ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಏವಂ ವ್ಯವಸಿತೋ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಸತ್ರಾಜಿತ್ಸ್ವಸುತಾಂ ಶುಭಾಮ್। ಮಣಿಂ ಚ ಸ್ವಯಮುದ್ಯಮ್ಯ ಕೃಷ್ಣಾಯೋಪಜಹಾರ ಹ

ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಸತ್ರಾಜಿತನು ತನ್ನ ಸದುಪಯೋಗಿ ಮಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮಣಿಯನ್ನು ಸ್ವತಃ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು.

ತಾಂ ಸತ್ಯಭಾಮಾಂ ಭಗವಾನುಪಯೇಮೇ ಯಥಾವಿಧಿ। ಬಹುಭಿರ್ಯಾಚಿತಾಂ ಶೀಲ ರೂಪೌದಾರ್ಯಗುಣಾನ್ವಿತಾಮ್

ಬಹುಮಂದಿ ವರರು ಕೇಳಿದ ಶೀಲ, ರೂಪ, ಉದಾರ ಗುಣಗಳಿರುವ ಸತ್ಯಭಾಮೆಯನ್ನು ಭಗವಂತನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.

ಭಗವಾನಾಹ ನ ಮಣಿಂ ಪ್ರತೀಚ್ಛಾಮೋ ವಯಂ ನೃಪ। ತವಾಸ್ತಾಂ ದೇವಭಕ್ತಸ್ಯ ವಯಂ ಚ ಫಲಭಾಗಿನಃ

ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಾವು ಈ ಮಣಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ರಾಜನೇ. ಅದು ದೇವಭಕ್ತನಾದ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಇರಲಿ; ನಾವು ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವೆವು.'

ಕಾಲಿನ್ದೀಮಿತ್ರವಿನ್ದಾಸತ್ಯಾಭದ್ರಾಲಕ್ಷ್ಮಣಾದೀನಾಂ ಪಾಣಿಗ್ರಹಣಮ್। ಅಥಾಷ್ಟಪಞ್ಚಾಶತ್ತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ 10.58 ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ। ಏಕದಾ ಪಾಣ್ಡವಾನ್ದ್ರಷ್ಟುಂ ಪ್ರತೀತಾನ್ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ। ಇನ್ದ್ರಪ್ರಸ್ಥಂ ಗತಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ಯುಯುಧಾನಾದಿಭಿರ್ವೃತಃ

ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಒಮ್ಮೆ ಪರಮಾತ್ಮನು ಯುಯುಧಾನನಂತಹ ಸಾಥಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪಾಂಡವರು ಇದ್ದ ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೊರಟನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಮಾಗತಂ ಪಾರ್ಥಾ ಮುಕುನ್ದಮಖಿಲೇಶ್ವರಮ್। ಉತ್ತಸ್ಥುರ್ಯುಗಪದ್ವೀರಾಃ ಪ್ರಾಣಾ ಮುಖ್ಯಮಿವಾಗತಮ್

ಮುಕುಂದನು, ಎಲ್ಲರ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಅವನು ಬಂದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಪಾಂಡವರಾದ ವೀರರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಎದ್ದರು; ಪ್ರಾಣವೇ ಮರಳಿ ಬಂದಂತೆ ಆಯಿತು.

ಪರಿಷ್ವಜ್ಯಾಚ್ಯುತಂ ವೀರಾ ಅಙ್ಗಸಙ್ಗಹತೈನಸಃ। ಸಾನುರಾಗಸ್ಮಿತಂ ವಕ್ತ್ರಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ತಸ್ಯ ಮುದಂ ಯಯುಃ

ಅಚ್ಯುತನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಅವನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಷ್ಟಗಳು ದೂರವಾದಂತಾಯಿತು. ಅವನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಗುತ್ತಿರುವ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿ, ಪಾಂಡವರು ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದರು.

ಯುಧಿಷ್ಠಿರಸ್ಯ ಭೀಮಸ್ಯ ಕೃತ್ವಾ ಪಾದಾಭಿವನ್ದನಮ್। ಫಾಲ್ಗುನಂ ಪರಿರಭ್ಯಾಥ ಯಮಾಭ್ಯಾಂ ಚಾಭಿವನ್ದಿತಃ

ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಮತ್ತು ಭೀಮನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು; ನಂತರ ದ್ವಿತೀಯರು ಅವನಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.

ಪರಮಾಸನ ಆಸೀನಂ ಕೃಷ್ಣಾ ಕೃಷ್ಣಮನಿನ್ದಿತಾ। ನವೋಢಾ ವ್ರೀಡಿತಾ ಕಿಞ್ಚಿಚ್ಛನೈರೇತ್ಯಾಭ್ಯವನ್ದತ

ಪ್ರಮುಖ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ, ಹೊಸದಾಗಿ ವಿವಾಹವಾದ ಸ್ವಲ್ಪ ಲಜ್ಜಾಶೀಲೆಯಾದ ದ್ರೌಪದಿಯು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೋಗಿ ಗೌರವದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಳು.

ತಥೈವ ಸಾತ್ಯಕಿಃ ಪಾರ್ಥೈಃ ಪೂಜಿತಶ್ಚಾಭಿವನ್ದಿತಃ। ನಿಷಸಾದಾಸನೇಽನ್ಯೇ ಚ ಪೂಜಿತಾಃ ಪರ್ಯುಪಾಸತ

ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾತ್ಯಕಿ ಪಾಂಡವರಿಂದ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ವಾಗತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು. ಇತರರೂ ಗೌರವದಿಂದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರು.

ಪೃಥಾಮ್ಸಮಾಗತ್ಯ ಕೃತಾಭಿವಾದನಸ್ತಯಾತಿಹಾರ್ದಾರ್ದ್ರ ದೃಶಾಭಿರಮ್ಭಿತಃ। ಆಪೃಷ್ಟವಾಂಸ್ತಾಂ ಕುಶಲಂ ಸಹಸ್ನುಷಾಂ ಪಿತೃಷ್ವಸಾರಮ್ಪರಿಪೃಷ್ಟಬಾನ್ಧವಃ

ಅವನು ಕುಂತಿಯನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ, ಅವಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಆಳವಾದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಅವಳಿಂದ ಅಪ್ಪುಗೊಂಡನು. ಅವಳು, ಅವಳ ಸೊಸೆಯರು, ಸಹೋದರಿ ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳ ಸುಖವನ್ನು ಅವನು ವಿಚಾರಿಸಿದನು.

ತಮಾಹ ಪ್ರೇಮವೈಕ್ಲವ್ಯ ರುದ್ಧಕಣ್ಠಾಶ್ರುಲೋಚನಾ। ಸ್ಮರನ್ತೀ ತಾನ್ಬಹೂನ್ಕ್ಲೇಶಾನ್ಕ್ಲೇಶಾಪಾಯಾತ್ಮದರ್ಶನಮ್

ಅವಳು ಅನೇಕ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಆ ದುಃಖಗಳ ನಂತರ ಬಂದ ಆತ್ಮದರ್ಶನವನ್ನು ನೆನೆದು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಗದ್ಗದಿತ ಕಂಠದಿಂದ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದಳು.

ತದೈವ ಕುಶಲಂ ನೋಽಭೂತ್ಸನಾಥಾಸ್ತೇ ಕೃತಾ ವಯಮ್। ಜ್ಞಾತೀನ್ನಃ ಸ್ಮರತಾ ಕೃಷ್ಣ ಭ್ರಾತಾ ಮೇ ಪ್ರೇಷಿತಸ್ತ್ವಯಾ

ನಮಗೆ ರಕ್ಷಕನು ದೊರೆತಾಗ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ಸುಖವು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ನಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ನೆನೆದು, ಕೃಷ್ಣಾ, ನನ್ನ ಅಣ್ಣನನ್ನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು.

ನ ತೇಽಸ್ತಿ ಸ್ವಪರಭ್ರಾನ್ತಿರ್ವಿಶ್ವಸ್ಯ ಸುಹೃದಾತ್ಮನಃ। ತಥಾಪಿ ಸ್ಮರತಾಂ ಶಶ್ವತ್ಕ್ಲೇಶಾನ್ಹಂಸಿ ಹೃದಿ ಸ್ಥಿತಃ

ನೀನು ಎಲ್ಲರ ಸ್ನೇಹಿತನೂ ಆತ್ಮನೂ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ, ನಿನಗೆ ನಮ್ಮವರು-ಪರವರು ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಆದರೂ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ನೀನು, ನಿನ್ನನ್ನು ನೆನೆವವರ ದುಃಖವನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ದೂರಮಾಡುತ್ತೀಯೆ.

ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಉವಾಚ। ಕಿಂ ನ ಆಚರಿತಂ ಶ್ರೇಯೋ ನ ವೇದಾಹಮಧೀಶ್ವರ। ಯೋಗೇಶ್ವರಾಣಾಂ ದುರ್ದರ್ಶೋ ಯನ್ನೋ ದೃಷ್ಟಃ ಕುಮೇಧಸಾಮ್

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು: ನಾವು ಯಾವ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡದೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ? ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಪ್ರಭು, ಯೋಗಿಗಳಿಗೂ ದುರ್ಲಭನಾದ ನೀನು, ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯ ನಮಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀಯಲ್ಲ.

ಇತಿ ವೈ ವಾರ್ಷಿಕಾನ್ಮಾಸಾನ್ರಾಜ್ಞಾ ಸೋಽಭ್ಯರ್ಥಿತಃ ಸುಖಮ್। ಜನಯನ್ನಯನಾನನ್ದಮಿನ್ದ್ರಪ್ರಸ್ಥೌಕಸಾಂ ವಿಭುಃ

ಈ ರೀತಿ, ರಾಜನು ಬೇಡಿಕೊಂಡಂತೆ, ಭಗವಂತನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಹಲವಾರು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಇರಿ, ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥದ ಜನರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು.

ಏಕದಾ ರಥಮಾರುಹ್ಯ ವಿಜಯೋ ವಾನರಧ್ವಜಮ್। ಗಾಣ್ಡೀವಂ ಧನುರಾದಾಯ ತೂಣೌ ಚಾಕ್ಷಯಸಾಯಕೌ

ಒಂದು ದಿನ, ವಿಜಯನು ಹನುಮಂತ ಧ್ವಜವಿರುವ ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ಗಾಂಡೀವ ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಅವಿನಾಶಿ ಬಾಣಗಳ ತೂಣಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ಸಾಕಂ ಕೃಷ್ಣೇನ ಸನ್ನದ್ಧೋ ವಿಹರ್ತುಂ ವಿಪಿನಂ ಮಹತ್। ಬಹುವ್ಯಾಲಮೃಗಾಕೀರ್ಣಂ ಪ್ರಾವಿಶತ್ಪರವೀರಹಾ

ಕೃಷ್ಣನ ಜೊತೆ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಸ್ತ್ರಸಜ್ಜನಾಗಿ, ಅನೇಕ ಕಾಡುಮೃಗಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಕಾಡಿಗೆ ವಿಹರಿಸಲು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವ ಅವನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ತತ್ರಾವಿಧ್ಯಚ್ಛರೈರ್ವ್ಯಾಘ್ರಾನ್ಶೂಕರಾನ್ಮಹಿಷಾನ್ರುರೂನ್। ಶರಭಾನ್ಗವಯಾನ್ಖಡ್ಗಾನ್ಹರಿಣಾನ್ಶಶಶಲ್ಲಕಾನ್

ಅಲ್ಲಿ, ಅವನು ತನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹುಲಿ, ಕಾಡುಹಂದಿ, ಕಾಡೆಮ್ಮೆ, ಜಿಂಕೆ, ಶರಭ, ಕಾಡೆಮ್ಮೆ, ಖಡ್ಗ, ಹರಣು, ಮೊಲ, ಮುಳ್ಳುಮೋಲಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದನು.

ತಾನ್ನಿನ್ಯುಃ ಕಿಙ್ಕರಾ ರಾಜ್ಞೇ ಮೇಧ್ಯಾನ್ಪರ್ವಣ್ಯುಪಾಗತೇ। ತೃಟ್ಪರೀತಃ ಪರಿಶ್ರಾನ್ತೋ ಬಿಭತ್ಸುರ್ಯಮುನಾಮಗಾತ್

ಆ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಆಪ್ತರು ಹಬ್ಬದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ತಂದರು. ದಾಹದಿಂದ ಬಳಲಿದ ಮತ್ತು ದಣಿದ ಅರ್ಜುನನು ಯಮುನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.

ತತ್ರೋಪಸ್ಪೃಶ್ಯ ವಿಶದಂ ಪೀತ್ವಾ ವಾರಿ ಮಹಾರಥೌ। ಕೃಷ್ಣೌ ದದೃಶತುಃ ಕನ್ಯಾಂ ಚರನ್ತೀಂ ಚಾರುದರ್ಶನಾಮ್

ಅಲ್ಲಿ, ಶುದ್ಧ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುವ ಮುನ್ನ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮಾಡಿ, ಆ ಮಹಾರಥಿಗಳು ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರು, ಸುಂದರ ರೂಪದ ಯುವತಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ತಾಮಾಸಾದ್ಯ ವರಾರೋಹಾಂ ಸುದ್ವಿಜಾಂ ರುಚಿರಾನನಾಮ್। ಪಪ್ರಚ್ಛ ಪ್ರೇಷಿತಃ ಸಖ್ಯಾ ಫಾಲ್ಗುನಃ ಪ್ರಮದೋತ್ತಮಾಮ್

ಆ ಶುಭರೂಪದ, ಕಾಂತಿ ತುಂಬಿದ, ಒಳ್ಳೆಯ ಕುಲದ ಯುವತಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಆ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

ಕಾ ತ್ವಂ ಕಸ್ಯಾಸಿ ಸುಶ್ರೋಣಿ ಕುತೋ ವಾ ಕಿಂ ಚಿಕೀರ್ಷಸಿ। ಮನ್ಯೇ ತ್ವಾಂ ಪತಿಮಿಚ್ಛನ್ತೀಂ ಸರ್ವಂ ಕಥಯ ಶೋಭನೇ

ನೀನು ಯಾರು, ಸುಂದರ ಕಟಿದಾರಳೇ? ಯಾರ ಮಗಳು? ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ? ಏನು ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀಯೆ? ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ವರನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವವಳಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತೇನೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳು, ಸುಂದರಿಯೇ.

ಶ್ರೀಕಾಲಿನ್ದ್ಯುವಾಚ। ಅಹಂ ದೇವಸ್ಯ ಸವಿತುರ್ದುಹಿತಾ ಪತಿಮಿಚ್ಛತೀ। ವಿಷ್ಣುಂ ವರೇಣ್ಯಂ ವರದಂ ತಪಃ ಪರಮಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಶ್ರೀ ಕಾಲಿಂದಿಯು ಹೇಳಿದಳು: ನಾನು ದೇವರಾದ ಸೂರ್ಯನ ಮಗಳು, ವರನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿರುವೆ. ವರದಾತನಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪತಿ ಎಂದು ಆರಿಸಿಕೊಂಡು, ಗಂಭೀರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ನಾನ್ಯಂ ಪತಿಂ ವೃಣೇ ವೀರ ತಮೃತೇ ಶ್ರೀನಿಕೇತನಮ್। ತುಷ್ಯತಾಂ ಮೇ ಸ ಭಗವಾನ್ಮುಕುನ್ದೋಽನಾಥಸಂಶ್ರಯಃ

ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ಪತಿಯಾಗಿ ಆರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀನಿವಾಸನಾದ ಆ ಮುಕುಂದನು, ಅನಾಥರಿಗೆ ಆಶ್ರಯನಾದ ಅವನು, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ತೃಪ್ತನಾಗಲಿ.

ಕಾಲಿನ್ದೀತಿ ಸಮಾಖ್ಯಾತಾ ವಸಾಮಿ ಯಮುನಾಜಲೇ। ನಿರ್ಮಿತೇ ಭವನೇ ಪಿತ್ರಾ ಯಾವದಚ್ಯುತದರ್ಶನಮ್

ನನಗೆ ಕಾಲಿಂದಿ ಎಂದು ಹೆಸರು. ನಾನು ಯಮುನಾ ನದಿಯಲ್ಲಿ, ತಂದೆಯು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಭವನದಲ್ಲಿ, ಅಚ್ಯುತನ ದರ್ಶನವಾಗುವವರೆಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ತಥಾವದದ್ಗುಡಾಕೇಶೋ ವಾಸುದೇವಾಯ ಸೋಽಪಿ ತಾಮ್। ರಥಮಾರೋಪ್ಯ ತದ್ವಿದ್ವಾನ್ಧರ್ಮರಾಜಮುಪಾಗಮತ್

ಅರ್ಜುನನು ಈ ರೀತಿ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಅವನು ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ಆಕೆಯನ್ನು ರಥದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ, ಧರ್ಮರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದನು.

ಯದೈವ ಕೃಷ್ಣಃ ಸನ್ದಿಷ್ಟಃ ಪಾರ್ಥಾನಾಂ ಪರಮಾದ್ಭುತಮ್। ಕಾರಯಾಮಾಸ ನಗರಂ ವಿಚಿತ್ರಂ ವಿಶ್ವಕರ್ಮಣಾ

ಯಾವಾಗ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಪಾಂಡವರಿಗಾಗಿ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಂದ ಅದ್ಭುತವಾದ ನಗರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಸೂಚನೆ ಪಡೆದನು, ಆಗ ಅವನು ಅದನ್ನು ಬಹಳ ವೈಚಿತ್ರ್ಯದಿಂದ ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಟ್ಟನು.

ಭಗವಾಂಸ್ತತ್ರ ನಿವಸನ್ಸ್ವಾನಾಂ ಪ್ರಿಯಚಿಕೀರ್ಷಯಾ। ಅಗ್ನಯೇ ಖಾಣ್ಡವಂ ದಾತುಮರ್ಜುನಸ್ಯಾಥ ಸಾರಥಿಃ

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಜನರಿಗೆ ಸಂತೋಷ ಉಂಟುಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಸಾರಥಿಯಾಗಿಯೂ, ಅಗ್ನಿಗೆ ಖಾಂಡವವನವನ್ನು ಕೊಡುವುದಕ್ಕೂ ಮುಂದಾದನು.

ಸೋಽಗ್ನಿಸ್ತುಷ್ಟೋ ಧನುರದಾದ್ಧ್ಯಾನ್ಶ್ವೇತಾನ್ರಥಂ ನೃಪ। ಅರ್ಜುನಾಯಾಕ್ಷಯೌ ತೂಣೌ ವರ್ಮ ಚಾಭೇದ್ಯಮಸ್ತ್ರಿಭಿಃ

ರಾಜನೆ, ಅಗ್ನಿದೇವನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಧನುಸ್ಸು, ಬಿಳಿ ಕುದುರೆಗಳಿರುವ ರಥ, ಎರಡು ಕ್ಷಯವಾಗದ ಬಾಣಪೆಟ್ಟಿಗೆಗಳು, ತಡೆಯಲಾಗದ ಕವಚ ಮತ್ತು ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.