ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ನಾರದಾತ್ ತದುಪಾಕರ್ಣ್ಯ ವಾರ್ತಾಂ ಬದ್ಧಸ್ಯ ಕರ್ಮ ಚ । ಪ್ರಯಯುಃ ಶೋಣಿತಪುರಂ ವೃಷ್ಣಯಃ ಕೃಷ್ಣದೈವತಾಃ

ನಾರದನಿಂದ ಅನಿರುದ್ಧನ ಬಂಧನದ ಸುದ್ದಿ ಮತ್ತು ಅದರ ವಿವರಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತ ವೃಷ್ಣಿಕುಲದವರು ಶೋಣಿತಪುರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟರು.

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನೋ ಯುಯುಧಾನಶ್ಚ ಗದಃ ಸಾಮ್ಬೋಽಥ ಸಾರಣಃ । ನನ್ದೋಪನನ್ದಭದ್ರಾದ್ಯಾ ರಾಮಕೃಷ್ಣಾನುವರ್ತಿನಃ

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಯುಯುಧಾನ, ಗದ, ಸಾಮ್ಬ, ಸಾರಣ, ನಂದ, ಉಪನಂದ, ಭದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರರು ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋದರು.

ಅಕ್ಷೌಹಿಣೀಭಿರ್ದ್ವಾದಶಭಿಃ ಸಮೇತಾಃ ಸರ್ವತೋ ದಿಶಮ್ । ರುರುಧುರ್ಬಾಣನಗರಂ ಸಮನ್ತಾತ್ ಸಾತ್ವತರ್ಷಭಾಃ

ದ್ವಾದಶ ಅಕ್ಷೌಹಿಣಿ ಸೇನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡ ಸಾತ್ವತ ವೀರರು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಬಾಣನ ನಗರವನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು.

ಭಜ್ಯಮಾನಪುರೋದ್ಯಾನ ಪ್ರಾಕಾರಾಟ್ಟಾಲಗೋಪುರಮ್ । ಪ್ರೇಕ್ಷಮಾಣೋ ರುಷಾವಿಷ್ಟಃ ತುಲ್ಯಸೈನ್ಯೋಽಭಿನಿರ್ಯಯೌ

ತನ್ನ ಉದ್ಯಾನಗಳು, ಕೋಟೆಯ ಗೋಡೆಗಳು, ಗೋಪುರಗಳು ಮುರಿಯಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬಾಣನು ಸಮಾನ ಸೇನೆ ಜೊತೆ ಹೊರಬಂದನು.

ಬಾಣಾರ್ಥೇ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರಃ ಸಸುತಃ ಪ್ರಮಥೈರ್ವೃತಃ । ಆರುಹ್ಯ ನನ್ದಿವೃಷಭಂ ಯುಯುಧೇ ರಾಮಕೃಷ್ಣಯೋಃ

ಬಾಣನಿಗಾಗಿ ಭಗವಂತನಾದ ರುದ್ರನು ತನ್ನ ಮಗನೂ ಪ್ರಮಥಗಣಗಳೂ ಜೊತೆ ನಂದಿವೃಷಭನ ಮೇಲೆ ಏರಿ ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬಂದನು.

ಆಸೀತ್ ಸುತುಮುಲಂ ಯುದ್ಧಂ ಅದ್‌ಭುತಂ ರೋಮಹರ್ಷಣಮ್ । ಕೃಷ್ಣಶಙ್ಕರಯೋ ರಾಜನ್ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಗುಹಯೋರಪಿ

ಅಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಶಂಕರರ ನಡುವೆ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಮತ್ತು ಗುಹನ ನಡುವೆ ಅದ್ಭುತವಾದ, ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಭಾರೀ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು.

ಕುಮ್ಭಾಣ್ಡಕೂಪಕರ್ಣಾಭ್ಯಾಂ ಬಲೇನ ಸಹ ಸಂಯುಗಃ । ಸಾಮ್ಬಸ್ಯ ಬಾಣಪುತ್ರೇಣ ಬಾಣೇನ ಸಹ ಸಾತ್ಯಕೇಃ

ಕುಂಭಾಂಡ ಮತ್ತು ಕೂಪಕರ್ಣರು ಬಲರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು; ಸಾಮ್ಬನು ಬಾಣನ ಮಗನೊಂದಿಗೆ, ಸಾತ್ಯಕಿ ಬಾಣನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದರು.

ಬ್ರಹ್ಮಾದಯಃ ಸುರಾಧೀಶಾ ಮುನಯಃ ಸಿದ್ಧಚಾರಣಾಃ । ಗನ್ಧರ್ವಾಪ್ಸರಸೋ ಯಕ್ಷಾ ವಿಮಾನೈರ್ದ್ರಷ್ಟುಮಾಗಮನ್

ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕರು, ಮುನಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಅಪ್ಸರಸರು, ಯಕ್ಷರು ತಮ್ಮ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದರು.

ಶಙ್ಕರಾನುಚರಾನ್ ಶೌರಿಃ ಭೂತಪ್ರಮಥಗುಹ್ಯಕಾನ್ । ಡಾಕಿನೀರ್ಯಾತುಧಾನಾಂಶ್ಚ ವೇತಾಲಾನ್ ಸವಿನಾಯಕಾನ್

ಕೃಷ್ಣನು ಶಂಕರನ ಅನುಯಾಯಿಗಳಾದ ಭೂತ, ಪ್ರಮಥ, ಗುಹ್ಯಕ, ಡಾಕಿನಿ, ರಾಕ್ಷಸ ಮತ್ತು ವಿನಾಯಕರನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು.

ಪ್ರೇತಮಾತೃಪಿಶಾಚಾಂಶ್ಚ ಕುಷ್ಮಾಣ್ಡಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸಾನ್ । ದ್ರಾವಯಾಮಾಸ ತೀಕ್ಷ್ಣಾಗ್ರೈಃ ಶರೈಃ ಶಾರ್ಙ್ಗಧನುಶ್ಚ್ಯುತೈಃ

ಅದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಪ್ರೇತ, ಮಾತೃ, ಪಿಶಾಚ, ಕುಷ್ಮಾಂಡ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸರನ್ನೂ ತನ್ನ ಶಾರಂಗ ಧನುಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಓಡಿಸಿದನು.

ಪೃಥಗ್ವಿಧಾನಿ ಪ್ರಾಯುಙ್ಕ್ತ ಪಿಣಾಕ್ಯಸ್ತ್ರಾಣಿ ಶಾಙ್‌ರ್ಗಿಣೇ । ಪ್ರತ್ಯಸ್ತ್ರೈಃ ಶಮಯಾಮಾಸ ಶಾರ್ಙ್ಗಪಾಣಿರವಿಸ್ಮಿತಃ

ಪಿನಾಕಧಾರಿ ಶಿವನು ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ色色ವಾದ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದರೂ, ಶಾರಂಗಪಾಣಿಯಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಅವುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಯಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡಿದನು.

ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರಸ್ಯ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರಂ ವಾಯವ್ಯಸ್ಯ ಚ ಪಾರ್ವತಮ್ । ಆಗ್ನೇಯಸ್ಯ ಚ ಪಾರ್ಜನ್ಯಂ ನೈಜಂ ಪಾಶುಪತಸ್ಯ ಚ

ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಬೃಹ್ಮಾಸ್ತ್ರದಿಂದ, ವಾಯವ್ಯಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಪಾರ್ವತಾಸ್ತ್ರದಿಂದ, ಅಗ್ನೇಯಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಪರ್ಜನ್ಯಾಸ್ತ್ರದಿಂದ, ಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ತನ್ನದೇ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಿದನು.

ಮೋಹಯಿತ್ವಾ ತು ಗಿರಿಶಂ ಜೃಮ್ಭಣಾಸ್ತ್ರೇಣ ಜೃಮ್ಭಿತಮ್ । ಬಾಣಸ್ಯ ಪೃತನಾಂ ಶೌರಿಃ ಜಘಾನಾಸಿಗದೇಷುಭಿಃ

ಜೃಂಭಣಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಗಿರಿಶನನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ, ಅವನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಕತ್ತಿ, ಗದೆ ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸಂಹರಿಸಿದನು.

ಸ್ಕನ್ದಃ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಬಾಣೌಘೈಃ ಅರ್ದ್ಯಮಾನಃ ಸಮನ್ತತಃ । ಅಸೃಗ್ ವಿಮುಞ್ಚನ್ ಗಾತ್ರೇಭ್ಯಃ ಶಿಖಿನಾಪಕ್ರಮದ್ ರಣಾತ್

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಗಾಯಗೊಂಡು ರಕ್ತ ಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಶಿಖಿಧ್ವಜನು (ಸ್ಕಂದ) ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದನು.

ಕುಮ್ಭಾಣ್ಡಃ ಕೂಪಕರ್ಣಶ್ಚ ಪೇತತುರ್ಮುಷಲಾರ್ದಿತೌ । ದುದ್ರುವುಸ್ತದನೀಕನಿ ಹತನಾಥಾನಿ ಸರ್ವತಃ

ಕುಂಭಾಂಡ ಮತ್ತು ಕೂಪಕರ್ಣರು ಹಾಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆದು ಬಿದ್ದರು; ಅವರ ನಾಯಕರು ಸತ್ತುದರಿಂದ ಉಳಿದ ಸೇನೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಓಡಿತು.

ವಿಶೀರ್ಯಮಾಣಂ ಸ್ವಬಲಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಬಾಣೋಽತ್ಯಮರ್ಷಣಃ । ಕೃಷ್ಣಂ ಅಭ್ಯದ್ರವತ್ ಸಂಖ್ಯೇ ರಥೀ ಹಿತ್ವೈವ ಸಾತ್ಯಕಿಮ್

ತನ್ನ ಸೇನೆ ಚೂರಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಬಾಣನು ಅಪಾರ ಕೋಪದಿಂದ ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಕಡೆಗೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದನು.

ಧನೂಂಷ್ಯಾಕೃಷ್ಯ ಯುಗಪದ್ ಬಾಣಃ ಪಞ್ಚಶತಾನಿ ವೈ । ಏಕೈಕಸ್ಮಿನ್ ಶರೌ ದ್ವೌ ದ್ವೌ ಸನ್ದಧೇ ರಣದುರ್ಮದಃ

ಬಾಣನು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಐನೂರು ಧನುಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಎಳೆದು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಾಣದ ಮೇಲೆ ಎರಡು ಎರಡು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಯುದ್ಧದ ಉಗ್ರತೆಯಿಂದ ಕುಶಲವಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದನು.

ತಾನಿ ಚಿಚ್ಛೇದ ಭಗವಾನ್ ಧನೂಂಸಿ ಯುಗಪದ್ಧರಿಃ । ಸಾರಥಿಂ ರಥಮಶ್ವಾಂಶ್ಚ ಹತ್ವಾ ಶಙ್ಖಮಪೂರಯತ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹರಿಯವರು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಧನುಷ್ಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದರು, ಸಾರಥಿಯನ್ನು, ರಥವನ್ನೂ, ಕುದುರೆಗಳನ್ನೂ ಕೊಂದರು, ನಂತರ ತಮ್ಮ ಶಂಖವನ್ನು ಊದಿದರು.

ತನ್ಮಾತಾ ಕೋಟರಾ ನಾಮ ನಗ್ನಾ ಮಕ್ತಶಿರೋರುಹಾ । ಪುರೋಽವತಸ್ಥೇ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಪುತ್ರಪ್ರಾಣರಿರಕ್ಷಯಾ

ಅವನ ತಾಯಿ ಕೋಟರಾ ಎಂಬಳು, ತಲೆಯ ಕೂದಲು ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಬಟ್ಟೆ ಇಲ್ಲದೆ, ತನ್ನ ಮಗನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಕೃಷ್ಣನ ಎದುರು ನಿಂತಳು.

ತತಸ್ತಿರ್ಯಙ್‌ಮುಖೋ ನಗ್ನಾಂ ಅನಿರೀಕ್ಷನ್ ಗದಾಗ್ರಜಃ । ಬಾಣಶ್ಚ ತಾವದ್ ವಿರಥಃ ಛಿನ್ನಧನ್ವಾವಿಶತ್ ಪುರಮ್

ಆಗ ಗದಾಗ್ರಜನು ಮುಖವನ್ನು ಬದಿಗೆ ತಿರುಗಿಸಿ, ಆ ಬಟ್ಟೆ ಇಲ್ಲದ ಹೆಂಗಸನ್ನು ನೋಡದೆ, ಬಾಣನು ರಥವಿಲ್ಲದೆ, ಧನುಷು ಮುರಿದುಹೋಗಿ, ಪಟ್ಟಣದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ವಿದ್ರಾವಿತೇ ಭೂತಗಣೇ ಜ್ವರಸ್ತು ತ್ರೀಶಿರಾಸ್ತ್ರಿಪಾತ್ । ಅಭ್ಯಧಾವತ ದಾಶಾರ್ಹಂ ದಹನ್ನಿವ ದಿಶೋ ದಶ

ಆ ಭೂತಗಣವನ್ನು ಓಡಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಮೂರು ತಲೆ, ಮೂರು ಕಾಲುಗಳಿರುವ ಜ್ವರನು, ದಾಶಾರ್ಹನ ಕಡೆಗೆ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ ಓಡಿಬಂದನು.

ಅಥ ನಾರಾಯಣಃ ದೇವಃ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವ್ಯಸೃಜಜ್ಜ್ವರಮ್ । ಮಾಹೇಶ್ವರೋ ವೈಷ್ಣವಶ್ಚ ಯುಯುಧಾತೇ ಜ್ವರಾವುಭೌ

ನಂತರ ನಾರಾಯಣ ದೇವರು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ತನ್ನ ಜ್ವರನನ್ನು ಬಿಡಿದರು; ಮಹೇಶ್ವರನ ಜ್ವರ ಮತ್ತು ವೈಷ್ಣವ ಜ್ವರ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು.

ಮಾಹೇಶ್ವರಃ ಸಮಾಕ್ರನ್ದನ್ ವೈಷ್ಣವೇನ ಬಲಾರ್ದಿತಃ । ಅಲಬ್ಧ್ವಾಭಯಮನ್ಯತ್ರ ಭೀತೋ ಮಾಹೇಶ್ವರೋ ಜ್ವರಃ । ಶರಣಾರ್ಥೀ ಹೃಷೀಕೇಶಂ ತುಷ್ಟಾವ ಪ್ರಯತಾಞ್ಜಲಿಃ

ಮಹೇಶ್ವರನ ಜ್ವರನು ವೈಷ್ಣವ ಜ್ವರನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬಾಧೆಗೊಂಡು, ಬೇರೆಡೆ ಭಯದಿಂದ ಆಶ್ರಯ ಸಿಗದೆ, ಹೃಷೀಕೇಶನನ್ನು ಕೈಮುಗಿದು ಶರಣಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

ಜ್ವರ ಉವಾಚ - ( ಮಿಶ್ರ ) ನಮಾಮಿ ತ್ವಾನನ್ತಶಕ್ತಿಂ ಪರೇಶಂ ಸರ್ವಾತ್ಮಾನಂ ಕೇವಲಂ ಜ್ಞಪ್ತಿಮಾತ್ರಮ್ । ವಿಶ್ವೋತ್ಪತ್ತಿಸ್ಥಾನಸಂರೋಧಹೇತುಂ ಯತ್ತದ್ ಬ್ರಹ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮಲಿಙ್ಗಂ ಪ್ರಶಾನ್ತಮ್

ಜ್ವರನು ಹೇಳಿದನು: ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಪರಮೇಶ್ವರನೇ, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನೆ, ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನಮಾತ್ರನೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾದ ಶಾಂತ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಕಾಲೋ ದೈವಂ ಕರ್ಮ ಜೀವಃ ಸ್ವಭಾವೋ ದ್ರವ್ಯಂ ಕ್ಷೇತ್ರಂ ಪ್ರಾಣ ಆತ್ಮಾ ವಿಕಾರಃ । ತತ್ಸಙ್ಘಾತೋ ಬೀಜರೋಹಪ್ರವಾಹಃ ತ್ವನ್ಮಾಯೈಷಾ ತನ್ನಿಷೇಧಂ ಪ್ರಪದ್ಯೇ

ಕಾಲ, ವಿಧಿ, ಕರ್ಮ, ಜೀವ, ಸ್ವಭಾವ, ಪದಾರ್ಥ, ಕ್ಷೇತ್ರ, ಪ್ರಾಣ, ಆತ್ಮ, ಪರಿವರ್ತನೆ—ಈ ಎಲ್ಲವು ಬೀಜದಿಂದ ಮೊಗ್ಗಿನಂತೆ ಹರಿದು ಬರುವ ನಿನ್ನ ಮಾಯೆ; ನಾನು ಅದರ ನಾಶದಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.

ನಾನಾಭಾವೈರ್ಲೀಲಯೈವೋಪಪನ್ನೈಃ ದೇವಾನ್ ಸಾಧೂನ್ ಲೋಕಸೇತೂನ್ಬಿಭರ್ಷಿ । ಹಂಸ್ಯುನ್ಮಾರ್ಗಾನ್ ಹಿಂಸಯಾ ವರ್ತಮಾನಾನ್ ಜನ್ಮೈತತ್ತೇ ಭಾರಹಾರಾಯ ಭೂಮೇಃ

ನೀನು ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಲೀಲೆಯಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಸಜ್ಜನರನ್ನು, ಲೋಕದ ಸೇತುವುಗಳನ್ನು ಕಾಯುತ್ತೀ; ದಾರಿತಪ್ಪಿದವರನ್ನು ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ನಾಶಮಾಡುತ್ತೀ; ಭೂಭಾರದ ತೊಡೆಯಲು ನಿನ್ನ ಜನ್ಮವಾಗಿದೆ.

ತಪ್ತೋಽಹಂ ತೇ ತೇಜಸಾ ದುಃಸಹೇನ ಶಾನ್ತೋಗ್ರೇಣಾತ್ಯುಲ್ಬಣೇನ ಜ್ವರೇಣ । ತಾವತ್ತಾಪೋ ದೇಹಿನಾಂ ತೇಽಙ್‌ಘ್ರಿಮೂಲಂ ನೋ ಸೇವೇರನ್ ಯಾವದಾಶಾನುಬದ್ಧಾಃ

ನಿನ್ನ ದುರ್ಸಹ, ಭಯಂಕರ, ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರ ಜ್ವರದಿಂದ ನಾನು ಸುಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಜನರು ಆಶೆಗೆ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುವವರೆಗೆ, ಅವರು ನಿನ್ನ ಪಾದಮೂಲವನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅವರ ದುಃಖವೂ ತೀರದು.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ತ್ರಿಶಿರಸ್ತೇ ಪ್ರಸನ್ನೋಽಸ್ಮಿ ವ್ಯೇತು ತೇ ಮಜ್ಜ್ವರಾದ್‌ಭಯಮ್ । ಯೋ ನೌ ಸ್ಮರತಿ ಸಂವಾದಂ ತಸ್ಯ ತ್ವನ್ನ ಭವೇದ್‌ಭಯಮ್

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: ತ್ರಿಶಿರಾ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ನಿನ್ನ ಜ್ವರದಿಂದಾದ ಭಯವು ದೂರವಾಗಲಿ. ನಮ್ಮ ಸಂವಾದವನ್ನು ಯಾರು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರಿಗೆ ನಿನ್ನಿಂದ ಭಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಇತ್ಯುಕ್ತೋಽಚ್ಯುತಮಾನಮ್ಯ ಗತೋ ಮಾಹೇಶ್ವರೋ ಜ್ವರಃ । ಬಾಣಸ್ತು ರಥಮಾರೂಢಃ ಪ್ರಾಗಾದ್ಯೋತ್ಸ್ಯಞ್ಜನಾರ್ದನಮ್

ಹೀಗೆ ಅಚ್ಯುತನು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಮಹೇಶ್ವರನ ಜ್ವರನು ಅವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೋದನು; ಬಾಣನು ಮತ್ತೆ ರಥಾರೂಢನಾಗಿ ಜನಾರ್ದನನ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಲು ಹೊರಟನು.