ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ದೋಃಸಹಸ್ರಂ ತ್ವಯಾ ದತ್ತಂ ಪರಂ ಭಾರಾಯ ಮೇಽಭವತ್ । ತ್ರಿಲೋಕ್ಯಾಂ ಪ್ರತಿಯೋದ್ಧಾರಂ ನ ಲಭೇ ತ್ವದೃತೇ ಸಮಮ್

ನೀನು ನನಗೆ ಸಾವಿರ ಕೈಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಅವು ನನಗೆ ದೊಡ್ಡ ಭಾರವಾಗಿವೆ. ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿನ್ನ ಹೊರತು ನನಗೆ ಸಮನಾಗಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವವನು ಯಾರೂ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಕಣ್ಡೂತ್ಯಾ ನಿಭೃತೈರ್ದೋರ್ಭಿಃ ಯುಯುತ್ಸುರ್ದಿಗ್ಗಜಾನಹಮ್ । ಆದ್ಯಾಯಾಂ ಚೂರ್ಣಯನ್ನದ್ರೀನ್ ಭೀತಾಸ್ತೇಽಪಿ ಪ್ರದುದ್ರುವುಃ

ಯುದ್ಧ ಆಸೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದಲೇ ನನಗೆ ಉರಿ ಉಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ದಿಕ್ಕುಗಳ ಆನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿ, ಮೊದಲಿಗೆ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಪುಡಿಮಾಡಿದೆ. ಆದರೆ ಅವುಗಳೂ ಭಯದಿಂದ ಓಡಿಹೋದವು.

ತತ್ ಶ್ರುತ್ವಾ ಭಗವಾನ್ ಕ್ರುದ್ಧಃ ಕೇತುಸ್ತೇ ಭಜ್ಯತೇ ಯದಾ । ತ್ವದ್ದರ್ಪಘ್ನಂ ಭವೇನ್ಮೂಢ ಸಂಯುಗಂ ಮತ್ಸಮೇನ ತೇ

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಭಗವಂತನು ಕೋಪಗೊಂಡು ಹೇಳಿದನು: ಮೂಢನೇ, ನಿನ್ನ ಧ್ವಜವು ಮುರಿದುಹೋದಾಗ, ನಿನ್ನ ಗರ್ವವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವಂತೆ ನಿನಗೆ ಸಮನಾದ ಶತ್ರುವೊಬ್ಬನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗುವನು.

ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಕುಮತಿರ್ಹೃಷ್ಟಃ ಸ್ವಗೃಹಂ ಪ್ರಾವಿಶನ್ನೃಪ । ಪ್ರತೀಕ್ಷನ್ ಗಿರಿಶಾದೇಶಂ ಸ್ವವೀರ್ಯನಶನಂ ಕುಧೀಃ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಬಾಣನು, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಮನೆಗೆ ಹೋದನು. ಗಿರಿಶನ ಆದೇಶವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ನಾಶವನ್ನು ಅರಿಯದೆ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ತಸ್ಯೋಷಾ ನಾಮ ದುಹಿತಾ ಸ್ವಪ್ನೇ ಪ್ರಾದ್ಯುಮ್ನಿನಾ ರತಿಮ್ । ಕನ್ಯಾಲಭತ ಕಾನ್ತೇನ ಪ್ರಾಗ್ ಅದೃಷ್ಟಶ್ರುತೇನ ಸಾ

ಅವನಿಗೆ ಊಷಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮಗಳು ಇದ್ದಳು. ಅವಳು ಒಂದು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನ ಮಗನಾದ ಸುಂದರ ಯುವಕನೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಮವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಳು. ಆ ಯುವಕನನ್ನು ಅವಳು ಹಿಂದೆಂದೂ ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ, ಕೇಳಿರಲಿಲ್ಲವೂ.

ಸಾ ತತ್ರ ತಮಪಶ್ಯನ್ತೀ ಕ್ವಾಸಿ ಕಾನ್ತೇತಿ ವಾದಿನೀ । ಸಖೀನಾಂ ಮಧ್ಯ ಉತ್ತಸ್ಥೌ ವಿಹ್ವಲಾ ವ್ರೀಡಿತಾ ಭೃಶಮ್

ಅವನನ್ನು ಅಲ್ಲ ಕಾಣದೆ, ಊಷಾ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಎದ್ದಳು. ಅವಳು ತುಂಬಾ ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ 'ನೀನು ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯ ಪ್ರಿಯನೇ?' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾ ನಿಂತಳು.

ಬಾಣಸ್ಯ ಮಂತ್ರೀ ಕುಮ್ಭಾಣ್ಡಃ ಚಿತ್ರಲೇಖಾ ಚ ತತ್ಸುತಾ । ಸಖ್ಯಪೃಚ್ಛತ್ ಸಖೀಂ ಊಷಾಂ ಕೌತೂಹಲಸಮನ್ವಿತಾ

ಬಾಣನ ಮಂತ್ರಿಯು ಕುಂಭಾಂಡನು, ಅವನ ಮಗಳು ಚಿತ್ರಲೇಖೆ ಊಷೆಯ ಸ್ನೇಹಿತಳಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಊಷೆಯನ್ನು ಸ್ನೇಹಿತರ ನಡುವೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿತು.

ಕಂ ತ್ವಂ ಮೃಗಯಸೇ ಸುಭ್ರು ಕೀದೃಶಸ್ತೇ ಮನೋರಥಃ । ಹಸ್ತಗ್ರಾಹಂ ನ ತೇಽದ್ಯಾಪಿ ರಾಜಪುತ್ರ್ಯುಪಲಕ್ಷಯೇ

'ಓ ಸುಂದರ ಭ್ರುವಳೇ, ನೀನು ಯಾರನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ? ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ男子ನು ಇದೆ? ರಾಜಕುಮಾರಿಯೇ, ಇನ್ನೂ ಯಾರೂ ನಿನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿಲ್ಲ.'

ದೃಷ್ಟಃ ಕಶ್ಚಿನ್ನರಃ ಸ್ವಪ್ನೇ ಶ್ಯಾಮಃ ಕಮಲಲೋಚನಃ । ಪೀತವಾಸಾ ಬೃಹದ್ ಬಾಹುಃ ಯೋಷಿತಾಂ ಹೃದಯಂಗಮಃ

'ನಾನು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನನ್ನು ಕಂಡೆ. ಅವನು ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣ, ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದ, ದೀರ್ಘವಾದ ಕೈಗಳು, ಸ್ತ್ರೀಯರ ಹೃದಯವನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವವನಾಗಿದ್ದ.'

ತಮಹಂ ಮೃಗಯೇ ಕಾನ್ತಂ ಪಾಯಯಿತ್ವಾಧರಂ ಮಧು । ಕ್ವಾಪಿ ಯಾತಃ ಸ್ಪೃಹಯತೀಂ ಕ್ಷಿಪ್ತ್ವಾ ಮಾಂ ವೃಜಿನಾರ್ಣವೇ

'ನಾನು ಆ ಪ್ರಿಯನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅವನು ನನ್ನ ತುಟಿಯಿಂದ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯಿಸಿದನು. ಆದರೆ ನನ್ನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲಿ ಹೋಯಿತೋ, ನನ್ನನ್ನು ದುಃಖ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಬಿಸಾಡಿದನು.'

ಚಿತ್ರಲೇಖೋವಾಚ - ವ್ಯಸನಂ ತೇಽಪಕರ್ಷಾಮಿ ತ್ರಿಲೋಕ್ಯಾಂ ಯದಿ ಭಾವ್ಯತೇ । ತಂ ಆನೇಷ್ಯೇ ವರಂ ಯಸ್ತೇ ಮನೋಹರ್ತಾ ತಮಾದಿಶ

ಚಿತ್ರಲೇಖೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿನಗೆ ಈ ದುಃಖವು ವಿಧಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ನಾನು ಅದನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕದ್ದ ಆವನಾರು ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು, ಅವನನ್ನು ನಿನಗೆ ತಂದುಕೊಡುತ್ತೇನೆ.'

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ದೇವಗನ್ಧರ್ವ ಸಿದ್ಧಚಾರಣಪನ್ನಗಾನ್ । ದೈತ್ಯವಿದ್ಯಾಧರಾನ್ ಯಕ್ಷಾನ್ ಮನುಜಾಂಶ್ಚ ಯಥಾಲಿಖತ್

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆಕೆ ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು, ನಾಗರು, ದೈತ್ಯರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಮಾನವರ ರೂಪಗಳನ್ನು ಹೇಗಿದ್ದವೋ ಹಾಗೆ ಚಿತ್ರಿಸಿದಳು.

ಮನುಜೇಷು ಚ ಸಾ ವೃಷ್ನೀನ್ ಶೂರಂ ಆನಕದುನ್ದುಭಿಮ್ । ವ್ಯಲಿಖದ್ ರಾಮಕೃಷ್ಣೌ ಚ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಲಜ್ಜಿತಾ

ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಆಕೆ ವೃಷ್ಣಿಕುಲದವರು, ಶೂರನು, ಆನಕದುಂದುಭಿ ಇವರನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಿದಳು. ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವಾಗ ಆಕೆ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತಲೆ ಕೆಳಗಿಟ್ಟಳು.

ಅನಿರುದ್ಧಂ ವಿಲಿಖಿತಂ ವೀಕ್ಷ್ಯೋಷಾವಾಙ್‌ಮುಖೀ ಹ್ರಿಯಾ । ಸೋಽಸಾವಸಾವಿತಿ ಪ್ರಾಹ ಸ್ಮಯಮಾನಾ ಮಹೀಪತೇ

ಅನಿರುದ್ಧನ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಆಕೆ ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಮುಖವನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸಿದಳು. ನಗುತ್ತಾ, ರಾಜನಿಗೆ 'ಅವನೇ, ಅವನೇ' ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.

ಚಿತ್ರಲೇಖಾ ತಮಾಜ್ಞಾಯ ಪೌತ್ರಂ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಯೋಗಿನೀ । ಯಯೌ ವಿಹಾಯಸಾ ರಾಜನ್ ದ್ವಾರಕಾಂ ಕೃಷ್ಣಪಾಲಿತಾಮ್

ಇದು ಅರಿತು, ಯೋಗಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಚಿತ್ರಲೇಖೆ, ಕೃಷ್ಣನ ಮೊಮ್ಮಗಳು, ರಾಜನೇ, ಆಕಾಶಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿರುವ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೊರಟಳು.

ತತ್ರ ಸುಪ್ತಂ ಸುಪರ್ಯಙ್ಕೇ ಪ್ರಾದ್ಯುಮ್ನಿಂ ಯೋಗಮಾಸ್ಥಿತಾ । ಗೃಹೀತ್ವಾ ಶೋಣಿತಪುರಂ ಸಖ್ಯೈ ಪ್ರಿಯಮದರ್ಶಯತ್

ಅಲ್ಲಿ ಯೋಗಬಲದಿಂದ, ಸುಂದರ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನ ಮಗ ಅನಿರುದ್ಧನನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಶೋಣಿತಪುರಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಗೆ ತೋರಿಸಲು ಕೊಂಡೊಯ್ದಳು.

ಸಾ ಚ ತಂ ಸುನ್ದರವರಂ ವಿಲೋಕ್ಯ ಮುದಿತಾನನಾ । ದುಷ್ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯೇ ಸ್ವಗೃಹೇ ಪುಮ್ಭೀ ರೇಮೇ ಪ್ರಾದ್ಯುಮ್ನಿನಾ ಸಮಮ್

ಆ ಸುಂದರ ವೀರನನ್ನು ನೋಡಿ ಆಕೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮುಖ ಬೆಳಗಿಸಿ, ಇತರರಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅನಿರುದ್ಧನ ಜೊತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಪರಾರ್ಧ್ಯವಾಸಃಸ್ರಗ್ಗನ್ಧ ಧೂಪದೀಪಾಸನಾದಿಭಿಃ । ಪಾನಭೋಜನ ಭಕ್ಷ್ಯೈಶ್ಚ ವಾಕ್ಯೈಃ ಶುಶ್ರೂಷಣಾರ್ಚಿತಃ

ಅವನಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಬಟ್ಟೆ, ಹಾರ, ಸುಗಂಧ, ಧೂಪ, ದೀಪ, ಆಸನ, ಪಾನೀಯ, ಆಹಾರ, ತಿಂಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಸೌಮ್ಯವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಗೌರವ ನೀಡಲಾಯಿತು.

ಗೂಢಃ ಕನ್ಯಾಪುರೇ ಶಶ್ವತ್ ಪ್ರವೃದ್ಧಸ್ನೇಹಯಾ ತಯಾ । ನಾಹರ್ಗಣಾನ್ ಸ ಬುಬುಧೇ ಊಷಯಾಪಹೃತೇನ್ದ್ರಿಯಃ

ಅನಿರುದ್ಧನು ಆಕೆಯ ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಹೋಗಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಯುವತಿಯ ಅರಮನೆಗೆ ಮರೆಯಾಗಿ ಇರುತ್ತಾ, ದಿನಗಳು ಹೇಗೆ ಹೋದವು ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ.

ತಾಂ ತಥಾ ಯದುವೀರೇಣ ಭುಜ್ಯಮಾನಾಂ ಹತವ್ರತಾಮ್ । ಹೇತುಭಿರ್ಲಕ್ಷಯಾಞ್ಚಕ್ರುಃ ಆಪ್ರೀತಾಂ ದುರವಚ್ಛದೈಃ

ಯದುಕುಲದ ವೀರನೊಂದಿಗೆ ಆಕೆ ಹೀಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ತನ್ನ ವ್ರತವನ್ನು ಮುರಿದಿದ್ದಾಳೆಂದು, ಆಕೆಯ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ನೇಮಿಸಲಾದವರು ಸಣ್ಣಸಣ್ಣ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಗಮನಿಸಿದರು.

ಭಟಾ ಆವೇದಯಾಞ್ಚಕ್ರೂ ರಾಜಂಸ್ತೇ ದುಹಿತುರ್ವಯಮ್ । ವಿಚೇಷ್ಟಿತಂ ಲಕ್ಷಯಾಮ ಕನ್ಯಾಯಾಃ ಕುಲದೂಷಣಮ್

ಆ ರಕ್ಷಕರು ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಮಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ವರ್ತನೆ ಕಂಡಿದ್ದೇವೆ; ಇದು ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಅಪಮಾನವಾಗಿದೆ.'

ಅನಪಾಯಿಭಿರಸ್ಮಾಭಿಃ ಗುಪ್ತಾಯಾಶ್ಚ ಗೃಹೇ ಪ್ರಭೋ । ಕನ್ಯಾಯಾ ದೂಷಣಂ ಪುಮ್ಭಿಃ ದುಷ್ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯಾಯಾ ನ ವಿದ್ಮಹೇ

'ನಾವು ಸದಾ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಪ್ರಭು, ಆ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಯಾರೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸೇರಲಾಗದಿದ್ದರೂ, ಅವಳು ಹೇಗೆ ಪುರುಷನಿಂದ ಅಪವಿತ್ರಳಾದಳು ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.'

ತತಃ ಪ್ರವ್ಯಥಿತೋ ಬಾಣೋ ದುಹಿತುಃ ಶ್ರುತದೂಷಣಃ । ತ್ವರಿತಃ ಕನ್ಯಕಾಗಾರಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋಽದ್ರಾಕ್ಷೀದ್ ಯದೂದ್ವಹಮ್

ಮಗುವಿನ ಅಪಮಾನದ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ ಬಾಣನು ತುಂಬಾ ದುಃಖಗೊಂಡು, ತಕ್ಷಣವೇ ಹುಡುಗಿಯ ಮನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಯದುಕುಲದ ರಾಜಕುಮಾರನನ್ನು ನೋಡಿದನು.

( ಮಿಶ್ರ ) ಕಾಮಾತ್ಮಜಂ ತಂ ಭುವನೈಕಸುನ್ದರಂ ಶ್ಯಾಮಂ ಪಿಶಙ್ಗಾಮ್ಬರಮಮ್ಬುಜೇಕ್ಷಣಮ್ । ಬೃಹದ್‌ಭುಜಂ ಕುಣ್ಡಲಕುನ್ತಲತ್ವಿಷಾ ಸ್ಮಿತಾವಲೋಕೇನ ಚ ಮಣ್ಡಿತಾನನಮ್

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ—ಅವನಿಗೆ ಕಾಮದ ಮಗ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ, ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣ, ಹಳದಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ, ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳು, ವಿಶಾಲವಾದ ಕೈಗಳು, ಕುಂಡಲ ಮತ್ತು ಕುಂತಲಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ನಗುವಿನ ಚಿತ್ತಾರದಿಂದ ಮುಖವು ಮಿಂಚುತ್ತಿತ್ತು.

ದೀವ್ಯನ್ತಮಕ್ಷೈಃ ಪ್ರಿಯಯಾಭಿನೃಮ್ಣಯಾ ತದಙ್ಗಸಙ್ಗಸ್ತನಕುಙ್ಕುಮಸ್ರಜಮ್ । ಬಾಹ್ವೋರ್ದಧಾನಂ ಮಧುಮಲ್ಲಿಕಾಶ್ರಿತಾಂ ತಸ್ಯಾಗ್ರ ಆಸೀನಮವೇಕ್ಷ್ಯ ವಿಸ್ಮಿತಃ

ಅವನ ಪ್ರಿಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಜೂಜಾಡುತ್ತಿದ್ದನು; ಅವಳ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಹೂದ ಹಾರವಿತ್ತು, ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮಾಲೆ, ಅವಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಬಾಣನು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾದನು.

ಸ ತಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟಂ ವೃತಮಾತತಾಯಿಭಿಃ ಭಟೈರನೀಕೈರವಲೋಕ್ಯ ಮಾಧವಃ । ಉದ್ಯಮ್ಯ ಮೌರ್ವಂ ಪರಿಘಂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತೋ ಯಥಾನ್ತಕೋ ದಣ್ಡಧರೋ ಜಿಘಾಂಸಯಾ

ಮಾಧವನು ಸುತ್ತಲೂ ಶತ್ರುಗಳಾದ ರಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಸೇನೆಯಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ತನ್ನ ಗದೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಯಮಧರ್ಮರಾಜನು ದಂಡ ಹಿಡಿದು ನಿಂತಂತೆ, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾಗಿ ನಿಂತನು.

ಜಿಘೃಕ್ಷಯಾ ತಾನ್ ಪರಿತಃ ಪ್ರಸರ್ಪತಃ ಶುನೋ ಯಥಾ ಶೂಕರಯೂಥಪೋಽಹನತ್ । ತೇ ಹನ್ಯಮಾನಾ ಭವನಾದ್ ವಿನಿರ್ಗತಾ ನಿರ್ಭಿನ್ನಮೂರ್ಧೋರುಭುಜಾಃ ಪ್ರದುದ್ರುವುಃ

ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಸೈನಿಕರು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಬಂದಾಗ, ಅವನು ಹಂದಿಯ ನಾಯಕನು ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಹೊಡೆಯುವಂತೆ ಅವರನ್ನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಿದನು. ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟವರು ತಲೆ, ಕೈ, ಕಾಲು ಮುರಿದು ಅರಮನೆಯಿಂದ ಓಡಿಹೋದರು.

ತಂ ನಾಗಪಾಶೈರ್ಬಲಿನನ್ದನೋ ಬಲೀ ಘ್ನನ್ತಂ ಸ್ವಸೈನ್ಯಂ ಕುಪಿತೋ ಬಬನ್ಧ ಹ । ಊಷಾ ಭೃಶಂ ಶೋಕವಿಷಾದವಿಹ್ವಲಾ ಬದ್ಧಂ ನಿಶಮ್ಯಾಶ್ರುಕಲಾಕ್ಷ್ಯರೌದಿಷೀತ್

ಆಗ ಬಾಣನ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಮಗನು, ನಾಗಪಾಶಗಳಿಂದ ಅನಿರುದ್ಧನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದನು, ಅವನು ತನ್ನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದನು. ಉಷಾ ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ, ಬಂಧನದಲ್ಲಿರುವ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ತುಂಬಿ, ಆಕೆ ಅಳಲು ತೊಡಗಿದಳು.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಉತ್ತರಾರ್ಧೇ ಅನಿರುದ್ಧಬನ್ಧೋ ನಾಮ ದ್ವಿಷಷ್ಟಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಹೀಗೆ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಉತ್ತರಭಾಗದಲ್ಲಿ 'ಅನಿರುದ್ಧ ಬಂಧನ' ಎಂಬ ಅರವತ್ತೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.