ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ। ಸಾರ್ವಭೌಮ ಮಹಾರಾಜ ಮತಿಸ್ತೇ ವಿಮಲೋರ್ಜಿತಾ। ವರೈಃ ಪ್ರಲೋಭಿತಸ್ಯಾಪಿ ನ ಕಾಮೈರ್ವಿಹತಾ ಯತಃ

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾರಾಜ, ಭೂಮಂಡಲದ ಒಡೆಯನೇ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವೂ ಸ್ಥಿರವೂ ಆಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ವರಗಳಿಂದ ಪ್ರಲೋಭನೆಗೊಂಡರೂ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕಾಮನೆಗಳಿಂದ ಕದಲಲಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಲೋಭಿತೋ ವರೈರ್ಯತ್ತ್ವಮಪ್ರಮಾದಾಯ ವಿದ್ಧಿ ತತ್। ನ ಧೀರೇಕಾನ್ತಭಕ್ತಾನಾಮಾಶೀರ್ಭಿರ್ಭಿದ್ಯತೇ ಕ್ವಚಿತ್

ನಿನ್ನನ್ನು ವರಗಳಿಂದ ಪ್ರಲೋಭಿಸುವುದು ನಿನ್ನ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಮಾತ್ರವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ತಿಳಿ. ಏಕೆಂದರೆ, ಪರಿಪೂರ್ಣ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರ ಮನಸ್ಸು ಯಾವಾಗಲೂ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಿಂದ ಕದಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಯುಞ್ಜಾನಾನಾಮಭಕ್ತಾನಾಂ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಾದಿಭಿರ್ಮನಃ। ಅಕ್ಷೀಣವಾಸನಂ ರಾಜನ್ದೃಶ್ಯತೇ ಪುನರುತ್ಥಿತಮ್

ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವ, ಆದರೆ ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರ ಮನಸ್ಸು, ರಾಜನೇ, ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಮತ್ತು ಇತರ ನಿಯಮಗಳಿಂದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿಟ್ಟರೂ, ಅವನ ಆಸೆಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗದೆ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಎದ್ದುಬರುತ್ತದೆ.

ವಿಚರಸ್ವ ಮಹೀಂ ಕಾಮಂ ಮಯ್ಯಾವೇಶಿತಮಾನಸಃ। ಅಸ್ತ್ವೇವಂ ನಿತ್ಯದಾ ತುಭ್ಯಂ ಭಕ್ತಿರ್ಮಯ್ಯನಪಾಯಿನೀ

ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಡಸಿಕೊಂಡು, ನೀನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸು. ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಅಚಲವಾಗಿರಲಿ.

ಕ್ಷಾತ್ರಧರ್ಮಸ್ಥಿತೋ ಜನ್ತೂನ್ನ್ಯವಧೀರ್ಮೃಗಯಾದಿಭಿಃ। ಸಮಾಹಿತಸ್ತತ್ತಪಸಾ ಜಹ್ಯಘಂ ಮದುಪಾಶ್ರಿತಃ

ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ನೀನು ಮೃಗಯೆ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದೀಯೆ. ಆದರೆ ಈಗ ಈ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಶರಣಾಗಿ, ಪಾಪವನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕು.

ಜನ್ಮನ್ಯನನ್ತರೇ ರಾಜನ್ಸರ್ವಭೂತಸುಹೃತ್ತಮಃ। ಭೂತ್ವಾ ದ್ವಿಜವರಸ್ತ್ವಂ ವೈ ಮಾಮುಪೈಷ್ಯಸಿ ಕೇವಲಮ್

ರಾಜನೇ, ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ನೀನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಹಿತಚಿಂತಕನಾದ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿ ಜನಿಸಿ, ಕೇವಲ ನನ್ನನ್ನು ತಲುಪುವೆ.

ಅಥ ದ್ವಿಪಞ್ಚಾಶತ್ತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ 10.52 ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ। ಇತ್ಥಂ ಸೋಽನುಗ್ರಹೀತೋಽಙ್ಗ ಕೃಷ್ಣೇನೇಕ್ಷ್ವಾಕು ನನ್ದನಃ। ತಂ ಪರಿಕ್ರಮ್ಯ ಸನ್ನಮ್ಯ ನಿಶ್ಚಕ್ರಾಮ ಗುಹಾಮುಖಾತ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಇಕ್ಷ್ವಾಕುವಂಶದ ರಾಜನು ಕೃಷ್ಣನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಗುಹೆಯ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದನು.

ಸಂವೀಕ್ಷ್ಯ ಕ್ಷುಲ್ಲಕಾನ್ಮರ್ತ್ಯಾನ್ಪಶೂನ್ವೀರುದ್ವನಸ್ಪತೀನ್। ಮತ್ವಾ ಕಲಿಯುಗಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಜಗಾಮ ದಿಶಮುತ್ತರಾಮ್

ಅವನು ಚಿಕ್ಕ ಮಾನವರನ್ನು, ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು, ಹುಲ್ಲುಮೂಲಿಕೆಗಳನ್ನು, ಮರಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಈಗ ಕಲಿಯುಗ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೊರಟನು.

ತಪಃಶ್ರದ್ಧಾಯುತೋ ಧೀರೋ ನಿಃಸಙ್ಗೋ ಮುಕ್ತಸಂಶಯಃ। ಸಮಾಧಾಯ ಮನಃ ಕೃಷ್ಣೇ ಪ್ರಾವಿಶದ್ಗನ್ಧಮಾದನಮ್

ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ದೃಢಚಿತ್ತದಿಂದ, ಅಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಬದರ್ಯಾಶ್ರಮಮಾಸಾದ್ಯ ನರನಾರಾಯಣಾಲಯಮ್। ಸರ್ವದ್ವನ್ದ್ವಸಹಃ ಶಾನ್ತಸ್ತಪಸಾರಾಧಯದ್ಧರಿಮ್

ಬದರಿಕಾಶ್ರಮವನ್ನು ತಲುಪಿ, ನರನಾರಾಯಣರ ನಿವಾಸವಾದ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಜೋಡಿಗಳ ಸಹನೆ ಹೊಂದಿ, ಶಾಂತಚಿತ್ತದಿಂದ, ತಪಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ಹರಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು.

ಭಗವಾನ್ಪುನರಾವ್ರಜ್ಯ ಪುರೀಂ ಯವನವೇಷ್ಟಿತಾಮ್। ಹತ್ವಾ ಮ್ಲೇಚ್ಛಬಲಂ ನಿನ್ಯೇ ತದೀಯಂ ದ್ವಾರಕಾಂ ಧನಮ್

ಭಗವಂತನು ಮತ್ತೆ ಯವನರಿಂದ ಆವರಿಸಲಾದ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಮ್ಲೇಛ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿ, ಅವರ ಧನವನ್ನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ತಂದನು.

ನೀಯಮಾನೇ ಧನೇ ಗೋಭಿರ್ನೃಭಿಶ್ಚಾಚ್ಯುತಚೋದಿತೈಃ। ಆಜಗಾಮ ಜರಾಸನ್ಧಸ್ತ್ರಯೋವಿಂಶತ್ಯನೀಕಪಃ

ಆ ಧನವನ್ನು ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಜನರಿಂದ, ಅಚ್ಯುತನ today ಸೂಚನೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಸಾಗಿಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಜರಾಸಂಧನು ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರು ಸೇನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದುಹೋದನು.

ವಿಲೋಕ್ಯ ವೇಗರಭಸಂ ರಿಪುಸೈನ್ಯಸ್ಯ ಮಾಧವೌ। ಮನುಷ್ಯಚೇಷ್ಟಾಮಾಪನ್ನೌ ರಾಜನ್ದುದ್ರುವತುರ್ದ್ರುತಮ್

ಶತ್ರುಸೈನ್ಯವು ವೇಗವಾಗಿ, ಬಲದಿಂದ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಇಬ್ಬರು ಮಾಧವರು ಮಾನವರಂತೆ ನಡೆದು, ರಾಜನೇ, ತಕ್ಷಣ ಓಡಿ ಹೋದರು.

ವಿಹಾಯ ವಿತ್ತಂ ಪ್ರಚುರಮಭೀತೌ ಭೀರುಭೀತವತ್। ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ಪಲಾಶಾಭ್ಯಾಂ ಚೇಲತುರ್ಬಹುಯೋಜನಮ್

ಅವರು ಬಹಳ ಧನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಧೈರ್ಯದಿಂದಿದ್ದರೂ ಭಯಪಡುವವರಂತೆ ತೋರಿ, ಪಾದಪದ್ಮಗಳಿಂದ ಹಲವಾರು ಯೋಜನ ದೂರ ನಡೆದು ಹೋದರು.

ಪಲಾಯಮಾನೌ ತೌ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಾಗಧಃ ಪ್ರಹಸನ್ಬಲೀ। ಅನ್ವಧಾವದ್ರಥಾನೀಕೈರೀಶಯೋರಪ್ರಮಾಣವಿತ್

ಅವರಿಬ್ಬರು ಓಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಮಾಘದ ರಾಜನು ನಗುತ್ತಾ, ತನ್ನ ರಥಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವರ ಹಿಂದೆ ಹೋದನು, ಅವರ ಯಥಾರ್ಥ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರಿಯದೆ.

ಪ್ರದ್ರುತ್ಯ ದೂರಂ ಸಂಶ್ರಾನ್ತೌ ತುಙ್ಗಮಾರುಹತಾಂ ಗಿರಿಮ್। ಪ್ರವರ್ಷಣಾಖ್ಯಂ ಭಗವಾನ್ನಿತ್ಯದಾ ಯತ್ರ ವರ್ಷತಿ

ಅವರು ದೂರ ಓಡಿ, ಕ್ಲಾಂತರಾದ ಮೇಲೆ, ಪ್ರವರ್ಷಣ ಎಂಬ ಯಾವಾಗಲೂ ಮಳೆ ಬರುವ ಎತ್ತರದ ಪರ್ವತವನ್ನು ಏರಿದರು.

ಗಿರೌ ನಿಲೀನಾವಾಜ್ಞಾಯ ನಾಧಿಗಮ್ಯ ಪದಂ ನೃಪ। ದದಾಹ ಗಿರಿಮೇಧೋಭಿಃ ಸಮನ್ತಾದಗ್ನಿಮುತ್ಸೃಜನ್

ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಅವರ ಪಾದಚಿಹ್ನೆ ಸಿಗದೆ, ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದಾರೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ರಾಜನು ಪರ್ವತವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟನು.

ತತ ಉತ್ಪತ್ಯ ತರಸಾ ದಹ್ಯಮಾನತಟಾದುಭೌ। ದಶೈಕಯೋಜನಾತ್ತುಙ್ಗಾನ್ನಿಪೇತತುರಧೋ ಭುವಿ

ಆಗ, ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಡುತ್ತಿರುವ ಪರ್ವತದ ತುದಿಯಿಂದ ಇಬ್ಬರೂ ವೇಗವಾಗಿ ಹಾರಿಹೋಗಿ, ಹತ್ತು ಯೋಜನ ಎತ್ತರದಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಇಳಿದರು.

ಅಲಕ್ಷ್ಯಮಾಣೌ ರಿಪುಣಾ ಸಾನುಗೇನ ಯದೂತ್ತಮೌ। ಸ್ವಪುರಂ ಪುನರಾಯಾತೌ ಸಮುದ್ರ ಪರಿಖಾಂ ನೃಪ

ಶತ್ರು ಮತ್ತು ಅವನ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಗಮನಿಸದೆ, ಯದುಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಅವರು ಸಮುದ್ರದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ತಮ್ಮ ನಗರಕ್ಕೆ ಮರಳಿದರು, ರಾಜನೇ.

ಸೋಽಪಿ ದಗ್ಧಾವಿತಿ ಮೃಷಾ ಮನ್ವಾನೋ ಬಲಕೇಶವೌ। ಬಲಮಾಕೃಷ್ಯ ಸುಮಹನ್ಮಗಧಾನ್ಮಾಗಧೋ ಯಯೌ

ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಸುಟ್ಟುಹೋದರು ಎಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ಭಾವಿಸಿ, ಮಾಘದ ರಾಜನು ತನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದು, ಮಾಘದಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.

ಆನರ್ತಾಧಿಪತಿಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ರೈವತೋ ರೈವತೀಂ ಸುತಾಮ್। ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಚೋದಿತಃ ಪ್ರಾದಾದ್ಬಲಾಯೇತಿ ಪುರೋದಿತಮ್

ಆನರ್ತದ ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಜನಾದ ರೈವತನು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ತನ್ನ ಮಗಳು ರೈವತಿಯನ್ನು ಬಾಲರಾಮನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು, ಹೀಗೆಯೇ ಹಿಂದೆ ಹೇಳಲಾಗಿತ್ತು.

ಭಗವಾನಪಿ ಗೋವಿನ್ದ ಉಪಯೇಮೇ ಕುರೂದ್ವಹ। ವೈದರ್ಭೀಂ ಭೀಷ್ಮಕಸುತಾಂ ಶ್ರಿಯೋ ಮಾತ್ರಾಂ ಸ್ವಯಂವರೇ

ಗೋವಿಂದನು, ಭೀಷ್ಮಕನ ಮಗಳು, ಶ್ರೀದೇವಿಯ ತಾಯಿ ವೈದರ್ಭಿಯನ್ನು, ಅವಳ ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು, ಕುರುಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.

ಪ್ರಮಥ್ಯ ತರಸಾ ರಾಜ್ಞಃ ಶಾಲ್ವಾದೀಂಶ್ಚೈದ್ಯಪಕ್ಷಗಾನ್। ಪಶ್ಯತಾಂ ಸರ್ವಲೋಕಾನಾಂ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯಪುತ್ರಃ ಸುಧಾಮಿವ

ಶಾಲ್ವ ಮತ್ತು ಚೇದಿ ಪಕ್ಷದ ರಾಜರನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಸೋಲಿಸಿ, ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ, ಗರುಡನು ಅಮೃತವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಂತೆ ಅವಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡನು.

ಶ್ರೀರಾಜೋವಾಚ। ಭಗವಾನ್ಭೀಷ್ಮಕಸುತಾಂ ರುಕ್ಮಿಣೀಂ ರುಚಿರಾನನಾಮ್। ರಾಕ್ಷಸೇನ ವಿಧಾನೇನ ಉಪಯೇಮ ಇತಿ ಶ್ರುತಮ್

ರಾಜನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನು ಭೀಷ್ಮಕನ ಮಗಳು, ಸುಂದರಮುಖಳಾದ ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ರಾಕ್ಷಸ ವಿಧಾನದಂತೆ ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.

ಭಗವನ್ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯಾಮಿತತೇಜಸಃ। ಯಥಾ ಮಾಗಧಶಾಲ್ವಾದೀನ್ಜಿತ್ವಾ ಕನ್ಯಾಮುಪಾಹರತ್

ಸ್ವಾಮಿ, ಅನಂತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಕೃಷ್ಣನು ಜರಾಸಂಧ, ಶಾಲ್ವ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ವರಿಸಿಕೊಂಡನು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮನ್ಕೃಷ್ಣಕಥಾಃ ಪುಣ್ಯಾ ಮಾಧ್ವೀರ್ಲೋಕಮಲಾಪಹಾಃ। ಕೋ ನು ತೃಪ್ಯೇತ ಶೃಣ್ವಾನಃ ಶ್ರುತಜ್ಞೋ ನಿತ್ಯನೂತನಾಃ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಕೃಷ್ಣನ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳು ಎಷ್ಟೇ ಬಾರಿ ಕೇಳಿದರೂ, ಅವು ಮಧುರವಾಗಿವೆ, ಲೋಕದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತವೆ, ಯಾವಾಗಲೂ ಹೊಸದಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವವರಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಎಂಬುದು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಿಗುವುದೆ?

ಶ್ರೀಬಾದರಾಯಣಿರುವಾಚ। ರಾಜಾಸೀದ್ಭೀಷ್ಮಕೋ ನಾಮ ವಿದರ್ಭಾಧಿಪತಿರ್ಮಹಾನ್। ತಸ್ಯ ಪಞ್ಚಾಭವನ್ಪುತ್ರಾಃ ಕನ್ಯೈಕಾ ಚ ವರಾನನಾ

ಶ್ರೀ ಬಾದರಾಯಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ವಿಧರ್ಭ ದೇಶದ ಮಹಾ ರಾಜನು ಭೀಷ್ಮಕ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದ. ಅವನಿಗೆ ಐದು ಮಂದಿ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಅಪೂರ್ವ ಸೌಂದರ್ಯದ ಒಬ್ಬ ಮಗಳು ಇದ್ದಳು.

ರುಕ್ಮ್ಯಗ್ರಜೋ ರುಕ್ಮರಥೋ ರುಕ್ಮಬಾಹುರನನ್ತರಃ। ರುಕ್ಮಕೇಶೋ ರುಕ್ಮಮಾಲೀ ರುಕ್ಮಿಣ್ಯೇಷಾ ಸ್ವಸಾ ಸತೀ

ಅವನ ಹಿರಿಯ ಮಗನು ರುಕ್ಮಿ, ನಂತರ ರುಕ್ಮರಥ, ಆಮೇಲೆ ರುಕ್ಮಬಾಹು, ರುಕ್ಮಕೇಶ ಮತ್ತು ರುಕ್ಮಮಾಲಿ. ಇವರ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಸಹೋದರಿ ರುಕ್ಮಿಣಿ.

ಸೋಪಶ್ರುತ್ಯ ಮುಕುನ್ದಸ್ಯ ರೂಪವೀರ್ಯಗುಣಶ್ರಿಯಃ। ಗೃಹಾಗತೈರ್ಗೀಯಮಾನಾಸ್ತಂ ಮೇನೇ ಸದೃಶಂ ಪತಿಮ್

ಮನೆಗೆ ಬಂದವರಿಂದ ಮುಕುಂದನ ಸೌಂದರ್ಯ, ಶೌರ್ಯ, ಗುಣ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸಿನ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ ರುಕ್ಮಿಣಿ, ಅವನನ್ನು ತಾನು ಪತಿಯಾಗಿ ಯೋಗ್ಯನೆಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದಳು.