ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಸ ಉತ್ಥಾಯ ಚಿರಂ ಸುಪ್ತಃ ಶನೈರುನ್ಮೀಲ್ಯ ಲೋಚನೇ। ದಿಶೋ ವಿಲೋಕಯನ್ಪಾರ್ಶ್ವೇ ತಮದ್ರಾಕ್ಷೀದವಸ್ಥಿತಮ್

ಅವನು ಬಹುಕಾಲ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಎದ್ದನು, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೋಡಿದನು; ತನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು.

ಸ ತಾವತ್ತಸ್ಯ ರುಷ್ಟಸ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಪಾತೇನ ಭಾರತ। ದೇಹಜೇನಾಗ್ನಿನಾ ದಗ್ಧೋ ಭಸ್ಮಸಾದಭವತ್ಕ್ಷಣಾತ್

ಭಾರತಕುಲದವರೇ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕೋಪಭರಿತ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಯವನನು ತನ್ನದೇ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ಭಸ್ಮವಾಗಿ ಹೋದನು.

ಶ್ರೀರಾಜೋವಾಚ। ಕೋ ನಾಮ ಸ ಪುಮಾನ್ಬ್ರಹ್ಮನ್ಕಸ್ಯ ಕಿಂ ವೀರ್ಯ ಏವ ಚ। ಕಸ್ಮಾದ್ಗುಹಾಂ ಗತಃ ಶಿಷ್ಯೇ ಕಿಂ ತೇಜೋ ಯವನಾರ್ದನಃ

ರಾಜನು ಕೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾರು? ಅವನು ಯಾವ ವಂಶದವನು, ಅವನ ಶಕ್ತಿ ಎಷ್ಟು? ಅವನು ಏಕೆ ಗುಹೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದನು? ಯವನನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನ ತೇಜಸ್ಸು ಹೇಗಿತ್ತು?

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ। ಸ ಇಕ್ಷ್ವಾಕುಕುಲೇ ಜಾತೋ ಮಾನ್ಧಾತೃತನಯೋ ಮಹಾನ್। ಮುಚುಕುನ್ದ ಇತಿ ಖ್ಯಾತೋ ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಃ ಸತ್ಯಸಙ್ಗರಃ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಅವನು ಇಕ್ಷ್ವಾಕುವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಮಹಾನ್ ಮಾಂಧಾತೃನ ಪುತ್ರನು, ಮುಚುಕುಂದನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದವನೂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭಕ್ತನೂ, ಸತ್ಯವ್ರತನೂ ಆಗಿದ್ದನು.

ಸ ಯಾಚಿತಃ ಸುರಗಣೈರಿನ್ದ್ರಾದ್ಯೈರಾತ್ಮರಕ್ಷಣೇ। ಅಸುರೇಭ್ಯಃ ಪರಿತ್ರಸ್ತೈಸ್ತದ್ರಕ್ಷಾಂ ಸೋಽಕರೋಚ್ಚಿರಮ್

ಇಂದ್ರನಾದಿ ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರಿಂದ ಭಯಗೊಂಡು, ಆತ್ಮರಕ್ಷಣೆಗೆ ಅವನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡರು; ಮುಚುಕುಂದನು ಬಹುಕಾಲ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು.

ಲಬ್ಧ್ವಾ ಗುಹಂ ತೇ ಸ್ವಃಪಾಲಂ ಮುಚುಕುನ್ದಮಥಾಬ್ರುವನ್। ರಾಜನ್ವಿರಮತಾಂ ಕೃಚ್ಛ್ರಾದ್ಭವಾನ್ನಃ ಪರಿಪಾಲನಾತ್

ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ರಕ್ಷಕರಾದ ಮುಚುಕುಂದನನ್ನು ಕಂಡ ದೇವತೆಗಳು, 'ರಾಜನೇ, ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಯ ಈ ಕಷ್ಟದಿಂದ ನೀವು ಈಗ ನಿವೃತ್ತರಾಗಿರಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ನರಲೋಕಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ರಾಜ್ಯಂ ನಿಹತಕಣ್ಟಕಮ್। ಅಸ್ಮಾನ್ಪಾಲಯತೋ ವೀರ ಕಾಮಾಸ್ತೇ ಸರ್ವ ಉಜ್ಝಿತಾಃ

ವೀರನೇ, ನೀನು ಮಾನವರ ಲೋಕವನ್ನೂ, ಶತ್ರುಗಳಿಲ್ಲದ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವಾಗ, ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಇಚ್ಛೆಗಳು ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

ಸುತಾ ಮಹಿಷ್ಯೋ ಭವತೋ ಜ್ಞಾತಯೋಽಮಾತ್ಯಮನ್ತ್ರಿಣಃ। ಪ್ರಜಾಶ್ಚ ತುಲ್ಯಕಾಲೀನಾ ನಾಧುನಾ ಸನ್ತಿ ಕಾಲಿತಾಃ

ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು, ಪತ್ನಿಯರು, ಬಂಧುಗಳು, ಸಚಿವರು, ಸಲಹೆಗಾರರು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಸಮಕಾಲೀನ ಪ್ರಜೆಯರು ಈಗ ಇಲ್ಲ; ಅವರೆಲ್ಲರು ಕಾಲದ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಇಲ್ಲದವರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಕಾಲೋ ಬಲೀಯಾನ್ಬಲಿನಾಂ ಭಗವಾನೀಶ್ವರೋಽವ್ಯಯಃ। ಪ್ರಜಾಃ ಕಾಲಯತೇ ಕ್ರೀಡನ್ಪಶುಪಾಲೋ ಯಥಾ ಪಶೂನ್

ಕಾಲನು, ಬಲಿಷ್ಠರಿಗಿಂತಲೂ ಬಲಿಷ್ಠನಾದ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಭಗವಂತನು; ಅವನು ಆಟವಾಡುವಂತೆ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕಾಲದ ಮೂಲಕ ಕೊನೆಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ, ಹಸುವನ್ನು ಮೇಯಿಸುವವನಂತೆ.

ವರಂ ವೃಣೀಷ್ವ ಭದ್ರಂ ತೇ ಋತೇ ಕೈವಲ್ಯಮದ್ಯ ನಃ। ಏಕ ಏವೇಶ್ವರಸ್ತಸ್ಯ ಭಗವಾನ್ವಿಷ್ಣುರವ್ಯಯಃ

ಶುಭವಾಗಲಿ, ನೀನು ಯಾವುದೇ ವರವನ್ನು ಕೇಳು, ಆದರೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸಬೇಡ; ಅದನ್ನು ನಾವು ಈಗ ಕೊಡಲಾರೆವು. ಒಬ್ಬನೇ ಒಡೆಯನು, ಅವನೇ ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಭಗವಂತ ವಿಷ್ಣು.

ಏವಮುಕ್ತಃ ಸ ವೈ ದೇವಾನಭಿವನ್ದ್ಯ ಮಹಾಯಶಾಃ। ಅಶಯಿಷ್ಟ ಗುಹಾವಿಷ್ಟೋ ನಿದ್ರಯಾ ದೇವದತ್ತಯಾ

ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಮಹಾಶ್ರೇಷ್ಠನು ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಗುಹೆಗೆ ಹೋಗಿ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ದತ್ತವಾದ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದನು.

ಯವನೇ ಭಸ್ಮಸಾನ್ನೀತೇ ಭಗವಾನ್ಸಾತ್ವತರ್ಷಭಃ। ಆತ್ಮಾನಂ ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ಮುಚುಕುನ್ದಾಯ ಧೀಮತೇ

ಯವನನು ಭಸ್ಮವಾದ ನಂತರ, ಸಾತ್ವತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭಗವಂತನು, ಧೀಮಂತನಾದ ಮುಚುಕುಂದನಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

ತಮಾಲೋಕ್ಯ ಘನಶ್ಯಾಮಂ ಪೀತಕೌಶೇಯವಾಸಸಮ್। ಶ್ರೀವತ್ಸವಕ್ಷಸಂ ಭ್ರಾಜತ್ಕೌಸ್ತುಭೇನ ವಿರಾಜಿತಮ್

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವನು ಮಳೆಮೇಘದಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿದ್ದನು, ಹಳದಿ ಪಿತಾಂಬರ ಧರಿಸಿದ್ದನು, ವಕ್ಷಸ್ಥಲದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀವತ್ಸದ ಗುರುತು ಮತ್ತು ಕೌಸ್ತುಭ ಮಣಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಚತುರ್ಭುಜಂ ರೋಚಮಾನಂ ವೈಜಯನ್ತ್ಯಾ ಚ ಮಾಲಯಾ। ಚಾರುಪ್ರಸನ್ನವದನಂ ಸ್ಫುರನ್ಮಕರಕುಣ್ಡಲಮ್

ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಕೈಗಳು, ವೈಜಯಂತಿ ಹಾರ ಧರಿಸಿದ್ದನು, ಸುಂದರವಾದ, ಪ್ರಸನ್ನವಾದ ಮುಖ, ಮಕರಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಜಗಮಗಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಪ್ರೇಕ್ಷಣೀಯಂ ನೃಲೋಕಸ್ಯ ಸಾನುರಾಗಸ್ಮಿತೇಕ್ಷಣಮ್। ಅಪೀಚ್ಯವಯಸಂ ಮತ್ತಮೃಗೇನ್ದ್ರೋದಾರವಿಕ್ರಮಮ್

ಅವನು ಎಲ್ಲ ಮನುಷ್ಯರಿಗೂ ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಅಪೂರ್ವನಾಗಿದ್ದನು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಗುವ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಸದಾ ಯೌವನದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನು, ಗರ್ವಿತ ಸಿಂಹನಂತೆ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನು.

ಪರ್ಯಪೃಚ್ಛನ್ಮಹಾಬುದ್ಧಿಸ್ತೇಜಸಾ ತಸ್ಯ ಧರ್ಷಿತಃ। ಶಙ್ಕಿತಃ ಶನಕೈ ರಾಜಾ ದುರ್ಧರ್ಷಮಿವ ತೇಜಸಾ

ಅವನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ಮಹಾಬುದ್ಧಿಶಾಲಿಯಾದ ರಾಜನು ಬೆದರಿಕೊಂಡು, ಶಂಕೆಯಿಂದ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು, ಅವನ ತೇಜಸ್ಸು ಅಜೇಯನಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಶ್ರೀಮುಚುಕುನ್ದ ಉವಾಚ। ಕೋ ಭವಾನಿಹ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತೋ ವಿಪಿನೇ ಗಿರಿಗಹ್ವರೇ। ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ಪದ್ಮಪಲಾಶಾಭ್ಯಾಂ ವಿಚರಸ್ಯುರುಕಣ್ಟಕೇ

ಶ್ರೀ ಮುಚುಕುಂದನು ಕೇಳಿದನು: ನೀನು ಯಾರು? ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ, ಪರ್ವತದ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ, ಪದ್ಮದಳದಂತೆ ಸುಂದರವಾದ ಕಾಲುಗಳಿಂದ ಮುಳ್ಳಿನ ಮಧ್ಯೆ ತಿರುಗುತ್ತಾ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವೆ.

ಕಿಂ ಸ್ವಿತ್ತೇಜಸ್ವಿನಾಂ ತೇಜೋ ಭಗವಾನ್ವಾ ವಿಭಾವಸುಃ। ಸೂರ್ಯಃ ಸೋಮೋ ಮಹೇನ್ದ್ರೋ ವಾ ಲೋಕಪಾಲೋ ಪರೋಽಪಿ ವಾ

ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಮುಂದೆ ದೇವತೆಗಳ, ಅಗ್ನಿಯ, ಸೂರ್ಯನ, ಚಂದ್ರನ, ಇಂದ್ರನ, ಲೋಕಪಾಲಕರ ಅಥವಾ ಇನ್ನಿತರರ ತೇಜಸ್ಸು ಎಷ್ಟು ಎಂಬುದು ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಸರಿಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.

ಮನ್ಯೇ ತ್ವಾಂ ದೇವದೇವಾನಾಂ ತ್ರಯಾಣಾಂ ಪುರುಷರ್ಷಭಮ್। ಯದ್ಬಾಧಸೇ ಗುಹಾಧ್ವಾನ್ತಂ ಪ್ರದೀಪಃ ಪ್ರಭಯಾ ಯಥಾ

ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನೀವು ದೀಪದ ಬೆಳಕಿನಂತೆ ಗುಹೆಯ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತೀರಿ.

ಶುಶ್ರೂಷತಾಮವ್ಯಲೀಕಮಸ್ಮಾಕಂ ನರಪುಙ್ಗವ। ಸ್ವಜನ್ಮ ಕರ್ಮ ಗೋತ್ರಂ ವಾ ಕಥ್ಯತಾಂ ಯದಿ ರೋಚತೇ

ಮಾನ್ಯರೇ, ನಾವು ನಿಷ್ಕಳಂಕ ಸೇವೆಗೆ ಇಚ್ಛಿಸುವವರು. ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ನಿಮ್ಮ ಜನ್ಮ, ಕಾರ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ವಂಶವನ್ನು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.

ವಯಂ ತು ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ ಐಕ್ಷ್ವಾಕಾಃ ಕ್ಷತ್ರಬನ್ಧವಃ। ಮುಚುಕುನ್ದ ಇತಿ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ಯೌವನಾಶ್ವಾತ್ಮಜಃ ಪ್ರಭೋ

ನಾವು ಇಕ್ಷ್ವಾಕುವಂಶದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು. ನಾನು ಯುವನಾಶ್ವನ ಮಗ ಮುಚುಕುಂದನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತೇನೆ.

ಚಿರಪ್ರಜಾಗರಶ್ರಾನ್ತೋ ನಿದ್ರಯಾಪಹತೇನ್ದ್ರಿಯಃ। ಶಯೇಽಸ್ಮಿನ್ವಿಜನೇ ಕಾಮಂ ಕೇನಾಪ್ಯುತ್ಥಾಪಿತೋಽಧುನಾ

ನಾನು ಬಹುಕಾಲ ಜಾಗೃತಿಯಿಂದ ಆಯಾಸಗೊಂಡು, ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ದುರ್ಬಲವಾಗಿ, ಈ ನಿರ್ಜನದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದೆ. ಈಗ ಯಾರೋ ಎಬ್ಬಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಸೋಽಪಿ ಭಸ್ಮೀಕೃತೋ ನೂನಮಾತ್ಮೀಯೇನೈವ ಪಾಪ್ಮನಾ। ಅನನ್ತರಂ ಭವಾನ್ಶ್ರೀಮಾಂಲ್ಲಕ್ಷಿತೋಽಮಿತ್ರಶಾಸನಃ

ಅವನೂ ತನ್ನ ಪಾಪದಿಂದಲೇ ಭಸ್ಮವಾಗಿದೆ. ತಕ್ಷಣವೇ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವ ಮಹಿಮೆಳ್ಳವರು ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿರಿ.

ತೇಜಸಾ ತೇಽವಿಷಹ್ಯೇಣ ಭೂರಿ ದ್ರಷ್ಟುಂ ನ ಶಕ್ನುಮಃ। ಹತೌಜಸಾ ಮಹಾಭಾಗ ಮಾನನೀಯೋಽಸಿ ದೇಹಿನಾಮ್

ನಿಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸು ಸಹಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ಪ್ರಬಲವಾಗಿದೆ. ನಾವು ನೋಡಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮಹಾಭಾಗನೆ, ನೀವು ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರು.

ಏವಂ ಸಮ್ಭಾಷಿತೋ ರಾಜ್ಞಾ ಭಗವಾನ್ಭೂತಭಾವನಃ। ಪ್ರತ್ಯಾಹ ಪ್ರಹಸನ್ವಾಣ್ಯಾ ಮೇಘನಾದಗಭೀರಯಾ

ರಾಜನು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಪ್ರಭು, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು, ಮೋಡಗಳ ಗುಂಜಿನಂತೆ ಗಂಭೀರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ನಗುತ್ತಾ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ। ಜನ್ಮಕರ್ಮಾಭಿಧಾನಾನಿ ಸನ್ತಿ ಮೇಽಙ್ಗ ಸಹಸ್ರಶಃ। ನ ಶಕ್ಯನ್ತೇಽನುಸಙ್ಖ್ಯಾತುಮನನ್ತತ್ವಾನ್ಮಯಾಪಿ ಹಿ

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ನನ್ನ ಜನ್ಮಗಳು, ಕಾರ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಹೆಸರುಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಇದ್ದರೂ ಅವುಗಳನ್ನು ನಾನು ಕೂಡ ಎಣಿಸಲಾಗದು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ಅನಂತ.

ಕ್ವಚಿದ್ರಜಾಂಸಿ ವಿಮಮೇ ಪಾರ್ಥಿವಾನ್ಯುರುಜನ್ಮಭಿಃ। ಗುಣಕರ್ಮಾಭಿಧಾನಾನಿ ನ ಮೇ ಜನ್ಮಾನಿ ಕರ್ಹಿಚಿತ್

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ನಾನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಜನ್ಮಗಳು ಗುಣ, ಕಾರ್ಯ, ಅಥವಾ ಹೆಸರಿನಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಕಾಲತ್ರಯೋಪಪನ್ನಾನಿ ಜನ್ಮಕರ್ಮಾಣಿ ಮೇ ನೃಪ। ಅನುಕ್ರಮನ್ತೋ ನೈವಾನ್ತಂ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಪರಮರ್ಷಯಃ

ರಾಜನೆ, ನನ್ನ ಜನ್ಮಗಳು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಗಳು ಮೂರು ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವುದು. ಮಹರ್ಷಿಗಳೂ ಅವುಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಲಾಗದು.

ತಥಾಪ್ಯದ್ಯತನಾನ್ಯಙ್ಗ ಶೃಣುಷ್ವ ಗದತೋ ಮಮ। ವಿಜ್ಞಾಪಿತೋ ವಿರಿಞ್ಚೇನ ಪುರಾಹಂ ಧರ್ಮಗುಪ್ತಯೇ

ಆದರೂ, ಸ್ನೇಹಿತನೇ, ಈಗ ನಾನು ನನ್ನ ಇತ್ತೀಚಿನ ಜನ್ಮವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹಿಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಧರ್ಮವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು.