ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಬಲೇನ ಮಹತಾ ಸಾರ್ಧಂ ಭ್ರಾತೃಸ್ನೇಹಪರಿಪ್ಲುತಃ। ತ್ವರಿತಃ ಕುಣ್ಡಿನಂ ಪ್ರಾಗಾದ್ಗಜಾಶ್ವರಥಪತ್ತಿಭಿಃ

ತಮ್ಮ ತಮ್ಮನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥ ಮತ್ತು ಪಾದಾತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಕುಂಡಿನಪುರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.

ಭೀಷ್ಮಕನ್ಯಾ ವರಾರೋಹಾ ಕಾಙ್ಕ್ಷನ್ತ್ಯಾಗಮನಂ ಹರೇಃ। ಪ್ರತ್ಯಾಪತ್ತಿಮಪಶ್ಯನ್ತೀ ದ್ವಿಜಸ್ಯಾಚಿನ್ತಯತ್ತದಾ

ಭೀಷ್ಮಕನ ಸುಂದರ ರೂಪದ ಪುತ್ರಿ, ಹರಿಯವರ ಆಗಮನವನ್ನು ಆಕಾಂಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ, ಅವರ ಬರುವ ಲಕ್ಷಣವನ್ನೇ ಕಾಣದೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಅಹೋ ತ್ರಿಯಾಮಾನ್ತರಿತ ಉದ್ವಾಹೋ ಮೇಽಲ್ಪರಾಧಸಃ। ನಾಗಚ್ಛತ್ಯರವಿನ್ದಾಕ್ಷೋ ನಾಹಂ ವೇದ್ಮ್ಯತ್ರ ಕಾರಣಮ್। ಸೋಽಪಿ ನಾವರ್ತತೇಽದ್ಯಾಪಿ ಮತ್ಸನ್ದೇಶಹರೋ ದ್ವಿಜಃ

ಅಯ್ಯೋ, ನನ್ನ ವಿವಾಹವಾಗಿದ್ದು ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದರೂ, ನಾನು ಯಾವ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿಲ್ಲ; ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳವನು ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಕಾರಣವೂ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಸಂದೇಶವನ್ನೊಯ್ಯಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಇಂದಿಗೂ ಮರಳಿ ಬಂದಿಲ್ಲ.

ಅಪಿ ಮಯ್ಯನವದ್ಯಾತ್ಮಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಿಞ್ಚಿಜ್ಜುಗುಪ್ಸಿತಮ್। ಮತ್ಪಾಣಿಗ್ರಹಣೇ ನೂನಂ ನಾಯಾತಿ ಹಿ ಕೃತೋದ್ಯಮಃ

ನನ್ನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ದೋಷವಿದೆ ಎಂದು ಅವನು ಕಂಡು, ನಿರ್ದೋಷಿಯಾದವನು ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿಯಲು ಈಗ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಿದ್ದಾನೋ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ನನಗೆ ಬರುತ್ತಿದೆ.

ದುರ್ಭಗಾಯಾ ನ ಮೇ ಧಾತಾ ನಾನುಕೂಲೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ। ದೇವೀ ವಾ ವಿಮುಖೀ ಗೌರೀ ರುದ್ರಾಣೀ ಗಿರಿಜಾ ಸತೀ

ನನ್ನ ಭಾಗ್ಯ ದುರ್ಬಲವಾಗಿದೆ; ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ನನಗೆ ಅನುಕೂಲಕರನಲ್ಲ, ಮಹಾದೇವನೂ ಸಹಾಯಕರನಲ್ಲ, ಗೌರಿ, ರುದ್ರಾಣಿ, ಗಿರಿಜಾ, ಸತೀ ದೇವಿಯರೂ ನನ್ನ ಕಡೆ ಮುಖಮಾಡಿಲ್ಲ.

