ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಅಸಾಧ್ವಿದಂ ತ್ವಯಾ ಕೃಷ್ಣ ಕೃತಮಸ್ಮಜ್ಜುಗುಪ್ಸಿತಮ್। ವಪನಂ ಶ್ಮಶ್ರುಕೇಶಾನಾಂ ವೈರೂಪ್ಯಂ ಸುಹೃದೋ ವಧಃ

ಕೃಷ್ಣಾ, ನೀನು ಮಾಡಿದುದು ಸರಿಯಲ್ಲ, ಇದು ನಮಗೆ ಅಪಮಾನಕರವೂ ಹೀನವೂ ಆಗಿದೆ. ಯಾರಾದರೂ ಸ್ನೇಹಿತನ ತಲೆಗೂ ದಾಡಿಗೂ ಕೂದಲು ಕತ್ತರಿಸುವುದು, ಅವನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವುದು, ಅಥವಾ ಕೊಲ್ಲುವುದು ತಪ್ಪು.

ಮೈವಾಸ್ಮಾನ್ಸಾಧ್ವ್ಯಸೂಯೇಥಾ ಭ್ರಾತುರ್ವೈರೂಪ್ಯಚಿನ್ತಯಾ। ಸುಖದುಃಖದೋ ನ ಚಾನ್ಯೋಽಸ್ತಿ ಯತಃ ಸ್ವಕೃತಭುಕ್ಪುಮಾನ್

ಈ ಸತೀ ತನ್ನ ಅಣ್ಣನ ಅವಮಾನವನ್ನು ನೆನೆಸಿ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ದ್ವೇಷಿಸಬಾರದು. ಯಾಕಂದರೆ, ಯಾರೂ ಯಾರಿಗೂ ಸುಖವನ್ನೋ ದುಃಖವನ್ನೋ ಕೊಡಲ್ಲ; ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಕರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಬನ್ಧುರ್ವಧಾರ್ಹದೋಷೋಽಪಿ ನ ಬನ್ಧೋರ್ವಧಮರ್ಹತಿ। ತ್ಯಾಜ್ಯಃ ಸ್ವೇನೈವ ದೋಷೇಣ ಹತಃ ಕಿಂ ಹನ್ಯತೇ ಪುನಃ

ಬಂಧುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ದೊಡ್ಡ ಪಾಪವಾದರೂ, ಒಬ್ಬನು ತನ್ನ ಬಂಧುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಾರದು. ಅವನು ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನಿಂದಲೇ ನಾಶವಾದರೆ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೊಲ್ಲುವುದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವೇನು?

ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಣಾಮಯಂ ಧರ್ಮಃ ಪ್ರಜಾಪತಿವಿನಿರ್ಮಿತಃ। ಭ್ರಾತಾಪಿ ಭ್ರಾತರಂ ಹನ್ಯಾದ್ಯೇನ ಘೋರತಮಸ್ತತಃ

ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ಇದು ಧರ್ಮ, ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳಿಂದ ನಿಗದಿಯಾಗಿರುವುದು: ತಮ್ಮ ಸಹೋದರನನ್ನೂ ಸಹ ಒಬ್ಬನು ಕೊಲ್ಲಬಹುದು; ಇದಕ್ಕಿಂತ ಭಯಾನಕವಾದುದು ಇಲ್ಲ.

ರಾಜ್ಯಸ್ಯ ಭೂಮೇರ್ವಿತ್ತಸ್ಯ ಸ್ತ್ರಿಯೋ ಮಾನಸ್ಯ ತೇಜಸಃ। ಮಾನಿನೋಽನ್ಯಸ್ಯ ವಾ ಹೇತೋಃ ಶ್ರೀಮದಾನ್ಧಾಃ ಕ್ಷಿಪನ್ತಿ ಹಿ

ರಾಜ್ಯ, ಭೂಮಿ, ಧನ, ಹೆಣ್ಣು, ಗೌರವ, ಶಕ್ತಿಯ ಹಂಗಿನಲ್ಲಿ, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಕುರುಡರಾದವರು, ತಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳನ್ನೂ ಸಹ ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ತವೇಯಂ ವಿಷಮಾ ಬುದ್ಧಿಃ ಸರ್ವಭೂತೇಷು ದುರ್ಹೃದಾಮ್। ಯನ್ಮನ್ಯಸೇ ಸದಾಭದ್ರಂ ಸುಹೃದಾಂ ಭದ್ರಮಜ್ಞವತ್

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೂ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕಠಿಣವಾಗಿದೆ, ಕೃಷ್ಣಾ, ದುಷ್ಟ ಹೃದಯದವರ ಕಡೆ. ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂದು ನೀನು ಸದಾ ಭಾವಿಸುತ್ತೀಯಲ್ಲ, ಅದು ಅಜ್ಞಾನಿಯಂತೆ.

ಆತ್ಮಮೋಹೋ ನೃಣಾಮೇವ ಕಲ್ಪತೇ ದೇವಮಾಯಯಾ। ಸುಹೃದ್ದುರ್ಹೃದುದಾಸೀನ ಇತಿ ದೇಹಾತ್ಮಮಾನಿನಾಮ್

ದೈವಮಾಯೆಯಿಂದ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಮೋಹ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ದೇಹವೇ ನಾನು ಎಂದು ಭಾವಿಸುವವರು, ಯಾರನ್ನು ಸ್ನೇಹಿತ, ಯಾರನ್ನು ಶತ್ರು, ಯಾರನ್ನು ನಿರಪೇಕ್ಷ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಏಕ ಏವ ಪರೋ ಹ್ಯಾತ್ಮಾ ಸರ್ವೇಷಾಮಪಿ ದೇಹಿನಾಮ್। ನಾನೇವ ಗೃಹ್ಯತೇ ಮೂಢೈರ್ಯಥಾ ಜ್ಯೋತಿರ್ಯಥಾ ನಭಃ

ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪರಮಾತ್ಮನು ಒಬ್ಬನೇ ಇದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಅನೇಕನೆಂದು ಮೂಢರು ಭಾವಿಸುವರು, ಅದು ಬೆಳಕು ಅಥವಾ ಆಕಾಶವು ವಿಭಜಿತವಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸುವುದಷ್ಟೆ.

ದೇಹ ಆದ್ಯನ್ತವಾನೇಷ ದ್ರವ್ಯಪ್ರಾಣಗುಣಾತ್ಮಕಃ। ಆತ್ಮನ್ಯವಿದ್ಯಯಾ ಕೢಪ್ತಃ ಸಂಸಾರಯತಿ ದೇಹಿನಮ್

ಈ ದೇಹಕ್ಕೆ ಆರಂಭವೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇದೆ; ಇದು ವಸ್ತು, ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಜೀವಿಯನ್ನು ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ನಾತ್ಮನೋಽನ್ಯೇನ ಸಂಯೋಗೋ ವಿಯೋಗಶ್ಚ ಸತಃ ಸತಿ। ತದ್ಧೇತುತ್ವಾತ್ತತ್ಪ್ರಸಿದ್ಧೇರ್ದೃಗ್ರೂಪಾಭ್ಯಾಂ ಯಥಾ ರವೇಃ

ನಿಜವಾದ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದೊಂದರ ಜೊತೆಗೂ ಕೂಡಿಕೆ ಅಥವಾ ಬೇರ್ಪಡಿಕೆ ಇಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಭಾವನೆಗಳು ಅವುಗಳ ಸಂಬಂಧದಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ; ಅದು ಸೂರ್ಯನು ಮತ್ತು ಅವನು ಬೆಳಗಿಸುವ ರೂಪಗಳಂತೆ.

ಜನ್ಮಾದಯಸ್ತು ದೇಹಸ್ಯ ವಿಕ್ರಿಯಾ ನಾತ್ಮನಃ ಕ್ವಚಿತ್। ಕಲಾನಾಮಿವ ನೈವೇನ್ದೋರ್ಮೃತಿರ್ಹ್ಯಸ್ಯ ಕುಹೂರಿವ

ಹುಟ್ಟು ಮೊದಲಾದ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ದೇಹಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸೇರಿವೆ; ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಇಲ್ಲ. ಅದು ಚಂದ್ರನ ಕಲೆಗಳು ಚಂದ್ರನಿಗೆ ತೊಡಕಾಗದಂತೆ, ಗ್ರಹಣವು ಚಂದ್ರನಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಹಾನಿಯಾಗದಂತೆ.

ಯಥಾ ಶಯಾನ ಆತ್ಮಾನಂ ವಿಷಯಾನ್ಫಲಮೇವ ಚ। ಅನುಭುಙ್ಕ್ತೇಽಪ್ಯಸತ್ಯರ್ಥೇ ತಥಾಪ್ನೋತ್ಯಬುಧೋ ಭವಮ್

ಹಾಗೆ, ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ತಾನೂ ಮತ್ತು ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುವಂತೆ, ಅವು ನಿಜವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಂತೆ, ಅಜ್ಞಾನಿ ಕೂಡ ನಿಜವಲ್ಲದ ಭಾವನೆಗಳಿಂದ ಸಂಸಾರವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಮಾದಜ್ಞಾನಜಂ ಶೋಕಮಾತ್ಮಶೋಷವಿಮೋಹನಮ್। ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನೇನ ನಿರ್ಹೃತ್ಯ ಸ್ವಸ್ಥಾ ಭವ ಶುಚಿಸ್ಮಿತೇ

ಆದುದರಿಂದ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ದುಃಖವನ್ನು, ಅದು ಆತ್ಮವನ್ನು ಒಣಗಿಸಿ ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ, ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನದಿಂದ ದೂರಮಾಡಿ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗು, ಓ ಶುದ್ಧಮುಖವಂತೆಯೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ। ಏವಂ ಭಗವತಾ ತನ್ವೀ ರಾಮೇಣ ಪ್ರತಿಬೋಧಿತಾ। ವೈಮನಸ್ಯಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಮನೋ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಸಮಾದಧೇ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿ ಭಗವಂತನಾದ ರಾಮನು ಉಪದೇಶಿಸಿದಾಗ, ಆ ಸೊಗಸಾದವಳು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ವ್ಯಾಕುಲತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಿತು.

ಪ್ರಾಣಾವಶೇಷ ಉತ್ಸೃಷ್ಟೋ ದ್ವಿಡ್ಭಿರ್ಹತಬಲಪ್ರಭಃ। ಸ್ಮರನ್ವಿರೂಪಕರಣಂ ವಿತಥಾತ್ಮಮನೋರಥಃ

ಅವನ ಪ್ರಾಣ ಶೇಷವಾಗಿತ್ತು; ಇಬ್ಬರಿಂದ ಶಕ್ತಿಯೂ ಪ್ರಕಾಶವೂ ಹೋದವು. ಅವನು ತನ್ನ ವಿಕೃತವಾದ ರೂಪವನ್ನೂ, ವ್ಯರ್ಥವಾದ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಚಕ್ರೇ ಭೋಜಕಟಂ ನಾಮ ನಿವಾಸಾಯ ಮಹತ್ಪುರಮ್। ಅಹತ್ವಾ ದುರ್ಮತಿಂ ಕೃಷ್ಣಮಪ್ರತ್ಯೂಹ್ಯ ಯವೀಯಸೀಮ್

ಅವನಿಗೆ ವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಭೋಜಕಟ ಎಂಬ ದೊಡ್ಡ ನಗರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು; ದುಷ್ಟನಾದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಹೋರಾಡದೆ, ಅವನ ಕಿರಿಯ ತಂಗಿಯನ್ನು ತಡೆಯದೆ ಇದ್ದನು.

ಕುಣ್ಡಿನಂ ನ ಪ್ರವೇಕ್ಷ್ಯಾಮೀತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ತತ್ರಾವಸದ್ರುಷಾ। ಭಗವಾನ್ಭೀಷ್ಮಕಸುತಾಮೇವಂ ನಿರ್ಜಿತ್ಯ ಭೂಮಿಪಾನ್

'ನಾನು ಕುಂಡಿನ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದನು. ಭೀಷ್ಮಕನ ಪುತ್ರಿಯೂ ಭಗವಂತನೂ ಇತರ ರಾಜರೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಜಯಿಸಿದ್ದರು.

ಪುರಮಾನೀಯ ವಿಧಿವದುಪಯೇಮೇ ಕುರೂದ್ವಹ। ತದಾ ಮಹೋತ್ಸವೋ ನೄಣಾಂ ಯದುಪುರ್ಯಾಂ ಗೃಹೇ ಗೃಹೇ। ಅಭೂದನನ್ಯಭಾವಾನಾಂ ಕೃಷ್ಣೇ ಯದುಪತೌ ನೃಪ

ಅವನನ್ನು ನಗರಕ್ಕೆ ಕರೆತಂದು, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಿವಾಹಮಾಡಿದನು, ಓ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೆ. ಆಗ ಯದುಪುರದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಯದುವಳಯಾಧಿಪತಿಯಾದ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರಭಾವದಿಂದ ಇರುವವರಲ್ಲಿ ಮಹೋತ್ಸವವಾಯಿತು.

ನರಾ ನಾರ್ಯಶ್ಚ ಮುದಿತಾಃ ಪ್ರಮೃಷ್ಟಮಣಿಕುಣ್ಡಲಾಃ। ಪಾರಿಬರ್ಹಮುಪಾಜಹ್ರುರ್ವರಯೋಶ್ಚಿತ್ರವಾಸಸೋಃ

ಪುರುಷರೂ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಹೊಳಪಿನ ಮಣಿಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಅದ್ಭುತವಾದ ವಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಾದ ದಂಪತಿಗೆ ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ತಂದರು.

ಸಾ ವೃಷ್ಣಿಪುರ್ಯುತ್ತಮ್ಭಿತೇನ್ದ್ರ ಕೇತುಭಿರ್। ವಿಚಿತ್ರಮಾಲ್ಯಾಮ್ಬರರತ್ನತೋರಣೈಃ। ಬಭೌ ಪ್ರತಿದ್ವಾರ್ಯುಪಕೢಪ್ತಮಙ್ಗಲೈರ್। ಆಪೂರ್ಣಕುಮ್ಭಾಗುರುಧೂಪದೀಪಕೈಃ

ವೃಷ್ಣಿಗಳ ನಗರವು ಇಂದ್ರಧ್ವಜಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಅದ್ಭುತ ಹಾರಗಳು, ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಮಣಿಯ ತೋರಣಗಳು, ಪ್ರತಿದ್ವಾರದಲ್ಲೂ ಶುಭಚಿಹ್ನೆಗಳು, ತುಂಬಿದ ಕುಂಭಗಳು, ಧೂಪ, ದೀಪಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಸಿಕ್ತಮಾರ್ಗಾ ಮದಚ್ಯುದ್ಭಿರಾಹೂತಪ್ರೇಷ್ಠಭೂಭುಜಾಮ್। ಗಜೈರ್ದ್ವಾಃಸು ಪರಾಮೃಷ್ಟ ರಮ್ಭಾಪೂಗೋಪಶೋಭಿತಾ

ನಗರದ ಬೀದಿಗಳನ್ನು ಸುಗಂಧಮಯ ಮದ್ಯದಿಂದ ಸಿಂಪಲಾಗಿತ್ತು; ಪ್ರಿಯ ರಾಜರು ಕರೆಸಿದ ಆನೆಗಳು ದ್ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದವು; ನಗರವು ಬಾಳೆಮರ ಮತ್ತು ಅಡಿಕೆಮರ ಸಾಲುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.

ಕುರುಸೃಞ್ಜಯಕೈಕೇಯ ವಿದರ್ಭಯದುಕುನ್ತಯಃ। ಮಿಥೋ ಮುಮುದಿರೇ ತಸ್ಮಿನ್ಸಮ್ಭ್ರಮಾತ್ಪರಿಧಾವತಾಮ್

ಕುರು, ಶೃಞ್ಜಯ, ಕೈಕೇಯ, ವಿದರ್ಭ, ಯದು ಮತ್ತು ಕುಂತಿಯವರು, ಎಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ಪರಸ್ಪರ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.

ರುಕ್ಮಿಣ್ಯಾ ಹರಣಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಗೀಯಮಾನಂ ತತಸ್ತತಃ। ರಾಜಾನೋ ರಾಜಕನ್ಯಾಶ್ಚ ಬಭೂವುರ್ಭೃಶವಿಸ್ಮಿತಾಃ

ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ಹರಣದ ಕಥೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಾಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಜರೂ ರಾಜಕುಮಾರಿಯರೂ ತುಂಬಾ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು.

ದ್ವಾರಕಾಯಾಮಭೂದ್ರಾಜನ್ಮಹಾಮೋದಃ ಪುರೌಕಸಾಮ್। ರುಕ್ಮಿಣ್ಯಾ ರಮಯೋಪೇತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕೃಷ್ಣಂ ಶ್ರಿಯಃ ಪತಿಮ್

ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ, ಓ ರಾಜನೆ, ನಾಗರಿಕರಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಆನಂದ ಉಂಟಾಯಿತು; ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ರುಕ್ಮಿಣಿ ಮತ್ತು ರಾಮೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ.

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಸ್ಯ ಜನ್ಮ, ಶಮ್ಬರಾಸುರವಧಶ್ಚ ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಕಾಮಸ್ತು ವಾಸುದೇವಾಂಶೋ ದಗ್ಧಃ ಪ್ರಾಗ್ ರುದ್ರಮನ್ಯುನಾ । ದೇಹೋಪಪತ್ತಯೇ ಭೂಯಃ ತಮೇವ ಪ್ರತ್ಯಪದ್ಯತ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಕಾಮನು ವಾಸುದೇವನ ಅಂಶನಾಗಿದ್ದನು; ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅವನು ರುದ್ರನ ಕೋಪದಿಂದ ಭಸ್ಮವಾಗಿದ್ದನು. ಈಗ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡನು.

ಸ ಏವ ಜಾತೋ ವೈದರ್ಭ್ಯಾಂ ಕೃಷ್ಣವೀರ್ಯಸಮುದ್‌ಭವಃ । ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಇತಿ ವಿಖ್ಯಾತಃ ಸರ್ವತೋಽನವಮಃ ಪಿತುಃ

ವೈದರ್ಭಿಯವರಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಈ ಮಗನು ಕೃಷ್ಣನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು. ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟನು; ಅವನು ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಯಾವತ್ತೂ ಕಡಿಮೆಯಿರಲಿಲ್ಲ.

ತಂ ಶಮ್ಬರಃ ಕಾಮರೂಪೀ ಹೃತ್ವಾ ತೋಕಮನಿರ್ದಶಮ್ । ಸ ವಿದಿತ್ವಾತ್ಮನಃ ಶತ್ರುಂ ಪ್ರಾಸ್ಯೋದನ್ವತ್ಯಗಾದ್ ಗೃಹಮ್

ಮಾಯೆಯಲ್ಲಿಯು ನಿಪುಣನಾದ ಶಂಬರನು, ಆ ಮಗುವನ್ನು ತನ್ನ ಶತ್ರುವೆಂದು ತಿಳಿದು, ಇನ್ನೂ ಏನೂ ಆಗದಿದ್ದ ಆ ಶಿಶುವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಎಸೆದು ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.

ತಂ ನಿರ್ಜಗಾರ ಬಲವಾನ್ ಮೀನಃ ಸೋಽಪ್ಯಪರೈಃ ಸಹ । ವೃತೋ ಜಾಲೇನ ಮಹತಾ ಗೃಹೀತೋ ಮತ್ಸ್ಯಜೀವಿಭಿಃ

ಒಂದು ಬಲಿಷ್ಠ ಮೀನು ಆ ಮಗುವನ್ನು ನುಂಗಿತು. ಆ ಮೀನು ಮತ್ತಿತರ ಮೀನುಗಳೊಂದಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಬಲೆಯಿಂದ ಮೀನುಗಾರರಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

ತಂ ಶಮ್ಬರಾಯ ಕೈವರ್ತಾ ಉಪಾಜಹ್ರುರುಪಾಯನಮ್ । ಸೂದಾ ಮಹಾನಸಂ ನೀತ್ವಾ ವದ್ಯನ್ ಸ್ವಧಿತಿನಾದ್‌ಭುತಮ್

ಆ ಮೀನುಗಾರರು ಆ ಮೀನನ್ನು ಶಂಬರನಿಗೆ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ತಂದರು. ಅಡುಗೆಮಂದಿರದವರು ಅದನ್ನು ಅಡಿಗೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು, ಚಾಕುವಿನಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾದರು.