ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಪೃಥಗ್ವಿಧಾನಿ ಪ್ರಾಯುಙ್ಕ್ತ ಪಿಣಾಕ್ಯಸ್ತ್ರಾಣಿ ಶಾಙ್‌ರ್ಗಿಣೇ । ಪ್ರತ್ಯಸ್ತ್ರೈಃ ಶಮಯಾಮಾಸ ಶಾರ್ಙ್ಗಪಾಣಿರವಿಸ್ಮಿತಃ

ಪಿನಾಕಧಾರಿ ಶಿವನು ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ色色ವಾದ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದರೂ, ಶಾರಂಗಪಾಣಿಯಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಅವುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಯಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡಿದನು.

ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರಸ್ಯ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರಂ ವಾಯವ್ಯಸ್ಯ ಚ ಪಾರ್ವತಮ್ । ಆಗ್ನೇಯಸ್ಯ ಚ ಪಾರ್ಜನ್ಯಂ ನೈಜಂ ಪಾಶುಪತಸ್ಯ ಚ

ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಬೃಹ್ಮಾಸ್ತ್ರದಿಂದ, ವಾಯವ್ಯಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಪಾರ್ವತಾಸ್ತ್ರದಿಂದ, ಅಗ್ನೇಯಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಪರ್ಜನ್ಯಾಸ್ತ್ರದಿಂದ, ಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ತನ್ನದೇ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಿದನು.

ಮೋಹಯಿತ್ವಾ ತು ಗಿರಿಶಂ ಜೃಮ್ಭಣಾಸ್ತ್ರೇಣ ಜೃಮ್ಭಿತಮ್ । ಬಾಣಸ್ಯ ಪೃತನಾಂ ಶೌರಿಃ ಜಘಾನಾಸಿಗದೇಷುಭಿಃ

ಜೃಂಭಣಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಗಿರಿಶನನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ, ಅವನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಕತ್ತಿ, ಗದೆ ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸಂಹರಿಸಿದನು.

ಸ್ಕನ್ದಃ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಬಾಣೌಘೈಃ ಅರ್ದ್ಯಮಾನಃ ಸಮನ್ತತಃ । ಅಸೃಗ್ ವಿಮುಞ್ಚನ್ ಗಾತ್ರೇಭ್ಯಃ ಶಿಖಿನಾಪಕ್ರಮದ್ ರಣಾತ್

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಗಾಯಗೊಂಡು ರಕ್ತ ಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಶಿಖಿಧ್ವಜನು (ಸ್ಕಂದ) ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದನು.

ಕುಮ್ಭಾಣ್ಡಃ ಕೂಪಕರ್ಣಶ್ಚ ಪೇತತುರ್ಮುಷಲಾರ್ದಿತೌ । ದುದ್ರುವುಸ್ತದನೀಕನಿ ಹತನಾಥಾನಿ ಸರ್ವತಃ

ಕುಂಭಾಂಡ ಮತ್ತು ಕೂಪಕರ್ಣರು ಹಾಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆದು ಬಿದ್ದರು; ಅವರ ನಾಯಕರು ಸತ್ತುದರಿಂದ ಉಳಿದ ಸೇನೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಓಡಿತು.

ವಿಶೀರ್ಯಮಾಣಂ ಸ್ವಬಲಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಬಾಣೋಽತ್ಯಮರ್ಷಣಃ । ಕೃಷ್ಣಂ ಅಭ್ಯದ್ರವತ್ ಸಂಖ್ಯೇ ರಥೀ ಹಿತ್ವೈವ ಸಾತ್ಯಕಿಮ್

ತನ್ನ ಸೇನೆ ಚೂರಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಬಾಣನು ಅಪಾರ ಕೋಪದಿಂದ ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಕಡೆಗೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದನು.

ಧನೂಂಷ್ಯಾಕೃಷ್ಯ ಯುಗಪದ್ ಬಾಣಃ ಪಞ್ಚಶತಾನಿ ವೈ । ಏಕೈಕಸ್ಮಿನ್ ಶರೌ ದ್ವೌ ದ್ವೌ ಸನ್ದಧೇ ರಣದುರ್ಮದಃ

ಬಾಣನು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಐನೂರು ಧನುಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಎಳೆದು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಾಣದ ಮೇಲೆ ಎರಡು ಎರಡು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಯುದ್ಧದ ಉಗ್ರತೆಯಿಂದ ಕುಶಲವಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದನು.

ತಾನಿ ಚಿಚ್ಛೇದ ಭಗವಾನ್ ಧನೂಂಸಿ ಯುಗಪದ್ಧರಿಃ । ಸಾರಥಿಂ ರಥಮಶ್ವಾಂಶ್ಚ ಹತ್ವಾ ಶಙ್ಖಮಪೂರಯತ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹರಿಯವರು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಧನುಷ್ಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದರು, ಸಾರಥಿಯನ್ನು, ರಥವನ್ನೂ, ಕುದುರೆಗಳನ್ನೂ ಕೊಂದರು, ನಂತರ ತಮ್ಮ ಶಂಖವನ್ನು ಊದಿದರು.

ತನ್ಮಾತಾ ಕೋಟರಾ ನಾಮ ನಗ್ನಾ ಮಕ್ತಶಿರೋರುಹಾ । ಪುರೋಽವತಸ್ಥೇ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಪುತ್ರಪ್ರಾಣರಿರಕ್ಷಯಾ

ಅವನ ತಾಯಿ ಕೋಟರಾ ಎಂಬಳು, ತಲೆಯ ಕೂದಲು ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಬಟ್ಟೆ ಇಲ್ಲದೆ, ತನ್ನ ಮಗನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಕೃಷ್ಣನ ಎದುರು ನಿಂತಳು.

ತತಸ್ತಿರ್ಯಙ್‌ಮುಖೋ ನಗ್ನಾಂ ಅನಿರೀಕ್ಷನ್ ಗದಾಗ್ರಜಃ । ಬಾಣಶ್ಚ ತಾವದ್ ವಿರಥಃ ಛಿನ್ನಧನ್ವಾವಿಶತ್ ಪುರಮ್

ಆಗ ಗದಾಗ್ರಜನು ಮುಖವನ್ನು ಬದಿಗೆ ತಿರುಗಿಸಿ, ಆ ಬಟ್ಟೆ ಇಲ್ಲದ ಹೆಂಗಸನ್ನು ನೋಡದೆ, ಬಾಣನು ರಥವಿಲ್ಲದೆ, ಧನುಷು ಮುರಿದುಹೋಗಿ, ಪಟ್ಟಣದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ವಿದ್ರಾವಿತೇ ಭೂತಗಣೇ ಜ್ವರಸ್ತು ತ್ರೀಶಿರಾಸ್ತ್ರಿಪಾತ್ । ಅಭ್ಯಧಾವತ ದಾಶಾರ್ಹಂ ದಹನ್ನಿವ ದಿಶೋ ದಶ

ಆ ಭೂತಗಣವನ್ನು ಓಡಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಮೂರು ತಲೆ, ಮೂರು ಕಾಲುಗಳಿರುವ ಜ್ವರನು, ದಾಶಾರ್ಹನ ಕಡೆಗೆ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ ಓಡಿಬಂದನು.

ಅಥ ನಾರಾಯಣಃ ದೇವಃ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವ್ಯಸೃಜಜ್ಜ್ವರಮ್ । ಮಾಹೇಶ್ವರೋ ವೈಷ್ಣವಶ್ಚ ಯುಯುಧಾತೇ ಜ್ವರಾವುಭೌ

ನಂತರ ನಾರಾಯಣ ದೇವರು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ತನ್ನ ಜ್ವರನನ್ನು ಬಿಡಿದರು; ಮಹೇಶ್ವರನ ಜ್ವರ ಮತ್ತು ವೈಷ್ಣವ ಜ್ವರ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು.

ಮಾಹೇಶ್ವರಃ ಸಮಾಕ್ರನ್ದನ್ ವೈಷ್ಣವೇನ ಬಲಾರ್ದಿತಃ । ಅಲಬ್ಧ್ವಾಭಯಮನ್ಯತ್ರ ಭೀತೋ ಮಾಹೇಶ್ವರೋ ಜ್ವರಃ । ಶರಣಾರ್ಥೀ ಹೃಷೀಕೇಶಂ ತುಷ್ಟಾವ ಪ್ರಯತಾಞ್ಜಲಿಃ

ಮಹೇಶ್ವರನ ಜ್ವರನು ವೈಷ್ಣವ ಜ್ವರನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬಾಧೆಗೊಂಡು, ಬೇರೆಡೆ ಭಯದಿಂದ ಆಶ್ರಯ ಸಿಗದೆ, ಹೃಷೀಕೇಶನನ್ನು ಕೈಮುಗಿದು ಶರಣಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

ಜ್ವರ ಉವಾಚ - ( ಮಿಶ್ರ ) ನಮಾಮಿ ತ್ವಾನನ್ತಶಕ್ತಿಂ ಪರೇಶಂ ಸರ್ವಾತ್ಮಾನಂ ಕೇವಲಂ ಜ್ಞಪ್ತಿಮಾತ್ರಮ್ । ವಿಶ್ವೋತ್ಪತ್ತಿಸ್ಥಾನಸಂರೋಧಹೇತುಂ ಯತ್ತದ್ ಬ್ರಹ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮಲಿಙ್ಗಂ ಪ್ರಶಾನ್ತಮ್

ಜ್ವರನು ಹೇಳಿದನು: ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಪರಮೇಶ್ವರನೇ, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನೆ, ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನಮಾತ್ರನೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾದ ಶಾಂತ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಕಾಲೋ ದೈವಂ ಕರ್ಮ ಜೀವಃ ಸ್ವಭಾವೋ ದ್ರವ್ಯಂ ಕ್ಷೇತ್ರಂ ಪ್ರಾಣ ಆತ್ಮಾ ವಿಕಾರಃ । ತತ್ಸಙ್ಘಾತೋ ಬೀಜರೋಹಪ್ರವಾಹಃ ತ್ವನ್ಮಾಯೈಷಾ ತನ್ನಿಷೇಧಂ ಪ್ರಪದ್ಯೇ

ಕಾಲ, ವಿಧಿ, ಕರ್ಮ, ಜೀವ, ಸ್ವಭಾವ, ಪದಾರ್ಥ, ಕ್ಷೇತ್ರ, ಪ್ರಾಣ, ಆತ್ಮ, ಪರಿವರ್ತನೆ—ಈ ಎಲ್ಲವು ಬೀಜದಿಂದ ಮೊಗ್ಗಿನಂತೆ ಹರಿದು ಬರುವ ನಿನ್ನ ಮಾಯೆ; ನಾನು ಅದರ ನಾಶದಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.

ನಾನಾಭಾವೈರ್ಲೀಲಯೈವೋಪಪನ್ನೈಃ ದೇವಾನ್ ಸಾಧೂನ್ ಲೋಕಸೇತೂನ್ಬಿಭರ್ಷಿ । ಹಂಸ್ಯುನ್ಮಾರ್ಗಾನ್ ಹಿಂಸಯಾ ವರ್ತಮಾನಾನ್ ಜನ್ಮೈತತ್ತೇ ಭಾರಹಾರಾಯ ಭೂಮೇಃ

ನೀನು ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಲೀಲೆಯಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಸಜ್ಜನರನ್ನು, ಲೋಕದ ಸೇತುವುಗಳನ್ನು ಕಾಯುತ್ತೀ; ದಾರಿತಪ್ಪಿದವರನ್ನು ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ನಾಶಮಾಡುತ್ತೀ; ಭೂಭಾರದ ತೊಡೆಯಲು ನಿನ್ನ ಜನ್ಮವಾಗಿದೆ.

ತಪ್ತೋಽಹಂ ತೇ ತೇಜಸಾ ದುಃಸಹೇನ ಶಾನ್ತೋಗ್ರೇಣಾತ್ಯುಲ್ಬಣೇನ ಜ್ವರೇಣ । ತಾವತ್ತಾಪೋ ದೇಹಿನಾಂ ತೇಽಙ್‌ಘ್ರಿಮೂಲಂ ನೋ ಸೇವೇರನ್ ಯಾವದಾಶಾನುಬದ್ಧಾಃ

ನಿನ್ನ ದುರ್ಸಹ, ಭಯಂಕರ, ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರ ಜ್ವರದಿಂದ ನಾನು ಸುಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಜನರು ಆಶೆಗೆ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುವವರೆಗೆ, ಅವರು ನಿನ್ನ ಪಾದಮೂಲವನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅವರ ದುಃಖವೂ ತೀರದು.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ತ್ರಿಶಿರಸ್ತೇ ಪ್ರಸನ್ನೋಽಸ್ಮಿ ವ್ಯೇತು ತೇ ಮಜ್ಜ್ವರಾದ್‌ಭಯಮ್ । ಯೋ ನೌ ಸ್ಮರತಿ ಸಂವಾದಂ ತಸ್ಯ ತ್ವನ್ನ ಭವೇದ್‌ಭಯಮ್

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: ತ್ರಿಶಿರಾ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ನಿನ್ನ ಜ್ವರದಿಂದಾದ ಭಯವು ದೂರವಾಗಲಿ. ನಮ್ಮ ಸಂವಾದವನ್ನು ಯಾರು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರಿಗೆ ನಿನ್ನಿಂದ ಭಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಇತ್ಯುಕ್ತೋಽಚ್ಯುತಮಾನಮ್ಯ ಗತೋ ಮಾಹೇಶ್ವರೋ ಜ್ವರಃ । ಬಾಣಸ್ತು ರಥಮಾರೂಢಃ ಪ್ರಾಗಾದ್ಯೋತ್ಸ್ಯಞ್ಜನಾರ್ದನಮ್

ಹೀಗೆ ಅಚ್ಯುತನು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಮಹೇಶ್ವರನ ಜ್ವರನು ಅವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೋದನು; ಬಾಣನು ಮತ್ತೆ ರಥಾರೂಢನಾಗಿ ಜನಾರ್ದನನ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಲು ಹೊರಟನು.

ತತೋ ಬಾಹುಸಹಸ್ರೇಣ ನಾನಾಯುಧಧರೋಽಸುರಃ । ಮುಮೋಚ ಪರಮಕ್ರುದ್ಧೋ ಬಾಣಾಂಶ್ಚಕ್ರಾಯುಧೇ ನೃಪ

ಆಮೇಲೆ, ರಾಜನೇ, ಸಾವಿರ ಕೈಗಳಿರುವ ಆ ದೈತ್ಯನು,色色 ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಚಕ್ರಾಯುಧನ ಮೇಲೆ ತುಂಬಾ ಕೋಪದಿಂದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.

ತಸ್ಯಾಸ್ಯತೋಽಸ್ತ್ರಾಣ್ಯಸಕೃತ್ ಚಕ್ರೇಣ ಕ್ಷುರನೇಮಿನಾ । ಚಿಚ್ಛೇದ ಭಗವಾನ್ಬಾಹೂನ್ ಶಾಖಾ ಇವ ವನಸ್ಪತೇಃ

ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಡುವ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಭಗವಂತನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕ್ಷುರಧಾರಿ ಚಕ್ರದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದರು; ಬಾಣನ ಕೈಗಳನ್ನು ಮರದ ಕೊಂಬೆಗಳಂತೆ ಕಡಿದುಹಾಕಿದರು.

ಬಾಹುಷು ಛಿದ್ಯಮಾನೇಷು ಬಾಣಸ್ಯ ಭಗವಾನ್ ಭವಃ । ಭಕ್ತಾನಕಮ್ಪ್ಯುಪವ್ರಜ್ಯ ಚಕ್ರಾಯುಧಮಭಾಷತ

ಬಾಣನ ಕೈಗಳು ಕಡಿದುಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಭಕ್ತರ ಮೇಲೆ ದಯೆಯಿರುವ ಭವ ದೇವರು ಚಕ್ರಾಯುಧನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಶ್ರೀರುದ್ರ ಉವಾಚ - ತ್ವಂ ಹಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿಃ ಗೂಢಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಿ ವಾಙ್‌ಮಯೇ । ಯಂ ಪಶ್ಯನ್ತ್ಯಮಲಾತ್ಮಾನ ಆಕಾಶಮಿವ ಕೇವಲಮ್

ಶ್ರೀರುದ್ರನು ಹೇಳಿದರು: ನೀನು ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ವಾಕ್ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಇರುವ ಬ್ರಹ್ಮ; ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಆಕಾಶದಂತೆ ಏಕಮಾತ್ರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.

( ಮಿಶ್ರ ) ನಾಭಿರ್ನಭೋಽಗ್ನಿರ್ಮುಖಮಮ್ಬು ರೇತೋ ದ್ಯೌಃ ಶೀರ್ಷಮಾಶಾಃ ಶ್ರುತಿರಙ್‌ಘ್ರಿರುರ್ವೀ । ಚನ್ದ್ರೋ ಮನೋ ಯಸ್ಯ ದೃಗರ್ಕ ಆತ್ಮಾ ಅಹಂ ಸಮುದ್ರೋ ಜಠರಂ ಭುಜೇನ್ದ್ರಃ

ನಿನ್ನ ನಾಭಿ ಆಕಾಶ, ಬಾಯಿ ಅಗ್ನಿ, ನೀರು ವೀರ್ಯ, ಶಿರಸ್ಸು ಆಕಾಶ, ಕಿವಿಗಳು ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಪಾದಗಳು ಭೂಮಿ; ಚಂದ್ರನು ಮನಸ್ಸು, ಸೂರ್ಯನು ಕಣ್ಣು, ಆತ್ಮವೇ ನಿನ್ನ ಆತ್ಮ, ನಾನು ಸಮುದ್ರ, ನಿನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆ, ಭುಜಂಗರಾಜನು ನಿನ್ನ ಕೈ.

ರೋಮಾಣಿ ಯಸ್ಯೌಷಧಯೋಽಮ್ಬುವಾಹಾಃ ಕೇಶಾ ವಿರಿಞ್ಚೋ ಧಿಷಣಾ ವಿಸರ್ಗಃ । ಪ್ರಜಾಪತಿರ್ಹೃದಯಂ ಯಸ್ಯ ಧರ್ಮಃ ಸ ವೈ ಭವಾನ್ ಪುರುಷೋ ಲೋಕಕಲ್ಪಃ

ನಿನ್ನ ರೋಮಗಳು ಔಷಧಿಗಳು, ಮೋಡಗಳು ನೀರು, ಬ್ರಹ್ಮನು ನಿನ್ನ ಕೂದಲು, ಬುದ್ಧಿಯು ಸೃಷ್ಟಿಶಕ್ತಿ, ಪ್ರಜಾಪತಿ ನಿನ್ನ ಹೃದಯ, ಧರ್ಮ ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪ; ನೀನೇ ಲೋಕಗಳ ಮಾದರಿಯಾದ ಪುರುಷ.

ತವಾವತಾರೋಽಯಮಕುಣ್ಠಧಾಮನ್ ಧರ್ಮಸ್ಯ ಗುಪ್ತ್ಯೈ ಜಗತೋ ಹಿತಾಯ । ವಯಂ ಚ ಸರ್ವೇ ಭವತಾನುಭಾವಿತಾ ವಿಭಾವಯಾಮೋ ಭುವನಾನಿ ಸಪ್ತ

ನಿನ್ನ ಈ ಅವತಾರವು ಧರ್ಮವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಮತ್ತು ಲೋಕದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಸಂಭವಿಸಿದೆ. ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಏಳು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.

ತ್ವಮೇಕ ಆದ್ಯಃ ಪುರುಷೋಽದ್ವಿತೀಯಃ ತುರ್ಯಃ ಸ್ವದೃಗ್ ಹೇತುರಹೇತುರೀಶಃ । ಪ್ರತೀಯಸೇಽಥಾಪಿ ಯಥಾವಿಕಾರಂ ಸ್ವಮಾಯಯಾ ಸರ್ವಗುಣಪ್ರಸಿದ್ಧ್ಯೈ

ನೀನು ಒಬ್ಬನೇ ಆದ್ಯ ಮತ್ತು ಅನನ್ಯ ಪುರುಷ, ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿರುವವನು, ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವನು, ಕಾರಣವೂ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದವನೂ ಆಗಿದ್ದೀ. ನೀನು ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಗೊಳಿಸಲು ಬರುವೆಯಾದರೂ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಬದಲಾವಣೆ ಇಲ್ಲ.

ಯಥೈವ ಸೂರ್ಯಃ ಪಿಹಿತಶ್ಛಾಯಯಾ ಸ್ವಯಾ ಛಾಯಾಂ ಚ ರೂಪಾಣಿ ಚ ಸಞ್ಚಕಾಸ್ತಿ । ಏವಂ ಗುಣೇನಾಪಿಹಿತೋ ಗುಣಾಂಸ್ತ್ವಮ್ ಆತ್ಮಪ್ರದೀಪೋ ಗುಣಿನಶ್ಚ ಭೂಮನ್

ಹಾಗೆ ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ನೆರಳಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಆ ನೆರಳನ್ನೂ ರೂಪಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಿಸುವಂತೆ, ನೀನು ಕೂಡ ನಿನ್ನ ಗುಣದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಆತ್ಮದ ಬೆಳಕಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳನ್ನೂ ಮತ್ತು ಗುಣಿಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತೀಯ.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಯನ್ಮಾಯಾಮೋಹಿತಧಿಯಃ ಪುತ್ರದಾರಗೃಹಾದಿಷು । ಉನ್ಮಜ್ಜನ್ತಿ ನಿಮಜ್ಜನ್ತಿ ಪ್ರಸಕ್ತಾ ವೃಜಿನಾರ್ಣವೇ

ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ, ಪತ್ನಿಯಲ್ಲಿ, ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಗ್ಧರಾಗಿದ್ದು, ದುಃಖಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾ ತೇಲುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾರೆ.