ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಜನ್ಮಾದಯಸ್ತು ದೇಹಸ್ಯ ವಿಕ್ರಿಯಾ ನಾತ್ಮನಃ ಕ್ವಚಿತ್। ಕಲಾನಾಮಿವ ನೈವೇನ್ದೋರ್ಮೃತಿರ್ಹ್ಯಸ್ಯ ಕುಹೂರಿವ

ಹುಟ್ಟು ಮೊದಲಾದ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ದೇಹಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸೇರಿವೆ; ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಇಲ್ಲ. ಅದು ಚಂದ್ರನ ಕಲೆಗಳು ಚಂದ್ರನಿಗೆ ತೊಡಕಾಗದಂತೆ, ಗ್ರಹಣವು ಚಂದ್ರನಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಹಾನಿಯಾಗದಂತೆ.

ಯಥಾ ಶಯಾನ ಆತ್ಮಾನಂ ವಿಷಯಾನ್ಫಲಮೇವ ಚ। ಅನುಭುಙ್ಕ್ತೇಽಪ್ಯಸತ್ಯರ್ಥೇ ತಥಾಪ್ನೋತ್ಯಬುಧೋ ಭವಮ್

ಹಾಗೆ, ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ತಾನೂ ಮತ್ತು ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುವಂತೆ, ಅವು ನಿಜವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಂತೆ, ಅಜ್ಞಾನಿ ಕೂಡ ನಿಜವಲ್ಲದ ಭಾವನೆಗಳಿಂದ ಸಂಸಾರವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಮಾದಜ್ಞಾನಜಂ ಶೋಕಮಾತ್ಮಶೋಷವಿಮೋಹನಮ್। ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನೇನ ನಿರ್ಹೃತ್ಯ ಸ್ವಸ್ಥಾ ಭವ ಶುಚಿಸ್ಮಿತೇ

ಆದುದರಿಂದ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ದುಃಖವನ್ನು, ಅದು ಆತ್ಮವನ್ನು ಒಣಗಿಸಿ ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ, ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನದಿಂದ ದೂರಮಾಡಿ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗು, ಓ ಶುದ್ಧಮುಖವಂತೆಯೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ। ಏವಂ ಭಗವತಾ ತನ್ವೀ ರಾಮೇಣ ಪ್ರತಿಬೋಧಿತಾ। ವೈಮನಸ್ಯಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಮನೋ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಸಮಾದಧೇ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿ ಭಗವಂತನಾದ ರಾಮನು ಉಪದೇಶಿಸಿದಾಗ, ಆ ಸೊಗಸಾದವಳು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ವ್ಯಾಕುಲತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಿತು.

ಪ್ರಾಣಾವಶೇಷ ಉತ್ಸೃಷ್ಟೋ ದ್ವಿಡ್ಭಿರ್ಹತಬಲಪ್ರಭಃ। ಸ್ಮರನ್ವಿರೂಪಕರಣಂ ವಿತಥಾತ್ಮಮನೋರಥಃ

ಅವನ ಪ್ರಾಣ ಶೇಷವಾಗಿತ್ತು; ಇಬ್ಬರಿಂದ ಶಕ್ತಿಯೂ ಪ್ರಕಾಶವೂ ಹೋದವು. ಅವನು ತನ್ನ ವಿಕೃತವಾದ ರೂಪವನ್ನೂ, ವ್ಯರ್ಥವಾದ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಚಕ್ರೇ ಭೋಜಕಟಂ ನಾಮ ನಿವಾಸಾಯ ಮಹತ್ಪುರಮ್। ಅಹತ್ವಾ ದುರ್ಮತಿಂ ಕೃಷ್ಣಮಪ್ರತ್ಯೂಹ್ಯ ಯವೀಯಸೀಮ್

ಅವನಿಗೆ ವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಭೋಜಕಟ ಎಂಬ ದೊಡ್ಡ ನಗರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು; ದುಷ್ಟನಾದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಹೋರಾಡದೆ, ಅವನ ಕಿರಿಯ ತಂಗಿಯನ್ನು ತಡೆಯದೆ ಇದ್ದನು.

ಕುಣ್ಡಿನಂ ನ ಪ್ರವೇಕ್ಷ್ಯಾಮೀತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ತತ್ರಾವಸದ್ರುಷಾ। ಭಗವಾನ್ಭೀಷ್ಮಕಸುತಾಮೇವಂ ನಿರ್ಜಿತ್ಯ ಭೂಮಿಪಾನ್

'ನಾನು ಕುಂಡಿನ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದನು. ಭೀಷ್ಮಕನ ಪುತ್ರಿಯೂ ಭಗವಂತನೂ ಇತರ ರಾಜರೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಜಯಿಸಿದ್ದರು.

ಪುರಮಾನೀಯ ವಿಧಿವದುಪಯೇಮೇ ಕುರೂದ್ವಹ। ತದಾ ಮಹೋತ್ಸವೋ ನೄಣಾಂ ಯದುಪುರ್ಯಾಂ ಗೃಹೇ ಗೃಹೇ। ಅಭೂದನನ್ಯಭಾವಾನಾಂ ಕೃಷ್ಣೇ ಯದುಪತೌ ನೃಪ

ಅವನನ್ನು ನಗರಕ್ಕೆ ಕರೆತಂದು, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಿವಾಹಮಾಡಿದನು, ಓ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೆ. ಆಗ ಯದುಪುರದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಯದುವಳಯಾಧಿಪತಿಯಾದ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರಭಾವದಿಂದ ಇರುವವರಲ್ಲಿ ಮಹೋತ್ಸವವಾಯಿತು.

ನರಾ ನಾರ್ಯಶ್ಚ ಮುದಿತಾಃ ಪ್ರಮೃಷ್ಟಮಣಿಕುಣ್ಡಲಾಃ। ಪಾರಿಬರ್ಹಮುಪಾಜಹ್ರುರ್ವರಯೋಶ್ಚಿತ್ರವಾಸಸೋಃ

ಪುರುಷರೂ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಹೊಳಪಿನ ಮಣಿಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಅದ್ಭುತವಾದ ವಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಾದ ದಂಪತಿಗೆ ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ತಂದರು.

ಸಾ ವೃಷ್ಣಿಪುರ್ಯುತ್ತಮ್ಭಿತೇನ್ದ್ರ ಕೇತುಭಿರ್। ವಿಚಿತ್ರಮಾಲ್ಯಾಮ್ಬರರತ್ನತೋರಣೈಃ। ಬಭೌ ಪ್ರತಿದ್ವಾರ್ಯುಪಕೢಪ್ತಮಙ್ಗಲೈರ್। ಆಪೂರ್ಣಕುಮ್ಭಾಗುರುಧೂಪದೀಪಕೈಃ

ವೃಷ್ಣಿಗಳ ನಗರವು ಇಂದ್ರಧ್ವಜಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಅದ್ಭುತ ಹಾರಗಳು, ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಮಣಿಯ ತೋರಣಗಳು, ಪ್ರತಿದ್ವಾರದಲ್ಲೂ ಶುಭಚಿಹ್ನೆಗಳು, ತುಂಬಿದ ಕುಂಭಗಳು, ಧೂಪ, ದೀಪಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಸಿಕ್ತಮಾರ್ಗಾ ಮದಚ್ಯುದ್ಭಿರಾಹೂತಪ್ರೇಷ್ಠಭೂಭುಜಾಮ್। ಗಜೈರ್ದ್ವಾಃಸು ಪರಾಮೃಷ್ಟ ರಮ್ಭಾಪೂಗೋಪಶೋಭಿತಾ

ನಗರದ ಬೀದಿಗಳನ್ನು ಸುಗಂಧಮಯ ಮದ್ಯದಿಂದ ಸಿಂಪಲಾಗಿತ್ತು; ಪ್ರಿಯ ರಾಜರು ಕರೆಸಿದ ಆನೆಗಳು ದ್ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದವು; ನಗರವು ಬಾಳೆಮರ ಮತ್ತು ಅಡಿಕೆಮರ ಸಾಲುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.

ಕುರುಸೃಞ್ಜಯಕೈಕೇಯ ವಿದರ್ಭಯದುಕುನ್ತಯಃ। ಮಿಥೋ ಮುಮುದಿರೇ ತಸ್ಮಿನ್ಸಮ್ಭ್ರಮಾತ್ಪರಿಧಾವತಾಮ್

ಕುರು, ಶೃಞ್ಜಯ, ಕೈಕೇಯ, ವಿದರ್ಭ, ಯದು ಮತ್ತು ಕುಂತಿಯವರು, ಎಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ಪರಸ್ಪರ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.

ರುಕ್ಮಿಣ್ಯಾ ಹರಣಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಗೀಯಮಾನಂ ತತಸ್ತತಃ। ರಾಜಾನೋ ರಾಜಕನ್ಯಾಶ್ಚ ಬಭೂವುರ್ಭೃಶವಿಸ್ಮಿತಾಃ

ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ಹರಣದ ಕಥೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಾಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಜರೂ ರಾಜಕುಮಾರಿಯರೂ ತುಂಬಾ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು.

ದ್ವಾರಕಾಯಾಮಭೂದ್ರಾಜನ್ಮಹಾಮೋದಃ ಪುರೌಕಸಾಮ್। ರುಕ್ಮಿಣ್ಯಾ ರಮಯೋಪೇತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕೃಷ್ಣಂ ಶ್ರಿಯಃ ಪತಿಮ್

ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ, ಓ ರಾಜನೆ, ನಾಗರಿಕರಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಆನಂದ ಉಂಟಾಯಿತು; ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ರುಕ್ಮಿಣಿ ಮತ್ತು ರಾಮೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ.

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಸ್ಯ ಜನ್ಮ, ಶಮ್ಬರಾಸುರವಧಶ್ಚ ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಕಾಮಸ್ತು ವಾಸುದೇವಾಂಶೋ ದಗ್ಧಃ ಪ್ರಾಗ್ ರುದ್ರಮನ್ಯುನಾ । ದೇಹೋಪಪತ್ತಯೇ ಭೂಯಃ ತಮೇವ ಪ್ರತ್ಯಪದ್ಯತ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಕಾಮನು ವಾಸುದೇವನ ಅಂಶನಾಗಿದ್ದನು; ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅವನು ರುದ್ರನ ಕೋಪದಿಂದ ಭಸ್ಮವಾಗಿದ್ದನು. ಈಗ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡನು.

ಸ ಏವ ಜಾತೋ ವೈದರ್ಭ್ಯಾಂ ಕೃಷ್ಣವೀರ್ಯಸಮುದ್‌ಭವಃ । ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಇತಿ ವಿಖ್ಯಾತಃ ಸರ್ವತೋಽನವಮಃ ಪಿತುಃ

ವೈದರ್ಭಿಯವರಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಈ ಮಗನು ಕೃಷ್ಣನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು. ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟನು; ಅವನು ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಯಾವತ್ತೂ ಕಡಿಮೆಯಿರಲಿಲ್ಲ.

ತಂ ಶಮ್ಬರಃ ಕಾಮರೂಪೀ ಹೃತ್ವಾ ತೋಕಮನಿರ್ದಶಮ್ । ಸ ವಿದಿತ್ವಾತ್ಮನಃ ಶತ್ರುಂ ಪ್ರಾಸ್ಯೋದನ್ವತ್ಯಗಾದ್ ಗೃಹಮ್

ಮಾಯೆಯಲ್ಲಿಯು ನಿಪುಣನಾದ ಶಂಬರನು, ಆ ಮಗುವನ್ನು ತನ್ನ ಶತ್ರುವೆಂದು ತಿಳಿದು, ಇನ್ನೂ ಏನೂ ಆಗದಿದ್ದ ಆ ಶಿಶುವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಎಸೆದು ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.

ತಂ ನಿರ್ಜಗಾರ ಬಲವಾನ್ ಮೀನಃ ಸೋಽಪ್ಯಪರೈಃ ಸಹ । ವೃತೋ ಜಾಲೇನ ಮಹತಾ ಗೃಹೀತೋ ಮತ್ಸ್ಯಜೀವಿಭಿಃ

ಒಂದು ಬಲಿಷ್ಠ ಮೀನು ಆ ಮಗುವನ್ನು ನುಂಗಿತು. ಆ ಮೀನು ಮತ್ತಿತರ ಮೀನುಗಳೊಂದಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಬಲೆಯಿಂದ ಮೀನುಗಾರರಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

ತಂ ಶಮ್ಬರಾಯ ಕೈವರ್ತಾ ಉಪಾಜಹ್ರುರುಪಾಯನಮ್ । ಸೂದಾ ಮಹಾನಸಂ ನೀತ್ವಾ ವದ್ಯನ್ ಸ್ವಧಿತಿನಾದ್‌ಭುತಮ್

ಆ ಮೀನುಗಾರರು ಆ ಮೀನನ್ನು ಶಂಬರನಿಗೆ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ತಂದರು. ಅಡುಗೆಮಂದಿರದವರು ಅದನ್ನು ಅಡಿಗೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು, ಚಾಕುವಿನಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾದರು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತದ್ ಉದರೇ ಬಾಲಂ ಮಾಯಾವತ್ಯೈ ನ್ಯವೇದಯನ್ । ನಾರದೋಽಕಥಯತ್ಸರ್ವಂ ತಸ್ಯಾಃ ಶಙ್‌ಕಿತಚೇತಸಃ । ಬಾಲಸ್ಯ ತತ್ತ್ವಮುತ್ಪತ್ತಿಂ ಮತ್ಸ್ಯೋದರನಿವೇಶನಮ್

ಅವರು ಆ ಮೀನಿನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅದನ್ನು ಮಾಯಾವತಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು. ನರದನು ಆಕೆಯ ಆತಂಕಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆ ಮಗುವಿನ ನಿಜವಾದ ಹುಟ್ಟಿನ ಕಥೆಯನ್ನೂ, ಮೀನು ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಹೇಗೆ ಬಂದನು ಎಂಬುದನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದನು.

ಸಾ ಚ ಕಾಮಸ್ಯ ವೈ ಪತ್‍ನೀ ರತಿರ್ನಾಮ ಯಶಸ್ವಿನೀ । ಪತ್ಯುರ್ನಿರ್ದಗ್ಧದೇಹಸ್ಯ ದೇಹೋತ್ಪತ್ತಿಂ ಪ್ರತೀಕ್ಷತೀ

ಆಕೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದ ಕಾಮದೇವನ ಪತ್ನಿ ರತಿಯೆಂದು, ತನ್ನ ಪತಿಯ ದೇಹವು ಸುಟ್ಟು ಹೋದಮೇಲೆ ಅವನ ಪುನರ್ಜನ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಳು.

ನಿರೂಪಿತಾ ಶಮ್ಬರೇಣ ಸಾ ಸೂದೌದನಸಾಧನೇ । ಕಾಮದೇವಂ ಶಿಶುಂ ಬುದ್ಧ್ವಾ ಚಕ್ರೇ ಸ್ನೇಹಂ ತದಾರ್ಭಕೇ

ಶಂಬರನು ಆಕೆಯನ್ನು ಅಡುಗೆಮಂದಿರದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ನೇಮಿಸಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಮಾಯಾವತಿ ಆ ಮಗುವನ್ನು ಕಾಮದೇವನೆಂದು ಗುರುತಿಸಿ, ಆ ಮಗುವಿನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದಳು.

ನಾತಿದೀರ್ಘೇಣ ಕಾಲೇನ ಸ ಕಾರ್ಷ್ಣಿ ರೂಢಯೌವನಃ । ಜನಯಾಮಾಸ ನಾರೀಣಾಂ ವೀಕ್ಷನ್ತೀನಾಂ ಚ ವಿಭ್ರಮಮ್

ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲವಿಲ್ಲದೆ ಕೃಷ್ಣನ ಮಗನು ಯೌವನವನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಅವನನ್ನು ನೋಡುವ ಎಲ್ಲಾ ಮಹಿಳೆಯರ ಮನಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಆಕರ್ಷಣೆಯು ಹುಟ್ಟಿತು.

( ಇಂದ್ರವಂಶಾ ) ಸಾ ತಂ ಪತಿಂ ಪದ್ಮದಲಾಯತೇಕ್ಷಣಂ ಪ್ರಲಮ್ಬಬಾಹುಂ ನರಲೋಕಸುನ್ದರಮ್ । ಸವ್ರೀಡಹಾಸೋತ್ತಭಿತಭ್ರುವೇಕ್ಷತೀ ಪ್ರೀತ್ಯೋಪತಸ್ಥೇ ರತಿರಙ್ಗ ಸೌರತೈಃ

ಆ ರತಿ, ಕಮಲದ ಹೂವಿನಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದ, ದೀರ್ಘವಾದ ಕೈಗಳಿದ್ದ, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಸುಂದರನಾದ ತನ್ನ ಪತಿಯ ಬಳಿಗೆ, ಮುಗುಳುನಗೆಯೊಂದಿಗೆ, ಲಜ್ಜೆಯ ಸವಿಯನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಯ ಚಲನೆಯನ್ನೂ ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಹತ್ತಿಕೊಂಡಳು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ತಾಮಹ ಭಗವಾನ್ ಕಾರ್ಷ್ಣಿಃ ಮಾತಸ್ತೇ ಮತಿರನ್ಯಥಾ । ಮಾತೃಭಾವಂ ಅತಿಕ್ರಮ್ಯ ವರ್ತಸೇ ಕಾಮಿನೀ ಯಥಾ

ಆಗ ಕೃಷ್ಣನ ಮಗನು ಅವಳಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು: "ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ತಾಯಿಯದಾಗಿಲ್ಲ; ನೀನು ನನಗೆ ತಾಯಿಯಂತೆ ಅಲ್ಲದೆ ಪ್ರೇಯಸಿಯಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ."

ರತಿರುವಾಚ - ಭವಾನ್ ನಾರಾಯಣಸುತಃ ಶಮ್ಬರೇಣಾಹೃತೋ ಗೃಹಾತ್ । ಅಹಂ ತೇಽಧಿಕೃತಾ ಪತ್‍ನೀ ರತಿಃ ಕಾಮೋ ಭವಾನ್ ಪ್ರಭೋ

ರತಿ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು: "ನೀನು ನಾರಾಯಣನ ಮಗನು; ಶಂಬರನು ನಿನ್ನನ್ನು ಮನೆಮಂದಿಯಿಂದ ಅಪಹರಿಸಿದ್ದನು. ನಾನು ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿಯಾದ ರತಿಯೆ, ನೀನು ಕಾಮದೇವನೇ ಪ್ರಭು."

ಏಷ ತ್ವಾನಿರ್ದಶಂ ಸಿನ್ಧೌ ಅಕ್ಷಿಪತ್ ಶಂಬರೋಽಸುರಃ । ಮತ್ಸ್ಯೋಽಗ್ರಸೀತ್ ತತ್ ಉದರಾದ್ ಇತಃ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಭವಾನ್ ಪ್ರಭೋ

"ಆ ಶಂಬರಾಸುರನು ನಿನ್ನನ್ನು ಮಗು ಆಗಿದ್ದಾಗ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಎಸೆದನು. ಒಂದು ಮೀನು ನಿನ್ನನ್ನು ನುಂಗಿತು; ಆ ಮೀನಿನ ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯೆ ಪ್ರಭು."

ತಮಿಮಂ ಜಹಿ ದುರ್ಧರ್ಷಂ ದುರ್ಜಯಂ ಶತ್ರುಮಾತ್ಮನಃ । ಮಾಯಾಶತವಿದಂ ತಂ ಚ ಮಾಯಾಭಿರ್ಮೋಹನಾದಿಭಿಃ

"ಈಗ ನಿನ್ನ ಶತ್ರುವಾದ, ಗೆಲ್ಲಲಾಗದ, ಶತಮಾಯೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿಪುಣನಾದ ಆ ಶಂಬರನನ್ನು ನೀನು ಮೋಹನೆಂಬ ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಸಂಹರಿಸು."

ಪರೀಶೋಚತಿ ತೇ ಮಾತಾ ಕುರರೀವ ಗತಪ್ರಜಾ । ಪುತ್ರಸ್ನೇಹಾಕುಲಾ ದೀನಾ ವಿವತ್ಸಾ ಗೌರಿವಾತುರಾ

"ನಿನ್ನ ತಾಯಿ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕುರರಿ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ದುಃಖಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ; ಮಗನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವಳು ದುರ್ಬಲಳಾಗಿ, ಹಸುವಿಗೆ ಕರುವಿಲ್ಲದಂತೆ ವ್ಯಾಕುಲಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ."