ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ನಾನ್ಯಂ ಪತಿಂ ವೃಣೇ ವೀರ ತಮೃತೇ ಶ್ರೀನಿಕೇತನಮ್। ತುಷ್ಯತಾಂ ಮೇ ಸ ಭಗವಾನ್ಮುಕುನ್ದೋಽನಾಥಸಂಶ್ರಯಃ

ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ಪತಿಯಾಗಿ ಆರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀನಿವಾಸನಾದ ಆ ಮುಕುಂದನು, ಅನಾಥರಿಗೆ ಆಶ್ರಯನಾದ ಅವನು, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ತೃಪ್ತನಾಗಲಿ.

ಕಾಲಿನ್ದೀತಿ ಸಮಾಖ್ಯಾತಾ ವಸಾಮಿ ಯಮುನಾಜಲೇ। ನಿರ್ಮಿತೇ ಭವನೇ ಪಿತ್ರಾ ಯಾವದಚ್ಯುತದರ್ಶನಮ್

ನನಗೆ ಕಾಲಿಂದಿ ಎಂದು ಹೆಸರು. ನಾನು ಯಮುನಾ ನದಿಯಲ್ಲಿ, ತಂದೆಯು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಭವನದಲ್ಲಿ, ಅಚ್ಯುತನ ದರ್ಶನವಾಗುವವರೆಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ತಥಾವದದ್ಗುಡಾಕೇಶೋ ವಾಸುದೇವಾಯ ಸೋಽಪಿ ತಾಮ್। ರಥಮಾರೋಪ್ಯ ತದ್ವಿದ್ವಾನ್ಧರ್ಮರಾಜಮುಪಾಗಮತ್

ಅರ್ಜುನನು ಈ ರೀತಿ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಅವನು ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ಆಕೆಯನ್ನು ರಥದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ, ಧರ್ಮರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದನು.

ಯದೈವ ಕೃಷ್ಣಃ ಸನ್ದಿಷ್ಟಃ ಪಾರ್ಥಾನಾಂ ಪರಮಾದ್ಭುತಮ್। ಕಾರಯಾಮಾಸ ನಗರಂ ವಿಚಿತ್ರಂ ವಿಶ್ವಕರ್ಮಣಾ

ಯಾವಾಗ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಪಾಂಡವರಿಗಾಗಿ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಂದ ಅದ್ಭುತವಾದ ನಗರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಸೂಚನೆ ಪಡೆದನು, ಆಗ ಅವನು ಅದನ್ನು ಬಹಳ ವೈಚಿತ್ರ್ಯದಿಂದ ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಟ್ಟನು.

ಭಗವಾಂಸ್ತತ್ರ ನಿವಸನ್ಸ್ವಾನಾಂ ಪ್ರಿಯಚಿಕೀರ್ಷಯಾ। ಅಗ್ನಯೇ ಖಾಣ್ಡವಂ ದಾತುಮರ್ಜುನಸ್ಯಾಥ ಸಾರಥಿಃ

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಜನರಿಗೆ ಸಂತೋಷ ಉಂಟುಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಸಾರಥಿಯಾಗಿಯೂ, ಅಗ್ನಿಗೆ ಖಾಂಡವವನವನ್ನು ಕೊಡುವುದಕ್ಕೂ ಮುಂದಾದನು.

ಸೋಽಗ್ನಿಸ್ತುಷ್ಟೋ ಧನುರದಾದ್ಧ್ಯಾನ್ಶ್ವೇತಾನ್ರಥಂ ನೃಪ। ಅರ್ಜುನಾಯಾಕ್ಷಯೌ ತೂಣೌ ವರ್ಮ ಚಾಭೇದ್ಯಮಸ್ತ್ರಿಭಿಃ

ರಾಜನೆ, ಅಗ್ನಿದೇವನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಧನುಸ್ಸು, ಬಿಳಿ ಕುದುರೆಗಳಿರುವ ರಥ, ಎರಡು ಕ್ಷಯವಾಗದ ಬಾಣಪೆಟ್ಟಿಗೆಗಳು, ತಡೆಯಲಾಗದ ಕವಚ ಮತ್ತು ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ಮಯಶ್ಚ ಮೋಚಿತೋ ವಹ್ನೇಃ ಸಭಾಂ ಸಖ್ಯ ಉಪಾಹರತ್। ಯಸ್ಮಿನ್ದುರ್ಯೋಧನಸ್ಯಾಸೀಜ್ಜಲಸ್ಥಲದೃಶಿಭ್ರಮಃ

ಮಯನು ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಂತರ ಸ್ನೇಹದ ನೆನಪಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಮಹಾಸಭೆಯನ್ನು ತಂದನು. ಅದರಲ್ಲಿ ದುರ್ಯೋಧನನು ನೀರನ್ನು ನೆಲ ಎಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ಭಾವಿಸಿ ಗೊಂದಲಕ್ಕೀಡಾದನು.

ಸ ತೇನ ಸಮನುಜ್ಞಾತಃ ಸುಹೃದ್ಭಿಶ್ಚಾನುಮೋದಿತಃ। ಆಯಯೌ ದ್ವಾರಕಾಂ ಭೂಯಃ ಸಾತ್ಯಕಿಪ್ರಮುಖೈರ್ವೃತಃ

ಅವನ ಅನುಮತಿಯನ್ನೂ ಸ್ನೇಹಿತರ ಒಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನೂ ಪಡೆದು, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಸಾತ್ಯಕಿ ಮುಂತಾದವರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.

ಅಥೋಪಯೇಮೇ ಕಾಲಿನ್ದೀಂ ಸುಪುಣ್ಯರ್ತ್ವೃಕ್ಷ ಊರ್ಜಿತೇ। ವಿತನ್ವನ್ಪರಮಾನನ್ದಂ ಸ್ವಾನಾಂ ಪರಮಮಙ್ಗಲಃ

ಆಮೇಲೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಶುಭವಾದ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಋತುಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಲಿಂದಿಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಜನರಲ್ಲಿ ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಹರಡಿದನು ಮತ್ತು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಶುಭವನ್ನು ತಂದನು.

ವಿನ್ದ್ಯಾನುವಿನ್ದ್ಯಾವಾವನ್ತ್ಯೌ ದುರ್ಯೋಧನವಶಾನುಗೌ। ಸ್ವಯಂವರೇ ಸ್ವಭಗಿನೀಂ ಕೃಷ್ಣೇ ಸಕ್ತಾಂ ನ್ಯಷೇಧತಾಮ್

ವಿಂದ ಮತ್ತು ಅನುವಿಂದ ಎಂಬ ಅವಂತಿಯ ರಾಜಕುಮಾರರು ದುರ್ಯೋಧನನ ಅನುಯಾಯಿಗಳಾಗಿದ್ದು, ತಮ್ಮ ಸಹೋದರಿಯು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಳಾಗಿದ್ದರೂ ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಪತಿಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ತಡೆಯಿದರು.

ರಾಜಾಧಿದೇವ್ಯಾಸ್ತನಯಾಂ ಮಿತ್ರವಿನ್ದಾಂ ಪಿತೃಷ್ವಸುಃ। ಪ್ರಸಹ್ಯ ಹೃತವಾನ್ಕೃಷ್ಣೋ ರಾಜನ್ರಾಜ್ಞಾಂ ಪ್ರಪಶ್ಯತಾಮ್

ರಾಜನೇ, ಕೃಷ್ಣನು ರಾಜಮಹಿಷಿಯ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿಯೂ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಸಹೋದರಿಯಾದ ಮಿತ್ರವಿಂದೆಯನ್ನು, ಎಲ್ಲ ರಾಜರು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕರೆದುಕೊಂಡನು.

ನಗ್ನಜಿನ್ನಾಮ ಕೌಶಲ್ಯ ಆಸೀದ್ರಾಜಾತಿಧಾರ್ಮಿಕಃ। ತಸ್ಯ ಸತ್ಯಾಭವತ್ಕನ್ಯಾ ದೇವೀ ನಾಗ್ನಜಿತೀ ನೃಪ

ಕೌಶಲ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಗ್ನಜಿತ್ ಎಂಬ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ರಾಜನು ಇದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಸತ್ಯಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಪುತ್ರಿ ಇದ್ದಳು, ಅವಳನ್ನು ನಾಗ್ನಜಿತಿಯೆಂದು ಕೂಡ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ನ ತಾಂ ಶೇಕುರ್ನೃಪಾ ವೋಢುಮಜಿತ್ವಾ ಸಪ್ತಗೋವೃಷಾನ್। ತೀಕ್ಷ್ಣಶೃಙ್ಗಾನ್ಸುದುರ್ಧರ್ಷಾನ್ವೀರ್ಯಗನ್ಧಾಸಹಾನ್ಖಲಾನ್

ಅತಿ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಕೊಂಬುಗಳಿರುವ, ವೀರ್ಯಶಾಲಿಯಾದ, ಬಲವನ್ನು ಮೆಚ್ಚುವ ಏಳು ಕ್ರೂರ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸದೆ ಯಾರೂ ಆ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲಾಗಲಿಲ್ಲ.

ತಾಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ವೃಷಜಿಲ್ಲಭ್ಯಾಂ ಭಗವಾನ್ಸಾತ್ವತಾಂ ಪತಿಃ। ಜಗಾಮ ಕೌಶಲ್ಯಪುರಂ ಸೈನ್ಯೇನ ಮಹತಾ ವೃತಃ

ಆ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದರೆ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ, ಸಾತ್ವತಕುಲಾಧಿಪತಿಯಾದ ಭಗವಂತನು ಮಹಾ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೌಶಲಪುರಿಗೆ ಹೊರಟನು.

ಸ ಕೋಶಲಪತಿಃ ಪ್ರೀತಃ ಪ್ರತ್ಯುತ್ಥಾನಾಸನಾದಿಭಿಃ। ಅರ್ಹಣೇನಾಪಿ ಗುರುಣಾ ಪೂಜಯನ್ಪ್ರತಿನನ್ದಿತಃ

ಕೌಶಲದ ರಾಜನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಎದ್ದು, ಆಸನ ನೀಡುವುದು ಮುಂತಾದ ಗೌರವದಿಂದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಿ, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದನು.

ವರಂ ವಿಲೋಕ್ಯಾಭಿಮತಂ ಸಮಾಗತಂ ನರೇನ್ದ್ರ ಕನ್ಯಾ ಚಕಮೇ ರಮಾಪತಿಮ್। ಭೂಯಾದಯಂ ಮೇ ಪತಿರಾಶಿಷೋಽನಲಃ ಕರೋತು ಸತ್ಯಾ ಯದಿ ಮೇ ಧೃತೋ ವ್ರತಃ

ಅವಳಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಿದ್ದ ವರನು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ರಾಜಕುಮಾರಿಯು ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯನ್ನೆಡೆಗೆ ಮನಸ್ಸು ಹಾಕಿ, 'ನನ್ನ ವ್ರತವು ಸತ್ಯವಾದರೆ, ಇವನು ನನ್ನ ಪತಿಯಾಗಲಿ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಆಶೆಗಳು ಪೂರೈಸಲ್ಪಡಲಿ' ಎಂದು ಹಾರೈಸಿದಳು.

ಯತ್ಪಾದಪಙ್ಕಜರಜಃ ಶಿರಸಾ ಬಿಭರ್ತಿ। ಶ್ರೀರಬ್ಜಜಃ ಸಗಿರಿಶಃ ಸಹ ಲೋಕಪಾಲೈಃ । ಲೀಲಾತನುಃ ಸ್ವಕೃತಸೇತುಪರೀಪ್ಸಯಾ ಯಃ। ಕಾಲೇಽದಧತ್ಸ ಭಗವಾನ್ಮಮ ಕೇನ ತುಷ್ಯೇತ್

ಯಾರ ಪಾದಪದ್ಮದ ಧೂಳಿಯನ್ನು ಲಕ್ಷ್ಮೀದೇವಿ, ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಿವ ಮತ್ತು ಲೋಕಪಾಲರು ತಾವು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಲೀಲೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಸೇತುವೆ ಕಟ್ಟಿದ ಭಗವಂತನು, ಅವನು ನನ್ನಂತಹವನಿಂದ ಹೇಗೆ ತೃಪ್ತಿಯಾಗಬಲ್ಲನು?

ಅರ್ಚಿತಂ ಪುನರಿತ್ಯಾಹ ನಾರಾಯಣ ಜಗತ್ಪತೇ। ಆತ್ಮಾನನ್ದೇನ ಪೂರ್ಣಸ್ಯ ಕರವಾಣಿ ಕಿಮಲ್ಪಕಃ

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಾದ ನಾರಾಯಣನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣನಾಗಿರುವಾಗ, ನಾನು ಇಂತಹ ಸಣ್ಣದನ್ನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?'

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ। ತಮಾಹ ಭಗವಾನ್ಹೃಷ್ಟಃ ಕೃತಾಸನಪರಿಗ್ರಹಃ। ಮೇಘಗಮ್ಭೀರಯಾ ವಾಚಾ ಸಸ್ಮಿತಂ ಕುರುನನ್ದನ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆಸನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಮೇಘದ ಗಂಭೀರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ನಗುತ್ತಾ ಕುರುಕುಲದವರಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ। ನರೇನ್ದ್ರ ಯಾಚ್ಞಾ ಕವಿಭಿರ್ವಿಗರ್ಹಿತಾ ರಾಜನ್ಯಬನ್ಧೋರ್ನಿಜಧರ್ಮವರ್ತಿನಃ। ತಥಾಪಿ ಯಾಚೇ ತವ ಸೌಹೃದೇಚ್ಛಯಾ ಕನ್ಯಾಂ ತ್ವದೀಯಾಂ ನ ಹಿ ಶುಲ್ಕದಾ ವಯಮ್

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ತನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವುದನ್ನು ಪಂಡಿತರು ದೂಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೂ ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ನಿನ್ನ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ನಾವು ದಕ್ಷಿಣೆಗಾಗಿ ಕೇಳುವುದಲ್ಲ.

ಶ್ರೀರಾಜೋವಾಚ। ಕೋಽನ್ಯಸ್ತೇಽಭ್ಯಧಿಕೋ ನಾಥ ಕನ್ಯಾವರ ಇಹೇಪ್ಸಿತಃ। ಗುಣೈಕಧಾಮ್ನೋ ಯಸ್ಯಾಙ್ಗೇ ಶ್ರೀರ್ವಸತ್ಯನಪಾಯಿನೀ

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ಸ್ವಾಮೀ, ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳ ನಿಲಯವಾದ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀದೇವಿ ಸದಾ ನೆಲೆಸಿರುವಾಗ, ನನ್ನ ಪುತ್ರಿಗೆ ವರನಾಗಿ ನಿನ್ನಂತೆ ಇಚ್ಛಿತ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಇನ್ನಾರು ಇರಬಹುದು?

ಕಿನ್ತ್ವಸ್ಮಾಭಿಃ ಕೃತಃ ಪೂರ್ವಂ ಸಮಯಃ ಸಾತ್ವತರ್ಷಭ। ಪುಂಸಾಂ ವೀರ್ಯಪರೀಕ್ಷಾರ್ಥಂ ಕನ್ಯಾವರಪರೀಪ್ಸಯಾ

ಆದರೆ, ಸಾತ್ವತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾವು ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೆವು. ನನ್ನ ಮಗಳ ಕೈಗೆ ವರನನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಲು, ವರರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಇಡುವುದೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೆವು.

ಸಪ್ತೈತೇ ಗೋವೃಷಾ ವೀರ ದುರ್ದಾನ್ತಾ ದುರವಗ್ರಹಾಃ। ಏತೈರ್ಭಗ್ನಾಃ ಸುಬಹವೋ ಭಿನ್ನಗಾತ್ರಾ ನೃಪಾತ್ಮಜಾಃ

ಈ ಏಳು ಎತ್ತುಗಳು ತುಂಬಾ ಕ್ರೂರವಾಗಿದ್ದು, ಹಿಡಿಯಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿವೆ. ಇವುಗಳಿಂದ ಅನೇಕ ರಾಜಕುಮಾರರು ಸೋತು, ಗಾಯಗೊಂಡು ಹಿಂತಿರುಗಿದ್ದಾರೆ.

ಯದಿಮೇ ನಿಗೃಹೀತಾಃ ಸ್ಯುಸ್ತ್ವಯೈವ ಯದುನನ್ದನ। ವರೋ ಭವಾನಭಿಮತೋ ದುಹಿತುರ್ಮೇ ಶ್ರಿಯಃಪತೇ

ಯದುಕುಲದ ಆನಂದನೇ, ನೀನು ಒಬ್ಬನೇ ಈ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ನನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ನೀನೇ ಆರಾಧ್ಯ ವರನಾಗುತ್ತೀಯೆ, ಶ್ರೀಪತಿಯಾದವನೇ.

ಏವಂ ಸಮಯಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಬದ್ಧ್ವಾ ಪರಿಕರಂ ಪ್ರಭುಃ। ಆತ್ಮಾನಂ ಸಪ್ತಧಾ ಕೃತ್ವಾ ನ್ಯಗೃಹ್ಣಾಲ್ಲೀಲಯೈವ ತಾನ್

ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಭು, ತನ್ನ ಉಡುಪು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ತನ್ನನ್ನು ಏಳು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ವಿಭಜಿಸಿ, ಆ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಬದ್ಧ್ವಾ ತಾನ್ದಾಮಭಿಃ ಶೌರಿರ್ಭಗ್ನದರ್ಪಾನ್ಹತೌಜಸಃ। ವ್ಯಕರ್ಷಲ್ಲೀಲಯಾ ಬದ್ಧಾನ್ಬಾಲೋ ದಾರುಮಯಾನ್ಯಥಾ

ಶೌರಿ ಆ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ, ಅವುಗಳ ಗರ್ವವನ್ನೂ ಬಲವನ್ನೂ ಮುರಿದು, ಅವುಗಳನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಟದ ಬೊಂಬೆಗಳನ್ನಂತೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಎಳೆದನು.

ತತಃ ಪ್ರೀತಃ ಸುತಾಂ ರಾಜಾ ದದೌ ಕೃಷ್ಣಾಯ ವಿಸ್ಮಿತಃ। ತಾಂ ಪ್ರತ್ಯಗೃಹ್ಣಾದ್ಭಗವಾನ್ವಿಧಿವತ್ಸದೃಶೀಂ ಪ್ರಭುಃ

ಆಮೇಲೆ, ರಾಜನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮತ್ತು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು. ಭಗವಂತನು ಕೂಡಾ ವಿಧಿಯಂತೆ, ತನ್ನ ಸಮಾನಳಾದ ಆಕೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ರಾಜಪತ್ನ್ಯಶ್ಚ ದುಹಿತುಃ ಕೃಷ್ಣಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಪ್ರಿಯಂ ಪತಿಮ್। ಲೇಭಿರೇ ಪರಮಾನನ್ದಂ ಜಾತಶ್ಚ ಪರಮೋತ್ಸವಃ

ರಾಜನ ಪತ್ನಿಯರು ತಮ್ಮ ಮಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ವರನಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪಡೆದಾಗ, ಅಪಾರ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮಹೋತ್ಸವವೂ ನಡೆಯಿತು.

ಶಙ್ಖಭೇರ್ಯಾನಕಾ ನೇದುರ್ಗೀತವಾದ್ಯದ್ವಿಜಾಶಿಷಃ। ನರಾ ನಾರ್ಯಃ ಪ್ರಮುದಿತಾಃ ಸುವಾಸಃಸ್ರಗಲಙ್ಕೃತಾಃ

ಶಂಖ, ಭೇರಿ, ಅನಕಗಳು ಘೋಷಿಸಿದವು; ಹಾಡು, ವಾದ್ಯಗಳು ಮೊಳಗಿದವು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡಿದರು; ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು ಸುಂದರ ವಸ್ತ್ರ, ಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ ಸಂತೋಷಿಸಿದರು.