ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ತಮಿಮಂ ಜಹಿ ದುರ್ಧರ್ಷಂ ದುರ್ಜಯಂ ಶತ್ರುಮಾತ್ಮನಃ । ಮಾಯಾಶತವಿದಂ ತಂ ಚ ಮಾಯಾಭಿರ್ಮೋಹನಾದಿಭಿಃ

"ಈಗ ನಿನ್ನ ಶತ್ರುವಾದ, ಗೆಲ್ಲಲಾಗದ, ಶತಮಾಯೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿಪುಣನಾದ ಆ ಶಂಬರನನ್ನು ನೀನು ಮೋಹನೆಂಬ ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಸಂಹರಿಸು."

ಪರೀಶೋಚತಿ ತೇ ಮಾತಾ ಕುರರೀವ ಗತಪ್ರಜಾ । ಪುತ್ರಸ್ನೇಹಾಕುಲಾ ದೀನಾ ವಿವತ್ಸಾ ಗೌರಿವಾತುರಾ

"ನಿನ್ನ ತಾಯಿ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕುರರಿ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ದುಃಖಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ; ಮಗನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವಳು ದುರ್ಬಲಳಾಗಿ, ಹಸುವಿಗೆ ಕರುವಿಲ್ಲದಂತೆ ವ್ಯಾಕುಲಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ."

ಪ್ರಭಾಷ್ಯೈವಂ ದದೌ ವಿದ್ಯಾಂ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಾಯ ಮಹಾತ್ಮನೇ । ಮಾಯಾವತೀ ಮಹಾಮಾಯಾಂ ಸರ್ವಮಾಯಾವಿನಾಶಿನೀಮ್

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಮಹಾ ಮಾಯೆಯಾದ ಮಾಯಾವತಿ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಮಾಯೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಮಹಾ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ನೀಡಿದಳು.

ಸ ಚ ಶಮ್ಬರಮಭ್ಯೇತ್ಯ ಸಂಯುಗಾಯ ಸಮಾಹ್ವಯತ್ । ಅವಿಷಹ್ಯೈಸ್ತಮಾಕ್ಷೇಪೈಃ ಕ್ಷಿಪನ್ ಸಞ್ಜನಯನ್ ಕಲಿಮ್

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು ಶಂಬರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಅವನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದನು; ಸಹಿಸಲಾಗದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಕೆರಳಿಸಿ, ಹೋರಾಟವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಸೋಽಧಿಕ್ಷಿಪ್ತೋ ದುರ್ವಾಚೋಭಿಃ ಪದಾಹತ ಇವೋರಗಃ । ನಿಶ್ಚಕ್ರಾಮ ಗದಾಪಾಣಿಃ ಅಮರ್ಷಾತ್ ತಾಮ್ರಲೋಚನಃ

ಕಠಿಣವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವಮಾನಗೊಂಡ ಶಂಬರನು, ಕಾಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆದ ಹಾವಿನಂತೆ ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೊರಟನು.

ಗದಾಮಾವಿಧ್ಯ ತರಸಾ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಾಯ ಮಹಾತ್ಮನೇ । ಪ್ರಕ್ಷಿಪ್ಯ ವ್ಯನದದ್ ನಾದಂ ವಜ್ರನಿಷ್ಪೇಷನಿಷ್ಠುರಮ್

ಶಂಬರನು ತನ್ನ ಗದೆಯನ್ನು ಬಲದಿಂದ ತಿರುಗಿಸಿ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದು, ವಜ್ರದ ಹೊಡೆಯಂತೆ ಭಾರಿಯಾದ ಗದ್ದಲವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಕೂಗಿದನು.

ತಾಮಾಪತನ್ತೀಂ ಭಗವಾನನ್ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನೋ ಗದಯಾ ಗದಾಮ್ । ಅಪಾಸ್ಯ ಶತ್ರವೇ ಕ್ರುದ್ಧಃ ಪ್ರಾಹಿಣೋರ್ ಸ್ವಗದಾಂ ನೃಪ

ಅವಳು ಬಿದ್ದಾಗ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು ಕೋಪದಿಂದ ತನ್ನ ಗದೆಯನ್ನು ಶತ್ರುವಿನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದು, ಅವನತ್ತ ಬರುವ ಗದೆಯನ್ನು ದೂರಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದನು.

ಸ ಚ ಮಾಯಾಂ ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ದೈತೇಯೀಂ ಮಯದರ್ಶಿತಮ್ । ಮುಮುಚೇಽಸ್ತ್ರಮಯಂ ವರ್ಷಂ ಕಾರ್ಷ್ಣೌ ವೈಹಾಯಸೋಽಸುರಃ

ಆ ಅಸುರನು ಮಾಯೆಯ ಸಹಾಯದಿಂದ, ಮಾಯಾ ತೋರಿಸಿದ ಮಂತ್ರಬಲದಿಂದ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನ ಮಗನ ಮೇಲೆ ಮಾಯಾ ಆಯುಧಗಳ ಮಳೆಗರೆದನು.

ಬಾಧ್ಯಮಾನೋಽಸ್ತ್ರವರ್ಷೇಣ ರೌಕ್ಮಿಣೇಯೋ ಮಹಾರಥಃ । ಸತ್ತ್ವಾತ್ಮಿಕಾಂ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಂ ಸರ್ವಮಾಯೋಪಮರ್ದಿನೀಮ್

ಆ ಆಯುಧಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು, ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ಮಗನಾದ ಮಹಾರಥಿ ಶುದ್ಧವಾದ ಮಹಾವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಮಾಯೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು.

ತತೋ ಗೌಹ್ಯಕಗಾನ್ಧರ್ವ ಪೈಶಾಚೋರಗರಾಕ್ಷಸೀಃ । ಪ್ರಾಯುಙ್ಕ್ತ ಶತಶೋ ದೈತ್ಯಃ ಕಾರ್ಷ್ಣಿರ್ವ್ಯಧಮಯತ್ಸ ತಾಃ

ಮತ್ತೆ ಆ ದೈತ್ಯನು ನೂರಾರು ಗುಪ್ತ ಗಂಧರ್ವ, ಪಿಶಾಚ, ಹಾವು, ರಾಕ್ಷಸ ಮಾಯೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದರೂ, ಕೃಷ್ಣನ ಮಗನು ಅವನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿವಾರಿಸಿದನು.

ನಿಶಾತಮಸಿಮುದ್ಯಮ್ಯ ಸಕಿರೀಟಂ ಸಕುಣ್ಡಲಮ್ । ಶಮ್ಬರಸ್ಯ ಶಿರಃ ಕಾಯಾತ್ ತಾಮ್ರಶ್ಮಶ್ರ್ವೋಜಸಾಹರತ್

ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದನು, ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ತಾಮ್ರದ ದಾಡಿಯು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಶಂಭರನ ತಲೆಯನ್ನು ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಬಿಗುವಿನಿಂದ ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು.

ಆಕೀರ್ಯಮಾಣೋ ದಿವಿಜೈಃ ಸ್ತುವದ್‌ಭಿಃ ಕುಸುಮೋತ್ಕರೈಃ । ಭಾರ್ಯಯಾಮ್ಬರಚಾರಿಣ್ಯಾ ಪುರಂ ನೀತೋ ವಿಹಾಯಸಾ

ದೇವತೆಗಳು ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಹಾಗೂ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಾಗ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯೊಂದಿಗೆ ಅವನು ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಯಿತನು.

ಅನ್ತಃಪುರವರಂ ರಾಜನ್ ಲಲನಾಶತಸಙ್ಕುಲಮ್ । ವಿವೇಶ ಪತ್‍ನ್ಯಾ ಗಗನಾದ್ ವಿದ್ಯುತೇವ ಬಲಾಹಕಃ

ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯೊಂದಿಗೆ, ನೂರಾರು ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಅದ್ಭುತ ಅಂತರಂಗಕ್ಕೆ, ಅವನು ಆಕಾಶದಿಂದ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಜಲದಶ್ಯಾಮಂ ಪೀತಕೌಶೇಯವಾಸಸಮ್ । ಪ್ರಲಮ್ಬಬಾಹುಂ ತಾಮ್ರಾಕ್ಷಂ ಸುಸ್ಮಿತಂ ರುಚಿರಾನನಮ್

ಮಳೆಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿದ್ದು, ಹಳದಿ ರೇಷ್ಮೆ ಉಡುಗೆ ಧರಿಸಿ, ಉದ್ದವಾದ ಕೈಗಳು, ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳು, ಸುಂದರ ಮುಖ ಮತ್ತು ಮೃದುವಾದ ನಗುವುಳ್ಳ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ,

ಸ್ವಲಙ್ಕೃತಮುಖಾಮ್ಭೋಜಂ ನೀಲವಕ್ರಾಲಕಾಲಿಭಿಃ । ಕೃಷ್ಣಂ ಮತ್ವಾ ಸ್ತ್ರಿಯೋ ಹ್ರೀತಾ ನಿಲಿಲ್ಯುಸ್ತತ್ರ ತತ್ರ ಹ

ನೀಲಿ ತಿರುವು ಕೂದಲಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಕಮಲಮುಖದ ಅವನನ್ನು ಕೃಷ್ಣನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಸ್ತ್ರೀಯರು ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡರು.

ಅವಧಾರ್ಯ ಶನೈರೀಷದ್ ವೈಲಕ್ಷಣ್ಯೇನ ಯೋಷಿತಃ । ಉಪಜಗ್ಮುಃ ಪ್ರಮುದಿತಾಃ ಸಸ್ತ್ರೀ ರತ್‍ನಂ ಸುವಿಸ್ಮಿತಾಃ

ಸ್ವಲ್ಪ ಅಜ್ಜಿತದಿಂದ ಗಮನಿಸಿ, ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, ಅವರೊಳಗಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನವನ್ನು ನೋಡಿ ಹತ್ತಿರ ಬಂದರು.

ಅಥ ತತ್ರಾಸಿತಾಪಾಙ್ಗೀ ವೈದರ್ಭೀ ವಲ್ಗುಭಾಷಿಣೀ । ಅಸ್ಮರತ್ ಸ್ವಸುತಂ ನಷ್ಟಂ ಸ್ನೇಹಸ್ನುತಪಯೋಧರಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳೂ ಸಿಹಿ ಮಾತುಗಳೂಳ್ಳ ವೈದರ್ಭಿ, ತನ್ನ ಕಳೆದುಹೋದ ಮಗನನ್ನು ನೆನೆಸಿ, Snehaದಿಂದ ಅವಳ স্তನಗಳು ತೇವದಿಂದ ತುಂಬಿದವು.

ಕೋ ನ್ವಯಂ ನರವೈದೂರ್ಯಃ ಕಸ್ಯ ವಾ ಕಮಲೇಕ್ಷಣಃ । ಧೃತಃ ಕಯಾ ವಾ ಜಠರೇ ಕೇಯಂ ಲಬ್ಧಾ ತ್ವನೇನ ವಾ

ಈ ಪುರುಷರೊಳಗಿನ ವಜ್ರವಂತನು ಯಾರು? ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳವನು ಯಾರ ಮಗನು? ಯಾರ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವನು ಬೆಳೆದನು? ಈ ಹೆಂಗಸು ಯಾರು? ಅವಳಿಗೆ ಅವನು ಹೇಗೆ ಸಿಕ್ಕನು?

ಮಮ ಚಾಪ್ಯಾತ್ಮಜೋ ನಷ್ಟೋ ನೀತೋ ಯಃ ಸೂತಿಕಾಗೃಹಾತ್ । ಏತತ್ತುಲ್ಯವಯೋರೂಪೋ ಯದಿ ಜೀವತಿ ಕುತ್ರಚಿತ್

ನನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಕೂಡ ಜನನಗೃಹದಿಂದ ಕಳೆದುಕೊಂಡೆ. ಈವನು ಅವನಷ್ಟೇ ವಯಸ್ಸು, ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಎಲ್ಲಾದರೂ ಜೀವಂತನಿದ್ದರೆ, ಎಲ್ಲಿ ಇರಬಹುದು?

ಕಥಂ ತ್ವನೇನ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತಂ ಸಾರೂಪ್ಯಂ ಶಾರ್ಙ್ಗಧನ್ವನಃ । ಆಕೃತ್ಯಾವಯವೈರ್ಗತ್ಯಾ ಸ್ವರಹಾಸಾವಲೋಕನೈಃ

ಶಾರಂಗ ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದವನು ಹೇಗಿದ್ದಾನೋ, ಅವನಂತೆ ರೂಪ, ಅಂಗ, ನಡೆಯು, ಧ್ವನಿ, ನಗು, ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಈವನು ಹೇಗೆ ಹೋಲಿಕೆಯಾಗಿದ್ದಾನೆ?

ಸ ಏವ ವಾ ಭವೇತ್ ನೂನಂ ಯೋ ಮೇ ಗರ್ಭೇ ಧೃತೋಽರ್ಭಕಃ । ಅಮುಷ್ಮಿನ್ ಪ್ರೀತಿರಧಿಕಾ ವಾಮಃ ಸ್ಫುರತಿ ಮೇ ಭುಜಃ

ನಾನು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿದ್ದ ಮಗನು ಈವನೇ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ನನಗೆ ಖಚಿತವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅವನಿಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ, ಎಡಗೈ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಏವಂ ಮೀಮಾಂಸಮಣಾಯಾಂ ವೈದರ್ಭ್ಯಾಂ ದೇವಕೀಸುತಃ । ದೇವಕ್ಯಾನಕದುನ್ದುಭ್ಯಾಂ ಉತ್ತಮಃಶ್ಲೋಕ ಆಗಮತ್

ಹೀಗೆ ವೈದರ್ಭಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ದೇವಕಿಯ ಮಗನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ದೇವಕಿ ಮತ್ತು ವಸುದೇವನೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು.

ವಿಜ್ಞಾತಾರ್ಥೋಽಪಿ ಭಗವಾನ್ ತೂಷ್ಣೀಮಾಸ ಜನಾರ್ದನಃ । ನಾರದೋಽಕಥಯತ್ ಸರ್ವಂ ಶಮ್ಬರಾಹರಣಾದಿಕಮ್

ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಜನಾರ್ದನನು ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು; ನಾರದನು ಶಂಭರನ ವಧೆ ಮುಂತಾದ ಎಲ್ಲಾ ಕಥೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು.

ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಮಹದಾಶ್ಚರ್ಯಂ ಕೃಷ್ಣಾನ್ತಃಪುರಯೋಷಿತಃ । ಅಭ್ಯನನ್ದನ್ ಬ್ಬಹೂನಬ್ದಾನ್ ನಷ್ಟಂ ಮೃತಮಿವಾಗತಮ್

ಈ ಅದ್ಭುತ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಅಂತರಂಗದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಬಹು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಳೆದುಹೋದವನು ಮರಳಿ ಬಂದಂತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು.

ದೇವಕೀ ವಸುದೇವಶ್ಚ ಕೃಷ್ಣರಾಮೌ ತಥಾ ಸ್ತ್ರಿಯಃ । ದಮ್ಪತೀ ತೌ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ರುಕ್ಮಿಣೀ ಚ ಯಯುರ್ಮುದಮ್

ದೇವಕಿ ಮತ್ತು ವಸುದೇವರು, ಕೃಷ್ಣ ಹಾಗೂ ಬಾಲರಾಮ ಮತ್ತು ಅವರ ಪತ್ನಿಯರು, ಆ dampati-ಯರನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು. ರುಕ್ಮಿಣಿಯೂ ಕೂಡ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದರು.

ನಷ್ಟಂ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಮಾಯಾತಂ ಆಕರ್ಣ್ಯ ದ್ವಾರಕೌಕಸಃ । ಅಹೋ ಮೃತ ಇವಾಯಾತೋ ಬಾಲೋ ದಿಷ್ಟ್ಯೇತಿ ಹಾಬ್ರುವನ್

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದವನಾಗಿ ಮರಳಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ, ದ್ವಾರಕೆಯ ಜನರು, 'ಅಯ್ಯೋ! ಈ ಬಾಲಕನು ಸತ್ತವನಂತೆ ಮರಳಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ, ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ!' ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಹೇಳಿದರು.

( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ಯಂ ವೈ ಮುಹುಃ ಪಿತೃಸರೂಪನಿಜೇಶಭಾವಾಃ ತನ್ಮಾತರೋ ಯದಭಜನ್ ರಹರೂಢಭಾವಾಃ । ಚಿತ್ರಂ ನ ತತ್ಖಲು ರಮಾಸ್ಪದಬಿಮ್ಬಬಿಮ್ಬೇ ಕಾಮೇ ಸ್ಮರೇಽಕ್ಷವಿಷಯೇ ಕಿಮುತಾನ್ಯನಾರ್ಯಃ

ಅವನನ್ನು, ತನ್ನ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಮಿ ಎಂಬ ಭಾವದಿಂದ, ತಾಯಂದಿರೆಲ್ಲಾ ದಿನದಿನಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದು ಆಶ್ಚರ್ಯವಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ನಿವಾಸದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬದಲ್ಲಿ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಪ್ರೇಮದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮವಿಲ್ಲದವರು ಇನ್ನೇನು ಮಾಡಬಹುದು?

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಉತ್ತರಾರ್ಧೇ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನೋತ್ಪತ್ತಿನಿರೂಪಣಂ ನಾಮ ಪಞ್ಚಪಞ್ಚಾಶತ್ತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಇಂತಾಗಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ 'ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನ ಹುಟ್ಟಿನ ಕಥೆ' ಎಂಬ ಐವತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯಿತು.

ಅಥ ಷಟ್ಪಞ್ಚಾಶತ್ತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ । ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ। ಸತ್ರಾಜಿತಃ ಸ್ವತನಯಾಂ ಕೃಷ್ಣಾಯ ಕೃತಕಿಲ್ಬಿಷಃ। ಸ್ಯಮನ್ತಕೇನ ಮಣಿನಾ ಸ್ವಯಮುದ್ಯಮ್ಯ ದತ್ತವಾನ್

ಈಗ ಐವತ್ತಾರುನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಸತ್ರಾಜಿತನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ ಕಾರಣ, ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು ಮತ್ತು ಸ್ಯಾಮಂತಕ ಮಣಿಯನ್ನು ಸ್ವತಃ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಕೊಟ್ಟನು.