ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಸ್ನಾನಶೌಚಕ್ರಿಯಾಹೀನೋ ದುರ್ಭಕ್ಷೀ ಕ್ರೋಧವರ್ಜಿತಃ । ದುಷ್ಪರಿಗ್ರಹಕರ್ತಾ ಚ ಶವಹಸ್ತೇನ ಭೋಜನಮ್

ಅವನು ಸ್ನಾನ, ಶೌಚದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡದೆ, ಅಸಾಧಾರಣ ಆಹಾರ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದ, ಕ್ರೋಧವಿಲ್ಲದವನಾಗಿದ್ದ, ತಪ್ಪು ಸಂಪಾದನೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ, ಶವವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ ಕೈಯಿಂದ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ.

ಚೌರಃ ಸರ್ವಜನದ್ವೇಷೀ ಪರವೇಶ್ಮಪ್ರದೀಪಕಃ । ಲಾಲನಾಯಾರ್ಭಕಾನ್ ಧೃತ್ವಾ ಸದ್ಯಃ ಕೂಪೇ ನ್ಯಪಾತಯತ್

ಅವನು ಕಳ್ಳನಾಗಿದ್ದ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದ್ವೇಷಾರ್ಹನಾಗಿದ್ದ, ಇತರರ ಮನೆಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದ, ಆಟದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಕ್ಷಣ ಬಾವಿಗೆ ಎಸೆಯುತ್ತಿದ್ದ.

ಹಿಂಸಕಃ ಶಸ್ತ್ರಧಾರೀ ಚ ದೀನಾನ್ಧಾನಾಂ ಪ್ರಪೀಡಕಃ । ಚಾಣ್ಡಾಲಾಭಿರತೋ ನಿತ್ಯಂ ಪಾಶಹಸ್ತಃ ಶ್ವಸಂಗತಃ

ಅವನು ಹಿಂಸಕ, ಶಸ್ತ್ರ ಧಾರಕ, ಬಡವರನ್ನು ಮತ್ತು ಕುರುಡರನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವವನು, ಯಾವಾಗಲೂ ಚಾಂಡಾಳರ ಜೊತೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿ ಹಿಡಿದು, ನಾಯಿಗಳ ಜೊತೆ ಸಂಸರ್ಗದಲ್ಲಿದ್ದ.

ತೇನ ವೇಶ್ಯಾಕುಸಂಗೇನ ಪಿತ್ರ್ಯಂ ವಿತ್ತಂ ತು ನಾಶಿತಮ್ । ಏಕದಾ ಪಿತರೌ ತಾಡ್ಯ ಪಾತ್ರಾಣಿ ಸ್ವಯಮಾಹರತ್

ವೇಶ್ಯೆಯರ ಸಂಗದಿಂದ ಅವನು ತಂದೆಯ ಸಂಪತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ಹಾಳುಮಾಡಿದನು; ಒಮ್ಮೆ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಅವರ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ತಾನೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ತತ್ಪಿತಾ ಕೃಪಣಃ ಪ್ರೋಚ್ಚೈಃ ಧನಹೀನೋ ರುರೋದ ಹ । ವಧ್ಯತವಂ ತು ಸಮೀಚೀನಂ ಕುಪುತ್ರೋ ದುಃಖದಾಯಕಃ

ಅವನ ಬಡ ತಂದೆ, ಸಂಪತ್ತಿಲ್ಲದೆ, ಜೋರಾಗಿ ಅಳುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು: 'ಇಂತಹ ದುಷ್ಟ ಮಗನು, ದುಃಖ ಕೊಡುವವನು, ಕೊಲ್ಲಬೇಕಾದವನು.'

ಕ್ವ ತಿಷ್ಠಾಮಿ ಕ್ವ ಗಚ್ಛಾಮಿ ಕೋ ಮೇ ದುಃಖಂ ವ್ಯಪೋಹಯೇತ್ । ಪ್ರಾಣಾನ್ ತ್ಯಜಾಮಿ ದುಃಖೇನ ಹಾ ಕಷ್ಟಂ ಮಮ ಸಂಸ್ಥಿತಮ್

'ನಾನು ಎಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ, ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲಿ, ನನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಯಾರು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ನಾನು ಈ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟೇ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ—ಅಯ್ಯೋ, ನನ್ನ ಸ್ಥಿತಿ ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ!'

ತದಾನೀಂ ತು ಸಮಾಗತ್ಯ ಗೋಕರ್ಣೋ ಜ್ಞಾನಸಂಯುತಃ । ಬೋಧಯಾಮಾಸ ಜನಕಂ ವೈರಾಗ್ಯಂ ಪರಿದರ್ಶಯನ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಗೋಕರ್ಣನು ಬಂದು ತಂದೆಗೆ ಉಪದೇಶಮಾಡಿ, ವೈರಾಗ್ಯದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

ಅಸಾರಃ ಖಲು ಸಂಸಾರೋ ದುಃಖರೂಪೀ ವಿಮೋಹಕಃ । ಸುತಃ ಕಸ್ಯ ಧನಂ ಕಸ್ಯ ಸ್ನೇಹವಾನ್ ಜ್ವಲತೇಽನಿಶಮ್

ಈ ಲೋಕದ ಬದುಕು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಸ್ಥಿರ, ದುಃಖದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವದು; ಯಾರಿಗೆ ಮಗ, ಯಾರಿಗೆ ಧನ, ಯಾರಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಸದಾ ಉರಿಯುತ್ತದೆಯೆ?

ನ ಚೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ಸುಖಂ ಕಿಂಚಿತ್ ನ ಸುಖಂ ಚಕ್ರವರ್ತಿನಃ । ಸುಖಮಸ್ತಿ ವಿರಕ್ತಸ್ಯ ಮುನೇಃ ಏಕಾನ್ತಜೀವಿನಃ

ಇಂದ್ರನಿಗೂ ಸುಖವಿಲ್ಲ, ವಿಶ್ವಾಧಿಪತಿಗೂ ಸುಖವಿಲ್ಲ; ಸುಖವಿರುವದು ವೈರಾಗ್ಯವಿರುವ ಮುನಿಗೆ, ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಬದುಕುವವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ.

ಮುಞ್ಚ ಅಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರಜಾರೂಪಂ ಮೋಹತೋ ನರಕೇ ಗತಿಃ । ನಿಪತಿಷ್ಯತಿ ದೇಹೋಽಯಂ ಸರ್ವಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ವನಂ ವ್ರಜ

ಮಗನ ಮೇಲೆ ಅಜ್ಞಾನ ರೂಪದ ಮೋಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು; ಮೋಹದಿಂದ ನರಕದ ದಾರಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಈ ದೇಹ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಕೊನೆಗೆ ಬಿದ್ದೇ ಬಿಡುತ್ತದೆ—ಅದು ಮುನ್ನೆ, ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗು.

ತದ್ವಾಕ್ಯಂ ತು ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಗನ್ತುಕಾಮಃ ಪಿತಾಬ್ರವೀತ್ । ಕಿಂಕರ್ತವ್ಯಂ ವನೇ ತಾತ ತತ್ತ್ವಂ ವದ ಸವಿಸ್ತರಮ್

ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ತಂದೆ, ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಛಿಸಿ, ಮಗನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಮಗನೇ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು.'

ಅನ್ಧಕೂಪೇ ಸ್ನೇಹಪಾಶೇ ಬದ್ಧಃ ಪಂಗುರಹಂ ಶಠಃ । ಕರ್ಮಣಾ ಪತಿತೋ ನೂನಂ ಮಾಮುದ್ಧರ ದಯಾನಿಧೇ

ನಾನು ಈ ಅಂಧಕಾರವಾದ ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ, ಸ್ನೇಹದ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ನಾನು ಕುಂಟನೂ, ಮೋಸದವನೂ, ಕೆಟ್ಟ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಬಿದ್ದವನೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ. ದಯೆಯ ಸಾಗರನೇ, ದಯಮಾಡಿ ನನ್ನನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸು.

(ವಸಂತತಿಲಕಾ) ದೇಹೇಽಸ್ಥಿಮಾಂಸರುಧಿರೇಽಭಿಮತಿಂ ತ್ಯಜ ತ್ವಂ ಜಾಯಾಸುತಾದಿಷು ಸದಾ ಮಮತಾಂ ವಿಮುಞ್ಚ । ಪಶ್ಯಾನಿಶಂ ಜಗದಿದಂ ಕ್ಷಣಭಂಗನಿಷ್ಠಂ ವೈರಾಗ್ಯರಾಗರಸಿಕೋ ಭವ ಭಕ್ತಿನಿಷ್ಠಃ

ಈ ಎಲುಬು, ಮಾಂಸ, ರಕ್ತದಿಂದ ಕೂಡಿದ ದೇಹದ ಮೇಲಿನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು; ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಇತರರ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಮಾಮಕಾರವನ್ನು ಸದಾ ತ್ಯಜಿಸು. ಈ ಲೋಕವು ಕ್ಷಣಭಂಗುರವಾದುದೆಂದು ಯಾವಾಗಲೂ ನೋಡಿ, ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾಗಿ ಇರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸು.

ಧರ್ಮ ಭಜಸ್ವ ಸತತಂ ತ್ಯಜ ಲೋಕಧರ್ಮಾನ್ ಸೇವಸ್ವ ಸಾಧುಪುರುಷಾನ್ ‍ಜಹಿ ಕಾಮತೃಷ್ಣಾಮ್ । ಅನ್ಯಸ್ಯ ದೋಷಗುಣಚಿನ್ತನಮಾಶು ಮುಕ್ತ್ವಾ ಸೇವಾಕಥಾರಸಮಹೋ ನಿತರಾಂ ಪಿಬ ತ್ವಮ್

ನಿಜವಾದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸದಾ ಆಚರಿಸು, ಲೋಕದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು, ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ಸೇವೆ ಮಾಡು, ಕಾಮ ಮತ್ತು ತೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು. ಇತರರ ದೋಷ-ಗುಣಗಳನ್ನು ಯೋಚಿಸುವುದನ್ನು ಬೇಗನೆ ಬಿಡಿ, ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳ ರಸವನ್ನು ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಸ್ವಾದಿಸು.

ಏವಂ ಸುತೋಕ್ತಿವಶತೋಽಪಿ ಗೃಹಂ ವಿಹಾಯ ಯಾತೋ ವನಂ ಸ್ಥಿರಮತಿರ್ಗತಷಷ್ಟಿವರ್ಷಃ । ಯುಕ್ತೋ ಹರೇರನುದಿನಂ ಪರಿಚರ್ಯಯಾಸೌ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಮಾಪ ನಿಯತಂ ದಶಮಸ್ಯ ಪಾಠಾತ್

ಹೀಗೆ ಮಗನ ಮಾತಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿ, ಆತನ ಮನಸ್ಸು ದೃಢವಾಗಿ ಅರೆವತ್ತನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಹರಿಯ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಆತನಿಗೆ, ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಪಾಠದಿಂದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರಾಪ್ತಿ ಸಂಭವಿಸಿತು.

  ದೇವೋದ್ಯಾನಶ್ರಿಯಾ ಜುಷ್ಟಂ ಅಧ್ಯಾಸ್ತೇ ಸ್ಮ ತ್ರಿಪಿಷ್ಟಪಮ್ ।  ಮಹೇನ್ದ್ರಭವನಂ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ನಿರ್ಮಿತಂ ವಿಶ್ವಕರ್ಮಣಾ ।  ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾಯತನಂ ಅಧ್ಯುವಾಸಾಖಿಲರ್ದ್ಧಿಮತ್

ದೇವತೆಗಳ ತೋಟಗಳ ಶೋಭೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸ್ವರ್ಗನಗರಿಯಲ್ಲಿ, ಮಹೇಂದ್ರನ ಭವನದಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಆ ಮಹಾಲಯದಲ್ಲಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಐಶ್ವರ್ಯವೂ ಕೂಡಿರುವ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಎಲ್ಲ ಸೌಭಾಗ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ವಾಸವನ್ನಾಡಿದನು.

  ವಿದ್ಯಾರ್ಥರೂಪಜನ್ಮಾಢ್ಯೋ ಮಾನಸ್ತಮ್ಭವಿವರ್ಜಿತಃ

ಅವನಿಗೆ ವಿದ್ಯೆ, ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಜನ್ಮವಿತ್ತು; ಆದರೆ ಅವನು ಹೆಮ್ಮೆ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದನು.

ಶ್ರೀಮದ್‌ಭಾಗವತಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮ್ - ಪಂಚಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಧುನ್ಧುಕಾರಿಣೋ ದುರ್ಮೃತ್ಯುನಿಮಿತ್ತಕ ಪ್ರೇತತ್ವಪ್ರಾಪ್ತಿವರ್ಣನಂ ತತೋ ಗೋಕರ್ಣಾನುಗ್ರಹೇಣೋದ್ಧಾರಶ್ಚ ಸೂತ ಉವಾಚ - (ಅನುಷ್ಟುಪ್) ಪಿತರಿ ಉಪರತೇ ತೇನ ಜನನೀ ತಾಡಿತಾ ಭೃಶಮ್ । ಕ್ವ ವಿತ್ತಂ ತಿಷ್ಠತಿ ಬ್ರೂಹಿ ಹನಿಷ್ಯೇ ಲತ್ತಯಾ ನ ಚೇತ್

ತಂದೆ ಮೃತರಾದ ಮೇಲೆ, ಆತನ ತಾಯಿ ಮಗನಿಂದ ತುಂಬಾ ಹಿಂಸೆ ಅನುಭವಿಸಿದಳು. ಅವನು ಹೀಗೆ ಬೆದರಿಸಿ ಕೇಳಿದನು: 'ಹಣ ಎಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಈ ಲಠ್ಠಿಯಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ!'

ಇತಿ ತದ್ವಾಕ್ಯ ಸಂತ್ರಾಸಾತ್ ಜನನ್ಯಾ ಪುತ್ರದುಃಖತಃ । ಕೂಪೇ ಪಾತಃ ಕೃತೋ ರಾತ್ರೌ ತೇನ ಸಾ ನಿಧನಂ ಗತಾ

ಆ ಮಾತಿನಿಂದ ಭಯಗೊಂಡು, ಮಗನ ದುಃಖದಿಂದ ಕಂಗಾಲಾದ ತಾಯಿ, ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಾವಿಗೆ ಹಾರಿ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದಳು.

ಗೋಕರ್ಣಃ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಾರ್ಥಂ ನಿರ್ಗತೋ ಯೋಗಸಂಸ್ಥಿತಃ । ನ ದುಃಖಂ ನ ಸುಖಂ ತಸ್ಯ ನ ವೈರೀ ನಾಪಿ ಬಾನ್ಧವಃ

ಗೋಕರ್ಣನು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೊರಟನು; ಅವನಿಗೆ ದುಃಖವೂ ಇಲ್ಲ, ಸಂತೋಷವೂ ಇಲ್ಲ, ಶತ್ರುಗಳೂ ಇಲ್ಲ, ಬಂಧುಗಳೂ ಇಲ್ಲ.

ಧುನ್ಧುಕಾರೀ ಗೃಹೇಽತಿಷ್ಠತ್ ಪಂಚಪಣ್ಯವಧೂವೃತಃ । ಅತ್ಯುಗ್ರಕರ್ಮಕರ್ತಾ ಚ ತತ್ ಪೋಷಣವಿಮೂಢಧೀಃ

ಧುಂಧುಕಾರಿ ಮನೆಗೆ ಉಳಿದು, ಐದು ವೇಶ್ಯೆಯರೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರವಾದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವನು, ಅವಳರ ಪೋಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದನು.

ಏಕದಾ ಕುಲಟಾಸ್ತಾಸ್ತು ಭೂಷಣಾನ್ಯಭಿಲಿಪ್ಸವಃ । ತದರ್ಥಂ ನಿರ್ಗತೋ ಗೇಹಾತ್ ಕಾಮಾನ್ಧೋ ಮೃತ್ಯುಮಸ್ಮರನ್

ಒಂದು ದಿನ ಆ ವೇಶ್ಯೆಯರು ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಬಯಸಿದರು. ಅವನು ಕಾಮಾಂಧನಾಗಿ, ಮರಣವನ್ನು ಮರೆತು, ಅವುಗಳನ್ನು ತರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟನು.

ಯತಸ್ತತಶ್ಚ ಸಂಹೃತ್ಯ ವಿತ್ತಂ ವೇಶ್ಮ ಪುನರ್ಗತಃ । ತಾಭ್ಯೋಽಯಚ್ಛತ್ ಸುವಸ್ತ್ರಾಣಿ ಭೂಷಣಾನಿ ಕಿಯನ್ತಿ ಚ

ಅವನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಎಲ್ಲೆಂದಿಂದಲೋ ಹಣವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಮನೆಗೆ ಮರಳಿ, ಆ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಬಟ್ಟೆ, ಆಭರಣ ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ಬಹುವಿತ್ತಚಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರಾತ್ರೌ ನಾರ್ಯೋ ವ್ಯಚಾರಯನ್ । ಚೌರ್ಯಂ ಕರೋತ್ಯಸೌ ನಿತ್ಯಂ ಅತೋ ರಾಜಾ ಗ್ರಹೀಷ್ಯತಿ

ಅವನ ಬಳಿ ತುಂಬಾ ಹಣ ಜಮಾ ಆಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ರಾತ್ರಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಅವನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಇದರಿಂದ ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ಬಂಧಿಸುವನು.'

ವಿತ್ತಂ ಹೃತ್ವಾ ಪುನಶ್ಚೈನಂ ಮಾರಯಿಷ್ಯತಿ ನಿಶ್ಚಿತಮ್ । ಅತೋಽರ್ಥಗುಪ್ತಯೇ ಗೂಢಂ ಅಸ್ಮಾಭಿಃ ಕಿಂ ನ ಹನ್ಯತೇ

'ರಾಜನು ಹಣವನ್ನು ಕಸಿದು, ಅವನನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲುವನು; ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಹಣವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಅವನನ್ನು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಬಾರದೆಂದು ಏನು?'

ನಿಹತ್ಯೈನಂ ಗೃಹೀತ್ವಾರ್ಥಂ ಯಾಸ್ಯಾಮೋ ಯತ್ರ ಕುತ್ರಚಿತ್ । ಇತಿ ತಾ ನಿಶ್ಚಯಂ ಕೃತ್ವಾ ಸುಪ್ತಂ ಸಮ್ಬದ್ಧ್ಯ ರಶ್ಮಿಭಿಃ

ಹೀಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಅವನು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವನನ್ನು ಕಯಿಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿದರು, ಕೊಂದರು, ಹಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಎಲ್ಲಾದರೂ ಹೋದರು.

ಪಾಶಂ ಕಣ್ಠೇ ನಿಧಾಯಾಸ್ಯ ತನ್ಮೃತ್ಯುಂ ಉಪಚಕ್ರಮುಃ । ತ್ವರಿತಂ ನ ಮಮಾರಾಸೌ ಚಿನ್ತಾಯುಕ್ತಾಃ ತದಾಭವನ್

ಅವನ ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಪಾಶವನ್ನು ಹಾಕಿ, ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು; ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೂ ಅವನು ಸತ್ತಿಲ್ಲ, ಅವರು ಆತಂಕಗೊಂಡರು.

ತಪ್ತಾಂಗಾರಸಮೂಹಾಂಶ್ಚ ತನ್ಮುಖೇ ಹಿ ವಿಚಿಕ್ಷಿಪುಃ । ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲಾತಿದುಃಖೇನ ವ್ಯಾಕುಲೋ ನಿಧನಂ ಗತಃ

ಅವರು ಅವನ ಬಾಯಿಗೆ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಕೆಂಡದ ಗುಡ್ಡಗಳನ್ನು ಹಾಕಿದರು; ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಯ ತೀವ್ರವಾದ ನೋವಿನಿಂದ ಅವನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಪ್ರಾಣಬಿಟ್ಟನು.

ತಂ ದೇಹಂ ಮುಮುಚುರ್ಗರ್ತೇ ಪ್ರಾಯಃ ಸಾಹಸಿಕಾಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ । ನ ಜ್ಞಾತಂ ತದ್‌ರಹಸ್ಯಂ ತು ಕೇನಾಪೀದಂ ತಥೈವ ಚ

ಆ ಅವಿವೇಕಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ಒಂದು ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದರು; ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು ಎಂಬುದು ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ.