ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ತಂ ನಾಗಪಾಶೈರ್ಬಲಿನನ್ದನೋ ಬಲೀ ಘ್ನನ್ತಂ ಸ್ವಸೈನ್ಯಂ ಕುಪಿತೋ ಬಬನ್ಧ ಹ । ಊಷಾ ಭೃಶಂ ಶೋಕವಿಷಾದವಿಹ್ವಲಾ ಬದ್ಧಂ ನಿಶಮ್ಯಾಶ್ರುಕಲಾಕ್ಷ್ಯರೌದಿಷೀತ್

ಆಗ ಬಾಣನ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಮಗನು, ನಾಗಪಾಶಗಳಿಂದ ಅನಿರುದ್ಧನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದನು, ಅವನು ತನ್ನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದನು. ಉಷಾ ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ, ಬಂಧನದಲ್ಲಿರುವ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ತುಂಬಿ, ಆಕೆ ಅಳಲು ತೊಡಗಿದಳು.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಉತ್ತರಾರ್ಧೇ ಅನಿರುದ್ಧಬನ್ಧೋ ನಾಮ ದ್ವಿಷಷ್ಟಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಹೀಗೆ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಉತ್ತರಭಾಗದಲ್ಲಿ 'ಅನಿರುದ್ಧ ಬಂಧನ' ಎಂಬ ಅರವತ್ತೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಬಾಣಾಸುರಸಂಗ್ರಾಮಃ; ತತ್ರ ಮಾಹೇಶ್ವರಜ್ವರೇಣ ಮಾಹೇಶ್ವರೇಣ ಚ ಕೃತಾ ಭಗವತ್ ಸ್ತುತಿಃ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಅಪಶ್ಯತಾಂ ಚಾನಿರುದ್ಧಂ ತದ್‌ಬನ್ಧೂನಾಂ ಚ ಭಾರತ । ಚತ್ವಾರೋ ವಾರ್ಷಿಕಾ ಮಾಸಾ ವ್ಯತೀಯುರನುಶೋಚತಾಮ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಭಾರತಕುಲದವರೇ, ಅನಿರುದ್ಧನು ಮತ್ತು ಅವನ ಬಂಧುಗಳು ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದಾಗ, ಅವರಿಗೆಲ್ಲಾ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಕಳೆಯಿತು.

ನಾರದಾತ್ ತದುಪಾಕರ್ಣ್ಯ ವಾರ್ತಾಂ ಬದ್ಧಸ್ಯ ಕರ್ಮ ಚ । ಪ್ರಯಯುಃ ಶೋಣಿತಪುರಂ ವೃಷ್ಣಯಃ ಕೃಷ್ಣದೈವತಾಃ

ನಾರದನಿಂದ ಅನಿರುದ್ಧನ ಬಂಧನದ ಸುದ್ದಿ ಮತ್ತು ಅದರ ವಿವರಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತ ವೃಷ್ಣಿಕುಲದವರು ಶೋಣಿತಪುರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟರು.

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನೋ ಯುಯುಧಾನಶ್ಚ ಗದಃ ಸಾಮ್ಬೋಽಥ ಸಾರಣಃ । ನನ್ದೋಪನನ್ದಭದ್ರಾದ್ಯಾ ರಾಮಕೃಷ್ಣಾನುವರ್ತಿನಃ

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಯುಯುಧಾನ, ಗದ, ಸಾಮ್ಬ, ಸಾರಣ, ನಂದ, ಉಪನಂದ, ಭದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರರು ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋದರು.

ಅಕ್ಷೌಹಿಣೀಭಿರ್ದ್ವಾದಶಭಿಃ ಸಮೇತಾಃ ಸರ್ವತೋ ದಿಶಮ್ । ರುರುಧುರ್ಬಾಣನಗರಂ ಸಮನ್ತಾತ್ ಸಾತ್ವತರ್ಷಭಾಃ

ದ್ವಾದಶ ಅಕ್ಷೌಹಿಣಿ ಸೇನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡ ಸಾತ್ವತ ವೀರರು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಬಾಣನ ನಗರವನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು.

ಭಜ್ಯಮಾನಪುರೋದ್ಯಾನ ಪ್ರಾಕಾರಾಟ್ಟಾಲಗೋಪುರಮ್ । ಪ್ರೇಕ್ಷಮಾಣೋ ರುಷಾವಿಷ್ಟಃ ತುಲ್ಯಸೈನ್ಯೋಽಭಿನಿರ್ಯಯೌ

ತನ್ನ ಉದ್ಯಾನಗಳು, ಕೋಟೆಯ ಗೋಡೆಗಳು, ಗೋಪುರಗಳು ಮುರಿಯಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬಾಣನು ಸಮಾನ ಸೇನೆ ಜೊತೆ ಹೊರಬಂದನು.

ಬಾಣಾರ್ಥೇ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರಃ ಸಸುತಃ ಪ್ರಮಥೈರ್ವೃತಃ । ಆರುಹ್ಯ ನನ್ದಿವೃಷಭಂ ಯುಯುಧೇ ರಾಮಕೃಷ್ಣಯೋಃ

ಬಾಣನಿಗಾಗಿ ಭಗವಂತನಾದ ರುದ್ರನು ತನ್ನ ಮಗನೂ ಪ್ರಮಥಗಣಗಳೂ ಜೊತೆ ನಂದಿವೃಷಭನ ಮೇಲೆ ಏರಿ ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬಂದನು.

ಆಸೀತ್ ಸುತುಮುಲಂ ಯುದ್ಧಂ ಅದ್‌ಭುತಂ ರೋಮಹರ್ಷಣಮ್ । ಕೃಷ್ಣಶಙ್ಕರಯೋ ರಾಜನ್ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಗುಹಯೋರಪಿ

ಅಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಶಂಕರರ ನಡುವೆ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಮತ್ತು ಗುಹನ ನಡುವೆ ಅದ್ಭುತವಾದ, ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಭಾರೀ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು.

ಕುಮ್ಭಾಣ್ಡಕೂಪಕರ್ಣಾಭ್ಯಾಂ ಬಲೇನ ಸಹ ಸಂಯುಗಃ । ಸಾಮ್ಬಸ್ಯ ಬಾಣಪುತ್ರೇಣ ಬಾಣೇನ ಸಹ ಸಾತ್ಯಕೇಃ

ಕುಂಭಾಂಡ ಮತ್ತು ಕೂಪಕರ್ಣರು ಬಲರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು; ಸಾಮ್ಬನು ಬಾಣನ ಮಗನೊಂದಿಗೆ, ಸಾತ್ಯಕಿ ಬಾಣನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದರು.

ಬ್ರಹ್ಮಾದಯಃ ಸುರಾಧೀಶಾ ಮುನಯಃ ಸಿದ್ಧಚಾರಣಾಃ । ಗನ್ಧರ್ವಾಪ್ಸರಸೋ ಯಕ್ಷಾ ವಿಮಾನೈರ್ದ್ರಷ್ಟುಮಾಗಮನ್

ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕರು, ಮುನಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಅಪ್ಸರಸರು, ಯಕ್ಷರು ತಮ್ಮ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದರು.

ಶಙ್ಕರಾನುಚರಾನ್ ಶೌರಿಃ ಭೂತಪ್ರಮಥಗುಹ್ಯಕಾನ್ । ಡಾಕಿನೀರ್ಯಾತುಧಾನಾಂಶ್ಚ ವೇತಾಲಾನ್ ಸವಿನಾಯಕಾನ್

ಕೃಷ್ಣನು ಶಂಕರನ ಅನುಯಾಯಿಗಳಾದ ಭೂತ, ಪ್ರಮಥ, ಗುಹ್ಯಕ, ಡಾಕಿನಿ, ರಾಕ್ಷಸ ಮತ್ತು ವಿನಾಯಕರನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು.

ಪ್ರೇತಮಾತೃಪಿಶಾಚಾಂಶ್ಚ ಕುಷ್ಮಾಣ್ಡಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸಾನ್ । ದ್ರಾವಯಾಮಾಸ ತೀಕ್ಷ್ಣಾಗ್ರೈಃ ಶರೈಃ ಶಾರ್ಙ್ಗಧನುಶ್ಚ್ಯುತೈಃ

ಅದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಪ್ರೇತ, ಮಾತೃ, ಪಿಶಾಚ, ಕುಷ್ಮಾಂಡ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸರನ್ನೂ ತನ್ನ ಶಾರಂಗ ಧನುಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಓಡಿಸಿದನು.

ಪೃಥಗ್ವಿಧಾನಿ ಪ್ರಾಯುಙ್ಕ್ತ ಪಿಣಾಕ್ಯಸ್ತ್ರಾಣಿ ಶಾಙ್‌ರ್ಗಿಣೇ । ಪ್ರತ್ಯಸ್ತ್ರೈಃ ಶಮಯಾಮಾಸ ಶಾರ್ಙ್ಗಪಾಣಿರವಿಸ್ಮಿತಃ

ಪಿನಾಕಧಾರಿ ಶಿವನು ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ色色ವಾದ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದರೂ, ಶಾರಂಗಪಾಣಿಯಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಅವುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಯಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡಿದನು.

ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರಸ್ಯ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರಂ ವಾಯವ್ಯಸ್ಯ ಚ ಪಾರ್ವತಮ್ । ಆಗ್ನೇಯಸ್ಯ ಚ ಪಾರ್ಜನ್ಯಂ ನೈಜಂ ಪಾಶುಪತಸ್ಯ ಚ

ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಬೃಹ್ಮಾಸ್ತ್ರದಿಂದ, ವಾಯವ್ಯಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಪಾರ್ವತಾಸ್ತ್ರದಿಂದ, ಅಗ್ನೇಯಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಪರ್ಜನ್ಯಾಸ್ತ್ರದಿಂದ, ಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ತನ್ನದೇ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಿದನು.

ಮೋಹಯಿತ್ವಾ ತು ಗಿರಿಶಂ ಜೃಮ್ಭಣಾಸ್ತ್ರೇಣ ಜೃಮ್ಭಿತಮ್ । ಬಾಣಸ್ಯ ಪೃತನಾಂ ಶೌರಿಃ ಜಘಾನಾಸಿಗದೇಷುಭಿಃ

ಜೃಂಭಣಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಗಿರಿಶನನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ, ಅವನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಕತ್ತಿ, ಗದೆ ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸಂಹರಿಸಿದನು.

ಸ್ಕನ್ದಃ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಬಾಣೌಘೈಃ ಅರ್ದ್ಯಮಾನಃ ಸಮನ್ತತಃ । ಅಸೃಗ್ ವಿಮುಞ್ಚನ್ ಗಾತ್ರೇಭ್ಯಃ ಶಿಖಿನಾಪಕ್ರಮದ್ ರಣಾತ್

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಗಾಯಗೊಂಡು ರಕ್ತ ಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಶಿಖಿಧ್ವಜನು (ಸ್ಕಂದ) ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದನು.

ಕುಮ್ಭಾಣ್ಡಃ ಕೂಪಕರ್ಣಶ್ಚ ಪೇತತುರ್ಮುಷಲಾರ್ದಿತೌ । ದುದ್ರುವುಸ್ತದನೀಕನಿ ಹತನಾಥಾನಿ ಸರ್ವತಃ

ಕುಂಭಾಂಡ ಮತ್ತು ಕೂಪಕರ್ಣರು ಹಾಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆದು ಬಿದ್ದರು; ಅವರ ನಾಯಕರು ಸತ್ತುದರಿಂದ ಉಳಿದ ಸೇನೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಓಡಿತು.

ವಿಶೀರ್ಯಮಾಣಂ ಸ್ವಬಲಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಬಾಣೋಽತ್ಯಮರ್ಷಣಃ । ಕೃಷ್ಣಂ ಅಭ್ಯದ್ರವತ್ ಸಂಖ್ಯೇ ರಥೀ ಹಿತ್ವೈವ ಸಾತ್ಯಕಿಮ್

ತನ್ನ ಸೇನೆ ಚೂರಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಬಾಣನು ಅಪಾರ ಕೋಪದಿಂದ ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಕಡೆಗೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದನು.

ಧನೂಂಷ್ಯಾಕೃಷ್ಯ ಯುಗಪದ್ ಬಾಣಃ ಪಞ್ಚಶತಾನಿ ವೈ । ಏಕೈಕಸ್ಮಿನ್ ಶರೌ ದ್ವೌ ದ್ವೌ ಸನ್ದಧೇ ರಣದುರ್ಮದಃ

ಬಾಣನು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಐನೂರು ಧನುಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಎಳೆದು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಾಣದ ಮೇಲೆ ಎರಡು ಎರಡು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಯುದ್ಧದ ಉಗ್ರತೆಯಿಂದ ಕುಶಲವಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದನು.

ತಾನಿ ಚಿಚ್ಛೇದ ಭಗವಾನ್ ಧನೂಂಸಿ ಯುಗಪದ್ಧರಿಃ । ಸಾರಥಿಂ ರಥಮಶ್ವಾಂಶ್ಚ ಹತ್ವಾ ಶಙ್ಖಮಪೂರಯತ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹರಿಯವರು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಧನುಷ್ಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದರು, ಸಾರಥಿಯನ್ನು, ರಥವನ್ನೂ, ಕುದುರೆಗಳನ್ನೂ ಕೊಂದರು, ನಂತರ ತಮ್ಮ ಶಂಖವನ್ನು ಊದಿದರು.

ತನ್ಮಾತಾ ಕೋಟರಾ ನಾಮ ನಗ್ನಾ ಮಕ್ತಶಿರೋರುಹಾ । ಪುರೋಽವತಸ್ಥೇ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಪುತ್ರಪ್ರಾಣರಿರಕ್ಷಯಾ

ಅವನ ತಾಯಿ ಕೋಟರಾ ಎಂಬಳು, ತಲೆಯ ಕೂದಲು ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಬಟ್ಟೆ ಇಲ್ಲದೆ, ತನ್ನ ಮಗನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಕೃಷ್ಣನ ಎದುರು ನಿಂತಳು.

ತತಸ್ತಿರ್ಯಙ್‌ಮುಖೋ ನಗ್ನಾಂ ಅನಿರೀಕ್ಷನ್ ಗದಾಗ್ರಜಃ । ಬಾಣಶ್ಚ ತಾವದ್ ವಿರಥಃ ಛಿನ್ನಧನ್ವಾವಿಶತ್ ಪುರಮ್

ಆಗ ಗದಾಗ್ರಜನು ಮುಖವನ್ನು ಬದಿಗೆ ತಿರುಗಿಸಿ, ಆ ಬಟ್ಟೆ ಇಲ್ಲದ ಹೆಂಗಸನ್ನು ನೋಡದೆ, ಬಾಣನು ರಥವಿಲ್ಲದೆ, ಧನುಷು ಮುರಿದುಹೋಗಿ, ಪಟ್ಟಣದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ವಿದ್ರಾವಿತೇ ಭೂತಗಣೇ ಜ್ವರಸ್ತು ತ್ರೀಶಿರಾಸ್ತ್ರಿಪಾತ್ । ಅಭ್ಯಧಾವತ ದಾಶಾರ್ಹಂ ದಹನ್ನಿವ ದಿಶೋ ದಶ

ಆ ಭೂತಗಣವನ್ನು ಓಡಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಮೂರು ತಲೆ, ಮೂರು ಕಾಲುಗಳಿರುವ ಜ್ವರನು, ದಾಶಾರ್ಹನ ಕಡೆಗೆ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ ಓಡಿಬಂದನು.

ಅಥ ನಾರಾಯಣಃ ದೇವಃ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವ್ಯಸೃಜಜ್ಜ್ವರಮ್ । ಮಾಹೇಶ್ವರೋ ವೈಷ್ಣವಶ್ಚ ಯುಯುಧಾತೇ ಜ್ವರಾವುಭೌ

ನಂತರ ನಾರಾಯಣ ದೇವರು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ತನ್ನ ಜ್ವರನನ್ನು ಬಿಡಿದರು; ಮಹೇಶ್ವರನ ಜ್ವರ ಮತ್ತು ವೈಷ್ಣವ ಜ್ವರ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು.

ಮಾಹೇಶ್ವರಃ ಸಮಾಕ್ರನ್ದನ್ ವೈಷ್ಣವೇನ ಬಲಾರ್ದಿತಃ । ಅಲಬ್ಧ್ವಾಭಯಮನ್ಯತ್ರ ಭೀತೋ ಮಾಹೇಶ್ವರೋ ಜ್ವರಃ । ಶರಣಾರ್ಥೀ ಹೃಷೀಕೇಶಂ ತುಷ್ಟಾವ ಪ್ರಯತಾಞ್ಜಲಿಃ

ಮಹೇಶ್ವರನ ಜ್ವರನು ವೈಷ್ಣವ ಜ್ವರನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬಾಧೆಗೊಂಡು, ಬೇರೆಡೆ ಭಯದಿಂದ ಆಶ್ರಯ ಸಿಗದೆ, ಹೃಷೀಕೇಶನನ್ನು ಕೈಮುಗಿದು ಶರಣಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

ಜ್ವರ ಉವಾಚ - ( ಮಿಶ್ರ ) ನಮಾಮಿ ತ್ವಾನನ್ತಶಕ್ತಿಂ ಪರೇಶಂ ಸರ್ವಾತ್ಮಾನಂ ಕೇವಲಂ ಜ್ಞಪ್ತಿಮಾತ್ರಮ್ । ವಿಶ್ವೋತ್ಪತ್ತಿಸ್ಥಾನಸಂರೋಧಹೇತುಂ ಯತ್ತದ್ ಬ್ರಹ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮಲಿಙ್ಗಂ ಪ್ರಶಾನ್ತಮ್

ಜ್ವರನು ಹೇಳಿದನು: ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಪರಮೇಶ್ವರನೇ, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನೆ, ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನಮಾತ್ರನೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾದ ಶಾಂತ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಕಾಲೋ ದೈವಂ ಕರ್ಮ ಜೀವಃ ಸ್ವಭಾವೋ ದ್ರವ್ಯಂ ಕ್ಷೇತ್ರಂ ಪ್ರಾಣ ಆತ್ಮಾ ವಿಕಾರಃ । ತತ್ಸಙ್ಘಾತೋ ಬೀಜರೋಹಪ್ರವಾಹಃ ತ್ವನ್ಮಾಯೈಷಾ ತನ್ನಿಷೇಧಂ ಪ್ರಪದ್ಯೇ

ಕಾಲ, ವಿಧಿ, ಕರ್ಮ, ಜೀವ, ಸ್ವಭಾವ, ಪದಾರ್ಥ, ಕ್ಷೇತ್ರ, ಪ್ರಾಣ, ಆತ್ಮ, ಪರಿವರ್ತನೆ—ಈ ಎಲ್ಲವು ಬೀಜದಿಂದ ಮೊಗ್ಗಿನಂತೆ ಹರಿದು ಬರುವ ನಿನ್ನ ಮಾಯೆ; ನಾನು ಅದರ ನಾಶದಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.

ನಾನಾಭಾವೈರ್ಲೀಲಯೈವೋಪಪನ್ನೈಃ ದೇವಾನ್ ಸಾಧೂನ್ ಲೋಕಸೇತೂನ್ಬಿಭರ್ಷಿ । ಹಂಸ್ಯುನ್ಮಾರ್ಗಾನ್ ಹಿಂಸಯಾ ವರ್ತಮಾನಾನ್ ಜನ್ಮೈತತ್ತೇ ಭಾರಹಾರಾಯ ಭೂಮೇಃ

ನೀನು ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಲೀಲೆಯಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಸಜ್ಜನರನ್ನು, ಲೋಕದ ಸೇತುವುಗಳನ್ನು ಕಾಯುತ್ತೀ; ದಾರಿತಪ್ಪಿದವರನ್ನು ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ನಾಶಮಾಡುತ್ತೀ; ಭೂಭಾರದ ತೊಡೆಯಲು ನಿನ್ನ ಜನ್ಮವಾಗಿದೆ.