ಏವಂ ಚಿನ್ತಯತೀ ಬಾಲಾ ಗೋವಿನ್ದಹೃತಮಾನಸಾ। ನ್ಯಮೀಲಯತ ಕಾಲಜ್ಞಾ ನೇತ್ರೇ ಚಾಶ್ರುಕಲಾಕುಲೇ

ಈ ರೀತಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಬಾಲೆಯ ಮನಸ್ಸು ಗೋವಿಂದನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿತ್ತು; ಕಾಲವನ್ನು ನೆನೆಸುತ್ತಾ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಳು.

ಏವಂ ವಧ್ವಾಃ ಪ್ರತೀಕ್ಷನ್ತ್ಯಾ ಗೋವಿನ್ದಾಗಮನಂ ನೃಪ। ವಾಮ ಊರುರ್ಭುಜೋ ನೇತ್ರಮಸ್ಫುರನ್ಪ್ರಿಯಭಾಷಿಣಃ

ರಾಜನೇ, ವಧು ಗೋವಿಂದನ ಬರುವಿಕೆಯನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ, ಅವಳ ಎಡ ಕಾಲು, ಎಡ ಕೈ ಮತ್ತು ಎಡ ಕಣ್ಣು, ಶುಭ ಸೂಚಿಸುವಂತೆ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ಅಥ ಕೃಷ್ಣವಿನಿರ್ದಿಷ್ಟಃ ಸ ಏವ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಃ। ಅನ್ತಃಪುರಚರೀಂ ದೇವೀಂ ರಾಜಪುತ್ರೀಂ ದದರ್ಶ ಹ

ಆಗ, ಕೃಷ್ಣನು ಸೂಚಿಸಿದಂತೆ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಆಂತರಿಕ ಮಹಲಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ಕಂಡನು.

ಸಾ ತಂ ಪ್ರಹೃಷ್ಟವದನಮವ್ಯಗ್ರಾತ್ಮಗತಿಂ ಸತೀ। ಆಲಕ್ಷ್ಯ ಲಕ್ಷಣಾಭಿಜ್ಞಾ ಸಮಪೃಚ್ಛಚ್ಛುಚಿಸ್ಮಿತಾ

ಅವಳು ಆತನನ್ನು ಸಂತೋಷಭರಿತ ಮುಖದಿಂದ, ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿದ್ದವಳಾಗಿ, ಶುಭ ಹಾಸ್ಯದಿಂದ ಆತನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಳು.

ತಸ್ಯಾ ಆವೇದಯತ್ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಶಶಂಸ ಯದುನನ್ದನಮ್। ಉಕ್ತಂ ಚ ಸತ್ಯವಚನಮಾತ್ಮೋಪನಯನಂ ಪ್ರತಿ

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಯದುಕುಲದ ಕುಮಾರನು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ, ಸ್ವಯಂವರದ ಬಗ್ಗೆ ನಿಜವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ತಮಾಗತಂ ಸಮಾಜ್ಞಾಯ ವೈದರ್ಭೀ ಹೃಷ್ಟಮಾನಸಾ। ನ ಪಶ್ಯನ್ತೀ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯ ಪ್ರಿಯಮನ್ಯನ್ನನಾಮ ಸಾ

ಅವನು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು, ವೈದರ್ಭಿ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿಂದ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನತ್ತ ನೋಡದೆ, ಅವನನ್ನು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಸಿದಳು.

ಪ್ರಾಪ್ತೌ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ್ವದುಹಿತುರುದ್ವಾಹಪ್ರೇಕ್ಷಣೋತ್ಸುಕೌ। ಅಭ್ಯಯಾತ್ತೂರ್ಯಘೋಷೇಣ ರಾಮಕೃಷ್ಣೌ ಸಮರ್ಹಣೈಃ

ತಮ್ಮ ಮಗಳ ವಿವಾಹವನ್ನು ನೋಡಲು ಉತ್ಸುಕನಾದ ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರು, ವಾದ್ಯಗಳ ಘೋಷದೊಂದಿಗೆ, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸನ್ಮಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದರು.

ಮಧುಪರ್ಕಮುಪಾನೀಯ ವಾಸಾಂಸಿ ವಿರಜಾಂಸಿ ಸಃ। ಉಪಾಯನಾನ್ಯಭೀಷ್ಟಾನಿ ವಿಧಿವತ್ಸಮಪೂಜಯತ್

ಅವನು ಮಾದು, ಹಾಲು, ಶುಭ್ರವಾದ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಹಾಗೂ ಇಚ್ಛಿತವಾದ ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ತಂದು, ವಿಧಿಯಂತೆ ಅವರ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದನು.

ತಯೋರ್ನಿವೇಶನಂ ಶ್ರೀಮದುಪಾಕಲ್ಪ್ಯ ಮಹಾಮತಿಃ। ಸಸೈನ್ಯಯೋಃ ಸಾನುಗಯೋರಾತಿಥ್ಯಂ ವಿದಧೇ ಯಥಾ

ಆ ಮಹಾಮತಿವಂತನು ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೆ, ಅವರ ಸೇನೆ ಮತ್ತು ಅನುಯಾಯಿಗಳಿಗೂ, ಭವ್ಯವಾದ ವಾಸಸ್ಥಳವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಆತಿಥ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ಏವಂ ರಾಜ್ಞಾಂ ಸಮೇತಾನಾಂ ಯಥಾವೀರ್ಯಂ ಯಥಾವಯಃ। ಯಥಾಬಲಂ ಯಥಾವಿತ್ತಂ ಸರ್ವೈಃ ಕಾಮೈಃ ಸಮರ್ಹಯತ್

ಹೀಗೆ, ಸೇರಿದ್ದ ರಾಜರಿಗೆ ಅವರ ಶೌರ್ಯ, ವಯಸ್ಸು, ಬಲ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತಿನ ಪ್ರಕಾರ, ಎಲ್ಲ ಬಯಕೆಯ ಉಡುಗೊರೆಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಿದನು.

ಕೃಷ್ಣಮಾಗತಮಾಕರ್ಣ್ಯ ವಿದರ್ಭಪುರವಾಸಿನಃ। ಆಗತ್ಯ ನೇತ್ರಾಞ್ಜಲಿಭಿಃ ಪಪುಸ್ತನ್ಮುಖಪಙ್ಕಜಮ್

ಕೃಷ್ಣನು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ, ವಿದ್ಯರ್ಭನಗರದ ಜನರು ಬಂದು, ಕೈಗಳನ್ನು ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಮುಖಪದ್ಮವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಆನಂದಿಸಿದರು.

ಅಸ್ಯೈವ ಭಾರ್ಯಾ ಭವಿತುಂ ರುಕ್ಮಿಣ್ಯರ್ಹತಿ ನಾಪರಾ। ಅಸಾವಪ್ಯನವದ್ಯಾತ್ಮಾ ಭೈಷ್ಮ್ಯಾಃ ಸಮುಚಿತಃ ಪತಿಃ

ಕೇವಲ ರುಕ್ಮಿಣಿಯೇ ಅವನ ಪತ್ನಿಯಾಗಲು ಯೋಗ್ಯಳು, ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ; ಅವನು ಕೂಡ ದೋಷರಹಿತನು, ಭೈಷ್ಮಿಯ ಮಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕ ಪತಿ.

ಕಿಞ್ಚಿತ್ಸುಚರಿತಂ ಯನ್ನಸ್ತೇನ ತುಷ್ಟಸ್ತ್ರಿಲೋಕಕೃತ್। ಅನುಗೃಹ್ಣಾತು ಗೃಹ್ಣಾತು ವೈದರ್ಭ್ಯಾಃ ಪಾಣಿಮಚ್ಯುತಃ

ನಾವು ಮಾಡಿದ ಸ್ವಲ್ಪ ಸದುದ್ದೇಶದಿಂದಲೂ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ; ಅಚ್ಯುತನು ವಿದ್ಯರ್ಭಿಯ ಕೈ ಹಿಡಿಯಲಿ, ಅಂಗೀಕರಿಸಲಿ.

ಏವಂ ಪ್ರೇಮಕಲಾಬದ್ಧಾ ವದನ್ತಿ ಸ್ಮ ಪುರೌಕಸಃ। ಕನ್ಯಾ ಚಾನ್ತಃಪುರಾತ್ಪ್ರಾಗಾದ್ಭಟೈರ್ಗುಪ್ತಾಮ್ಬಿಕಾಲಯಮ್

ಹೀಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಂಧನದಿಂದ ನಗರದವರು ಮಾತನಾಡಿದರು; ಆ ಕನ್ಯೆ ಭಟರ ರಕ್ಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಂತರಂಗದಿಂದ ಅಂಬಿಕಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೊರಟಳು.

ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ವಿನಿರ್ಯಯೌ ದ್ರಷ್ಟುಂ ಭವಾನ್ಯಾಃ ಪಾದಪಲ್ಲವಮ್। ಸಾ ಚಾನುಧ್ಯಾಯತೀ ಸಮ್ಯಙ್ಮುಕುನ್ದಚರಣಾಮ್ಬುಜಮ್

ಅವಳು ಭವಾನಿಯ ಪಾದಪಲ್ಲವವನ್ನು ನೋಡಲು ಕಾಲಿನಿಂದ ಹೊರಟಳು; ನಡೆಯುತ್ತಾ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಕುಂದನ ಪಾದಪದ್ಮವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಯತವಾಙ್ಮಾತೃಭಿಃ ಸಾರ್ಧಂ ಸಖೀಭಿಃ ಪರಿವಾರಿತಾ। ಗುಪ್ತಾ ರಾಜಭಟೈಃ ಶೂರೈಃ ಸನ್ನದ್ಧೈರುದ್ಯತಾಯುಧೈಃ। ಮೃಡಙ್ಗಶಙ್ಖಪಣವಾಸ್ತೂರ್ಯಭೇರ್ಯಶ್ಚ ಜಘ್ನಿರೇ

ಅವಳು ತಾಯಂದಿರ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತೆಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ರಾಜಭಟರು ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಾಗಿ, ಸಜ್ಜುಗೊಂಡು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮೃದಂಗ, ಶಂಖ, ಪಣವ, ತೂರ್ಯ, ಭೇರಿ ಮುಂತಾದ ವಾದ್ಯಗಳು ಮೊಳಗಿದವು.

ನಾನೋಪಹಾರ ಬಲಿಭಿರ್ವಾರಮುಖ್ಯಾಃ ಸಹಸ್ರಶಃ। ಸ್ರಗ್ಗನ್ಧವಸ್ತ್ರಾಭರಣೈರ್ದ್ವಿಜಪತ್ನ್ಯಃ ಸ್ವಲಙ್ಕೃತಾಃ

ಸಾವಿರಾರು ಪ್ರಮುಖ ಮಹಿಳೆಯರು ವಿವಿಧ ಬಲಿಗಳು, ಹಾರಗಳು, ಸುಗಂಧ, ಬಟ್ಟೆಗಳು, ಆಭರಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸ್ವಲ್ಪಂಗಾರವಾಗಿ, ದ್ವಿಜಪತ್ನಿಯರಿಗೆ ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ತಂದರು.

ಗಾಯನ್ತ್ಯಶ್ಚ ಸ್ತುವನ್ತಶ್ಚ ಗಾಯಕಾ ವಾದ್ಯವಾದಕಾಃ। ಪರಿವಾರ್ಯ ವಧೂಂ ಜಗ್ಮುಃ ಸೂತಮಾಗಧವನ್ದಿನಃ

ಹಾಡುಗಾರರು ಮತ್ತು ವಾದ್ಯಗಾರರು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ, ವಧುವನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು, ಸೂತ, ಮಾಘಧ, ವಂದಿನರು ಕೂಡಾ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಹೋದರು.

ಆಸಾದ್ಯ ದೇವೀಸದನಂ ಧೌತಪಾದಕರಾಮ್ಬುಜಾ। ಉಪಸ್ಪೃಶ್ಯ ಶುಚಿಃ ಶಾನ್ತಾ ಪ್ರವಿವೇಶಾಮ್ಬಿಕಾನ್ತಿಕಮ್

ದೇವಿಯ ಮಂದಿರವನ್ನು ತಲುಪಿದ ಅವಳು, ಕಾಲು ಮತ್ತು ಕೈಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ಶುದ್ಧವಾಗಿಯೂ ಶಾಂತವಾಗಿಯೂ, ಅಂಬಿಕೆಯ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು.

ತಾಂ ವೈ ಪ್ರವಯಸೋ ಬಾಲಾಂ ವಿಧಿಜ್ಞಾ ವಿಪ್ರಯೋಷಿತಃ। ಭವಾನೀಂ ವನ್ದಯಾಂಚಕ್ರುರ್ಭವಪತ್ನೀಂ ಭವಾನ್ವಿತಾಮ್

ಅಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಕ ಮತ್ತು ವಿಧಿಯನ್ನು ತಿಳಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ತ್ರೀಯರು, ಭವಾನಿಯೊಂದಿಗೆ, ಭವಪತ್ನಿಯನ್ನು ಶ್ರೀಯುತಳಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದರು.

ನಮಸ್ಯೇ ತ್ವಾಮ್ಬಿಕೇಽಭೀಕ್ಷ್ಣಂ ಸ್ವಸನ್ತಾನಯುತಾಂ ಶಿವಾಮ್। ಭೂಯಾತ್ಪತಿರ್ಮೇ ಭಗವಾನ್ಕೃಷ್ಣಸ್ತದನುಮೋದತಾಮ್

ಓ ಅಂಬಿಕೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ, ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಶುಭವಾಗಿರುವವಳೇ; ನನ್ನ ಪತಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಾಗಲಿ, ನೀನು ಇದರಿಂದ ಸಂತೋಷವಾಗಿರು.

ಅದ್ಭಿರ್ಗನ್ಧಾಕ್ಷತೈರ್ಧೂಪೈರ್ವಾಸಃಸ್ರಙ್ಮಾಲ್ಯ ಭೂಷಣೈಃ। ನಾನೋಪಹಾರಬಲಿಭಿಃ ಪ್ರದೀಪಾವಲಿಭಿಃ ಪೃಥಕ್

ಸುಗಂಧದ ವಸ್ತುಗಳು, ಅಕ್ಷತೆ, ಧೂಪ, ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆಗಳು, ಹಾರಗಳು, ಆಭರಣಗಳು, ವಿವಿಧ ವಿಧದ ಬಲಿಗಳು ಮತ್ತು ತಿನಿಸುಗಳು, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹಚ್ಚಿದ ದೀಪಗಳ ಸಾಲುಗಳಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು.

ವಿಪ್ರಸ್ತ್ರಿಯಃ ಪತಿಮತೀಸ್ತಥಾ ತೈಃ ಸಮಪೂಜಯತ್। ಲವಣಾಪೂಪತಾಮ್ಬೂಲ ಕಣ್ಠಸೂತ್ರಫಲೇಕ್ಷುಭಿಃ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸ್ತ್ರೀಯರು ತಮ್ಮ ಗಂಡಸರ ಜೊತೆಗೆ ಆಕೆಗೆ ಉಪ್ಪು, ಹಿಟ್ಟಿನ ಹೋಳಿಗೆ, ಪಾಕ, ಪಾನಸು, ಹಾರಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಸಕ್ಕರೆಕಬ್ಬುಗಳಿಂದ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.

ತಸ್ಯೈ ಸ್ತ್ರಿಯಸ್ತಾಃ ಪ್ರದದುಃ ಶೇಷಾಂ ಯುಯುಜುರಾಶಿಷಃ। ತಾಭ್ಯೋ ದೇವ್ಯೈ ನಮಶ್ಚಕ್ರೇ ಶೇಷಾಂ ಚ ಜಗೃಹೇ ವಧೂಃ

ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಉಳಿದ ಬಲಿಗಳನ್ನು ಆಕೆಗೆ ಕೊಟ್ಟರು, ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು; ಆ ವಧು ಅವರಿಗೇ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಉಳಿದವುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಳು.