ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಅರ್ಚಿತಂ ಪುನರಿತ್ಯಾಹ ನಾರಾಯಣ ಜಗತ್ಪತೇ। ಆತ್ಮಾನನ್ದೇನ ಪೂರ್ಣಸ್ಯ ಕರವಾಣಿ ಕಿಮಲ್ಪಕಃ

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಾದ ನಾರಾಯಣನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣನಾಗಿರುವಾಗ, ನಾನು ಇಂತಹ ಸಣ್ಣದನ್ನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?'

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ। ತಮಾಹ ಭಗವಾನ್ಹೃಷ್ಟಃ ಕೃತಾಸನಪರಿಗ್ರಹಃ। ಮೇಘಗಮ್ಭೀರಯಾ ವಾಚಾ ಸಸ್ಮಿತಂ ಕುರುನನ್ದನ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆಸನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಮೇಘದ ಗಂಭೀರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ನಗುತ್ತಾ ಕುರುಕುಲದವರಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ। ನರೇನ್ದ್ರ ಯಾಚ್ಞಾ ಕವಿಭಿರ್ವಿಗರ್ಹಿತಾ ರಾಜನ್ಯಬನ್ಧೋರ್ನಿಜಧರ್ಮವರ್ತಿನಃ। ತಥಾಪಿ ಯಾಚೇ ತವ ಸೌಹೃದೇಚ್ಛಯಾ ಕನ್ಯಾಂ ತ್ವದೀಯಾಂ ನ ಹಿ ಶುಲ್ಕದಾ ವಯಮ್

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ತನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವುದನ್ನು ಪಂಡಿತರು ದೂಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೂ ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ನಿನ್ನ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ನಾವು ದಕ್ಷಿಣೆಗಾಗಿ ಕೇಳುವುದಲ್ಲ.

ಶ್ರೀರಾಜೋವಾಚ। ಕೋಽನ್ಯಸ್ತೇಽಭ್ಯಧಿಕೋ ನಾಥ ಕನ್ಯಾವರ ಇಹೇಪ್ಸಿತಃ। ಗುಣೈಕಧಾಮ್ನೋ ಯಸ್ಯಾಙ್ಗೇ ಶ್ರೀರ್ವಸತ್ಯನಪಾಯಿನೀ

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ಸ್ವಾಮೀ, ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳ ನಿಲಯವಾದ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀದೇವಿ ಸದಾ ನೆಲೆಸಿರುವಾಗ, ನನ್ನ ಪುತ್ರಿಗೆ ವರನಾಗಿ ನಿನ್ನಂತೆ ಇಚ್ಛಿತ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಇನ್ನಾರು ಇರಬಹುದು?

ಕಿನ್ತ್ವಸ್ಮಾಭಿಃ ಕೃತಃ ಪೂರ್ವಂ ಸಮಯಃ ಸಾತ್ವತರ್ಷಭ। ಪುಂಸಾಂ ವೀರ್ಯಪರೀಕ್ಷಾರ್ಥಂ ಕನ್ಯಾವರಪರೀಪ್ಸಯಾ

ಆದರೆ, ಸಾತ್ವತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾವು ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೆವು. ನನ್ನ ಮಗಳ ಕೈಗೆ ವರನನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಲು, ವರರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಇಡುವುದೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೆವು.

ಸಪ್ತೈತೇ ಗೋವೃಷಾ ವೀರ ದುರ್ದಾನ್ತಾ ದುರವಗ್ರಹಾಃ। ಏತೈರ್ಭಗ್ನಾಃ ಸುಬಹವೋ ಭಿನ್ನಗಾತ್ರಾ ನೃಪಾತ್ಮಜಾಃ

ಈ ಏಳು ಎತ್ತುಗಳು ತುಂಬಾ ಕ್ರೂರವಾಗಿದ್ದು, ಹಿಡಿಯಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿವೆ. ಇವುಗಳಿಂದ ಅನೇಕ ರಾಜಕುಮಾರರು ಸೋತು, ಗಾಯಗೊಂಡು ಹಿಂತಿರುಗಿದ್ದಾರೆ.

ಯದಿಮೇ ನಿಗೃಹೀತಾಃ ಸ್ಯುಸ್ತ್ವಯೈವ ಯದುನನ್ದನ। ವರೋ ಭವಾನಭಿಮತೋ ದುಹಿತುರ್ಮೇ ಶ್ರಿಯಃಪತೇ

ಯದುಕುಲದ ಆನಂದನೇ, ನೀನು ಒಬ್ಬನೇ ಈ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ನನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ನೀನೇ ಆರಾಧ್ಯ ವರನಾಗುತ್ತೀಯೆ, ಶ್ರೀಪತಿಯಾದವನೇ.

ಏವಂ ಸಮಯಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಬದ್ಧ್ವಾ ಪರಿಕರಂ ಪ್ರಭುಃ। ಆತ್ಮಾನಂ ಸಪ್ತಧಾ ಕೃತ್ವಾ ನ್ಯಗೃಹ್ಣಾಲ್ಲೀಲಯೈವ ತಾನ್

ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಭು, ತನ್ನ ಉಡುಪು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ತನ್ನನ್ನು ಏಳು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ವಿಭಜಿಸಿ, ಆ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಬದ್ಧ್ವಾ ತಾನ್ದಾಮಭಿಃ ಶೌರಿರ್ಭಗ್ನದರ್ಪಾನ್ಹತೌಜಸಃ। ವ್ಯಕರ್ಷಲ್ಲೀಲಯಾ ಬದ್ಧಾನ್ಬಾಲೋ ದಾರುಮಯಾನ್ಯಥಾ

ಶೌರಿ ಆ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ, ಅವುಗಳ ಗರ್ವವನ್ನೂ ಬಲವನ್ನೂ ಮುರಿದು, ಅವುಗಳನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಟದ ಬೊಂಬೆಗಳನ್ನಂತೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಎಳೆದನು.

ತತಃ ಪ್ರೀತಃ ಸುತಾಂ ರಾಜಾ ದದೌ ಕೃಷ್ಣಾಯ ವಿಸ್ಮಿತಃ। ತಾಂ ಪ್ರತ್ಯಗೃಹ್ಣಾದ್ಭಗವಾನ್ವಿಧಿವತ್ಸದೃಶೀಂ ಪ್ರಭುಃ

ಆಮೇಲೆ, ರಾಜನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮತ್ತು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು. ಭಗವಂತನು ಕೂಡಾ ವಿಧಿಯಂತೆ, ತನ್ನ ಸಮಾನಳಾದ ಆಕೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ರಾಜಪತ್ನ್ಯಶ್ಚ ದುಹಿತುಃ ಕೃಷ್ಣಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಪ್ರಿಯಂ ಪತಿಮ್। ಲೇಭಿರೇ ಪರಮಾನನ್ದಂ ಜಾತಶ್ಚ ಪರಮೋತ್ಸವಃ

ರಾಜನ ಪತ್ನಿಯರು ತಮ್ಮ ಮಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ವರನಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪಡೆದಾಗ, ಅಪಾರ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮಹೋತ್ಸವವೂ ನಡೆಯಿತು.

ಶಙ್ಖಭೇರ್ಯಾನಕಾ ನೇದುರ್ಗೀತವಾದ್ಯದ್ವಿಜಾಶಿಷಃ। ನರಾ ನಾರ್ಯಃ ಪ್ರಮುದಿತಾಃ ಸುವಾಸಃಸ್ರಗಲಙ್ಕೃತಾಃ

ಶಂಖ, ಭೇರಿ, ಅನಕಗಳು ಘೋಷಿಸಿದವು; ಹಾಡು, ವಾದ್ಯಗಳು ಮೊಳಗಿದವು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡಿದರು; ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು ಸುಂದರ ವಸ್ತ್ರ, ಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ ಸಂತೋಷಿಸಿದರು.

ದಶಧೇನುಸಹಸ್ರಾಣಿ ಪಾರಿಬರ್ಹಮದಾದ್ವಿಭುಃ। ಯುವತೀನಾಂ ತ್ರಿಸಾಹಸ್ರಂ ನಿಷ್ಕಗ್ರೀವಸುವಾಸಸಮ್

ಪ್ರಭು ಹತ್ತಾಯಿರದ ಹಸುಗಳನ್ನು, ಮೂವಾಯಿರದ ಹಾರ ಮತ್ತು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಯುವತಿಯರನ್ನು ವರದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟನು.

ನವನಾಗಸಹಸ್ರಾಣಿ ನಾಗಾಚ್ಛತಗುಣಾನ್ರಥಾನ್। ರಥಾಚ್ಛತಗುಣಾನಶ್ವಾನಶ್ವಾಚ್ಛತಗುಣಾನ್ನರಾನ್

ಒಂಬತ್ತಾಯಿರದ ಆನೆಗಳನ್ನು, ಆನೆಗಿಂತ ನೂರುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ರಥಗಳನ್ನು, ರಥಕ್ಕಿಂತ ನೂರುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು, ಕುದುರೆಗಿಂತ ನೂರುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಜನರನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ದಮ್ಪತೀ ರಥಮಾರೋಪ್ಯ ಮಹತ್ಯಾ ಸೇನಯಾ ವೃತೌ। ಸ್ನೇಹಪ್ರಕ್ಲಿನ್ನಹೃದಯೋ ಯಾಪಯಾಮಾಸ ಕೋಶಲಃ

ದಂಪತಿಗಳನ್ನು ರಥದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ, ಭಾರಿ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಕೋಶಲದ ರಾಜನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ Sneಹದಿಂದ ತುಂಬಿ ಅವರನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟನು.

ಶ್ರುತ್ವೈತದ್ರುರುಧುರ್ಭೂಪಾ ನಯನ್ತಂ ಪಥಿ ಕನ್ಯಕಾಮ್। ಭಗ್ನವೀರ್ಯಾಃ ಸುದುರ್ಮರ್ಷಾ ಯದುಭಿರ್ಗೋವೃಷೈಃ ಪುರಾ

ಇದು ಕೇಳಿದ ರಾಜರು, ಯದುಗಳು ಮತ್ತು ಎತ್ತುಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿ ಮುರಿದುಹೋಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ, ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದರು.

ತಾನಸ್ಯತಃ ಶರವ್ರಾತಾನ್ಬನ್ಧುಪ್ರಿಯಕೃದರ್ಜುನಃ। ಗಾಣ್ಡೀವೀ ಕಾಲಯಾಮಾಸ ಸಿಂಹಃ ಕ್ಷುದ್ರಮೃಗಾನಿವ

ಅವರ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಬಂಧು ಮತ್ತು ಪ್ರಿಯನಾದ ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಗಾಂಡೀವದಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸಿ, ಸಿಂಹವು ಚಿಕ್ಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಬಡಿಯುವಂತೆ ಅವರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದನು.

ಪಾರಿಬರ್ಹಮುಪಾಗೃಹ್ಯ ದ್ವಾರಕಾಮೇತ್ಯ ಸತ್ಯಯಾ। ರೇಮೇ ಯದೂನಾಮೃಷಭೋ ಭಗವಾನ್ದೇವಕೀಸುತಃ

ವರದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಯದುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದೇವಕೀಪುತ್ರ ಕೃಷ್ಣನು, ಸತ್ಯೆಯೊಂದಿಗೆ ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಶ್ರುತಕೀರ್ತೇಃ ಸುತಾಂ ಭದ್ರಾಂ ಉಪಯೇಮೇ ಪಿತೃಷ್ವಸುಃ। ಕೈಕೇಯೀಂ ಭ್ರಾತೃಭಿರ್ದತ್ತಾಂ ಕೃಷ್ಣಃ ಸನ್ತರ್ದನಾದಿಭಿಃ

ಶೃತಕೀರ್ತಿಯ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಭದ್ರೆಯನ್ನು, ಕೇಕಯ ದೇಶದ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು, ಅವಳ ಅಣ್ಣಂದಿರಾದ ಸಂತರ್ಧನ ಮತ್ತು ಇತರರು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಕೊಡಲಾಯಿತು. ಕೃಷ್ಣನು ಅವಳನ್ನು ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.

ಸುತಾಂ ಚ ಮದ್ರಾಧಿಪತೇರ್ಲಕ್ಷ್ಮಣಾಂ ಲಕ್ಷಣೈರ್ಯುತಾಮ್। ಸ್ವಯಂವರೇ ಜಹಾರೈಕಃ ಸ ಸುಪರ್ಣಃ ಸುಧಾಮಿವ

ಮದ್ರದ ರಾಜನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಣೆಯನ್ನು, ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಳನ್ನು, ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ಒಬ್ಬನೇ ಗರುಡನು ಅಮೃತವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದಂತೆ ಅಪಹರಿಸಿದನು.

ಅನ್ಯಾಶ್ಚೈವಂವಿಧಾ ಭಾರ್ಯಾಃ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯಾಸನ್ಸಹಸ್ರಶಃ। ಭೌಮಂ ಹತ್ವಾ ತನ್ನಿರೋಧಾದಾಹೃತಾಶ್ಚಾರುದರ್ಶನಾಃ

ಈ ರೀತಿ, ಭೌಮಾಸುರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಸಾವಿರಾರು ಸುಂದರವಾದ ರಾಜಕುಮಾರಿಯರು ಕೃಷ್ಣನ ಪತ್ನಿಯರಾದರು.

ಮುರವಧಃ ಭೌಮಾಸುರವಧಃ, ಭೂಮಿಕೃತಾ ಭಗವತ್ಸ್ತುತಿಃ ಭೌಮಾಹೃತಷೋಡಶಸಹಸ್ರರಾಜಕನ್ಯಾನಾಂ ಪರಿಣಯನಂ, ಪಾರಿಜಾತಹರಣಂ ಚ ಶ್ರೀರಾಜೋವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಯಥಾ ಹತೋ ಭಗವತಾ ಭೌಮೋ ಯೇನೇ ಚ ತಾಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ । ನಿರುದ್ಧಾ ಏತದಾಚಕ್ಷ್ವ ವಿಕ್ರಮಂ ಶಾರ್ಙ್ಗಧನ್ವನಃ

ರಾಜನು ಕೇಳಿದನು: ಭೌಮಾಸುರನನ್ನು ಭಗವಂತನು ಹೇಗೆ ಸಂಹರಿಸಿದನು? ಆ ಬಂಧನದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಶಾರ್ಙ್ಗಧನುಧಾರಿ ಹೇಗೆ ರಕ್ಷಿಸಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸು.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಇನ್ದ್ರೇಣ ಹೃತಛತ್ರೇಣ ಹೃತಕುಣ್ಡಲಬನ್ಧುನಾ । ಹೃತಾಮರಾದ್ರಿಸ್ಥಾನೇನ ಜ್ಞಾಪಿತೋ ಭೌಮಚೇಷ್ಟಿತಮ್ । ಸಭಾರ್ಯೋ ಗರುಡಾರೂಢಃ ಪ್ರಾಗ್ಜ್ಯೋತಿಷಪುರಂ ಯಯೌ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಇಂದ್ರನು ಅವನ ಛತ್ರ, ಕುಂಡಲ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನೂ ಕಸಿದುಕೊಂಡನು, ದೇವತೆಗಳ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ಥಾನವನ್ನೂ ಕಸಿದುಕೊಂಡನು. ಭೂಮಿಪುತ್ರನ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ಅವನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಪ್ರಾಗ್ಜ್ಯೋತಿಷಪುರಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

ಗಿರಿದುರ್ಗೈಃ ಶಸ್ತ್ರದುರ್ಗೈಃ ಜಲಾಗ್ನ್ಯನಿಲದುರ್ಗಮಮ್ । ಮುರಪಾಶಾಯುತೈರ್ಘೋರೈಃ ದೃಢೈಃ ಸರ್ವತ ಆವೃತಮ್

ಅವನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಭಯಾನಕವಾದ ಬೆಟ್ಟದ ಕೋಟೆಗಳ, ಆಯುಧಗಳ ಕೋಟೆಗಳ, ನೀರು, ಬೆಂಕಿ ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯ ರಕ್ಷಣೆಗಳ, ಹಾಗೂ ಮುರನ ಬಲವಾದ ಪಾಶಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದನು.

ಗದಯಾ ನಿರ್ಬಿಭೇದಾದ್ರೀನ್ ಶಸ್ತ್ರದುರ್ಗಾಣಿ ಸಾಯಕೈಃ । ಚಕ್ರೇಣಾಗ್ನಿಂ ಜಲಂ ವಾಯುಂ ಮುರಪಾಶಾಂಸ್ತಥಾಸಿನಾ

ಅವನು ತನ್ನ ಗದೆಯಿಂದ ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನು ಒಡೆದನು, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆಯುಧ ಕೋಟೆಗಳನ್ನು ಧ್ವಂಸ ಮಾಡಿದನು; ಚಕ್ರದಿಂದ ಬೆಂಕಿ, ನೀರು, ಗಾಳಿಯನ್ನು ಗೆದ್ದನು, ಮತ್ತು ಖಡ್ಗದಿಂದ ಮುರನ ಪಾಶಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.

ಶಙ್ಖನಾದೇನ ಯನ್ತ್ರಾಣಿ ಹೃದಯಾನಿ ಮನಸ್ವಿನಾಮ್ । ಪ್ರಾಕಾರಂ ಗದಯಾ ಗುರ್ವ್ಯಾ ನಿರ್ಬಿಭೇದ ಗದಾಧರಃ

ಅವನ ಶಂಖದ ಘೋಷದಿಂದ ಯಂತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಗರ್ವಿತರ ಹೃದಯಗಳು ಭಂಗವಾದವು; ಭಾರಿ ಗದೆಯಿಂದ ಗದಾಧರನು ಕೋಟೆಯ ಗೋಡೆಯನ್ನೂ ಒಡೆದನು.

ಪಾಞ್ಚಜನ್ಯಧ್ವನಿಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಯುಗಾನ್ತಶನಿಭೀಷಣಮ್ । ಮುರಃ ಶಯಾನ ಉತ್ತಸ್ಥೌ ದೈತ್ಯಃ ಪಞ್ಚಶಿರಾ ಜಲಾತ್

ಪಾಂಚಜನ್ಯ ಶಂಖದ ಭಯಾನಕ ಧ್ವನಿಯನ್ನು, ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಕೇಳಿ, ಐದು ತಲೆಗಳಿರುವ ಮುರನಾಮಕ ದೈತ್ಯನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಜಾಗದಿಂದ ಎದ್ದು ನಿಂತನು.

( ಮಿಶ್ರ ) ತ್ರಿಶೂಲಮುದ್ಯಮ್ಯ ಸುದುರ್ನಿರೀಕ್ಷಣೋ ಯುಗಾನ್ತಸೂರ್ಯಾನಲರೋಚಿರುಲ್ಬಣಃ । ಗ್ರಸಂಸ್ತ್ರಿಲೋಕೀಮಿವ ಪಞ್ಚಭಿರ್ಮುಖೈಃ ಅಭ್ಯದ್ರವತ್ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯಸುತಂ ಯಥೋರಗಃ

ಮೂರು ಮುಳ್ಳಿರುವ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಭಯಂಕರವಾದ ರೂಪದಿಂದ, ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಖರವಾಗಿ ಹೊಳಪಿನಿಂದ, ಐದು ಬಾಯಿಗಳಿಂದ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯಪುತ್ರನ ಮೇಲೆ ಹಾವು ಹಲ್ಲುವಂತೆ ದೌಡಾಯಿಸಿದನು.

ಆವಿಧ್ಯ ಶೂಲಂ ತರಸಾ ಗರುತ್ಮತೇ ನಿರಸ್ಯ ವಕ್ತ್ರೈರ್ವ್ಯನದತ್ ಸ ಪಞ್ಚಭಿಃ । ಸ ರೋದಸೀ ಸರ್ವದಿಶೋಽನ್ತರಂ ಮಹಾನ್ ಆಪೂರಯನ್ ಅಣ್ಡಕಟಾಹಮಾವೃಣೋತ್

ಅವನು ತನ್ನ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಗರುಡನ ಕಡೆಗೆ ಎಸೆದು, ಐದು ಬಾಯಿಗಳಿಂದ ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿದನು; ಆ ಮಹಾ ಧ್ವನಿ ಆಕಾಶ, ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನೊಳಗಿನ ಸ್ಥಳವನ್ನೂ ತುಂಬಿತು, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನೂ ಮುಚ್ಚಿತು.