ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಭಗವಾನ್ಪುನರಾವ್ರಜ್ಯ ಪುರೀಂ ಯವನವೇಷ್ಟಿತಾಮ್। ಹತ್ವಾ ಮ್ಲೇಚ್ಛಬಲಂ ನಿನ್ಯೇ ತದೀಯಂ ದ್ವಾರಕಾಂ ಧನಮ್

ಭಗವಂತನು ಮತ್ತೆ ಯವನರಿಂದ ಆವರಿಸಲಾದ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಮ್ಲೇಛ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿ, ಅವರ ಧನವನ್ನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ತಂದನು.

ನೀಯಮಾನೇ ಧನೇ ಗೋಭಿರ್ನೃಭಿಶ್ಚಾಚ್ಯುತಚೋದಿತೈಃ। ಆಜಗಾಮ ಜರಾಸನ್ಧಸ್ತ್ರಯೋವಿಂಶತ್ಯನೀಕಪಃ

ಆ ಧನವನ್ನು ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಜನರಿಂದ, ಅಚ್ಯುತನ today ಸೂಚನೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಸಾಗಿಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಜರಾಸಂಧನು ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರು ಸೇನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದುಹೋದನು.

ವಿಲೋಕ್ಯ ವೇಗರಭಸಂ ರಿಪುಸೈನ್ಯಸ್ಯ ಮಾಧವೌ। ಮನುಷ್ಯಚೇಷ್ಟಾಮಾಪನ್ನೌ ರಾಜನ್ದುದ್ರುವತುರ್ದ್ರುತಮ್

ಶತ್ರುಸೈನ್ಯವು ವೇಗವಾಗಿ, ಬಲದಿಂದ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಇಬ್ಬರು ಮಾಧವರು ಮಾನವರಂತೆ ನಡೆದು, ರಾಜನೇ, ತಕ್ಷಣ ಓಡಿ ಹೋದರು.

ವಿಹಾಯ ವಿತ್ತಂ ಪ್ರಚುರಮಭೀತೌ ಭೀರುಭೀತವತ್। ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ಪಲಾಶಾಭ್ಯಾಂ ಚೇಲತುರ್ಬಹುಯೋಜನಮ್

ಅವರು ಬಹಳ ಧನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಧೈರ್ಯದಿಂದಿದ್ದರೂ ಭಯಪಡುವವರಂತೆ ತೋರಿ, ಪಾದಪದ್ಮಗಳಿಂದ ಹಲವಾರು ಯೋಜನ ದೂರ ನಡೆದು ಹೋದರು.

ಪಲಾಯಮಾನೌ ತೌ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಾಗಧಃ ಪ್ರಹಸನ್ಬಲೀ। ಅನ್ವಧಾವದ್ರಥಾನೀಕೈರೀಶಯೋರಪ್ರಮಾಣವಿತ್

ಅವರಿಬ್ಬರು ಓಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಮಾಘದ ರಾಜನು ನಗುತ್ತಾ, ತನ್ನ ರಥಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವರ ಹಿಂದೆ ಹೋದನು, ಅವರ ಯಥಾರ್ಥ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರಿಯದೆ.

ಪ್ರದ್ರುತ್ಯ ದೂರಂ ಸಂಶ್ರಾನ್ತೌ ತುಙ್ಗಮಾರುಹತಾಂ ಗಿರಿಮ್। ಪ್ರವರ್ಷಣಾಖ್ಯಂ ಭಗವಾನ್ನಿತ್ಯದಾ ಯತ್ರ ವರ್ಷತಿ

ಅವರು ದೂರ ಓಡಿ, ಕ್ಲಾಂತರಾದ ಮೇಲೆ, ಪ್ರವರ್ಷಣ ಎಂಬ ಯಾವಾಗಲೂ ಮಳೆ ಬರುವ ಎತ್ತರದ ಪರ್ವತವನ್ನು ಏರಿದರು.

ಗಿರೌ ನಿಲೀನಾವಾಜ್ಞಾಯ ನಾಧಿಗಮ್ಯ ಪದಂ ನೃಪ। ದದಾಹ ಗಿರಿಮೇಧೋಭಿಃ ಸಮನ್ತಾದಗ್ನಿಮುತ್ಸೃಜನ್

ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಅವರ ಪಾದಚಿಹ್ನೆ ಸಿಗದೆ, ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದಾರೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ರಾಜನು ಪರ್ವತವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟನು.

ತತ ಉತ್ಪತ್ಯ ತರಸಾ ದಹ್ಯಮಾನತಟಾದುಭೌ। ದಶೈಕಯೋಜನಾತ್ತುಙ್ಗಾನ್ನಿಪೇತತುರಧೋ ಭುವಿ

ಆಗ, ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಡುತ್ತಿರುವ ಪರ್ವತದ ತುದಿಯಿಂದ ಇಬ್ಬರೂ ವೇಗವಾಗಿ ಹಾರಿಹೋಗಿ, ಹತ್ತು ಯೋಜನ ಎತ್ತರದಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಇಳಿದರು.

ಅಲಕ್ಷ್ಯಮಾಣೌ ರಿಪುಣಾ ಸಾನುಗೇನ ಯದೂತ್ತಮೌ। ಸ್ವಪುರಂ ಪುನರಾಯಾತೌ ಸಮುದ್ರ ಪರಿಖಾಂ ನೃಪ

ಶತ್ರು ಮತ್ತು ಅವನ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಗಮನಿಸದೆ, ಯದುಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಅವರು ಸಮುದ್ರದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ತಮ್ಮ ನಗರಕ್ಕೆ ಮರಳಿದರು, ರಾಜನೇ.

ಸೋಽಪಿ ದಗ್ಧಾವಿತಿ ಮೃಷಾ ಮನ್ವಾನೋ ಬಲಕೇಶವೌ। ಬಲಮಾಕೃಷ್ಯ ಸುಮಹನ್ಮಗಧಾನ್ಮಾಗಧೋ ಯಯೌ

ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಸುಟ್ಟುಹೋದರು ಎಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ಭಾವಿಸಿ, ಮಾಘದ ರಾಜನು ತನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದು, ಮಾಘದಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.

ಆನರ್ತಾಧಿಪತಿಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ರೈವತೋ ರೈವತೀಂ ಸುತಾಮ್। ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಚೋದಿತಃ ಪ್ರಾದಾದ್ಬಲಾಯೇತಿ ಪುರೋದಿತಮ್

ಆನರ್ತದ ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಜನಾದ ರೈವತನು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ತನ್ನ ಮಗಳು ರೈವತಿಯನ್ನು ಬಾಲರಾಮನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು, ಹೀಗೆಯೇ ಹಿಂದೆ ಹೇಳಲಾಗಿತ್ತು.

ಭಗವಾನಪಿ ಗೋವಿನ್ದ ಉಪಯೇಮೇ ಕುರೂದ್ವಹ। ವೈದರ್ಭೀಂ ಭೀಷ್ಮಕಸುತಾಂ ಶ್ರಿಯೋ ಮಾತ್ರಾಂ ಸ್ವಯಂವರೇ

ಗೋವಿಂದನು, ಭೀಷ್ಮಕನ ಮಗಳು, ಶ್ರೀದೇವಿಯ ತಾಯಿ ವೈದರ್ಭಿಯನ್ನು, ಅವಳ ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು, ಕುರುಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.

ಪ್ರಮಥ್ಯ ತರಸಾ ರಾಜ್ಞಃ ಶಾಲ್ವಾದೀಂಶ್ಚೈದ್ಯಪಕ್ಷಗಾನ್। ಪಶ್ಯತಾಂ ಸರ್ವಲೋಕಾನಾಂ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯಪುತ್ರಃ ಸುಧಾಮಿವ

ಶಾಲ್ವ ಮತ್ತು ಚೇದಿ ಪಕ್ಷದ ರಾಜರನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಸೋಲಿಸಿ, ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ, ಗರುಡನು ಅಮೃತವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಂತೆ ಅವಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡನು.

ಶ್ರೀರಾಜೋವಾಚ। ಭಗವಾನ್ಭೀಷ್ಮಕಸುತಾಂ ರುಕ್ಮಿಣೀಂ ರುಚಿರಾನನಾಮ್। ರಾಕ್ಷಸೇನ ವಿಧಾನೇನ ಉಪಯೇಮ ಇತಿ ಶ್ರುತಮ್

ರಾಜನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನು ಭೀಷ್ಮಕನ ಮಗಳು, ಸುಂದರಮುಖಳಾದ ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ರಾಕ್ಷಸ ವಿಧಾನದಂತೆ ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.

ಭಗವನ್ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯಾಮಿತತೇಜಸಃ। ಯಥಾ ಮಾಗಧಶಾಲ್ವಾದೀನ್ಜಿತ್ವಾ ಕನ್ಯಾಮುಪಾಹರತ್

ಸ್ವಾಮಿ, ಅನಂತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಕೃಷ್ಣನು ಜರಾಸಂಧ, ಶಾಲ್ವ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ವರಿಸಿಕೊಂಡನು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮನ್ಕೃಷ್ಣಕಥಾಃ ಪುಣ್ಯಾ ಮಾಧ್ವೀರ್ಲೋಕಮಲಾಪಹಾಃ। ಕೋ ನು ತೃಪ್ಯೇತ ಶೃಣ್ವಾನಃ ಶ್ರುತಜ್ಞೋ ನಿತ್ಯನೂತನಾಃ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಕೃಷ್ಣನ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳು ಎಷ್ಟೇ ಬಾರಿ ಕೇಳಿದರೂ, ಅವು ಮಧುರವಾಗಿವೆ, ಲೋಕದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತವೆ, ಯಾವಾಗಲೂ ಹೊಸದಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವವರಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಎಂಬುದು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಿಗುವುದೆ?

ಶ್ರೀಬಾದರಾಯಣಿರುವಾಚ। ರಾಜಾಸೀದ್ಭೀಷ್ಮಕೋ ನಾಮ ವಿದರ್ಭಾಧಿಪತಿರ್ಮಹಾನ್। ತಸ್ಯ ಪಞ್ಚಾಭವನ್ಪುತ್ರಾಃ ಕನ್ಯೈಕಾ ಚ ವರಾನನಾ

ಶ್ರೀ ಬಾದರಾಯಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ವಿಧರ್ಭ ದೇಶದ ಮಹಾ ರಾಜನು ಭೀಷ್ಮಕ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದ. ಅವನಿಗೆ ಐದು ಮಂದಿ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಅಪೂರ್ವ ಸೌಂದರ್ಯದ ಒಬ್ಬ ಮಗಳು ಇದ್ದಳು.

ರುಕ್ಮ್ಯಗ್ರಜೋ ರುಕ್ಮರಥೋ ರುಕ್ಮಬಾಹುರನನ್ತರಃ। ರುಕ್ಮಕೇಶೋ ರುಕ್ಮಮಾಲೀ ರುಕ್ಮಿಣ್ಯೇಷಾ ಸ್ವಸಾ ಸತೀ

ಅವನ ಹಿರಿಯ ಮಗನು ರುಕ್ಮಿ, ನಂತರ ರುಕ್ಮರಥ, ಆಮೇಲೆ ರುಕ್ಮಬಾಹು, ರುಕ್ಮಕೇಶ ಮತ್ತು ರುಕ್ಮಮಾಲಿ. ಇವರ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಸಹೋದರಿ ರುಕ್ಮಿಣಿ.

ಸೋಪಶ್ರುತ್ಯ ಮುಕುನ್ದಸ್ಯ ರೂಪವೀರ್ಯಗುಣಶ್ರಿಯಃ। ಗೃಹಾಗತೈರ್ಗೀಯಮಾನಾಸ್ತಂ ಮೇನೇ ಸದೃಶಂ ಪತಿಮ್

ಮನೆಗೆ ಬಂದವರಿಂದ ಮುಕುಂದನ ಸೌಂದರ್ಯ, ಶೌರ್ಯ, ಗುಣ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸಿನ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ ರುಕ್ಮಿಣಿ, ಅವನನ್ನು ತಾನು ಪತಿಯಾಗಿ ಯೋಗ್ಯನೆಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದಳು.

ತಾಂ ಬುದ್ಧಿಲಕ್ಷಣೌದಾರ್ಯ ರೂಪಶೀಲಗುಣಾಶ್ರಯಾಮ್। ಕೃಷ್ಣಶ್ಚ ಸದೃಶೀಂ ಭಾರ್ಯಾಂ ಸಮುದ್ವೋಢುಂ ಮನೋ ದಧೇ

ಅವಳ ಬುದ್ಧಿ, ಸೌಮ್ಯತೆ, ರೂಪ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಕೃಷ್ಣನು, ಅವಳು ತಾನು ವಿವಾಹವಾಗಲು ಯೋಗ್ಯಳೆಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.

ಬನ್ಧೂನಾಮಿಚ್ಛತಾಂ ದಾತುಂ ಕೃಷ್ಣಾಯ ಭಗಿನೀಂ ನೃಪ। ತತೋ ನಿವಾರ್ಯ ಕೃಷ್ಣದ್ವಿಡ್ರುಕ್ಮೀ ಚೈದ್ಯಮಮನ್ಯತ

ಅವಳ ಬಂಧುಗಳು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಅವಳನ್ನು ಕೊಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಿದ ಅವಳ ಅಣ್ಣ ರುಕ್ಮಿ, ಇದನ್ನು ತಡೆಯಿ, ಶಿಶುಪಾಲನನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದನು.

ತದವೇತ್ಯಾಸಿತಾಪಾಙ್ಗೀ ವೈದರ್ಭೀ ದುರ್ಮನಾ ಭೃಶಮ್। ವಿಚಿನ್ತ್ಯಾಪ್ತಂ ದ್ವಿಜಂ ಕಞ್ಚಿತ್ಕೃಷ್ಣಾಯ ಪ್ರಾಹಿಣೋದ್ದ್ರುತಮ್

ಇದನ್ನು ತಿಳಿದ ವಿಧರ್ಭದ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳ ರುಕ್ಮಿಣಿ ತುಂಬ ದುಃಖಗೊಂಡಳು. ಆಕೆ ಯೋಚಿಸಿ, ವಿಶ್ವಾಸದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ಕಳುಹಿಸಿದಳು.

ದ್ವಾರಕಾಂ ಸ ಸಮಭ್ಯೇತ್ಯ ಪ್ರತೀಹಾರೈಃ ಪ್ರವೇಶಿತಃ। ಅಪಶ್ಯದಾದ್ಯಂ ಪುರುಷಮಾಸೀನಂ ಕಾಞ್ಚನಾಸನೇ

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೋಗಿ, ದ್ವಾರಪಾಲಕರು ಒಳಗೆ ಕರೆದು, ಅಲ್ಲಿ ಹಿರಿದಾದ ಬಂಗಾರದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಕಂಡನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯದೇವಸ್ತಮವರುಹ್ಯ ನಿಜಾಸನಾತ್। ಉಪವೇಶ್ಯಾರ್ಹಯಾಂ ಚಕ್ರೇ ಯಥಾತ್ಮಾನಂ ದಿವೌಕಸಃ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಕಂಡ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಆಸನದಿಂದ ಎದ್ದು, ಅವನನ್ನು ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳು ತಮಗೆ ಮಾಡುವ ಗೌರವವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು.

ತಂ ಭುಕ್ತವನ್ತಂ ವಿಶ್ರಾನ್ತಮುಪಗಮ್ಯ ಸತಾಂ ಗತಿಃ। ಪಾಣಿನಾಭಿಮೃಶನ್ಪಾದಾವವ್ಯಗ್ರಸ್ತಮಪೃಚ್ಛತ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಊಟ ಮಾಡಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಸಜ್ಜನರ ಆಶ್ರಯವಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ವಿಚಾರಿಸಿದನು.

ಕಚ್ಚಿದ್ದ್ವಿಜವರಶ್ರೇಷ್ಠ ಧರ್ಮಸ್ತೇ ವೃದ್ಧಸಮ್ಮತಃ। ವರ್ತತೇ ನಾತಿಕೃಚ್ಛ್ರೇಣ ಸನ್ತುಷ್ಟಮನಸಃ ಸದಾ

ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಹಿರಿಯರು ಮೆಚ್ಚಿದ ಧರ್ಮವನ್ನು ನೀವು ಸುಲಭವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಂತೋಷವಾಗಿದೆಯೆ?

ಸನ್ತುಷ್ಟೋ ಯರ್ಹಿ ವರ್ತೇತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಯೇನ ಕೇನಚಿತ್। ಅಹೀಯಮಾನಃ ಸ್ವದ್ಧರ್ಮಾತ್ಸ ಹ್ಯಸ್ಯಾಖಿಲಕಾಮಧುಕ್

ಯಾವಾಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ನಿರಂತರ ಇರುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಅಸನ್ತುಷ್ಟೋಽಸಕೃಲ್ಲೋಕಾನಾಪ್ನೋತ್ಯಪಿ ಸುರೇಶ್ವರಃ। ಅಕಿಞ್ಚನೋಽಪಿ ಸನ್ತುಷ್ಟಃ ಶೇತೇ ಸರ್ವಾಙ್ಗವಿಜ್ವರಃ

ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲದವನು ದೇವೇಂದ್ರನಾದರೂ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಏನು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಂತೃಪ್ತನಾದವನು ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ವಿಪ್ರಾನ್ಸ್ವಲಾಭಸನ್ತುಷ್ಟಾನ್ಸಾಧೂನ್ಭೂತಸುಹೃತ್ತಮಾನ್। ನಿರಹಙ್ಕಾರಿಣಃ ಶಾನ್ತಾನ್ನಮಸ್ಯೇ ಶಿರಸಾ ಸಕೃತ್

ಸ್ವಲ್ಪ ದೊರೆತದಲ್ಲೇ ತೃಪ್ತರಾಗಿರುವ, ಸದ್ಗುಣಗಳಿರುವ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಹಿತಚಿಂತಕರಾದ, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದ, ಶಾಂತನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನಾನು ಶಿರಸಾ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.