ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ನಿರ್ಜಿತ್ಯ ದಿಕ್ಚಕ್ರಮಭೂತವಿಗ್ರಹೋ ವರಾಸನಸ್ಥಃ ಸಮರಾಜವನ್ದಿತಃ। ಗೃಹೇಷು ಮೈಥುನ್ಯಸುಖೇಷು ಯೋಷಿತಾಂ ಕ್ರೀಡಾಮೃಗಃ ಪೂರುಷ ಈಶ ನೀಯತೇ

ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಭೂಮಿಯಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡು, ರಾಜಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಇತರ ರಾಜರಿಂದ ಗೌರವ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಪುರುಷನು, ಮನೆಮಕ್ಕಳ ಸುಖಗಳಲ್ಲಿ, ಹೆಂಗಸರ ಆಟದ ಪ್ರಾಣಿಯಾಗಿ, ಅವರ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಕರೋತಿ ಕರ್ಮಾಣಿ ತಪಃಸುನಿಷ್ಠಿತೋ ನಿವೃತ್ತಭೋಗಸ್ತದಪೇಕ್ಷಯಾದದತ್। ಪುನಶ್ಚ ಭೂಯಾಸಮಹಂ ಸ್ವರಾಡಿತಿ ಪ್ರವೃದ್ಧತರ್ಷೋ ನ ಸುಖಾಯ ಕಲ್ಪತೇ

ಯಾರು ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ಭೋಗಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ದಾನಮಾಡಿದರೂ, ಮತ್ತೆ 'ನಾನು ರಾಜನಾಗಬೇಕು' ಎಂದು ಬಯಸಿ, ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಹಂಬಲದಿಂದ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗದು.

ಭವಾಪವರ್ಗೋ ಭ್ರಮತೋ ಯದಾ ಭವೇಜ್ಜನಸ್ಯ ತರ್ಹ್ಯಚ್ಯುತ ಸತ್ಸಮಾಗಮಃ। ಸತ್ಸಙ್ಗಮೋ ಯರ್ಹಿ ತದೈವ ಸದ್ಗತೌ ಪರಾವರೇಶೇ ತ್ವಯಿ ಜಾಯತೇ ಮತಿಃ

ಈ ಜನ್ಮಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಮುಕ್ತಿಯು ದೊರೆತಾಗ, ಅಚ್ಯುತ, ಅವನು ಸದ್ಭಕ್ತರ ಸಂಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆ ಸಂಗವು ದೊರೆತಾಗಲೇ, ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.

ಮನ್ಯೇ ಮಮಾನುಗ್ರಹ ಈಶ ತೇ ಕೃತೋ ರಾಜ್ಯಾನುಬನ್ಧಾಪಗಮೋ ಯದೃಚ್ಛಯಾ। ಯಃ ಪ್ರಾರ್ಥ್ಯತೇ ಸಾಧುಭಿರೇಕಚರ್ಯಯಾ ವನಂ ವಿವಿಕ್ಷದ್ಭಿರಖಣ್ಡಭೂಮಿಪೈಃ

ಈಶ್ವರಾ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಾಸಕ್ತಿಯು ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ದೂರವಾದುದು ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದನ್ನು ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ವನಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಇಚ್ಛಿಸುವ, ಸದ್ಗುಣಿಗಳಾದ ಮಹಾತ್ಮರು ಹಾರೈಸುತ್ತಾರೆ.

ನ ಕಾಮಯೇಽನ್ಯಂ ತವ ಪಾದಸೇವನಾದಕಿಞ್ಚನಪ್ರಾರ್ಥ್ಯತಮಾದ್ವರಂ ವಿಭೋ। ಆರಾಧ್ಯ ಕಸ್ತ್ವಾಂ ಹ್ಯಪವರ್ಗದಂ ಹರೇ ವೃಣೀತ ಆರ್ಯೋ ವರಮಾತ್ಮಬನ್ಧನಮ್

ವಿಭೋ, ನಿನ್ನ ಪಾದಸೇವೆಯ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವ ವರವನ್ನೂ ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿದವರಿಗೂ ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಹಾರೈಸುವದು. ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದವನು ಆತ್ಮವನ್ನು ಬಂಧಿಸುವ ಬೇರೆ ವರವನ್ನು ಯಾರು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ?

ತಸ್ಮಾದ್ವಿಸೃಜ್ಯಾಶಿಷ ಈಶ ಸರ್ವತೋ ರಜಸ್ತಮಃಸತ್ತ್ವಗುಣಾನುಬನ್ಧನಾಃ। ನಿರಞ್ಜನಂ ನಿರ್ಗುಣಮದ್ವಯಂ ಪರಂ ತ್ವಾಂ ಜ್ಞಾಪ್ತಿಮಾತ್ರಂ ಪುರುಷಂ ವ್ರಜಾಮ್ಯಹಮ್

ಆದ್ದರಿಂದ, ಈಶ್ವರಾ, ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು, ಅವು ರಜ, ತಮ, ಸತ್ವ ಗುಣಗಳಿಗೆ ಬಂಧಿಸಿರುವುದರಿಂದ, ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟು, ನಿರ್ಮಲ, ಗುಣರಹಿತ, ಏಕಮಾತ್ರ, ಪರಮ, ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.

ಚಿರಮಿಹ ವೃಜಿನಾರ್ತಸ್ತಪ್ಯಮಾನೋಽನುತಾಪೈರ್। ಅವಿತೃಷಷಡಮಿತ್ರೋಽಲಬ್ಧಶಾನ್ತಿಃ ಕಥಞ್ಚಿತ್। ಶರಣದ ಸಮುಪೇತಸ್ತ್ವತ್ಪದಾಬ್ಜಂ ಪರಾತ್ಮನ್। ಅಭಯಮೃತಮಶೋಕಂ ಪಾಹಿ ಮಾಪನ್ನಮೀಶ

ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಬಹುಕಾಲ ದುಃಖದಿಂದ, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ, ತೃಷ್ಟಿಯಂತಹ ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಾಣದೆ, ಹೇಗೋ ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲವನ್ನು ಶರಣಾಗಿ ತಲುಪಿದ್ದೇನೆ. ಪರಮಾತ್ಮನೇ, ಶರಣಾಗತರಾದ ನನ್ನನ್ನು, ಭಯವಿಲ್ಲದಂತೆ, ಅಮೃತತ್ವ ಮತ್ತು ದುಃಖರಹಿತನಾಗಿ ಕಾಪಾಡು.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ। ಸಾರ್ವಭೌಮ ಮಹಾರಾಜ ಮತಿಸ್ತೇ ವಿಮಲೋರ್ಜಿತಾ। ವರೈಃ ಪ್ರಲೋಭಿತಸ್ಯಾಪಿ ನ ಕಾಮೈರ್ವಿಹತಾ ಯತಃ

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾರಾಜ, ಭೂಮಂಡಲದ ಒಡೆಯನೇ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವೂ ಸ್ಥಿರವೂ ಆಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ವರಗಳಿಂದ ಪ್ರಲೋಭನೆಗೊಂಡರೂ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕಾಮನೆಗಳಿಂದ ಕದಲಲಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಲೋಭಿತೋ ವರೈರ್ಯತ್ತ್ವಮಪ್ರಮಾದಾಯ ವಿದ್ಧಿ ತತ್। ನ ಧೀರೇಕಾನ್ತಭಕ್ತಾನಾಮಾಶೀರ್ಭಿರ್ಭಿದ್ಯತೇ ಕ್ವಚಿತ್

ನಿನ್ನನ್ನು ವರಗಳಿಂದ ಪ್ರಲೋಭಿಸುವುದು ನಿನ್ನ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಮಾತ್ರವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ತಿಳಿ. ಏಕೆಂದರೆ, ಪರಿಪೂರ್ಣ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರ ಮನಸ್ಸು ಯಾವಾಗಲೂ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಿಂದ ಕದಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಯುಞ್ಜಾನಾನಾಮಭಕ್ತಾನಾಂ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಾದಿಭಿರ್ಮನಃ। ಅಕ್ಷೀಣವಾಸನಂ ರಾಜನ್ದೃಶ್ಯತೇ ಪುನರುತ್ಥಿತಮ್

ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವ, ಆದರೆ ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರ ಮನಸ್ಸು, ರಾಜನೇ, ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಮತ್ತು ಇತರ ನಿಯಮಗಳಿಂದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿಟ್ಟರೂ, ಅವನ ಆಸೆಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗದೆ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಎದ್ದುಬರುತ್ತದೆ.

ವಿಚರಸ್ವ ಮಹೀಂ ಕಾಮಂ ಮಯ್ಯಾವೇಶಿತಮಾನಸಃ। ಅಸ್ತ್ವೇವಂ ನಿತ್ಯದಾ ತುಭ್ಯಂ ಭಕ್ತಿರ್ಮಯ್ಯನಪಾಯಿನೀ

ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಡಸಿಕೊಂಡು, ನೀನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸು. ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಅಚಲವಾಗಿರಲಿ.

ಕ್ಷಾತ್ರಧರ್ಮಸ್ಥಿತೋ ಜನ್ತೂನ್ನ್ಯವಧೀರ್ಮೃಗಯಾದಿಭಿಃ। ಸಮಾಹಿತಸ್ತತ್ತಪಸಾ ಜಹ್ಯಘಂ ಮದುಪಾಶ್ರಿತಃ

ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ನೀನು ಮೃಗಯೆ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದೀಯೆ. ಆದರೆ ಈಗ ಈ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಶರಣಾಗಿ, ಪಾಪವನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕು.

ಜನ್ಮನ್ಯನನ್ತರೇ ರಾಜನ್ಸರ್ವಭೂತಸುಹೃತ್ತಮಃ। ಭೂತ್ವಾ ದ್ವಿಜವರಸ್ತ್ವಂ ವೈ ಮಾಮುಪೈಷ್ಯಸಿ ಕೇವಲಮ್

ರಾಜನೇ, ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ನೀನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಹಿತಚಿಂತಕನಾದ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿ ಜನಿಸಿ, ಕೇವಲ ನನ್ನನ್ನು ತಲುಪುವೆ.

ಅಥ ದ್ವಿಪಞ್ಚಾಶತ್ತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ 10.52 ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ। ಇತ್ಥಂ ಸೋಽನುಗ್ರಹೀತೋಽಙ್ಗ ಕೃಷ್ಣೇನೇಕ್ಷ್ವಾಕು ನನ್ದನಃ। ತಂ ಪರಿಕ್ರಮ್ಯ ಸನ್ನಮ್ಯ ನಿಶ್ಚಕ್ರಾಮ ಗುಹಾಮುಖಾತ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಇಕ್ಷ್ವಾಕುವಂಶದ ರಾಜನು ಕೃಷ್ಣನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಗುಹೆಯ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದನು.

ಸಂವೀಕ್ಷ್ಯ ಕ್ಷುಲ್ಲಕಾನ್ಮರ್ತ್ಯಾನ್ಪಶೂನ್ವೀರುದ್ವನಸ್ಪತೀನ್। ಮತ್ವಾ ಕಲಿಯುಗಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಜಗಾಮ ದಿಶಮುತ್ತರಾಮ್

ಅವನು ಚಿಕ್ಕ ಮಾನವರನ್ನು, ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು, ಹುಲ್ಲುಮೂಲಿಕೆಗಳನ್ನು, ಮರಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಈಗ ಕಲಿಯುಗ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೊರಟನು.

ತಪಃಶ್ರದ್ಧಾಯುತೋ ಧೀರೋ ನಿಃಸಙ್ಗೋ ಮುಕ್ತಸಂಶಯಃ। ಸಮಾಧಾಯ ಮನಃ ಕೃಷ್ಣೇ ಪ್ರಾವಿಶದ್ಗನ್ಧಮಾದನಮ್

ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ದೃಢಚಿತ್ತದಿಂದ, ಅಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಬದರ್ಯಾಶ್ರಮಮಾಸಾದ್ಯ ನರನಾರಾಯಣಾಲಯಮ್। ಸರ್ವದ್ವನ್ದ್ವಸಹಃ ಶಾನ್ತಸ್ತಪಸಾರಾಧಯದ್ಧರಿಮ್

ಬದರಿಕಾಶ್ರಮವನ್ನು ತಲುಪಿ, ನರನಾರಾಯಣರ ನಿವಾಸವಾದ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಜೋಡಿಗಳ ಸಹನೆ ಹೊಂದಿ, ಶಾಂತಚಿತ್ತದಿಂದ, ತಪಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ಹರಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು.

ಭಗವಾನ್ಪುನರಾವ್ರಜ್ಯ ಪುರೀಂ ಯವನವೇಷ್ಟಿತಾಮ್। ಹತ್ವಾ ಮ್ಲೇಚ್ಛಬಲಂ ನಿನ್ಯೇ ತದೀಯಂ ದ್ವಾರಕಾಂ ಧನಮ್

ಭಗವಂತನು ಮತ್ತೆ ಯವನರಿಂದ ಆವರಿಸಲಾದ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಮ್ಲೇಛ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿ, ಅವರ ಧನವನ್ನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ತಂದನು.

ನೀಯಮಾನೇ ಧನೇ ಗೋಭಿರ್ನೃಭಿಶ್ಚಾಚ್ಯುತಚೋದಿತೈಃ। ಆಜಗಾಮ ಜರಾಸನ್ಧಸ್ತ್ರಯೋವಿಂಶತ್ಯನೀಕಪಃ

ಆ ಧನವನ್ನು ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಜನರಿಂದ, ಅಚ್ಯುತನ today ಸೂಚನೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಸಾಗಿಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಜರಾಸಂಧನು ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರು ಸೇನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದುಹೋದನು.

ವಿಲೋಕ್ಯ ವೇಗರಭಸಂ ರಿಪುಸೈನ್ಯಸ್ಯ ಮಾಧವೌ। ಮನುಷ್ಯಚೇಷ್ಟಾಮಾಪನ್ನೌ ರಾಜನ್ದುದ್ರುವತುರ್ದ್ರುತಮ್

ಶತ್ರುಸೈನ್ಯವು ವೇಗವಾಗಿ, ಬಲದಿಂದ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಇಬ್ಬರು ಮಾಧವರು ಮಾನವರಂತೆ ನಡೆದು, ರಾಜನೇ, ತಕ್ಷಣ ಓಡಿ ಹೋದರು.

ವಿಹಾಯ ವಿತ್ತಂ ಪ್ರಚುರಮಭೀತೌ ಭೀರುಭೀತವತ್। ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ಪಲಾಶಾಭ್ಯಾಂ ಚೇಲತುರ್ಬಹುಯೋಜನಮ್

ಅವರು ಬಹಳ ಧನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಧೈರ್ಯದಿಂದಿದ್ದರೂ ಭಯಪಡುವವರಂತೆ ತೋರಿ, ಪಾದಪದ್ಮಗಳಿಂದ ಹಲವಾರು ಯೋಜನ ದೂರ ನಡೆದು ಹೋದರು.

ಪಲಾಯಮಾನೌ ತೌ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಾಗಧಃ ಪ್ರಹಸನ್ಬಲೀ। ಅನ್ವಧಾವದ್ರಥಾನೀಕೈರೀಶಯೋರಪ್ರಮಾಣವಿತ್

ಅವರಿಬ್ಬರು ಓಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಮಾಘದ ರಾಜನು ನಗುತ್ತಾ, ತನ್ನ ರಥಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವರ ಹಿಂದೆ ಹೋದನು, ಅವರ ಯಥಾರ್ಥ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರಿಯದೆ.

ಪ್ರದ್ರುತ್ಯ ದೂರಂ ಸಂಶ್ರಾನ್ತೌ ತುಙ್ಗಮಾರುಹತಾಂ ಗಿರಿಮ್। ಪ್ರವರ್ಷಣಾಖ್ಯಂ ಭಗವಾನ್ನಿತ್ಯದಾ ಯತ್ರ ವರ್ಷತಿ

ಅವರು ದೂರ ಓಡಿ, ಕ್ಲಾಂತರಾದ ಮೇಲೆ, ಪ್ರವರ್ಷಣ ಎಂಬ ಯಾವಾಗಲೂ ಮಳೆ ಬರುವ ಎತ್ತರದ ಪರ್ವತವನ್ನು ಏರಿದರು.

ಗಿರೌ ನಿಲೀನಾವಾಜ್ಞಾಯ ನಾಧಿಗಮ್ಯ ಪದಂ ನೃಪ। ದದಾಹ ಗಿರಿಮೇಧೋಭಿಃ ಸಮನ್ತಾದಗ್ನಿಮುತ್ಸೃಜನ್

ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಅವರ ಪಾದಚಿಹ್ನೆ ಸಿಗದೆ, ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದಾರೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ರಾಜನು ಪರ್ವತವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟನು.

ತತ ಉತ್ಪತ್ಯ ತರಸಾ ದಹ್ಯಮಾನತಟಾದುಭೌ। ದಶೈಕಯೋಜನಾತ್ತುಙ್ಗಾನ್ನಿಪೇತತುರಧೋ ಭುವಿ

ಆಗ, ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಡುತ್ತಿರುವ ಪರ್ವತದ ತುದಿಯಿಂದ ಇಬ್ಬರೂ ವೇಗವಾಗಿ ಹಾರಿಹೋಗಿ, ಹತ್ತು ಯೋಜನ ಎತ್ತರದಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಇಳಿದರು.

ಅಲಕ್ಷ್ಯಮಾಣೌ ರಿಪುಣಾ ಸಾನುಗೇನ ಯದೂತ್ತಮೌ। ಸ್ವಪುರಂ ಪುನರಾಯಾತೌ ಸಮುದ್ರ ಪರಿಖಾಂ ನೃಪ

ಶತ್ರು ಮತ್ತು ಅವನ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಗಮನಿಸದೆ, ಯದುಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಅವರು ಸಮುದ್ರದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ತಮ್ಮ ನಗರಕ್ಕೆ ಮರಳಿದರು, ರಾಜನೇ.

ಸೋಽಪಿ ದಗ್ಧಾವಿತಿ ಮೃಷಾ ಮನ್ವಾನೋ ಬಲಕೇಶವೌ। ಬಲಮಾಕೃಷ್ಯ ಸುಮಹನ್ಮಗಧಾನ್ಮಾಗಧೋ ಯಯೌ

ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಸುಟ್ಟುಹೋದರು ಎಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ಭಾವಿಸಿ, ಮಾಘದ ರಾಜನು ತನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದು, ಮಾಘದಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.

ಆನರ್ತಾಧಿಪತಿಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ರೈವತೋ ರೈವತೀಂ ಸುತಾಮ್। ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಚೋದಿತಃ ಪ್ರಾದಾದ್ಬಲಾಯೇತಿ ಪುರೋದಿತಮ್

ಆನರ್ತದ ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಜನಾದ ರೈವತನು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ತನ್ನ ಮಗಳು ರೈವತಿಯನ್ನು ಬಾಲರಾಮನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು, ಹೀಗೆಯೇ ಹಿಂದೆ ಹೇಳಲಾಗಿತ್ತು.

ಭಗವಾನಪಿ ಗೋವಿನ್ದ ಉಪಯೇಮೇ ಕುರೂದ್ವಹ। ವೈದರ್ಭೀಂ ಭೀಷ್ಮಕಸುತಾಂ ಶ್ರಿಯೋ ಮಾತ್ರಾಂ ಸ್ವಯಂವರೇ

ಗೋವಿಂದನು, ಭೀಷ್ಮಕನ ಮಗಳು, ಶ್ರೀದೇವಿಯ ತಾಯಿ ವೈದರ್ಭಿಯನ್ನು, ಅವಳ ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು, ಕುರುಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.