ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ನಿಷ್ಕಿಞ್ಚನೋ ನನು ಭವಾನ್ನ ಯತೋಽಸ್ತಿ ಕಿಞ್ಚಿದ್। ಯಸ್ಮೈ ಬಲಿಂ ಬಲಿಭುಜೋಽಪಿ ಹರನ್ತ್ಯಜಾದ್ಯಾಃ। ನ ತ್ವಾ ವಿದನ್ತ್ಯಸುತೃಪೋಽನ್ತಕಮಾಢ್ಯತಾನ್ಧಾಃ। ಪ್ರೇಷ್ಠೋ ಭವಾನ್ಬಲಿಭುಜಾಮಪಿ ತೇಽಪಿ ತುಭ್ಯಮ್

ನೀನು ನಿಜಕ್ಕೂ ನಿರ್ಗತಿಯಾಗಿರುವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಬಲಶಾಲಿಗಳೂ ಸಹ ನಿನಗೆ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ತೃಪ್ತಿ ಇಲ್ಲದ ಆಸೆ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಅಂಧರಾದವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಅರಿಯರು. ಪ್ರಿಯನಾದವನೇ, ಬಲಶಾಲಿಗಳಿಗೂ ನೀನು ಪ್ರಿಯ, ಅವರೂ ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯ.

ತ್ವಂ ವೈ ಸಮಸ್ತಪುರುಷಾರ್ಥಮಯಃ ಫಲಾತ್ಮಾ। ಯದ್ವಾಞ್ಛಯಾ ಸುಮತಯೋ ವಿಸೃಜನ್ತಿ ಕೃತ್ಸ್ನಮ್। ತೇಷಾಂ ವಿಭೋ ಸಮುಚಿತೋ ಭವತಃ ಸಮಾಜಃ। ಪುಂಸಃ ಸ್ತ್ರಿಯಾಶ್ಚ ರತಯೋಃ ಸುಖದುಃಖಿನೋರ್ನ

ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ಮಾನವಲಕ್ಷ್ಯಗಳ ಮತ್ತು ಫಲಗಳ ರೂಪವಾಗಿರುವೆ. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಹಾಪ್ರಭು, ನಿನ್ನ ಸಂಗವು ಅವರಿಗೇ ಯೋಗ್ಯ, ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀಯರ ಸುಖದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರಿಗೆ ಅಲ್ಲ.

ತ್ವಂ ನ್ಯಸ್ತದಣ್ಡಮುನಿಭಿರ್ಗದಿತಾನುಭಾವ। ಆತ್ಮಾತ್ಮದಶ್ಚ ಜಗತಾಮಿತಿ ಮೇ ವೃತೋಽಸಿ। ಹಿತ್ವಾ ಭವದ್ಭ್ರುವ ಉದೀರಿತಕಾಲವೇಗ। ಧ್ವಸ್ತಾಶಿಷೋಽಬ್ಜಭವನಾಕಪತೀನ್ಕುತೋಽನ್ಯೇ

ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮುನಿಗಳು ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನೀನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಆತ್ಮವೂ ಆತ್ಮದಾತನೂ ಆಗಿರುವೆ ಎಂದು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ನಿನ್ನ ಭ್ರೂಭಂಗದಿಂದ ಕಾಲದ ವೇಗ ಉಂಟಾದಾಗ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಶಿವರೂ ಕೂಡ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಇತರರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕೇನು?

ಜಾಡ್ಯಂ ವಚಸ್ತವ ಗದಾಗ್ರಜ ಯಸ್ತು ಭೂಪಾನ್। ವಿದ್ರಾವ್ಯ ಶಾರ್ಙ್ಗನಿನದೇನ ಜಹರ್ಥ ಮಾಂ ತ್ವಮ್। ಸಿಂಹೋ ಯಥಾ ಸ್ವಬಲಿಮೀಶ ಪಶೂನ್ಸ್ವಭಾಗಂ। ತೇಭ್ಯೋ ಭಯಾದ್ಯದುದಧಿಂ ಶರಣಂ ಪ್ರಪನ್ನಃ

ಗದೆಯ ಅಣ್ಣನಾದವನೇ, ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳು ಜಡವಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಆದರೆ ನೀನು ಶಾರಂಗದ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ರಾಜರನ್ನು ಓಡಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆದೆ. ಸಿಂಹನು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ತನ್ನ ಪಾಲನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ. ಅವರ ಭಯದಿಂದ ನಾನು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದೆ.

ಯದ್ವಾಞ್ಛಯಾ ನೃಪಶಿಖಾಮಣಯೋಽಙ್ಗವೈನ್ಯ। ಜಾಯನ್ತನಾಹುಷಗಯಾದಯ ಐಕ್ಯಪತ್ಯಮ್। ರಾಜ್ಯಂ ವಿಸೃಜ್ಯ ವಿವಿಶುರ್ವನಮಮ್ಬುಜಾಕ್ಷ। ಸೀದನ್ತಿ ತೇಽನುಪದವೀಂ ತ ಇಹಾಸ್ಥಿತಾಃ ಕಿಮ್

ಕಮಲನಯನ, ನಿನ್ನನ್ನು ಬಯಸಿದ ಅಮ್ಬರೀಷ, ನಹುಷ, ಗಯ ಮೊದಲಾದ ರಾಜಮಹಾರಾಜರು ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವವರು ನಿನ್ನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸದೆ ಏಕೆ ಉಳಿದಿದ್ದಾರೆ?

ಕಾನ್ಯಂ ಶ್ರಯೇತ ತವ ಪಾದಸರೋಜಗನ್ಧಮ್। ಆಘ್ರಾಯ ಸನ್ಮುಖರಿತಂ ಜನತಾಪವರ್ಗಮ್। ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾಲಯಂ ತ್ವವಿಗಣಯ್ಯ ಗುಣಾಲಯಸ್ಯ। ಮರ್ತ್ಯಾ ಸದೋರುಭಯಮರ್ಥವಿವೀತದೃಷ್ಟಿಃ

ಯಾರು ಒಮ್ಮೆ ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮದ ಸುಗಂಧವನ್ನು, ಸದ್ಗುಣಿಗಳು ವರ್ಣಿಸುವ, ಜನರಿಗೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವ ನಿನ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ? ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ನಿವಾಸವಾದ, ಗುಣಗಳ ಭಂಡಾರವಾದ ನಿನ್ನನ್ನು, ಭೌತಿಕ ಆಸೆಗಳಿಂದ ಅಂಧರಾದ ಮನುಷ್ಯರು ಮಾತ್ರ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ತಂ ತ್ವಾನುರೂಪಮಭಜಂ ಜಗತಾಮಧೀಶಮ್। ಆತ್ಮಾನಮತ್ರ ಚ ಪರತ್ರ ಚ ಕಾಮಪೂರಮ್। ಸ್ಯಾನ್ಮೇ ತವಾಙ್ಘ್ರಿರರಣಂ ಸೃತಿಭಿರ್ಭ್ರಮನ್ತ್ಯಾ। ಯೋ ವೈ ಭಜನ್ತಮುಪಯಾತ್ಯನೃತಾಪವರ್ಗಃ

ನಾನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಮನೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸುವವನು. ಜನ್ಮಮರಣಗಳ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುವ ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳು ಏಕಮಾತ್ರ ಆಶ್ರಯವಾಗಲಿ. ನಿನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸುವವರಿಗೆ ನೀನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸತ್ಯಮಾರ್ಗವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೀ.

ತಸ್ಯಾಃ ಸ್ಯುರಚ್ಯುತ ನೃಪಾ ಭವತೋಪದಿಷ್ಟಾಃ। ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಗೃಹೇಷು ಖರಗೋಶ್ವವಿಡಾಲಭೃತ್ಯಾಃ। ಯತ್ಕರ್ಣಮೂಲಮರಿಕರ್ಷಣ ನೋಪಯಾಯಾದ್। ಯುಷ್ಮತ್ಕಥಾ ಮೃಡವಿರಿಞ್ಚಸಭಾಸು ಗೀತಾ

ಅಚ್ಯುತ, ಮಹಿಳೆಯರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಪಡೆದ ಪುರುಷರು, ನಿನ್ನ ಕಥೆಗಳು ಶಿವ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಡಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಕೇಳದೆ ಇದ್ದರೆ, ಅವರು ಕತ್ತೆ, ಹಸು, ಕುದುರೆ, ಬೆಕ್ಕು ಅಥವಾ ದಾಸರಂತೆ ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವೇನು?

ತ್ವಕ್ಶ್ಮಶ್ರುರೋಮನಖಕೇಶಪಿನದ್ಧಮನ್ತರ್। ಮಾಂಸಾಸ್ಥಿರಕ್ತಕೃಮಿವಿಟ್ಕಫಪಿತ್ತವಾತಮ್। ಜೀವಚ್ಛವಂ ಭಜತಿ ಕಾನ್ತಮತಿರ್ವಿಮೂಢಾ। ಯಾ ತೇ ಪದಾಬ್ಜಮಕರನ್ದಮಜಿಘ್ರತೀ ಸ್ತ್ರೀ

ಯಾವ ಸ್ತ್ರೀ ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮದ ಅಮೃತವನ್ನು ಸುವಾಸನೆ ಮಾಡದೆ, ಚರ್ಮ, ಕೂದಲು, ನಖ, ಮಾಂಸ, ಎಲುಬು, ರಕ್ತ, ಹುಳು, ಮಲ, ಶ್ಲೇಷ್ಮ, ಪಿತ್ತ, ವಾಯುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಜೀವಂತ ಶವವಾದ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯವನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾಳೋ, ಆಕೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಮೂಢಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

ಅಸ್ತ್ವಮ್ಬುಜಾಕ್ಷ ಮಮ ತೇ ಚರಣಾನುರಾಗ। ಆತ್ಮನ್ರತಸ್ಯ ಮಯಿ ಚಾನತಿರಿಕ್ತದೃಷ್ಟೇಃ। ಯರ್ಹ್ಯಸ್ಯ ವೃದ್ಧಯ ಉಪಾತ್ತರಜೋಽತಿಮಾತ್ರೋ। ಮಾಮೀಕ್ಷಸೇ ತದು ಹ ನಃ ಪರಮಾನುಕಮ್ಪಾ

ಕಮಲನಯನನೇ, ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸದಾ ಭಕ್ತಿಯಿರಲಿ. ನೀನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಬ್ಬನೇ ಎಂದು ನೋಡುವವನೂ, ಸ್ವಯಂ ತೃಪ್ತನೂ ಆಗಿದ್ದೀಯೆ. ವಯಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ, ರಜೋಗುಣ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನನ್ನೊಳಗೆ ಬಂದು, ನೀನು ನನ್ನ ಕಡೆ ಕರುಣೆಯಿಂದ ದೃಷ್ಟಿ ಹಾಕಿದರೆ, ಅದು ನಮಗೆ ಅತ್ಯಂತ ದಯೆಯಾಗಿದೆ.

ನೈವಾಲೀಕಮಹಂ ಮನ್ಯೇ ವಚಸ್ತೇ ಮಧುಸೂದನ। ಅಮ್ಬಾಯಾ ಏವ ಹಿ ಪ್ರಾಯಃ ಕನ್ಯಾಯಾಃ ಸ್ಯಾದ್ರತಿಃ ಕ್ವಚಿತ್

ಮಧುಸೂದನನೇ, ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳು ಸುಳ್ಳು ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹುಡುಗಿಯ ಪ್ರೀತಿ ತಾಯಿಯ ಮೇಲೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆ, ಬೇರೆ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಅಪರೂಪವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಆ ಪ್ರೀತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ವ್ಯೂಢಾಯಾಶ್ಚಾಪಿ ಪುಂಶ್ಚಲ್ಯಾ ಮನೋಽಭ್ಯೇತಿ ನವಂ ನವಮ್। ಬುಧೋಽಸತೀಂ ನ ಬಿಭೃಯಾತ್ತಾಂ ಬಿಭ್ರದುಭಯಚ್ಯುತಃ

ಮದುವೆಯಾದರೂ, ಚಂಚಲ ಸ್ವಭಾವದ ಹೆಂಗಸಿನ ಮನಸ್ಸು ಹೊಸದನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನಿಯಾದವನು ಅಂಥ ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲದ ಹೆಂಗಸನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಾರದು; ಇಟ್ಟರೆ, ಅವನು ಎರಡೂ ಕಡೆಯನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ। ಸಾಧ್ವ್ಯೇತಚ್ಛ್ರೋತುಕಾಮೈಸ್ತ್ವಂ ರಾಜಪುತ್ರೀ ಪ್ರಲಮ್ಭಿತಾ। ಮಯೋದಿತಂ ಯದನ್ವಾತ್ಥ ಸರ್ವಂ ತತ್ಸತ್ಯಮೇವ ಹಿ

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಒಳ್ಳೆಯವಳೇ, ರಾಜಕುಮಾರಿಯೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಇಂಥ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಿದೆನು. ನೀನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಷಯವೂ ನಾನು ಹೇಳಿದಂತೆ ನಿಜವಾಗಿಯೇ ಇದೆ.

ಯಾನ್ಯಾನ್ಕಾಮಯಸೇ ಕಾಮಾನ್ಮಯ್ಯಕಾಮಾಯ ಭಾಮಿನಿ। ಸನ್ತಿ ಹ್ಯೇಕಾನ್ತಭಕ್ತಾಯಾಸ್ತವ ಕಲ್ಯಾಣಿ ನಿತ್ಯದ

ಸುಂದರಿಯೇ, ನೀನು ಯಾವ ಯಾವ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದೀಯೋ, ಅವು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಭಕ್ತಿ ಇದ್ದರೆ ಸದಾ ಪೂರ್ತಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ನಿನ್ನಂತಹ ಏಕಾಗ್ರ ಭಕ್ತೆಗೆ ಸದಾ ಶುಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಉಪಲಬ್ಧಂ ಪತಿಪ್ರೇಮ ಪಾತಿವ್ರತ್ಯಂ ಚ ತೇಽನಘೇ। ಯದ್ವಾಕ್ಯೈಶ್ಚಾಲ್ಯಮಾನಾಯಾ ನ ಧೀರ್ಮಯ್ಯಪಕರ್ಷಿತಾ

ಪಾಪರಹಿತೆಯೇ, ನಿನ್ನ ಪತಿಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಠೆ ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ನನ್ನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನೀನು ಚಂಚಲಳಾದರೂ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನನ್ನಿಂದ ದೂರವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಯೇ ಮಾಂ ಭಜನ್ತಿ ದಾಮ್ಪತ್ಯೇ ತಪಸಾ ವ್ರತಚರ್ಯಯಾ। ಕಾಮಾತ್ಮಾನೋಽಪವರ್ಗೇಶಂ ಮೋಹಿತಾ ಮಮ ಮಾಯಯಾ

ಯಾರು ದಾಂಪತ್ಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ವ್ರತದ ಮೂಲಕ ನನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಮಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೋ, ಅವರು ನನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ, ನನ್ನನ್ನು ಮುಕ್ತಿಯ ದೇವರೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಮಾಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಮಾನಿನ್ಯಪವರ್ಗಸಮ್ಪದಂ। ವಾಞ್ಛನ್ತಿ ಯೇ ಸಮ್ಪದ ಏವ ತತ್ಪತಿಮ್। ತೇ ಮನ್ದಭಾಗಾ ನಿರಯೇಽಪಿ ಯೇ ನೃಣಾಂ। ಮಾತ್ರಾತ್ಮಕತ್ವಾತ್ನಿರಯಃ ಸುಸಙ್ಗಮಃ

ಯಾರು ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆದು, ಮುಕ್ತಿಯ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪಡೆದರೂ, ಇನ್ನೂ ಲೋಕದ ಐಶ್ವರ್ಯ ಅಥವಾ ಪತಿಯ ಆಸೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ದುರ್ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು. ಅಂಥವರಿಗೆ ನರಕದಲ್ಲಿಯೂ ತಮ್ಮವರೊಂದಿಗೆ ಇರುವುದರಿಂದ ನರಕವೂ ಸುಖಕರವಾಗುತ್ತದೆ.

ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ಗೃಹೇಶ್ವರ್ಯಸಕೃನ್ಮಯಿ ತ್ವಯಾ ಕೃತಾನುವೃತ್ತಿರ್ಭವಮೋಚನೀ ಖಲೈಃ। ಸುದುಷ್ಕರಾಸೌ ಸುತರಾಂ ದುರಾಶಿಷೋ ಹ್ಯಸುಂಭರಾಯಾ ನಿಕೃತಿಂ ಜುಷಃ ಸ್ತ್ರಿಯಾಃ

ಮನೆಮಾಲಕಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ನೀನು ನನಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೀಯೆ. ಇದು ಜನ್ಮಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗೊಡಿಸುವುದು, ಏಕೆಂದರೆ ಹೆಂಗಸಿನ ಆಸೆಗಳು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿದ್ದು, ಮೋಸಮಾಡುವವರಿಗೂ ಈ ರೀತಿಯ ನಿಷ್ಠೆ ಅಪರೂಪ.

ನ ತ್ವಾದೃಶೀಮ್ಪ್ರಣಯಿನೀಂ ಗೃಹಿಣೀಂ ಗೃಹೇಷು। ಪಶ್ಯಾಮಿ ಮಾನಿನಿ ಯಯಾ ಸ್ವವಿವಾಹಕಾಲೇ। ಪ್ರಾಪ್ತಾನ್ನೃಪಾನ್ನ ವಿಗಣಯ್ಯ ರಹೋಹರೋ ಮೇ। ಪ್ರಸ್ಥಾಪಿತೋ ದ್ವಿಜ ಉಪಶ್ರುತಸತ್ಕಥಸ್ಯ

ಅಹಂಕಾರವತಿಯೇ, ನಿನ್ನಂತಹ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಇರುವ ಗೃಹಿಣಿಯನ್ನು ಬೇರೆ ಯಾವ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ನಾನು ನೋಡಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ವಿವಾಹದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ರಾಜರನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸದೆ, ನನ್ನ ಮಹಿಮೆ ಕೇಳಿದ್ದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕಳಿಸಿದ್ದೆ.

ಭ್ರಾತುರ್ವಿರೂಪಕರಣಂ ಯುಧಿ ನಿರ್ಜಿತಸ್ಯ। ಪ್ರೋದ್ವಾಹಪರ್ವಣಿ ಚ ತದ್ವಧಮಕ್ಷಗೋಷ್ಠ್ಯಾಮ್। ದುಃಖಂ ಸಮುತ್ಥಮಸಹೋಽಸ್ಮದಯೋಗಭೀತ್ಯಾ। ನೈವಾಬ್ರವೀಃ ಕಿಮಪಿ ತೇನ ವಯಂ ಜಿತಾಸ್ತೇ

ನಿನ್ನ ಅಣ್ಣನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಪಹಾಸ್ಯಗೊಂಡು, ವಿವಾಹದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜೂಜಿನ ಮೇಳದಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಆ ದುಃಖವನ್ನು ನೀನು ನನ್ನಿಂದ ದೂರವಾಗುವ ಭಯದಿಂದ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡೆ. ಏನೂ ಹೇಳದೆ ಇದ್ದೆ. ಈ ಮೂಲಕ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಗೆದ್ದಿದ್ದೀಯೆ.

ದೂತಸ್ತ್ವಯಾತ್ಮಲಭನೇ ಸುವಿವಿಕ್ತಮನ್ತ್ರಃ। ಪ್ರಸ್ಥಾಪಿತೋ ಮಯಿ ಚಿರಾಯತಿ ಶೂನ್ಯಮೇತತ್। ಮತ್ವಾ ಜಿಹಾಸ ಇದಂ ಅಙ್ಗಮನನ್ಯಯೋಗ್ಯಂ। ತಿಷ್ಠೇತ ತತ್ತ್ವಯಿ ವಯಂ ಪ್ರತಿನನ್ದಯಾಮಃ

ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ರಹಸ್ಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ದೂತನ ಮೂಲಕ ಕಳಿಸಿದಾಗ, ನಾನು ಈ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಬಹುದು ಎಂದು ನೀನು ಭಾವಿಸಿದರೂ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಉಳಿದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಕೂಡ ನಿನಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ। ಏವಂ ಸೌರತಸಂಲಾಪೈರ್ಭಗವಾನ್ಜಗದೀಶ್ವರಃ। ಸ್ವರತೋ ರಮಯಾ ರೇಮೇ ನರಲೋಕಂ ವಿಡಮ್ಬಯನ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಾದ ಭಗವಂತನು ರುಕ್ಮಿಣಿಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತುಗಳ ಮೂಲಕ ಆಕೆಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾ, ಮಾನವನಂತೆ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಆನಂದಿಸಿದರು.

ತಥಾನ್ಯಾಸಾಮಪಿ ವಿಭುರ್ಗೃಹೇಷು ಗೃಹವಾನಿವ। ಆಸ್ಥಿತೋ ಗೃಹಮೇಧೀಯಾನ್ಧರ್ಮಾಂಲ್ಲೋಕಗುರುರ್ಹರಿಃ

ಅದೇ ರೀತಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಹರಿಯು ಪ್ರಪಂಚದ ಗುರುವಾಗಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪತ್ನಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗೃಹಸ್ಥನಂತೆ ಇದ್ದು, ಗೃಹಸ್ಥಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಅಥೈಕಷಷ್ಟಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ 10.61 ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ। ಏಕೈಕಶಸ್ತಾಃ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಪುತ್ರಾನ್ದಶ ದಶಾಬಲಾಃ। ಅಜೀಜನನ್ನನವಮಾನ್ಪಿತುಃ ಸರ್ವಾತ್ಮಸಮ್ಪದಾ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ನಂತರ, ಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪತ್ನಿಯೂ ಹತ್ತು ಹತ್ತು ಸಮಾನ ಬಲದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮತ್ತು ಒಂಬತ್ತನೇ ಮಗನನ್ನು ಕೂಡ ಹುಟ್ಟಿಸಿದರು. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ತಂದೆಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು.

ಗೃಹಾದನಪಗಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ರಾಜಪುತ್ರ್ಯೋಽಚ್ಯುತಂ ಸ್ಥಿತಮ್। ಪ್ರೇಷ್ಠಂ ನ್ಯಮಂಸತ ಸ್ವಂ ಸ್ವಂ ನ ತತ್ತತ್ತ್ವವಿದಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ

ಅಚ್ಯುತನು ಯಾವತ್ತೂ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಹೋಗದೆ, ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ರಾಜಕುಮಾರಿಯರು ಅವನನ್ನು ತಮ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನಾಗಿ ಭಾವಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಆ ಹೆಂಗಸರು ಅವನ ನಿಜ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ.

ಚಾರ್ವಬ್ಜಕೋಶವದನಾಯತಬಾಹುನೇತ್ರ। ಸಪ್ರೇಮಹಾಸರಸವೀಕ್ಷಿತವಲ್ಗುಜಲ್ಪೈಃ। ಸಮ್ಮೋಹಿತಾ ಭಗವತೋ ನ ಮನೋ ವಿಜೇತುಂ। ಸ್ವೈರ್ವಿಭ್ರಮೈಃ ಸಮಶಕನ್ವನಿತಾ ವಿಭೂಮ್ನಃ

ಹೂವಿನಂತೆ ಮುಗುಳ್ನಗುವ ಮುಖ, ದೀರ್ಘವಾದ ಕೈಗಳು ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಭಗವಂತನು ಹೆಂಗಸರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದನು. ಅವನ ಮಹಿಮೆಯ ಮುಂದೆ ತಮ್ಮ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಅವರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಸ್ಮಾಯಾವಲೋಕಲವದರ್ಶಿತಭಾವಹಾರಿ। ಭ್ರೂಮಣ್ಡಲಪ್ರಹಿತಸೌರತಮನ್ತ್ರಶೌಣ್ಡೈಃ। ಪತ್ನ್ಯಸ್ತು ಷೋಡಶಸಹಸ್ರಮನಙ್ಗಬಾಣೈರ್। ಯಸ್ಯೇನ್ದ್ರಿಯಂ ವಿಮಥಿತುಂ ಕರಣೈರ್ನ ಶೇಕುಃ

ನಗುತ್ತಾ ನೋಡಿದ ದೃಷ್ಟಿ, ಭಾವವನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಚಲನೆಗಳು ಮತ್ತು ಭ್ರೂಗಳ ಮೂಲಕ ಕಳಿಸುವ ಪ್ರೇಮಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳಿಂದ, ಆ ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಪತ್ನಿಯರು ತಮ್ಮ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಅವನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಕದಡಲು ಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಅವರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಇತ್ಥಂ ರಮಾಪತಿಮವಾಪ್ಯ ಪತಿಂ ಸ್ತ್ರಿಯಸ್ತಾ। ಬ್ರಹ್ಮಾದಯೋಽಪಿ ನ ವಿದುಃ ಪದವೀಂ ಯದೀಯಾಮ್। ಭೇಜುರ್ಮುದಾವಿರತಮೇಧಿತಯಾನುರಾಗ। ಹಾಸಾವಲೋಕನವಸಙ್ಗಮಲಾಲಸಾದ್ಯಮ್

ಈ ರೀತಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯವರ ಪತಿಯನ್ನಾಗಿ ಪಡೆದ ಆ ಮಹಿಳೆಯರು, ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು ಕೂಡ ಅವರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅರಿಯಲಾಗದವರು, ಸದಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಅವರ ನಗುವಿಗೆ, ದೃಷ್ಟಿಗೆ, ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕೆ, ಅಪ್ಪುಗೆ ಹಂಬಲಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದರು.

ಪ್ರತ್ಯುದ್ಗಮಾಸನವರಾರ್ಹಣಪಾದಶೌಚ। ತಾಮ್ಬೂಲವಿಶ್ರಮಣವೀಜನಗನ್ಧಮಾಲ್ಯೈಃ। ಕೇಶಪ್ರಸಾರಶಯನಸ್ನಪನೋಪಹಾರ್ಯೈಃ। ದಾಸೀಶತಾ ಅಪಿ ವಿಭೋರ್ವಿದಧುಃ ಸ್ಮ ದಾಸ್ಯಮ್

ನೂರಾರು ದಾಸಿಯರು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಸ್ವಾಗತ, ಆಸನ, ಪಾದಪ್ರಕ್ಷಾಳನೆ, ತಾಂಬೂಲ, ವಿಶ್ರಾಂತಿ, ಚಮರ, ಸುಗಂಧ ಮಾಲೆ, ಕೂದಲು ಅಲಂಕಾರ, ಹಾಸಿಗೆ, ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ಇತರ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿದರು.