ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಪೇತುಃ ಶಿರಾಂಸಿ ರಥಿನಾಮಶ್ವಿನಾಂ ಗಜಿನಾಂ ಭುವಿ। ಸಕುಣ್ಡಲಕಿರೀಟಾನಿ ಸೋಷ್ಣೀಷಾಣಿ ಚ ಕೋಟಿಶಃ

ಕೂಂಡಲ, ಕಿರೀಟ, ಉಷ್ಣೀಷಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ರಥಸಾರಥಿಗಳು, ಕುದುರೆ ಸವಾರರು, ಆನೆ ಸವಾರರ ತಲೆಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದವು.

ಹಸ್ತಾಃ ಸಾಸಿಗದೇಷ್ವಾಸಾಃ ಕರಭಾ ಊರವೋಽಙ್ಘ್ರಯಃ। ಅಶ್ವಾಶ್ವತರನಾಗೋಷ್ಟ್ರ ಖರಮರ್ತ್ಯಶಿರಾಂಸಿ ಚ

ಕತ್ತಿ, ಗದೆ, ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದ ಕೈಗಳು, ಆನೆಗಳು, ತೊಡೆಗಳು, ಕಾಲುಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ಕತ್ತೆಗಳು, ಒಂಟೆಗಳು, ಎತ್ತುಗಳು, ಕರುಗಳು, ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರ ತಲೆಗಳು—

ಹನ್ಯಮಾನಬಲಾನೀಕಾ ವೃಷ್ಣಿಭಿರ್ಜಯಕಾಙ್ಕ್ಷಿಭಿಃ। ರಾಜಾನೋ ವಿಮುಖಾ ಜಗ್ಮುರ್ಜರಾಸನ್ಧಪುರಃಸರಾಃ

ವಿಜಯವನ್ನು ಬಯಸಿದ ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಅವರ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಜರಾಸಂಧನ ನೇತೃತ್ವದ ರಾಜರು ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.

ಶಿಶುಪಾಲಂ ಸಮಭ್ಯೇತ್ಯ ಹೃತದಾರಮಿವಾತುರಮ್। ನಷ್ಟತ್ವಿಷಂ ಗತೋತ್ಸಾಹಂ ಶುಷ್ಯದ್ವದನಮಬ್ರುವನ್

ಅವರು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವನಂತೆ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ, ಕಿರಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡ, ಉತ್ಸಾಹ ಹೋದ, ಬಾಯಾರಿದ ಶಿಶುಪಾಲನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಭೋ ಭೋಃ ಪುರುಷಶಾರ್ದೂಲ ದೌರ್ಮನಸ್ಯಮಿದಂ ತ್ಯಜ। ನ ಪ್ರಿಯಾಪ್ರಿಯಯೋ ರಾಜನ್ನಿಷ್ಠಾ ದೇಹಿಷು ದೃಶ್ಯತೇ

"ಓ ಪುರುಷಶಾರ್ದೂಲ, ಈ ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು! ರಾಜನೇ, ದೇಹಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಸಂತೋಷವೋ ದುಃಖವೋ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ."

ಯಥಾ ದಾರುಮಯೀ ಯೋಷಿತ್ನೃತ್ಯತೇ ಕುಹಕೇಚ್ಛಯಾ। ಏವಮೀಶ್ವರತನ್ತ್ರೋಽಯಮೀಹತೇ ಸುಖದುಃಖಯೋಃ

"ಹೆಂಗಸು ಮರದ ಗೊಂಬೆ ಮಾಯಾಜಾಲಿಕನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹೇಗೆ ಕುಣಿಯುತ್ತದೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಎಲ್ಲರೂ ಭಗವಂತನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಸಂತೋಷ-ದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ."

ಶೌರೇಃ ಸಪ್ತದಶಾಹಂ ವೈ ಸಂಯುಗಾನಿ ಪರಾಜಿತಃ। ತ್ರಯೋವಿಂಶತಿಭಿಃ ಸೈನ್ಯೈರ್ಜಿಗ್ಯೇ ಏಕಮಹಂ ಪರಮ್

"ನಾನು ಶೌರಿಯೊಂದಿಗೆ ಹದಿನೇಳು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೋತಿದ್ದೆನು; ಹದಿನೆಂಟನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ಸೇನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಮೇಲೆ ಜಯ ಸಾಧಿಸಿದೆನು."

ತಥಾಪ್ಯಹಂ ನ ಶೋಚಾಮಿ ನ ಪ್ರಹೃಷ್ಯಾಮಿ ಕರ್ಹಿಚಿತ್। ಕಾಲೇನ ದೈವಯುಕ್ತೇನ ಜಾನನ್ವಿದ್ರಾವಿತಂ ಜಗತ್

"ಆದರೂ ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ದುಃಖಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಸಂತೋಷಪಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಕಾಲ ಮತ್ತು ವಿಧಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೇ ಜಗತ್ತು ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ."

ಅಧುನಾಪಿ ವಯಂ ಸರ್ವೇ ವೀರಯೂಥಪಯೂಥಪಾಃ। ಪರಾಜಿತಾಃ ಫಲ್ಗುತನ್ತ್ರೈರ್ಯದುಭಿಃ ಕೃಷ್ಣಪಾಲಿತೈಃ

"ಈಗಲೂ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ, ಶೂರವೀರರ ನಾಯಕರು, ಕೃಷ್ಣನ ರಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿರುವ ಯಾದವರು ತಮ್ಮ ಕುತಂತ್ರಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ್ದಾರೆ."

ರಿಪವೋ ಜಿಗ್ಯುರಧುನಾ ಕಾಲ ಆತ್ಮಾನುಸಾರಿಣಿ। ತದಾ ವಯಂ ವಿಜೇಷ್ಯಾಮೋ ಯದಾ ಕಾಲಃ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಃ

"ಈಗ ಶತ್ರುಗಳು ಗೆದ್ದಿದ್ದಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಕಾಲ ತನ್ನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ; ಕಾಲ ನಮ್ಮ ಪರವಾಗುವಾಗ ನಾವು ಜಯಶಾಲಿಗಳಾಗುತ್ತೇವೆ."

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ। ಏವಂ ಪ್ರಬೋಧಿತೋ ಮಿತ್ರೈಶ್ಚೈದ್ಯೋಽಗಾತ್ಸಾನುಗಃ ಪುರಮ್। ಹತಶೇಷಾಃ ಪುನಸ್ತೇಽಪಿ ಯಯುಃ ಸ್ವಂ ಸ್ವಂ ಪುರಂ ನೃಪಾಃ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಸ್ನೇಹಿತರು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಚೇದಿ ರಾಜನು ತನ್ನ ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಊರಿಗೆ ಹೋದನು; ಉಳಿದ ರಾಜರೂ ಬದುಕಿದ್ದವರು ತಾವು ತಾವು ತಮ್ಮ ಊರಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.

ರುಕ್ಮೀ ತು ರಾಕ್ಷಸೋದ್ವಾಹಂ ಕೃಷ್ಣದ್ವಿಡಸಹನ್ಸ್ವಸುಃ। ಪೃಷ್ಠತೋಽನ್ವಗಮತ್ಕೃಷ್ಣಮಕ್ಷೌಹಿಣ್ಯಾ ವೃತೋ ಬಲೀ

ಆದರೆ, ರುಕ್ಮಿ ತನ್ನ ತಂಗಿಯ ರಾಕ್ಷಸ ವಿವಾಹವನ್ನು ಸಹಿಸದೆ, ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ದ್ವೇಷದಿಂದ, ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿ ತನ್ನ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ಹಿಂದೆ ಹೋಯಿತು.

ರುಕ್ಮ್ಯಮರ್ಷೀ ಸುಸಂರಬ್ಧಃ ಶೃಣ್ವತಾಂ ಸರ್ವಭೂಭುಜಾಮ್। ಪ್ರತಿಜಜ್ಞೇ ಮಹಾಬಾಹುರ್ದಂಶಿತಃ ಸಶರಾಸನಃ

ರುಕ್ಮಿ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಎಲ್ಲ ರಾಜರ ಮುಂದೆ, ತನ್ನ ಮಹಾ ಭುಜಗಳು ನಡುಗುತ್ತಾ, ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದು, ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದರು.

ಅಹತ್ವಾ ಸಮರೇ ಕೃಷ್ಣಮಪ್ರತ್ಯೂಹ್ಯ ಚ ರುಕ್ಮಿಣೀಮ್। ಕುಣ್ಡಿನಂ ನ ಪ್ರವೇಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಸತ್ಯಮೇತದ್ಬ್ರವೀಮಿ ವಃ

"ನಾನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೊಲ್ಲದೆ, ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ಮರಳಿ ತಂದುಕೊಳ್ಳದೆ ಕುಂಡಿನಪುರಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ಇದನ್ನು ನಿಮಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ."

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ರಥಮಾರುಹ್ಯ ಸಾರಥಿಂ ಪ್ರಾಹ ಸತ್ವರಃ। ಚೋದಯಾಶ್ವಾನ್ಯತಃ ಕೃಷ್ಣಃ ತಸ್ಯ ಮೇ ಸಂಯುಗಂ ಭವೇತ್

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವನು ತಕ್ಷಣ ರಥಕ್ಕೆ ಏರಿ, ಸಾರಥಿಗೆ, "ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸು! ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದುರಿಸಬೇಕು!" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಅದ್ಯಾಹಂ ನಿಶಿತೈರ್ಬಾಣೈರ್ಗೋಪಾಲಸ್ಯ ಸುದುರ್ಮತೇಃ। ನೇಷ್ಯೇ ವೀರ್ಯಮದಂ ಯೇನ ಸ್ವಸಾ ಮೇ ಪ್ರಸಭಂ ಹೃತಾ

"ಇಂದು ನಾನು ಆ ದುಷ್ಟ ಗೋಪಾಳನು ನನ್ನ ತಂಗಿಯನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕೊಂಡೊಯ್ದವನ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತೇನೆ."

ವಿಕತ್ಥಮಾನಃ ಕುಮತಿರೀಶ್ವರಸ್ಯಾಪ್ರಮಾಣವಿತ್। ರಥೇನೈಕೇನ ಗೋವಿನ್ದಂ ತಿಷ್ಠ ತಿಷ್ಠೇತ್ಯಥಾಹ್ವಯತ್

ಹೀಗೆ ಗರ್ವದಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಭಗವಂತನ ಮಹಿಮೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ, ರುಕ್ಮಿ ತನ್ನ ಒಬ್ಬನೇ ರಥದಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ, ಗೋವಿಂದನನ್ನು, "ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು!" ಎಂದು ಸವಾಲು ಹಾಕಿದನು.

ಧನುರ್ವಿಕೃಷ್ಯ ಸುದೃಢಂ ಜಘ್ನೇ ಕೃಷ್ಣಂ ತ್ರಿಭಿಃ ಶರೈಃ। ಆಹ ಚಾತ್ರ ಕ್ಷಣಂ ತಿಷ್ಠ ಯದೂನಾಂ ಕುಲಪಾಂಸನ

ಬಲವಾದ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎಳೆದು, ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಹೊಡೆದು, "ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಿಲ್ಲು, ಯಾದವ ಕುಲದ ಅಪಮಾನ!" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಯತ್ರ ಯಾಸಿ ಸ್ವಸಾರಂ ಮೇ ಮುಷಿತ್ವಾ ಧ್ವಾಙ್ಕ್ಷವದ್ಧವಿಃ। ಹರಿಷ್ಯೇಽದ್ಯ ಮದಂ ಮನ್ದ ಮಾಯಿನಃ ಕೂಟಯೋಧಿನಃ

"ಹೋಮದ ಬಲಿಯನ್ನು ಕಳ್ಳದಂತೆ ನನ್ನ ತಂಗಿಯನ್ನು ಕದ್ದುಕೊಂಡು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀಯ? ಇಂದು ನಾನು ನಿನ್ನ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತೇನೆ, ಮೋಸಗಾರ, ಕುಟಿಲ ಯೋಧಾ!"

ಯಾವನ್ನ ಮೇ ಹತೋ ಬಾಣೈಃ ಶಯೀಥಾ ಮುಞ್ಚ ದಾರಿಕಾಮ್। ಸ್ಮಯನ್ಕೃಷ್ಣೋ ಧನುಶ್ಛಿತ್ತ್ವಾ ಷಡ್ಭಿರ್ವಿವ್ಯಾಧ ರುಕ್ಮಿಣಮ್

ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು ಕೆಡವುವ ತನಕ, ಆ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಬಿಡು! ಎಂದು ರುಕ್ಮಿ ಹೇಳಿದನು. ಕೃಷ್ಣನು ನಗುತ್ತಾ ಅವನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಮುರಿದು, ಆರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ರುಕ್ಮಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದನು.

ಅಷ್ಟಭಿಶ್ಚತುರೋ ವಾಹಾನ್ದ್ವಾಭ್ಯಾಂ ಸೂತಂ ಧ್ವಜಂ ತ್ರಿಭಿಃ। ಸ ಚಾನ್ಯದ್ಧನುರಾಧಾಯ ಕೃಷ್ಣಂ ವಿವ್ಯಾಧ ಪಞ್ಚಭಿಃ

ಎಂಟು ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು, ಎರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸಾರಥಿಯನ್ನು, ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಧ್ವಜವನ್ನು ರುಕ್ಮಿ ಹೊಡೆದನು. ಮತ್ತೊಂದು ಧನುಸ್ಸು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು.

ತೈಸ್ತಾದಿತಃ ಶರೌಘೈಸ್ತು ಚಿಚ್ಛೇದ ಧನುರಚ್ಯುತಃ। ಪುನರನ್ಯದುಪಾದತ್ತ ತದಪ್ಯಚ್ಛಿನದವ್ಯಯಃ

ಆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗೊಳಗಾದರೂ, ಅಚ್ಯುತನು ರುಕ್ಮಿಯ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ತುಂಡುಮಾಡಿದನು. ರುಕ್ಮಿ ಮತ್ತೊಂದು ಧನುಸ್ಸು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗಲೂ, ಅವ್ಯಯನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಅದನ್ನೂ ಮುರಿದನು.

ಪರಿಘಂ ಪಟ್ಟಿಶಂ ಶೂಲಂ ಚರ್ಮಾಸೀ ಶಕ್ತಿತೋಮರೌ। ಯದ್ಯದಾಯುಧಮಾದತ್ತ ತತ್ಸರ್ವಂ ಸೋಽಚ್ಛಿನದ್ಧರಿಃ

ರುಕ್ಮಿ ಯಾವ ಆಯುಧವನ್ನಾದರೂ ಹಿಡಿದಾಗ—ಗುಂಡಾಸು, ಗದೆಯು, ತ್ರಿಶೂಲ, ಕವಚ, ಖಡ್ಗ, ಜಾವಲಿನ್, ಅಥವಾ ತೋಮರ—ಹರಿಯವರು ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತುಂಡುಮಾಡಿದರು.

ತತೋ ರಥಾದವಪ್ಲುತ್ಯ ಖಡ್ಗಪಾಣಿರ್ಜಿಘಾಂಸಯಾ। ಕೃಷ್ಣಮಭ್ಯದ್ರವತ್ಕ್ರುದ್ಧಃ ಪತಙ್ಗ ಇವ ಪಾವಕಮ್

ಆಮೇಲೆ, ರುಕ್ಮಿ ರಥದಿಂದ ಜಿಗಿದು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಖಡ್ಗ ಹಿಡಿದು, ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಕೋಪದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನ ಕಡೆಗೆ ಹಾರಿದನು. ಅದು ಹಕ್ಕಿ ಬೆಂಕಿಗೆ ಹಾರಿದಂತೆ ಇತ್ತು.

ತಸ್ಯ ಚಾಪತತಃ ಖಡ್ಗಂ ತಿಲಶಶ್ಚರ್ಮ ಚೇಷುಭಿಃ। ಛಿತ್ತ್ವಾಸಿಮಾದದೇ ತಿಗ್ಮಂ ರುಕ್ಮಿಣಂ ಹನ್ತುಮುದ್ಯತಃ

ಅವನ ದಾಳಿ ನೋಡಿದ ಕೃಷ್ಣನು, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಖಡ್ಗವನ್ನೂ ಕವಚವನ್ನೂ ತುಂಡುಮಾಡಿದನು. ನಂತರ ತನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಖಡ್ಗವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ರುಕ್ಮಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಭ್ರಾತೃವಧೋದ್ಯೋಗಂ ರುಕ್ಮಿಣೀ ಭಯವಿಹ್ವಲಾ। ಪತಿತ್ವಾ ಪಾದಯೋರ್ಭರ್ತುರುವಾಚ ಕರುಣಂ ಸತೀ

ತಮ್ಮ ಗಂಡನು ತಮ್ಮ ಅಣ್ಣನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಹೊರಟಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಯದಿಂದ ಗಾಬರಿಗೊಂಡ ರುಕ್ಮಿಣಿ, ಪತಿಯ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ದುಃಖಭರಿತವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದಳು.

ಶ್ರೀರುಕ್ಮಿಣ್ಯುವಾಚ। ಯೋಗೇಶ್ವರಾಪ್ರಮೇಯಾತ್ಮನ್ದೇವದೇವ ಜಗತ್ಪತೇ। ಹನ್ತುಂ ನಾರ್ಹಸಿ ಕಲ್ಯಾಣ ಭ್ರಾತರಂ ಮೇ ಮಹಾಭುಜ

ಶ್ರೀ ರುಕ್ಮಿಣಿ ಹೇಳಿದಳು: ಯೋಗೇಶ್ವರ, ಅಳವಡಿಸಲಾಗದವನೇ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವಾ, ಲೋಕನಾಥಾ, ಕಲ್ಯಾಣಕರ, ಬಲವಂತನಾದವನೇ, ನನ್ನ ಅಣ್ಣನನ್ನು ನೀನು ಕೊಲ್ಲಬಾರದು.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ। ತಯಾ ಪರಿತ್ರಾಸವಿಕಮ್ಪಿತಾಙ್ಗಯಾ ಶುಚಾವಶುಷ್ಯನ್ಮುಖರುದ್ಧಕಣ್ಠಯಾ। ಕಾತರ್ಯವಿಸ್ರಂಸಿತಹೇಮಮಾಲಯಾ ಗೃಹೀತಪಾದಃ ಕರುಣೋ ನ್ಯವರ್ತತ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಭಯದಿಂದ ಅವಳ ದೇಹ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ದುಃಖದಿಂದ ಮುಖ ಒಣಗಿತ್ತು, ಕಂಠವು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿತ್ತು, ಆತಂಕದಿಂದ ಚಿನ್ನದ ಹಾರವು ಜಾರಿತ್ತು. ಅವಳು ಪತಿಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ದಯೆಯಿಂದ ಅವನು ಕೈಯನ್ನೆಳೆದನು.

ಚೈಲೇನ ಬದ್ಧ್ವಾ ತಮಸಾಧುಕಾರಿಣಂ ಸಶ್ಮಶ್ರುಕೇಶಂ ಪ್ರವಪನ್ವ್ಯರೂಪಯತ್। ತಾವನ್ಮಮರ್ದುಃ ಪರಸೈನ್ಯಮದ್ಭುತಂ ಯದುಪ್ರವೀರಾ ನಲಿನೀಂ ಯಥಾ ಗಜಾಃ

ಆ ದುಷ್ಟನನ್ನು ಒಬ್ಬ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ, ಅವನ ತಲೆಗೂ ದಾಡಿಗೂ ಕೂದಲು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಅವನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದನು. ಆ ವೇಳೆ, ಯದು ವೀರರು ಶತ್ರು ಸೇನೆಯನ್ನು ಹಸಿವಾದ ಆನೆಗಳು ಕಮಲವನವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದಂತೆ ಓಡಿಸಿದರು.