ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಅನ್ಯೇ ನಿರ್ಭಿನ್ನಬಾಹೂರು ಶಿರಸೋ ರುಧಿರೋಕ್ಷಿತಾಃ। ರಾಜಾನೋ ದುದ್ರವುರ್ಭೀತಾ ಬಲೇನ ಪರಿಘಾರ್ದಿತಾಃ

ಮತ್ತಿತರ ರಾಜರು, ಅವರ ಕೈಗಳು, ತೊಡೆಯು, ತಲೆಗಳು ಒಡೆದು, ರಕ್ತದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಬಲರಾಮನ ಗದೆಯಿಂದ ಭಯಪಟ್ಟು ಓಡಿ ಹೋದರು.

ನಿಹತೇ ರುಕ್ಮಿಣಿ ಶ್ಯಾಲೇ ನಾಬ್ರವೀತ್ಸಾಧ್ವಸಾಧು ವಾ। ರಕ್ಮಿಣೀಬಲಯೋ ರಾಜನ್ಸ್ನೇಹಭಙ್ಗಭಯಾದ್ಧರಿಃ

ರುಕ್ಮಿ, ತನ್ನ ಮಾವನಿಂದ ಹತರಾದಾಗ, ಹರಿಯು, ರುಕ್ಮಿಣಿ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮರ ನಡುವಿನ ಪ್ರೀತಿಯ ಭಂಗವಾಗುವ ಭಯದಿಂದ, ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಲಿಲ್ಲವೂ, ದೂಷಿಸಲಿಲ್ಲವೂ.

ತತೋಽನಿರುದ್ಧಂ ಸಹ ಸೂರ್ಯಯಾ ವರಂ ರಥಂ ಸಮಾರೋಪ್ಯ ಯಯುಃ ಕುಶಸ್ಥಲೀಮ್। ರಾಮಾದಯೋ ಭೋಜಕಟಾದ್ದಶಾರ್ಹಾಃ ಸಿದ್ಧಾಖಿಲಾರ್ಥಾ ಮಧುಸೂದನಾಶ್ರಯಾಃ

ಅನಿರುದ್ಧನನ್ನು ಅವನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಸುಂದರವಾದ ರಥದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ, ರಾಮ ಮತ್ತು ದಶಾರ್ಹರು ಭೋಜಕಟದಿಂದ ಕುಶಸ್ಥಳಿಗೆ ಹೊರಟರು. ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿದ್ದವು, ಮಧುಸೂದನನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೋದರು.

ಊಷಾ-ಅನಿರುದ್ಧ ಸಮಾಗಮಃ; ಅನಿರುದ್ಧಸ್ಯ ಬಂಧನಂ ಚ - ಶ್ರೀರಾಜೋವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಬಾಣಸ್ಯ ತನಯಾಂ ಊಷಾಂ ಉಪಯೇಮೇ ಯದೂತ್ತಮಃ । ತತ್ರ ಯುದ್ಧಮಭೂದ್ ಘೋರಂ ಹರಿಶಙ್ಕರಯೋರ್ಮಹತ್ । ಏತತ್ಸರ್ವಂ ಮಹಾಯೋಗಿನ್ ಸಮಾಖ್ಯಾತುಂ ತ್ವಮರ್ಹಸಿ

ರಾಜನು ಕೇಳಿದನು: ಯದುಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಬಾಣನ ಮಗಳು ಊಷೆಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಿದ್ದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹರಿಯು ಮತ್ತು ಶಂಕರನು ಭಯಾನಕವಾದ ಯುದ್ಧವನ್ನಾಡಿದರು. ಮಹಾಯೋಗಿಯೇ, ಈ ಎಲ್ಲದನ್ನೂ ನೀನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಬಾಣಃ ಪುತ್ರಶತಜ್ಯೇಷ್ಠೋ ಬಲೇರಾಸೀನ್ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ಯೇನ ವಾಮನರೂಪಾಯ ಹರಯೇಽದಾಯಿ ಮೇದಿನೀ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಬಾಣನು ಬಲಿಯ ಮಹಾತ್ಮನ ಶತಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯ ಮಗನಾಗಿದ್ದನು. ಆ ಬಲಿಯು ವಾಮನರೂಪದ ಹರಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದವನು.

ತಸ್ಯೌರಸಃ ಸುತೋ ಬಾನಃ ಶಿವಭಕ್ತಿರತಃ ಸದಾ । ಮಾನ್ಯೋ ವದಾನ್ಯೋ ಧೀಮಾಂಶ್ಚ ಸತ್ಯಸನ್ಧೋ ದೃಢವ್ರತಃ

ಅವನಿಗೆ ಸ್ವಂತ ಮಗನಾಗಿ ಬಾಣನು ಜನಿಸಿದ್ದನು. ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಶಿವಭಕ್ತನಾಗಿದ್ದ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೌರವಪಾತ್ರ, ಉದಾರ, ಬುದ್ಧಿವಂತ, ಸತ್ಯವ್ರತ ಮತ್ತು ದೃಢನಿಶ್ಚಯಿಯೂ ಆಗಿದ್ದನು.

ಶೋಣಿತಾಖ್ಯೇ ಪುರೇ ರಮ್ಯೇ ಸ ರಾಜ್ಯಂ ಅಕರೋತ್ಪುರಾ । ತಸ್ಯ ಶಮ್ಭೋಃ ಪ್ರಸಾದೇನ ಕಿಙ್ಕರಾ ಇವ ತೇಽಮರಾಃ । ಸಹಸ್ರಬಾಹುರ್ವಾದ್ಯೇನ ತಾಣ್ಡವೇಽತೋಷಯನ್ಮೃಡಮ್

ಅವನು ಶೋಣಿತ ಎಂಬ ಸುಂದರ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನಾಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಶಂಭುವಿನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅವನ ಸೇವಕರು ದೇವತೆಗಳಂತಿದ್ದರು. ಸಾವಿರ ಕೈಗಳಿಂದ ತಾಂಡವ ನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಗೀತವಾಡಿ ರುದ್ರನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಭಗವಾನ್ ಸರ್ವಭೂತೇಶಃ ಶರಣ್ಯೋ ಭಕ್ತವತ್ಸಲಃ । ವರೇಣ ಛನ್ದಯಾಮಾಸ ಸ ತಂ ವವ್ರೇ ಪುರಾಧಿಪಮ್

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಭಗವಂತನು, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಆಶ್ರಯನಾದವನು, ಅವನಿಗೆ ಇಚ್ಛಿತ ವರವನ್ನು ನೀಡಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು. ಆಗ ಅವನು ತನ್ನ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ರಕ್ಷಕರಾಗಿ ಶಿವನನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿಕೊಂಡನು.

ಸ ಏಕದಾಽಽಹ ಗಿರಿಶಂ ಪಾರ್ಶ್ವಸ್ಥಂ ವೀರ್ಯದುರ್ಮದಃ । ಕಿರೀಟೇನಾರ್ಕವರ್ಣೇನ ಸಂಸ್ಪೃಶನ್ ತತ್ಪದಾಮ್ಬುಜಮ್

ಒಂದು ದಿನ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಗರ್ವಗೊಂಡು, ಗಿರಿಶನು ಹತ್ತಿರವಿದ್ದಾಗ ಬಾಣನು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಕಿರೀಟದಿಂದ ಅವನ ಪದಪದ್ಮಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದನು.

ನಮಸ್ಯೇ ತ್ವಾಂ ಮಹಾದೇವ ಲೋಕಾನಾಂ ಗುರುಮೀಶ್ವರಮ್ । ಪುಂಸಾಂ ಅಪೂರ್ಣಕಾಮಾನಾಂ ಕಾಮಪೂರಾಮರಾಙ್‌ಘ್ರಿಪಮ್

ಮಹಾದೇವನೆ, ಲೋಕಗಳ ಗುರುವೂ, ಈಶ್ವರನೂ ಆಗಿರುವ ನಿನಗೆ ನಾನು ನಮನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಅಪೂರ್ಣಕಾಮರಾದ ಪುರುಷರ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವನು, ಅಮರರು ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವರು.

ದೋಃಸಹಸ್ರಂ ತ್ವಯಾ ದತ್ತಂ ಪರಂ ಭಾರಾಯ ಮೇಽಭವತ್ । ತ್ರಿಲೋಕ್ಯಾಂ ಪ್ರತಿಯೋದ್ಧಾರಂ ನ ಲಭೇ ತ್ವದೃತೇ ಸಮಮ್

ನೀನು ನನಗೆ ಸಾವಿರ ಕೈಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಅವು ನನಗೆ ದೊಡ್ಡ ಭಾರವಾಗಿವೆ. ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿನ್ನ ಹೊರತು ನನಗೆ ಸಮನಾಗಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವವನು ಯಾರೂ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಕಣ್ಡೂತ್ಯಾ ನಿಭೃತೈರ್ದೋರ್ಭಿಃ ಯುಯುತ್ಸುರ್ದಿಗ್ಗಜಾನಹಮ್ । ಆದ್ಯಾಯಾಂ ಚೂರ್ಣಯನ್ನದ್ರೀನ್ ಭೀತಾಸ್ತೇಽಪಿ ಪ್ರದುದ್ರುವುಃ

ಯುದ್ಧ ಆಸೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದಲೇ ನನಗೆ ಉರಿ ಉಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ದಿಕ್ಕುಗಳ ಆನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿ, ಮೊದಲಿಗೆ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಪುಡಿಮಾಡಿದೆ. ಆದರೆ ಅವುಗಳೂ ಭಯದಿಂದ ಓಡಿಹೋದವು.

ತತ್ ಶ್ರುತ್ವಾ ಭಗವಾನ್ ಕ್ರುದ್ಧಃ ಕೇತುಸ್ತೇ ಭಜ್ಯತೇ ಯದಾ । ತ್ವದ್ದರ್ಪಘ್ನಂ ಭವೇನ್ಮೂಢ ಸಂಯುಗಂ ಮತ್ಸಮೇನ ತೇ

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಭಗವಂತನು ಕೋಪಗೊಂಡು ಹೇಳಿದನು: ಮೂಢನೇ, ನಿನ್ನ ಧ್ವಜವು ಮುರಿದುಹೋದಾಗ, ನಿನ್ನ ಗರ್ವವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವಂತೆ ನಿನಗೆ ಸಮನಾದ ಶತ್ರುವೊಬ್ಬನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗುವನು.

ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಕುಮತಿರ್ಹೃಷ್ಟಃ ಸ್ವಗೃಹಂ ಪ್ರಾವಿಶನ್ನೃಪ । ಪ್ರತೀಕ್ಷನ್ ಗಿರಿಶಾದೇಶಂ ಸ್ವವೀರ್ಯನಶನಂ ಕುಧೀಃ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಬಾಣನು, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಮನೆಗೆ ಹೋದನು. ಗಿರಿಶನ ಆದೇಶವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ನಾಶವನ್ನು ಅರಿಯದೆ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ತಸ್ಯೋಷಾ ನಾಮ ದುಹಿತಾ ಸ್ವಪ್ನೇ ಪ್ರಾದ್ಯುಮ್ನಿನಾ ರತಿಮ್ । ಕನ್ಯಾಲಭತ ಕಾನ್ತೇನ ಪ್ರಾಗ್ ಅದೃಷ್ಟಶ್ರುತೇನ ಸಾ

ಅವನಿಗೆ ಊಷಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮಗಳು ಇದ್ದಳು. ಅವಳು ಒಂದು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನ ಮಗನಾದ ಸುಂದರ ಯುವಕನೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಮವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಳು. ಆ ಯುವಕನನ್ನು ಅವಳು ಹಿಂದೆಂದೂ ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ, ಕೇಳಿರಲಿಲ್ಲವೂ.

ಸಾ ತತ್ರ ತಮಪಶ್ಯನ್ತೀ ಕ್ವಾಸಿ ಕಾನ್ತೇತಿ ವಾದಿನೀ । ಸಖೀನಾಂ ಮಧ್ಯ ಉತ್ತಸ್ಥೌ ವಿಹ್ವಲಾ ವ್ರೀಡಿತಾ ಭೃಶಮ್

ಅವನನ್ನು ಅಲ್ಲ ಕಾಣದೆ, ಊಷಾ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಎದ್ದಳು. ಅವಳು ತುಂಬಾ ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ 'ನೀನು ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯ ಪ್ರಿಯನೇ?' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾ ನಿಂತಳು.

ಬಾಣಸ್ಯ ಮಂತ್ರೀ ಕುಮ್ಭಾಣ್ಡಃ ಚಿತ್ರಲೇಖಾ ಚ ತತ್ಸುತಾ । ಸಖ್ಯಪೃಚ್ಛತ್ ಸಖೀಂ ಊಷಾಂ ಕೌತೂಹಲಸಮನ್ವಿತಾ

ಬಾಣನ ಮಂತ್ರಿಯು ಕುಂಭಾಂಡನು, ಅವನ ಮಗಳು ಚಿತ್ರಲೇಖೆ ಊಷೆಯ ಸ್ನೇಹಿತಳಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಊಷೆಯನ್ನು ಸ್ನೇಹಿತರ ನಡುವೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿತು.

ಕಂ ತ್ವಂ ಮೃಗಯಸೇ ಸುಭ್ರು ಕೀದೃಶಸ್ತೇ ಮನೋರಥಃ । ಹಸ್ತಗ್ರಾಹಂ ನ ತೇಽದ್ಯಾಪಿ ರಾಜಪುತ್ರ್ಯುಪಲಕ್ಷಯೇ

'ಓ ಸುಂದರ ಭ್ರುವಳೇ, ನೀನು ಯಾರನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ? ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ男子ನು ಇದೆ? ರಾಜಕುಮಾರಿಯೇ, ಇನ್ನೂ ಯಾರೂ ನಿನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿಲ್ಲ.'

ದೃಷ್ಟಃ ಕಶ್ಚಿನ್ನರಃ ಸ್ವಪ್ನೇ ಶ್ಯಾಮಃ ಕಮಲಲೋಚನಃ । ಪೀತವಾಸಾ ಬೃಹದ್ ಬಾಹುಃ ಯೋಷಿತಾಂ ಹೃದಯಂಗಮಃ

'ನಾನು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನನ್ನು ಕಂಡೆ. ಅವನು ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣ, ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದ, ದೀರ್ಘವಾದ ಕೈಗಳು, ಸ್ತ್ರೀಯರ ಹೃದಯವನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವವನಾಗಿದ್ದ.'

ತಮಹಂ ಮೃಗಯೇ ಕಾನ್ತಂ ಪಾಯಯಿತ್ವಾಧರಂ ಮಧು । ಕ್ವಾಪಿ ಯಾತಃ ಸ್ಪೃಹಯತೀಂ ಕ್ಷಿಪ್ತ್ವಾ ಮಾಂ ವೃಜಿನಾರ್ಣವೇ

'ನಾನು ಆ ಪ್ರಿಯನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅವನು ನನ್ನ ತುಟಿಯಿಂದ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯಿಸಿದನು. ಆದರೆ ನನ್ನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲಿ ಹೋಯಿತೋ, ನನ್ನನ್ನು ದುಃಖ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಬಿಸಾಡಿದನು.'

ಚಿತ್ರಲೇಖೋವಾಚ - ವ್ಯಸನಂ ತೇಽಪಕರ್ಷಾಮಿ ತ್ರಿಲೋಕ್ಯಾಂ ಯದಿ ಭಾವ್ಯತೇ । ತಂ ಆನೇಷ್ಯೇ ವರಂ ಯಸ್ತೇ ಮನೋಹರ್ತಾ ತಮಾದಿಶ

ಚಿತ್ರಲೇಖೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿನಗೆ ಈ ದುಃಖವು ವಿಧಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ನಾನು ಅದನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕದ್ದ ಆವನಾರು ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು, ಅವನನ್ನು ನಿನಗೆ ತಂದುಕೊಡುತ್ತೇನೆ.'

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ದೇವಗನ್ಧರ್ವ ಸಿದ್ಧಚಾರಣಪನ್ನಗಾನ್ । ದೈತ್ಯವಿದ್ಯಾಧರಾನ್ ಯಕ್ಷಾನ್ ಮನುಜಾಂಶ್ಚ ಯಥಾಲಿಖತ್

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆಕೆ ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು, ನಾಗರು, ದೈತ್ಯರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಮಾನವರ ರೂಪಗಳನ್ನು ಹೇಗಿದ್ದವೋ ಹಾಗೆ ಚಿತ್ರಿಸಿದಳು.

ಮನುಜೇಷು ಚ ಸಾ ವೃಷ್ನೀನ್ ಶೂರಂ ಆನಕದುನ್ದುಭಿಮ್ । ವ್ಯಲಿಖದ್ ರಾಮಕೃಷ್ಣೌ ಚ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಲಜ್ಜಿತಾ

ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಆಕೆ ವೃಷ್ಣಿಕುಲದವರು, ಶೂರನು, ಆನಕದುಂದುಭಿ ಇವರನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಿದಳು. ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವಾಗ ಆಕೆ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತಲೆ ಕೆಳಗಿಟ್ಟಳು.

ಅನಿರುದ್ಧಂ ವಿಲಿಖಿತಂ ವೀಕ್ಷ್ಯೋಷಾವಾಙ್‌ಮುಖೀ ಹ್ರಿಯಾ । ಸೋಽಸಾವಸಾವಿತಿ ಪ್ರಾಹ ಸ್ಮಯಮಾನಾ ಮಹೀಪತೇ

ಅನಿರುದ್ಧನ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಆಕೆ ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಮುಖವನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸಿದಳು. ನಗುತ್ತಾ, ರಾಜನಿಗೆ 'ಅವನೇ, ಅವನೇ' ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.

ಚಿತ್ರಲೇಖಾ ತಮಾಜ್ಞಾಯ ಪೌತ್ರಂ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಯೋಗಿನೀ । ಯಯೌ ವಿಹಾಯಸಾ ರಾಜನ್ ದ್ವಾರಕಾಂ ಕೃಷ್ಣಪಾಲಿತಾಮ್

ಇದು ಅರಿತು, ಯೋಗಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಚಿತ್ರಲೇಖೆ, ಕೃಷ್ಣನ ಮೊಮ್ಮಗಳು, ರಾಜನೇ, ಆಕಾಶಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿರುವ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೊರಟಳು.

ತತ್ರ ಸುಪ್ತಂ ಸುಪರ್ಯಙ್ಕೇ ಪ್ರಾದ್ಯುಮ್ನಿಂ ಯೋಗಮಾಸ್ಥಿತಾ । ಗೃಹೀತ್ವಾ ಶೋಣಿತಪುರಂ ಸಖ್ಯೈ ಪ್ರಿಯಮದರ್ಶಯತ್

ಅಲ್ಲಿ ಯೋಗಬಲದಿಂದ, ಸುಂದರ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನ ಮಗ ಅನಿರುದ್ಧನನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಶೋಣಿತಪುರಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಗೆ ತೋರಿಸಲು ಕೊಂಡೊಯ್ದಳು.

ಸಾ ಚ ತಂ ಸುನ್ದರವರಂ ವಿಲೋಕ್ಯ ಮುದಿತಾನನಾ । ದುಷ್ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯೇ ಸ್ವಗೃಹೇ ಪುಮ್ಭೀ ರೇಮೇ ಪ್ರಾದ್ಯುಮ್ನಿನಾ ಸಮಮ್

ಆ ಸುಂದರ ವೀರನನ್ನು ನೋಡಿ ಆಕೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮುಖ ಬೆಳಗಿಸಿ, ಇತರರಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅನಿರುದ್ಧನ ಜೊತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಪರಾರ್ಧ್ಯವಾಸಃಸ್ರಗ್ಗನ್ಧ ಧೂಪದೀಪಾಸನಾದಿಭಿಃ । ಪಾನಭೋಜನ ಭಕ್ಷ್ಯೈಶ್ಚ ವಾಕ್ಯೈಃ ಶುಶ್ರೂಷಣಾರ್ಚಿತಃ

ಅವನಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಬಟ್ಟೆ, ಹಾರ, ಸುಗಂಧ, ಧೂಪ, ದೀಪ, ಆಸನ, ಪಾನೀಯ, ಆಹಾರ, ತಿಂಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಸೌಮ್ಯವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಗೌರವ ನೀಡಲಾಯಿತು.

ಗೂಢಃ ಕನ್ಯಾಪುರೇ ಶಶ್ವತ್ ಪ್ರವೃದ್ಧಸ್ನೇಹಯಾ ತಯಾ । ನಾಹರ್ಗಣಾನ್ ಸ ಬುಬುಧೇ ಊಷಯಾಪಹೃತೇನ್ದ್ರಿಯಃ

ಅನಿರುದ್ಧನು ಆಕೆಯ ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಹೋಗಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಯುವತಿಯ ಅರಮನೆಗೆ ಮರೆಯಾಗಿ ಇರುತ್ತಾ, ದಿನಗಳು ಹೇಗೆ ಹೋದವು ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ.