ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ರಾಜಪತ್ನ್ಯಶ್ಚ ದುಹಿತುಃ ಕೃಷ್ಣಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಪ್ರಿಯಂ ಪತಿಮ್। ಲೇಭಿರೇ ಪರಮಾನನ್ದಂ ಜಾತಶ್ಚ ಪರಮೋತ್ಸವಃ

ರಾಜನ ಪತ್ನಿಯರು ತಮ್ಮ ಮಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ವರನಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪಡೆದಾಗ, ಅಪಾರ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮಹೋತ್ಸವವೂ ನಡೆಯಿತು.

ಶಙ್ಖಭೇರ್ಯಾನಕಾ ನೇದುರ್ಗೀತವಾದ್ಯದ್ವಿಜಾಶಿಷಃ। ನರಾ ನಾರ್ಯಃ ಪ್ರಮುದಿತಾಃ ಸುವಾಸಃಸ್ರಗಲಙ್ಕೃತಾಃ

ಶಂಖ, ಭೇರಿ, ಅನಕಗಳು ಘೋಷಿಸಿದವು; ಹಾಡು, ವಾದ್ಯಗಳು ಮೊಳಗಿದವು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡಿದರು; ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು ಸುಂದರ ವಸ್ತ್ರ, ಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ ಸಂತೋಷಿಸಿದರು.

ದಶಧೇನುಸಹಸ್ರಾಣಿ ಪಾರಿಬರ್ಹಮದಾದ್ವಿಭುಃ। ಯುವತೀನಾಂ ತ್ರಿಸಾಹಸ್ರಂ ನಿಷ್ಕಗ್ರೀವಸುವಾಸಸಮ್

ಪ್ರಭು ಹತ್ತಾಯಿರದ ಹಸುಗಳನ್ನು, ಮೂವಾಯಿರದ ಹಾರ ಮತ್ತು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಯುವತಿಯರನ್ನು ವರದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟನು.

ನವನಾಗಸಹಸ್ರಾಣಿ ನಾಗಾಚ್ಛತಗುಣಾನ್ರಥಾನ್। ರಥಾಚ್ಛತಗುಣಾನಶ್ವಾನಶ್ವಾಚ್ಛತಗುಣಾನ್ನರಾನ್

ಒಂಬತ್ತಾಯಿರದ ಆನೆಗಳನ್ನು, ಆನೆಗಿಂತ ನೂರುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ರಥಗಳನ್ನು, ರಥಕ್ಕಿಂತ ನೂರುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು, ಕುದುರೆಗಿಂತ ನೂರುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಜನರನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ದಮ್ಪತೀ ರಥಮಾರೋಪ್ಯ ಮಹತ್ಯಾ ಸೇನಯಾ ವೃತೌ। ಸ್ನೇಹಪ್ರಕ್ಲಿನ್ನಹೃದಯೋ ಯಾಪಯಾಮಾಸ ಕೋಶಲಃ

ದಂಪತಿಗಳನ್ನು ರಥದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ, ಭಾರಿ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಕೋಶಲದ ರಾಜನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ Sneಹದಿಂದ ತುಂಬಿ ಅವರನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟನು.

ಶ್ರುತ್ವೈತದ್ರುರುಧುರ್ಭೂಪಾ ನಯನ್ತಂ ಪಥಿ ಕನ್ಯಕಾಮ್। ಭಗ್ನವೀರ್ಯಾಃ ಸುದುರ್ಮರ್ಷಾ ಯದುಭಿರ್ಗೋವೃಷೈಃ ಪುರಾ

ಇದು ಕೇಳಿದ ರಾಜರು, ಯದುಗಳು ಮತ್ತು ಎತ್ತುಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿ ಮುರಿದುಹೋಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ, ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದರು.

ತಾನಸ್ಯತಃ ಶರವ್ರಾತಾನ್ಬನ್ಧುಪ್ರಿಯಕೃದರ್ಜುನಃ। ಗಾಣ್ಡೀವೀ ಕಾಲಯಾಮಾಸ ಸಿಂಹಃ ಕ್ಷುದ್ರಮೃಗಾನಿವ

ಅವರ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಬಂಧು ಮತ್ತು ಪ್ರಿಯನಾದ ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಗಾಂಡೀವದಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸಿ, ಸಿಂಹವು ಚಿಕ್ಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಬಡಿಯುವಂತೆ ಅವರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದನು.

ಪಾರಿಬರ್ಹಮುಪಾಗೃಹ್ಯ ದ್ವಾರಕಾಮೇತ್ಯ ಸತ್ಯಯಾ। ರೇಮೇ ಯದೂನಾಮೃಷಭೋ ಭಗವಾನ್ದೇವಕೀಸುತಃ

ವರದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಯದುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದೇವಕೀಪುತ್ರ ಕೃಷ್ಣನು, ಸತ್ಯೆಯೊಂದಿಗೆ ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಶ್ರುತಕೀರ್ತೇಃ ಸುತಾಂ ಭದ್ರಾಂ ಉಪಯೇಮೇ ಪಿತೃಷ್ವಸುಃ। ಕೈಕೇಯೀಂ ಭ್ರಾತೃಭಿರ್ದತ್ತಾಂ ಕೃಷ್ಣಃ ಸನ್ತರ್ದನಾದಿಭಿಃ

ಶೃತಕೀರ್ತಿಯ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಭದ್ರೆಯನ್ನು, ಕೇಕಯ ದೇಶದ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು, ಅವಳ ಅಣ್ಣಂದಿರಾದ ಸಂತರ್ಧನ ಮತ್ತು ಇತರರು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಕೊಡಲಾಯಿತು. ಕೃಷ್ಣನು ಅವಳನ್ನು ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.

ಸುತಾಂ ಚ ಮದ್ರಾಧಿಪತೇರ್ಲಕ್ಷ್ಮಣಾಂ ಲಕ್ಷಣೈರ್ಯುತಾಮ್। ಸ್ವಯಂವರೇ ಜಹಾರೈಕಃ ಸ ಸುಪರ್ಣಃ ಸುಧಾಮಿವ

ಮದ್ರದ ರಾಜನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಣೆಯನ್ನು, ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಳನ್ನು, ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ಒಬ್ಬನೇ ಗರುಡನು ಅಮೃತವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದಂತೆ ಅಪಹರಿಸಿದನು.

ಅನ್ಯಾಶ್ಚೈವಂವಿಧಾ ಭಾರ್ಯಾಃ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯಾಸನ್ಸಹಸ್ರಶಃ। ಭೌಮಂ ಹತ್ವಾ ತನ್ನಿರೋಧಾದಾಹೃತಾಶ್ಚಾರುದರ್ಶನಾಃ

ಈ ರೀತಿ, ಭೌಮಾಸುರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಸಾವಿರಾರು ಸುಂದರವಾದ ರಾಜಕುಮಾರಿಯರು ಕೃಷ್ಣನ ಪತ್ನಿಯರಾದರು.

ಮುರವಧಃ ಭೌಮಾಸುರವಧಃ, ಭೂಮಿಕೃತಾ ಭಗವತ್ಸ್ತುತಿಃ ಭೌಮಾಹೃತಷೋಡಶಸಹಸ್ರರಾಜಕನ್ಯಾನಾಂ ಪರಿಣಯನಂ, ಪಾರಿಜಾತಹರಣಂ ಚ ಶ್ರೀರಾಜೋವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಯಥಾ ಹತೋ ಭಗವತಾ ಭೌಮೋ ಯೇನೇ ಚ ತಾಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ । ನಿರುದ್ಧಾ ಏತದಾಚಕ್ಷ್ವ ವಿಕ್ರಮಂ ಶಾರ್ಙ್ಗಧನ್ವನಃ

ರಾಜನು ಕೇಳಿದನು: ಭೌಮಾಸುರನನ್ನು ಭಗವಂತನು ಹೇಗೆ ಸಂಹರಿಸಿದನು? ಆ ಬಂಧನದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಶಾರ್ಙ್ಗಧನುಧಾರಿ ಹೇಗೆ ರಕ್ಷಿಸಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸು.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಇನ್ದ್ರೇಣ ಹೃತಛತ್ರೇಣ ಹೃತಕುಣ್ಡಲಬನ್ಧುನಾ । ಹೃತಾಮರಾದ್ರಿಸ್ಥಾನೇನ ಜ್ಞಾಪಿತೋ ಭೌಮಚೇಷ್ಟಿತಮ್ । ಸಭಾರ್ಯೋ ಗರುಡಾರೂಢಃ ಪ್ರಾಗ್ಜ್ಯೋತಿಷಪುರಂ ಯಯೌ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಇಂದ್ರನು ಅವನ ಛತ್ರ, ಕುಂಡಲ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನೂ ಕಸಿದುಕೊಂಡನು, ದೇವತೆಗಳ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ಥಾನವನ್ನೂ ಕಸಿದುಕೊಂಡನು. ಭೂಮಿಪುತ್ರನ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ಅವನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಪ್ರಾಗ್ಜ್ಯೋತಿಷಪುರಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

ಗಿರಿದುರ್ಗೈಃ ಶಸ್ತ್ರದುರ್ಗೈಃ ಜಲಾಗ್ನ್ಯನಿಲದುರ್ಗಮಮ್ । ಮುರಪಾಶಾಯುತೈರ್ಘೋರೈಃ ದೃಢೈಃ ಸರ್ವತ ಆವೃತಮ್

ಅವನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಭಯಾನಕವಾದ ಬೆಟ್ಟದ ಕೋಟೆಗಳ, ಆಯುಧಗಳ ಕೋಟೆಗಳ, ನೀರು, ಬೆಂಕಿ ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯ ರಕ್ಷಣೆಗಳ, ಹಾಗೂ ಮುರನ ಬಲವಾದ ಪಾಶಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದನು.

ಗದಯಾ ನಿರ್ಬಿಭೇದಾದ್ರೀನ್ ಶಸ್ತ್ರದುರ್ಗಾಣಿ ಸಾಯಕೈಃ । ಚಕ್ರೇಣಾಗ್ನಿಂ ಜಲಂ ವಾಯುಂ ಮುರಪಾಶಾಂಸ್ತಥಾಸಿನಾ

ಅವನು ತನ್ನ ಗದೆಯಿಂದ ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನು ಒಡೆದನು, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆಯುಧ ಕೋಟೆಗಳನ್ನು ಧ್ವಂಸ ಮಾಡಿದನು; ಚಕ್ರದಿಂದ ಬೆಂಕಿ, ನೀರು, ಗಾಳಿಯನ್ನು ಗೆದ್ದನು, ಮತ್ತು ಖಡ್ಗದಿಂದ ಮುರನ ಪಾಶಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.

ಶಙ್ಖನಾದೇನ ಯನ್ತ್ರಾಣಿ ಹೃದಯಾನಿ ಮನಸ್ವಿನಾಮ್ । ಪ್ರಾಕಾರಂ ಗದಯಾ ಗುರ್ವ್ಯಾ ನಿರ್ಬಿಭೇದ ಗದಾಧರಃ

ಅವನ ಶಂಖದ ಘೋಷದಿಂದ ಯಂತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಗರ್ವಿತರ ಹೃದಯಗಳು ಭಂಗವಾದವು; ಭಾರಿ ಗದೆಯಿಂದ ಗದಾಧರನು ಕೋಟೆಯ ಗೋಡೆಯನ್ನೂ ಒಡೆದನು.

ಪಾಞ್ಚಜನ್ಯಧ್ವನಿಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಯುಗಾನ್ತಶನಿಭೀಷಣಮ್ । ಮುರಃ ಶಯಾನ ಉತ್ತಸ್ಥೌ ದೈತ್ಯಃ ಪಞ್ಚಶಿರಾ ಜಲಾತ್

ಪಾಂಚಜನ್ಯ ಶಂಖದ ಭಯಾನಕ ಧ್ವನಿಯನ್ನು, ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಕೇಳಿ, ಐದು ತಲೆಗಳಿರುವ ಮುರನಾಮಕ ದೈತ್ಯನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಜಾಗದಿಂದ ಎದ್ದು ನಿಂತನು.

( ಮಿಶ್ರ ) ತ್ರಿಶೂಲಮುದ್ಯಮ್ಯ ಸುದುರ್ನಿರೀಕ್ಷಣೋ ಯುಗಾನ್ತಸೂರ್ಯಾನಲರೋಚಿರುಲ್ಬಣಃ । ಗ್ರಸಂಸ್ತ್ರಿಲೋಕೀಮಿವ ಪಞ್ಚಭಿರ್ಮುಖೈಃ ಅಭ್ಯದ್ರವತ್ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯಸುತಂ ಯಥೋರಗಃ

ಮೂರು ಮುಳ್ಳಿರುವ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಭಯಂಕರವಾದ ರೂಪದಿಂದ, ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಖರವಾಗಿ ಹೊಳಪಿನಿಂದ, ಐದು ಬಾಯಿಗಳಿಂದ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯಪುತ್ರನ ಮೇಲೆ ಹಾವು ಹಲ್ಲುವಂತೆ ದೌಡಾಯಿಸಿದನು.

ಆವಿಧ್ಯ ಶೂಲಂ ತರಸಾ ಗರುತ್ಮತೇ ನಿರಸ್ಯ ವಕ್ತ್ರೈರ್ವ್ಯನದತ್ ಸ ಪಞ್ಚಭಿಃ । ಸ ರೋದಸೀ ಸರ್ವದಿಶೋಽನ್ತರಂ ಮಹಾನ್ ಆಪೂರಯನ್ ಅಣ್ಡಕಟಾಹಮಾವೃಣೋತ್

ಅವನು ತನ್ನ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಗರುಡನ ಕಡೆಗೆ ಎಸೆದು, ಐದು ಬಾಯಿಗಳಿಂದ ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿದನು; ಆ ಮಹಾ ಧ್ವನಿ ಆಕಾಶ, ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನೊಳಗಿನ ಸ್ಥಳವನ್ನೂ ತುಂಬಿತು, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನೂ ಮುಚ್ಚಿತು.

ತದಾಪತದ್ ವೈ ತ್ರಿಶಿಖಂ ಗರುತ್ಮತೇ ಹರಿಃ ಶರಾಭ್ಯಾಂ ಅಭಿನತ್ತ್ರಿಧೌಜಸಾ । ಮುಖೇಷು ತಂ ಚಾಪಿ ಶರೈರತಾಡಯತ್ ತಸ್ಮೈ ಗದಾಂ ಸೋಽಪಿ ರುಷಾ ವ್ಯಮುಞ್ಚತ

ಆಗ ಆ ಮೂರುಮೂಲೆ ತ್ರಿಶೂಲ ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಾಗ, ಹರಿಯು ಮೂರು ಗುಣದ ಎರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು; ಮುರನ ಬಾಯಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು; ಕೋಪಗೊಂಡ ಮುರನು ತನ್ನ ಗದೆಯನ್ನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು.

ತಾಮಾಪತನ್ತೀಂ ಗದಯಾ ಗದಾಂ ಮೃಧೇ ಗದಾಗ್ರಜೋ ನಿರ್ಬಿಭಿದೇ ಸಹಸ್ರಧಾ । ಉದ್ಯಮ್ಯ ಬಾಹೂನಭಿಧಾವತೋಽಜಿತಃ ಶಿರಾಂಸಿ ಚಕ್ರೇಣ ಜಹಾರ ಲೀಲಯಾ

ಆ ಗದೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹಾರಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಗದಾಧರನು ತನ್ನ ಗದೆಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಸಾವಿರ ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಒಡೆದನು; ಅನಿಯಂತೃನು ತನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಮುರನತ್ತ ಓಡಿ, ಚಕ್ರದಿಂದ ಅವನ ತಲೆಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.

ವ್ಯಸುಃ ಪಪಾತಾಮ್ಭಸಿ ಕೃತ್ತಶೀರ್ಷೋ ನಿಕೃತ್ತಶೃಙ್ಗೋಽದ್ರಿರಿವೇನ್ದ್ರತೇಜಸಾ । ತಸ್ಯಾತ್ಮಜಾಃ ಸಪ್ತ ಪಿತುರ್ವಧಾತುರಾಃ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಾಮರ್ಷಜುಷಃ ಸಮುದ್ಯತಾಃ

ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸಿ ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟ ಮುರನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದನು, ಇಂದ್ರನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿಖರ ಕತ್ತರಿಸಿದ ಬೆಟ್ಟದಂತೆ; ಅವನ ಏಳು ಪುತ್ರರು ತಂದೆಯ ಮರಣದಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡು, ಪ್ರತೀಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಎದ್ದು ಬಂದರು.

ತಾಮ್ರೋಽನ್ತರಿಕ್ಷಃ ಶ್ರವಣೋ ವಿಭಾವಸುಃ ವಸುರ್ನಭಸ್ವಾನರುಣಶ್ಚ ಸಪ್ತಮಃ । ಪೀಠಂ ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ ಚಮೂಪತಿಂ ಮೃಧೇ ಭೌಮಪ್ರಯುಕ್ತಾ ನಿರಗ ಧೃತಾಯುಧಾಃ

ತಾಮ್ರ, ಅಂತರಿಕ್ಷ, ಶ್ರವಣ, ವಿಭಾವಸು, ವಸು, ನಭಸ್ವಾನ್ ಮತ್ತು ಏಳನೆಯವನಾದ ಅರುಣ—ಇವರು ಪೀಠನನ್ನು ಸೇನೆಯ ನಾಯಕನಾಗಿ ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಭೂಮಿಪುತ್ರನ ಆದೇಶದಿಂದ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜಾಗಿ ಹೊರಟರು.

ಪ್ರಾಯುಞ್ಜತಾಸಾದ್ಯ ಶರಾನಸೀನ್ ಗದಾಃ ಶಕ್ತ್ಯೃಷ್ಟಿಶೂಲಾನ್ಯಜಿತೇ ರುಷೋಲ್ಬಣಾಃ । ತಚ್ಛಸ್ತ್ರಕೂಟಂ ಭಗವಾನ್ ಸ್ವಮಾರ್ಗಣೈಃ ಅಮೋಘವೀರ್ಯಸ್ತಿಲಶಶ್ಚಕರ್ತ ಹ

ಅವರು ಅಜಿತನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಬಾಣ, ಖಡ್ಗ, ಗದೆ, ಶಕ್ತಿ, ಇಷ್ಟಿ, ತ್ರಿಶೂಲಗಳನ್ನು ಭಯಂಕರ ಕೋಪದಿಂದ ಎಸೆದರು; ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಪುಡಿ ಪುಡಿಯಾಗಿಸಿದನು.

ತಾನ್ಪೀಠಮುಖ್ಯಾನನಯದ್ ಯಮಕ್ಷಯಂ ನಿಕೃತ್ತಶೀರ್ಷೋರುಭುಜಾಙ್ಘ್ರಿವರ್ಮಣಃ । ಸ್ವಾನೀಕಪಾನಚ್ಯುತಚಕ್ರಸಾಯಕೈಃ ತಥಾ ನಿರಸ್ತಾನ್ ನರಕೋ ಧರಾಸುತಃ

ಅವನು ಪೀಠನನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡ ಆ ನಾಯಕರನ್ನು, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರ ತಲೆ, ಕೈ, ಕಾಲು, ಕವಚಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು; ಹೀಗಾಗಿ ಭೂಮಿಪುತ್ರನಾದ ನರಕನು ಸೋತನು.

( ವಂಶಸ್ಥಾ ) ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ದುರ್ಮರ್ಷಣ ಆಸ್ರವನ್ಮದೈಃ ಗಜೈಃ ಪಯೋಧಿಪ್ರಭವೈರ್ನಿರಾಕ್ರಮಾತ್ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಭಾರ್ಯಂ ಗರುಡೋಪರಿ ಸ್ಥಿತಂ ಸೂರ್ಯೋಪರಿಷ್ಟಾತ್ ಸತಡಿದ್‌ಘನಂ ಯಥಾ । ಕೃಷ್ಣಂ ಸ ತಸ್ಮೈ ವ್ಯಸೃಜಚ್ಛತಘ್ನೀಂ ಯೋಧಾಶ್ಚ ಸರ್ವೇ ಯುಗಪತ್ ಚ ವಿವ್ಯಧುಃ

ಇದನ್ನು ನೋಡಿ, ದುರ್ಮರ್ಷಣನು ಗರ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಆನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬಂದನು; ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು, ಮಿಂಚಿನೊಂದಿಗೆ ಮೇಘದ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ನೋಡಿ, ಅವನ ಮೇಲೆ ಶತಘ್ನಿಯನ್ನು ಎಸೆದನು, ಎಲ್ಲಾ ಯೋಧರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು.

ತದ್‌ಭೌಮಸೈನ್ಯಂ ಭಗವಾನ್ ಗದಾಗ್ರಜೋ ವಿಚಿತ್ರವಾಜೈರ್ನಿಶಿತೈಃ ಶಿಲೀಮುಖೈಃ । ನಿಕೃತ್ತಬಾಹೂರುಶಿರೋಧ್ರವಿಗ್ರಹಂ ಚಕಾರ ತರ್ಹ್ಯೇವ ಹತಾಶ್ವಕುಞ್ಜರಮ್

ಭಗವಂತನು, ಗದೆಯ ಹಿರಿಯನು, ಭೂಮಿಪುತ್ರನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಅದ್ಭುತ ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಅವರ ಕೈ, ಕಾಲು, ತಲೆ, ದೇಹಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅವರ ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಆನೆಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಯಾನಿ ಯೋಧೈಃ ಪ್ರಯುಕ್ತಾನಿ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ಕುರೂದ್ವಹ । ಹರಿಸ್ತಾನ್ಯಚ್ಛಿನತ್ ತೀಕ್ಷ್ಣೈಃ ಶರೈರೇಕೈಕ ಶಸ್ತ್ರೀಭಿಃ

ಹೇ ಕುರುಕುಲೋದ್ಭವ, ಯೋಧರು ಎಸೆದ ಎಲ್ಲಾ ಆಯುಧಗಳು ಮತ್ತು ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು, ಹರಿಯು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳು ಮತ್ತು ಖಡ್ಗಧಾರಿ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.

ಉಹ್ಯಮಾನಃ ಸುಪರ್ಣೇನ ಪಕ್ಷಾಭ್ಯಾಂ ನಿಘ್ನತಾ ಗಜಾನ್ । ಗುರುತ್ಮತಾ ಹನ್ಯಮಾನಾಃ ತುಣ್ಡಪಕ್ಷನಖೈರ್ಗಜಾಃ

ಸುಪರ್ಣನಾದ ಗರುಡನು ತನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಆನೆಗಳನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ ಹಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು; ಅವನ ತುಂಡು, ರೆಕ್ಕೆ, ಮತ್ತು ಗರಿಗಳಿಂದ ಆನೆಗಳು ಸಂಹಾರವಾದವು.