ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಭಗವಾನ್ ಸರ್ವಭೂತೇಶಃ ಶರಣ್ಯೋ ಭಕ್ತವತ್ಸಲಃ । ವರೇಣ ಛನ್ದಯಾಮಾಸ ಸ ತಂ ವವ್ರೇ ಪುರಾಧಿಪಮ್

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಭಗವಂತನು, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಆಶ್ರಯನಾದವನು, ಅವನಿಗೆ ಇಚ್ಛಿತ ವರವನ್ನು ನೀಡಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು. ಆಗ ಅವನು ತನ್ನ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ರಕ್ಷಕರಾಗಿ ಶಿವನನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿಕೊಂಡನು.

ಸ ಏಕದಾಽಽಹ ಗಿರಿಶಂ ಪಾರ್ಶ್ವಸ್ಥಂ ವೀರ್ಯದುರ್ಮದಃ । ಕಿರೀಟೇನಾರ್ಕವರ್ಣೇನ ಸಂಸ್ಪೃಶನ್ ತತ್ಪದಾಮ್ಬುಜಮ್

ಒಂದು ದಿನ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಗರ್ವಗೊಂಡು, ಗಿರಿಶನು ಹತ್ತಿರವಿದ್ದಾಗ ಬಾಣನು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಕಿರೀಟದಿಂದ ಅವನ ಪದಪದ್ಮಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದನು.

ನಮಸ್ಯೇ ತ್ವಾಂ ಮಹಾದೇವ ಲೋಕಾನಾಂ ಗುರುಮೀಶ್ವರಮ್ । ಪುಂಸಾಂ ಅಪೂರ್ಣಕಾಮಾನಾಂ ಕಾಮಪೂರಾಮರಾಙ್‌ಘ್ರಿಪಮ್

ಮಹಾದೇವನೆ, ಲೋಕಗಳ ಗುರುವೂ, ಈಶ್ವರನೂ ಆಗಿರುವ ನಿನಗೆ ನಾನು ನಮನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಅಪೂರ್ಣಕಾಮರಾದ ಪುರುಷರ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವನು, ಅಮರರು ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವರು.

ದೋಃಸಹಸ್ರಂ ತ್ವಯಾ ದತ್ತಂ ಪರಂ ಭಾರಾಯ ಮೇಽಭವತ್ । ತ್ರಿಲೋಕ್ಯಾಂ ಪ್ರತಿಯೋದ್ಧಾರಂ ನ ಲಭೇ ತ್ವದೃತೇ ಸಮಮ್

ನೀನು ನನಗೆ ಸಾವಿರ ಕೈಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಅವು ನನಗೆ ದೊಡ್ಡ ಭಾರವಾಗಿವೆ. ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿನ್ನ ಹೊರತು ನನಗೆ ಸಮನಾಗಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವವನು ಯಾರೂ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಕಣ್ಡೂತ್ಯಾ ನಿಭೃತೈರ್ದೋರ್ಭಿಃ ಯುಯುತ್ಸುರ್ದಿಗ್ಗಜಾನಹಮ್ । ಆದ್ಯಾಯಾಂ ಚೂರ್ಣಯನ್ನದ್ರೀನ್ ಭೀತಾಸ್ತೇಽಪಿ ಪ್ರದುದ್ರುವುಃ

ಯುದ್ಧ ಆಸೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದಲೇ ನನಗೆ ಉರಿ ಉಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ದಿಕ್ಕುಗಳ ಆನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿ, ಮೊದಲಿಗೆ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಪುಡಿಮಾಡಿದೆ. ಆದರೆ ಅವುಗಳೂ ಭಯದಿಂದ ಓಡಿಹೋದವು.

ತತ್ ಶ್ರುತ್ವಾ ಭಗವಾನ್ ಕ್ರುದ್ಧಃ ಕೇತುಸ್ತೇ ಭಜ್ಯತೇ ಯದಾ । ತ್ವದ್ದರ್ಪಘ್ನಂ ಭವೇನ್ಮೂಢ ಸಂಯುಗಂ ಮತ್ಸಮೇನ ತೇ

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಭಗವಂತನು ಕೋಪಗೊಂಡು ಹೇಳಿದನು: ಮೂಢನೇ, ನಿನ್ನ ಧ್ವಜವು ಮುರಿದುಹೋದಾಗ, ನಿನ್ನ ಗರ್ವವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವಂತೆ ನಿನಗೆ ಸಮನಾದ ಶತ್ರುವೊಬ್ಬನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗುವನು.

ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಕುಮತಿರ್ಹೃಷ್ಟಃ ಸ್ವಗೃಹಂ ಪ್ರಾವಿಶನ್ನೃಪ । ಪ್ರತೀಕ್ಷನ್ ಗಿರಿಶಾದೇಶಂ ಸ್ವವೀರ್ಯನಶನಂ ಕುಧೀಃ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಬಾಣನು, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಮನೆಗೆ ಹೋದನು. ಗಿರಿಶನ ಆದೇಶವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ನಾಶವನ್ನು ಅರಿಯದೆ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ತಸ್ಯೋಷಾ ನಾಮ ದುಹಿತಾ ಸ್ವಪ್ನೇ ಪ್ರಾದ್ಯುಮ್ನಿನಾ ರತಿಮ್ । ಕನ್ಯಾಲಭತ ಕಾನ್ತೇನ ಪ್ರಾಗ್ ಅದೃಷ್ಟಶ್ರುತೇನ ಸಾ

ಅವನಿಗೆ ಊಷಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮಗಳು ಇದ್ದಳು. ಅವಳು ಒಂದು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನ ಮಗನಾದ ಸುಂದರ ಯುವಕನೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಮವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಳು. ಆ ಯುವಕನನ್ನು ಅವಳು ಹಿಂದೆಂದೂ ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ, ಕೇಳಿರಲಿಲ್ಲವೂ.

ಸಾ ತತ್ರ ತಮಪಶ್ಯನ್ತೀ ಕ್ವಾಸಿ ಕಾನ್ತೇತಿ ವಾದಿನೀ । ಸಖೀನಾಂ ಮಧ್ಯ ಉತ್ತಸ್ಥೌ ವಿಹ್ವಲಾ ವ್ರೀಡಿತಾ ಭೃಶಮ್

ಅವನನ್ನು ಅಲ್ಲ ಕಾಣದೆ, ಊಷಾ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಎದ್ದಳು. ಅವಳು ತುಂಬಾ ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ 'ನೀನು ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯ ಪ್ರಿಯನೇ?' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾ ನಿಂತಳು.

ಬಾಣಸ್ಯ ಮಂತ್ರೀ ಕುಮ್ಭಾಣ್ಡಃ ಚಿತ್ರಲೇಖಾ ಚ ತತ್ಸುತಾ । ಸಖ್ಯಪೃಚ್ಛತ್ ಸಖೀಂ ಊಷಾಂ ಕೌತೂಹಲಸಮನ್ವಿತಾ

ಬಾಣನ ಮಂತ್ರಿಯು ಕುಂಭಾಂಡನು, ಅವನ ಮಗಳು ಚಿತ್ರಲೇಖೆ ಊಷೆಯ ಸ್ನೇಹಿತಳಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಊಷೆಯನ್ನು ಸ್ನೇಹಿತರ ನಡುವೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿತು.

ಕಂ ತ್ವಂ ಮೃಗಯಸೇ ಸುಭ್ರು ಕೀದೃಶಸ್ತೇ ಮನೋರಥಃ । ಹಸ್ತಗ್ರಾಹಂ ನ ತೇಽದ್ಯಾಪಿ ರಾಜಪುತ್ರ್ಯುಪಲಕ್ಷಯೇ

'ಓ ಸುಂದರ ಭ್ರುವಳೇ, ನೀನು ಯಾರನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ? ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ男子ನು ಇದೆ? ರಾಜಕುಮಾರಿಯೇ, ಇನ್ನೂ ಯಾರೂ ನಿನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿಲ್ಲ.'

ದೃಷ್ಟಃ ಕಶ್ಚಿನ್ನರಃ ಸ್ವಪ್ನೇ ಶ್ಯಾಮಃ ಕಮಲಲೋಚನಃ । ಪೀತವಾಸಾ ಬೃಹದ್ ಬಾಹುಃ ಯೋಷಿತಾಂ ಹೃದಯಂಗಮಃ

'ನಾನು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನನ್ನು ಕಂಡೆ. ಅವನು ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣ, ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದ, ದೀರ್ಘವಾದ ಕೈಗಳು, ಸ್ತ್ರೀಯರ ಹೃದಯವನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವವನಾಗಿದ್ದ.'

ತಮಹಂ ಮೃಗಯೇ ಕಾನ್ತಂ ಪಾಯಯಿತ್ವಾಧರಂ ಮಧು । ಕ್ವಾಪಿ ಯಾತಃ ಸ್ಪೃಹಯತೀಂ ಕ್ಷಿಪ್ತ್ವಾ ಮಾಂ ವೃಜಿನಾರ್ಣವೇ

'ನಾನು ಆ ಪ್ರಿಯನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅವನು ನನ್ನ ತುಟಿಯಿಂದ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯಿಸಿದನು. ಆದರೆ ನನ್ನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲಿ ಹೋಯಿತೋ, ನನ್ನನ್ನು ದುಃಖ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಬಿಸಾಡಿದನು.'

ಚಿತ್ರಲೇಖೋವಾಚ - ವ್ಯಸನಂ ತೇಽಪಕರ್ಷಾಮಿ ತ್ರಿಲೋಕ್ಯಾಂ ಯದಿ ಭಾವ್ಯತೇ । ತಂ ಆನೇಷ್ಯೇ ವರಂ ಯಸ್ತೇ ಮನೋಹರ್ತಾ ತಮಾದಿಶ

ಚಿತ್ರಲೇಖೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿನಗೆ ಈ ದುಃಖವು ವಿಧಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ನಾನು ಅದನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕದ್ದ ಆವನಾರು ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು, ಅವನನ್ನು ನಿನಗೆ ತಂದುಕೊಡುತ್ತೇನೆ.'

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ದೇವಗನ್ಧರ್ವ ಸಿದ್ಧಚಾರಣಪನ್ನಗಾನ್ । ದೈತ್ಯವಿದ್ಯಾಧರಾನ್ ಯಕ್ಷಾನ್ ಮನುಜಾಂಶ್ಚ ಯಥಾಲಿಖತ್

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆಕೆ ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು, ನಾಗರು, ದೈತ್ಯರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಮಾನವರ ರೂಪಗಳನ್ನು ಹೇಗಿದ್ದವೋ ಹಾಗೆ ಚಿತ್ರಿಸಿದಳು.

ಮನುಜೇಷು ಚ ಸಾ ವೃಷ್ನೀನ್ ಶೂರಂ ಆನಕದುನ್ದುಭಿಮ್ । ವ್ಯಲಿಖದ್ ರಾಮಕೃಷ್ಣೌ ಚ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಲಜ್ಜಿತಾ

ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಆಕೆ ವೃಷ್ಣಿಕುಲದವರು, ಶೂರನು, ಆನಕದುಂದುಭಿ ಇವರನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಿದಳು. ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವಾಗ ಆಕೆ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತಲೆ ಕೆಳಗಿಟ್ಟಳು.

ಅನಿರುದ್ಧಂ ವಿಲಿಖಿತಂ ವೀಕ್ಷ್ಯೋಷಾವಾಙ್‌ಮುಖೀ ಹ್ರಿಯಾ । ಸೋಽಸಾವಸಾವಿತಿ ಪ್ರಾಹ ಸ್ಮಯಮಾನಾ ಮಹೀಪತೇ

ಅನಿರುದ್ಧನ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಆಕೆ ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಮುಖವನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸಿದಳು. ನಗುತ್ತಾ, ರಾಜನಿಗೆ 'ಅವನೇ, ಅವನೇ' ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.

ಚಿತ್ರಲೇಖಾ ತಮಾಜ್ಞಾಯ ಪೌತ್ರಂ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಯೋಗಿನೀ । ಯಯೌ ವಿಹಾಯಸಾ ರಾಜನ್ ದ್ವಾರಕಾಂ ಕೃಷ್ಣಪಾಲಿತಾಮ್

ಇದು ಅರಿತು, ಯೋಗಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಚಿತ್ರಲೇಖೆ, ಕೃಷ್ಣನ ಮೊಮ್ಮಗಳು, ರಾಜನೇ, ಆಕಾಶಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿರುವ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೊರಟಳು.

ತತ್ರ ಸುಪ್ತಂ ಸುಪರ್ಯಙ್ಕೇ ಪ್ರಾದ್ಯುಮ್ನಿಂ ಯೋಗಮಾಸ್ಥಿತಾ । ಗೃಹೀತ್ವಾ ಶೋಣಿತಪುರಂ ಸಖ್ಯೈ ಪ್ರಿಯಮದರ್ಶಯತ್

ಅಲ್ಲಿ ಯೋಗಬಲದಿಂದ, ಸುಂದರ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನ ಮಗ ಅನಿರುದ್ಧನನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಶೋಣಿತಪುರಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಗೆ ತೋರಿಸಲು ಕೊಂಡೊಯ್ದಳು.

ಸಾ ಚ ತಂ ಸುನ್ದರವರಂ ವಿಲೋಕ್ಯ ಮುದಿತಾನನಾ । ದುಷ್ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯೇ ಸ್ವಗೃಹೇ ಪುಮ್ಭೀ ರೇಮೇ ಪ್ರಾದ್ಯುಮ್ನಿನಾ ಸಮಮ್

ಆ ಸುಂದರ ವೀರನನ್ನು ನೋಡಿ ಆಕೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮುಖ ಬೆಳಗಿಸಿ, ಇತರರಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅನಿರುದ್ಧನ ಜೊತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಪರಾರ್ಧ್ಯವಾಸಃಸ್ರಗ್ಗನ್ಧ ಧೂಪದೀಪಾಸನಾದಿಭಿಃ । ಪಾನಭೋಜನ ಭಕ್ಷ್ಯೈಶ್ಚ ವಾಕ್ಯೈಃ ಶುಶ್ರೂಷಣಾರ್ಚಿತಃ

ಅವನಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಬಟ್ಟೆ, ಹಾರ, ಸುಗಂಧ, ಧೂಪ, ದೀಪ, ಆಸನ, ಪಾನೀಯ, ಆಹಾರ, ತಿಂಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಸೌಮ್ಯವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಗೌರವ ನೀಡಲಾಯಿತು.

ಗೂಢಃ ಕನ್ಯಾಪುರೇ ಶಶ್ವತ್ ಪ್ರವೃದ್ಧಸ್ನೇಹಯಾ ತಯಾ । ನಾಹರ್ಗಣಾನ್ ಸ ಬುಬುಧೇ ಊಷಯಾಪಹೃತೇನ್ದ್ರಿಯಃ

ಅನಿರುದ್ಧನು ಆಕೆಯ ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಹೋಗಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಯುವತಿಯ ಅರಮನೆಗೆ ಮರೆಯಾಗಿ ಇರುತ್ತಾ, ದಿನಗಳು ಹೇಗೆ ಹೋದವು ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ.

ತಾಂ ತಥಾ ಯದುವೀರೇಣ ಭುಜ್ಯಮಾನಾಂ ಹತವ್ರತಾಮ್ । ಹೇತುಭಿರ್ಲಕ್ಷಯಾಞ್ಚಕ್ರುಃ ಆಪ್ರೀತಾಂ ದುರವಚ್ಛದೈಃ

ಯದುಕುಲದ ವೀರನೊಂದಿಗೆ ಆಕೆ ಹೀಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ತನ್ನ ವ್ರತವನ್ನು ಮುರಿದಿದ್ದಾಳೆಂದು, ಆಕೆಯ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ನೇಮಿಸಲಾದವರು ಸಣ್ಣಸಣ್ಣ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಗಮನಿಸಿದರು.

ಭಟಾ ಆವೇದಯಾಞ್ಚಕ್ರೂ ರಾಜಂಸ್ತೇ ದುಹಿತುರ್ವಯಮ್ । ವಿಚೇಷ್ಟಿತಂ ಲಕ್ಷಯಾಮ ಕನ್ಯಾಯಾಃ ಕುಲದೂಷಣಮ್

ಆ ರಕ್ಷಕರು ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಮಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ವರ್ತನೆ ಕಂಡಿದ್ದೇವೆ; ಇದು ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಅಪಮಾನವಾಗಿದೆ.'

ಅನಪಾಯಿಭಿರಸ್ಮಾಭಿಃ ಗುಪ್ತಾಯಾಶ್ಚ ಗೃಹೇ ಪ್ರಭೋ । ಕನ್ಯಾಯಾ ದೂಷಣಂ ಪುಮ್ಭಿಃ ದುಷ್ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯಾಯಾ ನ ವಿದ್ಮಹೇ

'ನಾವು ಸದಾ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಪ್ರಭು, ಆ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಯಾರೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸೇರಲಾಗದಿದ್ದರೂ, ಅವಳು ಹೇಗೆ ಪುರುಷನಿಂದ ಅಪವಿತ್ರಳಾದಳು ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.'

ತತಃ ಪ್ರವ್ಯಥಿತೋ ಬಾಣೋ ದುಹಿತುಃ ಶ್ರುತದೂಷಣಃ । ತ್ವರಿತಃ ಕನ್ಯಕಾಗಾರಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋಽದ್ರಾಕ್ಷೀದ್ ಯದೂದ್ವಹಮ್

ಮಗುವಿನ ಅಪಮಾನದ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ ಬಾಣನು ತುಂಬಾ ದುಃಖಗೊಂಡು, ತಕ್ಷಣವೇ ಹುಡುಗಿಯ ಮನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಯದುಕುಲದ ರಾಜಕುಮಾರನನ್ನು ನೋಡಿದನು.

( ಮಿಶ್ರ ) ಕಾಮಾತ್ಮಜಂ ತಂ ಭುವನೈಕಸುನ್ದರಂ ಶ್ಯಾಮಂ ಪಿಶಙ್ಗಾಮ್ಬರಮಮ್ಬುಜೇಕ್ಷಣಮ್ । ಬೃಹದ್‌ಭುಜಂ ಕುಣ್ಡಲಕುನ್ತಲತ್ವಿಷಾ ಸ್ಮಿತಾವಲೋಕೇನ ಚ ಮಣ್ಡಿತಾನನಮ್

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ—ಅವನಿಗೆ ಕಾಮದ ಮಗ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ, ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣ, ಹಳದಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ, ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳು, ವಿಶಾಲವಾದ ಕೈಗಳು, ಕುಂಡಲ ಮತ್ತು ಕುಂತಲಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ನಗುವಿನ ಚಿತ್ತಾರದಿಂದ ಮುಖವು ಮಿಂಚುತ್ತಿತ್ತು.

ದೀವ್ಯನ್ತಮಕ್ಷೈಃ ಪ್ರಿಯಯಾಭಿನೃಮ್ಣಯಾ ತದಙ್ಗಸಙ್ಗಸ್ತನಕುಙ್ಕುಮಸ್ರಜಮ್ । ಬಾಹ್ವೋರ್ದಧಾನಂ ಮಧುಮಲ್ಲಿಕಾಶ್ರಿತಾಂ ತಸ್ಯಾಗ್ರ ಆಸೀನಮವೇಕ್ಷ್ಯ ವಿಸ್ಮಿತಃ

ಅವನ ಪ್ರಿಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಜೂಜಾಡುತ್ತಿದ್ದನು; ಅವಳ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಹೂದ ಹಾರವಿತ್ತು, ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮಾಲೆ, ಅವಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಬಾಣನು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾದನು.

ಸ ತಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟಂ ವೃತಮಾತತಾಯಿಭಿಃ ಭಟೈರನೀಕೈರವಲೋಕ್ಯ ಮಾಧವಃ । ಉದ್ಯಮ್ಯ ಮೌರ್ವಂ ಪರಿಘಂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತೋ ಯಥಾನ್ತಕೋ ದಣ್ಡಧರೋ ಜಿಘಾಂಸಯಾ

ಮಾಧವನು ಸುತ್ತಲೂ ಶತ್ರುಗಳಾದ ರಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಸೇನೆಯಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ತನ್ನ ಗದೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಯಮಧರ್ಮರಾಜನು ದಂಡ ಹಿಡಿದು ನಿಂತಂತೆ, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾಗಿ ನಿಂತನು.