಇತಿ ಲಬ್ಧ್ವಾಭಯಂ ಕೃಷ್ಣಂ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಶಿರಸಾಸುರಃ । ಪ್ರಾದ್ಯುಮ್ನಿಂ ರಥಮಾರೋಪ್ಯ ಸವಧ್ವಾ ಸಮುಪಾನಯತ್

ಹೀಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ಪಡೆದ ದೈತ್ಯನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ತಲೆಬಾಗಿದನು. ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಅವನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ರಥದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿ ಮುಂದೆ ತಂದನು.