ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಅನಕ್ಷಜ್ಞೋ ಹ್ಯಯಂ ರಾಜನ್ನಪಿ ತದ್ವ್ಯಸನಂ ಮಹತ್। ಇತ್ಯುಕ್ತೋ ಬಲಮಾಹೂಯ ತೇನಾಕ್ಷೈರ್ರುಕ್ಮ್ಯದೀವ್ಯತ

ಈತನಿಗೆ ಜೂಜಿನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ, ರಾಜನೇ, ಆದರೂ ಇದರಿಂದ ದೊಡ್ಡ ನಷ್ಟವಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಬಲರಾಮನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ರುಕ್ಮಿ ಅವನ ಜೊತೆ ಜೂಜಾಡಲು ಕುಳಿತನು.

ಶತಂ ಸಹಸ್ರಮಯುತಂ ರಾಮಸ್ತತ್ರಾದದೇ ಪಣಮ್। ತಂ ತು ರುಕ್ಮ್ಯಜಯತ್ತತ್ರ ಕಾಲಿಙ್ಗಃ ಪ್ರಾಹಸದ್ಬಲಮ್। ದನ್ತಾನ್ಸನ್ದರ್ಶಯನ್ನುಚ್ಚೈರ್ನಾಮೃಷ್ಯತ್ತದ್ಧಲಾಯುಧಃ

ಅಲ್ಲಿ ರಾಮನು ನೂರು, ಸಾವಿರ, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಪಣವಾಗಿ ಇಟ್ಟನು. ಆ ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ರುಕ್ಮಿ ಜಯಿಸಿದನು. ಕಾಲಿಂಗ ರಾಜನು ಬಲರಾಮನನ್ನು ಹಾಸ್ಯಮಾಡಿ, ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿ ನಗಿದನು. ಹಳಾಯುಧನಾದ ಬಲರಾಮನಿಗೆ ಇದನ್ನು ಸಹಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ.

ತತೋ ಲಕ್ಷಂ ರುಕ್ಮ್ಯಗೃಹ್ಣಾದ್ಗ್ಲಹಂ ತತ್ರಾಜಯದ್ಬಲಃ। ಜಿತವಾನಹಮಿತ್ಯಾಹ ರುಕ್ಮೀ ಕೈತವಮಾಶ್ರಿತಃ

ಅದಾದ ಮೇಲೆ, ರುಕ್ಮಿ ಲಕ್ಷ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಪಣವಾಗಿ ಇಟ್ಟನು. ಆ ಬಾರಿ ಬಲರಾಮನು ಜಯಿಸಿದನು. ಆದರೆ ರುಕ್ಮಿ ಮೋಸಮಾಡಿ, 'ನಾನು ಗೆದ್ದೆ' ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದನು.

ಮನ್ಯುನಾ ಕ್ಷುಭಿತಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ಸಮುದ್ರ ಇವ ಪರ್ವಣಿ। ಜಾತ್ಯಾರುಣಾಕ್ಷೋಽತಿರುಷಾ ನ್ಯರ್ಬುದಂ ಗ್ಲಹಮಾದದೇ

ಆ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಮಹಿಮೆಮಯ ಬಲರಾಮನು, ಸಮುದ್ರವು ತುಂಬಿದಂತೆ, ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ತುಂಬಾ ಕೋಪದಿಂದ, ಕೋಟ್ಯಂತರ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಪಣವಾಗಿ ಇಟ್ಟನು.

ತಂ ಚಾಪಿ ಜಿತವಾನ್ರಾಮೋ ಧರ್ಮೇಣ ಛಲಮಾಶ್ರಿತಃ। ರುಕ್ಮೀ ಜಿತಂ ಮಯಾತ್ರೇಮೇ ವದನ್ತು ಪ್ರಾಶ್ನಿಕಾ ಇತಿ

ಆ ಪಣವನ್ನೂ ಬಲರಾಮನು ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಜಯಿಸಿದನು. ಆದರೆ ರುಕ್ಮಿ ಮತ್ತೆ ಮೋಸಮಾಡಿ, 'ನಾನು ಗೆದ್ದೆ, ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಹೇಳಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ತದಾಬ್ರವೀನ್ನಭೋವಾಣೀ ಬಲೇನೈವ ಜಿತೋ ಗ್ಲಹಃ। ಧರ್ಮತೋ ವಚನೇನೈವ ರುಕ್ಮೀ ವದತಿ ವೈ ಮೃಷಾ

ಆಗ ಆಕಾಶದಿಂದ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಬಂತು: 'ಈ ಪಣವನ್ನು ಬಲರಾಮನೇ ಜಯಿಸಿದ್ದಾನೆ. ರುಕ್ಮಿ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಅವನು ಮಾತಿನಿಂದ ಗೆದ್ದೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ಧರ್ಮದಿಂದಲ್ಲ.'

ತಾಮನಾದೃತ್ಯ ವೈದರ್ಭೋ ದುಷ್ಟರಾಜನ್ಯಚೋದಿತಃ। ಸಙ್ಕರ್ಷಣಂ ಪರಿಹಸನ್ಬಭಾಷೇ ಕಾಲಚೋದಿತಃ

ಆ ದೈವಿಕ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸದೆ, ದುಷ್ಟ ರಾಜರು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ ವಿಧರ್ಭದ ರಾಜನು, ಕಾಲದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಸಂಕರ್ಷಣನನ್ನು ಹಾಸ್ಯಮಾಡಿ, ಅವಮಾನವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ನೈವಾಕ್ಷಕೋವಿದಾ ಯೂಯಂ ಗೋಪಾಲಾ ವನಗೋಚರಾಃ। ಅಕ್ಷೈರ್ದೀವ್ಯನ್ತಿ ರಾಜಾನೋ ಬಾಣೈಶ್ಚ ನ ಭವಾದೃಶಾಃ

ನೀವು ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರಲ್ಲ, ನೀವು ಗೋಪರು, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ತಿರುಗುವವರು. ರಾಜರು ಜೂಜಾಡುತ್ತಾರೆ, ಬಾಣ ಹಾರಿಸುತ್ತಾರೆ, ನಿಮ್ಮಂತಹವರು ಅಲ್ಲ.

ರುಕ್ಮಿಣೈವಮಧಿಕ್ಷಿಪ್ತೋ ರಾಜಭಿಶ್ಚೋಪಹಾಸಿತಃ। ಕ್ರುದ್ಧಃ ಪರಿಘಮುದ್ಯಮ್ಯ ಜಘ್ನೇ ತಂ ನೃಮ್ಣಸಂಸದಿ

ಹೀಗಾಗಿ, ರಾಜರು ಮತ್ತು ರುಕ್ಮಿಯಿಂದ ಅವಮಾನಗೊಂಡ ಬಲರಾಮನು, ಕೋಪದಿಂದ ತನ್ನ ಗದೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಆ ಜನರ ಸಭೆಯಲ್ಲೇ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.

ಕಲಿಙ್ಗರಾಜಂ ತರಸಾ ಗೃಹೀತ್ವಾ ದಶಮೇ ಪದೇ। ದನ್ತಾನಪಾತಯತ್ಕ್ರುದ್ಧೋ ಯೋಽಹಸದ್ವಿವೃತೈರ್ದ್ವಿಜೈಃ

ಕಾಲಿಂಗ ರಾಜನು ಹತ್ತನೇ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ಬಲರಾಮನು ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಅವನ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಒಡೆದು ಹಾಕಿದನು. ಅವನು ಮೊದಲು ಹಲ್ಲು ತೋರಿಸಿ ನಗಿದ್ದವನು.

ಅನ್ಯೇ ನಿರ್ಭಿನ್ನಬಾಹೂರು ಶಿರಸೋ ರುಧಿರೋಕ್ಷಿತಾಃ। ರಾಜಾನೋ ದುದ್ರವುರ್ಭೀತಾ ಬಲೇನ ಪರಿಘಾರ್ದಿತಾಃ

ಮತ್ತಿತರ ರಾಜರು, ಅವರ ಕೈಗಳು, ತೊಡೆಯು, ತಲೆಗಳು ಒಡೆದು, ರಕ್ತದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಬಲರಾಮನ ಗದೆಯಿಂದ ಭಯಪಟ್ಟು ಓಡಿ ಹೋದರು.

ನಿಹತೇ ರುಕ್ಮಿಣಿ ಶ್ಯಾಲೇ ನಾಬ್ರವೀತ್ಸಾಧ್ವಸಾಧು ವಾ। ರಕ್ಮಿಣೀಬಲಯೋ ರಾಜನ್ಸ್ನೇಹಭಙ್ಗಭಯಾದ್ಧರಿಃ

ರುಕ್ಮಿ, ತನ್ನ ಮಾವನಿಂದ ಹತರಾದಾಗ, ಹರಿಯು, ರುಕ್ಮಿಣಿ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮರ ನಡುವಿನ ಪ್ರೀತಿಯ ಭಂಗವಾಗುವ ಭಯದಿಂದ, ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಲಿಲ್ಲವೂ, ದೂಷಿಸಲಿಲ್ಲವೂ.

ತತೋಽನಿರುದ್ಧಂ ಸಹ ಸೂರ್ಯಯಾ ವರಂ ರಥಂ ಸಮಾರೋಪ್ಯ ಯಯುಃ ಕುಶಸ್ಥಲೀಮ್। ರಾಮಾದಯೋ ಭೋಜಕಟಾದ್ದಶಾರ್ಹಾಃ ಸಿದ್ಧಾಖಿಲಾರ್ಥಾ ಮಧುಸೂದನಾಶ್ರಯಾಃ

ಅನಿರುದ್ಧನನ್ನು ಅವನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಸುಂದರವಾದ ರಥದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ, ರಾಮ ಮತ್ತು ದಶಾರ್ಹರು ಭೋಜಕಟದಿಂದ ಕುಶಸ್ಥಳಿಗೆ ಹೊರಟರು. ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿದ್ದವು, ಮಧುಸೂದನನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೋದರು.

ಊಷಾ-ಅನಿರುದ್ಧ ಸಮಾಗಮಃ; ಅನಿರುದ್ಧಸ್ಯ ಬಂಧನಂ ಚ - ಶ್ರೀರಾಜೋವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಬಾಣಸ್ಯ ತನಯಾಂ ಊಷಾಂ ಉಪಯೇಮೇ ಯದೂತ್ತಮಃ । ತತ್ರ ಯುದ್ಧಮಭೂದ್ ಘೋರಂ ಹರಿಶಙ್ಕರಯೋರ್ಮಹತ್ । ಏತತ್ಸರ್ವಂ ಮಹಾಯೋಗಿನ್ ಸಮಾಖ್ಯಾತುಂ ತ್ವಮರ್ಹಸಿ

ರಾಜನು ಕೇಳಿದನು: ಯದುಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಬಾಣನ ಮಗಳು ಊಷೆಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಿದ್ದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹರಿಯು ಮತ್ತು ಶಂಕರನು ಭಯಾನಕವಾದ ಯುದ್ಧವನ್ನಾಡಿದರು. ಮಹಾಯೋಗಿಯೇ, ಈ ಎಲ್ಲದನ್ನೂ ನೀನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಬಾಣಃ ಪುತ್ರಶತಜ್ಯೇಷ್ಠೋ ಬಲೇರಾಸೀನ್ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ಯೇನ ವಾಮನರೂಪಾಯ ಹರಯೇಽದಾಯಿ ಮೇದಿನೀ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಬಾಣನು ಬಲಿಯ ಮಹಾತ್ಮನ ಶತಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯ ಮಗನಾಗಿದ್ದನು. ಆ ಬಲಿಯು ವಾಮನರೂಪದ ಹರಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದವನು.

ತಸ್ಯೌರಸಃ ಸುತೋ ಬಾನಃ ಶಿವಭಕ್ತಿರತಃ ಸದಾ । ಮಾನ್ಯೋ ವದಾನ್ಯೋ ಧೀಮಾಂಶ್ಚ ಸತ್ಯಸನ್ಧೋ ದೃಢವ್ರತಃ

ಅವನಿಗೆ ಸ್ವಂತ ಮಗನಾಗಿ ಬಾಣನು ಜನಿಸಿದ್ದನು. ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಶಿವಭಕ್ತನಾಗಿದ್ದ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೌರವಪಾತ್ರ, ಉದಾರ, ಬುದ್ಧಿವಂತ, ಸತ್ಯವ್ರತ ಮತ್ತು ದೃಢನಿಶ್ಚಯಿಯೂ ಆಗಿದ್ದನು.

ಶೋಣಿತಾಖ್ಯೇ ಪುರೇ ರಮ್ಯೇ ಸ ರಾಜ್ಯಂ ಅಕರೋತ್ಪುರಾ । ತಸ್ಯ ಶಮ್ಭೋಃ ಪ್ರಸಾದೇನ ಕಿಙ್ಕರಾ ಇವ ತೇಽಮರಾಃ । ಸಹಸ್ರಬಾಹುರ್ವಾದ್ಯೇನ ತಾಣ್ಡವೇಽತೋಷಯನ್ಮೃಡಮ್

ಅವನು ಶೋಣಿತ ಎಂಬ ಸುಂದರ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನಾಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಶಂಭುವಿನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅವನ ಸೇವಕರು ದೇವತೆಗಳಂತಿದ್ದರು. ಸಾವಿರ ಕೈಗಳಿಂದ ತಾಂಡವ ನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಗೀತವಾಡಿ ರುದ್ರನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಭಗವಾನ್ ಸರ್ವಭೂತೇಶಃ ಶರಣ್ಯೋ ಭಕ್ತವತ್ಸಲಃ । ವರೇಣ ಛನ್ದಯಾಮಾಸ ಸ ತಂ ವವ್ರೇ ಪುರಾಧಿಪಮ್

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಭಗವಂತನು, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಆಶ್ರಯನಾದವನು, ಅವನಿಗೆ ಇಚ್ಛಿತ ವರವನ್ನು ನೀಡಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು. ಆಗ ಅವನು ತನ್ನ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ರಕ್ಷಕರಾಗಿ ಶಿವನನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿಕೊಂಡನು.

ಸ ಏಕದಾಽಽಹ ಗಿರಿಶಂ ಪಾರ್ಶ್ವಸ್ಥಂ ವೀರ್ಯದುರ್ಮದಃ । ಕಿರೀಟೇನಾರ್ಕವರ್ಣೇನ ಸಂಸ್ಪೃಶನ್ ತತ್ಪದಾಮ್ಬುಜಮ್

ಒಂದು ದಿನ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಗರ್ವಗೊಂಡು, ಗಿರಿಶನು ಹತ್ತಿರವಿದ್ದಾಗ ಬಾಣನು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಕಿರೀಟದಿಂದ ಅವನ ಪದಪದ್ಮಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದನು.

ನಮಸ್ಯೇ ತ್ವಾಂ ಮಹಾದೇವ ಲೋಕಾನಾಂ ಗುರುಮೀಶ್ವರಮ್ । ಪುಂಸಾಂ ಅಪೂರ್ಣಕಾಮಾನಾಂ ಕಾಮಪೂರಾಮರಾಙ್‌ಘ್ರಿಪಮ್

ಮಹಾದೇವನೆ, ಲೋಕಗಳ ಗುರುವೂ, ಈಶ್ವರನೂ ಆಗಿರುವ ನಿನಗೆ ನಾನು ನಮನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಅಪೂರ್ಣಕಾಮರಾದ ಪುರುಷರ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವನು, ಅಮರರು ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವರು.

ದೋಃಸಹಸ್ರಂ ತ್ವಯಾ ದತ್ತಂ ಪರಂ ಭಾರಾಯ ಮೇಽಭವತ್ । ತ್ರಿಲೋಕ್ಯಾಂ ಪ್ರತಿಯೋದ್ಧಾರಂ ನ ಲಭೇ ತ್ವದೃತೇ ಸಮಮ್

ನೀನು ನನಗೆ ಸಾವಿರ ಕೈಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಅವು ನನಗೆ ದೊಡ್ಡ ಭಾರವಾಗಿವೆ. ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿನ್ನ ಹೊರತು ನನಗೆ ಸಮನಾಗಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವವನು ಯಾರೂ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಕಣ್ಡೂತ್ಯಾ ನಿಭೃತೈರ್ದೋರ್ಭಿಃ ಯುಯುತ್ಸುರ್ದಿಗ್ಗಜಾನಹಮ್ । ಆದ್ಯಾಯಾಂ ಚೂರ್ಣಯನ್ನದ್ರೀನ್ ಭೀತಾಸ್ತೇಽಪಿ ಪ್ರದುದ್ರುವುಃ

ಯುದ್ಧ ಆಸೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದಲೇ ನನಗೆ ಉರಿ ಉಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ದಿಕ್ಕುಗಳ ಆನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿ, ಮೊದಲಿಗೆ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಪುಡಿಮಾಡಿದೆ. ಆದರೆ ಅವುಗಳೂ ಭಯದಿಂದ ಓಡಿಹೋದವು.

ತತ್ ಶ್ರುತ್ವಾ ಭಗವಾನ್ ಕ್ರುದ್ಧಃ ಕೇತುಸ್ತೇ ಭಜ್ಯತೇ ಯದಾ । ತ್ವದ್ದರ್ಪಘ್ನಂ ಭವೇನ್ಮೂಢ ಸಂಯುಗಂ ಮತ್ಸಮೇನ ತೇ

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಭಗವಂತನು ಕೋಪಗೊಂಡು ಹೇಳಿದನು: ಮೂಢನೇ, ನಿನ್ನ ಧ್ವಜವು ಮುರಿದುಹೋದಾಗ, ನಿನ್ನ ಗರ್ವವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವಂತೆ ನಿನಗೆ ಸಮನಾದ ಶತ್ರುವೊಬ್ಬನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗುವನು.

ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಕುಮತಿರ್ಹೃಷ್ಟಃ ಸ್ವಗೃಹಂ ಪ್ರಾವಿಶನ್ನೃಪ । ಪ್ರತೀಕ್ಷನ್ ಗಿರಿಶಾದೇಶಂ ಸ್ವವೀರ್ಯನಶನಂ ಕುಧೀಃ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಬಾಣನು, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಮನೆಗೆ ಹೋದನು. ಗಿರಿಶನ ಆದೇಶವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ನಾಶವನ್ನು ಅರಿಯದೆ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ತಸ್ಯೋಷಾ ನಾಮ ದುಹಿತಾ ಸ್ವಪ್ನೇ ಪ್ರಾದ್ಯುಮ್ನಿನಾ ರತಿಮ್ । ಕನ್ಯಾಲಭತ ಕಾನ್ತೇನ ಪ್ರಾಗ್ ಅದೃಷ್ಟಶ್ರುತೇನ ಸಾ

ಅವನಿಗೆ ಊಷಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮಗಳು ಇದ್ದಳು. ಅವಳು ಒಂದು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನ ಮಗನಾದ ಸುಂದರ ಯುವಕನೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಮವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಳು. ಆ ಯುವಕನನ್ನು ಅವಳು ಹಿಂದೆಂದೂ ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ, ಕೇಳಿರಲಿಲ್ಲವೂ.

ಸಾ ತತ್ರ ತಮಪಶ್ಯನ್ತೀ ಕ್ವಾಸಿ ಕಾನ್ತೇತಿ ವಾದಿನೀ । ಸಖೀನಾಂ ಮಧ್ಯ ಉತ್ತಸ್ಥೌ ವಿಹ್ವಲಾ ವ್ರೀಡಿತಾ ಭೃಶಮ್

ಅವನನ್ನು ಅಲ್ಲ ಕಾಣದೆ, ಊಷಾ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಎದ್ದಳು. ಅವಳು ತುಂಬಾ ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ 'ನೀನು ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯ ಪ್ರಿಯನೇ?' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾ ನಿಂತಳು.

ಬಾಣಸ್ಯ ಮಂತ್ರೀ ಕುಮ್ಭಾಣ್ಡಃ ಚಿತ್ರಲೇಖಾ ಚ ತತ್ಸುತಾ । ಸಖ್ಯಪೃಚ್ಛತ್ ಸಖೀಂ ಊಷಾಂ ಕೌತೂಹಲಸಮನ್ವಿತಾ

ಬಾಣನ ಮಂತ್ರಿಯು ಕುಂಭಾಂಡನು, ಅವನ ಮಗಳು ಚಿತ್ರಲೇಖೆ ಊಷೆಯ ಸ್ನೇಹಿತಳಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಊಷೆಯನ್ನು ಸ್ನೇಹಿತರ ನಡುವೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿತು.

ಕಂ ತ್ವಂ ಮೃಗಯಸೇ ಸುಭ್ರು ಕೀದೃಶಸ್ತೇ ಮನೋರಥಃ । ಹಸ್ತಗ್ರಾಹಂ ನ ತೇಽದ್ಯಾಪಿ ರಾಜಪುತ್ರ್ಯುಪಲಕ್ಷಯೇ

'ಓ ಸುಂದರ ಭ್ರುವಳೇ, ನೀನು ಯಾರನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ? ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ男子ನು ಇದೆ? ರಾಜಕುಮಾರಿಯೇ, ಇನ್ನೂ ಯಾರೂ ನಿನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿಲ್ಲ.'

ದೃಷ್ಟಃ ಕಶ್ಚಿನ್ನರಃ ಸ್ವಪ್ನೇ ಶ್ಯಾಮಃ ಕಮಲಲೋಚನಃ । ಪೀತವಾಸಾ ಬೃಹದ್ ಬಾಹುಃ ಯೋಷಿತಾಂ ಹೃದಯಂಗಮಃ

'ನಾನು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನನ್ನು ಕಂಡೆ. ಅವನು ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣ, ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದ, ದೀರ್ಘವಾದ ಕೈಗಳು, ಸ್ತ್ರೀಯರ ಹೃದಯವನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವವನಾಗಿದ್ದ.'